Psyche
alle pijlers
Beste vriendin gaat dood...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:05
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
donderdag 21 juli 2011 om 20:38
maandag 25 juli 2011 om 08:25
Lieve mensen,
allereerst excusus dat ik de laatste dagen niks heb laten horen. Mijn hoofd stond er even niet naar.
Mijn vriendin ligt sinds vrijdagmorgen aan een morfinepomp, wel thuis. Ik ben vrijdag daar naartoe gegaan met mijn vriend, we zouden een urn uitzoeken. Het ging echter zo slecht met haar, helemaal wazig van de morfine (ze had extra gekregen vanwege de hevige pijn) dat we dat niet hebben kunnen doen. Haar vriend vroeg me om zondag terug te komen. Ik ben er maar zo'n 45 minuten geweest, het was gewoon allemaal teveel. Ook was de huisarts nog geweest (ik ben toen naar buiten gegaan, ik vond het niet gepast om binnen te blijven luisteren).
Gisteren dus weer teruggegaan. De dosis was wederom verhoogd, ze heeft zo enorm veel pijn We hebben samen een urn uitgezocht, een hele mooie. Ze vond diegene die ik had gezien inderdaad erg mooi, dus die is het geworden.
Ze zag er enorm slecht uit, ze was weer 6 kilo kwijt in een week...echt vel over been. Ze wilde drinken, maar dat komt er steeds voor de helft via haar neus weer uit en daarnaast heeft ze erg veel pijn als ze drinkt. Haar buik heeft enorme proporties aangenomen (in vergelijking met de rest van haar lichaam)
Ze had ontzettend veel pijn gisteren en wilde een extra dosis morfine, maar ze voelde zich daar schuldig over naar mij toe. Omdat ze dan eigenlijk niet meer aanspreekbaar zou zijn. En dat vond ze dan weer lullig naar mij toe. Ik heb haar gezegd dat ze dat gewoon moest doen, want voor mij moet ze geen pijn gaan lijden. Ik zei tegen haar dat ik er toch wel zou zijn, dat ik naast haar bed zou blijven zitten en dat ze best mocht gaan slapen dan.
Ik heb toen haar vriend gehaald (die was even boven bezig) en samen hebben we haar die extra dosis gegeven, blijkbaar is het erg pijnlijk voor haar, ze kneep de bloedtoevoer naar mijn vingers af. Uiteindelijk zakte ze inderdaad weg. Ik heb een uur naast haar bed gezeten en haar in de gaten gehouden, want haar vriend was nog even boven bezig. Ik heb haar bekeken en eigenlijk kwam ik tot de conclusie dat het voor haar maar beter heel snel kan gaan....het is verschrikkelijk om aan te zien.
Ik heb tegen haar vriend ook gezegd dat ik het wel heel snel vond gaan. Dat vond hij ook, en hij was niet de enige, de thuiszorg en de huisarts waren die mening ook toegedaan.
Vandaag komt de uitvaartondernemer bij hun thuis, om de allerlaatste dingen door te spreken.
Haar vriend had al gezegd dat dat eigenlijk het enige is waarom mijn vriendin probeert vol te houden, ze wil gewoon alles in kannen en kruiken hebben. Hij verwacht dat het na vandaag heel snel zal gaan, hij zei zelf dat hij niet denkt dat ze aankomend weekend nog haalt.
Zelf had ze ook geen behoefte meer aan bezoek, ze heeft afgelopen weekend voor het eerst zichzelf weer gezien in een spiegel en ze zei dat ze ervan schrok.
Dus....ik denk dat ik haar gisteren voor het laatst heb gezien ik ben in ieder geval blij dat ik haar überhaupt nog heb kunnen zien, een beetje heb kunnen verzorgen en dat ik haar laatste wens (samen een urn uitzoeken) heb kunnen vervullen
allereerst excusus dat ik de laatste dagen niks heb laten horen. Mijn hoofd stond er even niet naar.
Mijn vriendin ligt sinds vrijdagmorgen aan een morfinepomp, wel thuis. Ik ben vrijdag daar naartoe gegaan met mijn vriend, we zouden een urn uitzoeken. Het ging echter zo slecht met haar, helemaal wazig van de morfine (ze had extra gekregen vanwege de hevige pijn) dat we dat niet hebben kunnen doen. Haar vriend vroeg me om zondag terug te komen. Ik ben er maar zo'n 45 minuten geweest, het was gewoon allemaal teveel. Ook was de huisarts nog geweest (ik ben toen naar buiten gegaan, ik vond het niet gepast om binnen te blijven luisteren).
Gisteren dus weer teruggegaan. De dosis was wederom verhoogd, ze heeft zo enorm veel pijn We hebben samen een urn uitgezocht, een hele mooie. Ze vond diegene die ik had gezien inderdaad erg mooi, dus die is het geworden.
Ze zag er enorm slecht uit, ze was weer 6 kilo kwijt in een week...echt vel over been. Ze wilde drinken, maar dat komt er steeds voor de helft via haar neus weer uit en daarnaast heeft ze erg veel pijn als ze drinkt. Haar buik heeft enorme proporties aangenomen (in vergelijking met de rest van haar lichaam)
Ze had ontzettend veel pijn gisteren en wilde een extra dosis morfine, maar ze voelde zich daar schuldig over naar mij toe. Omdat ze dan eigenlijk niet meer aanspreekbaar zou zijn. En dat vond ze dan weer lullig naar mij toe. Ik heb haar gezegd dat ze dat gewoon moest doen, want voor mij moet ze geen pijn gaan lijden. Ik zei tegen haar dat ik er toch wel zou zijn, dat ik naast haar bed zou blijven zitten en dat ze best mocht gaan slapen dan.
Ik heb toen haar vriend gehaald (die was even boven bezig) en samen hebben we haar die extra dosis gegeven, blijkbaar is het erg pijnlijk voor haar, ze kneep de bloedtoevoer naar mijn vingers af. Uiteindelijk zakte ze inderdaad weg. Ik heb een uur naast haar bed gezeten en haar in de gaten gehouden, want haar vriend was nog even boven bezig. Ik heb haar bekeken en eigenlijk kwam ik tot de conclusie dat het voor haar maar beter heel snel kan gaan....het is verschrikkelijk om aan te zien.
Ik heb tegen haar vriend ook gezegd dat ik het wel heel snel vond gaan. Dat vond hij ook, en hij was niet de enige, de thuiszorg en de huisarts waren die mening ook toegedaan.
Vandaag komt de uitvaartondernemer bij hun thuis, om de allerlaatste dingen door te spreken.
Haar vriend had al gezegd dat dat eigenlijk het enige is waarom mijn vriendin probeert vol te houden, ze wil gewoon alles in kannen en kruiken hebben. Hij verwacht dat het na vandaag heel snel zal gaan, hij zei zelf dat hij niet denkt dat ze aankomend weekend nog haalt.
Zelf had ze ook geen behoefte meer aan bezoek, ze heeft afgelopen weekend voor het eerst zichzelf weer gezien in een spiegel en ze zei dat ze ervan schrok.
Dus....ik denk dat ik haar gisteren voor het laatst heb gezien ik ben in ieder geval blij dat ik haar überhaupt nog heb kunnen zien, een beetje heb kunnen verzorgen en dat ik haar laatste wens (samen een urn uitzoeken) heb kunnen vervullen
maandag 25 juli 2011 om 08:32
Lieve lieve Kaatje, wat een enorm verdriet zeg! Ik lees af en toe mee, en elke keer bij een update hoop ik op een wonder, dat het weer even heel goed met je vriendin gaat. Heel onrealistisch natuurlijk. En toch schrik ik elke keer van je verhaal, dat het zo snel gaat allemaal. grijpt me aan, terwijl ik jou en je vriendin niet eens ken
Weet eigenlijk ook niet eens zo goed wat ik nu tegen je wil en kan zeggen, maar wat ontzettend fijn dat jij zo'n lieve vriendin mag zijn!
Weet eigenlijk ook niet eens zo goed wat ik nu tegen je wil en kan zeggen, maar wat ontzettend fijn dat jij zo'n lieve vriendin mag zijn!
maandag 25 juli 2011 om 09:11
