slaap rituelen

08-08-2011 21:00 6 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedenavond,



Nou mogen wij helemaal niet klagen met het naar bed brengen van mijn vriend zn kleine meid van 3,5. Toch heb ik een vraagje over slaaprituelen.

Bij het verlaten van de slaapkamer begint ze altijd te huilen schopt met de benen in matras en je moet haar vragen beantwoorden en alles herhalen. Bv "ik hou van jou" ik hou van jou, "is nog niet donker he" nee hoor is nog niet donker. Uiteindelijk huilt ze (sinds 3 dagen) nog harder alsof ze in paniek is en schreeuwt "Ga weg, je moet weg". Al met al duurt dit zo'n 10 a 15 min. Dan is ze stil of ze dan slaapt kunnen we niet zien (deur MOET dicht) maar s nachts wordt ze nooit wakker, slaapt goed door en komt weer vrolijk roepen "Ik ben wakker".

Het is net alsof ze boos is om op bed te gaan maar tegelijkertijd ook weet dat het wel ok is om nu te gaan slapen.

Vind het zo sneu zo'n meiske die zo verdrietig in slaap valt.



Komt iemand dit bekend voor? Of enig idee hoe mee om te gaan?
Alle reacties Link kopieren
Misschien eens vragen wat er dan weg moet? Kinderen van deze leeftijd hebben een levendige fantasie. Misschien zitten er spoken onder haar bed, en moet je deze voor haar verjagen?
Alle reacties Link kopieren
Misschien lekker (samen) badderen/douchen voor het naar bed gaan dan nog lekker tegen je aan boekje lezen en rustig weg gaan. Misschien is ze zo wat rustiger en blijft ze ook wat rustiger liggen?



Maar sommige kindjes hebben die laatste ' stuiptrekkingen' even nodig.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
Alle reacties Link kopieren
het gaat niet om spoken ofzo, ze bedoelt dat wij weg moeten
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het paniekerige een heel klein beetje van mijn oudste (4,5 jaar). Wat bij hem heel goed helpt, als hij erg druk is voor het slapengaan, is op de een of andere manier samen de dag doornemen. Mijn man vertelt vaak een verhaaltje met een bepaald hoofdpersoon die vreselijk dom is en allerlei dingen meemaakt die mijn zoontje ook meemaakt, maar het helemaal verkeerd aanpakt. Daar moet hij dan erg om lachen en hij is trots op hoe goed hij al die dingen zelf al kan en doet. Ik probeer vaak in het grote boek van Jip en Janneke een verhaaltje te vinden dat een beetje aansluit bij iets wat hij die dag heeft gedaan of meegemaakt. En soms praten we ook gewoon even een paar minuutjes na over de dag.



Afgelopen week waren we bijv. naar Beekse Bergen geweest en hij was nog helemaal hyper van de giraf die z'n kop zowat in onze auto had gestoken. Nadat ik een verhaaltje had voorgelezen over een jongetje dat naar de dierentuin ging en welke dieren die allemaal was tegengekomen (hé, die hebben wij ook gezien, weet je nog dat die aap z'n eigen poep op at), was hij weer helemaal gekalmeerd.



Op die leeftijd hebben ze vaak nog zo'n moeite om onder woorden te brengen wat ze dwars zit en met verhaaltjes kun je ze daar een beetje mee helpen. Is mijn idee dan he, hier werkt dat in elk geval.
..
Alle reacties Link kopieren
Ja! Dat vertelde mijn schoonmoeder ook, en die gaat zelfs zo ver dat ze bijbehorende knuffeltjes er ook bij heeft.



Ik denk ook dat het panische te maken heeft met wat ze allemaal wel niet meegemaakt heeft.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven