Kinderen
alle pijlers
Uitwendige baarmoeder...
woensdag 20 juli 2011 om 14:56
Nee, geen medisch probleem, maar de functie-omschrijving die op dit moment het beste bij me past.
Zoon is bijna 10 weken oud. Lijkt me fijn als hij eens zou kunnen slapen in zijn eigen bedje. Elke dag probeer ik dit, na zo'n drie kwartier heb ik hem eindelijk in slaap. In zijn bed ligt een doekje bij hem, dat we normaal bij ons in bed doen, voor een vertrouwde geur. muziekje uit muziekdoosje, speen in de mond en gordijnen dicht. Lijkt me een goede slaap-sfeer, maar dus niet. Als hij ongeveer 20 minuten geslapen heeft, wordt hij wakker. Ik probeer weer een tijdje met de speen terugstoppen hem te kalmeren, maar op een gegeven moment wordt het krijsen. Uiteindelijk neem ik hem op mijn buik (schuin gelegd) en na een diepe zucht slaapt de kabouter. Terugleggen in bed betekent daarna ook meteen weer wakker, dus ik blijf maar met hem over mijn arm zitten. Dit herhaalt zich zo elke dag. 's Nachts hetzelfde liedje, dus hij slaapt bij ons, op zijn aankleedkussen. Heb nog een oudere dochter en herinner me niet dat het bij haar ooit zo gegaan is.
Het komt er op neer dat ik aan het voeden ben en proberen hem in slaap krijgen in eigen bed. Het lijkt me zo fijn als hij in zijn eigen bedje (of beneden in de wandelwagen, dat gaat op dezelfde manier) zou blijven slapen. Heb het idee dat het alleen bij mij (of man) rustgevend genoeg is, qua geur warmte en de hartslag die hij hoort. Hij heeft al een klok naast zijn bedje, een kruik erbij in leggen lijkt me geen goed plan (het is al 23 graden op zijn kamertje) en voor de geur heeft hij dus zijn doekje. Ook buiten gaan lopen met de wandelwagen helpt niet, hij blijft wakker om zich heen kijken. Naar de binnenkant van de wandelwagen-kap, zo spannend lijkt me dat niet.
Wie heeft er een gouden tip? Dit ritme beperkt me best wel en hoe lief hij ook is, een paar uur plakkend van de warmte op mijn buik maakt me niet vrolijker.
(en terugstoppen naar waar hij vandaan komt is geen optie, hij is inmiddels zes kilo dus dat gaat niet passen )
Zoon is bijna 10 weken oud. Lijkt me fijn als hij eens zou kunnen slapen in zijn eigen bedje. Elke dag probeer ik dit, na zo'n drie kwartier heb ik hem eindelijk in slaap. In zijn bed ligt een doekje bij hem, dat we normaal bij ons in bed doen, voor een vertrouwde geur. muziekje uit muziekdoosje, speen in de mond en gordijnen dicht. Lijkt me een goede slaap-sfeer, maar dus niet. Als hij ongeveer 20 minuten geslapen heeft, wordt hij wakker. Ik probeer weer een tijdje met de speen terugstoppen hem te kalmeren, maar op een gegeven moment wordt het krijsen. Uiteindelijk neem ik hem op mijn buik (schuin gelegd) en na een diepe zucht slaapt de kabouter. Terugleggen in bed betekent daarna ook meteen weer wakker, dus ik blijf maar met hem over mijn arm zitten. Dit herhaalt zich zo elke dag. 's Nachts hetzelfde liedje, dus hij slaapt bij ons, op zijn aankleedkussen. Heb nog een oudere dochter en herinner me niet dat het bij haar ooit zo gegaan is.
Het komt er op neer dat ik aan het voeden ben en proberen hem in slaap krijgen in eigen bed. Het lijkt me zo fijn als hij in zijn eigen bedje (of beneden in de wandelwagen, dat gaat op dezelfde manier) zou blijven slapen. Heb het idee dat het alleen bij mij (of man) rustgevend genoeg is, qua geur warmte en de hartslag die hij hoort. Hij heeft al een klok naast zijn bedje, een kruik erbij in leggen lijkt me geen goed plan (het is al 23 graden op zijn kamertje) en voor de geur heeft hij dus zijn doekje. Ook buiten gaan lopen met de wandelwagen helpt niet, hij blijft wakker om zich heen kijken. Naar de binnenkant van de wandelwagen-kap, zo spannend lijkt me dat niet.
Wie heeft er een gouden tip? Dit ritme beperkt me best wel en hoe lief hij ook is, een paar uur plakkend van de warmte op mijn buik maakt me niet vrolijker.
(en terugstoppen naar waar hij vandaan komt is geen optie, hij is inmiddels zes kilo dus dat gaat niet passen )
anoniem_641c94ce6379a wijzigde dit bericht op 20-07-2011 14:57
Reden: tikfout
Reden: tikfout
% gewijzigd
woensdag 20 juli 2011 om 15:02
woensdag 20 juli 2011 om 15:02
quote:amypond schreef op 20 juli 2011 @ 14:59:
Mijn gouden tip is het gewoon accepteren voor nu, want je windt je alleen maar meer en meer erover op en daar schiet je ook niks mee op.
Bedje schuin al geprobeerd? Omdat je schrijft dat hij schuin op je buik in slaap valt?
Ik denk ook dat dit de oplossing is, het is ook geen grote ramp maar wel beperkend. Ik typ nu met zoon op me liggen, eigenlijk moet ik vreselijk nodig naar het toilet en ik zou ook wel wat te drinken lusten. Wegleggen betekent wakker en dat is zo jammer.
Bedje staat al wat schuin, wandelwagen ook. Co-sleeper is een optie voor 's nachts, maar niet voor overdag.
Dank voor het meedenken alvast!
Mijn gouden tip is het gewoon accepteren voor nu, want je windt je alleen maar meer en meer erover op en daar schiet je ook niks mee op.
Bedje schuin al geprobeerd? Omdat je schrijft dat hij schuin op je buik in slaap valt?
Ik denk ook dat dit de oplossing is, het is ook geen grote ramp maar wel beperkend. Ik typ nu met zoon op me liggen, eigenlijk moet ik vreselijk nodig naar het toilet en ik zou ook wel wat te drinken lusten. Wegleggen betekent wakker en dat is zo jammer.
Bedje staat al wat schuin, wandelwagen ook. Co-sleeper is een optie voor 's nachts, maar niet voor overdag.
Dank voor het meedenken alvast!
woensdag 20 juli 2011 om 15:03
quote:lies_lies schreef op 20 juli 2011 @ 14:59:
co-sleeper nemen en hem dus in een apart bedje naast jullie bed laten slappen? En voor overdag een draagdoek overwegen?Wij hebben Mijn man heeft een cosleeper gemaakt van een Ikea-bedje. Kostte 39 euro en is ideaal. Je hebt zo je eigen bed weer terug en baby slaapt lekker dichtbij maar niet tussen je in.
co-sleeper nemen en hem dus in een apart bedje naast jullie bed laten slappen? En voor overdag een draagdoek overwegen?Wij hebben Mijn man heeft een cosleeper gemaakt van een Ikea-bedje. Kostte 39 euro en is ideaal. Je hebt zo je eigen bed weer terug en baby slaapt lekker dichtbij maar niet tussen je in.
woensdag 20 juli 2011 om 15:05
Gaat hij al huilen als je hem in zijn bedje legt? Mijn kleinste was ook zo'n draak met slapen, behalve als ze me kon zien/aanraken. Met als gevolg dat ik dus overdag naast haar bedje ging zitten met mijn hand tussen de spijlen en haar zo in slaap liet vallen. Niet echt comfortabel, maar het hielp wel.
woensdag 20 juli 2011 om 15:06
Buikslapen wordt inderdaad afgeraden want kind kan dan met het gezicht naar beneden draaien (in het matras dus) en dan stikken.
Maar....Je kan toch overdag een keer testen of hij op zijn buik wel lekker slaapt? Hem een keer in de box op zijn buik leggen en erbij blijven. Kijken of hij zo wel kan slapen. Mocht dit namelijk de oplossing zijn dan zou je eventueel een matje kunnen kopen voor in zijn bed (wat wordt gebruikt ter voorkoming van wiegendood) en hem toch op zijn buik laten slapen. Want als dat nou gewoon de oplossing is?
Maar....Je kan toch overdag een keer testen of hij op zijn buik wel lekker slaapt? Hem een keer in de box op zijn buik leggen en erbij blijven. Kijken of hij zo wel kan slapen. Mocht dit namelijk de oplossing zijn dan zou je eventueel een matje kunnen kopen voor in zijn bed (wat wordt gebruikt ter voorkoming van wiegendood) en hem toch op zijn buik laten slapen. Want als dat nou gewoon de oplossing is?
woensdag 20 juli 2011 om 15:06
Mijn jongste had hetzelfde! Op een gegeven moment was ik het ZO zat! Het leek wel alsof ze dat matras voelde, en het op een janken zette! Ik liep de hele dag met haar op de arm, want daar sliep ze (logisch, lekker warm etc etc etc) maar mama kon geen kant op.
Toen vond ik het welletjes (na een paar weken) en besloot ik dat ze in ieder geval de ochtend in bed MOEST liggen/slapen (lees: dan maar huilen). Twee ochtenden heeft ze gekrijst (ja sommigen vinden me nu misschien een ontaarde moeder) maar daarna: ze sliep in bed! Ook de rest van de dutjes. Wat een verademing! Ze heeft daarna nog wel eens krijsbuien gehad als ze naar bed ging, maar ik hield stug vol....en nu anderhalf jaar later staat ze te trappelen van ongeduld als ze naar haar bedje mag!
Toen vond ik het welletjes (na een paar weken) en besloot ik dat ze in ieder geval de ochtend in bed MOEST liggen/slapen (lees: dan maar huilen). Twee ochtenden heeft ze gekrijst (ja sommigen vinden me nu misschien een ontaarde moeder) maar daarna: ze sliep in bed! Ook de rest van de dutjes. Wat een verademing! Ze heeft daarna nog wel eens krijsbuien gehad als ze naar bed ging, maar ik hield stug vol....en nu anderhalf jaar later staat ze te trappelen van ongeduld als ze naar haar bedje mag!
woensdag 20 juli 2011 om 15:07
woensdag 20 juli 2011 om 15:08
quote:amypond schreef op 20 juli 2011 @ 15:05:
Gaat hij al huilen als je hem in zijn bedje legt? Mijn kleinste was ook zo'n draak met slapen, behalve als ze me kon zien/aanraken. Met als gevolg dat ik dus overdag naast haar bedje ging zitten met mijn hand tussen de spijlen en haar zo in slaap liet vallen. Niet echt comfortabel, maar het hielp wel.Zo doe ik het nu ook, totdat hij in slaap is gevallen. Duurt drie kwartier en dat is niet erg, maar het is zo jammer dat het slapen maar 20 min duurt, Dat maakt dat ik dan nog liever heb dat hij bij mij slaapt, 2 uur lang.
Gaat hij al huilen als je hem in zijn bedje legt? Mijn kleinste was ook zo'n draak met slapen, behalve als ze me kon zien/aanraken. Met als gevolg dat ik dus overdag naast haar bedje ging zitten met mijn hand tussen de spijlen en haar zo in slaap liet vallen. Niet echt comfortabel, maar het hielp wel.Zo doe ik het nu ook, totdat hij in slaap is gevallen. Duurt drie kwartier en dat is niet erg, maar het is zo jammer dat het slapen maar 20 min duurt, Dat maakt dat ik dan nog liever heb dat hij bij mij slaapt, 2 uur lang.
woensdag 20 juli 2011 om 15:08
Oh ja en op de buik laten slapen vind ik echt eng hoor! Toen mijn dochter uit zichzelf op haar buik draaide vond ik het prima, maar voor geen goud dat ik haar zo neerlegde! Mocht ze niet goed liggen, kan ze niet eens uit zichzelf terug!:-( Ondanks zo'n matras vind ik het persoonlijk een slecht idee!!
woensdag 20 juli 2011 om 15:10
quote:CruellaDeVil schreef op 20 juli 2011 @ 15:06:
Mijn jongste had hetzelfde! Op een gegeven moment was ik het ZO zat! Het leek wel alsof ze dat matras voelde, en het op een janken zette! Ik liep de hele dag met haar op de arm, want daar sliep ze (logisch, lekker warm etc etc etc) maar mama kon geen kant op.
Toen vond ik het welletjes (na een paar weken) en besloot ik dat ze in ieder geval de ochtend in bed MOEST liggen/slapen (lees: dan maar huilen). Twee ochtenden heeft ze gekrijst (ja sommigen vinden me nu misschien een ontaarde moeder) maar daarna: ze sliep in bed! Ook de rest van de dutjes. Wat een verademing! Ze heeft daarna nog wel eens krijsbuien gehad als ze naar bed ging, maar ik hield stug vol....en nu anderhalf jaar later staat ze te trappelen van ongeduld als ze naar haar bedje mag!Hier exact dezelfde ervaring.... ons kind is dolgelukkig als ze naar haar bed mag en slaapt sinds ik ben gestopt met borstvoeding (na een half jaar) als een roosje 's nachts (van 8 tot 8).
Mijn jongste had hetzelfde! Op een gegeven moment was ik het ZO zat! Het leek wel alsof ze dat matras voelde, en het op een janken zette! Ik liep de hele dag met haar op de arm, want daar sliep ze (logisch, lekker warm etc etc etc) maar mama kon geen kant op.
Toen vond ik het welletjes (na een paar weken) en besloot ik dat ze in ieder geval de ochtend in bed MOEST liggen/slapen (lees: dan maar huilen). Twee ochtenden heeft ze gekrijst (ja sommigen vinden me nu misschien een ontaarde moeder) maar daarna: ze sliep in bed! Ook de rest van de dutjes. Wat een verademing! Ze heeft daarna nog wel eens krijsbuien gehad als ze naar bed ging, maar ik hield stug vol....en nu anderhalf jaar later staat ze te trappelen van ongeduld als ze naar haar bedje mag!Hier exact dezelfde ervaring.... ons kind is dolgelukkig als ze naar haar bed mag en slaapt sinds ik ben gestopt met borstvoeding (na een half jaar) als een roosje 's nachts (van 8 tot 8).
woensdag 20 juli 2011 om 15:12
Als het echt een buikslapertje is, zou je 'm overdag in de box kunnen laten slapen. Dan leg je hem op de buik met een dekentje erover en ben je erbij om af en toe te checken hoe het gaat.
Zo deden wij het met onze dochter, die ook het liefst bovenop één van ons wilde slapen.
's Nachts in bedje lieten we haar niet op de buik slapen, omdat we er dan niet bij waren en het dus niet aandurfden. Ze accepteerde dat gelukkig en sliep dan op de rug.
Maar overdag sliep ze meestal in de box op haar buikje met de beentjes opgetrokken in een soort foetushouding.
Na een week of zes was het trouwens over en sliep ze weer op haar rug, ook overdag ging ze vanaf toen gewoon naar bedje.
Zo deden wij het met onze dochter, die ook het liefst bovenop één van ons wilde slapen.
's Nachts in bedje lieten we haar niet op de buik slapen, omdat we er dan niet bij waren en het dus niet aandurfden. Ze accepteerde dat gelukkig en sliep dan op de rug.
Maar overdag sliep ze meestal in de box op haar buikje met de beentjes opgetrokken in een soort foetushouding.
Na een week of zes was het trouwens over en sliep ze weer op haar rug, ook overdag ging ze vanaf toen gewoon naar bedje.
woensdag 20 juli 2011 om 15:15
Misschien is het toch ook de kou van het bedje.
Ik zou het bedje even voorverwarmen met een kruikje en dit eruit halen als je hem in zijn bedje legt.
Ik ben zelf niet zo van het geloof in watersprongen etc., maar ik weet dat mijn buurvrouw het bedje van haar zoontje heeft verzet op advies van iemand met een wiggelroede en sinds dat moment slaapt haar zoon als een roos!
Ik zou het bedje even voorverwarmen met een kruikje en dit eruit halen als je hem in zijn bedje legt.
Ik ben zelf niet zo van het geloof in watersprongen etc., maar ik weet dat mijn buurvrouw het bedje van haar zoontje heeft verzet op advies van iemand met een wiggelroede en sinds dat moment slaapt haar zoon als een roos!
woensdag 20 juli 2011 om 15:19
mijn dochter slaapt 'snachts in de co sleeper
en overdag sliep ze op mijn rug in de draagdoek of manduca .
hier was een eigen bedje gewoon echt echt echt geen succes.
de strijd aangaan was zo ongeveer het slechtste idee dat ik kon hebben en het heeft me heel veel tranen en frustratie opgebracht ,maar de successen bleven uit.
dus mijn gouden tip . aanvaard de situatie zoals het is en kijk hoe het anders/ beter/ leuker kan.
en overdag sliep ze op mijn rug in de draagdoek of manduca .
hier was een eigen bedje gewoon echt echt echt geen succes.
de strijd aangaan was zo ongeveer het slechtste idee dat ik kon hebben en het heeft me heel veel tranen en frustratie opgebracht ,maar de successen bleven uit.
dus mijn gouden tip . aanvaard de situatie zoals het is en kijk hoe het anders/ beter/ leuker kan.