Relaties
alle pijlers
Aandacht van mannen
zondag 4 september 2011 om 08:52
Al vier keer een andere openingszin hier begonnen, maar steeds het idee dat het de essentie niet raakt. En in de gedachten die ik hier neer wil zetten, heb ik het gevoel dat sommige dingen elkaar tegenspreken.
Dat ik het gevoel heb, dat dat mij nou juist dat nare gevoel geeft. Dat ge-heen-en-weer. Dat nare gevoel over mezelf.
Voorbeeld: nog niet zo lang geleden via de mail veel (heel veel) contact met een man gehad, ook via msn.
Dat is nu over.
Reden: ik vond het prettig op afstand contact met hem te hebben. We hadden grotendeels dezelfde interesses, er was herkenning en ook het gevoel om een half woord nodig te hebben om elkaar te begrijpen. Terwijl ik langzaam ging wennen aan het idee hem te ontmoeten, liet hij me weten verliefd te zijn geworden op een andere date.
Hij had voor mij ook wel gevoelens ontwikkeld, maar niet het gevoel dat ik daar ontvankelijk voor was. En nu was er dus iemand die hij ontmoet had en daar klikte het erg goed mee.
Hoewel jammer, begreep ik hem volkomen. Gelijk had-ie. Op mij kun je maanden wachten, en misschien ben ik het uiteindelijk niet eens waard.
Gisteravond. Mooie avond. Zwoel ook. Heb vriendin te eten en we besluiten nog even de stad in te gaan. Er is een feest gaande in de stad en we willen het even van dichtbij bekijken.
We halen iets te drinken en staan te kijken bij een optreden. Op een gegeven moment is vriendin in gesprek. Ze kent heel veel mensen en hij is blijkbaar een bekende van haar. Hij is met een vriend.
En dan zijn we ineens met zijn vieren.
Een beetje heen en weer gepraat, en we stellen ons aan elkaar voor, en dan blijkt dat vriendin deze jongens nog nooit eerder heeft gezien.
Ja, dat ze makkelijk contact maakt, wist ik ook al wel.
In de uren die volgen gaat vriendin helemaal uit haar dak. Dansen, zingen, hard lachen, ze heeft plezier.
Ik ben niet zo van de feesten, ik hups een beetje mee maar voel me erg 'staan'. Houteklaas, denk ik, saaie muts.
Wel zie ik een van de mannen de hele tijd mijn aandacht trekken. Tegen me aan, arm om me heen.
Is dit leuk? Ik wou dat ik thuis was.
Ik zie dat mijn vriendin er minder moeite mee heeft.
Ik denk: doe een beetje los, mens, iedereen om je heen heeft het leuk. Het heeft niks om het lijf. Geef een beetje mee. Ik hoef verder niks. Als hij me wil versieren, moet hij dat lekker zelf weten. Ik hoef er niks mee.
Hij begint een gesprekje, vraagt wat algemene dingen en of ik niet zo vaak uitga zeker? (ja, ik begrijp 'em). Hij probeert wel aardig te zijn.
Ik voel me gewoon verschrikkelijk opgelaten.
Mijn blaas is vol, en het hupsen valt me met de minuut zwaarder. Ik ga op zoek naar een toilet, wurm me door de menigte en als ik de deur eenmaal achter me dicht heb, slaak ik een diepe zucht van opluchting. Ik kijk bij het handen wassen nog even in de spiegel, en zie mezelf. Dat overbekende gezicht, wat doe ik hier, wat zie ik er uit. Ik pas hier niet. Ik ben niet slank en heb geen lang blond haar. Bovendien dans ik niet voluit met mijn armen in de lucht. Was ik dat van plan geweest, had ik mijn spijkerbroek en t-shirt aangetrokken. Nu heb ik een jurk aan en makkelijke schoenen, en een rood hoofd.
Verhitte wangen, ik veeg wat mascara weg van onder mijn oog. Nou, terug dan maar.
Eenmaal op de plek waar we eerder stonden tref ik vriendin aan die aan het socializen is met 'mijn' bewonderaar. De andere hangt alweer bij een volgende dame om haar schouders.
Het is duidelijk. The party is over.
Heb ik het verpest voor vriendin?
Nee, ze heeft nog even veel lol, en ze gaat na nog een poosje voldaan naar huis.
Met plannen voor komende feesten. Ze heeft de smaak te pakken.
Ze heeft vrienden genoeg, dus daar kan ze mooi mee uitgaan. Dan wordt het waarschijnlijk gezelliger dan dat ze dit met mij blijft doen.
En ik, ik baal ervan dat ik niet weet om te gaan met aandacht van mannen. Zijn ze subtiel, dan heb ik het niet door. Gaan ze ervoor, dan voel ik me weer opgelaten.
Die vriendin van mij die kan zo bezig zijn met mannen, dat ik denk: nou kom jij daar straks maar eens zonder zoenen of seks onderuit. Lachen, flirten, steeds met haar handen door haar haar, omhelzen, beetpakken. Of, denk ik dan, misschien wil ze dat juist wel, dan is het oké, maar achteraf is het een spel geweest, en opeens is het ook weer over. Zo makkelijk met iemand die toevallig naast je komt staan.
Ach nee, denk ik dan. Het betekent toch niks. Dat ik dat niet kan komt doordat ik zo'n supert(r)ut ben. En kijk ik dan in de spiegel (zoals bij de wc's, dat moment dat altijd komt bij mij op zo'n avond) ben ik weer terug bij mijzelf. Ik ben zoals ik ben, al jarenlang.
Ik zie dat ik behoorlijk lang heb gedaan over deze OP.
Ben even een uurtje of wat weg, sporten, en reageer dan wat later.
Dat ik het gevoel heb, dat dat mij nou juist dat nare gevoel geeft. Dat ge-heen-en-weer. Dat nare gevoel over mezelf.
Voorbeeld: nog niet zo lang geleden via de mail veel (heel veel) contact met een man gehad, ook via msn.
Dat is nu over.
Reden: ik vond het prettig op afstand contact met hem te hebben. We hadden grotendeels dezelfde interesses, er was herkenning en ook het gevoel om een half woord nodig te hebben om elkaar te begrijpen. Terwijl ik langzaam ging wennen aan het idee hem te ontmoeten, liet hij me weten verliefd te zijn geworden op een andere date.
Hij had voor mij ook wel gevoelens ontwikkeld, maar niet het gevoel dat ik daar ontvankelijk voor was. En nu was er dus iemand die hij ontmoet had en daar klikte het erg goed mee.
Hoewel jammer, begreep ik hem volkomen. Gelijk had-ie. Op mij kun je maanden wachten, en misschien ben ik het uiteindelijk niet eens waard.
Gisteravond. Mooie avond. Zwoel ook. Heb vriendin te eten en we besluiten nog even de stad in te gaan. Er is een feest gaande in de stad en we willen het even van dichtbij bekijken.
We halen iets te drinken en staan te kijken bij een optreden. Op een gegeven moment is vriendin in gesprek. Ze kent heel veel mensen en hij is blijkbaar een bekende van haar. Hij is met een vriend.
En dan zijn we ineens met zijn vieren.
Een beetje heen en weer gepraat, en we stellen ons aan elkaar voor, en dan blijkt dat vriendin deze jongens nog nooit eerder heeft gezien.
Ja, dat ze makkelijk contact maakt, wist ik ook al wel.
In de uren die volgen gaat vriendin helemaal uit haar dak. Dansen, zingen, hard lachen, ze heeft plezier.
Ik ben niet zo van de feesten, ik hups een beetje mee maar voel me erg 'staan'. Houteklaas, denk ik, saaie muts.
Wel zie ik een van de mannen de hele tijd mijn aandacht trekken. Tegen me aan, arm om me heen.
Is dit leuk? Ik wou dat ik thuis was.
Ik zie dat mijn vriendin er minder moeite mee heeft.
Ik denk: doe een beetje los, mens, iedereen om je heen heeft het leuk. Het heeft niks om het lijf. Geef een beetje mee. Ik hoef verder niks. Als hij me wil versieren, moet hij dat lekker zelf weten. Ik hoef er niks mee.
Hij begint een gesprekje, vraagt wat algemene dingen en of ik niet zo vaak uitga zeker? (ja, ik begrijp 'em). Hij probeert wel aardig te zijn.
Ik voel me gewoon verschrikkelijk opgelaten.
Mijn blaas is vol, en het hupsen valt me met de minuut zwaarder. Ik ga op zoek naar een toilet, wurm me door de menigte en als ik de deur eenmaal achter me dicht heb, slaak ik een diepe zucht van opluchting. Ik kijk bij het handen wassen nog even in de spiegel, en zie mezelf. Dat overbekende gezicht, wat doe ik hier, wat zie ik er uit. Ik pas hier niet. Ik ben niet slank en heb geen lang blond haar. Bovendien dans ik niet voluit met mijn armen in de lucht. Was ik dat van plan geweest, had ik mijn spijkerbroek en t-shirt aangetrokken. Nu heb ik een jurk aan en makkelijke schoenen, en een rood hoofd.
Verhitte wangen, ik veeg wat mascara weg van onder mijn oog. Nou, terug dan maar.
Eenmaal op de plek waar we eerder stonden tref ik vriendin aan die aan het socializen is met 'mijn' bewonderaar. De andere hangt alweer bij een volgende dame om haar schouders.
Het is duidelijk. The party is over.
Heb ik het verpest voor vriendin?
Nee, ze heeft nog even veel lol, en ze gaat na nog een poosje voldaan naar huis.
Met plannen voor komende feesten. Ze heeft de smaak te pakken.
Ze heeft vrienden genoeg, dus daar kan ze mooi mee uitgaan. Dan wordt het waarschijnlijk gezelliger dan dat ze dit met mij blijft doen.
En ik, ik baal ervan dat ik niet weet om te gaan met aandacht van mannen. Zijn ze subtiel, dan heb ik het niet door. Gaan ze ervoor, dan voel ik me weer opgelaten.
Die vriendin van mij die kan zo bezig zijn met mannen, dat ik denk: nou kom jij daar straks maar eens zonder zoenen of seks onderuit. Lachen, flirten, steeds met haar handen door haar haar, omhelzen, beetpakken. Of, denk ik dan, misschien wil ze dat juist wel, dan is het oké, maar achteraf is het een spel geweest, en opeens is het ook weer over. Zo makkelijk met iemand die toevallig naast je komt staan.
Ach nee, denk ik dan. Het betekent toch niks. Dat ik dat niet kan komt doordat ik zo'n supert(r)ut ben. En kijk ik dan in de spiegel (zoals bij de wc's, dat moment dat altijd komt bij mij op zo'n avond) ben ik weer terug bij mijzelf. Ik ben zoals ik ben, al jarenlang.
Ik zie dat ik behoorlijk lang heb gedaan over deze OP.
Ben even een uurtje of wat weg, sporten, en reageer dan wat later.
zondag 4 september 2011 om 12:53
Uit je OP maak ik niet echt op dat jij je een spelbreker voelt. Wel dat je je vriendin niet helemaal begrijpt en dat je helemaal niet wil zijn zoals zij is.
Het klinkt mij in de oren als: "ik wil niet zo uitbundig zijn, en ik ben ook niet slank en blond, dus mannen willen mij niet" Als je bij voorbaat het manlijk deel van de bevolking al zo oppervlakkig inschat en zo'n houding hebt, dan wordt het nooit wat natuurlijk.
Het klinkt mij in de oren als: "ik wil niet zo uitbundig zijn, en ik ben ook niet slank en blond, dus mannen willen mij niet" Als je bij voorbaat het manlijk deel van de bevolking al zo oppervlakkig inschat en zo'n houding hebt, dan wordt het nooit wat natuurlijk.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 4 september 2011 om 13:03
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 13:00:
Summerdance, ik zit er diep over na te denken wat ik dan wel wil.
Probeer eens niet zo diep na te denken dan Perel
Het antwoord ligt meestal niet zo diep maar best wel aan de oppervlakte....
gewoon roepen wat als eerste in je opkomt
Waarom opende je dit topic..
Wat zat je dwars?
Je vriendin
De mensenmasa
De mannen
Je rooie hoofd?
Summerdance, ik zit er diep over na te denken wat ik dan wel wil.
Probeer eens niet zo diep na te denken dan Perel
Het antwoord ligt meestal niet zo diep maar best wel aan de oppervlakte....
gewoon roepen wat als eerste in je opkomt
Waarom opende je dit topic..
Wat zat je dwars?
Je vriendin
De mensenmasa
De mannen
Je rooie hoofd?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zondag 4 september 2011 om 13:08
Waarom zou jij de spelbreker zijn? Jij was degene die het niet naar je zin had, je vriendin wel. Je wil haar natuurlijk een plezier doen door daar te blijven omdat zij het leuk vindt. Niet mis mee, omgekeerd doet zij dat waarschijnlijk ook voor jou.
Je weet je geen houding te geven als mannen interesse tonen omdat je onzeker bent of je wel leuk genoeg bent. In een zekere mate hebben we dat allemaal natuurlijk, je hebt er alleen wat meer last van.
Wat bij mij heeft geholpen is gewoon veel gaan daten, dan wen je er aan en leer je ook de gebruiken en wat voor houding je kan aannemen op een date.
Zorg ook dat je lekker in je vel zit, ga naar de kapper, koop een nieuw shirt oid. Dat helpt ook.
Je weet je geen houding te geven als mannen interesse tonen omdat je onzeker bent of je wel leuk genoeg bent. In een zekere mate hebben we dat allemaal natuurlijk, je hebt er alleen wat meer last van.
Wat bij mij heeft geholpen is gewoon veel gaan daten, dan wen je er aan en leer je ook de gebruiken en wat voor houding je kan aannemen op een date.
Zorg ook dat je lekker in je vel zit, ga naar de kapper, koop een nieuw shirt oid. Dat helpt ook.
zondag 4 september 2011 om 13:12
quote:Primabella schreef op 04 september 2011 @ 13:03:
Ik snap echt niet wat je bedoelt met "de party is over" en de vraag: heb ik het verpest voor vriendin? Ik denk er al even over na, maar nee, ik begrijp het niet.
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
Ik snap echt niet wat je bedoelt met "de party is over" en de vraag: heb ik het verpest voor vriendin? Ik denk er al even over na, maar nee, ik begrijp het niet.
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
zondag 4 september 2011 om 13:16
quote:yasuko schreef op 04 september 2011 @ 13:08:
Ik krijg de indruk dat je mannen volledig associeert met sex en toekomst. Kun je het niet wat vriendschappelijker bekijken?
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd.
Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.
Ik krijg de indruk dat je mannen volledig associeert met sex en toekomst. Kun je het niet wat vriendschappelijker bekijken?
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd.
Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.
zondag 4 september 2011 om 13:21
Volgens mij betrek je het totaal ten onrechte op jezelf. Die man is echt niet vanwege jou weggegaan. "De jouwe" stond er notabene nog, dus niets stond hem in de weg om met je vriendin te blijven praten, tenzij 1 van de 2 er klaar mee was.
(Bovendien is het helemaal niet erg om de 'vriend van die man die vriendin' niet leuk te vinden en ervoor te kiezen helemaal niet of alleen vriendschappelijk met hem te praten)
(Bovendien is het helemaal niet erg om de 'vriend van die man die vriendin' niet leuk te vinden en ervoor te kiezen helemaal niet of alleen vriendschappelijk met hem te praten)
zondag 4 september 2011 om 13:38
Ik denk dat je het ook niet zo serieus moet nemen. Ik praat zelf ook met veel mensen op feesten. Niet om iemand te versieren, maar omdat het gezellig is. Het is dan niet per se mijn bedoeling dat mensen er de hele avond bij komen staan. Ja het kan, als het toevallig zo loopt en iedereen vind het leuk, maar net zo goed lach je even met elkaar en gaat weer je eigen weg. Die mensen zijn leuk, maar voorbijgangers. Ik denk dat je vriendin er dan ook geen seconde bij heeft stilgestaan. En jou ook veel belangrijker vind.
zondag 4 september 2011 om 13:50
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 13:12:
[...]
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
Perel, ik lees nergens hoe jij het leuker had kunnen vinden. Je bent je vriendin niet en jij voelt je niet helemaal prettig. Je kan het ook omdraaien als die jongens leuker waren dan had jij je wellicht anders gevoeld en was het ook voor jou leuker geweest.
Zoals ik ook in andere reacties heb gelezen moet jij gewoon bedenken/voelen wat jou een goede avond kan bezorgen en niet bedenken dat jij stoorzender bent. Over het hebben van verwachtingen van anderen moet je je al helemaal niet druk maken, je lijkt nogal te willen pleasen en erg onzeker over dat er ook mensen zijn die jou gewoon interessant vinden. Oppervlakkige mensen lopen er genoeg rond, maar wellicht ook gewone normale mensen die net als jij zijn (lees alle reacties maar terug )
[...]
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
Perel, ik lees nergens hoe jij het leuker had kunnen vinden. Je bent je vriendin niet en jij voelt je niet helemaal prettig. Je kan het ook omdraaien als die jongens leuker waren dan had jij je wellicht anders gevoeld en was het ook voor jou leuker geweest.
Zoals ik ook in andere reacties heb gelezen moet jij gewoon bedenken/voelen wat jou een goede avond kan bezorgen en niet bedenken dat jij stoorzender bent. Over het hebben van verwachtingen van anderen moet je je al helemaal niet druk maken, je lijkt nogal te willen pleasen en erg onzeker over dat er ook mensen zijn die jou gewoon interessant vinden. Oppervlakkige mensen lopen er genoeg rond, maar wellicht ook gewone normale mensen die net als jij zijn (lees alle reacties maar terug )
zondag 4 september 2011 om 14:08
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 12:53:
Ik zeg het heel voorzichtig..... het zijn eerder de post van Waranaka die voor mijn gevoel een hele andere kant op gaan...Nou, zo voorzichtig hoeft dat niet hoor. Maar aan je uitleg naar anderen zie ik eigenlijk niet dat ik er zo ver naast zit. Ik stel vooral veel vragen overigens en stel weinig.
Ik zeg het heel voorzichtig..... het zijn eerder de post van Waranaka die voor mijn gevoel een hele andere kant op gaan...Nou, zo voorzichtig hoeft dat niet hoor. Maar aan je uitleg naar anderen zie ik eigenlijk niet dat ik er zo ver naast zit. Ik stel vooral veel vragen overigens en stel weinig.
zondag 4 september 2011 om 14:26
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 13:16:
[Ik krijg de indruk dat je mannen volledig associeert met sex en toekomst. Kun je het niet wat vriendschappelijker bekijken?]
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd. Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.Als ik het goed begrijp, is het dus zaak om inderdaad op een andere manier naar mannen (en hun aandacht) te leren kijken? Als je dat lukt, zou je zo'n uitje als gisteravond vermoedelijk anders beleven; omdat je er dan zelf anders in staat.
[Ik krijg de indruk dat je mannen volledig associeert met sex en toekomst. Kun je het niet wat vriendschappelijker bekijken?]
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd. Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.Als ik het goed begrijp, is het dus zaak om inderdaad op een andere manier naar mannen (en hun aandacht) te leren kijken? Als je dat lukt, zou je zo'n uitje als gisteravond vermoedelijk anders beleven; omdat je er dan zelf anders in staat.
zondag 4 september 2011 om 15:49
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 13:16:
[...]
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd.
Je zocht toch helemaal niets op? Je was daar toevallig beland met een vriendin die een beetje dom stond te praten met iemand daar. De lading hang jij er aan, niet zij. Zij vond het prima toen hij weer verder hobbelde naar een ander en jullie samen vertrokken. JIJ praat over spelbreker, niet slank en blond, niets voor jou, etc. JIJ praat over "hier kom je zonder seks niet meer onderuit", zij niet.
Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.
Je maakt het jezelf wel heel erg moeilijk zo. Zelfs een relatief onschuldig prietpraatje op een feest wordt voor jou een versierpoging, of een man die uit is op alleen seks en waar je geen toekomst mee ziet.
Hoe kom je er nou toch bij dat je "verplicht" bent tot seks na een onschuldige flirt of een praatje? Waarom zou je bij de eerste kennismaking na moeten denken over het wel of niet hebben van toekomstplannen?
[...]
Ja, dat is het.
Ik heb daar wel een reden voor, maar ben het zat dat dit steeds het excuus is om het zo te blijven zien.
En dit soort gelegenheiden 'opzoeken' houdt dit in stand, daar wordt het idee alleen maar in bevestigd.
Je zocht toch helemaal niets op? Je was daar toevallig beland met een vriendin die een beetje dom stond te praten met iemand daar. De lading hang jij er aan, niet zij. Zij vond het prima toen hij weer verder hobbelde naar een ander en jullie samen vertrokken. JIJ praat over spelbreker, niet slank en blond, niets voor jou, etc. JIJ praat over "hier kom je zonder seks niet meer onderuit", zij niet.
Ik denk dat daar het negatieve gevoel over gisteravond ook vandaan komt, grotendeels.
Je maakt het jezelf wel heel erg moeilijk zo. Zelfs een relatief onschuldig prietpraatje op een feest wordt voor jou een versierpoging, of een man die uit is op alleen seks en waar je geen toekomst mee ziet.
Hoe kom je er nou toch bij dat je "verplicht" bent tot seks na een onschuldige flirt of een praatje? Waarom zou je bij de eerste kennismaking na moeten denken over het wel of niet hebben van toekomstplannen?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 4 september 2011 om 17:13
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 13:12:
[...]
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
Ik denk dat jij en je vriendin qua uitgaansgedrag niet helemaal een goede match zijn. Ik herken je verhaal wel, soms gedraag ik me zoals jij en soms zoals je vriendin, maar meestal ergens daartussen. Mijn vriendinnen idem. Maar als het bij jullie altijd zo gaat werkt het gewoon niet zo goed voor jullie beiden, want jij hebt het idee dat je door haar wordt ondergesneeuwd of constant in haar schaduw staat en zij heeft het idee dat ze jou heel erg op sleeptouw moet nemen of jou moet vermaken. Dus vandaar dat ik denk/speculeer dat jullie gewoon niet elkaars juiste stapmaatjes zijn.
Daarnaast denk ik ook dat je het iets te zwaar opneemt. Op zulk soort feestjes ontmoet je vaak veel mensen en dat is gewoon gezellig. Soms heb je met iemand een goede klik en lach je je de hele avond suf of heb je onverwachts een heel interessant gesprek met een onbekende. Een andere keer heb je degene die je ontmoet gewoon niet zoveel te melden en dan scheiden de wegen zich alweer na vijf minuten. Zo zie ik het tenminste.
Zou ik in mijn achterhoofd hebben dat ik op zoek moet naar een leuke man, dan wordt het allemaal veel te beladen en te moeilijk.
Ik vind ook dat je echt geen spelbreker bent en dat je misschien teveel aan je vriendin denkt en te weinig aan jezelf.
[...]
Ja, ik ben zelf ook even gaan terugkijken, maar het zit zo. Een korte tijd waren we echt met ons vieren. Aftastende fase, zeg maar. Beetje kennismaken over en weer, beetje grapjes. Mijn vriendin had het leuk met 'die van haar' , het zat er in dat als ik zou 'meewerken' het een avondje twee aan twee zou zijn geworden. Maar ik liet verstek gaan, en ontweek het (lichamelijke) contact, toen ik ook nog het groepje uitging om naar de wc's te gaan, was het moment voorbij. Toen ik terug kwam, was het meteen anders. Mijn vriendin haar anschluss hing twee meter verder bij een andere dame om haar nek. Die van mij bleef een beetje tussen ons beiden staan, totdat ook hij ineens een eind verderop stond. Ik had wel het gevoel dat dat aan mijn opstelling lag. Dat bedoel ik dan ook als ik zeg: spelbreker.
Mijn vriendin had nog even veel plezier, dat is wel zo, maar ik voel toch dat het anders had kunnen lopen, dat ze het nóg leuker had kunnen hebben. Want zij geniet namelijk wel van aandacht.
Ik denk dat jij en je vriendin qua uitgaansgedrag niet helemaal een goede match zijn. Ik herken je verhaal wel, soms gedraag ik me zoals jij en soms zoals je vriendin, maar meestal ergens daartussen. Mijn vriendinnen idem. Maar als het bij jullie altijd zo gaat werkt het gewoon niet zo goed voor jullie beiden, want jij hebt het idee dat je door haar wordt ondergesneeuwd of constant in haar schaduw staat en zij heeft het idee dat ze jou heel erg op sleeptouw moet nemen of jou moet vermaken. Dus vandaar dat ik denk/speculeer dat jullie gewoon niet elkaars juiste stapmaatjes zijn.
Daarnaast denk ik ook dat je het iets te zwaar opneemt. Op zulk soort feestjes ontmoet je vaak veel mensen en dat is gewoon gezellig. Soms heb je met iemand een goede klik en lach je je de hele avond suf of heb je onverwachts een heel interessant gesprek met een onbekende. Een andere keer heb je degene die je ontmoet gewoon niet zoveel te melden en dan scheiden de wegen zich alweer na vijf minuten. Zo zie ik het tenminste.
Zou ik in mijn achterhoofd hebben dat ik op zoek moet naar een leuke man, dan wordt het allemaal veel te beladen en te moeilijk.
Ik vind ook dat je echt geen spelbreker bent en dat je misschien teveel aan je vriendin denkt en te weinig aan jezelf.
zondag 4 september 2011 om 19:05
Vriendin en ik kennen elkaar door en door en weten van elkaar dat we erg verschillend zijn.
Het is zo jammer dat ik hier en daar dan lees dat er sprake zou zijn van een soort van concurrentiegevoel omdat zij dan meer aandacht zou krijgen, of juist een arrogantie van mij omdat ik zo niet zou willen zijn.
Dat zijn twee verschillende dingen die ik allebei niet voel.
Het gevoel wat ik bij deze gelegenheid had is dat ik me dan zo klein voel, zo ongemakkelijk.
En zo'n onschuldige pietpraat vond ik het eigenlijk niet. Maar dat kwam misschien door al dat aangeraak, arm om mijn schouders, arm om mijn heupen, beetje tegen me aan staan.
Moet ik dit lekker vinden? Wat is hier de bedoeling anders van? Wat wordt er van mij verwacht? Terwijl ik het ook wel om me heen zag, mijn vriendin deed mee (maar dat wisten jullie al).
Dit zijn voor mij wel dingen die ik fijn vind als ik een eigen vent heb, maar niet met iemand die ik net een kwartier geleden voor het eerst heb ontmoet.
Idalee, jouw posts zijn waardevol.
En met name de reakties die op de eerste pagina staan, spreken me aan. De herkenningsverhalen dus.
Het is zo jammer dat ik hier en daar dan lees dat er sprake zou zijn van een soort van concurrentiegevoel omdat zij dan meer aandacht zou krijgen, of juist een arrogantie van mij omdat ik zo niet zou willen zijn.
Dat zijn twee verschillende dingen die ik allebei niet voel.
Het gevoel wat ik bij deze gelegenheid had is dat ik me dan zo klein voel, zo ongemakkelijk.
En zo'n onschuldige pietpraat vond ik het eigenlijk niet. Maar dat kwam misschien door al dat aangeraak, arm om mijn schouders, arm om mijn heupen, beetje tegen me aan staan.
Moet ik dit lekker vinden? Wat is hier de bedoeling anders van? Wat wordt er van mij verwacht? Terwijl ik het ook wel om me heen zag, mijn vriendin deed mee (maar dat wisten jullie al).
Dit zijn voor mij wel dingen die ik fijn vind als ik een eigen vent heb, maar niet met iemand die ik net een kwartier geleden voor het eerst heb ontmoet.
Idalee, jouw posts zijn waardevol.
En met name de reakties die op de eerste pagina staan, spreken me aan. De herkenningsverhalen dus.
zondag 4 september 2011 om 19:24
Ok, dan heb ik het dus verkeerd geïnterpreteerd, excuus. Het gaat jou in deze post dus niet om de relatie tussen jou en je vriendin, maar om je eigen onzekerheid en je gedrag naar mannen toe. Vervelend voor je dat je dat zo voelt.
Ik denk dat als die jongen jou tijdens het gesprek de hele tijd wilde aanraken het dan inderdaad geen onschuldige prietpraat was. Juist omdat ik zelf wel altijd van de onschuldige prietpraat ben vind ik aanrakerige mannen altijd vervelend. Sowieso eigenlijk, want ze komen te snel in mijn persoonlijke ruimte.
Gesprekken met dat soort mannen kap ik ook altijd af. Mocht ik zo'n man toch wel gezellig vinden en de niet de indruk krijgen dat hij overduidelijk op mij aan het jagen is, maar meer dat hij te amicaal is, dan maak ik gewoon een opmerking in de trant van dat hij inderdaad teveel in mijn persoonlijke ruimte zit oid.
Overigens is een deel van de mannen met een slok op ook gewoon vervelend. Ik snap dat je je bij hen ongemakkelijk voelt en zoals net ook al schreef zou ik dat soort gesprekken afkappen.
Ik denk dat als die jongen jou tijdens het gesprek de hele tijd wilde aanraken het dan inderdaad geen onschuldige prietpraat was. Juist omdat ik zelf wel altijd van de onschuldige prietpraat ben vind ik aanrakerige mannen altijd vervelend. Sowieso eigenlijk, want ze komen te snel in mijn persoonlijke ruimte.
Gesprekken met dat soort mannen kap ik ook altijd af. Mocht ik zo'n man toch wel gezellig vinden en de niet de indruk krijgen dat hij overduidelijk op mij aan het jagen is, maar meer dat hij te amicaal is, dan maak ik gewoon een opmerking in de trant van dat hij inderdaad teveel in mijn persoonlijke ruimte zit oid.
Overigens is een deel van de mannen met een slok op ook gewoon vervelend. Ik snap dat je je bij hen ongemakkelijk voelt en zoals net ook al schreef zou ik dat soort gesprekken afkappen.
zondag 4 september 2011 om 20:07
quote:Perel schreef op 04 september 2011 @ 19:05:
Vriendin en ik kennen elkaar door en door en weten van elkaar dat we erg verschillend zijn.
Het is zo jammer dat ik hier en daar dan lees dat er sprake zou zijn van een soort van concurrentiegevoel omdat zij dan meer aandacht zou krijgen, of juist een arrogantie van mij omdat ik zo niet zou willen zijn.
Je laat je in mijn ogen inderdaad nogal laatdunkend uit over haar gedrag tussen mannen.
Dat zijn twee verschillende dingen die ik allebei niet voel.
Gelukkig.
Het gevoel wat ik bij deze gelegenheid had is dat ik me dan zo klein voel, zo ongemakkelijk.
En zo'n onschuldige pietpraat vond ik het eigenlijk niet. Maar dat kwam misschien door al dat aangeraak, arm om mijn schouders, arm om mijn heupen, beetje tegen me aan staan.
Wat voor de één onschuldige prietpraat is wordt door een ander soms ervaren als hinderlijk. Dat maakt de intentie niet noodzakelijke anders. Voor jouw vriendin was het wel onschuldige prietpraat. Want toen hij vervolgens verder ging hangen bij een ander vond ze dat geen enkel probleem en vermaakte ze zich er niet minder om.
Moet ik dit lekker vinden? Waar staat dat dan? Dat je dat lekker moet vinden? Wat is hier de bedoeling anders van? Beetje hangen, misschien aftasten of er nog iets te zoenen valt of gewoon genieten van een gezellig avond en een beetje flirten. Sommige mannen willen inderdaad seks, anderen niet. Daar is bij voorbaat geen handleiding voor.
Wat wordt er van mij verwacht? Terwijl ik het ook wel om me heen zag, mijn vriendin deed mee (maar dat wisten jullie al).
Dit zijn voor mij wel dingen die ik fijn vind als ik een eigen vent heb, maar niet met iemand die ik net een kwartier geleden voor het eerst heb ontmoet.
Waarom zou je het dan toelaten? Als jij niet wil dat iemand aan je zit dan kan je dat subtiel duidelijk maken. (Hand vastpakken en van je af plukken bijvoorbeeld.) Waarom zou jij eigenlijk moeten doen wat anderen van jou verwachten, in plaats van wat je zelf wil? Niemand maakt zich daar druk over wat er van jou verwacht wordt, behalve jijzelf. Jouw vriendin verwachtte duidelijk helemaal niets. Die maakte er een gezellige avond van, die eindigde zoals hij eindigde. Zij hield zich blijkbaar niet bezig met verwachtingen vooraf, en misschien had ze die zelf ook wel helemaal niet.
Idalee, jouw posts zijn waardevol.
En met name de reakties die op de eerste pagina staan, spreken me aan. De herkenningsverhalen dus.Waarom is dat eigenlijk? Je vraagt je af wat je ermee moet en wat er van je verwacht wordt, maar je hebt het meeste steun aan mensen die het zelfde ervaren en die het ook niet weten.
Vriendin en ik kennen elkaar door en door en weten van elkaar dat we erg verschillend zijn.
Het is zo jammer dat ik hier en daar dan lees dat er sprake zou zijn van een soort van concurrentiegevoel omdat zij dan meer aandacht zou krijgen, of juist een arrogantie van mij omdat ik zo niet zou willen zijn.
Je laat je in mijn ogen inderdaad nogal laatdunkend uit over haar gedrag tussen mannen.
Dat zijn twee verschillende dingen die ik allebei niet voel.
Gelukkig.
Het gevoel wat ik bij deze gelegenheid had is dat ik me dan zo klein voel, zo ongemakkelijk.
En zo'n onschuldige pietpraat vond ik het eigenlijk niet. Maar dat kwam misschien door al dat aangeraak, arm om mijn schouders, arm om mijn heupen, beetje tegen me aan staan.
Wat voor de één onschuldige prietpraat is wordt door een ander soms ervaren als hinderlijk. Dat maakt de intentie niet noodzakelijke anders. Voor jouw vriendin was het wel onschuldige prietpraat. Want toen hij vervolgens verder ging hangen bij een ander vond ze dat geen enkel probleem en vermaakte ze zich er niet minder om.
Moet ik dit lekker vinden? Waar staat dat dan? Dat je dat lekker moet vinden? Wat is hier de bedoeling anders van? Beetje hangen, misschien aftasten of er nog iets te zoenen valt of gewoon genieten van een gezellig avond en een beetje flirten. Sommige mannen willen inderdaad seks, anderen niet. Daar is bij voorbaat geen handleiding voor.
Wat wordt er van mij verwacht? Terwijl ik het ook wel om me heen zag, mijn vriendin deed mee (maar dat wisten jullie al).
Dit zijn voor mij wel dingen die ik fijn vind als ik een eigen vent heb, maar niet met iemand die ik net een kwartier geleden voor het eerst heb ontmoet.
Waarom zou je het dan toelaten? Als jij niet wil dat iemand aan je zit dan kan je dat subtiel duidelijk maken. (Hand vastpakken en van je af plukken bijvoorbeeld.) Waarom zou jij eigenlijk moeten doen wat anderen van jou verwachten, in plaats van wat je zelf wil? Niemand maakt zich daar druk over wat er van jou verwacht wordt, behalve jijzelf. Jouw vriendin verwachtte duidelijk helemaal niets. Die maakte er een gezellige avond van, die eindigde zoals hij eindigde. Zij hield zich blijkbaar niet bezig met verwachtingen vooraf, en misschien had ze die zelf ook wel helemaal niet.
Idalee, jouw posts zijn waardevol.
En met name de reakties die op de eerste pagina staan, spreken me aan. De herkenningsverhalen dus.Waarom is dat eigenlijk? Je vraagt je af wat je ermee moet en wat er van je verwacht wordt, maar je hebt het meeste steun aan mensen die het zelfde ervaren en die het ook niet weten.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 4 september 2011 om 20:50
quote:Summerdance schreef op 04 september 2011 @ 13:03:
[...]
Probeer eens niet zo diep na te denken dan Perel
Het antwoord ligt meestal niet zo diep maar best wel aan de oppervlakte....
gewoon roepen wat als eerste in je opkomt
Waarom opende je dit topic..
Wat zat je dwars?
Je vriendin
De mensenmasa
De mannen
Je rooie hoofd?Je klinkt heel erg zelfbewust, de meeste mensen letten alleen op zichzelf, wat kan hun het schelen of jij een rood hoofd hebt? Accepteer jezelf. Ik ben dol op feestjes, mijn man haat ze. Ieder zijn ding toch.
[...]
Probeer eens niet zo diep na te denken dan Perel
Het antwoord ligt meestal niet zo diep maar best wel aan de oppervlakte....
gewoon roepen wat als eerste in je opkomt
Waarom opende je dit topic..
Wat zat je dwars?
Je vriendin
De mensenmasa
De mannen
Je rooie hoofd?Je klinkt heel erg zelfbewust, de meeste mensen letten alleen op zichzelf, wat kan hun het schelen of jij een rood hoofd hebt? Accepteer jezelf. Ik ben dol op feestjes, mijn man haat ze. Ieder zijn ding toch.
zondag 4 september 2011 om 20:52
zondag 4 september 2011 om 21:05
Ik zou zeggen wees blij dat je een vrouw bent! Daarmee bedoel ik, moest je een man zijn en met gelijkaardige zaken moeilijkheden hebben je nog een veel groter probleem hebt aangezien mannen meestal worden geacht het contact met het andere geslacht te leggen. En als je daarover iets zegt tegen andere mensen krijg je ook niet de meestal sympathieke reacties die je hier krijgt, nee dan is het "wees een man, dat is jouw job so get over it".
Je hebt hier waarschijnlijk geen boodschap maar ik wou het toch even in perspectief plaatsen.
Je hebt hier waarschijnlijk geen boodschap maar ik wou het toch even in perspectief plaatsen.