Relaties
alle pijlers
Zo onzeker..
woensdag 31 augustus 2011 om 18:42
Ik voel me kut. Ik ben echt niet gelukkig. Ik denk deels ook door het jongens 'probleem'. Waarom lukt het mij niet om een leuke jongen te vinden? Waarschijnlijk omdat ik zoek. Maar hoe stop je met zoeken?
Heb laatst zo een leuke jongen ontmoet op mijn werk, het leek alsof hij mij ook echt heel leuk vond. Toen hij wegging keek hij ook helemaal om, op mijn werk leek hij zenuwachtig e.d. De volgende dag kwam hij terug, verder heb ik hem nooit meer gesproken, wel nog 2x gezien op straat maar 1 keer zag hij mij niet en de 2e keer was hij met een oudere vrouw op de fiets.. Ik heb zo een spijt dat ik niks heb gevraagd aan hem. Dat IK niet de eerste stap heb gezet. En waarom niet? Hij vindt me vast niet lelijk.. Maar ik ben gewoon te bang voor een afwijzing, m'n keel zat dicht, kon niets uit mezelf uitbrengen omdat ik voelde dat ik zou stotteren.
Wanneer zie ik hem weer? En krijg ik een kans om de eerste stap te zetten? Hij is zo leuk.. Ik probeer er met mensen over te praten, maar volgens mij begrijpt niemand me echt. Behalve mijn zus. Ik probeer ook om aandacht te krijgen en duidelijk te maken dat ik het moeilijk heb, maar niemand lijkt zich te interesseren. Het voelt zo naar en eenzaam, alsof je alleen goed bent om andere problemen aan te horen.
Soms voel ik dat ik gewoon kan janken, uit het niets. En dat probeer ik, maar het lukt niet.
Ik denk wel eens na over de dood, dat het dan lekker rustig is. Het lijkt me niet normaal dat een meisje van 17 daar over nadenkt. Gelukkig ben ik ook vaak blij, hoor. Maar ik mis gewoon een jongen in mijn leven, ookal ben ik pas 17. Ik voel dat ik óók toe aan een relatie en alles wat daarbij hoort ben. De enige ervaring die ik heb is zoenen, en wil zo graag meer. Ik voel me zo een mislukkeling.
Nu lijkt trouwens net alsof ik me ongelukkig voel door alleen dit probleem, maar dat is niet zo. Mijn thuissituatie is niet leuk, veel ruzies tussen ouders en zusje en ouders onderling. Er is geen moment van vrede. Ook heb ik een eetprobleem (gehad), eet nu wel normaal maar niet heel erg 'los' en vrij.
Sorry voor dit zeikberichtje, er zit ook niet echt een vraag in. Misschien ervaringen van mensen die ook pas laat een relatie kregen en werden ontmaagd op latere leeftijd? (En ook alle andere seksuele dingen). Soms ben ik gewoon bang dat het niet voor mij is weggelegd..
Bedankt!
Heb laatst zo een leuke jongen ontmoet op mijn werk, het leek alsof hij mij ook echt heel leuk vond. Toen hij wegging keek hij ook helemaal om, op mijn werk leek hij zenuwachtig e.d. De volgende dag kwam hij terug, verder heb ik hem nooit meer gesproken, wel nog 2x gezien op straat maar 1 keer zag hij mij niet en de 2e keer was hij met een oudere vrouw op de fiets.. Ik heb zo een spijt dat ik niks heb gevraagd aan hem. Dat IK niet de eerste stap heb gezet. En waarom niet? Hij vindt me vast niet lelijk.. Maar ik ben gewoon te bang voor een afwijzing, m'n keel zat dicht, kon niets uit mezelf uitbrengen omdat ik voelde dat ik zou stotteren.
Wanneer zie ik hem weer? En krijg ik een kans om de eerste stap te zetten? Hij is zo leuk.. Ik probeer er met mensen over te praten, maar volgens mij begrijpt niemand me echt. Behalve mijn zus. Ik probeer ook om aandacht te krijgen en duidelijk te maken dat ik het moeilijk heb, maar niemand lijkt zich te interesseren. Het voelt zo naar en eenzaam, alsof je alleen goed bent om andere problemen aan te horen.
Soms voel ik dat ik gewoon kan janken, uit het niets. En dat probeer ik, maar het lukt niet.
Ik denk wel eens na over de dood, dat het dan lekker rustig is. Het lijkt me niet normaal dat een meisje van 17 daar over nadenkt. Gelukkig ben ik ook vaak blij, hoor. Maar ik mis gewoon een jongen in mijn leven, ookal ben ik pas 17. Ik voel dat ik óók toe aan een relatie en alles wat daarbij hoort ben. De enige ervaring die ik heb is zoenen, en wil zo graag meer. Ik voel me zo een mislukkeling.
Nu lijkt trouwens net alsof ik me ongelukkig voel door alleen dit probleem, maar dat is niet zo. Mijn thuissituatie is niet leuk, veel ruzies tussen ouders en zusje en ouders onderling. Er is geen moment van vrede. Ook heb ik een eetprobleem (gehad), eet nu wel normaal maar niet heel erg 'los' en vrij.
Sorry voor dit zeikberichtje, er zit ook niet echt een vraag in. Misschien ervaringen van mensen die ook pas laat een relatie kregen en werden ontmaagd op latere leeftijd? (En ook alle andere seksuele dingen). Soms ben ik gewoon bang dat het niet voor mij is weggelegd..
Bedankt!
woensdag 31 augustus 2011 om 18:47
woensdag 31 augustus 2011 om 18:55
woensdag 31 augustus 2011 om 19:03
"op latere leeftijd ontmaagd"???
Ik weet de statistieken niet uit mijn hoofd, maar de gemiddelde leeftijd dat meiden uit jou generatie voor het eerst seks hebben, is net boven de 17 dacht ik. Het is dus heel normaal dat je nog geen seks hebt gehad.
Daarnaast - vaak hebben de meiden die wat ouder zijn tijdens hun eerste ervaring met seks vaak een véél betere eerste keer dan die meiden van 14 die voor het eerste keer seks hebben met een onhandig joch van diezelfde leeftijd
Toen ik 17 was, voelde ik me ook vaak eenzaam en dacht ik ook wel eens na over de dood. Het rottige is dat dat gevoel een beetje bij je leeftijd past. Dat gaat later weer over. Dan wordt je zelfstandiger en emotioneel rustiger en dan zul je ook makkelijker contact maken met jongens die je ziet zitten.
Ik weet de statistieken niet uit mijn hoofd, maar de gemiddelde leeftijd dat meiden uit jou generatie voor het eerst seks hebben, is net boven de 17 dacht ik. Het is dus heel normaal dat je nog geen seks hebt gehad.
Daarnaast - vaak hebben de meiden die wat ouder zijn tijdens hun eerste ervaring met seks vaak een véél betere eerste keer dan die meiden van 14 die voor het eerste keer seks hebben met een onhandig joch van diezelfde leeftijd
Toen ik 17 was, voelde ik me ook vaak eenzaam en dacht ik ook wel eens na over de dood. Het rottige is dat dat gevoel een beetje bij je leeftijd past. Dat gaat later weer over. Dan wordt je zelfstandiger en emotioneel rustiger en dan zul je ook makkelijker contact maken met jongens die je ziet zitten.
woensdag 31 augustus 2011 om 19:28
quote:algebroe schreef op 31 augustus 2011 @ 19:03:
"op latere leeftijd ontmaagd"???
Ik weet de statistieken niet uit mijn hoofd, maar de gemiddelde leeftijd dat meiden uit jou generatie voor het eerst seks hebben, is net boven de 17 dacht ik. Het is dus heel normaal dat je nog geen seks hebt gehad.
Daarnaast - vaak hebben de meiden die wat ouder zijn tijdens hun eerste ervaring met seks vaak een véél betere eerste keer dan die meiden van 14 die voor het eerste keer seks hebben met een onhandig joch van diezelfde leeftijd
Hier een ervaring: ik ben ontzettend blij dat ik geen 16 was. Toen was ik nog echt puber, voelde me niet op mijn gemak .. ik heb nog een paar jaar gewacht, maar ik voelde me 100% zeker van mezelf en het was dan ook een hele fijne ervaring. Ook al is dat nooit serieus iets geworden met die jongen, het was ontzettend fijn. Ik heb overigens totaal (nog?) geen behoefte aan een vaste relatie.
Ik kreeg op mijn 16e heel weinig aandacht van jongens, dat had niet met mijn uiterlijk te maken (was toen maatje 36 en nu maatje 44) maar ik voelde me onzeker. Ik ben nu een zelfverzekerde jonge vrouw, niet bepaald de mooiste vrouw in de kroeg maar zeker ook niet de lelijkste, en krijg ontzettend veel aandacht van mannen (gewenst en ongewenst... toen ik 16 was nooit maar dan ook nooit gedacht dat er zoiets bestond als teveel aandacht krijgen!) en ik weet zeker dat dat mijn uitstraling te maken heeft. Ik ben heel gelukkig en zelfverzekerd en dat kunnen mensen zien aan de buitenkant. Daar letten mensen veel meer op dan op dat buikje of die paar puistjes.
"op latere leeftijd ontmaagd"???
Ik weet de statistieken niet uit mijn hoofd, maar de gemiddelde leeftijd dat meiden uit jou generatie voor het eerst seks hebben, is net boven de 17 dacht ik. Het is dus heel normaal dat je nog geen seks hebt gehad.
Daarnaast - vaak hebben de meiden die wat ouder zijn tijdens hun eerste ervaring met seks vaak een véél betere eerste keer dan die meiden van 14 die voor het eerste keer seks hebben met een onhandig joch van diezelfde leeftijd
Hier een ervaring: ik ben ontzettend blij dat ik geen 16 was. Toen was ik nog echt puber, voelde me niet op mijn gemak .. ik heb nog een paar jaar gewacht, maar ik voelde me 100% zeker van mezelf en het was dan ook een hele fijne ervaring. Ook al is dat nooit serieus iets geworden met die jongen, het was ontzettend fijn. Ik heb overigens totaal (nog?) geen behoefte aan een vaste relatie.
Ik kreeg op mijn 16e heel weinig aandacht van jongens, dat had niet met mijn uiterlijk te maken (was toen maatje 36 en nu maatje 44) maar ik voelde me onzeker. Ik ben nu een zelfverzekerde jonge vrouw, niet bepaald de mooiste vrouw in de kroeg maar zeker ook niet de lelijkste, en krijg ontzettend veel aandacht van mannen (gewenst en ongewenst... toen ik 16 was nooit maar dan ook nooit gedacht dat er zoiets bestond als teveel aandacht krijgen!) en ik weet zeker dat dat mijn uitstraling te maken heeft. Ik ben heel gelukkig en zelfverzekerd en dat kunnen mensen zien aan de buitenkant. Daar letten mensen veel meer op dan op dat buikje of die paar puistjes.
woensdag 31 augustus 2011 om 19:28
Vervelend dat je je zo naar voelt.
Zoals andere al zeiden 17 jaar is echt niet oud om geen relatie te hebben (gehad)!
Als je zelf wat stabieler wordt en beter in je vel zit komt dat vanzelf.
Voor mij (ons) is het makkelijk praten dat weet ik, maar bijna alle vrouwen hebben zich zo gevoeld op die leeftijd, het is een fase maar gaat echt over als je ouder wordt.
Zelfs meiden waarvan je denkt dat ze het voor elkaar hebben kampen met onzekerheid en gevoelens van eenzaamheid.
Ik zou proberen het een beetje los te laten, je bent alles behalve vreemd. En geloof me die gevoelens komen vanzelf tot rust.
Zoals andere al zeiden 17 jaar is echt niet oud om geen relatie te hebben (gehad)!
Als je zelf wat stabieler wordt en beter in je vel zit komt dat vanzelf.
Voor mij (ons) is het makkelijk praten dat weet ik, maar bijna alle vrouwen hebben zich zo gevoeld op die leeftijd, het is een fase maar gaat echt over als je ouder wordt.
Zelfs meiden waarvan je denkt dat ze het voor elkaar hebben kampen met onzekerheid en gevoelens van eenzaamheid.
Ik zou proberen het een beetje los te laten, je bent alles behalve vreemd. En geloof me die gevoelens komen vanzelf tot rust.
woensdag 31 augustus 2011 om 19:37
Hoi Backtoblack,
Ik herken mezelf wel in jou. Toen ik 17-18 jaar was ongeveer voelde ik me ook verschrikkelijk !! Ik kon heel makkelijk jongens krijgen en had genoeg jongensogen op me gericht tijdens een avondje uit; dus qua flirts had ik er genoeg.
Maar ik wilde een jongen voor het leven - een vriendje voor het leven, vastigheid en me zeker en fijn kunnen voelen bij hem. Niet meer de onzekerheid of ik alleen achter zou blijven.
Ik had er zelfs om gehuild, zo onzeker als ik me voelde !
Maar weet je? Ik had als eerste van mijn vriendinnen een vaste vriend en nu ik terug kijk op die periode moet ik er een beetje om lachen.
Geloof me als ik zeg dat jij je echt niet eenzaam hoeft te voelen en dat jouw 'ware jacob' echt nog komt.
Geniet van je vrijgezellen leven en geniet van alle avondjes uit. Geniet ervan dat jij nog lekker in je eentje kunt bepalen waar je heen wilt, met wie en wanneer. Dat je nog met niemand rekening hoef te houden.
Het is fijn om eenmaal vastigheid en daarbij ook zekerheid te hebben, maar dat komt nog. Wat ook fijn is is als jij later op deze vrijgezellen periode terug kunt kijken als een periode waar jij wel in genoten hebt. Want als jij eenmaal vastigheid hebt, kun je niet meer terug en jouw vrijgezellen leven overdoen.
Liefs
Ik herken mezelf wel in jou. Toen ik 17-18 jaar was ongeveer voelde ik me ook verschrikkelijk !! Ik kon heel makkelijk jongens krijgen en had genoeg jongensogen op me gericht tijdens een avondje uit; dus qua flirts had ik er genoeg.
Maar ik wilde een jongen voor het leven - een vriendje voor het leven, vastigheid en me zeker en fijn kunnen voelen bij hem. Niet meer de onzekerheid of ik alleen achter zou blijven.
Ik had er zelfs om gehuild, zo onzeker als ik me voelde !
Maar weet je? Ik had als eerste van mijn vriendinnen een vaste vriend en nu ik terug kijk op die periode moet ik er een beetje om lachen.
Geloof me als ik zeg dat jij je echt niet eenzaam hoeft te voelen en dat jouw 'ware jacob' echt nog komt.
Geniet van je vrijgezellen leven en geniet van alle avondjes uit. Geniet ervan dat jij nog lekker in je eentje kunt bepalen waar je heen wilt, met wie en wanneer. Dat je nog met niemand rekening hoef te houden.
Het is fijn om eenmaal vastigheid en daarbij ook zekerheid te hebben, maar dat komt nog. Wat ook fijn is is als jij later op deze vrijgezellen periode terug kunt kijken als een periode waar jij wel in genoten hebt. Want als jij eenmaal vastigheid hebt, kun je niet meer terug en jouw vrijgezellen leven overdoen.
Liefs
woensdag 31 augustus 2011 om 19:40
Qua je thuissituatie betreft:
Op je 18de kun je het huis uit en een eigen plekje maken in een leuk appartementje bijvoorbeeld.
Een hele andere tip is om je vrienden op te zoeken om leuke dingen met hen te doen. Jij bent niet alleen: je hebt je vrienden, familie en vast nog veel meer lieve mensen die achter jou staan !
Op je 18de kun je het huis uit en een eigen plekje maken in een leuk appartementje bijvoorbeeld.
Een hele andere tip is om je vrienden op te zoeken om leuke dingen met hen te doen. Jij bent niet alleen: je hebt je vrienden, familie en vast nog veel meer lieve mensen die achter jou staan !
woensdag 31 augustus 2011 om 19:52
Wow wat een lieve reacties!!
Het komt ook een beetje door de mensen waarmee ik omga. Als zij weten dat ik nog totaal onervaren ben met alles op het gebied van seks wordt er eerst gevraagd of ik niet lieg. Niemand verwacht het namelijk van mij en dat legt onbewust (nouja, nu bewust..) een erg hoge druk op me
Ik krijg veel aandacht van jongens en ik weet dat ik zeker niet mag klagen, maar omdat ik vrij serieus ben op dit gebied heb ik gewoon zo weinig vetrouwen in jongens. Ik voel gewoon dat als een jongen wat probeert dat in eerste instantie is gebaseerd op om mij zo snel mogelijk het bed in te krijgen. Maar misschien ben ik gewoon te achterdochtig? Te kieskeurig? Ik weet het niet..
En ik ben zo ontzettend onzeker. Het klinkt misschien arrogant, maar zo bedoel ik het echt niet, maar alleen omdat mensen mij mooi vinden neemt niemand me serieus als ik zeg dat ik ook onzeker ben, dan niet onzekerder dan de gemiddelde mens.
En waarschijnlijk vinden jullie veel verstandigeren dan ik () dat ik niet zo serieus moet zijn in de liefde, maar ik wil niet dat als ik ontmaagd word, dat gebeurt door een jongen die dan niks meer van zich laat horen
Het komt ook een beetje door de mensen waarmee ik omga. Als zij weten dat ik nog totaal onervaren ben met alles op het gebied van seks wordt er eerst gevraagd of ik niet lieg. Niemand verwacht het namelijk van mij en dat legt onbewust (nouja, nu bewust..) een erg hoge druk op me
Ik krijg veel aandacht van jongens en ik weet dat ik zeker niet mag klagen, maar omdat ik vrij serieus ben op dit gebied heb ik gewoon zo weinig vetrouwen in jongens. Ik voel gewoon dat als een jongen wat probeert dat in eerste instantie is gebaseerd op om mij zo snel mogelijk het bed in te krijgen. Maar misschien ben ik gewoon te achterdochtig? Te kieskeurig? Ik weet het niet..
En ik ben zo ontzettend onzeker. Het klinkt misschien arrogant, maar zo bedoel ik het echt niet, maar alleen omdat mensen mij mooi vinden neemt niemand me serieus als ik zeg dat ik ook onzeker ben, dan niet onzekerder dan de gemiddelde mens.
En waarschijnlijk vinden jullie veel verstandigeren dan ik () dat ik niet zo serieus moet zijn in de liefde, maar ik wil niet dat als ik ontmaagd word, dat gebeurt door een jongen die dan niks meer van zich laat horen
