Relaties
alle pijlers
Dilemma
vrijdag 12 augustus 2011 om 05:46
Wat rot. En wat een dilemma. Maar ga, hoe dan ook. Gun jezelf en vooral ook je zoon de kans om te leven zonder deze onderhuidse spanning. Kinderen hebben enorme voelsprieten en dat onderhuidse is slopend voor iedereen die betrokken is.
Evt kun je nog een voorstapje maken- relatietherapie. Dan hebben jullie echt alles gedaan het te proberen te doen slagen.
Anders laat los. Je ontneemt niemand iets, daar zit iets in van schuld en bewust toebrengen van nadeel aan ander en dat is helemaal je intentie niet. Je geeft je zoon maar ook man en jezelf juist iets door los te laten.
Bekijk vervolgens waar je verder gaat, maar last het er niet van afhangen.
Heel veel sterkte!
Evt kun je nog een voorstapje maken- relatietherapie. Dan hebben jullie echt alles gedaan het te proberen te doen slagen.
Anders laat los. Je ontneemt niemand iets, daar zit iets in van schuld en bewust toebrengen van nadeel aan ander en dat is helemaal je intentie niet. Je geeft je zoon maar ook man en jezelf juist iets door los te laten.
Bekijk vervolgens waar je verder gaat, maar last het er niet van afhangen.
Heel veel sterkte!
vrijdag 12 augustus 2011 om 06:02
quote:Annepiet schreef op 12 augustus 2011 @ 05:46:
Anders laat los. Je ontneemt niemand iets, daar zit iets in van schuld en bewust toebrengen van nadeel aan ander en dat is helemaal je intentie niet.
Heel veel sterkte!Dank je wel. Relatietherapie hebben we al gedaan, wat bedoel je precies met niemand iets ontnemen?
Anders laat los. Je ontneemt niemand iets, daar zit iets in van schuld en bewust toebrengen van nadeel aan ander en dat is helemaal je intentie niet.
Heel veel sterkte!Dank je wel. Relatietherapie hebben we al gedaan, wat bedoel je precies met niemand iets ontnemen?
vrijdag 12 augustus 2011 om 06:09
Met je man heb je niets meer behalve spanning, zonder je man heb je er niets te zoeken volgens mij heb jij je keuze al gemaakt...
Ga nu, nu je zoon ook nog jong genoeg is om zich makkelijk aan te passen aan een andere omgeving... Je kunt altijd terug, if it's meant to be dan is dat zo... maar hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt.
Ik kom uit net zo'n nest ... Mijn moeder verliet mijn vader toen ik 2 was en keerde terug naar Nederland..
Ze heeft er zorg voor gedragen dat ik mijn vader zou kennen en reisde elk jaar met mij naar hem toe. Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze weg is gegaan. Ze was niet gelukkig, als alleenstaande moeder in Nederland was het voor haar heel moeilijk, maar ze was vrij! Ik ben super trots op haar!
Buiten dat is het onderwijs in NL beter en goedkoper dan in de meeste landen
Ga nu, nu je zoon ook nog jong genoeg is om zich makkelijk aan te passen aan een andere omgeving... Je kunt altijd terug, if it's meant to be dan is dat zo... maar hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt.
Ik kom uit net zo'n nest ... Mijn moeder verliet mijn vader toen ik 2 was en keerde terug naar Nederland..
Ze heeft er zorg voor gedragen dat ik mijn vader zou kennen en reisde elk jaar met mij naar hem toe. Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze weg is gegaan. Ze was niet gelukkig, als alleenstaande moeder in Nederland was het voor haar heel moeilijk, maar ze was vrij! Ik ben super trots op haar!
Buiten dat is het onderwijs in NL beter en goedkoper dan in de meeste landen
vrijdag 12 augustus 2011 om 06:19
Je schrijft dat je je zoon dan weghaalt bij belangrijke personen, dus dat contact zou ontnemen. Maar hij krijgt er wat anders voor terug. Ken zelf het landen dilemma niet, maar wel ouders die bij elkaar bleven, maar dat beter niet konden. Wat was ik blij toen ze uit elkaar gingen, al waren er geen erge ruzies. Die spanning, killing vond ik die. Ook al verloor ik wat, samenleven met mijn vader en een 'gewoon' gezin zijn, op zowel korte als langere termijn heeft het mij meer positiefs gebracht.
Land keuze is idd mede afhankelijk van wat man ook wil en jij zoon wilt bieden in relatie met zijn vader. Ook voor een kind van groot belang hier kans toe te krijgen. Neem dit mee in je keuze voor woonplaats. Maar nogmaals, laat relatiebreuk, hoe verleidelijk ook als excuus deze moeilijke stap niet te hoeven zetten, er niet van afhangen.
Land keuze is idd mede afhankelijk van wat man ook wil en jij zoon wilt bieden in relatie met zijn vader. Ook voor een kind van groot belang hier kans toe te krijgen. Neem dit mee in je keuze voor woonplaats. Maar nogmaals, laat relatiebreuk, hoe verleidelijk ook als excuus deze moeilijke stap niet te hoeven zetten, er niet van afhangen.
vrijdag 12 augustus 2011 om 06:42
quote:kissthequeen schreef op 12 augustus 2011 @ 06:09:
Ik kom uit net zo'n nest ... Mijn moeder verliet mijn vader toen ik 2 was en keerde terug naar Nederland..
Ze heeft er zorg voor gedragen dat ik mijn vader zou kennen en reisde elk jaar met mij naar hem toe. Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze weg is gegaan. Ze was niet gelukkig, als alleenstaande moeder in Nederland was het voor haar heel moeilijk, maar ze was vrij! Ik ben super trots op haar!
Buiten dat is het onderwijs in NL beter en goedkoper dan in de meeste landen en hoe is de band met je vader nu? Ga je graag naar hem toe? Sorry voor het intruso, maar ben benieuwd.
Ik kom uit net zo'n nest ... Mijn moeder verliet mijn vader toen ik 2 was en keerde terug naar Nederland..
Ze heeft er zorg voor gedragen dat ik mijn vader zou kennen en reisde elk jaar met mij naar hem toe. Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze weg is gegaan. Ze was niet gelukkig, als alleenstaande moeder in Nederland was het voor haar heel moeilijk, maar ze was vrij! Ik ben super trots op haar!
Buiten dat is het onderwijs in NL beter en goedkoper dan in de meeste landen en hoe is de band met je vader nu? Ga je graag naar hem toe? Sorry voor het intruso, maar ben benieuwd.
vrijdag 12 augustus 2011 om 07:32
Ik vind het nogal wat dat je zegt dat jij daar niets meer te zoeken hebt als je relatie op de klippen loopt. Je aanstaande ex en de familie van je aanstaande ex zijn daar toch? En dus het hele leven en de familie van je kind!
Ik vind dat je het aan je kind verplicht bent om in ieder geval te proberen daar een bestaan samen met hem op te bouwen. Helemaal als de vader geen mogelijkheid heeft om legaal in Nederland te wonen. 'Ik heb geen zin om in de stad te wonen' vind ik een heel zwak argument om het niet eens te proberen.
Ik snap best dat dat lastig zal zijn. Maar dat is m.i. wel een consequentie van jouw keuze om daar te gaan wonen, een bestaan op te bouwen en er een kind te krijgen.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
Ik vind dat je het aan je kind verplicht bent om in ieder geval te proberen daar een bestaan samen met hem op te bouwen. Helemaal als de vader geen mogelijkheid heeft om legaal in Nederland te wonen. 'Ik heb geen zin om in de stad te wonen' vind ik een heel zwak argument om het niet eens te proberen.
Ik snap best dat dat lastig zal zijn. Maar dat is m.i. wel een consequentie van jouw keuze om daar te gaan wonen, een bestaan op te bouwen en er een kind te krijgen.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
vrijdag 12 augustus 2011 om 07:51
Waarom denk je dat je huwelijk in Nederland anders zal zijn dan dat is het land waar je nu bent? Waarom zegt de vader er nu al geen problemen mee te hebben om als illegaal in Nederland te leven? Komt -ie uit een ontwikkelingsland? Hoe liggen zijn kansen in zijn eigen land? Ik kan me niet voorstellen dat je bereid bent een leven met een baan, onderdak en inkomsten aan de kant te zetten omdat je vrouw het nodig vindt om in een land te gaan leven waar jij als illegaal zult moeten leven. Weet je wel wat dat is, leven als illegaal????
vrijdag 12 augustus 2011 om 08:02
Jammer dat je vertrokken bent naar de andere kant van de wereld om de vader van je kind en niet ook om het land zelf.
De vader van je kind zal niet makkelijk zijn plan ten uitvoer kunnen brengen om heen en weer te reizen naar Nederland. De kans is dan groot dat jij heen en weer zult moeten reizen met je kind, als je wilt dat het zijn vader zal blijven kennen. Vergeet ook niet dat je kind in Nederland de taal van zijn vader misschien niet zo vaardig blijft en dat contact op de langere duur daardoor moeizamer kan worden tussen hen.
Waarom zou je per se naar de hoofdstad moeten vertrekken, als je op jezelf gaat wonen met je kind? Er zijn toch ook middelgrote steden in het land waar je misschien werk kunt vinden? Werk je nu ook, of werkt alleen de vader?
Teruggaan naar Nederland lijkt misschien op dit moment de makkelijkste optie. Maar het is de vraag of dat zo fijn zal zijn. Je kunt ook hier niet zomaar meteen ergens terecht en ook een baan heb je niet zomaar. Een uitkering is bedoeld voor noodgevallen en krijg je alleen onder specifieke voorwaarden. Heb je hier familie waarop je kunt terugvallen? Kun je bij hen in huis de eerste maanden, half jaar?
Ik zou eerst alles proberen om daar te plaatse te zoeken naar een oplossing. Je schreef: Dan denk ik dat het een waanzinnig land is met zo verschrikkelijk veel mogelijkheden. Het kan toch niet waar zijn dat die mogelijkheden er alleen maar zijn wanneer je bij de vader van je kind blijft..?
De vader van je kind zal niet makkelijk zijn plan ten uitvoer kunnen brengen om heen en weer te reizen naar Nederland. De kans is dan groot dat jij heen en weer zult moeten reizen met je kind, als je wilt dat het zijn vader zal blijven kennen. Vergeet ook niet dat je kind in Nederland de taal van zijn vader misschien niet zo vaardig blijft en dat contact op de langere duur daardoor moeizamer kan worden tussen hen.
Waarom zou je per se naar de hoofdstad moeten vertrekken, als je op jezelf gaat wonen met je kind? Er zijn toch ook middelgrote steden in het land waar je misschien werk kunt vinden? Werk je nu ook, of werkt alleen de vader?
Teruggaan naar Nederland lijkt misschien op dit moment de makkelijkste optie. Maar het is de vraag of dat zo fijn zal zijn. Je kunt ook hier niet zomaar meteen ergens terecht en ook een baan heb je niet zomaar. Een uitkering is bedoeld voor noodgevallen en krijg je alleen onder specifieke voorwaarden. Heb je hier familie waarop je kunt terugvallen? Kun je bij hen in huis de eerste maanden, half jaar?
Ik zou eerst alles proberen om daar te plaatse te zoeken naar een oplossing. Je schreef: Dan denk ik dat het een waanzinnig land is met zo verschrikkelijk veel mogelijkheden. Het kan toch niet waar zijn dat die mogelijkheden er alleen maar zijn wanneer je bij de vader van je kind blijft..?
vrijdag 12 augustus 2011 om 10:40
quote:nummerzoveel schreef op 12 augustus 2011 @ 07:32:
Ik vind het nogal wat dat je zegt dat jij daar niets meer te zoeken hebt als je relatie op de klippen loopt. Je aanstaande ex en de familie van je aanstaande ex zijn daar toch? En dus het hele leven en de familie van je kind!
Ik vind dat je het aan je kind verplicht bent om in ieder geval te proberen daar een bestaan samen met hem op te bouwen. Helemaal als de vader geen mogelijkheid heeft om legaal in Nederland te wonen. 'Ik heb geen zin om in de stad te wonen' vind ik een heel zwak argument om het niet eens te proberen.
Ik snap best dat dat lastig zal zijn. Maar dat is m.i. wel een consequentie van jouw keuze om daar te gaan wonen, een bestaan op te bouwen en er een kind te krijgen.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.Hou op, zeg. TO hoeft toch niet haar hele leven op te offeren voor haar kind door in een land te blijven wonen waar ze eigenlijk niet wil zijn. Het kind is 2, superflexibel dus. En in Nederland krijgt dat kind er waarschijnlijk familie voor terug. De relatie met vader en familie van vaders kant kan best blijven bestaan of kan opgebouwd worden als kind wat ouder is en zich meer bewust van alles. Nee hoor, ik ben echt van mening dat TO ergens moet zijn waar ze zich lekker voelt en het kind zal zich probleemloos aanpassen.
Ik vind het nogal wat dat je zegt dat jij daar niets meer te zoeken hebt als je relatie op de klippen loopt. Je aanstaande ex en de familie van je aanstaande ex zijn daar toch? En dus het hele leven en de familie van je kind!
Ik vind dat je het aan je kind verplicht bent om in ieder geval te proberen daar een bestaan samen met hem op te bouwen. Helemaal als de vader geen mogelijkheid heeft om legaal in Nederland te wonen. 'Ik heb geen zin om in de stad te wonen' vind ik een heel zwak argument om het niet eens te proberen.
Ik snap best dat dat lastig zal zijn. Maar dat is m.i. wel een consequentie van jouw keuze om daar te gaan wonen, een bestaan op te bouwen en er een kind te krijgen.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.Hou op, zeg. TO hoeft toch niet haar hele leven op te offeren voor haar kind door in een land te blijven wonen waar ze eigenlijk niet wil zijn. Het kind is 2, superflexibel dus. En in Nederland krijgt dat kind er waarschijnlijk familie voor terug. De relatie met vader en familie van vaders kant kan best blijven bestaan of kan opgebouwd worden als kind wat ouder is en zich meer bewust van alles. Nee hoor, ik ben echt van mening dat TO ergens moet zijn waar ze zich lekker voelt en het kind zal zich probleemloos aanpassen.
vrijdag 12 augustus 2011 om 10:45
vrijdag 12 augustus 2011 om 12:06
Ben het echt niet eens met degenen die zeggen dat je egoïstisch zou zijn. Het gaat erom hoe je invulling gaat geven aan het een en ander en daar kun je weloverwogen keuzes in maken (wel/niet in land blijven, kind bij jou/bij vdr, etc). Ik geloof er echt in dat ouders hun welzijn/welbevinden direct doorwerkt op kind door hoe dit het ouderlijk functioneren beïnvloedt. Dus een ongelukkige ouder die dit laat voortbestaan terwijl er verbetering mogelijk is, dat vind ik pas egoïstisch.
