vriendschap verbreken
zondag 4 september 2011 om 16:33
Beste forummers,
Ik lees al een tijdje op dit forum, en ik dacht laat ik mijn situatie eens schrijven en zien als ik de dingen verkeerd ziet.
Hier komt het dan,
Ik was goede vriendinnen met een dame die ik op kantoor heb leren kennen. we gingen samen uit, belde zo nu en dan met elkaar, en zij vertelde mij dingen uit haar privé situatie en andersom
Op een gegeven ogenblik begonnen mij een aantal dingen aan haar op te vallen.
punt 1: zij vroeg nooit aan mij hoe gaat het ermee, het ging altijd om haar.
punt 2: zij had vaak ruzie met een collega op kantoor, maar volgens haar lag het nooit aan haar. De collega had een aantal keer feedback gegeven over hoe zij die collega aansprak.
Punt 3: doordat zij ruzie met die collega heeft gehad, is zij nu bezig deze collega met van alles en nog wat buiten te sluiten, als we uitgingen nodigt zij iedereen op kantoor uit, behalve die collega
punt 4: As die collega het kantoor inkomt, dan draait zij haar hoofd om en loopt weg.
punt 5: Als zij iets vertelt dan herhaalt zij 5 a 6 keer dezelfde zin.
Ik heb haar regelmatig gevraagd waarom zij dit doet, zij lachte er dan om en gaf geen antwoord hierop.
Dit zijn gedragingen die ik vreemd vind, het is de andere collega's opgevallen, en die zeggen tegen die collega ach laat haar maar. . stel je voor als ik haar een keer feedback geef, hoe gaat zij dan op mij reageren. Hetzelfde als dat zij met die collega doet, en wij zijn nog wel vriendinnen. Langzamerhand begin ik bij mezelf te denken,dat ik deze vriendschap ga verbreken, want als iemand zich op deze manier opstelt, dat betekent dan toch dat iemand het niet in zich heeft om te veranderen, of om gewoon verder te gaan en om sorry te zeggen. Praten met haar hierover heeft geen zin, want volgens haar is die ander fout.
bedankt voor het lezen en eventuele advies.
Ik lees al een tijdje op dit forum, en ik dacht laat ik mijn situatie eens schrijven en zien als ik de dingen verkeerd ziet.
Hier komt het dan,
Ik was goede vriendinnen met een dame die ik op kantoor heb leren kennen. we gingen samen uit, belde zo nu en dan met elkaar, en zij vertelde mij dingen uit haar privé situatie en andersom
Op een gegeven ogenblik begonnen mij een aantal dingen aan haar op te vallen.
punt 1: zij vroeg nooit aan mij hoe gaat het ermee, het ging altijd om haar.
punt 2: zij had vaak ruzie met een collega op kantoor, maar volgens haar lag het nooit aan haar. De collega had een aantal keer feedback gegeven over hoe zij die collega aansprak.
Punt 3: doordat zij ruzie met die collega heeft gehad, is zij nu bezig deze collega met van alles en nog wat buiten te sluiten, als we uitgingen nodigt zij iedereen op kantoor uit, behalve die collega
punt 4: As die collega het kantoor inkomt, dan draait zij haar hoofd om en loopt weg.
punt 5: Als zij iets vertelt dan herhaalt zij 5 a 6 keer dezelfde zin.
Ik heb haar regelmatig gevraagd waarom zij dit doet, zij lachte er dan om en gaf geen antwoord hierop.
Dit zijn gedragingen die ik vreemd vind, het is de andere collega's opgevallen, en die zeggen tegen die collega ach laat haar maar. . stel je voor als ik haar een keer feedback geef, hoe gaat zij dan op mij reageren. Hetzelfde als dat zij met die collega doet, en wij zijn nog wel vriendinnen. Langzamerhand begin ik bij mezelf te denken,dat ik deze vriendschap ga verbreken, want als iemand zich op deze manier opstelt, dat betekent dan toch dat iemand het niet in zich heeft om te veranderen, of om gewoon verder te gaan en om sorry te zeggen. Praten met haar hierover heeft geen zin, want volgens haar is die ander fout.
bedankt voor het lezen en eventuele advies.
zondag 4 september 2011 om 16:53
Ik heb jaren leiding gegeven aan dit soort dames.
Af en toe heb ik er nog steeds nachtmerries over, dat ik weer zo'n volkomen nutteloze, kansloze en vooral zeikerige ruzie aan mijn bureau moet oplossen. En altijd is het die ander. Pfff.
Op je werk kom je om te werken, je bent collega's. Geen ruzie maken dus, gewoon vriendelijk blijven doen tegen elkaar en je vooral niet bemoeien met elkaars prive-leven.
Af en toe heb ik er nog steeds nachtmerries over, dat ik weer zo'n volkomen nutteloze, kansloze en vooral zeikerige ruzie aan mijn bureau moet oplossen. En altijd is het die ander. Pfff.
Op je werk kom je om te werken, je bent collega's. Geen ruzie maken dus, gewoon vriendelijk blijven doen tegen elkaar en je vooral niet bemoeien met elkaars prive-leven.
zondag 4 september 2011 om 17:23
Als haar persoonlijkheid je niet (meer) aanstaat en je dus geen aansluiting meer bij haar vindt, dan kun je de relatie verbreken ja. Dat kan heel rigoreus, door eerst ergens af te spreken en het 'uit' te maken, maar je kunt ook gewoon niet meer met haar afspreken. Misschien laat ze het van haar kant dan ook afweten (aangezien ze volgens jou toch geen interesse heeft in jou) en dan is het probleem opgelost.
Als het echt een hartsvriendin was, zou ik er toch met haar over proberen te praten (alhoewel dat lastig is aangezien jullie collega's zijn) en daarbij uitgaan van mijn gevoel (dus geen beschuldigend vingertje). Misschien dat ze dat dan toch zou willen aannemen, aangezien we zulke goede vriendinnen zijn.
Maar als we gewoon collega's waren die elkaar af en toe ook persoonlijke dingen toe vertrouwden... tja, dan zou ik er geen zin meer in hebben denk ik.
Als het echt een hartsvriendin was, zou ik er toch met haar over proberen te praten (alhoewel dat lastig is aangezien jullie collega's zijn) en daarbij uitgaan van mijn gevoel (dus geen beschuldigend vingertje). Misschien dat ze dat dan toch zou willen aannemen, aangezien we zulke goede vriendinnen zijn.
Maar als we gewoon collega's waren die elkaar af en toe ook persoonlijke dingen toe vertrouwden... tja, dan zou ik er geen zin meer in hebben denk ik.
Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest
zondag 4 september 2011 om 17:35
@ Himalya, mijn vraag was zal ik deze vriendschap verbreken, ik had het duidelijker om moeten schrijven.
@ Summerdance, dat zou misschien een hoop verklarent, wij werken op een administratief kantoor.
@ Stetter Mijn collega is 49 jaar oud
@Sorry Mail30 dat ik zo een verwarrend verhaal hebt geschreven.
@Lupine, ik denk dat ik zowel jouw advies als die va Purty ga opvolgen.
Ik heb geen zin behoefte aan mensen in mijn leven die zich op deze manier kunnen opstellen.
@ The Empress. dit is iets van wat ik zelf hebt gezien, het ging alleen maar om feeback geven over hoe mijn collega aangesproken werd.
@ Summerdance, dat zou misschien een hoop verklarent, wij werken op een administratief kantoor.
@ Stetter Mijn collega is 49 jaar oud
@Sorry Mail30 dat ik zo een verwarrend verhaal hebt geschreven.
@Lupine, ik denk dat ik zowel jouw advies als die va Purty ga opvolgen.
Ik heb geen zin behoefte aan mensen in mijn leven die zich op deze manier kunnen opstellen.
@ The Empress. dit is iets van wat ik zelf hebt gezien, het ging alleen maar om feeback geven over hoe mijn collega aangesproken werd.
zondag 4 september 2011 om 19:11
quote:MeSoHappy schreef op 04 september 2011 @ 17:42:
Bedankt TO ik weet nu weer waarom ik na 3 jaar met allemaal vrouwelijk collega;s gewerkt te hebben een 'mannen' beroep gekozen heb
Ikke ook,heeeeeeeeeerlijk met kerels werken!
Geen gezeik,op handen gedragen worden en niet dit nivo zandbak gedoe van die achterbakse tantes onder elkaar!
Bedankt TO ik weet nu weer waarom ik na 3 jaar met allemaal vrouwelijk collega;s gewerkt te hebben een 'mannen' beroep gekozen heb
Ikke ook,heeeeeeeeeerlijk met kerels werken!
Geen gezeik,op handen gedragen worden en niet dit nivo zandbak gedoe van die achterbakse tantes onder elkaar!
zondag 4 september 2011 om 19:43
Je collega is 49? Mijn god wat een overjarige kleuter dan zeg! Niet te filmen, werkelijk waar, dit is te erg. Ze doet me denken aan wijlen mijn moeder, dat was ook zo'n verschrikking voor haar omgeving. 49 en nog steeds niet volwassen.....in- en intriest.
Ik zou met zo'n creatuur niet meer willen omgaan, dat kost alleen maar energie en het levert nul komma niks op.
Dus mijn wedervraag op jouw vraag 'moet ik de vriendschap verbreken' is 'welke vriendschap?'. Dit soort mensen gaat vaak alleen maar met mensen om om zelf te kunnen excelleren. En voor excellentie heb je geen interesse in andere mensen nodig, die dienen slechts één doel: zelf excelleren.
Ik zou met zo'n creatuur niet meer willen omgaan, dat kost alleen maar energie en het levert nul komma niks op.
Dus mijn wedervraag op jouw vraag 'moet ik de vriendschap verbreken' is 'welke vriendschap?'. Dit soort mensen gaat vaak alleen maar met mensen om om zelf te kunnen excelleren. En voor excellentie heb je geen interesse in andere mensen nodig, die dienen slechts één doel: zelf excelleren.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 4 september 2011 om 22:24
zondag 4 september 2011 om 22:56
quote:Dani71 schreef op 04 september 2011 @ 22:24:
Een vriendin spreekt mij rechtstreeks aan op mijn gedrag en gaat niet op een forum vragen of ze de vriendschap met mij moet verbreken. Met zulke vriendinnen heb je geen vijanden nodig..
Duidelijker?
Misschien dat jouw definitie van vriendschap anders is dan de mijne, dat kan ook.Ik ben eerlijk gezegd iemand die zeer trouw is. Dit is niet zomaar een beslissing die ik wil nemen. Als ik vraag waarom doe jij zo, als ik vraag waarom laat je het gewoon niet rusten, en ik krijg keer op keer geen antwoord. dat zijn in mijn ogen directe vragen waardoor er een gesprek kan ontstaan, zij kan dan verduidelijking geven als zij dit wilt, maar zij doet dit niet. Ik kan haar direct aanspreken op haar gedrag, maar als zij er niet voor open staat wat dan.
Een vriendin spreekt mij rechtstreeks aan op mijn gedrag en gaat niet op een forum vragen of ze de vriendschap met mij moet verbreken. Met zulke vriendinnen heb je geen vijanden nodig..
Duidelijker?
Misschien dat jouw definitie van vriendschap anders is dan de mijne, dat kan ook.Ik ben eerlijk gezegd iemand die zeer trouw is. Dit is niet zomaar een beslissing die ik wil nemen. Als ik vraag waarom doe jij zo, als ik vraag waarom laat je het gewoon niet rusten, en ik krijg keer op keer geen antwoord. dat zijn in mijn ogen directe vragen waardoor er een gesprek kan ontstaan, zij kan dan verduidelijking geven als zij dit wilt, maar zij doet dit niet. Ik kan haar direct aanspreken op haar gedrag, maar als zij er niet voor open staat wat dan.
zondag 4 september 2011 om 23:15
quote:claudia358 schreef op 04 september 2011 @ 22:56:
[...]
Ik ben eerlijk gezegd iemand die zeer trouw is. Dit is niet zomaar een beslissing die ik wil nemen. Als ik vraag waarom doe jij zo, als ik vraag waarom laat je het gewoon niet rusten, en ik krijg keer op keer geen antwoord. dat zijn in mijn ogen directe vragen waardoor er een gesprek kan ontstaan, zij kan dan verduidelijking geven als zij dit wilt, maar zij doet dit niet. Ik kan haar direct aanspreken op haar gedrag, maar als zij er niet voor open staat wat dan.
Zo trouw vind ik je niet, maar dat terzijde.
Die vragen die je hier opgeschreven hebt, zijn geen vragen waardoor een gesprek kan ontstaan. Dit zijn imo beschuldigingen. En dan kan ik me voorstellen dat ze defensief wordt of niet reageert/eroverheen lult.
Misschien toch een idee, als je 'vrienden' met haar wilt blijven, haar concreet vertellen wat het gedrag van haar bij jou teweeg brengt. Dus constructies gebruiken als: Ik ervaar het als..... als jij zus of zo doet. En dan vervolgens vragen wat ze daarvan vindt/ of ze daarop wil reageren.
[...]
Ik ben eerlijk gezegd iemand die zeer trouw is. Dit is niet zomaar een beslissing die ik wil nemen. Als ik vraag waarom doe jij zo, als ik vraag waarom laat je het gewoon niet rusten, en ik krijg keer op keer geen antwoord. dat zijn in mijn ogen directe vragen waardoor er een gesprek kan ontstaan, zij kan dan verduidelijking geven als zij dit wilt, maar zij doet dit niet. Ik kan haar direct aanspreken op haar gedrag, maar als zij er niet voor open staat wat dan.
Zo trouw vind ik je niet, maar dat terzijde.
Die vragen die je hier opgeschreven hebt, zijn geen vragen waardoor een gesprek kan ontstaan. Dit zijn imo beschuldigingen. En dan kan ik me voorstellen dat ze defensief wordt of niet reageert/eroverheen lult.
Misschien toch een idee, als je 'vrienden' met haar wilt blijven, haar concreet vertellen wat het gedrag van haar bij jou teweeg brengt. Dus constructies gebruiken als: Ik ervaar het als..... als jij zus of zo doet. En dan vervolgens vragen wat ze daarvan vindt/ of ze daarop wil reageren.
Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest
zondag 4 september 2011 om 23:59
@ Purty, ik begrijp dat ik geen directe vragen moet stellen, maar dat ik meer moet praten vanuit mijn ik- gevoel. Als je een vraag begint met waarom is dit in feite al een oordeel en een beschuldiging. Ik zal dus nu de eerste stap nemen. Oké ik ga een poging wagen
PS: Ik ben best wel trouw aan mijn vrienden, alleen vind ik dat als ik met vragen zit en ik het gevoel hebt dat ik niet bij ze terecht kan dat ik dan anderen om advies kan vragen. Ik ben geneigd om mijn gevoel dan te laten overheersen, waardoor ik niet meer objectief kan kijken.
PS: Ik ben best wel trouw aan mijn vrienden, alleen vind ik dat als ik met vragen zit en ik het gevoel hebt dat ik niet bij ze terecht kan dat ik dan anderen om advies kan vragen. Ik ben geneigd om mijn gevoel dan te laten overheersen, waardoor ik niet meer objectief kan kijken.