Werk & Studie
alle pijlers
Anderen hebben problemen met mijn leeftijd. Denk ik.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:07
Goedemorgen allemaal!
He, er zit me toch wat dwars. Ik ben 21 en werk voor mijn vader, en we zijn in principe met zijn tween in het bedrijf. Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd). Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg. Maar ik merk dat een hoop mensen mij vaak aankijken van, zo, dus jij hebt dit nodig? Echt waar? Jij klein meisje.Wacht maar even, ik doe het wanneer ik er zin heb. Een heleboel mensen nemen mij gewoon niet serieus.
Zo ook een aantal van onze huurders, die bijvoorbeeld de huur nooit op tijd betalen. Dus ik ga daar weer naartoe vandaag, en vertel die man dat hij deze keer echt op tijd moet gaan betalen, het is al de zoveelste keer blablabla. Gaat hij mij op een hele kinderlijke toon dingen uitleggen. Dingen die trouwens nergens op slaan, je hebt de huur te betalen. Dus ik wuif dit soort verhalen beleefd weer weg, krijg ik te horen: "nou, ik bespreek dit wel even met je vader, ja?"
Dit maakt me af en toe zo nijdig. Ik ben niet de dochter van, of een klein kind. Dit is mijn werk en daar ben ik erg goed in en ik weet heel goed waar ik het over heb.
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil met deze post, ik vind het gewoon erg vervelend.
He, er zit me toch wat dwars. Ik ben 21 en werk voor mijn vader, en we zijn in principe met zijn tween in het bedrijf. Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd). Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg. Maar ik merk dat een hoop mensen mij vaak aankijken van, zo, dus jij hebt dit nodig? Echt waar? Jij klein meisje.Wacht maar even, ik doe het wanneer ik er zin heb. Een heleboel mensen nemen mij gewoon niet serieus.
Zo ook een aantal van onze huurders, die bijvoorbeeld de huur nooit op tijd betalen. Dus ik ga daar weer naartoe vandaag, en vertel die man dat hij deze keer echt op tijd moet gaan betalen, het is al de zoveelste keer blablabla. Gaat hij mij op een hele kinderlijke toon dingen uitleggen. Dingen die trouwens nergens op slaan, je hebt de huur te betalen. Dus ik wuif dit soort verhalen beleefd weer weg, krijg ik te horen: "nou, ik bespreek dit wel even met je vader, ja?"
Dit maakt me af en toe zo nijdig. Ik ben niet de dochter van, of een klein kind. Dit is mijn werk en daar ben ik erg goed in en ik weet heel goed waar ik het over heb.
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil met deze post, ik vind het gewoon erg vervelend.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:46
quote:ingmagh schreef op 23 maart 2010 @ 11:43:
[...]
Ik hoop dat jouw baas je al heeft weggestuurd voordat je bovenstaande te kennen geeft zeg. Hoe moeten nieuwe mensen nou ooit ervaring op doen, als die oude garde (die natuurlijk altijd zo is geweest en nooit wat heeft hoeven te leren) ze niet op de werkvloer wil hebben?
Ik heb enkele stagiairs hier lopen. Ik wil ze met alle liefde van alles leren. Maar ik neem geen bevelen aan nee.
Overigens werk ik in de advocatuur en hierarchie is hier misschien wat meer gebruikelijk dan elders.
[...]
Ik hoop dat jouw baas je al heeft weggestuurd voordat je bovenstaande te kennen geeft zeg. Hoe moeten nieuwe mensen nou ooit ervaring op doen, als die oude garde (die natuurlijk altijd zo is geweest en nooit wat heeft hoeven te leren) ze niet op de werkvloer wil hebben?
Ik heb enkele stagiairs hier lopen. Ik wil ze met alle liefde van alles leren. Maar ik neem geen bevelen aan nee.
Overigens werk ik in de advocatuur en hierarchie is hier misschien wat meer gebruikelijk dan elders.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:46
Zizia, ik heb ongeveer hetzelfde gehad. Was op mijn 22e directiesecretaresse, en kreeg vaak te horen "Geef me de baas maar even, dan regel ik dat zelf wel" en het hele simpele: "Mijn baas betaalt mij om dit te regelen. Dat doe ik dus ook. "
Dus als iemand zegt iets wel met je vader te zullen bespreken, kan je hem melden dat hij een schriftelijk verzoek aan je baas kan doen (noem hem dan ook baas, en niet vader) en dat dat verzoek ook eerst langs jou gaat. En dat jij dan contact met hem zult opnemen. PA's worden betaald om dingen, mensen en vragen te filteren, zodat de baas tijd heeft om geld te verdienen.
Gewoon zorgen dat ie de baas niet te pakken krijgt. En dit ook even melden aan je vader, zodat niet meteen je hele autoriteit onder je vandaan wordt gezaagd
Dus als iemand zegt iets wel met je vader te zullen bespreken, kan je hem melden dat hij een schriftelijk verzoek aan je baas kan doen (noem hem dan ook baas, en niet vader) en dat dat verzoek ook eerst langs jou gaat. En dat jij dan contact met hem zult opnemen. PA's worden betaald om dingen, mensen en vragen te filteren, zodat de baas tijd heeft om geld te verdienen.
Gewoon zorgen dat ie de baas niet te pakken krijgt. En dit ook even melden aan je vader, zodat niet meteen je hele autoriteit onder je vandaan wordt gezaagd
dinsdag 23 maart 2010 om 11:47
Ik word ook vaak aangesproken als secretaresse van mijn man. Terwijl ik net zoveel eigenaar ben. En over veel kennis beschik. Ik word er soms wel moe van dat ik extra m'n best moet doen, zeker omdat we in een echte mannenwereld werken. Niet alle mannen vinden het leuk als een vrouw meer weet over techniek dan zijzelf. Meestal kan ik me er wel bij neerleggen en denk ze moesten eens weten. Soms word het me teveel, iedereen heeft weleens een baaldag. Onze klanten die bellen moeten het ook echt met mij afhandelen. Soms krijgen ze mijn man te spreken, die dan weer hetzelfde verhaal verteld als ik, gelukkig. Als de klant eenmaal bij ons op bezoek is geweest, veranderd meestal de houding.
In jouw geval denk ik vooral dat het feit dat je de dochter van de baas bent wel meespeelt. daarnaast kan ik me voorstellen, gezien je leeftijd, dat veel klanten eerst altijd kontakt met je vader opnamen. Pas sinds jij er werkt dienen ze kontakt met jouw op te nemen. Oude patronen doorbreek je niet zomaar. Houding en gedrag is erg belangrijk.
In jouw geval denk ik vooral dat het feit dat je de dochter van de baas bent wel meespeelt. daarnaast kan ik me voorstellen, gezien je leeftijd, dat veel klanten eerst altijd kontakt met je vader opnamen. Pas sinds jij er werkt dienen ze kontakt met jouw op te nemen. Oude patronen doorbreek je niet zomaar. Houding en gedrag is erg belangrijk.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:49
quote:Katherina schreef op 23 maart 2010 @ 11:45:
Oh, Isabon, dat meen je toch niet? Jonge mensen kunnen toch ook de capaciteiten hebben die nodig zijn voor leidinggevende?
Waarom zie je alle jonge mensen als snotneuzen?
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
Oh, Isabon, dat meen je toch niet? Jonge mensen kunnen toch ook de capaciteiten hebben die nodig zijn voor leidinggevende?
Waarom zie je alle jonge mensen als snotneuzen?
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:52
isabon, meen je dat nou, dat je discrimineert op leeftijd, tot op zo'n niveau dat je ontslag neemt als je leidinggevende jonger is dan jij? Dat wordt nog leuk als je richting de 65 gaat, dan blijft er verder niet veel over dat ouder is dan jij.
Ik ben adviseur ecologie, en heb al vaak meegemaakt dat mijn leeftijd mensen dwars zat. Dingen als "nou ik loop hier al heel wat jaartjes langer mee dan jij" of "een ecoloog die ik ken en hier al heel lang werkt zegt..." Dat die ecoloog dan op een heel ander vakgebied zit, en niet de onderzoeken heeft gelezen die ik wél heb gezien, dat doet er dan niet toe.
Ik merkte wel dat het ook mijn eigen houding is, nu ik wat meer ervaring heb ben ik ook duidelijker en standvastiger in mijn mening, en heb ik minder het gevoel te moeten schreeuwen (figuurlijk) om mijn punt te maken.
Als jonge vrouw in een overwegend oude mannenwereldje maak je ook wel grappige dingen mee: Een collega van een andere vestiging was weer eens bij ons, en had mij nog nooit gezien. Hij vroeg of ik nieuw was, en dat beaamde ik. Of ik op de administratie werkte. Nee. Oh, in de typkamer dan? Nee, en die bestaat ook niet meer meneer... In de kantine? Nee, ook niet in de kantine. Echt niet op de administratie? Nee... echt niet. Waar ik dan wel zat. Bij de afdeling Technisch Beheer meneer. Ah, gelukkig, nu wist hij eindelijk wat hij aan me had: Doe je dan daar de administratie?
Ik ben adviseur ecologie, en heb al vaak meegemaakt dat mijn leeftijd mensen dwars zat. Dingen als "nou ik loop hier al heel wat jaartjes langer mee dan jij" of "een ecoloog die ik ken en hier al heel lang werkt zegt..." Dat die ecoloog dan op een heel ander vakgebied zit, en niet de onderzoeken heeft gelezen die ik wél heb gezien, dat doet er dan niet toe.
Ik merkte wel dat het ook mijn eigen houding is, nu ik wat meer ervaring heb ben ik ook duidelijker en standvastiger in mijn mening, en heb ik minder het gevoel te moeten schreeuwen (figuurlijk) om mijn punt te maken.
Als jonge vrouw in een overwegend oude mannenwereldje maak je ook wel grappige dingen mee: Een collega van een andere vestiging was weer eens bij ons, en had mij nog nooit gezien. Hij vroeg of ik nieuw was, en dat beaamde ik. Of ik op de administratie werkte. Nee. Oh, in de typkamer dan? Nee, en die bestaat ook niet meer meneer... In de kantine? Nee, ook niet in de kantine. Echt niet op de administratie? Nee... echt niet. Waar ik dan wel zat. Bij de afdeling Technisch Beheer meneer. Ah, gelukkig, nu wist hij eindelijk wat hij aan me had: Doe je dan daar de administratie?
dinsdag 23 maart 2010 om 11:53
quote:isabon schreef op 23 maart 2010 @ 11:49:
[...]
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
Volgens mij snap je het echt niet. De 21-jarige weet het niet beter, ze vertelt je niet hoe je je beroep zou moeten uitvoeren.
Maar als een 21-jarige naar het gemeentehuis gaat voor een vergunning, moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Als een 21-jarige een wanbetalende huurder aanspreekt, moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Als een 21-jarige directieassistent aan de inkoper van 40 vraagt om papier en pennen in te kopen. Moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Dat is toch niet zo moeilijk?
[...]
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
Volgens mij snap je het echt niet. De 21-jarige weet het niet beter, ze vertelt je niet hoe je je beroep zou moeten uitvoeren.
Maar als een 21-jarige naar het gemeentehuis gaat voor een vergunning, moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Als een 21-jarige een wanbetalende huurder aanspreekt, moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Als een 21-jarige directieassistent aan de inkoper van 40 vraagt om papier en pennen in te kopen. Moet ze op dezelfde manier behandeld worden als een 40 jarige.
Dat is toch niet zo moeilijk?
dinsdag 23 maart 2010 om 11:55
Ik snap dat het in de advocatuur niet gebruikelijk is dat een 21-jarige leidinggevende zou zijn. Want voordat je bent afgestudeerd en een aantal jaren werkervaring hebt opgedaan ben je wrs. al snel wat ouder dan dat.
Maar dan nog, een leidinggevende verteld jou toch niet hoe je je werk inhoudelijk moet doen? Ik mag hopen dat je dat toch weet, als bijna 40-jarige.
Ik weet helemaal niets af van de advocatuur hoor, maar stel dat jullie een centrale plan-afdeling hebben, en iemand (van 21)daarvan laat jou weten dat een bepaalde zaak voorrang moet krijgen, dan bespreek je toch met elkaar hoe en wat? Dat voelt dan toch niet aan als bevelen opvolgen?
Maar dan nog, een leidinggevende verteld jou toch niet hoe je je werk inhoudelijk moet doen? Ik mag hopen dat je dat toch weet, als bijna 40-jarige.
Ik weet helemaal niets af van de advocatuur hoor, maar stel dat jullie een centrale plan-afdeling hebben, en iemand (van 21)daarvan laat jou weten dat een bepaalde zaak voorrang moet krijgen, dan bespreek je toch met elkaar hoe en wat? Dat voelt dan toch niet aan als bevelen opvolgen?
dinsdag 23 maart 2010 om 11:55
en bevelen geven/aannemen? Ik weet niet waar jij werkt, maar als er op die manier met werknemers wordt omgegaan zou het me geen bal uitmaken hoe oud mijn baas is, ik ben geen hondje, je kunt het ook normaal vragen. Dat heeft toch niks met leeftijd te maken? Of pik jij het wel van een ouder iemand dat ze je commanderen?
dinsdag 23 maart 2010 om 12:02
quote:absoluteEinstein schreef op 23 maart 2010 @ 11:50:
Dahlia,
Ik vind het vooral irritant dat ik als obstinaat feministisch kutje wordt gezien als ik gewoon erkenning wil hebben voor het feit dat dit m'n bedrijf is, dat ik zelf heb opgebouwd. Dat ik weet waar ik het over heb. Waarom mag ik dat niet willen?Dat mag je zeker willen en ik kan me je ergernis helemaal voorstellen. Als een man op dezelfde manier gepasseerd zou worden en ze zouden zijn PA als directeur beschouwen, zou hij ook op zijn pik getrapt zijn. Maar mannen zijn er over het algemeen beter in minder bescheiden te zijn en hun ego te profileren.
Dahlia,
Ik vind het vooral irritant dat ik als obstinaat feministisch kutje wordt gezien als ik gewoon erkenning wil hebben voor het feit dat dit m'n bedrijf is, dat ik zelf heb opgebouwd. Dat ik weet waar ik het over heb. Waarom mag ik dat niet willen?Dat mag je zeker willen en ik kan me je ergernis helemaal voorstellen. Als een man op dezelfde manier gepasseerd zou worden en ze zouden zijn PA als directeur beschouwen, zou hij ook op zijn pik getrapt zijn. Maar mannen zijn er over het algemeen beter in minder bescheiden te zijn en hun ego te profileren.
dinsdag 23 maart 2010 om 12:06
Als je je functie zo beschrijft...
Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd).
en dat houdt dit in...
Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg.
... dan klinkt dat voor mij ook niet logisch. Een secretaresse/PA/koffiemuts neemt bevelen aan en deelt ze zelf niet uit. Misschien moet je jezelf anders presenteren (ook naar jezelf toe). Wat is je functie en wat zijn jouw capaciteiten om die functie te vervullen? Als je dat voor jezelf duidelijk hebt, kun je het ook makkelijker uitstralen - ook zonder dat je het expliciet tegen mensen zegt.
Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd).
en dat houdt dit in...
Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg.
... dan klinkt dat voor mij ook niet logisch. Een secretaresse/PA/koffiemuts neemt bevelen aan en deelt ze zelf niet uit. Misschien moet je jezelf anders presenteren (ook naar jezelf toe). Wat is je functie en wat zijn jouw capaciteiten om die functie te vervullen? Als je dat voor jezelf duidelijk hebt, kun je het ook makkelijker uitstralen - ook zonder dat je het expliciet tegen mensen zegt.
Ga in therapie!
dinsdag 23 maart 2010 om 12:09
quote:absoluteEinstein schreef op 23 maart 2010 @ 11:50:
Dahlia,
Ik vind het vooral irritant dat ik als obstinaat feministisch kutje wordt gezien als ik gewoon erkenning wil hebben voor het feit dat dit m'n bedrijf is, dat ik zelf heb opgebouwd. Dat ik weet waar ik het over heb. Waarom mag ik dat niet willen?Tja, als je als vrouw erkenning wilt voor je werk dan is dat natuurlijk obstinaat en feministisch
Dahlia,
Ik vind het vooral irritant dat ik als obstinaat feministisch kutje wordt gezien als ik gewoon erkenning wil hebben voor het feit dat dit m'n bedrijf is, dat ik zelf heb opgebouwd. Dat ik weet waar ik het over heb. Waarom mag ik dat niet willen?Tja, als je als vrouw erkenning wilt voor je werk dan is dat natuurlijk obstinaat en feministisch
Ga in therapie!
dinsdag 23 maart 2010 om 12:13
TO, nog een tip: als je het idee hebt dat mensen je niet serieus nemen, gooi dat dan eens open, maak er zelf een opmerking over, geef aan dat je begrip hebt dat je er jong uitziet. Bij de gemeente of zo, geef aan dat je het gevoel hebt dat het gesprek niet echt soepel loopt, vraag waar dat aan ligt, wat jij kan doen om dat te veranderen. Naast dat je misschien te horen krijgt wat helpt gooi je zo ook het gesprek open. Ik bedoel, als mensen defensief zijn (geen zin om jou te helpen) en jij gedraagt je als begrijpelijke reactie ook defensief (ik moet dit gewoon hebben en ik wil het van jou) dan graaf je je als het ware allebei in je loopgraaf. Als je dan opeens het gesprek open gooit met zo'n vrag opmerking dan trek je het weer in beweging en open. Jij bent uit je loopgraaf geklommen en dat is zo onverwacht dat de ander ook in beweging komt.
Eng om te doen maar het werkt echt.
Eng om te doen maar het werkt echt.
dinsdag 23 maart 2010 om 12:14
quote:dubiootje schreef op 23 maart 2010 @ 12:06:
Als je je functie zo beschrijft...
Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd).
en dat houdt dit in...
Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg.
... dan klinkt dat voor mij ook niet logisch. Een secretaresse/PA/koffiemuts neemt bevelen aan en deelt ze zelf niet uit. Misschien moet je jezelf anders presenteren (ook naar jezelf toe). Wat is je functie en wat zijn jouw capaciteiten om die functie te vervullen? Als je dat voor jezelf duidelijk hebt, kun je het ook makkelijker uitstralen - ook zonder dat je het expliciet tegen mensen zegt.Hoezo niet? Ik was secretaresse maar opdrachtnemers, fotografen, architecten, projectleiders etc hadden gewoon te doen wat ik zei als ik dat zei. Als je de regelteef bent, zorg je dat het geregeld wordt. Dan heb je dus een mandaat van je baas om mensen dingen te laten doen.
Als je je functie zo beschrijft...
Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd).
en dat houdt dit in...
Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg.
... dan klinkt dat voor mij ook niet logisch. Een secretaresse/PA/koffiemuts neemt bevelen aan en deelt ze zelf niet uit. Misschien moet je jezelf anders presenteren (ook naar jezelf toe). Wat is je functie en wat zijn jouw capaciteiten om die functie te vervullen? Als je dat voor jezelf duidelijk hebt, kun je het ook makkelijker uitstralen - ook zonder dat je het expliciet tegen mensen zegt.Hoezo niet? Ik was secretaresse maar opdrachtnemers, fotografen, architecten, projectleiders etc hadden gewoon te doen wat ik zei als ik dat zei. Als je de regelteef bent, zorg je dat het geregeld wordt. Dan heb je dus een mandaat van je baas om mensen dingen te laten doen.
dinsdag 23 maart 2010 om 12:16
quote:isabon schreef op 23 maart 2010 @ 11:49:
[...]
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
Op mijn 21e had ik anders toch mooi een Havo Diploma, een jaar werkervaring als hoofdkassier bij een bank en vier jaar HBO studie journalistiek achter de kiezen. Dan nemen ze je niet an in een supermarkt of in een kledingwinel.
Tuurlijk weet je niet alles als je jong bent. Maar als je baas zegt dat jij moet regelen dat iemand de huur betaalt, dan regel je dat.
Je zal het trouwens nog moeilijk krijgen als je ouder wordt, Isabon, want managers worden steeds jonger
[...]
Op 21 jarige leeftijd? Ja misschien in de supermarkt of in kledingwinkel of een callcenter ofzo. Waar ze 16-18 jarigen aansturen.
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.
Op mijn 21e had ik anders toch mooi een Havo Diploma, een jaar werkervaring als hoofdkassier bij een bank en vier jaar HBO studie journalistiek achter de kiezen. Dan nemen ze je niet an in een supermarkt of in een kledingwinel.
Tuurlijk weet je niet alles als je jong bent. Maar als je baas zegt dat jij moet regelen dat iemand de huur betaalt, dan regel je dat.
Je zal het trouwens nog moeilijk krijgen als je ouder wordt, Isabon, want managers worden steeds jonger
dinsdag 23 maart 2010 om 12:22
Weet je wat ik ook zo irritant vind, ik krijg regelmatig te horen dat ik zoveel weet over het product dat ik verkoop, mijn man krijgt nooit dergelijk opmerkingen. Tegen zulke opmerkingen kan ik echt niet, ja natuurlijk heb ik verstand van wat ik verkoop..... Maar ja, mannen denken nog steeds vrouwen en techniek.........
Ik heb niets met feminisme e.d.. en wordt ook echt niet zo gezien. Tenminste dat heb ik nooit zo ervaren.
TO, ik weet niet welke functie je naar buiten toe communiceert, wat ik nu lees klinkt als loopjongen (in dit geval meisje) van je vader. Tja, en dat nemen vele nu eenmaal niet serieus.
Ik heb niets met feminisme e.d.. en wordt ook echt niet zo gezien. Tenminste dat heb ik nooit zo ervaren.
TO, ik weet niet welke functie je naar buiten toe communiceert, wat ik nu lees klinkt als loopjongen (in dit geval meisje) van je vader. Tja, en dat nemen vele nu eenmaal niet serieus.
dinsdag 23 maart 2010 om 12:27
quote:ingmagh schreef op 23 maart 2010 @ 12:00:
Oh Allis, ik kan me voorstellen dat het op dat moment nogal vervelend was, maar zoals je het nu beschrijft is het wel erg grappig. Ik mag toch hopen dat die man zich een beetje opgelaten voelde...
Oh die man had niks door, die zat zo vastgeroest in zijn denkpatroon dat hij er echt niet bij stil stond dat ik ook wel eens iets anders zou kunnen doen. Ik heb niks gezegd, was voornamelijk bezig met mijn lachen inhouden...
in de vergadering die tien minuten later begon werd vanzelf duidelijk dat ik niet de administratie deed maar het beheer van de kwelders en het onderhoud van het bijbehorende GIS bestand. Heb erg gelachen om zijn hoofd.
Ook een keer meegemaakt: Ik kwam op vergaderingen in Utrecht vaak op het nippertje binnen, omdat mijn trein op een tijd aankwam dat ik net op tijd bij de vergadering kon aanschuiven. Dan vroeg een van de GIS meneren in pak mij altijd meteen of ik voor iedereen "wel even koffie wilde inschenken". Dat vind ik voor een keertje niet zo erg, maar wel elke keer. Ik zei dan ook wel eens nee, ik moet me nog voorbereiden/ wil de stukken nog even doornemen etc. Een keertje was ik zelf vroeg, door een vergadering ervoor, en hij was aan de late kant. Toen heb ik heb mij binnenkomt meteen gevraagd of hij deze keer de koffie inschonk. Zijn gezicht sprak boekdelen, maar de rest viel me bij dus hij moest wel
Oh Allis, ik kan me voorstellen dat het op dat moment nogal vervelend was, maar zoals je het nu beschrijft is het wel erg grappig. Ik mag toch hopen dat die man zich een beetje opgelaten voelde...
Oh die man had niks door, die zat zo vastgeroest in zijn denkpatroon dat hij er echt niet bij stil stond dat ik ook wel eens iets anders zou kunnen doen. Ik heb niks gezegd, was voornamelijk bezig met mijn lachen inhouden...
in de vergadering die tien minuten later begon werd vanzelf duidelijk dat ik niet de administratie deed maar het beheer van de kwelders en het onderhoud van het bijbehorende GIS bestand. Heb erg gelachen om zijn hoofd.
Ook een keer meegemaakt: Ik kwam op vergaderingen in Utrecht vaak op het nippertje binnen, omdat mijn trein op een tijd aankwam dat ik net op tijd bij de vergadering kon aanschuiven. Dan vroeg een van de GIS meneren in pak mij altijd meteen of ik voor iedereen "wel even koffie wilde inschenken". Dat vind ik voor een keertje niet zo erg, maar wel elke keer. Ik zei dan ook wel eens nee, ik moet me nog voorbereiden/ wil de stukken nog even doornemen etc. Een keertje was ik zelf vroeg, door een vergadering ervoor, en hij was aan de late kant. Toen heb ik heb mij binnenkomt meteen gevraagd of hij deze keer de koffie inschonk. Zijn gezicht sprak boekdelen, maar de rest viel me bij dus hij moest wel
dinsdag 23 maart 2010 om 12:28
quote:isabon schreef op 23 maart 2010 @ 11:49:
[...]
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.Weet je waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Aan 'oudere' werknemers die iets aan willen nemen van jongere omdat ze het beter denken te weten.(en haantjes in het algemeen kan ik al helemaal niet hebben, en ik ben niet de enige)
[...]
Maar een 21-jarige die mij als bijna veertiger moet vertellen hoe ik mijn beroep zou moeten uitvoeren, echt niet.Weet je waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Aan 'oudere' werknemers die iets aan willen nemen van jongere omdat ze het beter denken te weten.(en haantjes in het algemeen kan ik al helemaal niet hebben, en ik ben niet de enige)
dinsdag 23 maart 2010 om 12:44
Ik ben nu trouwens op vrijwillige basis voorzitter van de organisatie van een evenement, maar in die organisatie zie je ook dat mensen zijn vastgeroest in het leeftijdsprincipe. Ik ben veruit de jongste die daar aan tafel zit en er zijn mensen bij die je dan proberen af te troeven met "alle ervaring" die ze hebben. Ik heb dan heel erg de neiging om zo in termen te gaan praten dat ze me wel móeten vragen waar ik het over heb. (vooral bij computerdingen is dat leuk. Bestandsformaten enzo )
dinsdag 23 maart 2010 om 12:56
Ik heb in zo'n geval ook wel eens iets gezegd in de trant van "ik begrijp dat u het in de voorgaande decennia gewend was anders te doen, maar..." en dan iets over voortschrijdend inzicht en flexibiliteit enzo. Niet heel netjes, maar soms was ik het zat. Ook heb ik eens gevraagd of een man vond dat een 5 jarige universitaire biologie opleiding en een Drs. titel tegenwoordig dezelfde status had als een spaarpuntenvelletje van de shell, aangezien hij mij echt op geen enkel vlak serieus nam. Meteen maar even doorgewalst en gevraagd of hij mijn baas ook een idioot vond omdat deze mij toch als competent op de functie had aangenomen en vertrouwen had in mijn kunnen. Dat was echt heel erg niet netjes van me, maar bij die man had ik niks meer te verliezen, en was ik de steken onder water in de vergadering compleet beu. Hij heeft het nooit meer gedaan.
