Terug bij ex, maar moeilijk!
maandag 22 augustus 2011 om 10:57
Het feit dat je inziet en aan jezelf durft toe te geven dat je die emoties (willen dat hij zich schuldig voelt) hebt, is al een hele stap! Voor veel mensen is dat een onbewust iets, en doordat jij je hiervan bewust bent kun je er ook iets mee. Daar mag je sowieso al best trots op zijn!
Wat doet het met jou als hij zich schuldig voelt? Ik denk (maar nu vul ik het voor je in, dat kun je uiteraard het beste zelf bepalen) dat zijn schuldgevoel voor jou een gevoel van erkenning geeft van het feit dat jij het er moeilijk mee hebt. Kan hij iets anders doen om je die erkenning te geven?
Wat doet het met jou als hij zich schuldig voelt? Ik denk (maar nu vul ik het voor je in, dat kun je uiteraard het beste zelf bepalen) dat zijn schuldgevoel voor jou een gevoel van erkenning geeft van het feit dat jij het er moeilijk mee hebt. Kan hij iets anders doen om je die erkenning te geven?
maandag 22 augustus 2011 om 10:57
maandag 22 augustus 2011 om 11:01
@ Zorroo
Dankjewel heel lief. Zelf luisteren we welleens 'liefde' van Rowwen Heze. Ik ben geen limburger en kende niet veel van Rowwen Heze, maar dat nummer is prachtig. http://www.youtube.com/watch?v=SsTAThm-Xw0
Hopelijk is ie zo te luisteren.
Dankjewel heel lief. Zelf luisteren we welleens 'liefde' van Rowwen Heze. Ik ben geen limburger en kende niet veel van Rowwen Heze, maar dat nummer is prachtig. http://www.youtube.com/watch?v=SsTAThm-Xw0
Hopelijk is ie zo te luisteren.
maandag 22 augustus 2011 om 11:08
Lieve bergkristal,
Dankjewel, ik was een beetje bang voor reacties naar me als: waarom neem je hem terug als je hem schuldig wil laten voelen? Enzo. Die zou ik best begrijpen, maar zo voel ik het nu eenmaal en ik wil wel eerlijk zijn hier.. Anders heeft het nog geen zin.
Ja dat is die erkenning, dat is het gewoon. Ik wil gewoon dat hij zich realiseert dat het voor mij hard werken in m'n hoofd is en soms echt een tweestrijd van gevoel. Die ene kant liefde en die andere kant gewoon verdriet en woede. Hij kan me misschien ook erkenning geven door bewust aandacht aan me te besteden en leuke dingen samen te doen ofzo. En vooral dan veel te zeggen wat ie voor me voelt ofzo. Dat zou een positievere manier zijn om die erkenning te krijgen ja..
Dankjewel, ik was een beetje bang voor reacties naar me als: waarom neem je hem terug als je hem schuldig wil laten voelen? Enzo. Die zou ik best begrijpen, maar zo voel ik het nu eenmaal en ik wil wel eerlijk zijn hier.. Anders heeft het nog geen zin.
Ja dat is die erkenning, dat is het gewoon. Ik wil gewoon dat hij zich realiseert dat het voor mij hard werken in m'n hoofd is en soms echt een tweestrijd van gevoel. Die ene kant liefde en die andere kant gewoon verdriet en woede. Hij kan me misschien ook erkenning geven door bewust aandacht aan me te besteden en leuke dingen samen te doen ofzo. En vooral dan veel te zeggen wat ie voor me voelt ofzo. Dat zou een positievere manier zijn om die erkenning te krijgen ja..
maandag 22 augustus 2011 om 11:10
maandag 22 augustus 2011 om 11:21
2 dingen:
Accepteren dat jullie uit elkaar waren (zelfs toen hij een ander had wilde hij jou nog terug. Hij miste dus niet een relatie, maar echt jou) en loslaten wat er is gebeurd. Alleen als je het los kunt laten kan je verder met je leven.
Kies je voor je toekomst? Of kies je voor het verleden? Ik weet dat het makkelijk klinkt, maar zo heb ik ook soortgelijke dingen los kunnen laten. Succes!
Accepteren dat jullie uit elkaar waren (zelfs toen hij een ander had wilde hij jou nog terug. Hij miste dus niet een relatie, maar echt jou) en loslaten wat er is gebeurd. Alleen als je het los kunt laten kan je verder met je leven.
Kies je voor je toekomst? Of kies je voor het verleden? Ik weet dat het makkelijk klinkt, maar zo heb ik ook soortgelijke dingen los kunnen laten. Succes!
maandag 22 augustus 2011 om 11:29
Ik heb het gevoel dat je het hem kwalijk neemt dat hij met een ander is geweest in die tijd. Jij was daar helemaal niet aan toe...
Misschien vind je het moeilijk omdat je het gevoel hebt/had inwisselbaar te zijn? Baal je dat hij zo snel verder ging?
Ik herken je verhaal wel hoor, mijn ex ging toen hij 2 dagen terug was van zijn uitzending bij me weg en ging terug naar zijn ex. Hij wist het niet meer, de klap die ze daar kunnen krijgen is blijkbaar voor ons thuisblijvers niet te begrijpen...
Maar of hij het nu wel wist of niet, nu belt, smst hij, staat hij voor mijn deur, en allemaal leuk en aardig, hij vond mij niet geschikt genoeg om samen te vechten tegen zijn gevoel. Dus hij mag een goede vriend zijn, ik probeer het niet opnieuw.
Ligt het in je vriends natuur om je zo te pleasen en op handen te dragen, je zoveel bevestiging te geven?
Want als dat niet zo is, kan hij niet zichzelf zijn bij jou en dat lijkt me geen goede basis om nu mee verder te gaan...
Sterkte, Sam
Misschien vind je het moeilijk omdat je het gevoel hebt/had inwisselbaar te zijn? Baal je dat hij zo snel verder ging?
Ik herken je verhaal wel hoor, mijn ex ging toen hij 2 dagen terug was van zijn uitzending bij me weg en ging terug naar zijn ex. Hij wist het niet meer, de klap die ze daar kunnen krijgen is blijkbaar voor ons thuisblijvers niet te begrijpen...
Maar of hij het nu wel wist of niet, nu belt, smst hij, staat hij voor mijn deur, en allemaal leuk en aardig, hij vond mij niet geschikt genoeg om samen te vechten tegen zijn gevoel. Dus hij mag een goede vriend zijn, ik probeer het niet opnieuw.
Ligt het in je vriends natuur om je zo te pleasen en op handen te dragen, je zoveel bevestiging te geven?
Want als dat niet zo is, kan hij niet zichzelf zijn bij jou en dat lijkt me geen goede basis om nu mee verder te gaan...
Sterkte, Sam
maandag 22 augustus 2011 om 11:30
@lotjes86
Thanks, dat doet me goed om te lezen. Het klopt dat ie wel echt mij miste ja... Hij zegt zelf dat ie zichzelf gewoon voor de gek heeft gehouden en hoopte dat ie met haar mij zou vergeten. Moet ik me meer op concentreren.
Knap van je dat je het zo hebt kunnen loslaten, en bedankt dat je die ervaring wilde delen met mij!
Thanks, dat doet me goed om te lezen. Het klopt dat ie wel echt mij miste ja... Hij zegt zelf dat ie zichzelf gewoon voor de gek heeft gehouden en hoopte dat ie met haar mij zou vergeten. Moet ik me meer op concentreren.
Knap van je dat je het zo hebt kunnen loslaten, en bedankt dat je die ervaring wilde delen met mij!
maandag 22 augustus 2011 om 11:38
Wow Sam, heftig. Als jij voor jezelf die grens hebt getrokken en je daar het beste bij voelt, moet je hem ook niet meer toelaten in je leven. Maar wel typisch hé. Ik hoor het ook wel vaker hoor, want het toeval wil dat mijn zwager's zus bij defensie werkt als maatschappelijk werkster. Zij krijgt bijna wekelijks telefoontjes over vrouwen die ineens in de steek zijn gelaten door hun vent. En vaak komen ze na een tijdje weer terug. En dat is niet te begrijpen voor ons inderaad.
Maar antwoord op je vragen: ja ik baalde dat ik het gevoel had dat ik inwisselbaar was, dat hij zomaar een ander meisje leuk genoeg vond om mee naar bed te gaan.. Dat hij zijn best deed om mij gewoon echt te vergeten. Terwijl ik die uitzendingen heb doorgemaakt van 5 maanden alleen zijn en wachten. Dat vond ik echt onrechtvaardig. Gelukkig istie verder altijd wel van het pleasen geweest hoor. Hij doet zijn eigen ding, maar gaf me altijd al veel complimentjes enzo. Dat is gelukkig niet eheel onnatuurljk voor 'm. Het enige wat ie moeilijk vind is over zijn eigen gevoel praten. Maarja, leer mij de man kennen. En dan al helemaal een militair.
Maar antwoord op je vragen: ja ik baalde dat ik het gevoel had dat ik inwisselbaar was, dat hij zomaar een ander meisje leuk genoeg vond om mee naar bed te gaan.. Dat hij zijn best deed om mij gewoon echt te vergeten. Terwijl ik die uitzendingen heb doorgemaakt van 5 maanden alleen zijn en wachten. Dat vond ik echt onrechtvaardig. Gelukkig istie verder altijd wel van het pleasen geweest hoor. Hij doet zijn eigen ding, maar gaf me altijd al veel complimentjes enzo. Dat is gelukkig niet eheel onnatuurljk voor 'm. Het enige wat ie moeilijk vind is over zijn eigen gevoel praten. Maarja, leer mij de man kennen. En dan al helemaal een militair.
maandag 22 augustus 2011 om 11:40
maandag 22 augustus 2011 om 11:47
Butterfly-lila, de enige reden dat ik deze grens getrokken heb is omdaqt dit voor beiden beter is zo. Ik wil niet leven met een man met schuldgevoel en ik wil hem niet laten leven met een vrouw met wrokgevoelens. Dat wil niet zeggen dat ik niet meer van hem houd! Maar soms is het kiezen uit 2 kwaden...
Weet je het had mij echt geen klap uitgemaakt als hij was gaan stappen en iedere nacht een ander had gen**kt, maar het feit dat hij meteen weer een relatie met zijn ex begon omdat hij blijkbaar dacht dat zij hem beter begreep dan ik ooit zou kunnen. Dat zit wel dwars.
Daarbij ben ik niet in de positie om nu ook nog eens te knokken voor een doorstart van mijn relatie, mijn leven ligt overhoop, mijn bedrijf heeft heel veel aandacht nodig en er spelen wat dingen die ik uit moet zoeken.
Weet je ik gun hem echt het allerbeste, met wie dan ook, als ik het verdriet in zijn ogen maar niet meer zie...
Weet je het had mij echt geen klap uitgemaakt als hij was gaan stappen en iedere nacht een ander had gen**kt, maar het feit dat hij meteen weer een relatie met zijn ex begon omdat hij blijkbaar dacht dat zij hem beter begreep dan ik ooit zou kunnen. Dat zit wel dwars.
Daarbij ben ik niet in de positie om nu ook nog eens te knokken voor een doorstart van mijn relatie, mijn leven ligt overhoop, mijn bedrijf heeft heel veel aandacht nodig en er spelen wat dingen die ik uit moet zoeken.
Weet je ik gun hem echt het allerbeste, met wie dan ook, als ik het verdriet in zijn ogen maar niet meer zie...
maandag 22 augustus 2011 om 11:50
Ik kan me dit heel goed voorstellen.
Mijn vriend en ik zijn ook een periode uit elkaar geweest. Wij hadden toen de afspraak gemaakt om een sexrelatie te beginnen. Dat kwam van mijn kant uit omdat ik niet wou dat hij sex had met andere.
Daar hebben we ons allebei aan gehouden, maar wel met andere gezoend.
Op een gegeven moment werd hij verliefd op een meisje en dat vertelde hij mij.
Hij had met dr gedate enzo, en ook mee gezoend maar geen sex of handelingen.
Alsnog was ik daar jaloers over en mijn wereld stond op zn kop.
Ik ben ook jaloers. Minder als eerst maar wel behoorlijk.
Het enige wat je kan doen is het vergeten, bekijk het rationeel. Niet met emoties. Hij is nu bij jou, en wil bij jou zijn.
Dat meisje is verledentijd. Probeer het uit je hoofd te zetten. Je kan het er wel telkens met hem over hebben maar de kans dat hij er na een tijdje ook klaar mee is is groot..
Succes!
Mijn vriend en ik zijn ook een periode uit elkaar geweest. Wij hadden toen de afspraak gemaakt om een sexrelatie te beginnen. Dat kwam van mijn kant uit omdat ik niet wou dat hij sex had met andere.
Daar hebben we ons allebei aan gehouden, maar wel met andere gezoend.
Op een gegeven moment werd hij verliefd op een meisje en dat vertelde hij mij.
Hij had met dr gedate enzo, en ook mee gezoend maar geen sex of handelingen.
Alsnog was ik daar jaloers over en mijn wereld stond op zn kop.
Ik ben ook jaloers. Minder als eerst maar wel behoorlijk.
Het enige wat je kan doen is het vergeten, bekijk het rationeel. Niet met emoties. Hij is nu bij jou, en wil bij jou zijn.
Dat meisje is verledentijd. Probeer het uit je hoofd te zetten. Je kan het er wel telkens met hem over hebben maar de kans dat hij er na een tijdje ook klaar mee is is groot..
Succes!
maandag 22 augustus 2011 om 11:50
dan was het ook van niet niks tussen hun als zij al over de vloer kwam bij zijn ouders.
als het niet serieus zou zijn dan neem ik hem ook niet mee naar mijn ouders.
zijn vrienden kunnen wel zeggen dat hij de hele tijd over jou praatte etc maar denk je echt dat ze gaan zeggen wat voor lekker wijf het nou was en hoe goed ze in bed was etc tegen jou nee natuurlijk niet maar daar hebben ze het met elkaar wel over gehad.
dit is iets wat je niet moet weg stoppen en juist met hem moet bespreken anders is de kans klein dat jullie relatie nu wel slaagd. de relatie heeft een enorme dip gekend en daar moeten jullie beide aan werken.
kijk naar het gedrag van je vriend nu heel jaloers zij je dat is onzekerheid misschien toch bang dat je hetzelfde gaat doen
en hij weet heel goed dat hij fout zat om zo snel weer naar een ander te trekken i.p.v. aan zich zelf werken.
je vertelde dat hij na zijn terugkomst twijfels had zijn die helemaal weg nu en heeft hij daar hulp bij gezocht of snappen jullie nu waar dat precies vandaan kwam zodat het over 6 maanden niet weer gaat gebeuren?
misschien gewoon rustig aan doen en kijken of je het kan loslaten en even niet langs bij zijn ouders etc.
ga eerst maar investeren in jullie zelf om te kijken of jullie dichterbij kunnen en willen komen.
succes
als het niet serieus zou zijn dan neem ik hem ook niet mee naar mijn ouders.
zijn vrienden kunnen wel zeggen dat hij de hele tijd over jou praatte etc maar denk je echt dat ze gaan zeggen wat voor lekker wijf het nou was en hoe goed ze in bed was etc tegen jou nee natuurlijk niet maar daar hebben ze het met elkaar wel over gehad.
dit is iets wat je niet moet weg stoppen en juist met hem moet bespreken anders is de kans klein dat jullie relatie nu wel slaagd. de relatie heeft een enorme dip gekend en daar moeten jullie beide aan werken.
kijk naar het gedrag van je vriend nu heel jaloers zij je dat is onzekerheid misschien toch bang dat je hetzelfde gaat doen
en hij weet heel goed dat hij fout zat om zo snel weer naar een ander te trekken i.p.v. aan zich zelf werken.
je vertelde dat hij na zijn terugkomst twijfels had zijn die helemaal weg nu en heeft hij daar hulp bij gezocht of snappen jullie nu waar dat precies vandaan kwam zodat het over 6 maanden niet weer gaat gebeuren?
misschien gewoon rustig aan doen en kijken of je het kan loslaten en even niet langs bij zijn ouders etc.
ga eerst maar investeren in jullie zelf om te kijken of jullie dichterbij kunnen en willen komen.
succes
maandag 22 augustus 2011 om 11:53
Lieve Sam,
Wat erg voor je. Ik leef echt met je mee. Dat hij meteen een relatie met z'n ex begon is idd heel erg, daar heb ik ook geen woorden voor. Als ik je kan helpen met iets dan hoop ik dat je dat zegt. Je zegt dat je het verdriet in zijn ogen niet meer wil zien. Bedoel je dan de littekens die zijn uitzending heeft achter gelaten? Gaat het nu wel goed met je? Je schreef trouwens dat hij nu telkens smst en belt, reageer je daarop? Wat wil jij met deze situatie/jongen? Sterkte!
Wat erg voor je. Ik leef echt met je mee. Dat hij meteen een relatie met z'n ex begon is idd heel erg, daar heb ik ook geen woorden voor. Als ik je kan helpen met iets dan hoop ik dat je dat zegt. Je zegt dat je het verdriet in zijn ogen niet meer wil zien. Bedoel je dan de littekens die zijn uitzending heeft achter gelaten? Gaat het nu wel goed met je? Je schreef trouwens dat hij nu telkens smst en belt, reageer je daarop? Wat wil jij met deze situatie/jongen? Sterkte!
maandag 22 augustus 2011 om 11:56
quote:ovchipkaart schreef op 22 augustus 2011 @ 11:50:
Het enige wat je kan doen is het vergeten, bekijk het rationeel. Niet met emoties. Hij is nu bij jou, en wil bij jou zijn.
Dat meisje is verledentijd. Probeer het uit je hoofd te zetten. Je kan het er wel telkens met hem over hebben maar de kans dat hij er na een tijdje ook klaar mee is is groot..
Succes!Bedankt voor je reactie. Het zonder emoties bekijken is wel de bedoeling inderdaad, maar zo ver ben ik helaas nog niet. Daar probeer ik naar toe te werken. Ik weet alleen niet of het reeel is om het er nooit meer over te hebben. Dat kan ik niet, maar de angst dat hij er dan ineens klaar mee is is er wel inderaad...
Het enige wat je kan doen is het vergeten, bekijk het rationeel. Niet met emoties. Hij is nu bij jou, en wil bij jou zijn.
Dat meisje is verledentijd. Probeer het uit je hoofd te zetten. Je kan het er wel telkens met hem over hebben maar de kans dat hij er na een tijdje ook klaar mee is is groot..
Succes!Bedankt voor je reactie. Het zonder emoties bekijken is wel de bedoeling inderdaad, maar zo ver ben ik helaas nog niet. Daar probeer ik naar toe te werken. Ik weet alleen niet of het reeel is om het er nooit meer over te hebben. Dat kan ik niet, maar de angst dat hij er dan ineens klaar mee is is er wel inderaad...
maandag 22 augustus 2011 om 11:57
De wittebroodsweken zijn na zoiets meestal snel voorbij. Je bent weer samen maar goed, je sleept een bult bagger met je mee die je niet zomaar van je afschudt.
Het fundament van je relatie is broos meid. Daar doe je op zich niks meer aan, dat is een kwestie van accepteren dat er beschadigingen in je relatiefortmuren zitten.
Wat pertinent níet helpt is stenen op dat fundament blijven stapelen en hopen dat de boel zo sterker wordt, terwijl je de gaten er bij wijze van spreken in ziet vallen.
Soms is een doorstart geen goed idee. Niet omdat jullie niet willen maar omdat de schade onherstelbaar is. Althans voor jou. Of dat terecht is laat ik in het midden hoor, dat is het punt niet. Het voelt niet goed, je maakt jezelf gek en zo haalt de (vernieuwde) relatie niet het beste uit je naar boven. Dát is het probleem.
Ik wed dat zonder hem het verwerken een stuk sneller gaat. Je dacht een oplossing voor je liefdesverdriet te hebben gevonden door opnieuw met elkaar in zee te gaan en nu blijkt dat het er niks leuker op wordt allemaal. Het doet misschien nog wel meer pijn nu. Dat is heel jammer maar je hébt het geprobeerd.
Betekent niet dat het succesvol hoeft te zijn.
Het fundament van je relatie is broos meid. Daar doe je op zich niks meer aan, dat is een kwestie van accepteren dat er beschadigingen in je relatiefortmuren zitten.
Wat pertinent níet helpt is stenen op dat fundament blijven stapelen en hopen dat de boel zo sterker wordt, terwijl je de gaten er bij wijze van spreken in ziet vallen.
Soms is een doorstart geen goed idee. Niet omdat jullie niet willen maar omdat de schade onherstelbaar is. Althans voor jou. Of dat terecht is laat ik in het midden hoor, dat is het punt niet. Het voelt niet goed, je maakt jezelf gek en zo haalt de (vernieuwde) relatie niet het beste uit je naar boven. Dát is het probleem.
Ik wed dat zonder hem het verwerken een stuk sneller gaat. Je dacht een oplossing voor je liefdesverdriet te hebben gevonden door opnieuw met elkaar in zee te gaan en nu blijkt dat het er niks leuker op wordt allemaal. Het doet misschien nog wel meer pijn nu. Dat is heel jammer maar je hébt het geprobeerd.
Betekent niet dat het succesvol hoeft te zijn.
maandag 22 augustus 2011 om 12:01
@Silencer2020
Bedankt voor je reactie. Ja nu is het zo dat hij nog thuis woont (alleen in het weekend, doordeweeks zittie op de kazerne). Dus vandaar dat zij daar kwam, want daar stond z'n bed en de kazerne mag je niet op dusja. Hij moest wat. Maar inderaad, dat vond ik oko erg hoor. Ik heb ook weleens gezegd: als het niks voorstelde, waarom kwam ze dan bij jou en waarom sliep ze dan in jou bed? Wat me ook nog dwars zat is dat hij me nooit heeft verteld dat ie een nieuwe vriendin had, hij stond daar ineens. En hij had haar wel ingelicht dat ik z'n ex was, omdat ie bang was dat ik boos zou reageren (wat ik toen niet heb gedaan, heb me gewoon netjes voorgesteld).
Maar ja die jaloezie vanuit hem is idd de angst dat ik hem alsnog verlaat en het niet wil/kan. De twijfels bij hem zijn weg, hij zei laatst nog: ik weet nu meer zeker dan ooit dat ik jou wil. Hij heeft wel hulp gehad bij defensie voor z'n zelfdestructieve gedrag, want daar hadden ze 't ook wel door op zijn werk was ie ook niet meer de oude.
Bedankt voor je reactie. Ja nu is het zo dat hij nog thuis woont (alleen in het weekend, doordeweeks zittie op de kazerne). Dus vandaar dat zij daar kwam, want daar stond z'n bed en de kazerne mag je niet op dusja. Hij moest wat. Maar inderaad, dat vond ik oko erg hoor. Ik heb ook weleens gezegd: als het niks voorstelde, waarom kwam ze dan bij jou en waarom sliep ze dan in jou bed? Wat me ook nog dwars zat is dat hij me nooit heeft verteld dat ie een nieuwe vriendin had, hij stond daar ineens. En hij had haar wel ingelicht dat ik z'n ex was, omdat ie bang was dat ik boos zou reageren (wat ik toen niet heb gedaan, heb me gewoon netjes voorgesteld).
Maar ja die jaloezie vanuit hem is idd de angst dat ik hem alsnog verlaat en het niet wil/kan. De twijfels bij hem zijn weg, hij zei laatst nog: ik weet nu meer zeker dan ooit dat ik jou wil. Hij heeft wel hulp gehad bij defensie voor z'n zelfdestructieve gedrag, want daar hadden ze 't ook wel door op zijn werk was ie ook niet meer de oude.
maandag 22 augustus 2011 om 12:03
@Bergkristal
Thanks voor je hulp en je vertrouwen. Dat is inderaad een goed advies. Maar iets prikt en steekt zo, bijv. dat ie haar heeft verteld over ons, maar mij nooit heeft ingelicht nezo. Mag ik het daar nooit meer met hem over hebben? Ik weet eigenlijk het antwoord wel, dat het beter is om hem niks meer te verwijten. Maar ik vind dat nog wel moeilijk (ik denk dat de wrok nu aan het praten is )
Thanks voor je hulp en je vertrouwen. Dat is inderaad een goed advies. Maar iets prikt en steekt zo, bijv. dat ie haar heeft verteld over ons, maar mij nooit heeft ingelicht nezo. Mag ik het daar nooit meer met hem over hebben? Ik weet eigenlijk het antwoord wel, dat het beter is om hem niks meer te verwijten. Maar ik vind dat nog wel moeilijk (ik denk dat de wrok nu aan het praten is )
maandag 22 augustus 2011 om 12:05
@eleonora
Ja dat is denk ik wat ik merk dat de 'wittebroodsweken' over zijn zeg maar. Dat alles nu weer zo gaat zoals het ging, gewoon samen zijn. Maar dat ik nog niet verwerkt heb, wat ik wil verwerken. Je laat doorschemeren dat je er niet in veel ziet zitten. Dat begrjip ik en dat is mijn angst ook. Maar ik heb niet het gevoel dat ik het heb geprobeerd. Ik sta namelijk nogsteeds in mijn startblokken om het écht proberen te vergeven, omdat ik nu merk dat dit zo niet langer gaat.
Als het dan alsnog niet lukt. Moet het stoppen, dat ben ik helemaal met je eens...
Ja dat is denk ik wat ik merk dat de 'wittebroodsweken' over zijn zeg maar. Dat alles nu weer zo gaat zoals het ging, gewoon samen zijn. Maar dat ik nog niet verwerkt heb, wat ik wil verwerken. Je laat doorschemeren dat je er niet in veel ziet zitten. Dat begrjip ik en dat is mijn angst ook. Maar ik heb niet het gevoel dat ik het heb geprobeerd. Ik sta namelijk nogsteeds in mijn startblokken om het écht proberen te vergeven, omdat ik nu merk dat dit zo niet langer gaat.
Als het dan alsnog niet lukt. Moet het stoppen, dat ben ik helemaal met je eens...
maandag 22 augustus 2011 om 12:08
Even een algemene vraag:
Als je iets loslaat, betekent het dan dat je echt niks meer erover mag zeggen? Of ga je daar vanzelf minder behoefte aan krijgen als het goed begint te voelen? Ik ben bang dat ik hem afschrik als ik erover wil praten, maar wil ook mezelf de ruimte en de tijd geven om dingen te verwerken. Dat heb ik eerder neit gedaan, toen was ik gewoon bezig met 'doorgaan' en niet zo zeer met actief proberen het te vergeven. Dat wil ik nu wel gaan doen. En ik denk dat als je iemand wil vergeven dat wel de eerste stap is om te slagen..
Maar het is lastig en moeilijk en ik kan alle hulp en vertrouwen gebruiken. Hij smst me net trouwens heel lief dat ie heel graag bij me is dit weekend en dat ie me vanvond meteen belt als ie klaar is met werken.
Als je iets loslaat, betekent het dan dat je echt niks meer erover mag zeggen? Of ga je daar vanzelf minder behoefte aan krijgen als het goed begint te voelen? Ik ben bang dat ik hem afschrik als ik erover wil praten, maar wil ook mezelf de ruimte en de tijd geven om dingen te verwerken. Dat heb ik eerder neit gedaan, toen was ik gewoon bezig met 'doorgaan' en niet zo zeer met actief proberen het te vergeven. Dat wil ik nu wel gaan doen. En ik denk dat als je iemand wil vergeven dat wel de eerste stap is om te slagen..
Maar het is lastig en moeilijk en ik kan alle hulp en vertrouwen gebruiken. Hij smst me net trouwens heel lief dat ie heel graag bij me is dit weekend en dat ie me vanvond meteen belt als ie klaar is met werken.
maandag 22 augustus 2011 om 12:10
Na jouw verhaal te hebben gelezen denk ik niet dat dit een relatie is die niet meer kan werken, of die niet goed voor je is.
Sterker nog, ik vind zelfs dat er een aantal mooie lessen op je pad komen. Onder andere, hoe kan ik meer vertrouwen krijgen in mezelf, wat heb ik nodig in een relatie, en hoe kan ik loslaten? Dit zijn vragen die de meesten op een bepaalde manier wel voorgeschoteld krijgen, en jij nu op deze manier, in deze relatie.
Ik denk dat het wel nog kan werken, juist omdat ik wel nog veel liefde lees, zowel bij jou, als bij je vriend. Een missie naar Afganistan kan een traumatische ervaring zijn, in dit licht gezien kan ik het gedrag van je vriend ook nog wel plaatsen. Heeft je vriend hulp gehad voor de verwerking van wat hij heeft meegemaakt? Als ik in jouw schoenen stond, en als ik net zoals jij de relatie nog de moeite waard zou vinden, zou ik voorstellen om samen met je vriend in (relatie)therapie te gaan.
Omdat de wil er wel is, alleen de weg nog niet. Je kan hierbij geholpen worden. Je kan kiezen om anders naar de situatie te kijken. Niet: ik ben extreem jaloers, en dat is niet goed, wel: blijkbaar schuilt er jaloezie in mij, en ik kies er nu voor om hiermee aan de slag te gaan. Je kan hier veel sterker uit komen. En als blijkt dat je relatie toch niet gaat werken, dan ben je in ieder geval een stuk wijzer, en is de kans kleiner dat je in je eventuele volgende relatie weer tegen hetzelfde aanloopt. Ik hoop dat jullie samen sterker worden.
Sterker nog, ik vind zelfs dat er een aantal mooie lessen op je pad komen. Onder andere, hoe kan ik meer vertrouwen krijgen in mezelf, wat heb ik nodig in een relatie, en hoe kan ik loslaten? Dit zijn vragen die de meesten op een bepaalde manier wel voorgeschoteld krijgen, en jij nu op deze manier, in deze relatie.
Ik denk dat het wel nog kan werken, juist omdat ik wel nog veel liefde lees, zowel bij jou, als bij je vriend. Een missie naar Afganistan kan een traumatische ervaring zijn, in dit licht gezien kan ik het gedrag van je vriend ook nog wel plaatsen. Heeft je vriend hulp gehad voor de verwerking van wat hij heeft meegemaakt? Als ik in jouw schoenen stond, en als ik net zoals jij de relatie nog de moeite waard zou vinden, zou ik voorstellen om samen met je vriend in (relatie)therapie te gaan.
Omdat de wil er wel is, alleen de weg nog niet. Je kan hierbij geholpen worden. Je kan kiezen om anders naar de situatie te kijken. Niet: ik ben extreem jaloers, en dat is niet goed, wel: blijkbaar schuilt er jaloezie in mij, en ik kies er nu voor om hiermee aan de slag te gaan. Je kan hier veel sterker uit komen. En als blijkt dat je relatie toch niet gaat werken, dan ben je in ieder geval een stuk wijzer, en is de kans kleiner dat je in je eventuele volgende relatie weer tegen hetzelfde aanloopt. Ik hoop dat jullie samen sterker worden.
maandag 22 augustus 2011 om 12:12
quote:butterfly_lila schreef op 22 augustus 2011 @ 12:08:
Even een algemene vraag:
Als je iets loslaat, betekent het dan dat je echt niks meer erover mag zeggen? Of ga je daar vanzelf minder behoefte aan krijgen als het goed begint te voelen? Ik ben bang dat ik hem afschrik als ik erover wil praten, maar wil ook mezelf de ruimte en de tijd geven om dingen te verwerken. Dat heb ik eerder neit gedaan, toen was ik gewoon bezig met 'doorgaan' en niet zo zeer met actief proberen het te vergeven. Dat wil ik nu wel gaan doen. En ik denk dat als je iemand wil vergeven dat wel de eerste stap is om te slagen..
Maar het is lastig en moeilijk en ik kan alle hulp en vertrouwen gebruiken. Hij smst me net trouwens heel lief dat ie heel graag bij me is dit weekend en dat ie me vanvond meteen belt als ie klaar is met werken.
Laat onderstaande tekst eens op je inwerken. (niet van mijzelf)
Om te kunnen loslaten, is liefde nodig.
Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt.
Het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
Loslaten betekent niet dat ik hem smeer.
Het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten is toegeven dat ik het resultaat niet meer in de hand heb.
Loslaten is niet proberen om een ander de schuld te geven.
Het is jezelf zo goed mogelijk maken.
Loslaten is niet zorgen voor maar geven om.
Loslaten is niet even regelen maar ondersteunend zijn.
Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen.
Het is een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten is niet treiteren, schelden of ruzie maken,
maar juist zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en er mij gelukkig mee prijzen.
Loslaten is niet anderen bekritiseren, of reguleren,
maar proberen te worden wat ik droom te zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven nu.
Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.
Even een algemene vraag:
Als je iets loslaat, betekent het dan dat je echt niks meer erover mag zeggen? Of ga je daar vanzelf minder behoefte aan krijgen als het goed begint te voelen? Ik ben bang dat ik hem afschrik als ik erover wil praten, maar wil ook mezelf de ruimte en de tijd geven om dingen te verwerken. Dat heb ik eerder neit gedaan, toen was ik gewoon bezig met 'doorgaan' en niet zo zeer met actief proberen het te vergeven. Dat wil ik nu wel gaan doen. En ik denk dat als je iemand wil vergeven dat wel de eerste stap is om te slagen..
Maar het is lastig en moeilijk en ik kan alle hulp en vertrouwen gebruiken. Hij smst me net trouwens heel lief dat ie heel graag bij me is dit weekend en dat ie me vanvond meteen belt als ie klaar is met werken.
Laat onderstaande tekst eens op je inwerken. (niet van mijzelf)
Om te kunnen loslaten, is liefde nodig.
Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt.
Het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
Loslaten betekent niet dat ik hem smeer.
Het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten is toegeven dat ik het resultaat niet meer in de hand heb.
Loslaten is niet proberen om een ander de schuld te geven.
Het is jezelf zo goed mogelijk maken.
Loslaten is niet zorgen voor maar geven om.
Loslaten is niet even regelen maar ondersteunend zijn.
Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen.
Het is een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten is niet treiteren, schelden of ruzie maken,
maar juist zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en er mij gelukkig mee prijzen.
Loslaten is niet anderen bekritiseren, of reguleren,
maar proberen te worden wat ik droom te zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven nu.
Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.
maandag 22 augustus 2011 om 12:23
Naturlijk mag je er nog wel iets over zeggen! Praat erover, maar dan samen en puur om je gevoel kwijt te kunnen en vraag zijn begrip. Maar niet alsin jaloers gedrag, verwijten enz... Juist door erover te mogen praten zal je het kwijt raken. En inderdaad niet constant, maar als jij voelt dat het ff nodig is. Het moet iets toevoegen aan je vertrouwen niet iets afbreken door er over door te zagen of extreem boos te blijevn enz... Maar uiteindelijk ook kiezen van dit ligt achter ons,en het daar laten..