Beste vriendin gaat dood...

15-07-2011 11:05 462 berichten
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.



Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.

Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.

Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit



quote:Jarek03 schreef op 20 juli 2011 @ 10:57:

En wat lijkt vrijdag dan ineens ver weg he? En hoe afschuwelijk: een urn uitzoeken. Maar wat mag je trots op jezelf zijn dat je er nog zo kunt zijn voor je vriendin. Ik ken je niet, maar ben het wel iig. Petje af, ik ken genoeg mensen die dit soort dingen te moeilijk vinden. Ik hoop dat er ook voor jou een schouder is om af en toe eens tegenaan te leunen. Sterkte meid



Ik heb al wat ''onderzoek'' gedaan om te kijken wat voor een aanbod er online is, hoe luguber dat ook mag klinken.

Ik denk dat ik wel een aantal dingen heb gevonden die ze mooi zal vinden.
Ik heb laatst een artikel gelezen over dit bedrijf: www.ret-urn.nl

Ze maken houten urnen. (ik ben maar zo vrij om het neer te zetten)



Ik heb hier nog niet veel geschreven maar wel regelmatig gelezen. Heel veel sterkte voor jou en voor alle andere naasten van je vriendin.
Alle reacties Link kopieren
@ geraldine: nee ik heb mijn vader niet gekend, ik was 5 toen hij overleed. Dus weet er niks meer van.

Mijn moeders vader stierf toen zij 15 was dus die heb ik helaas nooit gekend.

Maar zij stierven beide aan een hartinfarct, dus hebben gelukkig geen lange lijdensweg hoeven ondergaan.

Wat erg van je oma, jammer dat je haar nooit gekend hebt.

Knuffel terug
@ Moonlight, ja, die houten urnen had ik al gezien inderdaad.

Bedankt.
Italiagirl,ik krijg hier tranen in mijn ogen van,wat een mooi teken!Wij hebben ook al wat teken van mijn schoonvader mogen ontvangen.



De nacht dat hij overleed rond 3:00.Er kwam een geluid vanuit

het mobieltje van mijn vriend dat aanstond,het geluid dat het

mobiel maakt als je hem opent of sluit.Mijn vriend heeft zijn mobiel nog geen eens aangeraakt.We zijn het erover eens dat het geluid van zijn mobiel,het lag met de deksel dicht,een teken was van mijn schoonvader die op dit moment zachtjes uit zijn lichaam gleed naar het licht.We hebben namelijk danna het display gecheckt en er was geen bericht te zien.Een kwartier later ging het mobiel dan echt af,mijn schoonmoeder aan de lijn.



2)Een andere keer had ik het gevoel dat hij in onze kamer was en

ook alsof er steentjes tegen het raam werden gegooid.



3)Ook heeft mijn vriend een paar weken geleden een stofzuiger

gekocht en omdat iemand voordrong is hij woedend de winkel

uitgelopen,is naar de buurman gegaan en vond daar een mooie

stofzuiger.Hij vertelde daar achteraf over.Alsof zijn vader hem had

aangestuurd en hij had het gevoeld,ook de tipd wat voor stofzuiger

te kopen.





Wat heftig dat van je schoonzus.Wat voor soort kanker had zij

dan eigenlijk?Nog sterkte met het verwerken daarvan!
kaatje,graag gedaan!En fijn dat onze je zo goed doet.



rogue,iemand plotseling verliezen lijkt me ook heftig.Want dan heb

jij je niet voor kunnen bereiden en sta je daar met lege handen.Een

lijdensweg is ook niet fijn.Maar ik ben blij dat ik afscheid heb

kunnen nemen.Dat maakt het gemis niet minder maar het voelt

fijn (het afscheid nemen want onze afscheid was erg mooi)En we hebben nog alles aan hem kunnen vragen.
Mijn schoonzusje had kanker aan de galwegen, met uitzaaiingen naar de eierstokken, blindedarm, buikvlies en lymphen. Ook wel bekend als een Krukenberg tumor. Toen het ontdekt werd was de tumor al in stadium 4. En dat terwijl de tumormarkers niet verhoogd waren!



Net zoals Kaatje en vele anderen heb ik ook van heel dichtbij meegemaakt wat een klote ziekte dit is. Jong of oud, man, vrouw, kind het maakt geen drol uit. En het zien lijden van een dierbaar persoon is echt afschuwelijk! Operaties, aanleggen drainage, onderzoeken, chemo's, pijn, ontzettend veel lichamelijke pijn. Het opzwellen door de vele medicatie etc. Uiteindelijk werkte zelfs morfine (hoge dosis) niet meer. Ons werd verteld dat mediwiet een goede oplossing zou zijn tegen de pijn en ook het mentale lijden van de patient. Helaas is het bijna onmogelijk om dit in Italie te bemachtigen.



Kaatje mocht jouw vriendin nog veel pijn krijgen (wat ik uiteraard niet hoop), is dit wellicht iets wat zij samen met haar vriend met de artsen kan bespreken!
De oprichtster van Return heeft trouwens meegedaan aan een tv programma, over mijn lijk dacht ik. Ik heb haar verhaal gezien op de tv, erg aangrijpend!
Alle reacties Link kopieren
Oh Kaatje meid, wat vreselijk allemaal



Je doet het heel goed, hier kan je met een goed gevoel op terugkijken als het zover is.



En een ding hoop ik echt, dat er leven is na de dood. Dat je vriendin en alle andere liefhebbende die zijn overleden in een paradijs terecht komen.

Het kan toch niet waar zijn dat mensen van deze leeftijd en nog jonger zo snel uit het leven worden getrokken



Ik heb het ook verschillende keren meegemaakt, bij iemand zijn sterfbed te zitten...

Als je deze verhalen hier leest, dan is het weer eens duidelijk waar het uiteindelijk om gaat, liefde, aandacht voor elkaar.



Heel veel sterkt in deze moeilijke tijd, probeer goed voor jezelf te blijven zorgen. Probeer de rust te krijgen om goed te kunnen slapen, je doet het goed, je kan trots zijn op jezelf
wat een verhaal, wat een onzekerheid maar vooral wat een heftigheid. Een hart onder de riem voor jou Kaatje maar ook voor alle andere forummers die hier schrijven/lezen. Een verlies is zo zwaar.
Alle reacties Link kopieren
Kaatje, wat ik van je lees; zoveel liefde en verdriet maar wat doe je het super. Je mag trots zijn. Dat je nu niets voelt is een beschermingsmechanisme van je hersenen, die blokkeren even omdat het anders teveel is. Dit is nodig om deze tijd door te komen. Hou vol meid, wat een geweldige vriendin ben je
quote:baby_ernie80 schreef op 15 juli 2011 @ 11:10:

Ik weet wat je doormaakt. Allereerst een dikke



Je moet niet bang zijn dat je niet weet wat je moet doen of zeggen. Ga naar haar toe en geef haar de stevigste knuffel die je kunt geven. De rest volgt vanzelf. Wees ook niet bang om te huilen. Zij heeft verdriet, jij hebt verdriet. Deel dit met elkaar. Alles wat je nog wilt zeggen, alles wat zij nog te zeggen heeft: het zal volgen. Echt. Er is geen goed of fout in dit soort dingen.



Probeer nog te genieten van de tijd die jullie rest. Maak (als jullie daar nog behoefte aan hebben) foto's of filmpjes. Dat heeft mijn vriendin destijds ook gedaan. Met iedereen die haar liefhad en die zij liefhad. Ze worden nog vaak bekeken en besproken. Het houdt haar een stukje in leven bij ons.... Maar mochten jullie dat niet willen: ook goed. Doe dit, zoals het jullie goed lijkt.



Heel, heel veel sterkte en nogmaals een dikke Helemaal mee eens. Met héél veel voor jou.
Alle reacties Link kopieren
Veel sterkte Kaatje, ik denk dat jouw vriendin zich geen betere vriendin had kunnen wensen in deze periode
I see said the blind man as he picked up his hammer en saw.
quote:italiagirl schreef op 20 juli 2011 @ 12:23:

De oprichtster van Return heeft trouwens meegedaan aan een tv programma, over mijn lijk dacht ik. Ik heb haar verhaal gezien op de tv, erg aangrijpend!

Klopt. Ik heb toen niet de hele serie gezien. Maar ivm de serie stond er een artikel/interview in de gids. Dat had ik bewaard en ik kwam het laatst weer tegen.

Heb alleen nog niet gekeken hoe het nu met haar gaat. Maar het bedrijf zou sowieso verder gaan.
Alle reacties Link kopieren
De vrouw van Return is Lonneke.

Op haar weblog via de site van 'Over mijn lijk' kun je lezen hoe het met haar gaat.
Alle reacties Link kopieren
@Kaatje: sterkte voor vandaag, morgen en alle andere dagen dat je het moeilijk hebt en moeilijk gaat krijgen.



Je zit er uiteraard doorheen, maar je doet het zo goed! Hou vol en weet dat er veel mensen aan je denken.
Alle reacties Link kopieren
Hey kaatje,ik lees nog steeds elke dag mee maar kan helaas niet zoveel achter laten als ik zou willen(viva mobiel kan ik wel meelezen,maar kan niet inloggen)



Meis,ik wilde je gewoon nog een hele dikke knuf geven,

want wat ben jij een topvriendin!



Ik hoop dat jullie een hele mooie urn kunnen vinden voor je beste vriendin,hoe vreemd het nu ook moet voelen om daar al over na te

moeten denken .



En wat fijn dat je vriend en je familie zo'n grote steun zijn!

Lieverd,heel veel sterkte voor nu,en zorg goed voor jezelf!



Alle reacties Link kopieren
Hey Kaatje,



Ik kwam je even een welterustenknuffel brengen voor vanavond.
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
Kaatje, hoe gaat het met jou en jouw vriendin?



Met mijn vriendin gaat het naar omstandigheden redelijk, ze heeft morfine (via neusspray heb ik begrepen) en dus gelukkig geen pijn. Wel is ze lekker aan het spacen van dat spul hahaha, gelukkig kan ze er zelf om lachen.



Heb vandaag nog wat verdiept in urnen, en hoe groot die moeten zijn enzo. Heb er wel wat gevonden die ze mooi gaat vinden (denk ik).



Met mij gaat het...tja...redelijk denk ik. Gisteren wel een panieksaanval gehad in de AH, ik was boodschappen aan het doen, ik pakte een blokje kaas van de proefplank, stopte wat dingen in mijn mandje en opeens ging het compleet mis.

Zweten, beklemmend gevoel op de borstkas, het gevoel dat ik flauw ging vallen, het idee dat ik moest kotsen en het enige wat ik bleef denken was: ''door ademen, rustig aan, niks aan de hand''. Na een paar minuten was het weer over gelukkig, maar man, je hebt het idee dat je doodgaat, niet cool.

Ik heb op mijn werk het concentratievermogen van een visstick, maar so what, dat komt wel weer goed.



De kaartjes waren aangekomen en daar kreeg ik gisteren nog een emotioneel smsje over, ze vonden het zo lief en zo pakkend. Ik kijk met gemengde gevoelens uit naar morgen. Ik heb zo veel behoefte om haar te zien, vast te houden. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat het een zware dag zal worden.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Kaatje,



Zou niet weten wat ik tegen je moet zeggen, wat moet dit ontzettend zwaar voor je zijn. Wat doe je het ontzettend goed, wat ben jij een geweldig lieve vriendin.



Een hele dikke knuffel voor jou.
Alle reacties Link kopieren
-
Thuisbasis: vrouwenpeil.nl
Ja hoor, ze weten het hier, baas heeft gezegd dat ik een superharde werker ben normaliter en dat het niet erg is dat er nu weinig uit handen komt. Ik doe gewoon rustig aan, probeer wel wat dossiers af te werken want dat is natuurlijk ook weer wat afleiding he.
Alle reacties Link kopieren
Kaatje
Jeetje zeg, 31 jaar... wat ontzettend jong nog.



Ik wens jou en je vriendin en iedereen heel veel sterkte en steun toe. Vreselijk...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven