Relaties
alle pijlers
Terug bij ex, maar moeilijk!
maandag 22 augustus 2011 om 12:33
@funnylittlefrog
Wat een fijne reactie ook weer.Bedankt! Ik ben jullie allemaal zo dankbaar! Zo heb ik het nog niet echt bekeken dat ik er ook lessen uit kan halen. De lessen die jij noemt, zijn namelijk wel behoorlijke lessen die ik idd nog moet leren. Misschien moeti k dat eens op papier zetten. Dan is het ook niet meer zo'n warboel in mijn hoofd. Het stuk over loslaten is ook erg mooi, bedankt ik kende het nog niet en het is fijn om zoiets te lezen. Ik denk die lessen waar ik nu indd mee te maken heb wel iets is wat iedereen vroeg of laat een keer mee maakt, maar misschien via andere situaties. Ik kan met je reactie zeker wat. Bedankt!
Wat een fijne reactie ook weer.Bedankt! Ik ben jullie allemaal zo dankbaar! Zo heb ik het nog niet echt bekeken dat ik er ook lessen uit kan halen. De lessen die jij noemt, zijn namelijk wel behoorlijke lessen die ik idd nog moet leren. Misschien moeti k dat eens op papier zetten. Dan is het ook niet meer zo'n warboel in mijn hoofd. Het stuk over loslaten is ook erg mooi, bedankt ik kende het nog niet en het is fijn om zoiets te lezen. Ik denk die lessen waar ik nu indd mee te maken heb wel iets is wat iedereen vroeg of laat een keer mee maakt, maar misschien via andere situaties. Ik kan met je reactie zeker wat. Bedankt!
maandag 22 augustus 2011 om 12:36
@wolkje8
Ja ik moet dat verwijten niet doen, dat weet ik. Dat is al een stap, en misschien moet ik het ook een babystapjes willen doen en niet teveel tegelijk willen. Zo van: morgen sta ik op en ben ik het vergeven en vergeten. Als ik zo'n onrealistisch doel heb, ga ik het namelijk niet halen natuurlijk.. Dan lijkt het alleen maar steeds verder weg.
Ik ga in ieder geval eens stoppen met het verwijten en als ik behoefte heb (en ik kan hem echt niet anders oplossen), gewoon rustig een gesprek beginnen. Misschien proberen om er nog wat om te lachen (dat deed ik laatst ook met hem, maar dat lukt dan wel alleen bij mij zit er toch een bittere nasmaak dan nog aan).
Het zal denk ik echt tijd nodig hebben en misschien hebi k het onderschat omdat ik in de roes was van weer samen komen enzo. Ik vind het zo fijn dat ik hier een berichtje heb geplaatst vanochtend.
Ja ik moet dat verwijten niet doen, dat weet ik. Dat is al een stap, en misschien moet ik het ook een babystapjes willen doen en niet teveel tegelijk willen. Zo van: morgen sta ik op en ben ik het vergeven en vergeten. Als ik zo'n onrealistisch doel heb, ga ik het namelijk niet halen natuurlijk.. Dan lijkt het alleen maar steeds verder weg.
Ik ga in ieder geval eens stoppen met het verwijten en als ik behoefte heb (en ik kan hem echt niet anders oplossen), gewoon rustig een gesprek beginnen. Misschien proberen om er nog wat om te lachen (dat deed ik laatst ook met hem, maar dat lukt dan wel alleen bij mij zit er toch een bittere nasmaak dan nog aan).
Het zal denk ik echt tijd nodig hebben en misschien hebi k het onderschat omdat ik in de roes was van weer samen komen enzo. Ik vind het zo fijn dat ik hier een berichtje heb geplaatst vanochtend.
maandag 22 augustus 2011 om 12:51
Hmmm, het is altijd lastig om te bepalen of je het ergens wel of niet over moet hebben. Aan de ene kant hebben gevoelens soms wat ruimte nodig, aan de andere kant gaat telkens hetzelfde gesprek voeren weinig opleveren.
Ik denk dat je jezelf moet afvragen; ga ik nu weer gewoon eenzelfde gesprek voeren waarvan de uitkomst hetzelfde is, of is er nu iets wezenlijks anders / nieuws?
Je zou er ook voor kunnen kiezen om gewoon je emotie kort te benoemen, zonder een heel "gesprek" aan te gaan. Bijvoorbeeld; "he, ik vond het wel moeilijk dat je vader me met de naam van X aansprak!" Dan kan hij je even een knuffel geven (oid) maar hoeft er niet per se een zwaar gesprek te volgen. Dan geef je het de ruimte, maar je maakt het niet onnodig zwaar en houdt het bij jezelf.
Het is ook lastig hoor, er zijn nu eenmaal geen pasklare oplossingen voor zoiets!
Ik denk dat je jezelf moet afvragen; ga ik nu weer gewoon eenzelfde gesprek voeren waarvan de uitkomst hetzelfde is, of is er nu iets wezenlijks anders / nieuws?
Je zou er ook voor kunnen kiezen om gewoon je emotie kort te benoemen, zonder een heel "gesprek" aan te gaan. Bijvoorbeeld; "he, ik vond het wel moeilijk dat je vader me met de naam van X aansprak!" Dan kan hij je even een knuffel geven (oid) maar hoeft er niet per se een zwaar gesprek te volgen. Dan geef je het de ruimte, maar je maakt het niet onnodig zwaar en houdt het bij jezelf.
Het is ook lastig hoor, er zijn nu eenmaal geen pasklare oplossingen voor zoiets!
maandag 22 augustus 2011 om 12:56
quote:butterfly_lila schreef op 22 augustus 2011 @ 12:05:
@eleonora
Ja dat is denk ik wat ik merk dat de 'wittebroodsweken' over zijn zeg maar. Dat alles nu weer zo gaat zoals het ging, gewoon samen zijn. Maar dat ik nog niet verwerkt heb, wat ik wil verwerken. Je laat doorschemeren dat je er niet in veel ziet zitten. Dat begrjip ik en dat is mijn angst ook. Maar ik heb niet het gevoel dat ik het heb geprobeerd. Ik sta namelijk nogsteeds in mijn startblokken om het écht proberen te vergeven, omdat ik nu merk dat dit zo niet langer gaat.
Als het dan alsnog niet lukt. Moet het stoppen, dat ben ik helemaal met je eens...
Het is helemaal en totaal aan jou wat, waarom en hoe lang je het probeert hoor lieve vrouw, vanzelfsprekend. Hoe moeilijk ook, soms moet je dit soort zaken nuchter proberen te bekijken.
Je focust je nu erg op het 'Heiniken' meisje bijvoorbeeld, zelf bier van Heineken is een nogo in jouw ogen momenteel. Terwijl ik denk dat dat Heiniken meisje er niet zo toe doet. Zij heeft je niets misdaan, dat was je vriend.
Met het Heiniken meisje hoef je niet door. Je hoeft nooit meer Heinekenbier te kopen zelfs. Je vriend is degene op wie je boos bent en die je simpelweg voor geen meter vertrouwt.
Nogmaals, of dat terecht is laat ik in het midden, ik ken hem en de siustie niet maar ik zie jou wel schrijven dat je kapot gaat aan herinneringen en jaloezie. Dat kan helemaal aan jou liggen, weet ik niet want ook jou ken ik niet. Wel denk ik dat een op jaloeziegebied gevoelig iemand in combinatie met een man die het van stel op sprong uitmaakt, het met een ander aanlegt en daarover liegt geen ideale combi is. Niet omdat jullie niet van elkaar houden maar omdat jullie op elementaire punten van elkaar verschillen. Hij is óók jaloers, eh....dat delen jullie dan maar in zijn geval lijkt dat op 'zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten' jaloezie.
De basis, dat waar de boel op leunt. Die ziet er wankel uit, in mijn ogen. Is de basis solide en gebeurt en dan iets heftigs, dan is er in veel gevallen uit te komen voor een stel.
Snap je wat ik bedoel?
@eleonora
Ja dat is denk ik wat ik merk dat de 'wittebroodsweken' over zijn zeg maar. Dat alles nu weer zo gaat zoals het ging, gewoon samen zijn. Maar dat ik nog niet verwerkt heb, wat ik wil verwerken. Je laat doorschemeren dat je er niet in veel ziet zitten. Dat begrjip ik en dat is mijn angst ook. Maar ik heb niet het gevoel dat ik het heb geprobeerd. Ik sta namelijk nogsteeds in mijn startblokken om het écht proberen te vergeven, omdat ik nu merk dat dit zo niet langer gaat.
Als het dan alsnog niet lukt. Moet het stoppen, dat ben ik helemaal met je eens...
Het is helemaal en totaal aan jou wat, waarom en hoe lang je het probeert hoor lieve vrouw, vanzelfsprekend. Hoe moeilijk ook, soms moet je dit soort zaken nuchter proberen te bekijken.
Je focust je nu erg op het 'Heiniken' meisje bijvoorbeeld, zelf bier van Heineken is een nogo in jouw ogen momenteel. Terwijl ik denk dat dat Heiniken meisje er niet zo toe doet. Zij heeft je niets misdaan, dat was je vriend.
Met het Heiniken meisje hoef je niet door. Je hoeft nooit meer Heinekenbier te kopen zelfs. Je vriend is degene op wie je boos bent en die je simpelweg voor geen meter vertrouwt.
Nogmaals, of dat terecht is laat ik in het midden, ik ken hem en de siustie niet maar ik zie jou wel schrijven dat je kapot gaat aan herinneringen en jaloezie. Dat kan helemaal aan jou liggen, weet ik niet want ook jou ken ik niet. Wel denk ik dat een op jaloeziegebied gevoelig iemand in combinatie met een man die het van stel op sprong uitmaakt, het met een ander aanlegt en daarover liegt geen ideale combi is. Niet omdat jullie niet van elkaar houden maar omdat jullie op elementaire punten van elkaar verschillen. Hij is óók jaloers, eh....dat delen jullie dan maar in zijn geval lijkt dat op 'zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten' jaloezie.
De basis, dat waar de boel op leunt. Die ziet er wankel uit, in mijn ogen. Is de basis solide en gebeurt en dan iets heftigs, dan is er in veel gevallen uit te komen voor een stel.
Snap je wat ik bedoel?
maandag 22 augustus 2011 om 13:00
@bergkristal
Ja dat klopt ik val namelijk nogal in herhaling hoor. Al komen er soms wel 'nieuwe' feiten aan het licht waar ik dan weer lekker stoom op af moet blazen denk ik dan.Ookal is het dan maar iets stoms.
Bedankt voor de tip over kort zijn. Dat vinden mannen sowieso wel wat fijner denk ik haha En dan blijft het ook rustiger. Vooraf even nadenken of het iets oplevert is ook wel een goed idee. Je/jullie helpen me goed op weg, top.
Maar ik denk dat het een illusie is om te zeggen dat ik nu al weet dat ik er nooit een keer weer over wil praten. Stom ik weet het, klinkt miss zelfs zeikerig in sommige ogen. Maar ik zeg al, met m'n vriendinnen heb ik het er eigenlijk niet over. Wel een echte eyeopener dat ik dat vooral wil om bevestiging te krijge nen te zorgen dat hij zich nog wel realiseert wat ie heeft gedaan.
Ik ga die bevestiging op betere manieren proberen te krijgen, maar het helemaal uitbannen is idd erg lastig. Of vind je dat ik dat van mezelf moet kunnen verwachten?
Ja dat klopt ik val namelijk nogal in herhaling hoor. Al komen er soms wel 'nieuwe' feiten aan het licht waar ik dan weer lekker stoom op af moet blazen denk ik dan.Ookal is het dan maar iets stoms.
Bedankt voor de tip over kort zijn. Dat vinden mannen sowieso wel wat fijner denk ik haha En dan blijft het ook rustiger. Vooraf even nadenken of het iets oplevert is ook wel een goed idee. Je/jullie helpen me goed op weg, top.
Maar ik denk dat het een illusie is om te zeggen dat ik nu al weet dat ik er nooit een keer weer over wil praten. Stom ik weet het, klinkt miss zelfs zeikerig in sommige ogen. Maar ik zeg al, met m'n vriendinnen heb ik het er eigenlijk niet over. Wel een echte eyeopener dat ik dat vooral wil om bevestiging te krijge nen te zorgen dat hij zich nog wel realiseert wat ie heeft gedaan.
Ik ga die bevestiging op betere manieren proberen te krijgen, maar het helemaal uitbannen is idd erg lastig. Of vind je dat ik dat van mezelf moet kunnen verwachten?
maandag 22 augustus 2011 om 13:10
@eleonara
Lieve Eleonora,
Ik snap je punt. Ik denk alleen dat ik die basis zelf op dit moment het ook behoorlijk meer wankel maak dan het hoeft te zijn. Zoals sommige al hier zeiden: jij moet iets doen, hij kan niks meer doen want het is verleden tijd en dat draai je niet terug...
In de 2,5 jaar voor al dit, is gebleken dat we juist goed bij elkaar passen op belangrijke punten. Het is geen garantie voor de toekomst absoluut niet. Maar ik wil het heel graag nog een goede kans geven, omdat ik denk dat ik nu niet meer rationeel naar een sitautie kan kijken. Indd het voorbeeld van het Heiniken gebeuren. Dat is gewoon buiten proporties van jaloezie. Ik wil eerst dat oplossen (proberen dan), en kijken of de basis toch sterk genoeg is om iets op te bouwen.
Lieve Eleonora,
Ik snap je punt. Ik denk alleen dat ik die basis zelf op dit moment het ook behoorlijk meer wankel maak dan het hoeft te zijn. Zoals sommige al hier zeiden: jij moet iets doen, hij kan niks meer doen want het is verleden tijd en dat draai je niet terug...
In de 2,5 jaar voor al dit, is gebleken dat we juist goed bij elkaar passen op belangrijke punten. Het is geen garantie voor de toekomst absoluut niet. Maar ik wil het heel graag nog een goede kans geven, omdat ik denk dat ik nu niet meer rationeel naar een sitautie kan kijken. Indd het voorbeeld van het Heiniken gebeuren. Dat is gewoon buiten proporties van jaloezie. Ik wil eerst dat oplossen (proberen dan), en kijken of de basis toch sterk genoeg is om iets op te bouwen.
maandag 22 augustus 2011 om 13:13
Het is trouwens idd zo Eleonora (en anderen die het misschien ook is opgevallen), dat ik me teveel focus op haar. Ik projecteer eigenlijk alles op haar (dingen van haar zijn nu vreselijk, hoe ze praatte, waar ze werkt, woont etc.).
Terwijl het mijn eigen vriend is die me pijn deed, zij niet. Maar het is denk ik makkelijker om het op haar te projecteren dan op m'n vriend. Wnat dan ben ik bang dat ik alleen nog meer negatief wordt.. Of moet ik dit juist onder ogen zien om dan die stap tot vergeving te kunnen maken?
Terwijl het mijn eigen vriend is die me pijn deed, zij niet. Maar het is denk ik makkelijker om het op haar te projecteren dan op m'n vriend. Wnat dan ben ik bang dat ik alleen nog meer negatief wordt.. Of moet ik dit juist onder ogen zien om dan die stap tot vergeving te kunnen maken?
maandag 22 augustus 2011 om 13:17
Dat je het op haar projecteerd, komt door je eigen onzekerheid. Jij vergelijkt jezelf onbewust met haar. En dat is dus totaal onzin! Niet nodig, want jij bent jij! Staat los van je boosheid op hem, die je inderdaad beter kan aanpakken, door dus alles samen te verwerken en hem weer te gaan vertrouwen. Dat andere is dus je "eigen" probleem. Je eigen onzekerheid door het hele gebeuren en die moet je gaan aanpakken .
maandag 22 augustus 2011 om 13:17
Lieve meid, jouw behoeften zijn jouw behoeften. Er is iets gebeurd dat zijn sporen bij je heeft nagelaten. Accepteer dat!
Ik maak me wel een beetje zorgen over een zinnetje als "zorgen dat hij zich nog wel realiseert wat hij heeft gedaan". Waarom is dat nodig voor jou? Ben je bang dat hij het nog eens doet? Wil je hem inwrijven wat hij heeft gedaan zodat hij het wel uit zijn hoofd laat dit nog eens te doen?
Kies ervoor om hem te vergeven en het achter je te laten. Kies ervoor om hem te vertrouwen. En als je behoefte hebt aan bevestiging dat hij van je houdt en dat jij zijn liefste bent, geef dat dan aan.
Ja, ik denk dat je dat van jezelf kunt verwachten. Nee, ik denk niet dat je moet verwachten dat dat van de ene op de andere dag gaat lukken, of dat je nooit meer jaloezie ervaart. Maar als je jaloezie, of kwaadheid voelt, voel die dan gewoon zonder er direct iets mee te doen. Meestal gaat het dan na een tijdje vanzelf weer weg namelijk. Iets als mindfullness kan daar overigens bij helpen, als het je aanspreekt.
Ik maak me wel een beetje zorgen over een zinnetje als "zorgen dat hij zich nog wel realiseert wat hij heeft gedaan". Waarom is dat nodig voor jou? Ben je bang dat hij het nog eens doet? Wil je hem inwrijven wat hij heeft gedaan zodat hij het wel uit zijn hoofd laat dit nog eens te doen?
Kies ervoor om hem te vergeven en het achter je te laten. Kies ervoor om hem te vertrouwen. En als je behoefte hebt aan bevestiging dat hij van je houdt en dat jij zijn liefste bent, geef dat dan aan.
Ja, ik denk dat je dat van jezelf kunt verwachten. Nee, ik denk niet dat je moet verwachten dat dat van de ene op de andere dag gaat lukken, of dat je nooit meer jaloezie ervaart. Maar als je jaloezie, of kwaadheid voelt, voel die dan gewoon zonder er direct iets mee te doen. Meestal gaat het dan na een tijdje vanzelf weer weg namelijk. Iets als mindfullness kan daar overigens bij helpen, als het je aanspreekt.
maandag 22 augustus 2011 om 13:23
@Wolkje8
Ik denk idd dat ik veel te onzeker ben en dingen denk als: zij was mooier, zij is model, zij is beter in bed.. zij was minder complex.. met haar was het makkelijker.. Dat is echt niet leuk om zo te denken idd. Pff ik heb nog wel even een weg te gaan denk ik! Maar het is niet onmogelijk denk je?
Ik denk idd dat ik veel te onzeker ben en dingen denk als: zij was mooier, zij is model, zij is beter in bed.. zij was minder complex.. met haar was het makkelijker.. Dat is echt niet leuk om zo te denken idd. Pff ik heb nog wel even een weg te gaan denk ik! Maar het is niet onmogelijk denk je?
maandag 22 augustus 2011 om 13:28
@Bergkristal
Ik bedoel met dat zinnetje (en het andere wat je miss idd proeft) dat ik wil dat hij z'n best blijft doen en me straks niet weer ineens 'voor lief' neemt en er z'n best niet meer voor doet. Zoals toen die keer dat hij het uitmaakte. Ik wil dat besef gewoon van hem, al weet ik allang dat ie dat heeft! Hij geeft elke keer weer aan dat ie wou dat het nooit was gebeurd. Dat ie er niks bij voelde en dat het gewoon een vlucht was. Poeh het is zwaar voor mij maar voor hem vast ook.
Ik denk dat ik gewoon die keuze moet maken. Misschien moet ik dat wel telkens gaan doen als ik er weer over wil beginnen, of als ik het weer voel opkomen. Gewoon denken: ik kies ervoor om het achter me te laten. Misschein ga ik het dan vanzelf merken dati k het ook daadwerkelijk doe. Maar ik ben ook een beetje bang om te beginnen. Ik wil niet dat het mislukt..
Mindfullness is toch een soort aandachtstherapie? Hoe zou mij dat kunnen helpen bij het oplossen van míjn behoefte om er over te praten, om die jaloezie erover los te laten en om bevestiging te krijgen en die wrokgevoelens los te laten? Want dat zijn denk ik wel de belangrijkste punten.
Ik bedoel met dat zinnetje (en het andere wat je miss idd proeft) dat ik wil dat hij z'n best blijft doen en me straks niet weer ineens 'voor lief' neemt en er z'n best niet meer voor doet. Zoals toen die keer dat hij het uitmaakte. Ik wil dat besef gewoon van hem, al weet ik allang dat ie dat heeft! Hij geeft elke keer weer aan dat ie wou dat het nooit was gebeurd. Dat ie er niks bij voelde en dat het gewoon een vlucht was. Poeh het is zwaar voor mij maar voor hem vast ook.
Ik denk dat ik gewoon die keuze moet maken. Misschien moet ik dat wel telkens gaan doen als ik er weer over wil beginnen, of als ik het weer voel opkomen. Gewoon denken: ik kies ervoor om het achter me te laten. Misschein ga ik het dan vanzelf merken dati k het ook daadwerkelijk doe. Maar ik ben ook een beetje bang om te beginnen. Ik wil niet dat het mislukt..
Mindfullness is toch een soort aandachtstherapie? Hoe zou mij dat kunnen helpen bij het oplossen van míjn behoefte om er over te praten, om die jaloezie erover los te laten en om bevestiging te krijgen en die wrokgevoelens los te laten? Want dat zijn denk ik wel de belangrijkste punten.
maandag 22 augustus 2011 om 13:38
Aha, je bent dus bang dat hij straks zijn best niet meer doet, en om dat te voorkomen wrijf je hem steeds in dat hij je toen enorm gekwetst heeft zodat hij je die bevestiging blijft geven (ik overdrijf wellicht een beetje). Het is dus een middel voor jou om aandacht te krijgen en zeker te stellen.
Wil je niet liever dat hij je gewoon die aandacht blijft geven omdat hij dat graag voor jou doet? Omdat hij bij jou wil zijn? Omdat het fijn is om jou aandacht en liefde te geven?
Mindfullness helpt je om je emoties te ervaren zonder oordeel, en zonder dat je er direct iets mee moet. Ik kan me voorstellen dat het je helpt als je je emoties kunt ervaren en benoemen, zonder dat het nodig is een gesprek te voeren. Ik kan me voorstellen dat dat je helpt, maar wat werkt zal voor iedereen verschillend zijn. Als het je aanspreekt zou je het kunnen proberen, als het je niks lijkt moet je dat vooral laten.
Wil je niet liever dat hij je gewoon die aandacht blijft geven omdat hij dat graag voor jou doet? Omdat hij bij jou wil zijn? Omdat het fijn is om jou aandacht en liefde te geven?
Mindfullness helpt je om je emoties te ervaren zonder oordeel, en zonder dat je er direct iets mee moet. Ik kan me voorstellen dat het je helpt als je je emoties kunt ervaren en benoemen, zonder dat het nodig is een gesprek te voeren. Ik kan me voorstellen dat dat je helpt, maar wat werkt zal voor iedereen verschillend zijn. Als het je aanspreekt zou je het kunnen proberen, als het je niks lijkt moet je dat vooral laten.
maandag 22 augustus 2011 om 13:38
quote:butterfly_lila schreef op 22 augustus 2011 @ 13:13:
Het is trouwens idd zo Eleonora (en anderen die het misschien ook is opgevallen), dat ik me teveel focus op haar. Ik projecteer eigenlijk alles op haar (dingen van haar zijn nu vreselijk, hoe ze praatte, waar ze werkt, woont etc.).
Terwijl het mijn eigen vriend is die me pijn deed, zij niet. Maar het is denk ik makkelijker om het op haar te projecteren dan op m'n vriend. Wnat dan ben ik bang dat ik alleen nog meer negatief wordt.. Of moet ik dit juist onder ogen zien om dan die stap tot vergeving te kunnen maken?
Kort gezegd is híj de lul in het verhaal. Als er al een lul is natuurlijk maar ik denk even met jou mee.
Dat Heiniken meiske is nauwelijks onderdeel van het verhaal. Had ook een Hema meisje, een KLM of een FEBO meisje kunnen zijn.
Laat om te beginnen dat meisje nou een los.
Zeg hardop; 'ik zegen je en laat je gaan.....'
Je denkt dat ik getikt ben of een zweefteef misschien, no way. Ben ik niet.
Iets zegenen en loslaten is gewoon een soort ritueel wat
(bijvoorbeeld mijzelf) ontzettend helpt bij dit soort dingen. Meisje kan er niks aan doen, vriendje liegt, jij wil door met vriendje, jouw keuze dus, niet meisje de schuld gaan geven van je vriends gedraaikont. Punt.
Hoe het met jou en je vriend verder gaat zal de tijd leren meid, daar kun je nu nog niet zo gek veel van zeggen. Heiniken treft echter geen blaam. Geen zondebok gaan zoeken voor het feit dat jij niet kunt dealen met je vriends seksuele escapades toen jullie uit elkaar waren. Dat klopt gewoon niet, hoe makkelijk het ook is.
Na een vertrouwenskwestie is doorgaan met een relaie bepaald niet de makkelijkste weg maar wel de weg die jij gekozen hebt. Sta dan ook voor je keuze.
Het is trouwens idd zo Eleonora (en anderen die het misschien ook is opgevallen), dat ik me teveel focus op haar. Ik projecteer eigenlijk alles op haar (dingen van haar zijn nu vreselijk, hoe ze praatte, waar ze werkt, woont etc.).
Terwijl het mijn eigen vriend is die me pijn deed, zij niet. Maar het is denk ik makkelijker om het op haar te projecteren dan op m'n vriend. Wnat dan ben ik bang dat ik alleen nog meer negatief wordt.. Of moet ik dit juist onder ogen zien om dan die stap tot vergeving te kunnen maken?
Kort gezegd is híj de lul in het verhaal. Als er al een lul is natuurlijk maar ik denk even met jou mee.
Dat Heiniken meiske is nauwelijks onderdeel van het verhaal. Had ook een Hema meisje, een KLM of een FEBO meisje kunnen zijn.
Laat om te beginnen dat meisje nou een los.
Zeg hardop; 'ik zegen je en laat je gaan.....'
Je denkt dat ik getikt ben of een zweefteef misschien, no way. Ben ik niet.
Iets zegenen en loslaten is gewoon een soort ritueel wat
(bijvoorbeeld mijzelf) ontzettend helpt bij dit soort dingen. Meisje kan er niks aan doen, vriendje liegt, jij wil door met vriendje, jouw keuze dus, niet meisje de schuld gaan geven van je vriends gedraaikont. Punt.
Hoe het met jou en je vriend verder gaat zal de tijd leren meid, daar kun je nu nog niet zo gek veel van zeggen. Heiniken treft echter geen blaam. Geen zondebok gaan zoeken voor het feit dat jij niet kunt dealen met je vriends seksuele escapades toen jullie uit elkaar waren. Dat klopt gewoon niet, hoe makkelijk het ook is.
Na een vertrouwenskwestie is doorgaan met een relaie bepaald niet de makkelijkste weg maar wel de weg die jij gekozen hebt. Sta dan ook voor je keuze.
maandag 22 augustus 2011 om 13:45
quote:bergkristal schreef op 22 augustus 2011 @ 13:38:
Wil je niet liever dat hij je gewoon die aandacht blijft geven omdat hij dat graag voor jou doet? Omdat hij bij jou wil zijn? Omdat het fijn is om jou aandacht en liefde te geven?
Ja, ja en ja.
Je hebt idd gelijk dat ik dat miss zo gebruik. Ben ik nu een heel vreselijk meisje? Ik wil helemaal niet zo verbitterd zijn. Maar ik ben dat wel een beetje als ik het zo even zie staan op 'n scherm. Ik kan er idd totaal niet met afstand naar kijken.. Want ik beelde me net al even in dat IK zou moeten reageren op het topic wat ik heb geopend.. Ik zou dan ook zeggen: je hebt twee keuzes..
Ik zal is snuffelen op bol.com of ik iets zie wat me aanspreekt, bedankt voor de tip. Maar het wordt wel even hard werken voor me.
Alleen om even terug te komen op het deel wat ik van je gekopieerd heb: dat is een veel leukere manier van aandacht krijgen!
Wil je niet liever dat hij je gewoon die aandacht blijft geven omdat hij dat graag voor jou doet? Omdat hij bij jou wil zijn? Omdat het fijn is om jou aandacht en liefde te geven?
Ja, ja en ja.
Je hebt idd gelijk dat ik dat miss zo gebruik. Ben ik nu een heel vreselijk meisje? Ik wil helemaal niet zo verbitterd zijn. Maar ik ben dat wel een beetje als ik het zo even zie staan op 'n scherm. Ik kan er idd totaal niet met afstand naar kijken.. Want ik beelde me net al even in dat IK zou moeten reageren op het topic wat ik heb geopend.. Ik zou dan ook zeggen: je hebt twee keuzes..
Ik zal is snuffelen op bol.com of ik iets zie wat me aanspreekt, bedankt voor de tip. Maar het wordt wel even hard werken voor me.
Alleen om even terug te komen op het deel wat ik van je gekopieerd heb: dat is een veel leukere manier van aandacht krijgen!
maandag 22 augustus 2011 om 13:50
@eleonora
Haha ja dat weet ik dat het ook een FEBO meisje had kunnen zijn, of een chick bij de VeroModa. Slaat echt nergens op dat ik dat koppel, en vervolgens alles projecteer op haar. Maar weten en voelen ligt bij mij nog al ver uit elkaar op het moment dat het zo dichtbij komt... Dus daar is wel een slag in te halen denk ik.
Ik vind je absoluut geen zweefteef hoor, en al helemaal niet getikt. Ben alleen maar blij dat je me wilt helpen Ik denk dat zulke dingen hardop zeggen en dat blijven herhalen juist helpen om je patroon te droorbreken. Maar dat heeft denk ik toch tijd nodig he? Want ik ben zo bang dat het niet lukt en als het dan niet meteen werkt, ben ik gelijk ontmoedigd vrees ik..
Haha ja dat weet ik dat het ook een FEBO meisje had kunnen zijn, of een chick bij de VeroModa. Slaat echt nergens op dat ik dat koppel, en vervolgens alles projecteer op haar. Maar weten en voelen ligt bij mij nog al ver uit elkaar op het moment dat het zo dichtbij komt... Dus daar is wel een slag in te halen denk ik.
Ik vind je absoluut geen zweefteef hoor, en al helemaal niet getikt. Ben alleen maar blij dat je me wilt helpen Ik denk dat zulke dingen hardop zeggen en dat blijven herhalen juist helpen om je patroon te droorbreken. Maar dat heeft denk ik toch tijd nodig he? Want ik ben zo bang dat het niet lukt en als het dan niet meteen werkt, ben ik gelijk ontmoedigd vrees ik..
maandag 22 augustus 2011 om 13:53
Jullie willen niet weten hoeveel dit al helpt om het gewoon eens goed te kunnen bespreken. Ik heb dit met m'n vriendinnen zo echt niet kunnen doen, want dan ben ik continu bang voor de oordelen en denk ik dat ze me gewoon een slap ding vinden. Want zo voel ik me ook als ik dit zo schrijf.. Maar misschien moet ik mezelf niet zo schoppen en slaan en juist trost zijn dat ik het wel proberen. Wnat ik kies nu niet voor de makkelijkste weg, dat is één ding wat zeker is.
maandag 22 augustus 2011 om 13:58
Nee, je bent geen vreselijke meid. Je bent mens met emoties, en die mogen er zijn. Alleen vraag jezelf af of je er ook iets mee moet doen.
In eleonora's post zitten heel zinnige dingen! Volgens mij bedoelen we in grote lijnen ook ongeveer hetzelfde. Laat los!
Soms als ik me erger aan iets dat mijn vriend doet, vraag ik me af of dat iets van mij is of iets van hem. Als ik me (fictief voorbeeld) stoor aan het feit dat hij een programma kijkt dat ik stom vind, dan is dat mijn ergernis. Daar val ik hem dus niet mee lastig. Als ik me stoor aan het feit dat hij TV kijkt terwijl ik liever iets samen wil doen, dan kan ik dat aangeven. Daar kan hij wel iets mee namelijk. Maar puur het feit dat ik een programma stom vind dat is gewoon iets van mij dus dat laat ik dan lekker bij mezelf.
Jouw onzekerheid en jaloezie is iets van jou. Je vriend kan er niks mee als jij een kuthumeur krijgt als hij heineken drinkt. Dat hoef je hem dus ook niet te laten merken i.m.o. Als je aangeeft dat je wilt dat hij bijvoorbeeld wat vaker laat merken dat hij je waardeert dan kan hij daar wel wat mee. Dat heeft dus veel meer zin.
In eleonora's post zitten heel zinnige dingen! Volgens mij bedoelen we in grote lijnen ook ongeveer hetzelfde. Laat los!
Soms als ik me erger aan iets dat mijn vriend doet, vraag ik me af of dat iets van mij is of iets van hem. Als ik me (fictief voorbeeld) stoor aan het feit dat hij een programma kijkt dat ik stom vind, dan is dat mijn ergernis. Daar val ik hem dus niet mee lastig. Als ik me stoor aan het feit dat hij TV kijkt terwijl ik liever iets samen wil doen, dan kan ik dat aangeven. Daar kan hij wel iets mee namelijk. Maar puur het feit dat ik een programma stom vind dat is gewoon iets van mij dus dat laat ik dan lekker bij mezelf.
Jouw onzekerheid en jaloezie is iets van jou. Je vriend kan er niks mee als jij een kuthumeur krijgt als hij heineken drinkt. Dat hoef je hem dus ook niet te laten merken i.m.o. Als je aangeeft dat je wilt dat hij bijvoorbeeld wat vaker laat merken dat hij je waardeert dan kan hij daar wel wat mee. Dat heeft dus veel meer zin.
maandag 22 augustus 2011 om 14:10
Lieve Bergkristal,
Oke, want zo voel ik me wel. Beetje verbitterd enzo. Maar ik ga gewoon nu voor mijn eigen geluk kiezen, ik fleurde net al helemaal op toen ik zo dacht (al was het maar een paar minuten want niet veel later dacht ik weer negatief). Ik ben zo blij dat ik de stap heb genomen om dit te delen. Voelt als een klein babystapje in de goede richting. Zo moet je beginnen hé.
Ik ga het gewoon proberen en het zal wel een lastige weg worden, maar wel een die de moeite waard is. Ik hoop dat ik over een tijd kan zeggen dat ik het achter me heb gelaten. Al zie ik mezelf er niet om lachen ofzo, maarja.. Wie weet over een langere tijd... Ik moet zelf veranderen. Zelf loslaten. Dat kan hij niet oplossen al zegt ie 208398 keer dat het hem spijt.
Oke, want zo voel ik me wel. Beetje verbitterd enzo. Maar ik ga gewoon nu voor mijn eigen geluk kiezen, ik fleurde net al helemaal op toen ik zo dacht (al was het maar een paar minuten want niet veel later dacht ik weer negatief). Ik ben zo blij dat ik de stap heb genomen om dit te delen. Voelt als een klein babystapje in de goede richting. Zo moet je beginnen hé.
Ik ga het gewoon proberen en het zal wel een lastige weg worden, maar wel een die de moeite waard is. Ik hoop dat ik over een tijd kan zeggen dat ik het achter me heb gelaten. Al zie ik mezelf er niet om lachen ofzo, maarja.. Wie weet over een langere tijd... Ik moet zelf veranderen. Zelf loslaten. Dat kan hij niet oplossen al zegt ie 208398 keer dat het hem spijt.
maandag 22 augustus 2011 om 14:13
En het is echt iets van mij idd. Dat vooraf even bedenken is gewoon een goede tip nog trouwens Bergkristal. Maar euhm, het is een behoorlijk opgave om een patroon te doorbreken en ik hoop dat jullie er vertrouwen in hebben dat het lukt... Loslaten is niet mijn sterkste punt blijkt wel weer.. Misschien moet ik dat wel gewoon leren. Die jaloezie moet over zijn. Ik maak het mezelf zo ontzettend veel moeilijker dan dat het al is... En weetje wat het ook is. Ik kan het nu wel uitmaken, maar dan zit ik nogsteeds met die gevoelens. Dus ik wil het eerst oplossen en ondertussen gewoon een leuke vriendin zijn. Al vindi k wel dat ik 'recht' heb op me af en toe even terug te trekken en dit ook echt daadwerkelijk proberen los te laten. Ik mag er af en toe toch nog best verdrietig om zijn? Ik ga alleen m'n eigen verantwoordelijkheid gewoon pakken. Want ik ben de enige die mezelf gelukkig kan maken
maandag 22 augustus 2011 om 15:02
maandag 22 augustus 2011 om 15:16
Vraagje, ik volg je niet helemaal: wil je jezelf hier over heen zetten?
Zo ja, klinkt dat heel eenzaam. Je hebt toch (weer) een relatie met hem, en zo jullie ergens samen uit willen komen is jouw probleem zijn probleem en zijn probleem jouw probleem. Maw, je wilt wat MET elkaar: hij zou je daarin moeten helpen. Je vertrouwen is geschaad, en ook al kun je hem hier niet mee om de oren blijven slaan (ik heb niet de indruk dat je dat doet, je moffelt je gevoelens eerder weg, heb ik het idee), maar jezelf hier over heen zetten, zonder hem, is wel het andere uiterste.
Je bent niet "veel te onzeker". Je gevoelens serieus te nemen is de eerste stap. Je gevoelens zijn oké. Maak ze belangrijk, maar jezelf belangrijk!
Het zou iets van jullie samen kunnen zijn om alles achter jullie te laten en als hij dat niet kan of wil (dat kun jij alleen bepalen door naar je gevoel te luisteren), zou ik bedanken omdat je het vertrouwen blijkbaar niet terug krijgt samen.
Zo ja, klinkt dat heel eenzaam. Je hebt toch (weer) een relatie met hem, en zo jullie ergens samen uit willen komen is jouw probleem zijn probleem en zijn probleem jouw probleem. Maw, je wilt wat MET elkaar: hij zou je daarin moeten helpen. Je vertrouwen is geschaad, en ook al kun je hem hier niet mee om de oren blijven slaan (ik heb niet de indruk dat je dat doet, je moffelt je gevoelens eerder weg, heb ik het idee), maar jezelf hier over heen zetten, zonder hem, is wel het andere uiterste.
Je bent niet "veel te onzeker". Je gevoelens serieus te nemen is de eerste stap. Je gevoelens zijn oké. Maak ze belangrijk, maar jezelf belangrijk!
Het zou iets van jullie samen kunnen zijn om alles achter jullie te laten en als hij dat niet kan of wil (dat kun jij alleen bepalen door naar je gevoel te luisteren), zou ik bedanken omdat je het vertrouwen blijkbaar niet terug krijgt samen.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 22 augustus 2011 om 15:35
quote:misia schreef op 22 augustus 2011 @ 15:16:
Je bent niet "veel te onzeker". Je gevoelens serieus te nemen is de eerste stap. Je gevoelens zijn oké. Maak ze belangrijk, maar jezelf belangrijk!
Dankjewel voor je reactie! Ik zie wel iets in je reactie wat ik ook zo voel denk ik ja. Maar de echt scherpe randjes, dat extreme jaloerze (bijv. dat ik Heiniken nu al associeer met haar), denk je ook niet dat dat iets is wat ik zelf moet doen?? En het klopt wel dat ik hem er niet telkens mee om de oren sla. Het is eerder dat ik alles opkrop omdat ik het perse 'leuk' wil hebben, maar dat ik dan uiteindelijk na een tijd merk dat ik op ontploffen sta omdat ik het niet kan uiten voor mijn gevoel.. Uit angst dat eht dan fout kan lopen ofzo.
Maar hoe zou jij het dan doen als ik vragen mag? Want ik denk wel dat ik niet moet blijven verwijten, maar een open gesprek erover voeren af en toe moet nog wel kunnen vind je? Ik moet natuurlijk zelf de stap zetten om het los te laten want dat kan hij niet voor me doen. Maar je hebt gelijk als je zegt ie me wel moet helpen en ik hem. Maar het is allemaal niet zo makkelijk.. Helaas. Ben behoorlijk in de war ervan.
Je bent niet "veel te onzeker". Je gevoelens serieus te nemen is de eerste stap. Je gevoelens zijn oké. Maak ze belangrijk, maar jezelf belangrijk!
Dankjewel voor je reactie! Ik zie wel iets in je reactie wat ik ook zo voel denk ik ja. Maar de echt scherpe randjes, dat extreme jaloerze (bijv. dat ik Heiniken nu al associeer met haar), denk je ook niet dat dat iets is wat ik zelf moet doen?? En het klopt wel dat ik hem er niet telkens mee om de oren sla. Het is eerder dat ik alles opkrop omdat ik het perse 'leuk' wil hebben, maar dat ik dan uiteindelijk na een tijd merk dat ik op ontploffen sta omdat ik het niet kan uiten voor mijn gevoel.. Uit angst dat eht dan fout kan lopen ofzo.
Maar hoe zou jij het dan doen als ik vragen mag? Want ik denk wel dat ik niet moet blijven verwijten, maar een open gesprek erover voeren af en toe moet nog wel kunnen vind je? Ik moet natuurlijk zelf de stap zetten om het los te laten want dat kan hij niet voor me doen. Maar je hebt gelijk als je zegt ie me wel moet helpen en ik hem. Maar het is allemaal niet zo makkelijk.. Helaas. Ben behoorlijk in de war ervan.
maandag 22 augustus 2011 om 15:49
Lieve TO,
Natuurlijk is het NIET makkelijk.
Ik herken veel in je posts.
Jezelf belangrijk maken, bah, makkelijk gezegd hè.
Maar echt, zolang je dit knagende gevoel hebt, zit er dus iets gewoon niet goed. Je trekt nu de conclusie daaruit dat je je zo niet zou mogen voelen. Draai het om: zelfs Heineken-bier geeft je ongemakkelijk gevoel: waarom? Ben je echt zo onzeker? Heb je dit altijd (gehad)? Die voorkeur voor Grolsch ?
Waar mijn post om draaide was dat je je eigen verantwoordelijkheid in mijn ogen al lang neemt: je posts getuigen van introspectie en je wilt aan je eigen onzekerheid werken. Maar waar is hij in dit verhaal? Heeft hij empathie, begrip, geduld? Wil en blijft hij naast je staan? Hoe voel je je bij hem?
Je schrijft dat je dingen opkropt. Komt dit (deels) doordat je het gevoel hebt dat je niet met alles bij hem terecht kunt?
Dat verdien je wel....
Ik heb ook lang gedacht bv dat ik bij ex niet open kon zijn, omdat IK....en toen volgde er een heel lange rij zelfverwijten. Terwijl, nu ik wat meer afstand heb, ik zie dat ik dat vertrouwen in hem ook gewoon niet meer KON hebben. Hoe graag ik dat ook wilde. NOTA BENE: En dat kwam niet door mijn onvermogen, maar door zijn gedrag.
Heb je al gekeken naar HEM, of focus je nu heel erg op je eigen tekortkomingen (zo lees ik het)
Ik weet hoe makkelijk het onderstaande gaat klinken, maar het is echt zo: hij moet je beste vriend zijn. Je moet het gevoel hebben dat hij om je heen is. Veiligheid. Geborgenheid (ook al zijn er ruzies, die er nu eenmaal zijn). Als je dat niet hebt, vraag jezelf af hoeveel je in jullie wilt investeren. Zoals ik je posts nu lees is het: mea culpa, ik moet veranderen!!!!
WHY? zo je blik naar binnen richten? Heb je dat nu niet genoeg gedaan?
Daarom een tegenvraag: wat wil je in een relatie? Wat zijn je (legitieme!) wensen en verwachtingen? En: hoe voel je je bij hem? Hoe gaat hij met die gevoelens om?
Meid, als je je ongelukkig voelt en je komt hier alleen niet uit dan wil dat niet zeggen dat je harder je best moet doen om te "veranderen". Misschien doet hij er gewoon te weinig voor. It takes two....
Je gevoelens zijn er niet voor niks. Luister goed naar je intuitie.....ook al lijkt het in "Heineken-vorm" helemaal nergens op te slaan. Gaat het niet veel meer om vertrouwen, onveiligheid? En wil je die gevoelens als "onzin" afdoen?
Natuurlijk is het NIET makkelijk.
Ik herken veel in je posts.
Jezelf belangrijk maken, bah, makkelijk gezegd hè.
Maar echt, zolang je dit knagende gevoel hebt, zit er dus iets gewoon niet goed. Je trekt nu de conclusie daaruit dat je je zo niet zou mogen voelen. Draai het om: zelfs Heineken-bier geeft je ongemakkelijk gevoel: waarom? Ben je echt zo onzeker? Heb je dit altijd (gehad)? Die voorkeur voor Grolsch ?
Waar mijn post om draaide was dat je je eigen verantwoordelijkheid in mijn ogen al lang neemt: je posts getuigen van introspectie en je wilt aan je eigen onzekerheid werken. Maar waar is hij in dit verhaal? Heeft hij empathie, begrip, geduld? Wil en blijft hij naast je staan? Hoe voel je je bij hem?
Je schrijft dat je dingen opkropt. Komt dit (deels) doordat je het gevoel hebt dat je niet met alles bij hem terecht kunt?
Dat verdien je wel....
Ik heb ook lang gedacht bv dat ik bij ex niet open kon zijn, omdat IK....en toen volgde er een heel lange rij zelfverwijten. Terwijl, nu ik wat meer afstand heb, ik zie dat ik dat vertrouwen in hem ook gewoon niet meer KON hebben. Hoe graag ik dat ook wilde. NOTA BENE: En dat kwam niet door mijn onvermogen, maar door zijn gedrag.
Heb je al gekeken naar HEM, of focus je nu heel erg op je eigen tekortkomingen (zo lees ik het)
Ik weet hoe makkelijk het onderstaande gaat klinken, maar het is echt zo: hij moet je beste vriend zijn. Je moet het gevoel hebben dat hij om je heen is. Veiligheid. Geborgenheid (ook al zijn er ruzies, die er nu eenmaal zijn). Als je dat niet hebt, vraag jezelf af hoeveel je in jullie wilt investeren. Zoals ik je posts nu lees is het: mea culpa, ik moet veranderen!!!!
WHY? zo je blik naar binnen richten? Heb je dat nu niet genoeg gedaan?
Daarom een tegenvraag: wat wil je in een relatie? Wat zijn je (legitieme!) wensen en verwachtingen? En: hoe voel je je bij hem? Hoe gaat hij met die gevoelens om?
Meid, als je je ongelukkig voelt en je komt hier alleen niet uit dan wil dat niet zeggen dat je harder je best moet doen om te "veranderen". Misschien doet hij er gewoon te weinig voor. It takes two....
Je gevoelens zijn er niet voor niks. Luister goed naar je intuitie.....ook al lijkt het in "Heineken-vorm" helemaal nergens op te slaan. Gaat het niet veel meer om vertrouwen, onveiligheid? En wil je die gevoelens als "onzin" afdoen?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 22 augustus 2011 om 16:02
Mijn ex heeft ook in mijn gezicht gezworen dat er "geen ander in zijn leven was".
4 dagen later kwam ik m tegen, hand in hand met een ander tijdens hun derde date.
Dat wil ik niet, dat gevoel dat zijn woorden niks waard zijn. Dat hij liever zijn eigen hachje wil redden dan eerlijk zijn tegen mij.
Dat hij zo tegen me loog was tegen mijn waarden en eergevoel (dat ik al te ver had laten varen). En ik vroeg me af: waarom liegt hij en zou het bij 1x blijven?
Waar ligt jouw grens?
Hoe stevig kan het fundament worden tussen jullie?
Probeer dit echt onbevangen en nuchter te beoordelen aan de hand van je gevoel en aan wat hij je heeft laten zien.
"The first time someone shows you who they are, believe them." (Maya Angelou). Ik heb geleerd voor mijzelf dat dit waar is.....en dat betekent niet dat je overdreven wantrouwig bent.
Bijvoorbeeld: Hij had niet hoeven liegen tegen je. Iemand bewust alle relevante informatie onthouden valt voor mij ook onder liegen. En voor jou?
Ik weet hoe makkelijk dit allemaal klinkt. Er zijn ook legio voorbeelden dat de man echt tot inkeer komt, maar kijk wie en hoe hij IS naar jou en niet wie je hoopt dat hij kan zijn. Hoe moeilijk ook: zijn gedrag zegt meer dan zijn (ongetwijfeld mooie) woorden....laat hem de komende tijd maar laten zien hoe serieus hij is.....
4 dagen later kwam ik m tegen, hand in hand met een ander tijdens hun derde date.
Dat wil ik niet, dat gevoel dat zijn woorden niks waard zijn. Dat hij liever zijn eigen hachje wil redden dan eerlijk zijn tegen mij.
Dat hij zo tegen me loog was tegen mijn waarden en eergevoel (dat ik al te ver had laten varen). En ik vroeg me af: waarom liegt hij en zou het bij 1x blijven?
Waar ligt jouw grens?
Hoe stevig kan het fundament worden tussen jullie?
Probeer dit echt onbevangen en nuchter te beoordelen aan de hand van je gevoel en aan wat hij je heeft laten zien.
"The first time someone shows you who they are, believe them." (Maya Angelou). Ik heb geleerd voor mijzelf dat dit waar is.....en dat betekent niet dat je overdreven wantrouwig bent.
Bijvoorbeeld: Hij had niet hoeven liegen tegen je. Iemand bewust alle relevante informatie onthouden valt voor mij ook onder liegen. En voor jou?
Ik weet hoe makkelijk dit allemaal klinkt. Er zijn ook legio voorbeelden dat de man echt tot inkeer komt, maar kijk wie en hoe hij IS naar jou en niet wie je hoopt dat hij kan zijn. Hoe moeilijk ook: zijn gedrag zegt meer dan zijn (ongetwijfeld mooie) woorden....laat hem de komende tijd maar laten zien hoe serieus hij is.....
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
