Over goedmaken

04-08-2011 15:46 32 berichten
Alle reacties Link kopieren
Als jij degene bent die altijd de eerste stap moet nemen na een ruzie, accepteer je dan dat het zo is?



Ik heb ruzie met een vriend. Ik vond dat hij iets lulligs had gedaan. Ik heb daarop geprobeerd rustig uit te leggen waarom ik het jammer vond, met de intentie om het samen op te lossen (had relatief makkelijk gekund, de actie was nog terug te draaien), maar jammergenoeg is dat uiteindelijk in ruzie ontaard.

Nou ben ik iemand die niet echt lang boos blijft, dus hoewel ik toegeef dat ik graag begrip zou willen van hem, ben ik er ook wel klaar mee: zonde van mijn tijd om erin te blijven hangen.



Nou kan ik hem bellen, maar ik ben altijd degene die contact opneemt na een ruzie. Nou zie ik zelf ook wel dat dit heel erg kinderachtig klinkt, maar aan de andere kant wil ik ook mijn grenzen bewaken. Als ik altijd maar toegeef - of ik nou zelf, wij samen, of hij fout zit -, is dat dan wel slim? Gelijkwaardig?



Jullie gaan vast zeggen dat ik 2 keuzes heb:

- niet bellen en in de kinderachtigheid blijven hangen dat niemand belt en de vriendschap verloren gaat

- wel bellen en vriendschap weer oppakken.



Maar toch..ik hoor het graag uit jullie mond. Ik heb even een klankbord nodig
Alle reacties Link kopieren
Als jij er om wat voor reden dan ook niet aan toe bent om een eerste stap te zetten na een ruzie dan gewoon niet doen en wachten tot je er wel achter kan staan.
..popcorn?
Ik vind het moeilijk om een inschatting van de situatie te maken omdat ik niet weet waar het om ging en jullie beiden niet ken.



Ik ben eigenlijk altijd degene die als eerste contact op neemt of excuses aanbiedt na een ruzie. Voornamelijk omdat ik een hekel aan ruzie heb, en omdat ik vind dat als er 2 vechten er ook 2 schuld hebben (misschien niet 50%/50% maar toch)..



Ik heb gemerkt dat het niet altijd handig uitpakt, mensen zijn gewend dat ik toch wel toe geef. maar ik ben ook een enorme softie, dus of je iets aan mij hebt in deze? ik betwijfel het eigenlijk
In relaties zijn verwachtingen die aan de ander worden gesteld vaak een wrikpunt. En verwachtingen zijn nooit gelijkwaardig.



Wat ik zelf zou doen in zo'n situatie is contact opnemen als ik eraan toe zou zijn. Niet omdat het moet, maar omdat het dan mijn vrije keuze is. Leven en laten leven. (ofschoon het rete irritant kan zijn als de ander zich opstelt met een verongelijkte koppigheid. Grrrrrr. )
Alle reacties Link kopieren
Er spelen meerdere zaken door elkaar



1. jij wilde hem uitleggen waarom jij iets lullig vond (jij wilde winnen, gelijk hebben)

2. er ontstond ruzie

3. jij bent al over de ruzie heen, maar valt nu over het feit dat jij 'altijd' de eerste stap moet zetten.



En nu? Je kunt nu inerdaad gaan mokken en wachten. STEL dat je gelijk hebt (WIN!) dan neemt er dus niemand contact op. Lose-Lose stituatie.

Stel dat je ONgelijk hebt: dan belt hij vanzelf wel weer een keer, toch?



Of niet, als de vriendschap voor hem niet zo belangrijk is.



De vraag is wat je nu wilt. Wil je winnen (zelfs als dat ten kosten van hem of jullie vriendschap zou gaan)? Wil je dus gelijk krijgen?



Of ben je bereid je trost daarover opzij te zetten om de draad weer op te pakken? Een win-win sitsituatie creëren, als het ware?
Alle reacties Link kopieren
quote:zwartezwanen schreef op 04 augustus 2011 @ 16:05:

Er spelen meerdere zaken door elkaar



1. jij wilde hem uitleggen waarom jij iets lullig vond (jij wilde winnen, gelijk hebben) nee, ik wilde in eerste instantie geen gelijk krijgen; ik wilde het probleem dat voor mij daarmee ontstond oplossen

2. er ontstond ruzie

3. jij bent al over de ruzie heen, maar valt nu over het feit dat jij 'altijd' de eerste stap moet zetten.

2 en 3 kloppen als een bus



En nu? Je kunt nu inerdaad gaan mokken en wachten. STEL dat je gelijk hebt (WIN!) dan neemt er dus niemand contact op. Lose-Lose stituatie.

Stel dat je ONgelijk hebt: dan belt hij vanzelf wel weer een keer, toch?



Of niet, als de vriendschap voor hem niet zo belangrijk is.



De vraag is wat je nu wilt. Wil je winnen (zelfs als dat ten kosten van hem of jullie vriendschap zou gaan)? Wil je dus gelijk krijgen?



Of ben je bereid je trost daarover opzij te zetten om de draad weer op te pakken? Een win-win sitsituatie creëren, als het ware?

Ik ben wel bereid om een win-win situatie te creeren, maar als jij altijd degene bent die dat doet, krijg je - ben ik bang - de situatie die Noodles noemt: dat mensen er van uitgaan dat je wel toegeeft. En dan wordt het alsnog een lose/win situatie.



Noodles, ik ben dus ook een softie in dit soort dingen, ik vergeef en vergeet snel. Maar ik wil eigenlijk geen softie zijn hiermee!



Aubrey en Nola, misschien moet ik het inderdaad nog even laten rusten tot ik er echt achter kan staan dat ik weer contact opneem.

(en o ja, zeker weten dat het heel irritant is, Aubrey )
Alle reacties Link kopieren
Tja als jij de eerste stap nu weer gaat nemen, en wellicht sorry zegt, ontneem je daarmee ook zijn verantwoordelijkheid voor de situatie. En dus dat hij er ook overnadenkt en wellicht snapt dat ook hij wellicht ergens "fout" zat.. denk maar zo, je zorgt er zelf vaak voor hoe mensen je uiteindelijk behandelen en als jij altijd je excusses aanbied hoeft de ander dat dus nooit te doen en blijft men je hetzelfde behandelen..
Alle reacties Link kopieren
Vaak wel, ook al ben ik niet de schuldige. Maar aangezien ik zelden met iemand overhoop ligt, komt dat bij mij dus zo goed als niet voor.
quote:wolkje8 schreef op 04 augustus 2011 @ 16:40:

Tja als jij de eerste stap nu weer gaat nemen, en wellicht sorry zegt, ontneem je daarmee ook zijn verantwoordelijkheid voor de situatie. En dus dat hij er ook overnadenkt en wellicht snapt dat ook hij wellicht ergens "fout" zat.. denk maar zo, je zorgt er zelf vaak voor hoe mensen je uiteindelijk behandelen en als jij altijd je excusses aanbied hoeft de ander dat dus nooit te doen en blijft men je hetzelfde behandelen..



Ik vind dat je gelijk hebt wolkje, dat heb ik zelf ook bijvoorbeeld in mijn relatie gemerkt.

tegenwoordig probeer ik niet te snel sorry te zeggen voor de lieve vrede, als ik ergens echt mee zit hou ik voet bij stuk. Ik blijf niet echt boos, maar ga mezelf ook niet weg cijferen.



het lukt nog niet altijd hoor
Dat zijn goede bedoelingen, voet bij stuk houden en je grenzen bewaken. Vaak om een punt duidelijk te maken en ook om bij de ander hopelijk een gedragsverandering teweeg te brengen zodat het in de toekomst niet meer voor zal komen.



Degen met wie je een conflict hebt zal het heel anders zien, is waarschijnlijk erg overtuigd van zichzelf zodat gedragsverandering aan die kant niet in Frage komt.



Dat zorgt voor irritatie, bij zender en ontvanger, vanwege de ongelijke verwachtingen.



Dan ga je daarmee toch weer over je grens, etc.



Je kunt het ook loslaten en daarmee energie en ergernis besparen. Bepaal voor jezelf in hoeverre je wilt gaan.



Ik ben heel simpel geworden, iedereen is welkom, maar als het mij te gortig wordt, is het einde vriendschap.
Ik had toen ik alleen de eerste zin las meteen zoiets van nee. Maar dat hangt af van de situatie en wie het is. Ik ben daardoor ook een vriendin verloren maar ik heb inmiddels zoiets van blijkbaar was ik niet belangrijk genoeg voor haar dat ze haar excuses aanbood. Ze heeft me namelijk heel erg gekwetst en dat weet ze donders goed. Maar bij haar was ik ook altijd degene die sorry zei terwijl ik vond dat ik niet fout zat maar de lieve vrede wilde bewaren.

Ken ook mensen waarbij het niet in ze opkomt om sorry te zeggen/excuses aan te bieden en de volgende keer gewoon doen of er niks aan de hand is. Die hebben geen idee hoeveel het woordje sorry voor een ander kan betekenen.



Ik denk dat je in jouw geval moet kijken wat de vriendschap je waard is. Is die persoon erg belangrijk voor je dan zou je hem kunnen bellen en praten om de lucht te klaren. Heb je zoiets van ik ben er klaar mee dan zou ik even wachten om te kijken of hij misschien toch gaat bellen en zo niet je conclusie trekken.
Je hoeft je niet te verontschuldigen. Dat doet de andere partij immers ook niet. En je moet jezelf ook niet in een ondergeschikte rol plaatsen. Jouw mening heeft net zo goed bestaansrecht als die van een andere. Take it or leave it.
Alle reacties Link kopieren
Om Boy George te citeren:

"you're my lover not my rival"
Alle reacties Link kopieren
Ahhh wat lastig. Wat jullie schrijven is precies wat ik in mijn hoofd steeds bedenk. De ene keer neig ik naar de ene kant en dan weer naar de andere.

Er zit in allebei wel wat in.



Want ik ben inderdaad bang dat als ik nu niks laat horen mijn "statement" aan de andere kant helemaal niet aankomt zoals ik het bedoel. En dat zou ook zonde zijn als daar de vriendschap dan op klapt. Aan de andere kant vind ik dat je automatisch juist wel in die ondergeschikte rol terechtkomt als jij steeds degene bent die contact zoekt, ookal biedt je geen excuses aan. Maar ja, misschien hang ik er teveel gewicht aan.
Alle reacties Link kopieren
quote:lilalinda schreef op 04 augustus 2011 @ 17:40:

Om Boy George te citeren:

"you're my lover not my rival"Hoe bedoel je dat? (Of hoe bedoelt Boy George dat?)
Het is lastig, Primabella.
Alle reacties Link kopieren
Lastig...In mijn relatie zei ik ook altijd sorry, omdat hij veel stijfkoppiger was dan ik. Niet omdat ik vond dat hij gelijk had. Achteraf denk ik: "Ik had veel eerder mijn grenzen moeten aangeven."

Kan je dit voorval aangrijpen om dit met hem te bespreken? Niet over de inhoud van jullie ruzie(s), maar over het oplossen er van.
je hoeft toch niet persé sorry zeggen? Je kunt ook weer contact opnemen en doen alsof er niets gebeurd is en je kunt ook vragen of jullie de ruzie kunnen laten rusten omdat jullie daar misschien niet uitkomen maar dat je de vriendschap waardevol vindt .



het ahngt natuurlijk af van de ruzie en ook van de vriendschap.

Bij ruzie om een voor mij cruciaal ding zou ik eerder en ook langer mijn poot stijf houden dan bij een wat simpeler iets.

ik heb een paar vriendinnen die ik al meer dan 15 jaar heb en daar zouden we het laten rusten denk ik, zoiets is weleens gebeurd. Maar die zijn me zoveel waard dat wordt eigenlijk nooit (meer) ruzie.
Alle reacties Link kopieren
Ik kreeg even bezoek vanavond, dus ik was even weg!



Aubrey, dank je voor de roos!



Ik heb besloten om het toch nog even te laten rusten. Ik ben toch druk met andere dingen de komende dagen, dus ik wacht even af of hij toch alsnog contact opneemt (waarschijnlijk niet, maar wie weet) of totdat het goed voelt om hem weer te spreken. Ik denk dat ik dat uiteindelijk wel zal doen.



Als alle kou uit de lucht is vind ik het geen slecht plan van Isadoro om het eens met hem te hebben over ruzie in het algemeen en hoe we daarmee omgaan ipv echt op die specifieke situatie in te gaan. Misschien leren we elkaar beter begrijpen of denkt hij daar een volgende keer aan terug..



Bedankt voor jullie advies! Het was eigenlijk milder dan ik had gedacht
Haha, af en toe vallen die forummers best mee.

Maar serieus, je weet ook wel dat het de toon is die de muziek maakt. Jouw post was rationeel, had geen drama queen gehalte, dus dan krijg je ook redelijke antwoorden.



Succes met je vriend. Ik vind die tip van Isadora ook een goede. Ga ik zelf ter hand nemen wanneer ik eens een ding-dong heb met iemand.
Ik hoor altijd mijn moeders stem in mijn achterhoofd: wees jij maar de wijste.



Ik merk wel, naarmate ik ouder word (gatsie wat klinkt dat stom), dat ik minder moeite heb om het 1e initiatief te nemen na een ruzie / woorden.
Ohja, en iets met soep en heet opdienen ofzo, maar dat spreekwoord onthoud ik nooit. Maar dat gaat voor mij ook op.
Alle reacties Link kopieren
quote:Primabella schreef op 04 augustus 2011 @ 23:42:

Ik kreeg even bezoek vanavond, dus ik was even weg!



Aubrey, dank je voor de roos!



Ik heb besloten om het toch nog even te laten rusten. Ik ben toch druk met andere dingen de komende dagen, dus ik wacht even af of hij toch alsnog contact opneemt (waarschijnlijk niet, maar wie weet) of totdat het goed voelt om hem weer te spreken. Ik denk dat ik dat uiteindelijk wel zal doen.



Als alle kou uit de lucht is vind ik het geen slecht plan van Isadoro om het eens met hem te hebben over ruzie in het algemeen en hoe we daarmee omgaan ipv echt op die specifieke situatie in te gaan. Misschien leren we elkaar beter begrijpen of denkt hij daar een volgende keer aan terug..



Bedankt voor jullie advies! Het was eigenlijk milder dan ik had gedacht

Is dit een vriend bij waarbij je vaker in dit soort situaties komt?

Heb je met hem vaker dat je toch maar toegeeft, of het gevoel hebt dat je dat doet?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Tickel, ja dat klopt. We hebben meerdere ruzies gehad in de afgelopen jaren en eigenlijk ben ik altijd degene geweest die weer het eerst de telefoon heeft gepakt. Vandaar.

Als we geen ruzie hebben is het wel erg leuk, dat maakt het juist lastig. Omdat het ergens ook onveilig is als je weet dat je "het onderspit" delft zodra je ruzie krijgt.



Maar ja: wees jij maar de wijste ken ik ook nog goed van vroeger! Toen was ik het (ook al) nooit mee eens
Alle reacties Link kopieren
Weet je TO ik heb ook in zo'n situatie gezeten. Ik was altijd de eerste die weer contact zocht. Op een gegeven moment ging ik me afvragen wat er zou gebeuren als ik nu een keer niet "de wijste" zou zijn.

Zou er na een tijdje weer contact komen van de andere kant? En wat bleek? Nee dus.

Hoe moeilijk het ook was, ik realiseerde me gelijk hoeveel de "relatie" voor had gesteld. Ben blij dat ik niet in dat kringetje ben blijven zitten. Zou zonde van mijn tijd zijn geweest.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven