Relaties
alle pijlers
Terug bij ex, maar moeilijk!
maandag 22 augustus 2011 om 17:29
Lieve Misia,
Bedankt voor je berichtje echt heel fijn. Je hebt gelijk dat ik ook niet alles op mezelf moet schuiven, dat zou A. niet eerlijk zijn en B. tegen alle bedoelingen van een relatie...
Dat is wat ik inderdaad misschien wel mis, het feit dat we nu gewoon geen 'beste vrienden' zijn. Want dat waren we altijd, maar nu is dat heel moeilijk te zien als je in zulk zwaar weer zit door de acties van een ander. Ik heb welleens tegen hem gezegd toen we het erover hadden: " weetje, het was veel makkelijker geweest als ik zelf ook een andere relatie was aangegaaan en daar over had gelogen tegen jou.
Dan had ik niet zo'n last gehad van jaloezie en wrok, en hij niet van schuldgevoel."
Maar dat is een 'als' gedachte, en daar heb je meestal maar bar weinig aan.. ALS hij niet had gelogen, ALS hij niet naar bed was gegaan met een ander.. Tja, moge gedachten, maar daar koop ik niks voor want ik moet het met de feiten doen.
Je vraagt wat ik zoek in een relatie. Natuurlijk wil ik beste vrienden zijn. Maar ik vind het inderdaad soms eng om mijn woede of verdriet te uiten, in angst dat het niet 'mag' of 'dingen kapot maakt' en als ik het dan al doe, doe ik het op een niet zo constructrieve manier.. Waardoor ik dagen later nog denk: "Maar dit had ik ook nog willen zeggen/vragen.. Maarja, dan begin ik er weer over en dat is ook niet leuk..." Ik wil zo graag het goede gevoel weer terug wat ik kende tussen ons. En dat is er af en toe met flarden. Dan denk ik echt: met hem kan ik de wereld aan. Maar het wordt nu op dit moment veels te vaak overschaduwd door al het andere war ik over schrijf.
Dat is pijnlijk.. Maar goed, je hebt gelijk dat het ook van zijn kant moet komen. Misschien heb ik al die tijd al teveel 'aan mezelf' willen werken. Ik weet alleen wel dat als er ook maar iets is.. wat mijn gevoelens van jaloezie en wrok laat ophouden, ik daar erg blij mee ben. Misschein is het een combinatie van 2 manieren en niet één. Misschien moet ik het én zelf doen, maar wel met hulp van hem... Door niet te streng tegenover mezelf te zijn, en niet te verwijtend tegenover hem.
Als ik hem weer als beste vriend wil beschouwen, moet ik hem ook de kans geven om hem dat voor mij te laten zijn. Dat betekent dat ik hem open en eerlijk moet behandelen over mijn gevoel, maar ik denk niet dat ik hem continu met mijn gevoel om de oren moet gaan slaan. Ik wil echt stoppen met de verwijtende gesprekken. Ik wil weer gelukkig zijn samen. En daarvoor moet ik en wij samen werk verrichten. En hij dus net zo goed.. Denk je niet?
Ik ben vaanvond aan het werk. Ik ben benieuwd naar je reactie/jullie reacties morgen.
Dankejwel allemaal!
Liefs van mij
Bedankt voor je berichtje echt heel fijn. Je hebt gelijk dat ik ook niet alles op mezelf moet schuiven, dat zou A. niet eerlijk zijn en B. tegen alle bedoelingen van een relatie...
Dat is wat ik inderdaad misschien wel mis, het feit dat we nu gewoon geen 'beste vrienden' zijn. Want dat waren we altijd, maar nu is dat heel moeilijk te zien als je in zulk zwaar weer zit door de acties van een ander. Ik heb welleens tegen hem gezegd toen we het erover hadden: " weetje, het was veel makkelijker geweest als ik zelf ook een andere relatie was aangegaaan en daar over had gelogen tegen jou.
Dan had ik niet zo'n last gehad van jaloezie en wrok, en hij niet van schuldgevoel."
Maar dat is een 'als' gedachte, en daar heb je meestal maar bar weinig aan.. ALS hij niet had gelogen, ALS hij niet naar bed was gegaan met een ander.. Tja, moge gedachten, maar daar koop ik niks voor want ik moet het met de feiten doen.
Je vraagt wat ik zoek in een relatie. Natuurlijk wil ik beste vrienden zijn. Maar ik vind het inderdaad soms eng om mijn woede of verdriet te uiten, in angst dat het niet 'mag' of 'dingen kapot maakt' en als ik het dan al doe, doe ik het op een niet zo constructrieve manier.. Waardoor ik dagen later nog denk: "Maar dit had ik ook nog willen zeggen/vragen.. Maarja, dan begin ik er weer over en dat is ook niet leuk..." Ik wil zo graag het goede gevoel weer terug wat ik kende tussen ons. En dat is er af en toe met flarden. Dan denk ik echt: met hem kan ik de wereld aan. Maar het wordt nu op dit moment veels te vaak overschaduwd door al het andere war ik over schrijf.
Dat is pijnlijk.. Maar goed, je hebt gelijk dat het ook van zijn kant moet komen. Misschien heb ik al die tijd al teveel 'aan mezelf' willen werken. Ik weet alleen wel dat als er ook maar iets is.. wat mijn gevoelens van jaloezie en wrok laat ophouden, ik daar erg blij mee ben. Misschein is het een combinatie van 2 manieren en niet één. Misschien moet ik het én zelf doen, maar wel met hulp van hem... Door niet te streng tegenover mezelf te zijn, en niet te verwijtend tegenover hem.
Als ik hem weer als beste vriend wil beschouwen, moet ik hem ook de kans geven om hem dat voor mij te laten zijn. Dat betekent dat ik hem open en eerlijk moet behandelen over mijn gevoel, maar ik denk niet dat ik hem continu met mijn gevoel om de oren moet gaan slaan. Ik wil echt stoppen met de verwijtende gesprekken. Ik wil weer gelukkig zijn samen. En daarvoor moet ik en wij samen werk verrichten. En hij dus net zo goed.. Denk je niet?
Ik ben vaanvond aan het werk. Ik ben benieuwd naar je reactie/jullie reacties morgen.
Dankejwel allemaal!
Liefs van mij
maandag 22 augustus 2011 om 19:19
(ik heb niet alle reacties gelezen).
Butterfly_lila, ik herken veel uit je openingspost. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je bedrogen voelt, hoewel hij niet echt is vreemdgegaan. Het is een stukje jaloersie, een stukje terleurstelling misschien wel. Ik kan het niet zo goed onder woorden brengen maar ik begrijp het wel. Ook wat je zegt over dat je er steeds aan moet denken. Ik heb in een heel andere situatie gezeten maar ik herken het 'niet kunnen loslaten'. Ook ik maakte mezelf gek door kleine dingen die me eraan herinnerden. Het is belangrijk dat je hierover met je vriend kunt praten. Dat hoeft niet altijd een uitgebreid gesprek te zijn waarbij je oude koeien uit de sloot haalt, maar kan even kort zijn, door op een moeilijk moment aan te geven dat je er aan moet denken, dat je je weer even wat onzeker voel of jaloers. Een arm om je heen doet vaak al genoeg om je -op dat moment- er over heen te zetten. Uiteindelijk slijt het wel. Dan speelt het een minder grote rol of helemaal geen rol meer in je relatie.
Sterkte!
Butterfly_lila, ik herken veel uit je openingspost. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je bedrogen voelt, hoewel hij niet echt is vreemdgegaan. Het is een stukje jaloersie, een stukje terleurstelling misschien wel. Ik kan het niet zo goed onder woorden brengen maar ik begrijp het wel. Ook wat je zegt over dat je er steeds aan moet denken. Ik heb in een heel andere situatie gezeten maar ik herken het 'niet kunnen loslaten'. Ook ik maakte mezelf gek door kleine dingen die me eraan herinnerden. Het is belangrijk dat je hierover met je vriend kunt praten. Dat hoeft niet altijd een uitgebreid gesprek te zijn waarbij je oude koeien uit de sloot haalt, maar kan even kort zijn, door op een moeilijk moment aan te geven dat je er aan moet denken, dat je je weer even wat onzeker voel of jaloers. Een arm om je heen doet vaak al genoeg om je -op dat moment- er over heen te zetten. Uiteindelijk slijt het wel. Dan speelt het een minder grote rol of helemaal geen rol meer in je relatie.
Sterkte!
maandag 22 augustus 2011 om 22:49
quote:butterfly_lila schreef op 22 augustus 2011 @ 11:53:
Lieve Sam,
Wat erg voor je. Ik leef echt met je mee. Dat hij meteen een relatie met z'n ex begon is idd heel erg, daar heb ik ook geen woorden voor. Als ik je kan helpen met iets dan hoop ik dat je dat zegt. Je zegt dat je het verdriet in zijn ogen niet meer wil zien. Bedoel je dan de littekens die zijn uitzending heeft achter gelaten? Gaat het nu wel goed met je? Je schreef trouwens dat hij nu telkens smst en belt, reageer je daarop? Wat wil jij met deze situatie/jongen? Sterkte!
Heey B-L,
Ach, het gaat over het algemeen wel okay met me hoor!
Ergens begrijp ik wel dat hij terug is gerend naar zijn ex, zij had alles wat ik niet heb. Tijd, moederliefde, een rijk gevulde, hechte familie en een kinderwens. Ik ben een ambiteuze, drukbezette dame, met een (voor een groot gedeelte) probleemfamilie die voorlopig niet aan kinderen moet denken.
Helaas gaat het (nu we een aantal maanden verder zijn) ook niet lekker tussen hem en zijn (eerder ex) vriendin.
Met het verdriet in zijn ogen doel ik inderdaad op de littekens die de uitzending veroorzaakt heeft. Ik weet niet alles, maar wel meer dan ik officieel mag weten en het raakt hem meer dan ik (of hij) ooit in hadden kunnen schatten...
Ik reageer op zijn smsjes, ik neem op als hij belt en spreek hem ook nog regelmatig in rl. Dat is ok, we kennen elkaar al heel lang (lees 22 jaar) en willen elkaar niet helemaal missen in ons bestaan. Al zeg ik niet dat dit in het begin niet heel moeilijk voor me was, maar echt, blijkbaar went (bijna) alles...
*gaat nu de rest lezen!*
Lieve Sam,
Wat erg voor je. Ik leef echt met je mee. Dat hij meteen een relatie met z'n ex begon is idd heel erg, daar heb ik ook geen woorden voor. Als ik je kan helpen met iets dan hoop ik dat je dat zegt. Je zegt dat je het verdriet in zijn ogen niet meer wil zien. Bedoel je dan de littekens die zijn uitzending heeft achter gelaten? Gaat het nu wel goed met je? Je schreef trouwens dat hij nu telkens smst en belt, reageer je daarop? Wat wil jij met deze situatie/jongen? Sterkte!
Heey B-L,
Ach, het gaat over het algemeen wel okay met me hoor!
Ergens begrijp ik wel dat hij terug is gerend naar zijn ex, zij had alles wat ik niet heb. Tijd, moederliefde, een rijk gevulde, hechte familie en een kinderwens. Ik ben een ambiteuze, drukbezette dame, met een (voor een groot gedeelte) probleemfamilie die voorlopig niet aan kinderen moet denken.
Helaas gaat het (nu we een aantal maanden verder zijn) ook niet lekker tussen hem en zijn (eerder ex) vriendin.
Met het verdriet in zijn ogen doel ik inderdaad op de littekens die de uitzending veroorzaakt heeft. Ik weet niet alles, maar wel meer dan ik officieel mag weten en het raakt hem meer dan ik (of hij) ooit in hadden kunnen schatten...
Ik reageer op zijn smsjes, ik neem op als hij belt en spreek hem ook nog regelmatig in rl. Dat is ok, we kennen elkaar al heel lang (lees 22 jaar) en willen elkaar niet helemaal missen in ons bestaan. Al zeg ik niet dat dit in het begin niet heel moeilijk voor me was, maar echt, blijkbaar went (bijna) alles...
*gaat nu de rest lezen!*
maandag 22 augustus 2011 om 23:04
Okay, ik ben bij!
Je hebt gelijk, verwijtende gesprekken leveren jullie niets op. Zolang je elkaar verwijten blijft maken, of jij hem in elk geval is er geen kans om samen verder te gaan. Verwijten zijn namelijk geen basis...
Zou het niet een idee zijn om voor je wat zegt over het gebeurde even een paar seconden na te denken en de verwijtende toon om te buigen naar een open, vriendelijke toon die hem uitnodigt tot een knuffel of gesprek?
Ik zeg niet dat dit makkelijk is, maar als je het enigzins zou kunnen zou je het jezelf zoveel makkelijker maken. Je bent dan meer aaibaar zullen we maar zeggen en je krijgt waarschijnlijk dat wat je wilt...;
Verwerken heeft tijd nodig, ik weet even niet hoe lang je in deze situatie zit en wat je nog wilt geven. Maar ik denk wel dat er zowel bij hem als bij jou een verandering plaats moet vinden willen jullie samen gelukkig worden!
Je hebt gelijk, verwijtende gesprekken leveren jullie niets op. Zolang je elkaar verwijten blijft maken, of jij hem in elk geval is er geen kans om samen verder te gaan. Verwijten zijn namelijk geen basis...
Zou het niet een idee zijn om voor je wat zegt over het gebeurde even een paar seconden na te denken en de verwijtende toon om te buigen naar een open, vriendelijke toon die hem uitnodigt tot een knuffel of gesprek?
Ik zeg niet dat dit makkelijk is, maar als je het enigzins zou kunnen zou je het jezelf zoveel makkelijker maken. Je bent dan meer aaibaar zullen we maar zeggen en je krijgt waarschijnlijk dat wat je wilt...;
Verwerken heeft tijd nodig, ik weet even niet hoe lang je in deze situatie zit en wat je nog wilt geven. Maar ik denk wel dat er zowel bij hem als bij jou een verandering plaats moet vinden willen jullie samen gelukkig worden!
dinsdag 23 augustus 2011 om 08:17
quote:windmolen23 schreef op 22 augustus 2011 @ 19:19:
(ik heb niet alle reacties gelezen).
Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je bedrogen voelt, hoewel hij niet echt is vreemdgegaan.
Een arm om je heen doet vaak al genoeg om je -op dat moment- er over heen te zetten. Uiteindelijk slijt het wel. Dan speelt het een minder grote rol of helemaal geen rol meer in je relatie.
Sterkte!
Lieve windmolen,
Bedankt voor je reactie. Ik heb even wat stukjes uit je reactie geciteerd. Ik ben blij dat je begrjipt dat ik me toch ergens bedrogen voel. Hij heeft me lang aan het lijntje gehouden en had toen al tjiden een andere vriendin. Terwijl hij tegen mij letterlijk zei: "ik wil echt niet dat jij een ander hebt, dat heb ik ook niet!" Toen waren hun al samen (tussen hun heeft 't zo'n 3 maanden geduurd trouwens). Dat is natuurlijk gewoon pijnlijk en ookal weet ik dat hij mij nooit heeft kunnen vergeten en dat ie daarom maar in de wilde weg ging proberen om mij echt uit zijn leven te krijgen.. door afleiding te zoeken bij een andere vrouw. De rebound kun je wel zeggen.. Het doet wel zeer dat je vriend tot zoiets in staat is geweest. Dat is inderdaad onder andere jaloezie en teleurstelling.
Ik ben blij te lezen dat je denkt dat een open gesprek aangaan en een knuffel op z'n tijd het laat slijten. Zo voelt het op dit moment helemaal niet, maar ik moet zeggen dat ik sinds ik gisteren de post heb geopend eigenlijk alleen maar verdrietig ben geweest. Ik denk dat het allemaal los begint te komen.. Misschein is dat goed, ik hoop dat ik me daarna bij elkaar kan pakken en het verwijtende om kan buigen als ik hem erover aanspreek. Dath et gewoon een gesprek wordt uit liefde en niet uit wrok. Maar weetje, dat is het moeilijkste wat ik moet doen. Maar echt geprobeerd hebi k het nog niet, dus ik hoop dat het werkt.. Hoeveel tijd denk je dat hierover heen zal gaan? Al is dat natuurlijk bij iedereen anders..
(ik heb niet alle reacties gelezen).
Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je bedrogen voelt, hoewel hij niet echt is vreemdgegaan.
Een arm om je heen doet vaak al genoeg om je -op dat moment- er over heen te zetten. Uiteindelijk slijt het wel. Dan speelt het een minder grote rol of helemaal geen rol meer in je relatie.
Sterkte!
Lieve windmolen,
Bedankt voor je reactie. Ik heb even wat stukjes uit je reactie geciteerd. Ik ben blij dat je begrjipt dat ik me toch ergens bedrogen voel. Hij heeft me lang aan het lijntje gehouden en had toen al tjiden een andere vriendin. Terwijl hij tegen mij letterlijk zei: "ik wil echt niet dat jij een ander hebt, dat heb ik ook niet!" Toen waren hun al samen (tussen hun heeft 't zo'n 3 maanden geduurd trouwens). Dat is natuurlijk gewoon pijnlijk en ookal weet ik dat hij mij nooit heeft kunnen vergeten en dat ie daarom maar in de wilde weg ging proberen om mij echt uit zijn leven te krijgen.. door afleiding te zoeken bij een andere vrouw. De rebound kun je wel zeggen.. Het doet wel zeer dat je vriend tot zoiets in staat is geweest. Dat is inderdaad onder andere jaloezie en teleurstelling.
Ik ben blij te lezen dat je denkt dat een open gesprek aangaan en een knuffel op z'n tijd het laat slijten. Zo voelt het op dit moment helemaal niet, maar ik moet zeggen dat ik sinds ik gisteren de post heb geopend eigenlijk alleen maar verdrietig ben geweest. Ik denk dat het allemaal los begint te komen.. Misschein is dat goed, ik hoop dat ik me daarna bij elkaar kan pakken en het verwijtende om kan buigen als ik hem erover aanspreek. Dath et gewoon een gesprek wordt uit liefde en niet uit wrok. Maar weetje, dat is het moeilijkste wat ik moet doen. Maar echt geprobeerd hebi k het nog niet, dus ik hoop dat het werkt.. Hoeveel tijd denk je dat hierover heen zal gaan? Al is dat natuurlijk bij iedereen anders..
dinsdag 23 augustus 2011 om 08:24
Hai Sam!
Bedankt voor het lezen van alle reacties. Tja dat klopt denk ik wel, alles went op een gegeven moment.. Maar de weg daarnaar toe kan wel pijnlijk zijn. Het is wel een schrijnende situatie die jouwe. Ik merk namelijk ondanks alles (!) veel liefde voor elkaar, maar het onvermogen om bij elkaar te zijn. Dat zijn de moeilijkste dingen denk ik.
Ja het verwijten moet stoppen, daar is denk ik iedereen het wel over eens. Als ik verder wil komen in ieder geval.. Maar dat paar seconden de tijd nemen kan denk ik goed helpen. Makkelijk wordt dat zeer zeker niet, maar goed we zijn nu zo'n 4 maanden weer 'samen'. 6 maanden geleden is het uit gegaan met zijn vriendin en ongeveer een jaar geleden met ons de eerste keer zeg maar.
Ik vind het allemaal zo moeilijk om hier zo over te praten, alles komt los en ik heb vannacht echt voor het eerst wakker gelegen hierover. Ik denk dat ik het toch te veel wilde wegstoppen.. Maarja als je het negatieve wegstopt gaan de positieve dingen lekker mee vaak...
Bedankt voor het lezen van alle reacties. Tja dat klopt denk ik wel, alles went op een gegeven moment.. Maar de weg daarnaar toe kan wel pijnlijk zijn. Het is wel een schrijnende situatie die jouwe. Ik merk namelijk ondanks alles (!) veel liefde voor elkaar, maar het onvermogen om bij elkaar te zijn. Dat zijn de moeilijkste dingen denk ik.
Ja het verwijten moet stoppen, daar is denk ik iedereen het wel over eens. Als ik verder wil komen in ieder geval.. Maar dat paar seconden de tijd nemen kan denk ik goed helpen. Makkelijk wordt dat zeer zeker niet, maar goed we zijn nu zo'n 4 maanden weer 'samen'. 6 maanden geleden is het uit gegaan met zijn vriendin en ongeveer een jaar geleden met ons de eerste keer zeg maar.
Ik vind het allemaal zo moeilijk om hier zo over te praten, alles komt los en ik heb vannacht echt voor het eerst wakker gelegen hierover. Ik denk dat ik het toch te veel wilde wegstoppen.. Maarja als je het negatieve wegstopt gaan de positieve dingen lekker mee vaak...
dinsdag 23 augustus 2011 om 08:27
Lieve forummeiden,
Ik heb het net in mijn reacties naar twee andere al aangegeven, maar het lijkt wel alsof alles nu loskomt en ik verdrietiger ben dan ik ooit erover ben geweest. Ik heb namelijk eigenlijk altijd goed kunnen slapen en eten, ookal had ik verdriet ervan. Maar nu heb ik niet echt honger en ik lag vannacht echt schaapjes te tellen zonder resultaat. Ik denk dat dit komt omdat ik er nu echt voor ga om het te verwerken, of is dit juist helemaal geen goed teken?? Ik voel me eigenlijk echt helemaal uitgeput sinds maanden.
Gisteren trouwens mijn vent aan de telefoon gehad en hebben 't er verder niet over gehad, hij is nu op oef. dus ik ga hem maar even niet lastig vallen. Hij merkte wel dat ik helemaal op was natuurlijk. Want ik was echt erg moe.
Ik hoop op meer reacties, want ik denk dat ik het dankzij jullie allemaal echt begin te verwerken en eindelijk een beetje licht zie in deze situatie!!
Bedankt!!
Ik heb het net in mijn reacties naar twee andere al aangegeven, maar het lijkt wel alsof alles nu loskomt en ik verdrietiger ben dan ik ooit erover ben geweest. Ik heb namelijk eigenlijk altijd goed kunnen slapen en eten, ookal had ik verdriet ervan. Maar nu heb ik niet echt honger en ik lag vannacht echt schaapjes te tellen zonder resultaat. Ik denk dat dit komt omdat ik er nu echt voor ga om het te verwerken, of is dit juist helemaal geen goed teken?? Ik voel me eigenlijk echt helemaal uitgeput sinds maanden.
Gisteren trouwens mijn vent aan de telefoon gehad en hebben 't er verder niet over gehad, hij is nu op oef. dus ik ga hem maar even niet lastig vallen. Hij merkte wel dat ik helemaal op was natuurlijk. Want ik was echt erg moe.
Ik hoop op meer reacties, want ik denk dat ik het dankzij jullie allemaal echt begin te verwerken en eindelijk een beetje licht zie in deze situatie!!
Bedankt!!
dinsdag 23 augustus 2011 om 19:10
Op zich zijn je symptomen logisch hoor, dus geef je lichaam en geest nu de kans omk dit definitief te verwerken!
Je ziet wel aan wat je ook kiest, of je nu heel hard aan je relatie wilt werken of ermee stopt, het doet beide verschrikkelijk veel pijn!
Succes met het eten en slapen, maak je niet te druk, alles komt goed!
Je ziet wel aan wat je ook kiest, of je nu heel hard aan je relatie wilt werken of ermee stopt, het doet beide verschrikkelijk veel pijn!
Succes met het eten en slapen, maak je niet te druk, alles komt goed!
dinsdag 23 augustus 2011 om 21:25
Zo te horen heeft je vriend veel meegemaakt in het verleden en heeft je toen ook pijn gedaan maar wil nu aan de relatie werken. Je geeft aan dat jullie goed bij elkaar passen, misschien heeft hij dit door schade en schande ook pas ingezien. Het is heel mooi dat jullie nu voor elkaar gaan. Ik kan me voorstellen dat het pijn doet dat hij met iemand anders is geweest maar je schiet er niets mee op daar aan te blijven denken. Je kunt je ook proberen erboven te voelen staan omdat hij er misschien wel door die andere ervaring achter is dat hij het liefst bij jou is. Ik gun de relatie zeker kans van slagen omdat je schrijft dat je relatie nu heel goed is, snap de negatieve reacties over jaloezie nooit zo. Jaloezie is menselijk, probeer het alleen niet de overhand te laten krijgen. Succes!
woensdag 24 augustus 2011 om 10:33
Hai Sam, dankjewel dat je weer reageert. Ik vind het heel lief van je dat je zo met mij meedenkt en meeleeft terwijl je eigen situatie ook niet fijn is. Echt top!!
Het klopt dat beiden wegen pijn zouden doen, die zonder 'm en met 'm. Maar ik hoop dat deze weg me een mooie toekomst met hem oplevert. Ik denk dat wij allebei ook wel genoeg van elkaar zouden houden als blijkt dat het echt niet gaat, dat we elkaar dan laten gaan. Maar ik wil het eerst geprobeerd hebben om dit los te laten.
Het slapen ging vannacht erg goed, ik was zo moe dat ik 10 uur geslapen heb dus dat is fijn. Ik merk wel dat m'n energie gewoon weg is en ik geniet ook minder van m'n eten enzo. Maar ach, komt wel weer terug. Misschien is het juist goedo m nu even echt dat verdriet te ervaren om het straks goed om te kunnen buigen. Ik ben ook begonnen met een brief aan 'm, die ga ik hem nooit geven.. Maar daarin schrijf ik alles waar ik mee zit en als ik klaar ben ga ik hem denk ik mooi verbranden of weggooien. Heb het nog nooit gedaan zo'n ritueel, maar schijnt te helpen. Wie weet!
Het helpt iig dat ik al deze reacties heb gehad, kan ik weer even mee vooruit..
Hoop dat het met jou ook een beetje goed gaat?
Het klopt dat beiden wegen pijn zouden doen, die zonder 'm en met 'm. Maar ik hoop dat deze weg me een mooie toekomst met hem oplevert. Ik denk dat wij allebei ook wel genoeg van elkaar zouden houden als blijkt dat het echt niet gaat, dat we elkaar dan laten gaan. Maar ik wil het eerst geprobeerd hebben om dit los te laten.
Het slapen ging vannacht erg goed, ik was zo moe dat ik 10 uur geslapen heb dus dat is fijn. Ik merk wel dat m'n energie gewoon weg is en ik geniet ook minder van m'n eten enzo. Maar ach, komt wel weer terug. Misschien is het juist goedo m nu even echt dat verdriet te ervaren om het straks goed om te kunnen buigen. Ik ben ook begonnen met een brief aan 'm, die ga ik hem nooit geven.. Maar daarin schrijf ik alles waar ik mee zit en als ik klaar ben ga ik hem denk ik mooi verbranden of weggooien. Heb het nog nooit gedaan zo'n ritueel, maar schijnt te helpen. Wie weet!
Het helpt iig dat ik al deze reacties heb gehad, kan ik weer even mee vooruit..
Hoop dat het met jou ook een beetje goed gaat?
woensdag 24 augustus 2011 om 10:42
Hey Drzttrtje!
Thanks voor je reactie!! Fijn om te lezen dat je de jaloezie wel snapt. Ik zou namelijk niks liever willen dan dat het me niks zou doen, maar helaas ben ik niet zo. Ik heb het echt wel zelf in de hand hoe ik er mee om ga en dat probeer ik nu langzamerhand me babystapjes om te buigen in iets constructiefs in plaats van destructiefs..
Hij heeft idd alles gedaan om mij en ons proberen te vergeten, en eigenlijk moet ik wel heel trots misschien zijn dat dat ondanks alles niet lukt, hihi. Zelfs niet als ie het bed deelt met een ander en zelfs een relatie aangaat. En als ie het stappen weer helemaal herontdekt en de vrijgezel uithangt.. (en het leek echt alsof ie dat geweldig vond want hij kwam schijnbaar alleen maar dronken terug van t stappen) Dan verkiest ie toch een leven met mij. Dat zegt miss ook wel wat ja, en ik moet me daarmeer op gaan concenteren.
Maar it's gonna be a bumby ride.. Ik verwacht niet dat ik het heel snel nu achter me kan laten. Maar de eerste stappen ben ik nu aan het zetten en dat voelt wel goed Thanks!!!
Ik hoop dat als ik het moeilijk heb nog af en toe iets op dit forum kan plaatsen.. Of als ik nog tips ofzo nodig heb om een gesprek te starten of juist een schop onder m'n kont nodig heb Bedankt!!
Thanks voor je reactie!! Fijn om te lezen dat je de jaloezie wel snapt. Ik zou namelijk niks liever willen dan dat het me niks zou doen, maar helaas ben ik niet zo. Ik heb het echt wel zelf in de hand hoe ik er mee om ga en dat probeer ik nu langzamerhand me babystapjes om te buigen in iets constructiefs in plaats van destructiefs..
Hij heeft idd alles gedaan om mij en ons proberen te vergeten, en eigenlijk moet ik wel heel trots misschien zijn dat dat ondanks alles niet lukt, hihi. Zelfs niet als ie het bed deelt met een ander en zelfs een relatie aangaat. En als ie het stappen weer helemaal herontdekt en de vrijgezel uithangt.. (en het leek echt alsof ie dat geweldig vond want hij kwam schijnbaar alleen maar dronken terug van t stappen) Dan verkiest ie toch een leven met mij. Dat zegt miss ook wel wat ja, en ik moet me daarmeer op gaan concenteren.
Maar it's gonna be a bumby ride.. Ik verwacht niet dat ik het heel snel nu achter me kan laten. Maar de eerste stappen ben ik nu aan het zetten en dat voelt wel goed Thanks!!!
Ik hoop dat als ik het moeilijk heb nog af en toe iets op dit forum kan plaatsen.. Of als ik nog tips ofzo nodig heb om een gesprek te starten of juist een schop onder m'n kont nodig heb Bedankt!!
woensdag 24 augustus 2011 om 11:37
woensdag 24 augustus 2011 om 17:41
Hi lila, ik vraag me zo het volgende af als ik jouw berichten lees.
Heeft vriend voor jouw tijd nooit eens een ander gezoend? En heb je daar ook zo'n moeite mee?
Stel je eens het theoretische geval voor dat je zeker weet dat jij de enige bent waar jouw vriend echt de rest van zijn leven mee door gaat brengen. Zou het je dan nog zo veel doen dat hij ooit eens wat gescharreld heeft met een ander?
En je geeft aan dat je het moeilijk vind om te beginnen met loslaten omdat het misschien niet gaat lukken. Wat bedoel je daarmee? Dat loslaten of vergeven niet gaat lukken? Of de relatie alsnog niet gaat lukken?
Heeft vriend voor jouw tijd nooit eens een ander gezoend? En heb je daar ook zo'n moeite mee?
Stel je eens het theoretische geval voor dat je zeker weet dat jij de enige bent waar jouw vriend echt de rest van zijn leven mee door gaat brengen. Zou het je dan nog zo veel doen dat hij ooit eens wat gescharreld heeft met een ander?
En je geeft aan dat je het moeilijk vind om te beginnen met loslaten omdat het misschien niet gaat lukken. Wat bedoel je daarmee? Dat loslaten of vergeven niet gaat lukken? Of de relatie alsnog niet gaat lukken?
woensdag 24 augustus 2011 om 17:51
Ik begrijp het heel goed dat het vervelend kan zijn!!
Het zit meer tussen je oren dat je moet verkroppen dat hij ook intiem is geweest met een ander, terwijl hij hetzelfde heeft gedaan met jou!
Allerbeste tip is om hem te vragen het niet over haar te hebben!
Je kunt het beste zo min mogelijk over haar weten, over haar leven, over hun relatie met z'n tweetjes, over de dingen die ze samen hebben gedaan, haar eetgewoontes of wat dan ook.
Dan gaat namelijk alles waar je haar aan koppelt irriteren!!
Eventueel kan je ook lichtjes laten doorschemeren dat jij je er beter bij voelt dat hij ook 'onaardige' dingen over haar zegt.
Dat geeft je zelfvertrouwen en het vertrouwen in hem ook een boost!
En vraag hem om gewoon geen Heineken meer te drinken
Of als je het Noord-Hollandse accent hoort op tv, zet het er lekker af en ga heel hard een goed nummer luisteren, desnoods een nummer dat je frustratie afreageert! (Geloof me, dat werkt!!)
Het zit meer tussen je oren dat je moet verkroppen dat hij ook intiem is geweest met een ander, terwijl hij hetzelfde heeft gedaan met jou!
Allerbeste tip is om hem te vragen het niet over haar te hebben!
Je kunt het beste zo min mogelijk over haar weten, over haar leven, over hun relatie met z'n tweetjes, over de dingen die ze samen hebben gedaan, haar eetgewoontes of wat dan ook.
Dan gaat namelijk alles waar je haar aan koppelt irriteren!!
Eventueel kan je ook lichtjes laten doorschemeren dat jij je er beter bij voelt dat hij ook 'onaardige' dingen over haar zegt.
Dat geeft je zelfvertrouwen en het vertrouwen in hem ook een boost!
En vraag hem om gewoon geen Heineken meer te drinken
Of als je het Noord-Hollandse accent hoort op tv, zet het er lekker af en ga heel hard een goed nummer luisteren, desnoods een nummer dat je frustratie afreageert! (Geloof me, dat werkt!!)
woensdag 24 augustus 2011 om 18:53
Hai Huppelstra, thanks voor je reactie!
Nee tuurlijk in DAT geval zou het me niet zoveel doen. Ik vind het alleen een naar idee dat hij met haar is geweest ná mij en nu weer vóór mij.. En mij in die tussen tijd zelf helemaal niet los liet maar nog smste enzo. En het gaat niet alleen om kussen maar echt seks in het bed waar ik nu ook weer in slaap. Dat is mijn probleem. Dat vind ik moeilijk.. Dat vind ik soms zelfs misselijkmakend, ik weet het extreem enzo van mijn kant uit.. Maar ik heb er gewoon last van! Vandaar dit topic ook.
Maar op dit moment is het gewoon heel pijnlijk, vers en moeilijk los te laten. Ik ben idd bang om te beginnen, omdat ik dan er misschien achter kom dat het me niet lukt om het echt allemaal los te laten. Want als ik daar achter kom, dan komt er een punt achter de relatie. Want ik hoef dan niet uit te leggen dat het dan natuurlijk niet werkt.. Maar dat is niet wat ik wil, zonder het geprobeerd te hebben.
Ik denk dat het een combinatie is van onzekerheid, jaloezie, wrok en verdriet die me nu in z'n greep houdt en waar ik langszamerhand met behulp van jullie allemaal uit wil krabbelen.
Ik voel me wel een beetje kwetsbaar nu omdat ik begrijp dat niet iedereen hetzelfde denkt als mij en dus niet iedereen begrip heeft voor mijn 'jaloezie' en 'wrok'.. Maar ik wil gewoon eerlijk zijn!
Liefs
Nee tuurlijk in DAT geval zou het me niet zoveel doen. Ik vind het alleen een naar idee dat hij met haar is geweest ná mij en nu weer vóór mij.. En mij in die tussen tijd zelf helemaal niet los liet maar nog smste enzo. En het gaat niet alleen om kussen maar echt seks in het bed waar ik nu ook weer in slaap. Dat is mijn probleem. Dat vind ik moeilijk.. Dat vind ik soms zelfs misselijkmakend, ik weet het extreem enzo van mijn kant uit.. Maar ik heb er gewoon last van! Vandaar dit topic ook.
Maar op dit moment is het gewoon heel pijnlijk, vers en moeilijk los te laten. Ik ben idd bang om te beginnen, omdat ik dan er misschien achter kom dat het me niet lukt om het echt allemaal los te laten. Want als ik daar achter kom, dan komt er een punt achter de relatie. Want ik hoef dan niet uit te leggen dat het dan natuurlijk niet werkt.. Maar dat is niet wat ik wil, zonder het geprobeerd te hebben.
Ik denk dat het een combinatie is van onzekerheid, jaloezie, wrok en verdriet die me nu in z'n greep houdt en waar ik langszamerhand met behulp van jullie allemaal uit wil krabbelen.
Ik voel me wel een beetje kwetsbaar nu omdat ik begrijp dat niet iedereen hetzelfde denkt als mij en dus niet iedereen begrip heeft voor mijn 'jaloezie' en 'wrok'.. Maar ik wil gewoon eerlijk zijn!
Liefs
woensdag 24 augustus 2011 om 19:03
quote:nieuwsgierigeme schreef op 24 augustus 2011 @ 17:51:
Allerbeste tip is om hem te vragen het niet over haar te hebben!
Je kunt het beste zo min mogelijk over haar weten, over haar leven, over hun relatie met z'n tweetjes, over de dingen die ze samen hebben gedaan, haar eetgewoontes of wat dan ook.
Dan gaat namelijk alles waar je haar aan koppelt irriteren!!
En vraag hem om gewoon geen Heineken meer te drinken
Of als je het Noord-Hollandse accent hoort op tv, zet het er lekker af en ga heel hard een goed nummer luisteren, desnoods een nummer dat je frustratie afreageert! (Geloof me, dat werkt!!)
Hey nieuwsgierigeme!
Thanks voor je reactie! Het klopt, hoe meer ik weet, hoe meer ik aan haar koppel en hoe rotter ik me kan voelen!
Je tip om zo min mogelijk te weten is zeker bruikbaar en dat ga ik doen ook... Wel op een iets andere manier: want ik was juist geneigd om alles te willen weten, waar je dan uiteraard niet blij van wordt... Ik kon welleens dingen vragen die ik helemaal niet wilde weten. Maar je hebt gelijk, dat moet ik stop zetten en gelukkig praat hij uitzich zelf er al nooit over. Ik moet gewoon zo min mogelijk extra dingen nog willen weten.
Enne. Misschien moet ik nog even goeie muziek vinden daarvoor haha, tips anyone
? Of iig afleiding zoeken tja.. Met de tijd hoop ik dat het dan wat beter wordt. Want ik wil wel actief hier iets aan doen.. Want afwachten tot het overging werkte bij mij dus averrechts. Ik kreeg er alleen maar meer last van.
Trouwens: ik zie 'm dit weekend. Moet ik hem iets vertellen over dat ik het nu anders wil aanpakken of hem maar gewoon laten merken dat ik het anders wil oppakken voortaan? Ik hoop dat dit over een tijdje tussen m'n oren vandaan is en ik gewoon weer kan genieten zonder aan haar te denken!
Allerbeste tip is om hem te vragen het niet over haar te hebben!
Je kunt het beste zo min mogelijk over haar weten, over haar leven, over hun relatie met z'n tweetjes, over de dingen die ze samen hebben gedaan, haar eetgewoontes of wat dan ook.
Dan gaat namelijk alles waar je haar aan koppelt irriteren!!
En vraag hem om gewoon geen Heineken meer te drinken
Of als je het Noord-Hollandse accent hoort op tv, zet het er lekker af en ga heel hard een goed nummer luisteren, desnoods een nummer dat je frustratie afreageert! (Geloof me, dat werkt!!)
Hey nieuwsgierigeme!
Thanks voor je reactie! Het klopt, hoe meer ik weet, hoe meer ik aan haar koppel en hoe rotter ik me kan voelen!
Je tip om zo min mogelijk te weten is zeker bruikbaar en dat ga ik doen ook... Wel op een iets andere manier: want ik was juist geneigd om alles te willen weten, waar je dan uiteraard niet blij van wordt... Ik kon welleens dingen vragen die ik helemaal niet wilde weten. Maar je hebt gelijk, dat moet ik stop zetten en gelukkig praat hij uitzich zelf er al nooit over. Ik moet gewoon zo min mogelijk extra dingen nog willen weten.
Enne. Misschien moet ik nog even goeie muziek vinden daarvoor haha, tips anyone
? Of iig afleiding zoeken tja.. Met de tijd hoop ik dat het dan wat beter wordt. Want ik wil wel actief hier iets aan doen.. Want afwachten tot het overging werkte bij mij dus averrechts. Ik kreeg er alleen maar meer last van. Trouwens: ik zie 'm dit weekend. Moet ik hem iets vertellen over dat ik het nu anders wil aanpakken of hem maar gewoon laten merken dat ik het anders wil oppakken voortaan? Ik hoop dat dit over een tijdje tussen m'n oren vandaan is en ik gewoon weer kan genieten zonder aan haar te denken!
woensdag 24 augustus 2011 om 20:32
quote:butterfly_lila schreef op 24 augustus 2011 @ 10:33:
Hai Sam, dankjewel dat je weer reageert. Ik vind het heel lief van je dat je zo met mij meedenkt en meeleeft terwijl je eigen situatie ook niet fijn is. Echt top!!
Het klopt dat beiden wegen pijn zouden doen, die zonder 'm en met 'm. Maar ik hoop dat deze weg me een mooie toekomst met hem oplevert. Ik denk dat wij allebei ook wel genoeg van elkaar zouden houden als blijkt dat het echt niet gaat, dat we elkaar dan laten gaan. Maar ik wil het eerst geprobeerd hebben om dit los te laten.
Het slapen ging vannacht erg goed, ik was zo moe dat ik 10 uur geslapen heb dus dat is fijn. Ik merk wel dat m'n energie gewoon weg is en ik geniet ook minder van m'n eten enzo. Maar ach, komt wel weer terug. Misschien is het juist goedo m nu even echt dat verdriet te ervaren om het straks goed om te kunnen buigen. Ik ben ook begonnen met een brief aan 'm, die ga ik hem nooit geven.. Maar daarin schrijf ik alles waar ik mee zit en als ik klaar ben ga ik hem denk ik mooi verbranden of weggooien. Heb het nog nooit gedaan zo'n ritueel, maar schijnt te helpen. Wie weet!
Het helpt iig dat ik al deze reacties heb gehad, kan ik weer even mee vooruit..
Hoop dat het met jou ook een beetje goed gaat?
Lief dat je aan me denkt, maar het gaat prima hoor. Het stadium niet eten en niet slapen ben ik inmiddels wel weer voorbij. Daarbij: ik ben niet alles kwijt, hij is nog in mijn leven, gewoon als een vriend.
Vecht voor je relatie, voor jezelf en voor hem. Ik zou er geen woorden aan vuilmaken, voor je het weet zit je dan weer in een gesprek vol verdriet. En hij voelt en merkt het heus wel hoor!
Die brief schrijven is een goed idee, zo krijg je voor jezelf overzicht en kun je het al schrijvende een plek geven.
Succes meisje!
Hai Sam, dankjewel dat je weer reageert. Ik vind het heel lief van je dat je zo met mij meedenkt en meeleeft terwijl je eigen situatie ook niet fijn is. Echt top!!
Het klopt dat beiden wegen pijn zouden doen, die zonder 'm en met 'm. Maar ik hoop dat deze weg me een mooie toekomst met hem oplevert. Ik denk dat wij allebei ook wel genoeg van elkaar zouden houden als blijkt dat het echt niet gaat, dat we elkaar dan laten gaan. Maar ik wil het eerst geprobeerd hebben om dit los te laten.
Het slapen ging vannacht erg goed, ik was zo moe dat ik 10 uur geslapen heb dus dat is fijn. Ik merk wel dat m'n energie gewoon weg is en ik geniet ook minder van m'n eten enzo. Maar ach, komt wel weer terug. Misschien is het juist goedo m nu even echt dat verdriet te ervaren om het straks goed om te kunnen buigen. Ik ben ook begonnen met een brief aan 'm, die ga ik hem nooit geven.. Maar daarin schrijf ik alles waar ik mee zit en als ik klaar ben ga ik hem denk ik mooi verbranden of weggooien. Heb het nog nooit gedaan zo'n ritueel, maar schijnt te helpen. Wie weet!
Het helpt iig dat ik al deze reacties heb gehad, kan ik weer even mee vooruit..
Hoop dat het met jou ook een beetje goed gaat?
Lief dat je aan me denkt, maar het gaat prima hoor. Het stadium niet eten en niet slapen ben ik inmiddels wel weer voorbij. Daarbij: ik ben niet alles kwijt, hij is nog in mijn leven, gewoon als een vriend.
Vecht voor je relatie, voor jezelf en voor hem. Ik zou er geen woorden aan vuilmaken, voor je het weet zit je dan weer in een gesprek vol verdriet. En hij voelt en merkt het heus wel hoor!
Die brief schrijven is een goed idee, zo krijg je voor jezelf overzicht en kun je het al schrijvende een plek geven.
Succes meisje!
woensdag 24 augustus 2011 om 22:28
quote:butterfly_lila schreef op 24 augustus 2011 @ 18:53:
Ik vind het alleen een naar idee dat hij met haar is geweest ná mij en nu weer vóór mij.. En mij in die tussen tijd zelf helemaal niet los liet maar nog smste enzo. En het gaat niet alleen om kussen maar echt seks in het bed waar ik nu ook weer in slaap. Dat is mijn probleem. Dat vind ik moeilijk..
Ik voel me wel een beetje kwetsbaar nu omdat ik begrijp dat niet iedereen hetzelfde denkt als mij en dus niet iedereen begrip heeft voor mijn 'jaloezie' en 'wrok'.. Maar ik wil gewoon eerlijk zijn!
Ik begrijp jouw gevoel van jaloezie en wrok volkomen. Niet dat het goed is, niet dat het klopt, maar wel dat het zo is.
Dat gevoel moet je alleen goed linken aan waar het vandaan komt. Het komt niet van seks in het bed waar jij slaapt, het komt niet van Heineken biertjes. Als het alleen daarom ging, dan had je óók problemen met vriendinnetjes voor jouw tijd.
Nee, het gevoel van jaloezie komt van geen vertrouwen hebben in je vriend.
Je vriend maakte het opeens uit. Vervolgens heeft hij een tijdje met een ander gerommeld, hij vertelde niet dat hij met een ander rommelde, maar deed jou geloven dat hij alleen voor jou zou willen gaan.
Hierdoor is jouw vertrouwen in je vriend geschaad. Door zijn acties en onwaarheden ben je onzeker geworden of hij nu wél bij je zal blijven en of hij wél de waarheid spreekt als hij zegt: je bent het voor mij.
Door díe onzekerheid word je jaloers.
En dan kan ik me ook voorstellen dat het moeilijk is om het allemaal los te laten. Want stel je voor, je vergeeft het hem en prompt verlaat hij je alsnog om één of andere reden.
Het probleem is dus niets meer of minder dan het ontbreken van het vertrouwen in je vriend. En de vraag is dan, is dat te herstellen? Wat kan hij daaraan doen en wat kan jij daaran doen?
En daar zul je het wel met hem over moeten hebben denk ik.
Ik vind het alleen een naar idee dat hij met haar is geweest ná mij en nu weer vóór mij.. En mij in die tussen tijd zelf helemaal niet los liet maar nog smste enzo. En het gaat niet alleen om kussen maar echt seks in het bed waar ik nu ook weer in slaap. Dat is mijn probleem. Dat vind ik moeilijk..
Ik voel me wel een beetje kwetsbaar nu omdat ik begrijp dat niet iedereen hetzelfde denkt als mij en dus niet iedereen begrip heeft voor mijn 'jaloezie' en 'wrok'.. Maar ik wil gewoon eerlijk zijn!
Ik begrijp jouw gevoel van jaloezie en wrok volkomen. Niet dat het goed is, niet dat het klopt, maar wel dat het zo is.
Dat gevoel moet je alleen goed linken aan waar het vandaan komt. Het komt niet van seks in het bed waar jij slaapt, het komt niet van Heineken biertjes. Als het alleen daarom ging, dan had je óók problemen met vriendinnetjes voor jouw tijd.
Nee, het gevoel van jaloezie komt van geen vertrouwen hebben in je vriend.
Je vriend maakte het opeens uit. Vervolgens heeft hij een tijdje met een ander gerommeld, hij vertelde niet dat hij met een ander rommelde, maar deed jou geloven dat hij alleen voor jou zou willen gaan.
Hierdoor is jouw vertrouwen in je vriend geschaad. Door zijn acties en onwaarheden ben je onzeker geworden of hij nu wél bij je zal blijven en of hij wél de waarheid spreekt als hij zegt: je bent het voor mij.
Door díe onzekerheid word je jaloers.
En dan kan ik me ook voorstellen dat het moeilijk is om het allemaal los te laten. Want stel je voor, je vergeeft het hem en prompt verlaat hij je alsnog om één of andere reden.
Het probleem is dus niets meer of minder dan het ontbreken van het vertrouwen in je vriend. En de vraag is dan, is dat te herstellen? Wat kan hij daaraan doen en wat kan jij daaran doen?
En daar zul je het wel met hem over moeten hebben denk ik.
donderdag 25 augustus 2011 om 10:12
quote:xsxaxmx schreef op 24 augustus 2011 @ 20:32:
[...]
Vecht voor je relatie, voor jezelf en voor hem. Ik zou er geen woorden aan vuilmaken, voor je het weet zit je dan weer in een gesprek vol verdriet. En hij voelt en merkt het heus wel hoor!
Ha meissie, bedankt voor je reactie weer. Ik hoop dat jij gelukkig wordt want je klinkt echt als een topmeid en ik gun het je heel erg.
Dankjewel voor die zin die ik heb geciteerd. Geeft me wel kracht! Ik spreek hierbij af dat ik de verwijtende gesprekken achter me ga laten.
Ik denk wel dat ik het mezelf af en toe nog moet gunnen om een knuffel of aardig woordje te willen als ik me er even wat rot (of ronduit kut) om voel. Of even kort een gevoel erover te benoemen. Maar ik zal van te voren altijd even nagaan of het me dan iets oplevert. Even een paar seconden van te voren nadenken. Af en toe een open gesprek over hoe het is geweest, moet juist kunnen denk ik. En het geeft me ook wat gemoedsrust als ik weet dat ik dat kan.. Want als ik denk: het mag niet het mag niet het mag niet, wánt dan zou ie welleens klaar met me kunnen zijn, dan krijg ik alleen maar een rot gevoel daarvoor terug. En een soort weerstand van: hoezo mag ik iets niet bespreken in m'n eigen relatie? Dan denk ik dat we het juist een beetje uit de weg gaan daarmee. Hoe zie jij dit? Lijkt dit je wat of denk je nu: aj daar gaat ze weer de mist in!
Wat ik wel echt denk: is dat dan vanzelf er ook minder behoefte aan gesprekken over m'n gevoel krijg, ik merk dat ik nu al meer op het positieve focus. Al heb ik deze week wel momenten dat ik erg boos, jaloers of verdrietig ben. Maar ik probeer het dan juist extra te voelen ipv het uitde weg te gaan. Het schrijven ben ik al begonnen. Er komt dan behoorlijk wat woede omhoog, maar het gaat daarna wel weer weg. Dat is eigenlijk met al die emoties wel. Het is erg even heel erg, ik laat het even heel erg, en dan ebt 't weer weg..
Wat dat betreft heb ik in één week met jullie meer bereikt dan zelf in een paar maanden. Super bedankt. Ik voel me sterker door al jullie reacties en medeleven, echt super!
Denk je dat ik zo verder kom met 't bovenstaande? Want je zegt zo sterk en stellig: geen woorden meer aan vuil maken, maar het bovenstaande wil ik eerst proberen, ook vooral voor m'n eigen gemoedsrust. Dat ik weet dat het mag, dat ik er mag zijn en over mag praten als ik dat zo voel.. Wat vind jij hiervan?
Thanks Sam! Liefs
[...]
Vecht voor je relatie, voor jezelf en voor hem. Ik zou er geen woorden aan vuilmaken, voor je het weet zit je dan weer in een gesprek vol verdriet. En hij voelt en merkt het heus wel hoor!
Ha meissie, bedankt voor je reactie weer. Ik hoop dat jij gelukkig wordt want je klinkt echt als een topmeid en ik gun het je heel erg.
Dankjewel voor die zin die ik heb geciteerd. Geeft me wel kracht! Ik spreek hierbij af dat ik de verwijtende gesprekken achter me ga laten.
Ik denk wel dat ik het mezelf af en toe nog moet gunnen om een knuffel of aardig woordje te willen als ik me er even wat rot (of ronduit kut) om voel. Of even kort een gevoel erover te benoemen. Maar ik zal van te voren altijd even nagaan of het me dan iets oplevert. Even een paar seconden van te voren nadenken. Af en toe een open gesprek over hoe het is geweest, moet juist kunnen denk ik. En het geeft me ook wat gemoedsrust als ik weet dat ik dat kan.. Want als ik denk: het mag niet het mag niet het mag niet, wánt dan zou ie welleens klaar met me kunnen zijn, dan krijg ik alleen maar een rot gevoel daarvoor terug. En een soort weerstand van: hoezo mag ik iets niet bespreken in m'n eigen relatie? Dan denk ik dat we het juist een beetje uit de weg gaan daarmee. Hoe zie jij dit? Lijkt dit je wat of denk je nu: aj daar gaat ze weer de mist in!
Wat ik wel echt denk: is dat dan vanzelf er ook minder behoefte aan gesprekken over m'n gevoel krijg, ik merk dat ik nu al meer op het positieve focus. Al heb ik deze week wel momenten dat ik erg boos, jaloers of verdrietig ben. Maar ik probeer het dan juist extra te voelen ipv het uitde weg te gaan. Het schrijven ben ik al begonnen. Er komt dan behoorlijk wat woede omhoog, maar het gaat daarna wel weer weg. Dat is eigenlijk met al die emoties wel. Het is erg even heel erg, ik laat het even heel erg, en dan ebt 't weer weg..
Wat dat betreft heb ik in één week met jullie meer bereikt dan zelf in een paar maanden. Super bedankt. Ik voel me sterker door al jullie reacties en medeleven, echt super!
Denk je dat ik zo verder kom met 't bovenstaande? Want je zegt zo sterk en stellig: geen woorden meer aan vuil maken, maar het bovenstaande wil ik eerst proberen, ook vooral voor m'n eigen gemoedsrust. Dat ik weet dat het mag, dat ik er mag zijn en over mag praten als ik dat zo voel.. Wat vind jij hiervan?
Thanks Sam! Liefs
donderdag 25 augustus 2011 om 10:17
quote:Huppelstra schreef op 24 augustus 2011 @ 22:28:
[...]
Het probleem is dus niets meer of minder dan het ontbreken van het vertrouwen in je vriend. En de vraag is dan, is dat te herstellen? Wat kan hij daaraan doen en wat kan jij daaran doen?
En daar zul je het wel met hem over moeten hebben denk ik.
Thanks voor je reactie!! Ik heb net in m'n reactie aan Sam even laten weten hoe ik er nu in sta op dit moment.
Ben je het hier een beetje mee eens? Ik denk dat ik zo dan wel op de goede weg ben, het voelt al veel beter dan eerder.
Misschien stopte ik het juist eerst wel veel te veel weg. Ik denk ook dat je gelijk hebt dat ik het vertrouwen beetje kwijt ben, het was een behoorlijke klap dit alles en die dip moet je te boven zien te komen. Maar wel samen inderdaad.
Het stoppen met verwijten is iig mijn prioriteit 1. Ik heb al heel veel goede tips en analyses gekregen hier. Ook die van jou weer. Echt helemaal top! Bedankt.
Morgen komt ie weer thuis, ik hoop dat we een goed weekend te gemoet gaan. Ik hoop dat ie de verandering bij me al opmerkt, want ik merk hem zelf al wel een beetje. Wil niet zeggen dati k er al ben, want misschien voel ik me volgende week wel even helemaal niet zo. Maar ik ga er in ieder geval voor.. Startende dit weekend!
Thanks & liefs!
[...]
Het probleem is dus niets meer of minder dan het ontbreken van het vertrouwen in je vriend. En de vraag is dan, is dat te herstellen? Wat kan hij daaraan doen en wat kan jij daaran doen?
En daar zul je het wel met hem over moeten hebben denk ik.
Thanks voor je reactie!! Ik heb net in m'n reactie aan Sam even laten weten hoe ik er nu in sta op dit moment.
Ben je het hier een beetje mee eens? Ik denk dat ik zo dan wel op de goede weg ben, het voelt al veel beter dan eerder.
Misschien stopte ik het juist eerst wel veel te veel weg. Ik denk ook dat je gelijk hebt dat ik het vertrouwen beetje kwijt ben, het was een behoorlijke klap dit alles en die dip moet je te boven zien te komen. Maar wel samen inderdaad.
Het stoppen met verwijten is iig mijn prioriteit 1. Ik heb al heel veel goede tips en analyses gekregen hier. Ook die van jou weer. Echt helemaal top! Bedankt.
Morgen komt ie weer thuis, ik hoop dat we een goed weekend te gemoet gaan. Ik hoop dat ie de verandering bij me al opmerkt, want ik merk hem zelf al wel een beetje. Wil niet zeggen dati k er al ben, want misschien voel ik me volgende week wel even helemaal niet zo. Maar ik ga er in ieder geval voor.. Startende dit weekend!
Thanks & liefs!
donderdag 25 augustus 2011 om 10:40
Hai Butterfly.....ik herken je gevoel ontzettend !!
Mijn man is half jaartje geleden tijdens ons huwelijk over de schreef gegaan. Niet naar bed geweest met een ander, maar wel gezoend. Door dat voorval begon hij te twijfelen over alles....ons huwelijk, ons huis, z'n baan, etc. Dat kwam niet zozeer door die andere vrouw, maar wel door wat er gebeurd was.
We hebben een moeilijke tijd achter de rug, maar mijn man heeft inmiddels aangegeven dat hij 100% met mij verder wil, dat hij het heel erg vindt dat hij me zo'n verdriet heeft gedaan en de relatie loopt momenteel eigenlijk weer goed.
Maar.....ook ik kan ontzettend in m'n maag zitten met van de stomme dingen: Ook een bepaald drankje vind ik vreselijk als hij dat drinkt. Dat dronk hij nooit, tot na dat gebeuren. Dat zal "zij" dan mss gedronken hebben en hij heeft het daardoor ook geprobeerd en vond het lekker. Als hij dat dan drinkt, denk ik meteen dat hij wel aan "haar" zal denken op dat moment.
Ook de plaats waar het gebeurd is, wil ik noooooit meer naar toe. De provincie waar "zij" vandaan komt zal ik nooit meer bezoeken. Het evenement waar het gebeurd is...haat ik.
Het slaat natuurlijk allemaal helemaal nergens op. Ik weet dat het niet om "haar" ging, maar dat onze relatie op dat moment mss niet helemaal goed zat. Mijn man weet ook niet dat ik me zo voel bij die bepaalde dingen. Dat heeft ook totaal geen nut om dat te delen, het is mijn probleem.
Het wordt wel steeds minder moet ik zeggen. Ik probeer eigenlijk alleen de positieve dingen te zien. Als zoiets stoms weer door m'n hoofd schiet, dwing ik mezelf aan de goede dingen te denken. Dat het mss allemaal wel goed is geweest, dat onze ogen open zijn gegaan waardoor onze relatie weer een boost heeft gekregen. We zijn gewoon gelukkig met elkaar en willen niet zonder elkaar.
Denk daar maar aan butterfly....zodra hij een Heineken neemt, denken: Hij drinkt die Heineken toch maar mooi met MIJ samen. Laat je sombere gedachten je relatie niet verpesten....dat zo echt zoooo zonde zijn !!!!
Zet 'm op meid.....het lukt mij ook, dus moet het jou ook lukken
Mijn man is half jaartje geleden tijdens ons huwelijk over de schreef gegaan. Niet naar bed geweest met een ander, maar wel gezoend. Door dat voorval begon hij te twijfelen over alles....ons huwelijk, ons huis, z'n baan, etc. Dat kwam niet zozeer door die andere vrouw, maar wel door wat er gebeurd was.
We hebben een moeilijke tijd achter de rug, maar mijn man heeft inmiddels aangegeven dat hij 100% met mij verder wil, dat hij het heel erg vindt dat hij me zo'n verdriet heeft gedaan en de relatie loopt momenteel eigenlijk weer goed.
Maar.....ook ik kan ontzettend in m'n maag zitten met van de stomme dingen: Ook een bepaald drankje vind ik vreselijk als hij dat drinkt. Dat dronk hij nooit, tot na dat gebeuren. Dat zal "zij" dan mss gedronken hebben en hij heeft het daardoor ook geprobeerd en vond het lekker. Als hij dat dan drinkt, denk ik meteen dat hij wel aan "haar" zal denken op dat moment.
Ook de plaats waar het gebeurd is, wil ik noooooit meer naar toe. De provincie waar "zij" vandaan komt zal ik nooit meer bezoeken. Het evenement waar het gebeurd is...haat ik.
Het slaat natuurlijk allemaal helemaal nergens op. Ik weet dat het niet om "haar" ging, maar dat onze relatie op dat moment mss niet helemaal goed zat. Mijn man weet ook niet dat ik me zo voel bij die bepaalde dingen. Dat heeft ook totaal geen nut om dat te delen, het is mijn probleem.
Het wordt wel steeds minder moet ik zeggen. Ik probeer eigenlijk alleen de positieve dingen te zien. Als zoiets stoms weer door m'n hoofd schiet, dwing ik mezelf aan de goede dingen te denken. Dat het mss allemaal wel goed is geweest, dat onze ogen open zijn gegaan waardoor onze relatie weer een boost heeft gekregen. We zijn gewoon gelukkig met elkaar en willen niet zonder elkaar.
Denk daar maar aan butterfly....zodra hij een Heineken neemt, denken: Hij drinkt die Heineken toch maar mooi met MIJ samen. Laat je sombere gedachten je relatie niet verpesten....dat zo echt zoooo zonde zijn !!!!
Zet 'm op meid.....het lukt mij ook, dus moet het jou ook lukken
donderdag 25 augustus 2011 om 16:38
Hey breezer,
Ben blij dat er weer wat herkenning komt Erg hé. Je maakt jezelf dan echt gek. Dat ken ik dus idd ook. Een haat aan Heiniken, de stad waar zij woont en ze elkaar leerde kennen enzo. Oh zelfs het accent zoals ik al vertelde! Ik schaamde me ook echt toen ik dit hier opbiechte en mensen dachten: dies gek . Maarja die kleine dingen koppelen en irritant of kut vinden.. Dat komt gewoon door de associatie met die dingen aan haar, en haar aan die pijn van zijn acties.
Vind 't fijn voor jou, en fijn om te lezen dat het minder wordt met de tijd! Thanks dat je even wilde delen met mij dat je het herkent! Ik dacht echt dat ik gek aan 't worden was haha. Geniet van je huwelijk! Liefs
Ben blij dat er weer wat herkenning komt Erg hé. Je maakt jezelf dan echt gek. Dat ken ik dus idd ook. Een haat aan Heiniken, de stad waar zij woont en ze elkaar leerde kennen enzo. Oh zelfs het accent zoals ik al vertelde! Ik schaamde me ook echt toen ik dit hier opbiechte en mensen dachten: dies gek . Maarja die kleine dingen koppelen en irritant of kut vinden.. Dat komt gewoon door de associatie met die dingen aan haar, en haar aan die pijn van zijn acties.
Vind 't fijn voor jou, en fijn om te lezen dat het minder wordt met de tijd! Thanks dat je even wilde delen met mij dat je het herkent! Ik dacht echt dat ik gek aan 't worden was haha. Geniet van je huwelijk! Liefs
donderdag 25 augustus 2011 om 19:26
Als je gemoedsrust beter is wanneer je het gevoel hebt dat je erover MAG praten, dan moet je zorgen dat je dat gevoel houdt. Weerstand bij jezelf oproepen is nu niet echt handing, je bent al zo hard aan jezelf aant trekken.
Maar je zult vast zien dat je de behoefte steeds minder (vaak) zult hebben...
De reden dat ik het zo stellig zei is omdat mijn ervaring is dat je zo steeds weer het opgebouwde een deuk laat oplopen, maar dat was in mijn situatie zo, dat kan bij jou zomaar anders zijn, natuurlijk!
Vooral niet denken, straks is hij klaar met me, want waar vecht je dan voor? Je gaat ervoor om er met zijn 2en uit te komen, dus dat doel moet je voor ogen houden. Positief denken!
Het komt wel goed hoor meisje, wat er ook gebeurt!
Liefs, Sam
p.s: Lief dat je mij een topmeid vind, met mij komt het ooit ook allemaal in orde. Daar ben ik van overtuigd!
Maar je zult vast zien dat je de behoefte steeds minder (vaak) zult hebben...
De reden dat ik het zo stellig zei is omdat mijn ervaring is dat je zo steeds weer het opgebouwde een deuk laat oplopen, maar dat was in mijn situatie zo, dat kan bij jou zomaar anders zijn, natuurlijk!
Vooral niet denken, straks is hij klaar met me, want waar vecht je dan voor? Je gaat ervoor om er met zijn 2en uit te komen, dus dat doel moet je voor ogen houden. Positief denken!
Het komt wel goed hoor meisje, wat er ook gebeurt!
Liefs, Sam
p.s: Lief dat je mij een topmeid vind, met mij komt het ooit ook allemaal in orde. Daar ben ik van overtuigd!
maandag 29 augustus 2011 om 08:00
quote:xsxaxmx schreef op 25 augustus 2011 @ 19:26:
Als je gemoedsrust beter is wanneer je het gevoel hebt dat je erover MAG praten, dan moet je zorgen dat je dat gevoel houdt. Weerstand bij jezelf oproepen is nu niet echt handing, je bent al zo hard aan jezelf aant trekken.
Maar je zult vast zien dat je de behoefte steeds minder (vaak) zult hebben...
Ha lieve Sam, gelukt!!!
Dit weekend heb ik hem gezien, en ik heb express even gewacht met posten totdat ik met zekerheid en blijheid kon zeggen: dit weekend had ik echt zulke goede momenten. Ik kon me er al veel beter overheen zetten. Juist als ik aan al dat verdriet of die woede dacht, liet ik dat even lekker zo.. Dan ging het vanzelf weer weg na een tijdje. Ik heb hem er verder niet over ingelicht en we hebben echt leuke momenten beleefd.. En, ik heb er geen één keer over gepraat met 'm.. Ik had 2 of 3 keer heel even de behoefte.. Maar heb toen even stilgestaan bij de vraag of het me iets nieuws ging opleveren. Dan ging die behoefte vrijsnel weer weg.. Ik hoop zo dat ik dit vast kan houden! Hijs nu weer weg, maar ik kijk terug op 'n geslaagd weekend gelukkig! Echt super ik had dit niet zo snel verwacht!!!
En ja ik weet ook zeker dat het helemaal goed komt bij jou. Je klinkt voor mij als iemand die hard kan vechten dus jij komt d'r wel Vaak nog onverwachts ook!
Denk je dat ik dit zo vast kan bljiven houden?? Want ik ben bang dat ik dit niet volhoud zo.. Maar dat is vooral de angst om dat fijne gevoel te verliezen dat ik (al meer) controle heb over m'n eigen emoties! Ik heb ook gemerkt dat hem vergeven niet alleen goed voor ons is, maar ook voor mij. Ik ben veel gelukkig als ik toegeef aan m'n emoties, maar merk dat ze ook weer weggaan. Het voelt gewoon goed om alles los te gaan laten nu.. Denk je dat het goed gaat komen??
Liefs!
Als je gemoedsrust beter is wanneer je het gevoel hebt dat je erover MAG praten, dan moet je zorgen dat je dat gevoel houdt. Weerstand bij jezelf oproepen is nu niet echt handing, je bent al zo hard aan jezelf aant trekken.
Maar je zult vast zien dat je de behoefte steeds minder (vaak) zult hebben...
Ha lieve Sam, gelukt!!!
Dit weekend heb ik hem gezien, en ik heb express even gewacht met posten totdat ik met zekerheid en blijheid kon zeggen: dit weekend had ik echt zulke goede momenten. Ik kon me er al veel beter overheen zetten. Juist als ik aan al dat verdriet of die woede dacht, liet ik dat even lekker zo.. Dan ging het vanzelf weer weg na een tijdje. Ik heb hem er verder niet over ingelicht en we hebben echt leuke momenten beleefd.. En, ik heb er geen één keer over gepraat met 'm.. Ik had 2 of 3 keer heel even de behoefte.. Maar heb toen even stilgestaan bij de vraag of het me iets nieuws ging opleveren. Dan ging die behoefte vrijsnel weer weg.. Ik hoop zo dat ik dit vast kan houden! Hijs nu weer weg, maar ik kijk terug op 'n geslaagd weekend gelukkig! Echt super ik had dit niet zo snel verwacht!!!
En ja ik weet ook zeker dat het helemaal goed komt bij jou. Je klinkt voor mij als iemand die hard kan vechten dus jij komt d'r wel
Vaak nog onverwachts ook! Denk je dat ik dit zo vast kan bljiven houden?? Want ik ben bang dat ik dit niet volhoud zo.. Maar dat is vooral de angst om dat fijne gevoel te verliezen dat ik (al meer) controle heb over m'n eigen emoties! Ik heb ook gemerkt dat hem vergeven niet alleen goed voor ons is, maar ook voor mij. Ik ben veel gelukkig als ik toegeef aan m'n emoties, maar merk dat ze ook weer weggaan. Het voelt gewoon goed om alles los te gaan laten nu.. Denk je dat het goed gaat komen??
Liefs!
