Werk & Studie
alle pijlers
Anderen hebben problemen met mijn leeftijd. Denk ik.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:07
Goedemorgen allemaal!
He, er zit me toch wat dwars. Ik ben 21 en werk voor mijn vader, en we zijn in principe met zijn tween in het bedrijf. Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd). Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg. Maar ik merk dat een hoop mensen mij vaak aankijken van, zo, dus jij hebt dit nodig? Echt waar? Jij klein meisje.Wacht maar even, ik doe het wanneer ik er zin heb. Een heleboel mensen nemen mij gewoon niet serieus.
Zo ook een aantal van onze huurders, die bijvoorbeeld de huur nooit op tijd betalen. Dus ik ga daar weer naartoe vandaag, en vertel die man dat hij deze keer echt op tijd moet gaan betalen, het is al de zoveelste keer blablabla. Gaat hij mij op een hele kinderlijke toon dingen uitleggen. Dingen die trouwens nergens op slaan, je hebt de huur te betalen. Dus ik wuif dit soort verhalen beleefd weer weg, krijg ik te horen: "nou, ik bespreek dit wel even met je vader, ja?"
Dit maakt me af en toe zo nijdig. Ik ben niet de dochter van, of een klein kind. Dit is mijn werk en daar ben ik erg goed in en ik weet heel goed waar ik het over heb.
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil met deze post, ik vind het gewoon erg vervelend.
He, er zit me toch wat dwars. Ik ben 21 en werk voor mijn vader, en we zijn in principe met zijn tween in het bedrijf. Ik ben een beetje zijn secretaresse, PA, koffiemuts en algemene regelneef (of regeldochter, beter gezegd). Dit betekent dat ik dus ook met een hoop mensen van doen heb die gewoon dingen voor mij moeten doen, omdat ik dat wil en zeg. Maar ik merk dat een hoop mensen mij vaak aankijken van, zo, dus jij hebt dit nodig? Echt waar? Jij klein meisje.Wacht maar even, ik doe het wanneer ik er zin heb. Een heleboel mensen nemen mij gewoon niet serieus.
Zo ook een aantal van onze huurders, die bijvoorbeeld de huur nooit op tijd betalen. Dus ik ga daar weer naartoe vandaag, en vertel die man dat hij deze keer echt op tijd moet gaan betalen, het is al de zoveelste keer blablabla. Gaat hij mij op een hele kinderlijke toon dingen uitleggen. Dingen die trouwens nergens op slaan, je hebt de huur te betalen. Dus ik wuif dit soort verhalen beleefd weer weg, krijg ik te horen: "nou, ik bespreek dit wel even met je vader, ja?"
Dit maakt me af en toe zo nijdig. Ik ben niet de dochter van, of een klein kind. Dit is mijn werk en daar ben ik erg goed in en ik weet heel goed waar ik het over heb.
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil met deze post, ik vind het gewoon erg vervelend.
dinsdag 23 maart 2010 om 13:15
Ik zie eigenlijk meer jonge werknemers om me heen die nogal hoog van te toren blazen dan ouderen die op jongeren neerkijken. Ligt misschien aan de branche.
Ik ben ook wel eens niet voor vol aangezien, gewoon een grapje er over maken en de volgende keer je houding aanpassen.
De enige keer dat ik er een (enorm) punt van heb gemaakt is toen ik erachter kwam dat ik niet in dezelfde schaal zat als mijn mannelijke collega's.
En ja, ik wordt iets anders behandeld dan mijn mannelijke collega's door onze manager, dat heeft voordelen en nadelen. Ik heb het er met hem over gehad.
Ik ben ook wel eens niet voor vol aangezien, gewoon een grapje er over maken en de volgende keer je houding aanpassen.
De enige keer dat ik er een (enorm) punt van heb gemaakt is toen ik erachter kwam dat ik niet in dezelfde schaal zat als mijn mannelijke collega's.
En ja, ik wordt iets anders behandeld dan mijn mannelijke collega's door onze manager, dat heeft voordelen en nadelen. Ik heb het er met hem over gehad.
dinsdag 23 maart 2010 om 13:25
quote:allis schreef op 23 maart 2010 @ 12:56:
Ik heb in zo'n geval ook wel eens iets gezegd in de trant van "ik begrijp dat u het in de voorgaande decennia gewend was anders te doen, maar..." en dan iets over voortschrijdend inzicht en flexibiliteit enzo. Niet heel netjes, maar soms was ik het zat. Ook heb ik eens gevraagd of een man vond dat een 5 jarige universitaire biologie opleiding en een Drs. titel tegenwoordig dezelfde status had als een spaarpuntenvelletje van de shell, aangezien hij mij echt op geen enkel vlak serieus nam. Meteen maar even doorgewalst en gevraagd of hij mijn baas ook een idioot vond omdat deze mij toch als competent op de functie had aangenomen en vertrouwen had in mijn kunnen. Dat was echt heel erg niet netjes van me, maar bij die man had ik niks meer te verliezen, en was ik de steken onder water in de vergadering compleet beu. Hij heeft het nooit meer gedaan. gheghe
Ik heb in zo'n geval ook wel eens iets gezegd in de trant van "ik begrijp dat u het in de voorgaande decennia gewend was anders te doen, maar..." en dan iets over voortschrijdend inzicht en flexibiliteit enzo. Niet heel netjes, maar soms was ik het zat. Ook heb ik eens gevraagd of een man vond dat een 5 jarige universitaire biologie opleiding en een Drs. titel tegenwoordig dezelfde status had als een spaarpuntenvelletje van de shell, aangezien hij mij echt op geen enkel vlak serieus nam. Meteen maar even doorgewalst en gevraagd of hij mijn baas ook een idioot vond omdat deze mij toch als competent op de functie had aangenomen en vertrouwen had in mijn kunnen. Dat was echt heel erg niet netjes van me, maar bij die man had ik niks meer te verliezen, en was ik de steken onder water in de vergadering compleet beu. Hij heeft het nooit meer gedaan. gheghe
dinsdag 23 maart 2010 om 13:33
ja erg he poeszie, heb t echt gezegd. Ik zou het nu niet meer doen, heb het ook niet meer nodig, ik denk dat het me ook gewoon minder kan schelen of iemand me serieus neemt, ze komen er vanzelf achter dat ik eventueel een punt had. En ik heb ze allemaal teruggepakt. Want op het hoogtepunt van mijn houdbaarheid, de respectabele leeftijd van 32 jaar, ga ik lekker liggen baren deze zomer. Betekent ook nog dat ik mijn héle verlofuren slootje over hou om na het baren extra lang thuis te blijven om het gras en mijn spruit te zien groeien. Daarna ga ik borstvoeding geven en de vergaderingen korter plannen omdat ik nog moet kolven.
dinsdag 23 maart 2010 om 13:54
Ik denk dat dit niets met leeftijd te maken heeft, maar alles met houding en gedrag. Toen ik als 22 jarige leiding ging geven, dacht ik ook dat "men" mij niet serieus nam, omdat.... (vul maar in). Toen mijn vriendin zei dat ik eerst mezelf eens serieus moest gaan nemen, ging het inderdaad ook beter met leveranciers en klanten. Opeens was ik volwaardig. Juist omdat ik liet zien dat ik capaciteiten had.
TO, begin met je functieomschrijving serieus te maken. Dan pas je je haar, kleding, gedrag en communicatieniveau aan waar nodig en dan zul je echt zien... je wordt serieus genomen.
Overigens vind ik het ook niet altijd fijn als leveranciers weer een ander contactpersoon hebben. Dingen die ik met mijn vorige makkelijk even kon regelen, blijkt nu een issue te zijn. Dan vraag ik ook altijd naar mijn vorige contact persoon. En als dat niet kan, leg ik nog altijd geduldig uit dat ik dezelfde voorwaarden en mogelijkheden verwacht van de nieuwe. En als dat niet lukt? Ga ik naar de volgende...
TO, hou het bij jezelf. Ga niet dreigen en commanderen. Sta er letterlijk boven door je kennis en kunde. En imposeer je mensen daarmee. Werkt echt heel goed!
Overigens ben ik het eens met weet-niet-meer-wie: als je overtuigd bent van je eigen capaciteiten kun je erom lachen als je als "secretaresse" of "receptioniste" of "what-ever" wordt uitgemaakt!
TO, begin met je functieomschrijving serieus te maken. Dan pas je je haar, kleding, gedrag en communicatieniveau aan waar nodig en dan zul je echt zien... je wordt serieus genomen.
Overigens vind ik het ook niet altijd fijn als leveranciers weer een ander contactpersoon hebben. Dingen die ik met mijn vorige makkelijk even kon regelen, blijkt nu een issue te zijn. Dan vraag ik ook altijd naar mijn vorige contact persoon. En als dat niet kan, leg ik nog altijd geduldig uit dat ik dezelfde voorwaarden en mogelijkheden verwacht van de nieuwe. En als dat niet lukt? Ga ik naar de volgende...
TO, hou het bij jezelf. Ga niet dreigen en commanderen. Sta er letterlijk boven door je kennis en kunde. En imposeer je mensen daarmee. Werkt echt heel goed!
Overigens ben ik het eens met weet-niet-meer-wie: als je overtuigd bent van je eigen capaciteiten kun je erom lachen als je als "secretaresse" of "receptioniste" of "what-ever" wordt uitgemaakt!
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 23 maart 2010 om 18:17
Wat heeft dit nou met "commanderen" te maken?
Als iemand, zoals in het geval van TO, niet betaalt terwijl hij dat wel zou moeten, dan heeft die persoon maar gewoon te luisteren. Of een 21-jarige dat nou zegt of een 50-jarige.
En eigenlijk vind ik dat met alles. Oké in de advocatuur zal het niet snel voorkomen maar verder: maakt niet uit hoe oud je chef/baas/manager/leidinggevende is, hij/zij is ervoor aangenomen en jij hebt maar naar hem/haar te luisteren.
Als iemand, zoals in het geval van TO, niet betaalt terwijl hij dat wel zou moeten, dan heeft die persoon maar gewoon te luisteren. Of een 21-jarige dat nou zegt of een 50-jarige.
En eigenlijk vind ik dat met alles. Oké in de advocatuur zal het niet snel voorkomen maar verder: maakt niet uit hoe oud je chef/baas/manager/leidinggevende is, hij/zij is ervoor aangenomen en jij hebt maar naar hem/haar te luisteren.
dinsdag 23 maart 2010 om 18:31
Eens met een aantal reacties dat je jezelf ook serieus moet nemen. Als ik lees dat je de 'PA' cq koffiedame van je vader bent (jouw woorden), zou ik ook naar je vader vragen of zou je je in ieder geval eerst enorm moeten bewijzen. En ik ben geen chauvinistische veertigjarige man
Ik werk zelf al twee jaar voornamelijk tussen diezelfde mannen van 40 in pak en wordt dus geregeld voor secretaresse of stagiaire aangezien. Geen problemen mee. Soms is het even irritant of hilarisch (de man die me vroeg of 'jullie van het secretariaat' een notulentemplate hadden om 5 minuten later samen in een vergadering te belanden waar hij de notulist bleek ), maar ik kan me er inmiddels niet meer druk om maken. Ook niet wanneer ik anders wordt behandeld dan collega's. Ik ben namelijk ook anders. Heb om te beginnen minder ervaring en dat zullen mijn gesprekspartners aan mijn leeftijd ook wel kunnen zien. En heb daarnaast geen piemol dus moet de deur worden open gehouden
Vwb leidinggevenden: natuurlijk zou leeftijd niet uit moeten maken, maar ik zie in sommige organisaties een aantal te jonge 'leidinggevenden' (m.n. managementtrainees) waar ik echt niet onder zou kunnen werken. Ik kan mijn werk prima zelf doen, maar als ik een leidinggevende nodig heb, vind ik fijn als het iemand is met een beetje ervaring. Vanaf een jaar of 30 prima, maar iemand van 22 zou ik echt niet serieus nemen als leidinggevende van een groep hoogopgeleide professionals.
Ik werk zelf al twee jaar voornamelijk tussen diezelfde mannen van 40 in pak en wordt dus geregeld voor secretaresse of stagiaire aangezien. Geen problemen mee. Soms is het even irritant of hilarisch (de man die me vroeg of 'jullie van het secretariaat' een notulentemplate hadden om 5 minuten later samen in een vergadering te belanden waar hij de notulist bleek ), maar ik kan me er inmiddels niet meer druk om maken. Ook niet wanneer ik anders wordt behandeld dan collega's. Ik ben namelijk ook anders. Heb om te beginnen minder ervaring en dat zullen mijn gesprekspartners aan mijn leeftijd ook wel kunnen zien. En heb daarnaast geen piemol dus moet de deur worden open gehouden
Vwb leidinggevenden: natuurlijk zou leeftijd niet uit moeten maken, maar ik zie in sommige organisaties een aantal te jonge 'leidinggevenden' (m.n. managementtrainees) waar ik echt niet onder zou kunnen werken. Ik kan mijn werk prima zelf doen, maar als ik een leidinggevende nodig heb, vind ik fijn als het iemand is met een beetje ervaring. Vanaf een jaar of 30 prima, maar iemand van 22 zou ik echt niet serieus nemen als leidinggevende van een groep hoogopgeleide professionals.
Dat zeg ik....
dinsdag 23 maart 2010 om 18:34
quote:isabon schreef op 23 maart 2010 @ 11:33:
Maar dit gaat over opdrachtgevers/debiteuren en gemeente ambtenaren.
Dan zou ik ook denken: kom maar terug als je droog achter je oren bent.
Overigens zou ik in het hypothetische geval dat ik ik een 21 jarige leidinggevende (in mijn beroep onmogelijk) zou krijgen uitkijken naar een andere baan. Geen snotneus die me gaat zeggen wat ik moet doen nee.
Dus als jij een huurachterstand hebt, want dat is waar het hier blijkbaar om gaat, negeer je gewoon het feit dat jij degene bent die fout zit en begin je te miepen over de leeftijd van degene die jou op die fout wijst?
Heel volwassen inderdaad.
Maar dit gaat over opdrachtgevers/debiteuren en gemeente ambtenaren.
Dan zou ik ook denken: kom maar terug als je droog achter je oren bent.
Overigens zou ik in het hypothetische geval dat ik ik een 21 jarige leidinggevende (in mijn beroep onmogelijk) zou krijgen uitkijken naar een andere baan. Geen snotneus die me gaat zeggen wat ik moet doen nee.
Dus als jij een huurachterstand hebt, want dat is waar het hier blijkbaar om gaat, negeer je gewoon het feit dat jij degene bent die fout zit en begin je te miepen over de leeftijd van degene die jou op die fout wijst?
Heel volwassen inderdaad.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 23 maart 2010 om 18:37
Het is niet zozeer een kwestie van capaciteit, maar meer van inzicht. Dat heeft een 21-jarige echt nog niet. Daar gaan jaren van werkervaring aan vooraf.
Bijvoorbeeld inzien dat een een wanbetalende huurder zich echt niks aantrekt van een meisje wat praktisch net puber af is.
En als je eerlijk bent, denk je echt dat je vader jou had aangenomen als je niet zijn dochter was geweest?
Trouwens, iemand schreef in dit topic dat ze op 22-jarige leeftijd al advocaat was? Dat lijkt me vrij onwaarschijnlijk.
Bijvoorbeeld inzien dat een een wanbetalende huurder zich echt niks aantrekt van een meisje wat praktisch net puber af is.
En als je eerlijk bent, denk je echt dat je vader jou had aangenomen als je niet zijn dochter was geweest?
Trouwens, iemand schreef in dit topic dat ze op 22-jarige leeftijd al advocaat was? Dat lijkt me vrij onwaarschijnlijk.
dinsdag 23 maart 2010 om 20:06
quote:Ava0208 schreef op 23 maart 2010 @ 18:37:
Het is niet zozeer een kwestie van capaciteit, maar meer van inzicht. Dat heeft een 21-jarige echt nog niet. Daar gaan jaren van werkervaring aan vooraf.
Bijvoorbeeld inzien dat een een wanbetalende huurder zich echt niks aantrekt van een meisje wat praktisch net puber af is.
En als je eerlijk bent, denk je echt dat je vader jou had aangenomen als je niet zijn dochter was geweest?
Trouwens, iemand schreef in dit topic dat ze op 22-jarige leeftijd al advocaat was? Dat lijkt me vrij onwaarschijnlijk.
Wat is dat nou weer voor rare reactie? Waar het in dit topic onderandere om gaat is dat 1 of andere vent haar niet serieus neem terwijl hij zelf een huurachterstand had. Dat is gewoon een feit en dat heeft niks te maken met het feit dat iemand van 21 hem dat mededeelt. Het is gewoon arrogant en idioot om iemand dan niet serieus te nemen terwijl je zelf degene bent die zich niet aan de regeld houdt.
En wat heeft dat er mee te maken of haar vader haar aangenomen had als zij zijn dochter niet was?! Wat doet dat er toe? Dat heeft hier toch totaal niets mee te maken? Misschien had hij haar wel aangenomen, misschien niet. Is niet relevant en ook totaal niet boeiend of interessant.
Het is niet zozeer een kwestie van capaciteit, maar meer van inzicht. Dat heeft een 21-jarige echt nog niet. Daar gaan jaren van werkervaring aan vooraf.
Bijvoorbeeld inzien dat een een wanbetalende huurder zich echt niks aantrekt van een meisje wat praktisch net puber af is.
En als je eerlijk bent, denk je echt dat je vader jou had aangenomen als je niet zijn dochter was geweest?
Trouwens, iemand schreef in dit topic dat ze op 22-jarige leeftijd al advocaat was? Dat lijkt me vrij onwaarschijnlijk.
Wat is dat nou weer voor rare reactie? Waar het in dit topic onderandere om gaat is dat 1 of andere vent haar niet serieus neem terwijl hij zelf een huurachterstand had. Dat is gewoon een feit en dat heeft niks te maken met het feit dat iemand van 21 hem dat mededeelt. Het is gewoon arrogant en idioot om iemand dan niet serieus te nemen terwijl je zelf degene bent die zich niet aan de regeld houdt.
En wat heeft dat er mee te maken of haar vader haar aangenomen had als zij zijn dochter niet was?! Wat doet dat er toe? Dat heeft hier toch totaal niets mee te maken? Misschien had hij haar wel aangenomen, misschien niet. Is niet relevant en ook totaal niet boeiend of interessant.
dinsdag 23 maart 2010 om 20:44
Een 21-jarige straalt geen autoriteit uit. Dus nee, ik begrijp heel goed dat je dan niet serieus wordt genomen.
En ik vind het er wel toe doen dat ze een dochter is van de baas, want nogmaals: ik denk niet dat je als baas een deel van je taken laat uitvoeren door de gemiddelde 21-jarige die niet je dochter is. En als je dus zo aan je baan moet komen, daar hebben sommige mensen geen respect voor en dan krijg je reacties van klanten zoals TO die krijgt.
(Dat is niet direct mijn mening, maar ik kan me voorstellen dat er zo tegenaan wordt gekeken).
En ik vind het er wel toe doen dat ze een dochter is van de baas, want nogmaals: ik denk niet dat je als baas een deel van je taken laat uitvoeren door de gemiddelde 21-jarige die niet je dochter is. En als je dus zo aan je baan moet komen, daar hebben sommige mensen geen respect voor en dan krijg je reacties van klanten zoals TO die krijgt.
(Dat is niet direct mijn mening, maar ik kan me voorstellen dat er zo tegenaan wordt gekeken).
dinsdag 23 maart 2010 om 20:49
Als een klant een betalingsachterstand heeft dan gaat er vanuit het bedrijf waar ik werk ook iemand heen die een zeker overwicht uitstraalt, en die ervaring heeft om dit soort dingen samen met de klant op te lossen. Meestal is die achterstand er namelijk niet omdat ze geen zin hebben om te betalen of omdat er gewoon geen geld is, meestal speelt er veel meer. Negen van de tien keer betaalt een klant niet omdat hij ontevreden is, daar wil de klant het dan over hebben met iemand waarvan hij/zij het gevoel heeft dat de ander iets kan betekenen voor ze. Dat is dus niet met het meisje van debiteurenbeheer, ook niet als ze cum laude is afgestudeerd. Of in jouw geval TO, met de regelneef.
Mensen willen graag onderhandelen met iemand van hun eigen niveau, of van het niveau dat ze zichzelf toedichten. Zorg er dus voor dat jij je zo op kunt stellen dat jij een kant dat gevoel kan geven. Dat is heel erg lastig als je een meisjesachtige vrouw bent van 21, maar dat wordt vanzelf beter.
Dus ja, ik denk dat mensen problemen hebben met je leeftijd. Het enige wat je daaraan kunt doen, is dat zo veel mogelijk compenseren door uitstekende communicatieve vaardigheden, door jouw know how goed neer te zetten, en door er niet al te meisjesachtig uit te zien.
Voor jouw vader is het in het begin ook vast niet makkelijk geweest, hij zal als jonkie ook wel tegen dit soort dingen aangelopen zijn.
Mensen willen graag onderhandelen met iemand van hun eigen niveau, of van het niveau dat ze zichzelf toedichten. Zorg er dus voor dat jij je zo op kunt stellen dat jij een kant dat gevoel kan geven. Dat is heel erg lastig als je een meisjesachtige vrouw bent van 21, maar dat wordt vanzelf beter.
Dus ja, ik denk dat mensen problemen hebben met je leeftijd. Het enige wat je daaraan kunt doen, is dat zo veel mogelijk compenseren door uitstekende communicatieve vaardigheden, door jouw know how goed neer te zetten, en door er niet al te meisjesachtig uit te zien.
Voor jouw vader is het in het begin ook vast niet makkelijk geweest, hij zal als jonkie ook wel tegen dit soort dingen aangelopen zijn.
dinsdag 23 maart 2010 om 22:09
Nou Olivia, ik vind het niet ok van je vader tegenover de medewerkers om dat soort taken aan zijn dochter van 16 over te dragen, ook al kon je het goed.
Hoe zou je het zelf vinden als de puberzoon van je leidinggevende tegen je zegt dat je niet moet piepen maar werken? Ik zou daar wel een heel groot probleem mee hebben eerlijk gezegd.
Hoe zou je het zelf vinden als de puberzoon van je leidinggevende tegen je zegt dat je niet moet piepen maar werken? Ik zou daar wel een heel groot probleem mee hebben eerlijk gezegd.
dinsdag 23 maart 2010 om 22:23
quote:Vl43inder schreef op 23 maart 2010 @ 13:15:
Ik zie eigenlijk meer jonge werknemers om me heen die nogal hoog van te toren blazen dan ouderen die op jongeren neerkijken. Dat bedoelde ik met mijn post over houding. Als je het b.v. normaal vindt om het te hebben over zure oude vrouwen op het gemeentehuis, zul je (bewust of onbewust) vermoedelijk wel iets van dedain uitstralen richting de mensen die wat voor jou moeten doen "omdat jij dat wilt en zegt".
Ik zie eigenlijk meer jonge werknemers om me heen die nogal hoog van te toren blazen dan ouderen die op jongeren neerkijken. Dat bedoelde ik met mijn post over houding. Als je het b.v. normaal vindt om het te hebben over zure oude vrouwen op het gemeentehuis, zul je (bewust of onbewust) vermoedelijk wel iets van dedain uitstralen richting de mensen die wat voor jou moeten doen "omdat jij dat wilt en zegt".
Man, doe niet zo moeilijk, trek gewoon een leuk pak aan.
woensdag 24 maart 2010 om 08:31
quote:Vl43inder schreef op 23 maart 2010 @ 22:09:
Nou Olivia, ik vind het niet ok van je vader tegenover de medewerkers om dat soort taken aan zijn dochter van 16 over te dragen, ook al kon je het goed.
Hoe zou je het zelf vinden als de puberzoon van je leidinggevende tegen je zegt dat je niet moet piepen maar werken? Ik zou daar wel een heel groot probleem mee hebben eerlijk gezegd.Helemaal mee eens! Kom op zeg, 16 jaar?!
Nou Olivia, ik vind het niet ok van je vader tegenover de medewerkers om dat soort taken aan zijn dochter van 16 over te dragen, ook al kon je het goed.
Hoe zou je het zelf vinden als de puberzoon van je leidinggevende tegen je zegt dat je niet moet piepen maar werken? Ik zou daar wel een heel groot probleem mee hebben eerlijk gezegd.Helemaal mee eens! Kom op zeg, 16 jaar?!
woensdag 24 maart 2010 om 10:27
Ik ben zelf ook een jongere leidingegevende tov de meesten die voor me werken. Ik laat die mensen echter niet doen wat ik wil, omdat ik het wil, maar mijn verzoeken zijn goed onderbouwd en ik luister ook naar hun ideeen en hun bezwaren als ze die hebben. Ik heb wel eens geworsteld met de houding dat alles al eens geprobeerd is (ik werk in R&D), maar inmiddels is er een goede verstandhouding ontstaan waarin mijn verzoeken serieus en goed worden uitgevoerd en zij mij serieus nemen. Omgekeerd ook, want hun kennis en ervaring zijn voor mij onmisbaar. Ik weet zeker dat als ik zou uitstralen dat ze moeten doen wat ik wil omdat ik het wil en dat ik hun inzet en ervaring en kennis niet waardeer, dat ik het dan kan schudden. Als jij iets van een ander wilt maar uitstraalt dat je hen maar een sta in de weg vindt of volkomen overbodig dan gooien mensen hun kont tegen de krib of maken zich er zo snel en slecht mogelijk van af. Als jij met inzet en aandacht daar bent dan krijg je dat ook terug.
woensdag 24 maart 2010 om 18:03
Volgens mij gaat het er in de advocatuur vaak heel hierarchisch aan toe. Bij een vriendin van mij die bij een groot kantoor werkt mogen bijvoorbeeld secretaresses ed niet naar het kerstdiner, dat is alleen voor de advocaten en notarissen. Zij vindt dat ook echt doodnormaal, ik viel juist bijna van mijn stoel. Dus misschien dat isabon er daarom zo anders tegenaan kijkt? Zij (mijn vriendin) heeft tijdens een functioneringsgesprek ook wel eens te horen gekregen dat ze niet te familiair met het 'ondersteunend personeel' om moest gaan whahaha
Ik heb er zelf steeds minder last van (maar ben ondertussen ook al weer 8 jaar aan het werk). Toen ik net begon was ik ook altijd de assistente, de stagiaire of de secretaresse. Ik vond het dan altijd wel leuk om te zeggen "Nee hoor, ik ben jullie nieuwe contactpersoon. Ik ben de opvolgster van Flipje".
Maar laatst had ik weer eens een leuke, ik ging naar een vergadering en verving daar mijn collega die niet kon die dag. Dus ik stel me netjes voor en zeg dat ik hem zvervang. Vraagt een van de aanwezige heren "Maak jij ook de notulen?" Dus ik "Doet x (mijn collega) dat altijd dan? Daar heeft hij niets van gezegd" "Nee, maar ik dacht...." Daar heb ik korte metten mee gemaakt; dan doe ik het dus ook niet!
Of ze er wat van geleerd hebben vraag ik me af want later die vergadering vroegen ze of er voor de hierop volgende vergadering een uurtje later (waar ik niet bij zou zijn) wel broodjes geregeld waren. Eeeeeh weet ik veel??
Ik heb er zelf steeds minder last van (maar ben ondertussen ook al weer 8 jaar aan het werk). Toen ik net begon was ik ook altijd de assistente, de stagiaire of de secretaresse. Ik vond het dan altijd wel leuk om te zeggen "Nee hoor, ik ben jullie nieuwe contactpersoon. Ik ben de opvolgster van Flipje".
Maar laatst had ik weer eens een leuke, ik ging naar een vergadering en verving daar mijn collega die niet kon die dag. Dus ik stel me netjes voor en zeg dat ik hem zvervang. Vraagt een van de aanwezige heren "Maak jij ook de notulen?" Dus ik "Doet x (mijn collega) dat altijd dan? Daar heeft hij niets van gezegd" "Nee, maar ik dacht...." Daar heb ik korte metten mee gemaakt; dan doe ik het dus ook niet!
Of ze er wat van geleerd hebben vraag ik me af want later die vergadering vroegen ze of er voor de hierop volgende vergadering een uurtje later (waar ik niet bij zou zijn) wel broodjes geregeld waren. Eeeeeh weet ik veel??
