Kinderen
alle pijlers
Uitwendige baarmoeder...
woensdag 20 juli 2011 om 14:56
Nee, geen medisch probleem, maar de functie-omschrijving die op dit moment het beste bij me past.
Zoon is bijna 10 weken oud. Lijkt me fijn als hij eens zou kunnen slapen in zijn eigen bedje. Elke dag probeer ik dit, na zo'n drie kwartier heb ik hem eindelijk in slaap. In zijn bed ligt een doekje bij hem, dat we normaal bij ons in bed doen, voor een vertrouwde geur. muziekje uit muziekdoosje, speen in de mond en gordijnen dicht. Lijkt me een goede slaap-sfeer, maar dus niet. Als hij ongeveer 20 minuten geslapen heeft, wordt hij wakker. Ik probeer weer een tijdje met de speen terugstoppen hem te kalmeren, maar op een gegeven moment wordt het krijsen. Uiteindelijk neem ik hem op mijn buik (schuin gelegd) en na een diepe zucht slaapt de kabouter. Terugleggen in bed betekent daarna ook meteen weer wakker, dus ik blijf maar met hem over mijn arm zitten. Dit herhaalt zich zo elke dag. 's Nachts hetzelfde liedje, dus hij slaapt bij ons, op zijn aankleedkussen. Heb nog een oudere dochter en herinner me niet dat het bij haar ooit zo gegaan is.
Het komt er op neer dat ik aan het voeden ben en proberen hem in slaap krijgen in eigen bed. Het lijkt me zo fijn als hij in zijn eigen bedje (of beneden in de wandelwagen, dat gaat op dezelfde manier) zou blijven slapen. Heb het idee dat het alleen bij mij (of man) rustgevend genoeg is, qua geur warmte en de hartslag die hij hoort. Hij heeft al een klok naast zijn bedje, een kruik erbij in leggen lijkt me geen goed plan (het is al 23 graden op zijn kamertje) en voor de geur heeft hij dus zijn doekje. Ook buiten gaan lopen met de wandelwagen helpt niet, hij blijft wakker om zich heen kijken. Naar de binnenkant van de wandelwagen-kap, zo spannend lijkt me dat niet.
Wie heeft er een gouden tip? Dit ritme beperkt me best wel en hoe lief hij ook is, een paar uur plakkend van de warmte op mijn buik maakt me niet vrolijker.
(en terugstoppen naar waar hij vandaan komt is geen optie, hij is inmiddels zes kilo dus dat gaat niet passen )
Zoon is bijna 10 weken oud. Lijkt me fijn als hij eens zou kunnen slapen in zijn eigen bedje. Elke dag probeer ik dit, na zo'n drie kwartier heb ik hem eindelijk in slaap. In zijn bed ligt een doekje bij hem, dat we normaal bij ons in bed doen, voor een vertrouwde geur. muziekje uit muziekdoosje, speen in de mond en gordijnen dicht. Lijkt me een goede slaap-sfeer, maar dus niet. Als hij ongeveer 20 minuten geslapen heeft, wordt hij wakker. Ik probeer weer een tijdje met de speen terugstoppen hem te kalmeren, maar op een gegeven moment wordt het krijsen. Uiteindelijk neem ik hem op mijn buik (schuin gelegd) en na een diepe zucht slaapt de kabouter. Terugleggen in bed betekent daarna ook meteen weer wakker, dus ik blijf maar met hem over mijn arm zitten. Dit herhaalt zich zo elke dag. 's Nachts hetzelfde liedje, dus hij slaapt bij ons, op zijn aankleedkussen. Heb nog een oudere dochter en herinner me niet dat het bij haar ooit zo gegaan is.
Het komt er op neer dat ik aan het voeden ben en proberen hem in slaap krijgen in eigen bed. Het lijkt me zo fijn als hij in zijn eigen bedje (of beneden in de wandelwagen, dat gaat op dezelfde manier) zou blijven slapen. Heb het idee dat het alleen bij mij (of man) rustgevend genoeg is, qua geur warmte en de hartslag die hij hoort. Hij heeft al een klok naast zijn bedje, een kruik erbij in leggen lijkt me geen goed plan (het is al 23 graden op zijn kamertje) en voor de geur heeft hij dus zijn doekje. Ook buiten gaan lopen met de wandelwagen helpt niet, hij blijft wakker om zich heen kijken. Naar de binnenkant van de wandelwagen-kap, zo spannend lijkt me dat niet.
Wie heeft er een gouden tip? Dit ritme beperkt me best wel en hoe lief hij ook is, een paar uur plakkend van de warmte op mijn buik maakt me niet vrolijker.
(en terugstoppen naar waar hij vandaan komt is geen optie, hij is inmiddels zes kilo dus dat gaat niet passen )
anoniem_641c94ce6379a wijzigde dit bericht op 20-07-2011 14:57
Reden: tikfout
Reden: tikfout
% gewijzigd
woensdag 20 juli 2011 om 21:58
Hoi Bridget,
Hier ongeveer een gelijk verhaal. Zoon is 10 wkn te vroeg geboren, ook dmv keizersnee. Hij mocht na 8 wkn naar huis en heeft de eerste periode thuis bijna niet in zijn eigen bedje geslapen, zeker overdag had hij er behoefte aan om bij een van ons te zijn.
Ik herken je gevoel/soort frustratie. Dit had ik ook op een gegeven moment. Voor ons heeft toen de draagdoek een wereld van verschil gemaakt. Zo kon hij dicht bij mij zijn en lekker slapen en kon ik zelf ook weer iets doen ipv hele dagen op bed/bank met hem op mijn buik.
Ik heb het opgevat als een soort inhaalslag voor de periode die hij in mijn buik gemist heeft.
Hij is nu een half jaar oud en slaapt overdag in zijn eigen bedje of in de wandelwagen. Het zijn korte slaapjes van max 3 kwartier, maar ik heb niet het idee dat hij slaap tekort komt.
Geen concrete tips, maar wel een
Het komt goed!
Hier ongeveer een gelijk verhaal. Zoon is 10 wkn te vroeg geboren, ook dmv keizersnee. Hij mocht na 8 wkn naar huis en heeft de eerste periode thuis bijna niet in zijn eigen bedje geslapen, zeker overdag had hij er behoefte aan om bij een van ons te zijn.
Ik herken je gevoel/soort frustratie. Dit had ik ook op een gegeven moment. Voor ons heeft toen de draagdoek een wereld van verschil gemaakt. Zo kon hij dicht bij mij zijn en lekker slapen en kon ik zelf ook weer iets doen ipv hele dagen op bed/bank met hem op mijn buik.
Ik heb het opgevat als een soort inhaalslag voor de periode die hij in mijn buik gemist heeft.
Hij is nu een half jaar oud en slaapt overdag in zijn eigen bedje of in de wandelwagen. Het zijn korte slaapjes van max 3 kwartier, maar ik heb niet het idee dat hij slaap tekort komt.
Geen concrete tips, maar wel een
Het komt goed!
woensdag 20 juli 2011 om 22:28
Na mijn keizersnee heb ik minstens een week vooral in bed gelegen met zoontje veel bij me. Ik vond dit fijn want zo "vergat' ik de pijn aan de wond. Hoorde ooit dat keizersnee-geborenen een grotere kans op hechtingsproblemen zouden hebben, nou dat is dus bij ons duidelijk niet het geval... Zoon is erg aan me gehecht .
Vooral de herkenning doet me goed, het is ook geen megaprobleem want voor de rest is het een supermakkelijk en gezellig kereltje. 't Is alleen dat ik de strijkstapel (om maar wat te noemen) maar zie groeien, de aandacht voor dochter schiet er vaak bij in en wat dat betreft zou zijn eigen kamer handiger zijn. Over een paar maanden lach ik er waarschijnlijk om.
Vooral de herkenning doet me goed, het is ook geen megaprobleem want voor de rest is het een supermakkelijk en gezellig kereltje. 't Is alleen dat ik de strijkstapel (om maar wat te noemen) maar zie groeien, de aandacht voor dochter schiet er vaak bij in en wat dat betreft zou zijn eigen kamer handiger zijn. Over een paar maanden lach ik er waarschijnlijk om.
woensdag 20 juli 2011 om 22:47
Wij pakten middelste en jongste in in een badcape. Het deel dat over het hoofd gaat eerst naar binnen vouwen, kind erop, met de nek op de rand. Onderste punt over de voeten vouwen, ene flappen erover, andere flap erover. Een mooi compact pakketje om in je armen in slaap te laten vallen, en wat je daarna weg kunt leggen. Nou Ja, proberen dan. En als hij dan slaapt, kun je de bovenste flap weer open vouwen, zodat hij niet uiteindelijk ontwend moet worden van het ingepakt liggen.