Werk & Studie
alle pijlers
Advies nodig
vrijdag 15 december 2017 om 09:35
Ik ben in een situatie beland waar ik me geen raad mee weet. Graag jullie advies.
Ik werk al een aantal jaar in vast dienstverband bij deze werkgever.
Toen ik begon bestond mijn afdeling uit 3 fulltimers. Het probleem begon toen mijn 2 collega's tegelijkertijd langdurig ziek werden. Ik heb toen meer dan een jaar fulltime+ in mijn eentje het werk gedaan. Er Is toen een uitzendkracht aangenomen maar helaas is dat niks geworden.
De stress voor mij was enorm maar zat inmiddels in een soort roes waarin ik doorstampte en met oogkleppen op door het werk raasde.
Toen kwam collega 1 weer opbouwen en is de andere is niet meer teruggekomen.
Mijn manager heeft toen besloten dat collega en ik het wel samen moesten kunnen want er moest bezuinigd worden.
Zo ploeterden wij samen verder en hebben meerdere keren aangegeven dat het niet te doen was.
Toen de zomervakantie eraan kwam en we elkaar 3 weken zouden afwisselen. Dus 3 weken in je eentje en daarna vakantie of andersom.
Inmiddels had ik nagenoeg geen reserve meer en heb die 3 weken op wilskracht gewerkt, ging huilend naar het werk en huilend weer naar huis.
Dit heb ik weer aangekaart maar helaas was er niks aan te doen.
Goed, mijn vakantie kwam eraan waarin ik me erg ziek voelde en naar de dokter ben gegaan. Dit heeft geresulteerd in 2 operaties binnen 3 weken en mogelijk een slechte uitslag. (Gelukkig was deze goed).
Na een paar weken ben ik weer begonnen op het werk. Paar uur per dag om rustig te beginnen.
Mijn collega had al die weken in haar up als een paard moeten werken en op het moment dat ik weer kwam is ze ingestort en zit ze in de ziektewet.
Daar zat ik dan 4 uur per dag opbouwend vanuit ziekte in mijn eentje. ... Ik werd niet beter, Ik werd steeds slechter.
Ik heb met hr, bedrijfsarts en bedrijfspsycholoog met manager gesproken en in overleg is er een collega uit een ander team fulltime bij mij gezet om te helpen.
Ik zou nu 3 uur per dag werken waarin ik de mails beantwoord en het uitvoerende werk delegeer naar deze collega en er ben om vragen te beantwoorden want collega heeft een andere functie en weet logischerwijs niet alles. De afspraak is gemaakt dat ik niet alleen hoef te zitten.
Nu komt er weer een vakantie aan en mijn collega had de week van kerst al vrijgenomen , plus 1 dag in het nieuwe jaar en ik had de week van het nieuwe jaar al gereserveerd.
In het wekelijks overleg met mijn manager had ik bij mijn manager willen aankaarten dat ik op deze manier de week van kerst alleen zou zijn, wie zou er bij mij zitten? Hoe gingen we dat doen?
Echter heb ik die kans niet gekregen want hij deelde mee dat ik de eerste dag van mijn vakantie terug moest komen om te werken want hij had anders niemand.
Dus de afspraken die ik heb staan die worden nu compleet genegeerd en ik voel me daar zo rot over.
Ben jankend naar huis gereden en zit er compleet doorheen. Pijn in mijn lijf, hoofdpijn, opgejaagd, hartkloppingen noem het maar.
Ik ging met zoveel moeite die paar uur per dag werken omdat ik wel graag wilde en weet dat ze me nodig hebben maar dit helpt niet.
Wat moet ik nu doen, zien hoe ik die dagen doorkom of me nu helemaal ziek melden. (Wat zou voelen of ik collega"s in de steek laat).
Ik kan niet meer en ben op.
Help!
(Lang verhaal, sorry daarvoor)
Ik werk al een aantal jaar in vast dienstverband bij deze werkgever.
Toen ik begon bestond mijn afdeling uit 3 fulltimers. Het probleem begon toen mijn 2 collega's tegelijkertijd langdurig ziek werden. Ik heb toen meer dan een jaar fulltime+ in mijn eentje het werk gedaan. Er Is toen een uitzendkracht aangenomen maar helaas is dat niks geworden.
De stress voor mij was enorm maar zat inmiddels in een soort roes waarin ik doorstampte en met oogkleppen op door het werk raasde.
Toen kwam collega 1 weer opbouwen en is de andere is niet meer teruggekomen.
Mijn manager heeft toen besloten dat collega en ik het wel samen moesten kunnen want er moest bezuinigd worden.
Zo ploeterden wij samen verder en hebben meerdere keren aangegeven dat het niet te doen was.
Toen de zomervakantie eraan kwam en we elkaar 3 weken zouden afwisselen. Dus 3 weken in je eentje en daarna vakantie of andersom.
Inmiddels had ik nagenoeg geen reserve meer en heb die 3 weken op wilskracht gewerkt, ging huilend naar het werk en huilend weer naar huis.
Dit heb ik weer aangekaart maar helaas was er niks aan te doen.
Goed, mijn vakantie kwam eraan waarin ik me erg ziek voelde en naar de dokter ben gegaan. Dit heeft geresulteerd in 2 operaties binnen 3 weken en mogelijk een slechte uitslag. (Gelukkig was deze goed).
Na een paar weken ben ik weer begonnen op het werk. Paar uur per dag om rustig te beginnen.
Mijn collega had al die weken in haar up als een paard moeten werken en op het moment dat ik weer kwam is ze ingestort en zit ze in de ziektewet.
Daar zat ik dan 4 uur per dag opbouwend vanuit ziekte in mijn eentje. ... Ik werd niet beter, Ik werd steeds slechter.
Ik heb met hr, bedrijfsarts en bedrijfspsycholoog met manager gesproken en in overleg is er een collega uit een ander team fulltime bij mij gezet om te helpen.
Ik zou nu 3 uur per dag werken waarin ik de mails beantwoord en het uitvoerende werk delegeer naar deze collega en er ben om vragen te beantwoorden want collega heeft een andere functie en weet logischerwijs niet alles. De afspraak is gemaakt dat ik niet alleen hoef te zitten.
Nu komt er weer een vakantie aan en mijn collega had de week van kerst al vrijgenomen , plus 1 dag in het nieuwe jaar en ik had de week van het nieuwe jaar al gereserveerd.
In het wekelijks overleg met mijn manager had ik bij mijn manager willen aankaarten dat ik op deze manier de week van kerst alleen zou zijn, wie zou er bij mij zitten? Hoe gingen we dat doen?
Echter heb ik die kans niet gekregen want hij deelde mee dat ik de eerste dag van mijn vakantie terug moest komen om te werken want hij had anders niemand.
Dus de afspraken die ik heb staan die worden nu compleet genegeerd en ik voel me daar zo rot over.
Ben jankend naar huis gereden en zit er compleet doorheen. Pijn in mijn lijf, hoofdpijn, opgejaagd, hartkloppingen noem het maar.
Ik ging met zoveel moeite die paar uur per dag werken omdat ik wel graag wilde en weet dat ze me nodig hebben maar dit helpt niet.
Wat moet ik nu doen, zien hoe ik die dagen doorkom of me nu helemaal ziek melden. (Wat zou voelen of ik collega"s in de steek laat).
Ik kan niet meer en ben op.
Help!
(Lang verhaal, sorry daarvoor)
vrijdag 15 december 2017 om 09:44
Je stormt op een burn-out af, als je het al niet hebt. Je laat steeds over je heen lopen, je pikt teveel. Je kunt nu twee dingen doen:
- je baas vertellen dat het wat jou betreft twee voor twaalf is, en kijken of hij met oplossingen komt.
- je ziek melden. Je bént tenslotte ook ziek.
Voor in de toekomst: niet meer doen,dat doorbuffelen terwijl het eigenlijk niet kan. Het is in de basis best simpel: je baas is verantwoordelijk voor het personeel en de bezetting. Hij maakt er jóuw probleem van en jij laat het toe. Voortaan gewoon je uiterste best doen binnen je werkuren en wat niet af is blijft liggen.
Als jij toch in je eentje alles blijft opvangen, is er voor je baas ook geen noodzaak om iets te veranderen.
- je baas vertellen dat het wat jou betreft twee voor twaalf is, en kijken of hij met oplossingen komt.
- je ziek melden. Je bént tenslotte ook ziek.
Voor in de toekomst: niet meer doen,dat doorbuffelen terwijl het eigenlijk niet kan. Het is in de basis best simpel: je baas is verantwoordelijk voor het personeel en de bezetting. Hij maakt er jóuw probleem van en jij laat het toe. Voortaan gewoon je uiterste best doen binnen je werkuren en wat niet af is blijft liggen.
Als jij toch in je eentje alles blijft opvangen, is er voor je baas ook geen noodzaak om iets te veranderen.
vrijdag 15 december 2017 om 09:58
Meld je weer volledig ziek. Je werkgever houd zich niet aan de afspraken over reïntegratie. Blijf thuis tot het Veel beter gaat en zoek dan een andere baan.
Bel vandaag nog even de bedrijfsarts en leg uit war er aan de hand is.
Bel vandaag nog even de bedrijfsarts en leg uit war er aan de hand is.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 15 december 2017 om 10:01
Ja, ziek melden, want op deze manier kun je helemaal niet verder beter worden, alleen verslechteren. Heel vervelend voor je werkgever, maar niets aan te doen; had men maar beter mee moeten denken en harder naar oplossingen dan wel extra medewerkers moeten zoeken. Sterkte!
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 15 december 2017 om 10:03
Jullie hebben gelijk en ik heb meerdere malen aangekaart dat het 2 voor 12 is.
Dan wordt er gezegd dat ik me aan de gemaakte afspraken moet houden en gewoon moet loslaten. Maar in de praktijk geldt dat totdat de manager een serieus probleem heeft en dan krijg ik voor mijn gevoel het mes op de keel.
Dan wordt er gezegd dat ik me aan de gemaakte afspraken moet houden en gewoon moet loslaten. Maar in de praktijk geldt dat totdat de manager een serieus probleem heeft en dan krijg ik voor mijn gevoel het mes op de keel.
anoniem_360662 wijzigde dit bericht op 15-12-2017 10:03
0.17% gewijzigd
vrijdag 15 december 2017 om 10:04
Dat moet je dan niet laten gebeuren. Echt heel duidelijk je grenzen afbakenen. Niet makkelijk, wel heel lonend.Lillybit schreef: ↑15-12-2017 10:03Jullie hebben gelijk en ik heb meerdere malen aangekaart dat het 2 voor 12 is.
Dan wordt er gezegd dat ik me aan de gemaakte afspraken moet houden en gewoon moet loslaten. Maar in de praktijk geldt dat totdat de manager een serieus probleem heeft en dan krijg ik voor mijn gevoel het mes op de keel.
vrijdag 15 december 2017 om 10:06
vrijdag 15 december 2017 om 10:07
Het is niet 2 voor 12 maar kwart over 12
Wat begonnen is als goed werknemerschap is nu volledig uitgebuit door je werkgever. Ze hebben nu FTe wegbezuinigd terwijl dit helemaal niet mogelijk is.
En het gelag mag jij betalen.
Pak de telefoon en meld je volledig ziek. Ga langs de huisarts en doe je verhaal en maak een afspraak met de bedrijfsarts. Probeer tot rust te komen voor zover mogelijk (ik zie signalen dat je in een burn out zit en dan duurt het herstel heel lang..) en zoek daarna zsm een nieuwe baan.
Wat begonnen is als goed werknemerschap is nu volledig uitgebuit door je werkgever. Ze hebben nu FTe wegbezuinigd terwijl dit helemaal niet mogelijk is.
En het gelag mag jij betalen.
Pak de telefoon en meld je volledig ziek. Ga langs de huisarts en doe je verhaal en maak een afspraak met de bedrijfsarts. Probeer tot rust te komen voor zover mogelijk (ik zie signalen dat je in een burn out zit en dan duurt het herstel heel lang..) en zoek daarna zsm een nieuwe baan.
vrijdag 15 december 2017 om 10:09
Ik weet het en dat ga ik ook doen.Gele_Suikerspin schreef: ↑15-12-2017 10:06Euh? Luister jij weleens naar je eigen lichaam.
Niemand heeft je gedwongen zo hard te werken, dat was je eigen keus.
Je kon ook gewoon normaal werken, zodat je werkgever zag dat er nog een fulltimer nodig was.
Of van baan wisselen.
Ziek melden, rust nemen en aan jezelf werken.
Het is alsof ik al mijn zelfvertrouwen kwijt ben en niet voor mezelf durf te kiezen.
vrijdag 15 december 2017 om 10:09
Je kunt beter maar gaan accepteren dat je ziek bent, te lang over je grenzen bent gegaan. Want dat is de eerste stap naar weer beter worden:
https://www.thuisarts.nl/overspannen/ik-ben-overspannen
https://www.thuisarts.nl/overspannen/ik-ben-overspannen
vrijdag 15 december 2017 om 10:10
Nee, je stelt je niet aan! Ik sluit me aan bij bovenstaande reacties.
Ook je werkgever houdt zich niet aan de gemaakte afspraken. En trouwens, je hebt moeite om deze uren vol te houden dus dat is sowieso ook iets om met de bedrijfsarts te bespreken. Het word je te veel, dat is niet gek hoor, dat heeft zich al een jaar opgebouwd. En toen moest je "tussendoor" ook nog geopereerd worden. Ik zou in jouw geval weer volledig ziek melden en vragen om gesprek arbo-arts.
Vind je dat je collega die nu ook in de ziektewet zit zich aanstelt? (Ik gok dat je nee gaat antwoorden. Waarom vind je dat dan wel van jezelf?)Blijkbaar valt de een na de ander uit op jullie afdeling. Dat is niet normaal!
Ook je werkgever houdt zich niet aan de gemaakte afspraken. En trouwens, je hebt moeite om deze uren vol te houden dus dat is sowieso ook iets om met de bedrijfsarts te bespreken. Het word je te veel, dat is niet gek hoor, dat heeft zich al een jaar opgebouwd. En toen moest je "tussendoor" ook nog geopereerd worden. Ik zou in jouw geval weer volledig ziek melden en vragen om gesprek arbo-arts.
Vind je dat je collega die nu ook in de ziektewet zit zich aanstelt? (Ik gok dat je nee gaat antwoorden. Waarom vind je dat dan wel van jezelf?)Blijkbaar valt de een na de ander uit op jullie afdeling. Dat is niet normaal!
vrijdag 15 december 2017 om 10:12
Dank je wel voor de link.Gele_Suikerspin schreef: ↑15-12-2017 10:09Je kunt beter maar gaan accepteren dat je ziek bent, te lang over je grenzen bent gegaan. Want dat is de eerste stap naar weer beter worden:
https://www.thuisarts.nl/overspannen/ik-ben-overspannen
Accepteren dat je "zwak" bent is erg lastig maar gisteren toen ik na dat gesprek naar huis reed was ik ineens thuis. Geen idee hoe ik er was gekomen. Dat was zo eng.
vrijdag 15 december 2017 om 10:15
Nee mijn collega stelt zich zeker niet aan. Ze is ook niet de enige. Er zijn er meerdere die onder deze manager vallen ziek thuis.Zebrahondje schreef: ↑15-12-2017 10:10Nee, je stelt je niet aan! Ik sluit me aan bij bovenstaande reacties.
Ook je werkgever houdt zich niet aan de gemaakte afspraken. En trouwens, je hebt moeite om deze uren vol te houden dus dat is sowieso ook iets om met de bedrijfsarts te bespreken. Het word je te veel, dat is niet gek hoor, dat heeft zich al een jaar opgebouwd. En toen moest je "tussendoor" ook nog geopereerd worden. Ik zou in jouw geval weer volledig ziek melden en vragen om gesprek arbo-arts.
Vind je dat je collega die nu ook in de ziektewet zit zich aanstelt? (Ik gok dat je nee gaat antwoorden. Waarom vind je dat dan wel van jezelf?)Blijkbaar valt de een na de ander uit op jullie afdeling. Dat is niet normaal!
Ik ben altijd een soort rots geweest (senior) maar zelfs ik trek het niet.
Dat klinkt arrogant realiseer ik me nu.
vrijdag 15 december 2017 om 10:20
Je hebt trouwens een superdomme werkgever. Doordat meerdere medewerkers ziek worden op deze afdeling, blijven functies bezet, kunnen er mogelijk geen nieuwe medewerkers aangenomen worden hiervoor én moeten andere collega's het dus naast al hun andere werk overnemen. Kost alleen maar geld dit, hadden ze beter al veel eerder één nieuwe medewerker aan kunnen nemen.
Maar goed, dat is dus absoluut niet jouw probleem want jij hebt samen met collega's al veel eerder aangegeven dat het niet ging werken. En nu wordt dat zichtbaar. Jammer hoor, je werkgever maakt daar wat fouten in en die is verantwoordelijk.
Probeer het zakelijk te bekijken..wellicht (hopelijk) voel je je dan wat minder een aansteller.
Maar goed, dat is dus absoluut niet jouw probleem want jij hebt samen met collega's al veel eerder aangegeven dat het niet ging werken. En nu wordt dat zichtbaar. Jammer hoor, je werkgever maakt daar wat fouten in en die is verantwoordelijk.
Probeer het zakelijk te bekijken..wellicht (hopelijk) voel je je dan wat minder een aansteller.
vrijdag 15 december 2017 om 10:22
Nee, is niet arrogant. Je weet wat je waard bent. Jammer dat je leidinggevende niet zuinig op je is geweest.
vrijdag 15 december 2017 om 10:23
Dank je wel.Zebrahondje schreef: ↑15-12-2017 10:20Je hebt trouwens een superdomme werkgever. Doordat meerdere medewerkers ziek worden op deze afdeling, blijven functies bezet, kunnen er mogelijk geen nieuwe medewerkers aangenomen worden hiervoor én moeten andere collega's het dus naast al hun andere werk overnemen. Kost alleen maar geld dit, hadden ze beter al veel eerder één nieuwe medewerker aan kunnen nemen.
Maar goed, dat is dus absoluut niet jouw probleem want jij hebt samen met collega's al veel eerder aangegeven dat het niet ging werken. En nu wordt dat zichtbaar. Jammer hoor, je werkgever maakt daar wat fouten in en die is verantwoordelijk.
Probeer het zakelijk te bekijken..wellicht (hopelijk) voel je je dan wat minder een aansteller.
Ik probeer altijd mijn eigen aandeel te zien maar in dit geval kan ik met mijn hand op het hart zeggen dat ik er alles aan heb gedaan.
Moet het inderdaad zakelijk aanpakken.
vrijdag 15 december 2017 om 10:25
Dat steekt ook enorm. Dacht dat ik meer waard was.Zebrahondje schreef: ↑15-12-2017 10:22Nee, is niet arrogant. Je weet wat je waard bent. Jammer dat je leidinggevende niet zuinig op je is geweest.
vrijdag 15 december 2017 om 10:36
Inderdaad.Zebrahondje schreef: ↑15-12-2017 10:31Begrijpelijk! Wellicht dacht je baas dat het allemaal wel doorgedrukt kon worden (en zolang jij werk aan blijft nemen, kan dat dus ook..). Jammer, verkeerde inschatting. Hij zal wel balen straks! Maar ook dat is zijn probleem.
Ik ga zo bellen dat ik thuis blijf en ziek ben.
Heb het er benauwd van.
vrijdag 15 december 2017 om 10:36
Daar ligt waarschijnlijk jou intrinsieke motivatie om structureel over je eigen grenzen heen te gaan.
Je wilde jezelf bewijzen en je baas 'niet laten vallen'. Je bent waarschijnlijk ook heel erg betrokken bij het bedrijf.
Maar goed werknemerschap is ook dat je je eigen grenzen bewaakt en Nee durft te zeggen op de momenten dat er geen enkele ruimte meer is voor meer werk erbij.
vrijdag 15 december 2017 om 10:39
Vinger op de zere plaats.LiveLoveLaugh2 schreef: ↑15-12-2017 10:36Daar ligt waarschijnlijk jou intrinsieke motivatie om structureel over je eigen grenzen heen te gaan.
Je wilde jezelf bewijzen en je baas 'niet laten vallen'. Je bent waarschijnlijk ook heel erg betrokken bij het bedrijf.
Maar goed werknemerschap is ook dat je je eigen grenzen bewaakt en Nee durft te zeggen op de momenten dat er geen enkele ruimte meer is voor meer werk erbij.
Ik probeerde inderdaad zoveel uit mezelf te halen ook omdat er mij een managersfunctie is voorgehouden die ineens door bezuinigingen niet door kon gaan.
