co-ouderschaps-perikelen

Tsja, waar te beginnen? Laat ik maar beginnen met het feit dat ik hulp nodig heb, tips, van alles bij de situatie waar ik nu in zit.



Ik ben een moeder van twee prachtige kids van 2 en 5 die mijn lust en mijn leven zijn! De vader van de kinderen en ik zijn sinds enige maanden uit elkaar. In maart kwam van hem uit het definitieve besluit zijn eigen weg te gaan. Ik heb hierop, uit angst voor ruzies (die in het verleden regelmatig uit de hand liepen) besloten om een eigen woonruimte te gaan zoeken. Per 1 mei kon ik naar een klein maar leefbaar appartement vertrekken.



Tot ik vertrok kon ik echter nergens terecht, dus ik moest bij mijn ex en mijn kinderen in huis blijven wonen. De verstandhouding was op zich redelijk, dus het was overleefbaar. Het paasweekend sloeg hij mij echter in een dronken bui in elkaar, waarop ik bij een vriend ben gaan logeren. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van vrienden heb ik geen aangifte tegen hem gedaan. Ik vind dat kinderen het recht hebben op beide ouders, wil hem zijn kinderen niet afnemen en mijn kinderen hun vader niet ontzeggen.



De afspraak is een co-ouderschap, week op week af. Ik ben naar mijn appartement vertrokken en hij woont in ons koophuis. Ik heb haast niets uit het koophuis meegenomen, wat kleding. Mijn meublilair heb ik zelf in elkaar geknutseld van steigerhout uit geldgebrek. Verder heb ik wat spullen gekregen. Mijn was doe ik bij vrienden iedere week. Alles uit angst om discussie of ruzie.



Inmiddels zijn we een paar maanden verder. Mijn huisje is klein, maar de kids en ik redden ons. De week dat ik de kinderen heb heerst er rust en regelmaat en doe ik mijn best het zo gezellig mogelijk te maken. Mijn ex heeft inmiddels een nieuwe relatie en denkt zelfs erover samen te gaan wonen in mijn oude huis.



So far so good zullen jullie denken. Zo makkelijk als het lijkt is het echter niet. Doordat ik zowel nog voor de koopwoning betaal als voor mijn appartement leef ik op dit moment van ongeveer 20 euro per week. Gelukkig heb ik hele lieve vrienden die me helpen met kleine dingetjes. Dat terwijl mijn ex steeds weekendjes weggaat met vrienden en een uitgaansleven van jewelste heeft.



Omdat de dingen met het huis nog niet goed geregeld zijn heb ik ervoor gekozen om de scheidingspapieren ook nog niet te tekenen. Hij heeft een eigen bedrijf, maar ondanks dat heb ik de laatste maand het idee dat hij iedere situatie aangrijpt om geld bij mij los te krijgen. Hij wil ineens de kinderbijslag op zijn rekening gestort krijgen bijvoorbeeld, omdat hij niet gelooft dat ik dat aan kinderkleding besteed. Geld wat ik niet heb, want ik leef al op de rand nu. Verder heb ik niet het idee dat mijn kinderen bij hem de zorg en liefde krijgen die ze nodig hebben. De communicatie onderling verloopt ook niet goed. Ik ben bang voor mijn ex en vertrouw hem niet meer. Nu dreigt hij juridische hulp in te schakelen om de dingen voor hemzelf zo goed mogelijk te regelen.



Het liefst heb ik de kinderen helemaal bij mij, want deze situatie is niet goed voor ze zo. Maar dit kan gewoon niet. Maar nu resten mij wel vele vragen:



- hoe regel je zo'n co-ouderschap nou precies (ik heb absoluut geen geld voor juristen/ advocaten enz.)

- wie heeft ervaring met een soortgelijke situatie (heb echt een goede sparringspartner nodig!!)

- wie heeft ervaring met extreme agressie bij (ex-)partners en hoe uit zich dit naar anderen (bijvoorbeeld nieuwe partners of kinderen)

- zijn er fincanciele regelingen/ tegemoetkomingen voor alleenstaande ouders?



Hoor graag jullie adviezen, bedankt alvast.

Het is meer zo dat ik geen aangifte heb gedaan om de gemoederen goed te houden. Ik vind dat ik voor mijn kinderen niet kan en mag beslissen dat ze hun vader niet zien. En geloof me, de dag dat ik erachter kom dat hij die twee met 1 vinger aanraakt is het over, maar ik heb er vertrouwen in dat deze dag nooit komt. Dit is een keuze die ik echt heel bewust gemaakt heb in ieder geval... hoe onverantwoord anderen het misschien mogen vinden!



En een advocaat, ja, wil ik wel, maar waar haal ik het geld vandaan?

Oh en het is niet zo dat mijn inkomen laag is, maar doordat ik twee huizen betaal op dit moment is het niet meer kostendekkend!

juridisch loket is inderdaad een goeie, daar ga ik volgende week eens heenbellen! Tnx!

sorry pfff, zit in een paar minuten mijn verhaal op te tikken... al lastig genoeg, en ben er niet zo bedreven in.... sorry hoor!

Snap dat dit forum niet zaligmakend is, maar ik heb op dit moment helemaal niemand om hier over te praten, en ik moet gewoon ergens beginnen!



@ dubiootje: het geweld is er al vrij lang, vanaf de zwangerschap van mijn eerste kind. Dit varieerde van hard duwen tot mijn keel dichtknijpen. Maar ga alsjeblieft niet zeggen dat ik eerder weg had moeten gaan, gemaakte keuzes en gedane zaken nemen geen keer namelijk! En uitleg over deze keuzes maakt het verhaal alleen maar ingewikkelder. Het gaat mij om het nu, niet om de 'fouten' die ik allang gemaakt heb.

wie verwacht bij de start van een relatie dat de man waar jij zo verliefd op bent zich ontpopt tot iemand die met teveel drank op erop los rost en de volgende dag steeds beweert dat er niets is gebeurd? Niemand toch?

Nee, maar ik ben bang dat ik zoveel kwaad bloed zet met die aangifte dat hij een rechtzaak aangaat om volledige voogdij te krijgen. Twee jaar geleden heeft hij mij gedwongen naar een psychiater te gaan, omdat hij van mening was dat ik gek was, dat ik de verhalen over zijn mishandeling verzon.



Uitkomst bij de psychiater was dat er met mij in ieder geval niet heel veel mis was,maar het geeft wel aan dat mijn ex enigszins de weg kwijt is. Met mijn kinderen gaat hij gelukkig anders om.



En ik wil ook een andere oplossing dan dit co-ouderschap, maar ik weet niet wat of hoe. En jullie hebben allemaal gelijk, juridisch advies van een advocaat kan uitkomst bieden, dus moet ik maar via een juridisch loket ofzo proberen om zo goedkoop mogelijk hulp te krijgen.

Dubiootje, de 'welbekende' waas met drank op. En zelf zei hij altijd het niet meer te weten.... De aantal keren geweld namen niet toe, die kwamen bij vlagen. De vorm van geweld werd wel steeds extremer. De laatste keer heeft hij me doof aan 1 oor geslagen, waardoor ik maanden lang niks gehoord heb aan 1 kant en mijn hele oor paars was.