Kinderen
alle pijlers
achternaam kind
vrijdag 5 augustus 2011 om 13:55
Nu ik 28 weken zwanger ben begint de beslissing meer te dringen en vroeg me af wat jullie overwegingen zijn bij het kiezen van de achternaam van je kind (dwz als je niet dezelfde achternaam hebt als je partner, ongeacht of je getrouwd bent). Als je niet getrouwd bent en de vader van te voren niet erkend krijgt het kind automatisch de naam van de moeder, als je wel getrouwd bent krijgt het kind automatisch de naam van de vader, tenzij je voor de geboorte de naamskeuze vastlegt. Aan de ene kant vind ik het dus ouderwets om de naam van de vader als uitgangspunt te nemen, maar aan de andere kant mag er toch ook wel iets zijn waardoor duidelijk is dat het zijn kind is. Ik probeer het ook praktisch te bekijken; als je zelf een gangbare naam hebt die makkelijk te spellen is zou dat misschien een goede overweging zijn, maar een minder gangbare naam is misschien juist ook gunstig, schijnt een positief effect te hebben op de carriere (naam wordt beter onthouden onderscheiden). Ook praktisch is de naam te kiezen die het mooiste klinkt bij de gekozen voornaam, maar nadeel is dan wel dat als er eventueel meerdere kinderen komen de rest automatisch dezelfde achternaam krijgt; je kunt de keuze maar 1 keer maken. Op zih is dat logisch, om eenheid binnen een gezin te krijgen, maar als je als ouders al verschillende achternamen hebt is die eenheid er toch sowieso al niet?
vrijdag 5 augustus 2011 om 17:36
quote:Aubrey schreef op 05 augustus 2011 @ 14:16:
De keuzemogelijkheid heeft als uitgangspunt dat in de tegenwoordige maatschappij mensen vaker meerdere relaties hebben, waaruit kinderen worden geboren. Bijvoorbeeld, een vrouw heeft 4 kinderen, van 4 verschillende mannen, dus binnen 1 gezin zijn er (volgens het oude systeem) verschillende achternamen. Leidraad nu is, dat de moeder in ieder geval steeds dezelfde is, dus dat het wellicht handiger is om haar naam als constante factor aan te houden.
In principe maakt het geen bal uit waar je voor kiest. Doe wat voor jullie goed voelt. Als een vader vier kinderen heeft bij vier verschillende vrouwen, is de vader de constante factor. En de praktijk om kinderen bij een scheiding altijd aan de moeder toe te wijzen begint gelukkig te veranderen, al gaat het heel langzaam. Vaders kunnen ook voor kinderen zorgen.
De keuzemogelijkheid heeft als uitgangspunt dat in de tegenwoordige maatschappij mensen vaker meerdere relaties hebben, waaruit kinderen worden geboren. Bijvoorbeeld, een vrouw heeft 4 kinderen, van 4 verschillende mannen, dus binnen 1 gezin zijn er (volgens het oude systeem) verschillende achternamen. Leidraad nu is, dat de moeder in ieder geval steeds dezelfde is, dus dat het wellicht handiger is om haar naam als constante factor aan te houden.
In principe maakt het geen bal uit waar je voor kiest. Doe wat voor jullie goed voelt. Als een vader vier kinderen heeft bij vier verschillende vrouwen, is de vader de constante factor. En de praktijk om kinderen bij een scheiding altijd aan de moeder toe te wijzen begint gelukkig te veranderen, al gaat het heel langzaam. Vaders kunnen ook voor kinderen zorgen.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 5 augustus 2011 om 17:42
Klopt DS, ik had het verkeerd geformuleerd. Zoals hier al ergens werd gezegd, de biologische afstamming van de moeder is altijd duidelijk, het kind komt uit de moeder, geen verdere discussie mogelijk wie de moeder is, itt in sommige gevallen wb biologische vader. Dat bedoelde ik met constante factor.
Dat vaders net zo goed voor hun kinderen kunnen zorgen als moeders ben ik met je eens.
De reden van mijn eerste post was om aan te geven dat er een achterliggende reden aan die wijziging omtrent naamsgeving zat dan alleen maar voor de leuk.
Dat vaders net zo goed voor hun kinderen kunnen zorgen als moeders ben ik met je eens.
De reden van mijn eerste post was om aan te geven dat er een achterliggende reden aan die wijziging omtrent naamsgeving zat dan alleen maar voor de leuk.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:22
zaterdag 6 augustus 2011 om 17:44
quote:mimama schreef op 05 augustus 2011 @ 14:16:
@Miffy: mijn man is er ook nog niet over uit. Hij opperde of we niet allebei de namen kunnen gebruiken (zoals het Spaanse systeem...). Dan zou je nog met het dilemma zitten welk van de twee namen eerst, maar in NL kan een dubbele sowieso niet. Hij heeft wel de neiging om voor zijn naam te kiezen maar dan meer uit respect voor zijn familie. Maar dat zij beledigd zouden zijn als we voor mijn naam zouden kiezen vind ik zelf nogal ouderwets.
@Katrien: wij zijn al getrouwd, hebben elk onze naam gehouden
@isabon: klopt dat iedereen formeel zijn eigen naam houdt, maar niet in het maatschappelijk verkeer, dan kun je elkaars naam gebruiken, en dus de dubbele achternaam. Kinderen kunnen echter maar 1 naam krijgen.
Hoe zeker weet je dit? Ik ken namelijk kinderen waarvan ik 100% zeker ben dat zij een dubbele achternaam hebben, die bestaat uit achternaam vader + achternaam moeder. (Klinkt een beetje alsof ze van adel zijn, haha.) Maar het zou kunnen dat de mensen deze constructie bij hun trouwen gemaakt hebben en zelf ook beide de dubbele achternaam dragen en deze zodoende over hebben gedragen aan hun kinderen, dat weet ik dan weer niet 100% zeker.
Zelf heb ik de achternaam van mijn moeder, ben ik erg blij mee. Heb geen band met de familie van mijn vader (wel met m'n vader zelf, hoor, ouders zijn gewoon nog bij elkaar) en vind de naam van mijn moeder ook mooier.
Hoewel kinderen krijgen vooralsnog een ver-van-mijn-bed-show is denk ik soms toch over de achternaam na. Ik vind de achternaam van mijn vriend namelijk echt niet mooi, en die van mezelf wel.
@Miffy: mijn man is er ook nog niet over uit. Hij opperde of we niet allebei de namen kunnen gebruiken (zoals het Spaanse systeem...). Dan zou je nog met het dilemma zitten welk van de twee namen eerst, maar in NL kan een dubbele sowieso niet. Hij heeft wel de neiging om voor zijn naam te kiezen maar dan meer uit respect voor zijn familie. Maar dat zij beledigd zouden zijn als we voor mijn naam zouden kiezen vind ik zelf nogal ouderwets.
@Katrien: wij zijn al getrouwd, hebben elk onze naam gehouden
@isabon: klopt dat iedereen formeel zijn eigen naam houdt, maar niet in het maatschappelijk verkeer, dan kun je elkaars naam gebruiken, en dus de dubbele achternaam. Kinderen kunnen echter maar 1 naam krijgen.
Hoe zeker weet je dit? Ik ken namelijk kinderen waarvan ik 100% zeker ben dat zij een dubbele achternaam hebben, die bestaat uit achternaam vader + achternaam moeder. (Klinkt een beetje alsof ze van adel zijn, haha.) Maar het zou kunnen dat de mensen deze constructie bij hun trouwen gemaakt hebben en zelf ook beide de dubbele achternaam dragen en deze zodoende over hebben gedragen aan hun kinderen, dat weet ik dan weer niet 100% zeker.
Zelf heb ik de achternaam van mijn moeder, ben ik erg blij mee. Heb geen band met de familie van mijn vader (wel met m'n vader zelf, hoor, ouders zijn gewoon nog bij elkaar) en vind de naam van mijn moeder ook mooier.
Hoewel kinderen krijgen vooralsnog een ver-van-mijn-bed-show is denk ik soms toch over de achternaam na. Ik vind de achternaam van mijn vriend namelijk echt niet mooi, en die van mezelf wel.
zaterdag 6 augustus 2011 om 18:07
Voor ons was de keus simpel: mijn man heeft een ontzettende standaard achternaam, zo ongeveer iedereen in Nederland heet zo. Dat wilden we niet. Mijn achternaam komt minder vaak voor, dus heeft onze zoon mijn achternaam. Wij zijn getrouwd, maar ik ben gewoon mijn eigen naam blijven voeren. Ruim voordat onze zoon geboren werd, hebben we laten vastleggen dat hij mijn achternaam zou krijgen. Dat was overigens nog een heel gedoe, want de ambtenaar begreep er helemaal niks van .
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
zaterdag 6 augustus 2011 om 19:33
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:02
Dit is de reden dat ik dus met ons trouwen de naam van mijn partner aangenomen heb. Ik wilde graag dat wanneer wij kinderen zouden krijgen, we allemaal dezelfde achternaam zouden hebben en daarom heb ik zijn naam aangenomen. Destijds nog best wel wat commentaar op gehad, want dat was toch vreselijk ouderwets, de achternaam van je man aannemen.
Ik heb eigenlijk maar van 1 ding spijt en dat is dat ik destijds niet aangekaart heb dat manlief mijn naam aan zou nemen. Hij gaf later, toen we het er een keer over hadden, aan dat hij dat ook best wel ok had gevonden. Nu hebben we het destijds niet eens besproken omdat ik er min of meer vanuit ging dat hij dat niet zou willen. Qua naam maakt het me niet zoveel uit (beiden een normaal uit te spreken en te spellen naam die niet superveel voorkomt maar ook niet heel zeldzaam is). Maar ik vind het wel jammer dat mijn achternaam nu in onze familielijn zeer ws niet meer voortgezet wordt. Maar ja, dat is nu een beetje te laat. We hebben inmiddels ook een kindje en die heeft dus net als ik ook de achternaam van haar vader.
Ik heb eigenlijk maar van 1 ding spijt en dat is dat ik destijds niet aangekaart heb dat manlief mijn naam aan zou nemen. Hij gaf later, toen we het er een keer over hadden, aan dat hij dat ook best wel ok had gevonden. Nu hebben we het destijds niet eens besproken omdat ik er min of meer vanuit ging dat hij dat niet zou willen. Qua naam maakt het me niet zoveel uit (beiden een normaal uit te spreken en te spellen naam die niet superveel voorkomt maar ook niet heel zeldzaam is). Maar ik vind het wel jammer dat mijn achternaam nu in onze familielijn zeer ws niet meer voortgezet wordt. Maar ja, dat is nu een beetje te laat. We hebben inmiddels ook een kindje en die heeft dus net als ik ook de achternaam van haar vader.
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:46
Mijn vriend is supertrots op zijn naam en ik ook. Dus wij hebben wel een paar gesprekjes erover gehad 
Minitje krijgt zijn naam en als we ooit gaan trouwen hou ik mijn eigen naam
Mijn twee andere kinderen hebben ook de achternaam van hun vader. Dus als vriend en ik ooit gaan trouwen zijn wij een gezin met drie achternamen.
Moet eerlijk zeggen dat ondanks dat ik heel trots ben op mijn naam en mijn vader en opa ik het ook fijn vind dat mijn kinderen de naam van hun vader dragen.
Maar het systeem met twee achternamen vind ik ook wel mooi. Mijn ouders komen uit een land waar dat ook is en ik heb in mijn handtekening dus ook de naam van mijn vader, maar ook van mijn moeder staan
Minitje krijgt zijn naam en als we ooit gaan trouwen hou ik mijn eigen naam
Mijn twee andere kinderen hebben ook de achternaam van hun vader. Dus als vriend en ik ooit gaan trouwen zijn wij een gezin met drie achternamen.
Moet eerlijk zeggen dat ondanks dat ik heel trots ben op mijn naam en mijn vader en opa ik het ook fijn vind dat mijn kinderen de naam van hun vader dragen.
Maar het systeem met twee achternamen vind ik ook wel mooi. Mijn ouders komen uit een land waar dat ook is en ik heb in mijn handtekening dus ook de naam van mijn vader, maar ook van mijn moeder staan
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:50
quote:isabon schreef op 06 augustus 2011 @ 21:06:
DTJ, je kunt de achternaam van je man niet aannemen. Je mag tegen mensen zeggen dat ze je zo moeten noemen, net als een bijnaam.
Maar zo heet je officieel niet.Ja, ik weet wel dat mijn officiele naam altijd mijn meisjesnaam blijft. Maar zelfs op het gemeentehuis spraken ze van ´aannemen´, dus vandaar dat ik het in praktijk ook zo noem. En ik vind het toch wel een verschil met een bijnaam hoor. Een bijnaam krijg ik echt niet bij op documenten als een paspoort. En ik hoef mijn werkgever ook niet te vragen of ze even een bijnaam in mijn emailaccount etc willen verwerken. Dus ik vind het wel wat meer dan een bijnaam.
DTJ, je kunt de achternaam van je man niet aannemen. Je mag tegen mensen zeggen dat ze je zo moeten noemen, net als een bijnaam.
Maar zo heet je officieel niet.Ja, ik weet wel dat mijn officiele naam altijd mijn meisjesnaam blijft. Maar zelfs op het gemeentehuis spraken ze van ´aannemen´, dus vandaar dat ik het in praktijk ook zo noem. En ik vind het toch wel een verschil met een bijnaam hoor. Een bijnaam krijg ik echt niet bij op documenten als een paspoort. En ik hoef mijn werkgever ook niet te vragen of ze even een bijnaam in mijn emailaccount etc willen verwerken. Dus ik vind het wel wat meer dan een bijnaam.
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:55
ik vind het jammer dat je als ongetrouwd stel niet beide achternamen kunt gebruiken.
wij hebben er nu voor gekozen om mijn achternaam te gebruiken. reden: mijn achternaam is uniek, er is maar 1 familie met mijn achternaam in nederland. Ik wil de naam graag voortzetten. Mijn vriend maakt het niet zoveel uit, hij heeft niet veel met zijn eigen achternaam.
Toch had ik het liefste gehad dat mijn kind beide achternamen zou krijgen, ik ben wel voor "spaanse systeem".
wij hebben er nu voor gekozen om mijn achternaam te gebruiken. reden: mijn achternaam is uniek, er is maar 1 familie met mijn achternaam in nederland. Ik wil de naam graag voortzetten. Mijn vriend maakt het niet zoveel uit, hij heeft niet veel met zijn eigen achternaam.
Toch had ik het liefste gehad dat mijn kind beide achternamen zou krijgen, ik ben wel voor "spaanse systeem".
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:20
Mijn kinderen hebben de achternaam van mijn man. Dat is gewoon zo gegaan eigenlijk. Ik ben niet van plan de naam van iemand anders te voeren. Dus toen wij gingen trouwen was er geen discussie over de achternaam: ik hield mijn eigen achternaam. Dan heb je dus sowieso al 2 namen binnen een familie. Tja die kinderen moeten een naam hebben en eerlijk gezegd kon het mij weinig schelen. Mijn man vind het ergens wel jammer dat ik zijn naam niet voer (hij ziet dat als een soort van trots: kijk deze heb ik veroverd... ) dus kregen de kinderen zijn naam. Niet echt een bewuste uitruil, ik had meer zo'n onbewust gevoel van 'deze kans om de familienaam door te geven moet ik niet ook door zijn neus boren'. We hebben er ook niet echt een discussie over gehad eigenlijk. Het ging meer zo van: ik: 'we moeten ook nog verzinnen welke achternaam welpje krijgt' hij: gewoon de mijne toch?' 'Ja, oke'
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:21
zondag 7 augustus 2011 om 00:12
quote:tav schreef op 06 augustus 2011 @ 14:22:
Mijn zoon draagt de achternaam van zijn vader en in een van zijn namen een vernoeming naar mij. Ik wilde dat iets van mij in zijn naam zat, maar dat hoefde niet per se de achternaam te zijn (hoewel ik dat in eerste instantie wel ook vond).
Grappig, zo is het bij ons ook!
Daarnaast vond ik het niet zo'n issue, en mijn man wel, dus de keuze was niet heel ingewikkeld.
Mijn zoon draagt de achternaam van zijn vader en in een van zijn namen een vernoeming naar mij. Ik wilde dat iets van mij in zijn naam zat, maar dat hoefde niet per se de achternaam te zijn (hoewel ik dat in eerste instantie wel ook vond).
Grappig, zo is het bij ons ook!
Daarnaast vond ik het niet zo'n issue, en mijn man wel, dus de keuze was niet heel ingewikkeld.
