Relaties
alle pijlers
Niet mijn type
woensdag 17 augustus 2011 om 10:39
Alhoewel mijn hart nog steeds niet helemaal geheeld is, ontmoette ik afgelopen weekend onverwacht toch iemand waarvan ik wel blij kon worden. Ik stond er echt versteld van dat hij mijn aandacht na een paar uitgesproken zinnen al kon trekken, want anders had ik me waarschijnlijk niet omgedraaid (...). Hij is heel scherp en leek me direct te doorzien, dat vond ik wel bijzonder eigenlijk, want het zorgde ervoor dat we al vrij snel een heel openhartig gesprek hadden.
De vriendin die bij me was werd er echter alleen maar achterdochtig van, ze liet ook duidelijk merken dat ze hem helemaal niks vond. Maar dat was dan puur gebaseerd op hoe zij hem zag, want ze heeft nauwelijks met hem gesproken. Ik vond het wel hard van haar en betrapte mezelf erop dat ik erdoor ging twijfelen, maar mijn intuïtie zei dat het ok was en dat ik gerust met hem verder kon praten. Helemaal op mijn achterhoofd gevallen ben ik nu ook weer niet.
En zo gebeurde het dat we urenlang kletsten en dit allemaal heel natuurlijk voelde. Iemand bij wie ik eigenlijk meteen mezelf kon zijn, waar geen dubbele agenda’s aan te pas leken te komen en met wie ik ook nog eens hard kon lachen. Van mij mocht het maar voortduren en dat gebeurde dus ook. Waar iedereen op een gegeven moment naar huis ging en de kroegen sloten, bleven wij achter in het portiek van een restaurant, omdat het inmiddels regende. Hij zei me hoe leuk hij me vond en nog allemaal andere lieve en rake dingen. Hij ging met me mee naar huis, waar ik eigenlijk geen voorstander van ben als je iemand eigenlijk wel echt interessant vindt, maar een afscheid leek ook nog niet het goede moment.
De volgende dag is hij aan het einde van de middag vertrokken. Ik bleef achter met een hoofd vol hersenspinsels, en toch wel verzadigd door de inhoud van de gesprekken en het gemak waarmee dit gebeurde. Zonder dat ik zelf precies wist wat ik hiermee wilde, hield ik al een slag om de arm: afhaken door een slaappartij als start is me niet echt ongewoon, dus het zou me dan ook niets verbazen als het hierbij gelaten werd door ons beide. Maar hij van zich laten horen, zei hij, en dat deed hij. Diezelfde avond al. Wat heerlijk dat iemand dus niet zo moeilijk hoeft te doen en ook gewoon zichzelf kan blijven na zo’n misschien tekenende start.
En we hebben nog steeds contact, op een leuke, ongedwongen manier wel. Maar het punt is, en nu komt ie: wat moet ik toch hiermee. Iedereen heeft z’n voorkeuren qua type man of vrouw waar men op valt, en deze man is echt het tegenovergestelde van dat idee dat ik had.
Misschien is het niet fair, maar het maakt toch dat ik een beetje opzie tegen een eventuele volgende ontmoeting: wat als het tegenvalt en ik inderdaad alleen maar dat ‘andere plaatje’ zie. Zegt het feit dat dit in me omgaat voldoende of niet? Is het überhaupt al tijd om aan iets nieuws te beginnen? Waarom is hij nog alleen op zijn leeftijd en mis ik ‘signalen’?
Kortom: enerzijds zo fijn om te merken dat er nog leuke mannen zijn, maar is ‘leuk’ ook genoeg in dit geval?
De vriendin die bij me was werd er echter alleen maar achterdochtig van, ze liet ook duidelijk merken dat ze hem helemaal niks vond. Maar dat was dan puur gebaseerd op hoe zij hem zag, want ze heeft nauwelijks met hem gesproken. Ik vond het wel hard van haar en betrapte mezelf erop dat ik erdoor ging twijfelen, maar mijn intuïtie zei dat het ok was en dat ik gerust met hem verder kon praten. Helemaal op mijn achterhoofd gevallen ben ik nu ook weer niet.
En zo gebeurde het dat we urenlang kletsten en dit allemaal heel natuurlijk voelde. Iemand bij wie ik eigenlijk meteen mezelf kon zijn, waar geen dubbele agenda’s aan te pas leken te komen en met wie ik ook nog eens hard kon lachen. Van mij mocht het maar voortduren en dat gebeurde dus ook. Waar iedereen op een gegeven moment naar huis ging en de kroegen sloten, bleven wij achter in het portiek van een restaurant, omdat het inmiddels regende. Hij zei me hoe leuk hij me vond en nog allemaal andere lieve en rake dingen. Hij ging met me mee naar huis, waar ik eigenlijk geen voorstander van ben als je iemand eigenlijk wel echt interessant vindt, maar een afscheid leek ook nog niet het goede moment.
De volgende dag is hij aan het einde van de middag vertrokken. Ik bleef achter met een hoofd vol hersenspinsels, en toch wel verzadigd door de inhoud van de gesprekken en het gemak waarmee dit gebeurde. Zonder dat ik zelf precies wist wat ik hiermee wilde, hield ik al een slag om de arm: afhaken door een slaappartij als start is me niet echt ongewoon, dus het zou me dan ook niets verbazen als het hierbij gelaten werd door ons beide. Maar hij van zich laten horen, zei hij, en dat deed hij. Diezelfde avond al. Wat heerlijk dat iemand dus niet zo moeilijk hoeft te doen en ook gewoon zichzelf kan blijven na zo’n misschien tekenende start.
En we hebben nog steeds contact, op een leuke, ongedwongen manier wel. Maar het punt is, en nu komt ie: wat moet ik toch hiermee. Iedereen heeft z’n voorkeuren qua type man of vrouw waar men op valt, en deze man is echt het tegenovergestelde van dat idee dat ik had.
Misschien is het niet fair, maar het maakt toch dat ik een beetje opzie tegen een eventuele volgende ontmoeting: wat als het tegenvalt en ik inderdaad alleen maar dat ‘andere plaatje’ zie. Zegt het feit dat dit in me omgaat voldoende of niet? Is het überhaupt al tijd om aan iets nieuws te beginnen? Waarom is hij nog alleen op zijn leeftijd en mis ik ‘signalen’?
Kortom: enerzijds zo fijn om te merken dat er nog leuke mannen zijn, maar is ‘leuk’ ook genoeg in dit geval?
woensdag 17 augustus 2011 om 11:32
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:30:
Cateautje, je hebt helemaal gelijk. We (ik) zijn ook zeikerds natuurlijk. Ga proberen te genieten. Benieuwd wanneer ik hem weer zie. En dan lijkt het me leuk om bijv. iets buitenshuis te gaan doen. Ja doen, geweldig En probeer niet te regisseren, laat het lekker allemaal over je heen komen.
Cateautje, je hebt helemaal gelijk. We (ik) zijn ook zeikerds natuurlijk. Ga proberen te genieten. Benieuwd wanneer ik hem weer zie. En dan lijkt het me leuk om bijv. iets buitenshuis te gaan doen. Ja doen, geweldig En probeer niet te regisseren, laat het lekker allemaal over je heen komen.
woensdag 17 augustus 2011 om 11:32
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:30:
Cateautje, je hebt helemaal gelijk. We (ik) zijn ook zeikerds natuurlijk. Ga proberen te genieten. Benieuwd wanneer ik hem weer zie. En dan lijkt het me leuk om bijv. iets buitenshuis te gaan doen. Het weer leent zich er prima voor! Picknicken in het park of op het strand
Cateautje, je hebt helemaal gelijk. We (ik) zijn ook zeikerds natuurlijk. Ga proberen te genieten. Benieuwd wanneer ik hem weer zie. En dan lijkt het me leuk om bijv. iets buitenshuis te gaan doen. Het weer leent zich er prima voor! Picknicken in het park of op het strand
woensdag 17 augustus 2011 om 11:35
woensdag 17 augustus 2011 om 11:42
quote:hallocato schreef op 17 augustus 2011 @ 11:08:
Sun, als je mijn quotes even verwijderd in je beide posts, dan krijg je zo antwoord op je mail.
Fashion, wat een leuk verhaal!
Vertel meer, waarom was is hij dan niet je type en jij niet de zijne??
Ik heb qua uiterlijk nooit echt een type gehad, althans, als ik moet zeggen wat ik mooie mannen vind, dan zijn dat heel vaak een beetje donkere types, maar op de een of andere manier eindig ik daar nooit mee. Maar ik heb wel altijd een type gehad qua type zeg maar. (Lekker onduidelijk, hahaha). Ik val op van die creatievelingen, van die gasten op sneakers en met t-shirtjes, meestal in creatieve beroepen, het liefst dus enigszins donkerharig ofzo.
Mijn meneer is echter ook echt een meneer, de eerste keer dat ie uit zijn werk naar me toe kwam kreeg ik een soort rolberoerte want toen kwam er zo'n meneer in een pak met een heuse stropdas, zo'n echte serieuze, binnenwandelen. Toen moest ik echt even een stapje achteruit doen en zei ik ook heel beduusd "goh, ik heb nog nooit met een meneer gezoend" hahaha. Verder is ie zo Arisch als maar kan, blond, blauwe ogen, geeft licht in het donker, en echt in alles totaal anders dan previous lovers.
Ik ben niet zijn type omdat ie eigenlijk op hockeymeisjes valt die liefst jonger zijn dan hij. En ik ben ouder, ben zo'n beetje het tegenovergestelde van een hockeymeisje, ben een halfbloedje met wild haar en gekke kleren, heb ook nog eens een kind en woon ook nog eens in volgens hem de afschuwelijkste plek van heel Nederland.
Hij zegt altijd dat als ik was voorgesteld aan hem als een blind date, dat hij dan vriendelijk bedankt zou hebben omdat ie me 'op papier' nooit uitgekozen zou hebben. Maar toen hij me ontmoette dacht ie wel gelijk "zoooooo, die is leuk!" Hij zegt dat ie de eerste avond al direct verliefd was.
Dat gold voor mij juist andersom, toen ik hem de eerste keer zag vond ik er niet zo veel van, want niet mijn type, en na dat eerste weekend was ik ook net zo nerveus als jij nu, want nog steeds niet mijn type en ik was heel zenuwachtig voor de tweede ontmoeting. Vroeg me ook af wat mijn vriendinnen van hem zouden vinden. De tweede ontmoeting was dus die in pak, en toen moest ik ook even slikken want toen was hij nog méér niet mijn type.
Sun, als je mijn quotes even verwijderd in je beide posts, dan krijg je zo antwoord op je mail.
Fashion, wat een leuk verhaal!
Vertel meer, waarom was is hij dan niet je type en jij niet de zijne??
Ik heb qua uiterlijk nooit echt een type gehad, althans, als ik moet zeggen wat ik mooie mannen vind, dan zijn dat heel vaak een beetje donkere types, maar op de een of andere manier eindig ik daar nooit mee. Maar ik heb wel altijd een type gehad qua type zeg maar. (Lekker onduidelijk, hahaha). Ik val op van die creatievelingen, van die gasten op sneakers en met t-shirtjes, meestal in creatieve beroepen, het liefst dus enigszins donkerharig ofzo.
Mijn meneer is echter ook echt een meneer, de eerste keer dat ie uit zijn werk naar me toe kwam kreeg ik een soort rolberoerte want toen kwam er zo'n meneer in een pak met een heuse stropdas, zo'n echte serieuze, binnenwandelen. Toen moest ik echt even een stapje achteruit doen en zei ik ook heel beduusd "goh, ik heb nog nooit met een meneer gezoend" hahaha. Verder is ie zo Arisch als maar kan, blond, blauwe ogen, geeft licht in het donker, en echt in alles totaal anders dan previous lovers.
Ik ben niet zijn type omdat ie eigenlijk op hockeymeisjes valt die liefst jonger zijn dan hij. En ik ben ouder, ben zo'n beetje het tegenovergestelde van een hockeymeisje, ben een halfbloedje met wild haar en gekke kleren, heb ook nog eens een kind en woon ook nog eens in volgens hem de afschuwelijkste plek van heel Nederland.
Hij zegt altijd dat als ik was voorgesteld aan hem als een blind date, dat hij dan vriendelijk bedankt zou hebben omdat ie me 'op papier' nooit uitgekozen zou hebben. Maar toen hij me ontmoette dacht ie wel gelijk "zoooooo, die is leuk!" Hij zegt dat ie de eerste avond al direct verliefd was.
Dat gold voor mij juist andersom, toen ik hem de eerste keer zag vond ik er niet zo veel van, want niet mijn type, en na dat eerste weekend was ik ook net zo nerveus als jij nu, want nog steeds niet mijn type en ik was heel zenuwachtig voor de tweede ontmoeting. Vroeg me ook af wat mijn vriendinnen van hem zouden vinden. De tweede ontmoeting was dus die in pak, en toen moest ik ook even slikken want toen was hij nog méér niet mijn type.
Am Yisrael Chai!
woensdag 17 augustus 2011 om 11:46
Trouwens... ik vind dat je met dit soort dingen niet geheel moet rekenen op wat een vriendin van hem vindt. Je schrijft zelf al dat zij hem eigenlijk niet heeft gesproken. Daar komt bij dat er genoeg meiden zijn (spreek niet voor mezelf, maar wel uit ervaring en ook van verhalen van anderen) die het op een bepaalde manier niet leuk vinden ofzo dat een derde betrokken wordt tijdens een avondje uit oid en alleen daarom al een negatieve mening hebben.
Ik heb het zelf meegemaakt met mijn toenmalige beste vriendin. We ontmoetten een jongen, zij sprak zich in eerste instantie meteen uit over dat ze hem leuk vond, maar toen hij liet blijken dat hij mij leuk vond, vond ze hem irritant dat hij bij ons in de buurt bleef hangen. Ook vond ze het heel brutaal van hem dat hij mijn telefoonnummer vroeg. Ze probeerde op allerlei manieren te dwarsbomen. Overigens is dat haar niet gelukt en is de vriendschap volledig verwaterd. Ben je toch bijna 7 jaar bevriend
Don't get me wrong... ik zeg niet dat jouw vriendin zo is, maar ik las dat haar mening jou aan het twijfelen maakte. En dat moet je dus eigenlijk niet doen. Puur op je eigen ervaring met hem afgaan
Veel plezier alvast tijdens jullie 2e date
Ik heb het zelf meegemaakt met mijn toenmalige beste vriendin. We ontmoetten een jongen, zij sprak zich in eerste instantie meteen uit over dat ze hem leuk vond, maar toen hij liet blijken dat hij mij leuk vond, vond ze hem irritant dat hij bij ons in de buurt bleef hangen. Ook vond ze het heel brutaal van hem dat hij mijn telefoonnummer vroeg. Ze probeerde op allerlei manieren te dwarsbomen. Overigens is dat haar niet gelukt en is de vriendschap volledig verwaterd. Ben je toch bijna 7 jaar bevriend
Don't get me wrong... ik zeg niet dat jouw vriendin zo is, maar ik las dat haar mening jou aan het twijfelen maakte. En dat moet je dus eigenlijk niet doen. Puur op je eigen ervaring met hem afgaan
Veel plezier alvast tijdens jullie 2e date
woensdag 17 augustus 2011 om 11:48
Leuk Fashion, er is dus nog hoop
Ze zeggen wel dat je vaak 'eindigt' met het type waar je het nooit van verwachtte.
Kan me heel goed voorstellen hoe dat was zo met hem in pak tegenover je, maar blijkbaar was de chemie en de psychische binding dan veel meer waard op dat moment.
Fors gaat ie niet worden Cateau, ik hoop gewoon dat als ik 'm zie, ik hem nog steeds zo leuk vind als in het weekend.
Ze zeggen wel dat je vaak 'eindigt' met het type waar je het nooit van verwachtte.
Kan me heel goed voorstellen hoe dat was zo met hem in pak tegenover je, maar blijkbaar was de chemie en de psychische binding dan veel meer waard op dat moment.
Fors gaat ie niet worden Cateau, ik hoop gewoon dat als ik 'm zie, ik hem nog steeds zo leuk vind als in het weekend.
woensdag 17 augustus 2011 om 11:51
Wat ik net nog bedenk:
Ik was vooral zo bezig met dat "niet mijn type" omdat ik eigenlijk direct wel aanvoelde dat hij een blijvertje was. Ik heb gister nog overwogen om zelf ook een topic te openen, toevallig, want ik merk aan mezelf dat hij niet zozeer "niet mijn type" is, maar dat ik erg moeite heb met mijn eigen beeld van mezelf bij te stellen. Ik zie mezelf namelijk echt als een eeuwige vrijgezel, heb ook altijd gedacht dat ik nooit zou gaan samenwonen of trouwen of dat soort dingen, en als ik moet zeggen "ik heb een vriend" dan krijg ik al helemaal de kriebels. Dat past niet bij me, ofzo, maar ja, ik heb wel een vriend.
Dat is het meer, ik moet gewoon wennen aan het feit dat ik ineens "een vriend" heb. Ik schiet ook elke keer in de lach als ik dat zeg, denk of nu tik.
Gelukkig vindt mijn geliefde dat vooral erg schattig, hij plaagt me er steeds mee dat ik het nog steeds niet kan geloven allemaal en het maar een rare situatie vind.
Ik was vooral zo bezig met dat "niet mijn type" omdat ik eigenlijk direct wel aanvoelde dat hij een blijvertje was. Ik heb gister nog overwogen om zelf ook een topic te openen, toevallig, want ik merk aan mezelf dat hij niet zozeer "niet mijn type" is, maar dat ik erg moeite heb met mijn eigen beeld van mezelf bij te stellen. Ik zie mezelf namelijk echt als een eeuwige vrijgezel, heb ook altijd gedacht dat ik nooit zou gaan samenwonen of trouwen of dat soort dingen, en als ik moet zeggen "ik heb een vriend" dan krijg ik al helemaal de kriebels. Dat past niet bij me, ofzo, maar ja, ik heb wel een vriend.
Dat is het meer, ik moet gewoon wennen aan het feit dat ik ineens "een vriend" heb. Ik schiet ook elke keer in de lach als ik dat zeg, denk of nu tik.
Gelukkig vindt mijn geliefde dat vooral erg schattig, hij plaagt me er steeds mee dat ik het nog steeds niet kan geloven allemaal en het maar een rare situatie vind.
Am Yisrael Chai!
woensdag 17 augustus 2011 om 11:52
Lizzl, ik vond het ook storend, maar dacht eigenlijk wat jaloezie te bespeuren, niet omdat het een ontzettende hotshot is, maar wel omdat zij zag hoe leuk ons contact was en hoe hij mij wist te prikkelen (ik ben niet voor één gat te vangen zeg maar). Misschien dat dat zo'n reactie bij haar teweeg bracht.
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?
Iris, bedoel je dat je er recentelijk afstand van hebt genomen?
