Psyche
alle pijlers
Ik snap er niets meer van
maandag 8 augustus 2011 om 19:33
Soms weet ik het allemaal even niet meer. Zal hier kort proberen uit te leggen hoe het gegaan is, ook al snap ik het zelf ook allemaal niet. Toen ik klein was, voor mijn 5de jaar ben ik misbruikt geweest. Ik ben er altijd heilig van overtuigd geweest dat mijn vader dit gedaan had en hij heeft dit altijd bevestigd en er zijn excusses voor aangeboden. Ruim een jaar terug kreeg ik voor de 7de keer een psycholoog die is gespecialiseerd in misbruik bij jonge kinderen. Op de een of andere manier wilde ik niet uit huis want ik voelde mij er niet fijn, maar ben wel heel graag bij mijn moeder en ja ik ben kwaad op haar geweest omdat ze mij niet geloofde en zich niet voor kon stellen dat mijn vader zoiets zou kunnen doen. Door die psycholoog ben ik in gaan zien dat ik geen directe herinneringen heb dat mijn vader dit heeft gedaan. Logisch want ik was nog erg jong. Aan de andere kant, waarom zou hij het bekennen? Aan de andere kant zegt mijn psycholoog (zij heeft ook met mijn ouders gepraat) dat mijn vader dit heeft gezegt om mij te helpen. Het leek hem vreselijk om zoiets mee te hebben gemaakt en niet te weten wie het heeft gedaan. Volgens die psycholoog heb ik hem als dader gezien omdat het voor mij te bedreigen was en niet te bevatten en als mijn vader het gedaan zou hebben gedaan dan werd het draaglijk en kon ik er mee omgaan. Of zoiets. Net op het moment dat ik er toch wel in begon te geloven, het klinkt allemaal heel erg logisch als zij het uitlegde. Op school ging het ook goed en toen ineens ging ze met pensioen, het ging met mij zo goed ik had geen hulp meer nodig. En dit ging ook prima, want ik kan mij goed op school concentreren en het gaat ook wel goed. Maar nu door de vakantie .. en mijn vader is werkeloos en dus de hele dag thuis en hij helpt nu al een paar maanden mee aan mijn bedrijf, we werken dus samen. Maar nu heb ik alweer een paar keer nare dromen gehad met mijn pa in de hoofdrol, die mij dingen aandoet. Ik weet dat het maar nachtmerries zijn en meestal herken ik niemand in mijn nachtmerries maar de laatste tijd dus wel. En krijg dan weer zo'n rotgevoel als mij pa dwars loopt te doen over de kleinste dingen. Ik kan ook gewoon niets van hem hebben. En mijn moeder lijkt mij alleen een fijne dochter te vinden als het goed gaat, als het minder gaat neemt ze gelijk afstand van me en laat ze mij voor mijn gevoel barsten. Ik snap het gewoon allemaal niet meer 
maandag 8 augustus 2011 om 19:38
Dit weet ik vanaf mijn 8ste, vanaf mijn 12de ben ik stennis gaan schoppen omdat het niet meer te bevatten was voor mij. Ook aan alles aan mij hoe ik reageer,de angst voor mannen, de extreme spanning in mijn bekkenbodem etc bij elkaar is aan dat deel geen twijfel. En mij pa gaf toe dus voor mij was het lang duidelijk. Tot ik er mee naar buiten kwam en hij het ging ontkennen.
Owja, met sex flip ik de pan uit, niet te doen eigenlijk maar zou wel graag een partner willen hebben, een maatje om een toekomst mee op te bouwen.
Owja, met sex flip ik de pan uit, niet te doen eigenlijk maar zou wel graag een partner willen hebben, een maatje om een toekomst mee op te bouwen.
maandag 8 augustus 2011 om 19:55
Dus jij bent je leven lang overtuigd misbruikt te zijn door je vader, en je vader is gewoon je leven lang onderdeel van jullie gezin?
Je moeder liegt gewoon mee en laat haar dochter in de overtuiging dat haar vader haar misbruikt heeft, maar vindt het dan blijkbaar doodnormaal dat vader gewoon in het gezin blijft wonen?
En je moeder vindt dat ook normaal?
:puke:
Je moeder liegt gewoon mee en laat haar dochter in de overtuiging dat haar vader haar misbruikt heeft, maar vindt het dan blijkbaar doodnormaal dat vader gewoon in het gezin blijft wonen?
En je moeder vindt dat ook normaal?
:puke:
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
maandag 8 augustus 2011 om 19:55
Maar je kunt je dus niet daadwerkelijk herínneren dat je misbruikt werd? Waarom is er dan geen twijfel; de klachten die je noemt kunnen op tal van problematiek wijzen.
Ik vind het volslagen idioot dat je bij je vader blijft wonen als je door hem bent misbruikt. Het lijkt mij een heel ongezonde situatie en je kunt dit niet te boven komen zolang je nog thuis woont.
Mocht je vader je niet misbruikt hebben, dan vind ik het volstrekt onbegrijpelijk dat hij zo'n wandaad toegeeft die hij niet gepleegd heeft. Dan ben je toch niet goed bij je hoofd?! Het verhaal van die psycholoog daarover kan ik ook niet volgen.
Dus dat je er niets meer van snapt, begrijp ik: ik ook niet!
Ik vind het volslagen idioot dat je bij je vader blijft wonen als je door hem bent misbruikt. Het lijkt mij een heel ongezonde situatie en je kunt dit niet te boven komen zolang je nog thuis woont.
Mocht je vader je niet misbruikt hebben, dan vind ik het volstrekt onbegrijpelijk dat hij zo'n wandaad toegeeft die hij niet gepleegd heeft. Dan ben je toch niet goed bij je hoofd?! Het verhaal van die psycholoog daarover kan ik ook niet volgen.
Dus dat je er niets meer van snapt, begrijp ik: ik ook niet!
maandag 8 augustus 2011 om 20:07
Je vader heeft jou als peuter/kleuter misbruikt...okay. En dat geeft hij dus ook zelf toe...okay...
Waarom gaan jullie dan niet in gezinstherapie? Ook hij heeft hulp nodig. Als hij dat niet wilt, lijkt het me tijd dat jij het huis uitgaat en duidelijkheid gaat krijgen waar je klachten vandaan komen. Als jij er van overtuigd bent dat je misbruikt bent door je vader, zou ik aan de gang gaan met de verwerking daarvan, en het helpt dan niet om bij iemand in huis te wonen die dit niet erkent en jou ook niet wil helpen verwerken.
Waarom gaan jullie dan niet in gezinstherapie? Ook hij heeft hulp nodig. Als hij dat niet wilt, lijkt het me tijd dat jij het huis uitgaat en duidelijkheid gaat krijgen waar je klachten vandaan komen. Als jij er van overtuigd bent dat je misbruikt bent door je vader, zou ik aan de gang gaan met de verwerking daarvan, en het helpt dan niet om bij iemand in huis te wonen die dit niet erkent en jou ook niet wil helpen verwerken.
maandag 8 augustus 2011 om 20:07
Ik kan mij niet meer herinneren wie het gedaan heeft, maar weet zeker nog dingen dit zijn alleen flarden en ik heb geen gezicht. Volledige herinneringen zijn het niet. Mijn moeder heeft het nooit geloofd dat mijn vader het was. Wel dat er dingen met mij aan de hand waren. Elke pshycholoog zei ook dat als paal boven water staat dat ik misbruikt ben alleen mijn vader schijnt niet te voldoen aan het daderprofiel.
En de gedachte dat mijn vader het niet was en dus een onbekende stelde mij gerust, ik had het gevoel weer verder met mijn leven te kunnen. Maar elke keer als het vakantie is val ik in een gat en ga ik twijfelen. Nu ook weer met die nachtmerries over mijn vader. Die geen herinneringen kunnen zijn. Mijn herinneringen zijn anders, veel meer gefragmenteerd.
En de gedachte dat mijn vader het niet was en dus een onbekende stelde mij gerust, ik had het gevoel weer verder met mijn leven te kunnen. Maar elke keer als het vakantie is val ik in een gat en ga ik twijfelen. Nu ook weer met die nachtmerries over mijn vader. Die geen herinneringen kunnen zijn. Mijn herinneringen zijn anders, veel meer gefragmenteerd.
maandag 8 augustus 2011 om 20:10
Het lijkt mij voor een kind nog veel schadelijker om door een ouder misbruikt te worden dan door een ander. Je hele veilige thuis wordt daarmee teniet gedaan. Ik snap dan ook niets van de redenering dat jouw vader het niet gedaan zou hebben en het toch toe heeft gegeven omdat dat beter voor jou zou zijn.
maandag 8 augustus 2011 om 20:11
Dus op je 12e kwam naar buiten dat je voor je vijfde misbruikt zou zijn. En je vader geeft het toe volgens jou, alleen als je dat naar buiten brengt dan ontkent hij het.
Het herinnert je het zelf niet ,maar je hebt wel dromen daar over.
Je moeder is nog gewoon bij je vader en jij ook.
Toch weet je het zeker omdat "hoe ik reageer,de angst voor mannen, de extreme spanning in mijn bekkenbodem"
yep dat zijn wel echt heel erg overtuigende bewijzen.Not.
Ik vind het een letterlijk ongelofelijk verhaal.
http://nederlands.skepdic.com/dict_valsherinner.htm
Het herinnert je het zelf niet ,maar je hebt wel dromen daar over.
Je moeder is nog gewoon bij je vader en jij ook.
Toch weet je het zeker omdat "hoe ik reageer,de angst voor mannen, de extreme spanning in mijn bekkenbodem"
yep dat zijn wel echt heel erg overtuigende bewijzen.Not.
Ik vind het een letterlijk ongelofelijk verhaal.
http://nederlands.skepdic.com/dict_valsherinner.htm
maandag 8 augustus 2011 om 20:12
Mijn vader heeft altijd mij op het hart gedrukt dat ik moest zwijgen en niemand mij zou geloven. Ik was speciaal en wat wij hadden was bijzonder. Voor mij geen twijfel. Had wel dingen die ik haarfijn voor de geest kan halen na mijn 6de jaar, ook in de leeftijd dat ik al borstjes gebon te krijgen. Mijn broer heeft ooit een naaktfoto van mij gevonden maar ontkende dit toen het uit kwam. Achteraf geeft mijn vader toe dit van hem gevraagd te hebben en dit heeft hij toen gedaan.
Mijn ouders zeggen dat ik zelf kinderen moet hebben om te begrijpen dat iemand iets bekend zonder het daadwerkelijk gedaan te hebben. Ik heb zelfs geluidsopnames waarop hij gewoon toegeeft en die heeft mijn moeder ook gehoord en toen zei ze ook ja het lijkt er echt op dat hij bekend, toen heeft ze hem ook het vuur aan de schenen gelegd. Maar toen hij zei dat het inderdaad stom was en dat hij dacht dat ik het had over de keer dat we samen onder de douche waren geweest en hij daar opgewonden van werd en dat was toen de laatste keer dat we samen gedouched hebben. Zegt hij. I'm confused.
Mijn ouders zeggen dat ik zelf kinderen moet hebben om te begrijpen dat iemand iets bekend zonder het daadwerkelijk gedaan te hebben. Ik heb zelfs geluidsopnames waarop hij gewoon toegeeft en die heeft mijn moeder ook gehoord en toen zei ze ook ja het lijkt er echt op dat hij bekend, toen heeft ze hem ook het vuur aan de schenen gelegd. Maar toen hij zei dat het inderdaad stom was en dat hij dacht dat ik het had over de keer dat we samen onder de douche waren geweest en hij daar opgewonden van werd en dat was toen de laatste keer dat we samen gedouched hebben. Zegt hij. I'm confused.
maandag 8 augustus 2011 om 20:12
In dromen verwerk je gedachten, geen specifieke herinneringen, dus het feit dat je droomt dat hij het was hoeft niet te betekenen dat hij het ook echt geweest is.
Maar ik blijf het raar vinden dat je vader zo'n ernstige misdaad heeft toegegeven en dat later weer ontkent. Kan het niet zijn dat hij gewoon doodsbang is voor de gevolgen nu jij het naar buiten brengt en dat hij daarom nu opeens ontkend?
Maar ik blijf het raar vinden dat je vader zo'n ernstige misdaad heeft toegegeven en dat later weer ontkent. Kan het niet zijn dat hij gewoon doodsbang is voor de gevolgen nu jij het naar buiten brengt en dat hij daarom nu opeens ontkend?
maandag 8 augustus 2011 om 20:20
Echt veilig voel ik mij niet thuis slaap al sinds in mij kan herinneren zeer slecht, altijd met mijn gezicht naar de deur en helemaal onder de dekens gekropen, ook midden in de zomer. Ik snap gewoon niet waarom je zoiets je dochter wijs ga maken. Ga vertellen dat je dingen doet omdat je het bij je vrouw niet kan krijgen. De geur van seks kennen voor je 10de. Ik schrok mij rot mijn eerste bewuste ervaring, werd er kotsmisselijk van. Waarom ook je zoon op het hart drukken te zwijgen over een naaktfoto van je 12jarige dochter?
maandag 8 augustus 2011 om 20:24
valse herinningen heeft mijn psych uit uitgesloten. Ik had te vroeg hier last van, vaak worden je dingen aangepraat door een psycholoog. Niet een 12jarige die op school in tranen uitbarst omdat ze het niet meer aankan en dan voor het eerst hulp krijgt.
Ook al zou ik het graag geloven dat het valse herinneringen zijn. Want dan is er niets aan de hand en ligt het allemaal aan mij. Maar het voelt zo klote. Eerste zelfmoordpoging gedaan op 12de omdat ik het niet meer kon, aantal jaren in mezelf gesneden, eetstoornis gekregen. Vriendje die mijn vader bedreigde en uit frustratie en onmacht mij ging slaan. 2de vriendje die mij het bed in manipuleerden omdat hij immers recht had op sex nu hij mijn vriendje was. Hij wilde een vriendin waar hij gewoon seks mee kon hebben dus ja ...
Wil dit allemaal gewoon niet meer. Elke vakantie spookt alles door mijn hoofd. Kan het geen plekje geven, snap het gewoon niet.
Ook al zou ik het graag geloven dat het valse herinneringen zijn. Want dan is er niets aan de hand en ligt het allemaal aan mij. Maar het voelt zo klote. Eerste zelfmoordpoging gedaan op 12de omdat ik het niet meer kon, aantal jaren in mezelf gesneden, eetstoornis gekregen. Vriendje die mijn vader bedreigde en uit frustratie en onmacht mij ging slaan. 2de vriendje die mij het bed in manipuleerden omdat hij immers recht had op sex nu hij mijn vriendje was. Hij wilde een vriendin waar hij gewoon seks mee kon hebben dus ja ...
Wil dit allemaal gewoon niet meer. Elke vakantie spookt alles door mijn hoofd. Kan het geen plekje geven, snap het gewoon niet.
maandag 8 augustus 2011 om 20:25
Ik vind de rol van de psychologe echt heel erg kwalijk in dit geheel. Die weet niet of het je vader is of niet, dus die mag daar ook geen uitspraken over doen. Nu word je door haar totaal van je apropos gebracht en dat mag ze helemaal niet!
Als je vader zegt dat hij het gedaan heeft dan lijkt het me logisch dat te geloven en niet die zweverige onzin van je psychologe.
Je moet hier echt iets mee doen, want je kunt het niet weg blijven stoppen en in je vaders buurt blijven zonder duidelijkheid te hebben.
Als je vader zegt dat hij het gedaan heeft dan lijkt het me logisch dat te geloven en niet die zweverige onzin van je psychologe.
Je moet hier echt iets mee doen, want je kunt het niet weg blijven stoppen en in je vaders buurt blijven zonder duidelijkheid te hebben.
maandag 8 augustus 2011 om 20:28
quote:iris1969 schreef op 08 augustus 2011 @ 20:25:
Ik vind de rol van de psychologe echt heel erg kwalijk in dit geheel. Die weet niet of het je vader is of niet, dus die mag daar ook geen uitspraken over doen. Nu word je door haar totaal van je apropos gebracht en dat mag ze helemaal niet!
Als je vader zegt dat hij het gedaan heeft dan lijkt het me logisch dat te geloven en niet die zweverige onzin van je psychologe.
Je moet hier echt iets mee doen, want je kunt het niet weg blijven stoppen en in je vaders buurt blijven zonder duidelijkheid te hebben.Mee eens; en behalve kwalijk is het ook een volstrekt ongeloofwaardige verklaring voor vaders gedrag.
Ik vind de rol van de psychologe echt heel erg kwalijk in dit geheel. Die weet niet of het je vader is of niet, dus die mag daar ook geen uitspraken over doen. Nu word je door haar totaal van je apropos gebracht en dat mag ze helemaal niet!
Als je vader zegt dat hij het gedaan heeft dan lijkt het me logisch dat te geloven en niet die zweverige onzin van je psychologe.
Je moet hier echt iets mee doen, want je kunt het niet weg blijven stoppen en in je vaders buurt blijven zonder duidelijkheid te hebben.Mee eens; en behalve kwalijk is het ook een volstrekt ongeloofwaardige verklaring voor vaders gedrag.
maandag 8 augustus 2011 om 20:29
Ook wel stom dat ik eigenlijk alleen maar les heb gehad in hoe het geheugen werkt en een kindergeest, alles met de insteek dat het niet mijn vader was maar ik het op hem geprojecteerd heb. Echt geholpen ben ik voor mijn gevoel niet. Ook al zou ik niet weten hoe ik geholpen wil worden. Wil graag school afmaken en van mijn bedrijf een succes te maken. En normaal met mijn familie om blijven gaan, begin net een klein beetje van mijn zwarte schaap status af te komen. Mijn oma is weer dol op me en we kunnen veel lol hebben samen. Mijn moeder, ik ben heel erg aanhankelijk aan haar. Aan de andere kant zit er nog veel woede, vooral in de vakantie als ik tijd krijg om na te denken. Denk dat als ik uit huis ga en alleen ga wonen ik heel snel weer in mezelf ga snijden en diep in de put raak.
