Relaties
alle pijlers
Uitstraling
zondag 7 augustus 2011 om 20:06
Beste mensen!
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:22
quote:niekmh schreef op 09 augustus 2011 @ 12:09:
[...]
Ik word namelijk niet positiever van binnen zolang ik zo ben zoals ik nu ben. Dus ligt het voor mij zeer zeker wel aan m'n uiterlijk, waar een ander misschien geen probleem in ziet.
Je maakt het jezelf wel erg lastig zo... Je kunt niet verwachten dat je hele uiterlijk ineens veranderd, dus werken aan acceptatie.
Makkelijker gezegd dan gedaan waarschijnlijk, maar je praat jezelf steeds dieper in de put zo, en dan gaat het 'm helemaal niet worden.
[...]
Ik word namelijk niet positiever van binnen zolang ik zo ben zoals ik nu ben. Dus ligt het voor mij zeer zeker wel aan m'n uiterlijk, waar een ander misschien geen probleem in ziet.
Je maakt het jezelf wel erg lastig zo... Je kunt niet verwachten dat je hele uiterlijk ineens veranderd, dus werken aan acceptatie.
Makkelijker gezegd dan gedaan waarschijnlijk, maar je praat jezelf steeds dieper in de put zo, en dan gaat het 'm helemaal niet worden.
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:23
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:11:
Dan zou je toch moeten beginnen om jezelf te accepteren zoals je bent.
Dat lukt me dus niet.... tenminste, niet zoals ik nu al jaren ben.
Ik loop dan tegen teveel tegen belemmeringen aan. Wat je zegt over van jezelf houden werkt bij mij niet als je het hebt over een partner krijgen. Jaren geleden was ik veel blijer met mezelf, maar net zo ongelukkig in de liefde.
Dan zou je toch moeten beginnen om jezelf te accepteren zoals je bent.
Dat lukt me dus niet.... tenminste, niet zoals ik nu al jaren ben.
Ik loop dan tegen teveel tegen belemmeringen aan. Wat je zegt over van jezelf houden werkt bij mij niet als je het hebt over een partner krijgen. Jaren geleden was ik veel blijer met mezelf, maar net zo ongelukkig in de liefde.
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:35
quote:noa_lynn schreef op 08 augustus 2011 @ 20:35:
[...]
Die keuzes die ik maak komen niet vanuit het niets, die komen van al het zelf uitdokteren wat bij mij past op het moment.
Ik kreeg doodleuk te horen dat ik naar mijn eigen lichaam moest luisteren wat ik waarschijnlijk dus niet deed, toen ik dat wel deed of probeerde te doen en mij beter begon te voelen toen kon ik dit soort dingen gaan overdenken en nog eens overdenken.
Ik ben zelf niet heel erg bezig om een relatie te moeten hebben, vind het wel best zo alleen en daarbij haal ik heel veel liefde uit mijn katertje van 3 en heb genoeg vrienden in mijn omgeving wonen die ik zo nu en dan spreek.
Al heb ik ook best mijn momenten dat ik wel die man mis om me heen.
Je geeft zelf aan dat je een puinhoop bent om een relatie mee te beginnen, dan kan je toch beter gaan werken dr aan om die puinhoop op te ruimen.
Nu je zo overhoop ligt met jezelf is het voor jezelf ook echt niet leuk om wel een relatie te hebben of iets op te bouwen is mijn ervaring.
Jah, het luisteren naar je lichaam, zegt iedereen. Het is ook zeker niet verkeerd hoor, maar als je er maar verder mee komt. Dat heb ik dan niet helaas. Moet me telkens over het down voelen, moe voelen, zeer moe voelen heen zetten, want anders lig ik alleen maar op de bank als ik echt ga luisteren naar m'n lichaam.
Ik weet ook wel dat het niet echt handig is een relatie te beginnen, niet dat ik daar zo aan kan beginnen wanneer ik zin heb
Dat hele liefdes gedoe is voor mij al zolang een heet hangijzer, dat ik maar lastig een keuze kan maken. Ik probeer nu al een jaar er niet meer over te denken, ook zo met onbewuste acties zoals naar een leuke langslopende vrouw te kijken. Dan trap ik mezelf dus echt de grond in. Ik kijk vaak maar de andere kant op o.i.d. Maar er is altijd dat stemmetje in mijn hoofd die zegt dat dat voor zo'n grote prutser als ik toch niet is weggelegd op dit moment. En dat stemmetje heeft nog gelijk ook!
Mijn vader zei vorig jaar nog tegen me waarom ik niet naar leuke langslopende vrouwen keek toen we in de stad liepen Heeft toch geen zin iets in m'n hoofd te halen zei ik. Klopte ook weer, want dat heeft het werkelijk ook nog nooit gehad.
Moet dus snel aan het werk met mezelf, da's wel duidelijk,.. maar moet dat wel kunnen. En niet dat je maar doorverwezen word en langdurig op wachtlijsten staat.
[...]
Die keuzes die ik maak komen niet vanuit het niets, die komen van al het zelf uitdokteren wat bij mij past op het moment.
Ik kreeg doodleuk te horen dat ik naar mijn eigen lichaam moest luisteren wat ik waarschijnlijk dus niet deed, toen ik dat wel deed of probeerde te doen en mij beter begon te voelen toen kon ik dit soort dingen gaan overdenken en nog eens overdenken.
Ik ben zelf niet heel erg bezig om een relatie te moeten hebben, vind het wel best zo alleen en daarbij haal ik heel veel liefde uit mijn katertje van 3 en heb genoeg vrienden in mijn omgeving wonen die ik zo nu en dan spreek.
Al heb ik ook best mijn momenten dat ik wel die man mis om me heen.
Je geeft zelf aan dat je een puinhoop bent om een relatie mee te beginnen, dan kan je toch beter gaan werken dr aan om die puinhoop op te ruimen.
Nu je zo overhoop ligt met jezelf is het voor jezelf ook echt niet leuk om wel een relatie te hebben of iets op te bouwen is mijn ervaring.
Jah, het luisteren naar je lichaam, zegt iedereen. Het is ook zeker niet verkeerd hoor, maar als je er maar verder mee komt. Dat heb ik dan niet helaas. Moet me telkens over het down voelen, moe voelen, zeer moe voelen heen zetten, want anders lig ik alleen maar op de bank als ik echt ga luisteren naar m'n lichaam.
Ik weet ook wel dat het niet echt handig is een relatie te beginnen, niet dat ik daar zo aan kan beginnen wanneer ik zin heb
Dat hele liefdes gedoe is voor mij al zolang een heet hangijzer, dat ik maar lastig een keuze kan maken. Ik probeer nu al een jaar er niet meer over te denken, ook zo met onbewuste acties zoals naar een leuke langslopende vrouw te kijken. Dan trap ik mezelf dus echt de grond in. Ik kijk vaak maar de andere kant op o.i.d. Maar er is altijd dat stemmetje in mijn hoofd die zegt dat dat voor zo'n grote prutser als ik toch niet is weggelegd op dit moment. En dat stemmetje heeft nog gelijk ook!
Mijn vader zei vorig jaar nog tegen me waarom ik niet naar leuke langslopende vrouwen keek toen we in de stad liepen Heeft toch geen zin iets in m'n hoofd te halen zei ik. Klopte ook weer, want dat heeft het werkelijk ook nog nooit gehad.
Moet dus snel aan het werk met mezelf, da's wel duidelijk,.. maar moet dat wel kunnen. En niet dat je maar doorverwezen word en langdurig op wachtlijsten staat.
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:48
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:27:
Dat je toen der tijd dat je wel gelukkig was met jezelf, niet gelukkig was in de liefde, dat kan heel goed aan je toenmalige vriendinnetje liggen.!
Uhmm... die had ik niet hoor. Bedoelde ermee dat ik wel 's oogcontact had, meer kreeg/had ik niet.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:27:Laat deze gedachte los, want dat werkt jezelf tegen en uiteindelijk heb je alleen jezelf ermee.
Hoezo 'mezelf ermee hebben?'
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:27:Het is ook niet zo dat je denkt; Ik hou van mezelf
En dat je dan van jezelf houdt en gelukkiger bent.
Nee, zo gemakkelijk is 't niet. Je moet er wel voor werken en dat ook echt willen. Super moeilijk, dat weet ik zelf maar al te goed.
Maar uiteindelijk wordt het harde werken beloont en ben je blij met jezelf, trots op jezelf en gelukkig met jezelf.
Ik heb dit trouwens zelf gedaan, met behulp van vrienden, familie en m'n vriend. Het is moeilijk en het zal met ups en downs gaan. Maar probeer de ups langer vol te houden dan de downs!
Sjonge, knap van je zeg!! Het lijkt me voor mezelf haast onmogelijk, zo kwaad ben ik op mezelf, woest! Het is zeer waarschijnlijk zo dat ik wel een stuk of wat confrontaties met mezelf aan moet gaan, het is alleen zo dat ik al zolang in de put zit, dat ik onder geen beding NOG dieper wil gaan,.... wat zeer waarschijnlijk wel het geval is. Mezelf accepteren zoals ik nu ben is ook helemaal geen optie, want dat betekend dat het leven wat ik nu leid zo blijft als het nu is blijkbaar.
Maar wat denk jij dan als het je teveel word allemaal? Wat doe je dan, wat gaat er door je heen op zo'n moment? Of wanneer je niks kunt doen omdat je lichaam moe is vanwege een emotioneel moment o.i.d??
Dat je toen der tijd dat je wel gelukkig was met jezelf, niet gelukkig was in de liefde, dat kan heel goed aan je toenmalige vriendinnetje liggen.!
Uhmm... die had ik niet hoor. Bedoelde ermee dat ik wel 's oogcontact had, meer kreeg/had ik niet.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:27:Laat deze gedachte los, want dat werkt jezelf tegen en uiteindelijk heb je alleen jezelf ermee.
Hoezo 'mezelf ermee hebben?'
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 12:27:Het is ook niet zo dat je denkt; Ik hou van mezelf
En dat je dan van jezelf houdt en gelukkiger bent.
Nee, zo gemakkelijk is 't niet. Je moet er wel voor werken en dat ook echt willen. Super moeilijk, dat weet ik zelf maar al te goed.
Maar uiteindelijk wordt het harde werken beloont en ben je blij met jezelf, trots op jezelf en gelukkig met jezelf.
Ik heb dit trouwens zelf gedaan, met behulp van vrienden, familie en m'n vriend. Het is moeilijk en het zal met ups en downs gaan. Maar probeer de ups langer vol te houden dan de downs!
Sjonge, knap van je zeg!! Het lijkt me voor mezelf haast onmogelijk, zo kwaad ben ik op mezelf, woest! Het is zeer waarschijnlijk zo dat ik wel een stuk of wat confrontaties met mezelf aan moet gaan, het is alleen zo dat ik al zolang in de put zit, dat ik onder geen beding NOG dieper wil gaan,.... wat zeer waarschijnlijk wel het geval is. Mezelf accepteren zoals ik nu ben is ook helemaal geen optie, want dat betekend dat het leven wat ik nu leid zo blijft als het nu is blijkbaar.
Maar wat denk jij dan als het je teveel word allemaal? Wat doe je dan, wat gaat er door je heen op zo'n moment? Of wanneer je niks kunt doen omdat je lichaam moe is vanwege een emotioneel moment o.i.d??
dinsdag 9 augustus 2011 om 13:00
"Het uiterlijk is voor mij op de eerste plaats het aller belangrijkst. Is dat bij mijn eigen uiterlijk niet wat het zijn moet, blijf ik altijd zo over mezelf denken."
ammehoela niek, dan zou ik ook niet met je willen daten hoor!! hoe belangrijk is je uiterlijk nou, kom op zeg!!
misschien zie ik t helemaal verkeerd en zo ja, dan maak ik echt mn excuses, maar ik ken een aantal mannen die ook gigantisch onzeker over hun uiterlijk zijn en die bv qua kleding ook voor heel veilig gaan (altijd mooie merkjes en standaard-shirtjes, vrij nietszeggend). grappig genoeg voelt die jongen zich ook heel saai en bij dates binnen de korte keren afgewezen. en ik als vrijgezelle vrouw begrijp dat ook best. ik heb ook nooit de behoefte gehad met die jongen te gaan daten en dat kwam omdat het op mij heel ovolwassen en oppervlakkig overkwam dat iemand zooo onzeker was over zijn uiterlijk en dat zo''n belangrijke plek gaf.
misschien voor jou ''n lichtpuntje; deze jongen heeft inmiddels een hele leuke date met wie t goed klikt;-).
ammehoela niek, dan zou ik ook niet met je willen daten hoor!! hoe belangrijk is je uiterlijk nou, kom op zeg!!
misschien zie ik t helemaal verkeerd en zo ja, dan maak ik echt mn excuses, maar ik ken een aantal mannen die ook gigantisch onzeker over hun uiterlijk zijn en die bv qua kleding ook voor heel veilig gaan (altijd mooie merkjes en standaard-shirtjes, vrij nietszeggend). grappig genoeg voelt die jongen zich ook heel saai en bij dates binnen de korte keren afgewezen. en ik als vrijgezelle vrouw begrijp dat ook best. ik heb ook nooit de behoefte gehad met die jongen te gaan daten en dat kwam omdat het op mij heel ovolwassen en oppervlakkig overkwam dat iemand zooo onzeker was over zijn uiterlijk en dat zo''n belangrijke plek gaf.
misschien voor jou ''n lichtpuntje; deze jongen heeft inmiddels een hele leuke date met wie t goed klikt;-).
dinsdag 9 augustus 2011 om 13:15
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 19:30:
[...]
Is niet brutaal hoor kan natuurlijk niet gaan "klagen" wanneer ik er geen problemen met/door mijn lichaam/uiterlijk zou hebben lijkt mij.
Vind mijn hoofd werkelijk niks, geen flauw idee waarom..?
Vind mijn lichaam te iel/dun, houding. Mijn bovenrug buigt wat naar voren door een aantal iets vergroeide borstwervels.
En vind mijn vetpercentage veel te hoog.
Wat ik dan wel goed/mooi vind is mijn lengte van 1,89M, maarja, kan daar dus totaal geen kracht uitputten.
haha grapjas, ik vind dit niet perse onaantrekkelijk. toen ik pubertje was, vond ik jongens die een beetje voorover lipen zelfs extra aantrekkelijk, omdat ik vond dat het ites nonchalants had en niet zo blaaskakerig-rechtop van hier-ben-ik.
verder is jouw type lichaam echt wel heel normaal hoor (hoewel misschien niet in de sportschool), niks raars aan. ik ken zoveel magere mannen met n vetpentsje, das echt geen ramp.
[...]
Is niet brutaal hoor kan natuurlijk niet gaan "klagen" wanneer ik er geen problemen met/door mijn lichaam/uiterlijk zou hebben lijkt mij.
Vind mijn hoofd werkelijk niks, geen flauw idee waarom..?
Vind mijn lichaam te iel/dun, houding. Mijn bovenrug buigt wat naar voren door een aantal iets vergroeide borstwervels.
En vind mijn vetpercentage veel te hoog.
Wat ik dan wel goed/mooi vind is mijn lengte van 1,89M, maarja, kan daar dus totaal geen kracht uitputten.
haha grapjas, ik vind dit niet perse onaantrekkelijk. toen ik pubertje was, vond ik jongens die een beetje voorover lipen zelfs extra aantrekkelijk, omdat ik vond dat het ites nonchalants had en niet zo blaaskakerig-rechtop van hier-ben-ik.
verder is jouw type lichaam echt wel heel normaal hoor (hoewel misschien niet in de sportschool), niks raars aan. ik ken zoveel magere mannen met n vetpentsje, das echt geen ramp.
dinsdag 9 augustus 2011 om 14:55
quote:VesperLynd schreef op 09 augustus 2011 @ 13:00:
"Het uiterlijk is voor mij op de eerste plaats het aller belangrijkst. Is dat bij mijn eigen uiterlijk niet wat het zijn moet, blijf ik altijd zo over mezelf denken."
ammehoela niek, dan zou ik ook niet met je willen daten hoor!! hoe belangrijk is je uiterlijk nou, kom op zeg!!
Ik snap best dat jij je niet zogoed voor kunt stellen hoe dat dan bij mij gaat, of zo gekomen is. Voor mijn pubertijd was ik schijnbaar ook al onzeker over mezelf, weinig zelfvertrouwen e.d, maar in mijn GEHELE pubertijd heb ik flink last gehad van serieuze acne, en was ik dus te lelijk voor woorden. Had verbazingwekkend genoeg wel 's sjans met echt mooie dames,... waarbij ik dus telkens volledig dichtsloeg omdat ik me werkelijk niet kon voorstellen dat iemand mij ook maar iets aantrekkelijk zou vinden. Vervolgens kwaad op mezelf, daarna depressief. Enz enz.. En dit dus zo'n 20 jaar nu.
Dus wil perse mezelf aantrekkelijk kunnen vinden, anders word het echt niks in het leven.
Maar ik praat nu niet steeds over het willen date hoor, maar meer hoe ik schijnbaar overkom, en wat dat doet met me.
quote:VesperLynd schreef op 09 augustus 2011 @ 13:00:misschien zie ik t helemaal verkeerd en zo ja, dan maak ik echt mn excuses, maar ik ken een aantal mannen die ook gigantisch onzeker over hun uiterlijk zijn en die bv qua kleding ook voor heel veilig gaan (altijd mooie merkjes en standaard-shirtjes, vrij nietszeggend). grappig genoeg voelt die jongen zich ook heel saai en bij dates binnen de korte keren afgewezen. en ik als vrijgezelle vrouw begrijp dat ook best. ik heb ook nooit de behoefte gehad met die jongen te gaan daten en dat kwam omdat het op mij heel ovolwassen en oppervlakkig overkwam dat iemand zooo onzeker was over zijn uiterlijk en dat zo''n belangrijke plek gaf.
misschien voor jou ''n lichtpuntje; deze jongen heeft inmiddels een hele leuke date met wie t goed klikt;-).
Ik snap precies waar je op doelt, zulke mannen zie ik ook wel 's. Ze zien er netjes uit, maar that's it.
Het gaat me er nu niet eens meer zo om of men mij nou aantrekkelijk vind,.. maar juist of ik mezelf aantrekkelijk vind. En zolang ik dat dus niet vind hoef ik niks te verwachten op liefdes gebied.
Juist dot gegeven kan ik niet of nauwelijks mee omgaan zonder kwaad en depressief te worden. Het is ook zo dat je er vaak meerdere keren per dag mee geconfronteerd word hoe het met je is, en waar je allemaal nog lang niet aan toe bent.
Werkelijk geeeen idee hoe daar mee om te gaan...
"Het uiterlijk is voor mij op de eerste plaats het aller belangrijkst. Is dat bij mijn eigen uiterlijk niet wat het zijn moet, blijf ik altijd zo over mezelf denken."
ammehoela niek, dan zou ik ook niet met je willen daten hoor!! hoe belangrijk is je uiterlijk nou, kom op zeg!!
Ik snap best dat jij je niet zogoed voor kunt stellen hoe dat dan bij mij gaat, of zo gekomen is. Voor mijn pubertijd was ik schijnbaar ook al onzeker over mezelf, weinig zelfvertrouwen e.d, maar in mijn GEHELE pubertijd heb ik flink last gehad van serieuze acne, en was ik dus te lelijk voor woorden. Had verbazingwekkend genoeg wel 's sjans met echt mooie dames,... waarbij ik dus telkens volledig dichtsloeg omdat ik me werkelijk niet kon voorstellen dat iemand mij ook maar iets aantrekkelijk zou vinden. Vervolgens kwaad op mezelf, daarna depressief. Enz enz.. En dit dus zo'n 20 jaar nu.
Dus wil perse mezelf aantrekkelijk kunnen vinden, anders word het echt niks in het leven.
Maar ik praat nu niet steeds over het willen date hoor, maar meer hoe ik schijnbaar overkom, en wat dat doet met me.
quote:VesperLynd schreef op 09 augustus 2011 @ 13:00:misschien zie ik t helemaal verkeerd en zo ja, dan maak ik echt mn excuses, maar ik ken een aantal mannen die ook gigantisch onzeker over hun uiterlijk zijn en die bv qua kleding ook voor heel veilig gaan (altijd mooie merkjes en standaard-shirtjes, vrij nietszeggend). grappig genoeg voelt die jongen zich ook heel saai en bij dates binnen de korte keren afgewezen. en ik als vrijgezelle vrouw begrijp dat ook best. ik heb ook nooit de behoefte gehad met die jongen te gaan daten en dat kwam omdat het op mij heel ovolwassen en oppervlakkig overkwam dat iemand zooo onzeker was over zijn uiterlijk en dat zo''n belangrijke plek gaf.
misschien voor jou ''n lichtpuntje; deze jongen heeft inmiddels een hele leuke date met wie t goed klikt;-).
Ik snap precies waar je op doelt, zulke mannen zie ik ook wel 's. Ze zien er netjes uit, maar that's it.
Het gaat me er nu niet eens meer zo om of men mij nou aantrekkelijk vind,.. maar juist of ik mezelf aantrekkelijk vind. En zolang ik dat dus niet vind hoef ik niks te verwachten op liefdes gebied.
Juist dot gegeven kan ik niet of nauwelijks mee omgaan zonder kwaad en depressief te worden. Het is ook zo dat je er vaak meerdere keren per dag mee geconfronteerd word hoe het met je is, en waar je allemaal nog lang niet aan toe bent.
Werkelijk geeeen idee hoe daar mee om te gaan...
dinsdag 9 augustus 2011 om 14:58
dinsdag 9 augustus 2011 om 15:12
haha nee, ik vind dat serieus geen probleem hoor! vind t eigenlijk minder-aantrekkelijk dat je er zelf zo van walgt..
maar goed, ik begrijp dat je vooral ontzettend baalt dat je baalt van je uiterlijk..? dat is een mooie paradox=).
in het meest wenselijke geval kun je dus naar jezelf kijken (inclusief vetpensje:-p) en er neutraal tegenover staan? je hoeft jezelf toch ook niet grandioos mooi te vinden? ok, dit zei dr phil een keer maar hij had wel gelijk; kun je je zelfbeeld los koppelen van je lichaamsbeeld?
maar goed, ik begrijp dat je vooral ontzettend baalt dat je baalt van je uiterlijk..? dat is een mooie paradox=).
in het meest wenselijke geval kun je dus naar jezelf kijken (inclusief vetpensje:-p) en er neutraal tegenover staan? je hoeft jezelf toch ook niet grandioos mooi te vinden? ok, dit zei dr phil een keer maar hij had wel gelijk; kun je je zelfbeeld los koppelen van je lichaamsbeeld?
dinsdag 9 augustus 2011 om 15:19
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:
Ten eerste; Waarom ben je kwaad op jezelf? Je hebt niet voor je eigen uiterlijk gekozen en je zal ermee moeten leren omgaan. Je veranderd niet van de ene op de andere dag in de man die je qua uiterlijk altijd had willen zijn. Echt niet!
Op mezelf als lichaam ben ik erg kwaad geworden tijdens mijn slapeloze periode. Verschrikkelijk moe zijn, maar niet kunnen slapen!
Nu ben er nog steeds woest omdat ik nog steeds niet veel kan vanwege mijn rugprobleem, en misschien nog een nasleep van mijn lichamelijk en psychische overbelasting. Eigenlijk merk ik bij elke ademhaling dat ik nog steeds niet veel kan. Dus lekker weer 's werken en effectief sporten gaat maar heel erg mondjesmaat. Op dat niveau zit ik al dik een jaar nu.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Ik ken ook een aantal mannen die nooit een vriendinnetje hebben gehad, want ze zouden hun niet zien staan. Nou, ik heb meerdere stapavonden meegemaakt dat ze wel degelijk aandacht hadden van de vrouwen, maar ze zagen het niet. !
Dit kan ook bij mij spelen, geen idee. Hoorde heel af en toe 's zoiets van vrienden in de sportschool dat er toen en toen een dame was die mij wel leuk vond
Ik wist daar niks van. Enja,.. als ik het niet zie, bestaat het niet voor me. Ik wil hiermee niet negatief overkomen hoor, maar dat zijn gewoon de feiten.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Ik bedoel met 'je hebt jezelf ermee'; je kiest er nu zelf voor om in deze negatieve spiraal te blijven hangen en alles maar verkeerd aan jezelf te zien. Terwijl er ook je goede punten op kon noemen een tijdje terug.
Laat het positieve meer de overhand nemen en je zal dit automatisch uitstralen naar de buitenwereld. Het is dus wel degelijk van belang om jezelf te accepteren en alle positieve kanten van jezelf te zien en die te gebruiken.
Nou, da's niet waar vind ik, want ik probeer van alles om uit die negatieve spiraal te komen. De punten waar ik tegenaan loop zijn gewoon ze belangrijk dat ik ze niet kan negeren. Ik denk wel 's dat niet ik, maar mijn lichaam mij beperkt. Heb daar vaak over nagedacht, en het klopt wel.
Zeker heb ik dan ook positieve punten, het is alleen zo dat er niet voldoende van zijn om mijn leven te verbeteren op dit moment.
Dit heb ik ook vaak overdacht en op een rijtje gezet. Er komt gewoon niks uit waar ik werkelijk iets mee kan.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Als ik me nog wel eens klote voel, denk bedenk ik wat ik allemaal heb en waar ik gelukkig mee ben of waar ik gelukkig van wordt. Ik ga leuke dingen doen, om afleiding te zoeken. Het heeft geen zin om te bedenken wat er allemaal niet goed is aan mij. Als ik daaraan begin, dan kan ik alles wel opnoemen. Van m'n tenen tot m'n hoofd.
Nouja.. ik weet niet hoeveel dat bij jou voorkomt, maar stel dat je bijna voortdurend dat klote gevoel hebt? telkens tegen tragers aanloopt? Vind het super knap van je dat je op die manier weer de regie overneemt op jezelf!
By the way, ik probeer hier geen klaagtopic van te maken hoor, maar probeer gewoon uit te leggen hoe ik denk, voel en hoe dingen bij mij zijn, en zijn gelopen;-)
Dus probeer zeker niet bewust alles in de wind te slaan,.. al lijkt dat soms wel zo.
Ten eerste; Waarom ben je kwaad op jezelf? Je hebt niet voor je eigen uiterlijk gekozen en je zal ermee moeten leren omgaan. Je veranderd niet van de ene op de andere dag in de man die je qua uiterlijk altijd had willen zijn. Echt niet!
Op mezelf als lichaam ben ik erg kwaad geworden tijdens mijn slapeloze periode. Verschrikkelijk moe zijn, maar niet kunnen slapen!
Nu ben er nog steeds woest omdat ik nog steeds niet veel kan vanwege mijn rugprobleem, en misschien nog een nasleep van mijn lichamelijk en psychische overbelasting. Eigenlijk merk ik bij elke ademhaling dat ik nog steeds niet veel kan. Dus lekker weer 's werken en effectief sporten gaat maar heel erg mondjesmaat. Op dat niveau zit ik al dik een jaar nu.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Ik ken ook een aantal mannen die nooit een vriendinnetje hebben gehad, want ze zouden hun niet zien staan. Nou, ik heb meerdere stapavonden meegemaakt dat ze wel degelijk aandacht hadden van de vrouwen, maar ze zagen het niet. !
Dit kan ook bij mij spelen, geen idee. Hoorde heel af en toe 's zoiets van vrienden in de sportschool dat er toen en toen een dame was die mij wel leuk vond
Ik wist daar niks van. Enja,.. als ik het niet zie, bestaat het niet voor me. Ik wil hiermee niet negatief overkomen hoor, maar dat zijn gewoon de feiten.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Ik bedoel met 'je hebt jezelf ermee'; je kiest er nu zelf voor om in deze negatieve spiraal te blijven hangen en alles maar verkeerd aan jezelf te zien. Terwijl er ook je goede punten op kon noemen een tijdje terug.
Laat het positieve meer de overhand nemen en je zal dit automatisch uitstralen naar de buitenwereld. Het is dus wel degelijk van belang om jezelf te accepteren en alle positieve kanten van jezelf te zien en die te gebruiken.
Nou, da's niet waar vind ik, want ik probeer van alles om uit die negatieve spiraal te komen. De punten waar ik tegenaan loop zijn gewoon ze belangrijk dat ik ze niet kan negeren. Ik denk wel 's dat niet ik, maar mijn lichaam mij beperkt. Heb daar vaak over nagedacht, en het klopt wel.
Zeker heb ik dan ook positieve punten, het is alleen zo dat er niet voldoende van zijn om mijn leven te verbeteren op dit moment.
Dit heb ik ook vaak overdacht en op een rijtje gezet. Er komt gewoon niks uit waar ik werkelijk iets mee kan.
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 13:47:Als ik me nog wel eens klote voel, denk bedenk ik wat ik allemaal heb en waar ik gelukkig mee ben of waar ik gelukkig van wordt. Ik ga leuke dingen doen, om afleiding te zoeken. Het heeft geen zin om te bedenken wat er allemaal niet goed is aan mij. Als ik daaraan begin, dan kan ik alles wel opnoemen. Van m'n tenen tot m'n hoofd.
Nouja.. ik weet niet hoeveel dat bij jou voorkomt, maar stel dat je bijna voortdurend dat klote gevoel hebt? telkens tegen tragers aanloopt? Vind het super knap van je dat je op die manier weer de regie overneemt op jezelf!
By the way, ik probeer hier geen klaagtopic van te maken hoor, maar probeer gewoon uit te leggen hoe ik denk, voel en hoe dingen bij mij zijn, en zijn gelopen;-)
Dus probeer zeker niet bewust alles in de wind te slaan,.. al lijkt dat soms wel zo.
dinsdag 9 augustus 2011 om 15:26
quote:VesperLynd schreef op 09 augustus 2011 @ 15:12:
Dit zei dr phil een keer maar hij had wel gelijk; kun je je zelfbeeld los koppelen van je lichaamsbeeld?
Uhm... dit is een vraag, hoe moet ik dat zien? Ik vind dat je twee zelfbeelden hebt; uiterlijk en innerlijk. Tenminste, ik koppel dat wel los van elkaar.
Zo koppel ik ook de werkelijkheid van m'n mind-set los.
Dit zei dr phil een keer maar hij had wel gelijk; kun je je zelfbeeld los koppelen van je lichaamsbeeld?
Uhm... dit is een vraag, hoe moet ik dat zien? Ik vind dat je twee zelfbeelden hebt; uiterlijk en innerlijk. Tenminste, ik koppel dat wel los van elkaar.
Zo koppel ik ook de werkelijkheid van m'n mind-set los.
dinsdag 9 augustus 2011 om 18:55
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 15:47:
Wat heeft 't voor zin om boos te worden op je eigen lichaam? Je lichaam doet ook maar wat 'ie doet en dat doet 'ie niet om jou in de weg te zitten.
Ik ken 't gevoel ook om me voortdurend klote voelde en in 't begin wist ik daar ook geen raad mee. (Ik ben vanaf de basisschool tot de 3e van 't VMBO-t gepest.) Maar als ik die dingen niet loslaat, dan blijf ik me er me hele leven last van houden. Het komt nu nog wel eens terug, maar veel minder erg en het is zo weer over.
Hmm.. ik weet niet of het "pest" idee hetzelfde is, maar ik word gewoon erg belemmerd in mijn doen. Misschien wel doordat ik nog wel een nasleep heb aan die jaren van niet slapen. Maar ook van mijn rug wat me belemmert voldoende adem te halen. Enja,.. dat heeft dus grote gevolgen met alles wat inspanning vraagt. En laat werken en flink sporten nou net behoorlijk veel inspanning vragen.
Dat kan ik dus niet ontwijken o.i.d Dus weet ik ook niet wat ik zou moeten "loslaten".....
Wat heeft 't voor zin om boos te worden op je eigen lichaam? Je lichaam doet ook maar wat 'ie doet en dat doet 'ie niet om jou in de weg te zitten.
Ik ken 't gevoel ook om me voortdurend klote voelde en in 't begin wist ik daar ook geen raad mee. (Ik ben vanaf de basisschool tot de 3e van 't VMBO-t gepest.) Maar als ik die dingen niet loslaat, dan blijf ik me er me hele leven last van houden. Het komt nu nog wel eens terug, maar veel minder erg en het is zo weer over.
Hmm.. ik weet niet of het "pest" idee hetzelfde is, maar ik word gewoon erg belemmerd in mijn doen. Misschien wel doordat ik nog wel een nasleep heb aan die jaren van niet slapen. Maar ook van mijn rug wat me belemmert voldoende adem te halen. Enja,.. dat heeft dus grote gevolgen met alles wat inspanning vraagt. En laat werken en flink sporten nou net behoorlijk veel inspanning vragen.
Dat kan ik dus niet ontwijken o.i.d Dus weet ik ook niet wat ik zou moeten "loslaten".....
dinsdag 9 augustus 2011 om 19:21
die gespierde macho;s van de sportschool daar moet je het ook niet altijd van hebben ook al denken ze wel .je kan beter een goed innerlijk hebben .
hier zal je ook niet veel aan hebben ,maar ik heb mij in mijn kinderjaren en mijn huwelijk altijd minderwaardig gevoeld ,en was niet gelukkig met mij zelf en heel onzeker.
na 20jaar huwelijk gescheiden en ik ben mij vrouw gaan voelen ik leerde van mijzelf te houden ,en was tevreden met mij hoe ik was .
ook jij zal dat eerst zelf moeten ervaren wil je verder kunnen.
hier zal je ook niet veel aan hebben ,maar ik heb mij in mijn kinderjaren en mijn huwelijk altijd minderwaardig gevoeld ,en was niet gelukkig met mij zelf en heel onzeker.
na 20jaar huwelijk gescheiden en ik ben mij vrouw gaan voelen ik leerde van mijzelf te houden ,en was tevreden met mij hoe ik was .
ook jij zal dat eerst zelf moeten ervaren wil je verder kunnen.
dinsdag 9 augustus 2011 om 20:04
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 18:58:
Ja, dan wordt 't inderdaad lastig.
Heb je iets van fysiotherapie gevolgd? Cesartherapie? Die kunnen je misschien wel helpen om beter te ademen. Maar dat is toch iets wat de huisarts moet beoordelen!
Ik ben inmiddels bij een aantal fysio's e.d geweest in de afgelopen jaren. Weet opzicht erg goed hoe het zie anatomisch gezien -ben zelf al jaren sportinstructeur- het is bij mij een gevalletje van keuzes maken en accepteren. Wat ik dus echt niet kan. Spelen veel variabelen mee, en zit er dan te dicht op en ben dan ook erg beïnvloedbaar door mijn emotionele toestand.
Zit ook te denken om mijn training en voeding schema in handen te leggen van collega's van mij.
Dit is ook een punt van mij waar ik dus heel woest op mezelf van kan worden. Zit is verd*mme in de sport,.. kan ik het zelf niet wat ik andere mensen wel goed in kan begeleiden!
Ja, dan wordt 't inderdaad lastig.
Heb je iets van fysiotherapie gevolgd? Cesartherapie? Die kunnen je misschien wel helpen om beter te ademen. Maar dat is toch iets wat de huisarts moet beoordelen!
Ik ben inmiddels bij een aantal fysio's e.d geweest in de afgelopen jaren. Weet opzicht erg goed hoe het zie anatomisch gezien -ben zelf al jaren sportinstructeur- het is bij mij een gevalletje van keuzes maken en accepteren. Wat ik dus echt niet kan. Spelen veel variabelen mee, en zit er dan te dicht op en ben dan ook erg beïnvloedbaar door mijn emotionele toestand.
Zit ook te denken om mijn training en voeding schema in handen te leggen van collega's van mij.
Dit is ook een punt van mij waar ik dus heel woest op mezelf van kan worden. Zit is verd*mme in de sport,.. kan ik het zelf niet wat ik andere mensen wel goed in kan begeleiden!
dinsdag 9 augustus 2011 om 20:06
dinsdag 9 augustus 2011 om 20:23
dinsdag 9 augustus 2011 om 20:52
Even zomaar een gedachte van mij:
Als je accepteert dat de situatie nu zo is zoals hij is en je voor jezelf een doel op papier zet (want uit je hoofd geeft rust) die je wilt bereiken.
Alles in kleine stapjes, ookal zie je nu niet hoe die te bereiken.
Aan de hand van die kleine stapjes en het gestelde doel kan je gaan werken.. zo heb ik een hoop gedaan, ik heb zelf een hoop hulp gehad van iemand die zelf in de psychische molen zit en mij tips vanuit haar therapie gaf.. wij overdachten wel zelf hoe en wat.
Als ik dacht dit wordt niets deed ik het niet.
Intussen ben ik een heel eind verder en ook nog lang niet klaar met mijn vooruitgang.. wel ben ik steeds weer opnieuw trots op de stap die ik nu weer zet, zo ook vandaag.
Als je accepteert dat de situatie nu zo is zoals hij is en je voor jezelf een doel op papier zet (want uit je hoofd geeft rust) die je wilt bereiken.
Alles in kleine stapjes, ookal zie je nu niet hoe die te bereiken.
Aan de hand van die kleine stapjes en het gestelde doel kan je gaan werken.. zo heb ik een hoop gedaan, ik heb zelf een hoop hulp gehad van iemand die zelf in de psychische molen zit en mij tips vanuit haar therapie gaf.. wij overdachten wel zelf hoe en wat.
Als ik dacht dit wordt niets deed ik het niet.
Intussen ben ik een heel eind verder en ook nog lang niet klaar met mijn vooruitgang.. wel ben ik steeds weer opnieuw trots op de stap die ik nu weer zet, zo ook vandaag.
dinsdag 9 augustus 2011 om 23:55
quote:Nann90 schreef op 09 augustus 2011 @ 20:09:
Ja, die frustraties snap ik ook hoor! Het is alles behalve prettig als je je beroep niet eens goed uit kan voeren, terwijl het wel je droom is.
Maar komt de emotionele toestand alleen vanwege je onvrede met je lichaam of spelen er (zonder je het weet) misschien nog andere dingen mee? Moeilijkheden met andere dingen? Ruzies? Stress?
Begrijp wel dat woest worden op jezelf niks oplost. Je bent zoals je bent en ik vindt je prima zo, maar daar heb je natuurlijk niks aan. Maar ik hoop dat je toch een keer de rust vindt en jezelf accepteert zoals je bent. En met die rust vervolgens weer verder kan met je werk en allemaal andere leuke dingen. En op 't moment dat je 't niet verwacht, kom je je droom vrouw echt wel tegen!
Allereerst bedankt voor je lieve berichtje;-)
Het is iid zo dat het heel veel stress geeft dat ik EN m'n beroep niet eens kan uitvoeren, want heb EINDELIjk iets gevonden wat ik echt leuk vind. Ben namelijk m'n halve leven al aan het klooien met iets vinden wat ik echt leuk vind, maar nooit vond. En nu kan het niet eens. Maar bedoel ook te zeggen dat ik mezelf niet kan begeleiden zoals ik dat doe bij andere mensen, en kan daar maar slecht tegen.
Verder heb ik idd veel stress dat ik echt hard zoek naar hulp, maar die of niet krijg, of niet het goede. En intussen gaat mijn leven naar de kloten, en zie ik dagelijks vele mensen die lekker leven en ik kom maar niet verder. Zo ook stress dat mijn lichaam niet veel aan kan, want kan niks plannen eigenlijk, of vooruit kijken. Moet altijd maar afwachten of het überhaupt van komt.
Ik ervaar dus erg veel druk om het nu wel eens goed te doen in mijn leven.
Ja, die frustraties snap ik ook hoor! Het is alles behalve prettig als je je beroep niet eens goed uit kan voeren, terwijl het wel je droom is.
Maar komt de emotionele toestand alleen vanwege je onvrede met je lichaam of spelen er (zonder je het weet) misschien nog andere dingen mee? Moeilijkheden met andere dingen? Ruzies? Stress?
Begrijp wel dat woest worden op jezelf niks oplost. Je bent zoals je bent en ik vindt je prima zo, maar daar heb je natuurlijk niks aan. Maar ik hoop dat je toch een keer de rust vindt en jezelf accepteert zoals je bent. En met die rust vervolgens weer verder kan met je werk en allemaal andere leuke dingen. En op 't moment dat je 't niet verwacht, kom je je droom vrouw echt wel tegen!
Allereerst bedankt voor je lieve berichtje;-)
Het is iid zo dat het heel veel stress geeft dat ik EN m'n beroep niet eens kan uitvoeren, want heb EINDELIjk iets gevonden wat ik echt leuk vind. Ben namelijk m'n halve leven al aan het klooien met iets vinden wat ik echt leuk vind, maar nooit vond. En nu kan het niet eens. Maar bedoel ook te zeggen dat ik mezelf niet kan begeleiden zoals ik dat doe bij andere mensen, en kan daar maar slecht tegen.
Verder heb ik idd veel stress dat ik echt hard zoek naar hulp, maar die of niet krijg, of niet het goede. En intussen gaat mijn leven naar de kloten, en zie ik dagelijks vele mensen die lekker leven en ik kom maar niet verder. Zo ook stress dat mijn lichaam niet veel aan kan, want kan niks plannen eigenlijk, of vooruit kijken. Moet altijd maar afwachten of het überhaupt van komt.
Ik ervaar dus erg veel druk om het nu wel eens goed te doen in mijn leven.
