Werk & Studie alle pijlers

Angst op stage

23-05-2019 10:41 13 berichten
Hoi allemaal.

Ik loop al bijna 4 maanden stage bij een mooi bedrijf. M'n begeleider is geweldig, leuke mensen en heb een ontzettend mooie opdracht. Ik moet hier een onderzoek doen, dus ik werk niet daadwerkelijk voor het bedrijf. Ik moet wel veel mensen spreken. In het begin van m'n stage had ik hier veel angst voor maar wist ik toch de knop om te zetten om op deze mensen af te stappen. Hierdoor heb ik al een flink stuk van mijn onderzoek kunnen doen. Het bedrijf is hier ontzettend blij mee en er worden zelfs al bepaalde uitkomsten van mijn onderzoek geïmplementeerd. Echter is de angst om nu op iemand af te stappen dermate groot, dat ik gesprekken die ik eigenlijk moet doen gewoon uitstel.

Ik vraag me af hoe het kan dat ik nu een grotere angst heb dan in het begin, terwijl ik weet dat ik goed werk lever. Ook ben ik benieuwd of iemand hier tips voor heeft.

Alvast bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Joh, je doet het hartstikke goed zo te lezen, je mag best wel wat trotser op jezelf zijn hoor! Misschien helpt het om het letterlijk uit te spreken naar de persoon je je spreekt, zo van, sorry ik ben een beetje nerveus, hoop dat je dat niet erg vindt. En je zal zien dat mensen dat helemaal niet erg vinden.
Alle reacties Link kopieren
Het valt me op dat je het bedrijf en de mensen wel erg positief beschrijft. Mooi, geweldig, leuk, ontzettend blij. Dan zet je alles en iedereen wel heel erg op een voetstuk.
Misschien helpt het al als je dat wat minder doet. De medewerkers zijn gewoon mensen, net als jij.
Lijkt me een vorm van faalangst en perfectionisme. In het begin had je nog niets te verliezen, maar hoe dichterbij je komt en hoe langer het goed gaat, hoe meer je aan die gesprekken ophangt. Of misschien blokkeer je omdat je steeds meer verbeterpuntjes voor jezelf meeneemt naar een volgend gesprek? Dan gewoon niet teveel in een keer wel perfect te willen zijn!

Van faalangst hebben veel mensen last! Gewoon toch ervoor gaan, na een poosje wordt het routine en is het weer makkelijker.
Zo te lezen doe je het allemaal super!

Misschien ben je nu bang om niet aan hun verwachtingen te voldoen omdat je het juist zo goed doet?

Bedenk je dat het ook gewoon maar mensen zijn, net als jij en ik. En al zou het eens niet een geweldige/perfecte uitkomst hebben wat dan nog? Je hebt al laten zien wat je kan. Geloof in je zelf en heb er vertrouwen in.
Alle reacties Link kopieren
Sekeeg schreef:
23-05-2019 10:41
Echter is de angst om nu op iemand af te stappen dermate groot, dat ik gesprekken die ik eigenlijk moet doen gewoon uitstel.
Kan je niet gewoon een afspraak met iemand inplannen via outlook of wat er ook gebruikt wordt in het bedrijf? Weliswaar een beetje onpersoonlijk, maar het zou je wel over die drempel kunnen helpen. En als mensen die invite accepteren weten ze dat je komt en is het niet zo zeer "er op af stappen".

(ik neem aan dat de mensen die je moet spreken op de hoogte zijn van wat jij aan het doen bent bij het bedrijf, zo niet dan zou je je stagebegeleider kunnen vragen om je te introduceren)
Bedankt voor jullie berichten!

Ik denk dat het gewoon een kwestie is van m'n gedachtes uitzetten en op de mensen afstappen. Dat heb ik de vorige keren ook gedaan, dus waarom zou dat nu niet werken? Ik ervaar dan een heel klein moment een ontzettend grote rush van angst. Zodra ik met de persoon in kwestie gesproken heb, voel ik wel een soort van voldoening en trots. Maar dat eerste stapje zetten is gewoon ontzettend moeilijk voor me.

De afgelopen 2 weken heb ik m'n onderzoek eigenlijk een beetje op een laag pitje gezet door deze angst. Hierdoor begint de tijd nu te dringen door m'n deadline. Misschien dat dit er wel voor zorgt dat ik toch op mensen afstap.
Weet niet of iemand hier nog op zit te wachten, maar vind het denk ik gewoon fijn om dit van me af te schrijven. Na een aantal weken met pijn en moeite op iemand afgestapt om een gesprek in te plannen voor m'n onderzoek. Ik ging dus helemaal trots op m'n werkplek zitten. Komt ze vervolgens aanzetten dat ze het wilt verplaatsen naar de dag erna. Vandaag komt ze weer aanzetten dat ze het wilt verplaatsen naar morgen. Moet er ergens wel om lachen. Ik heb er zó lang over gedaan om weer een gesprek in te plannen, en nu heb ik wat ingepland en wordt het steeds uitgesteld. Best wel ironisch ergens.
Alle reacties Link kopieren
Sekeeg schreef:
04-06-2019 10:34
Weet niet of iemand hier nog op zit te wachten, maar vind het denk ik gewoon fijn om dit van me af te schrijven. Na een aantal weken met pijn en moeite op iemand afgestapt om een gesprek in te plannen voor m'n onderzoek. Ik ging dus helemaal trots op m'n werkplek zitten. Komt ze vervolgens aanzetten dat ze het wilt verplaatsen naar de dag erna. Vandaag komt ze weer aanzetten dat ze het wilt verplaatsen naar morgen. Moet er ergens wel om lachen. Ik heb er zó lang over gedaan om weer een gesprek in te plannen, en nu heb ik wat ingepland en wordt het steeds uitgesteld. Best wel ironisch ergens.
:-D Inderdaad, ja.
Wie weet hoe vervelend ze het vindt om het uit te stellen. Blijf lachen en volhouden.

Ik vond vroeger mijn stages ook altijd spannend, dacht dat niemand op mij zat te wachten en dat ik niemand mocht lastig vallen. Later kreeg ik zelf stagiaires en ontdekte dat het heel leuk is om iemand te begeleiden, verder te helpen. Maar ook om iemand aan het werk te zien, zij zijn weer nieuw op de opleiding en leren nieuwe dingen waar ik dan weer van kan leren. Ik wilde dat ik dat geweten had toen ik zelf stage liep.

Succes met je stage en onderzoek!
Alleen kalmte kan ons redden.
huh is dit eerder ook al geplaatst geweest
chrys schreef:
04-06-2019 12:52
huh is dit eerder ook al geplaatst geweest
Staat er al een tijdje op ja...
doemediema schreef:
04-06-2019 10:40
:-D Inderdaad, ja.
Wie weet hoe vervelend ze het vindt om het uit te stellen. Blijf lachen en volhouden.

Ik vond vroeger mijn stages ook altijd spannend, dacht dat niemand op mij zat te wachten en dat ik niemand mocht lastig vallen. Later kreeg ik zelf stagiaires en ontdekte dat het heel leuk is om iemand te begeleiden, verder te helpen. Maar ook om iemand aan het werk te zien, zij zijn weer nieuw op de opleiding en leren nieuwe dingen waar ik dan weer van kan leren. Ik wilde dat ik dat geweten had toen ik zelf stage liep.

Succes met je stage en onderzoek!
Ik herken je verhaal ook wel in mijn begeleider. Echt een leuke vent die het super vindt om mij te begeleiden en daarnaast ook erg positief over me is. Dus dat is altijd toch wel een steuntje in de rug. Ik heb zelf deze stageperiode ook meerdere keren bedacht hoe het later zou zijn om een stagiair te begeleiden. Puur vanwege mijn angstigheid, lijkt het me dan mooi iemand die hetzelfde meemaakt daaroverheen te kunnen helpen. Ooit...
Nou here we go again. Nogmaals, ik denk niet dat hier iemand op zit te wachten, maar het van je afschrijven is toch best wel lekker. Misschien is een dagboek wel een idee...

Ondertussen is m'n stage in de afrondende fase. Heb alle gesprekken ondertussen gehad. Hoef alleen nog een paar keer samen te zitten met m'n begeleider, maar dat vind ik niet erg.

Achteraf denk ik dat de angst ligt aan een gedeelte faalangst, omdat er door de goede behaalde resultaten toch een bepaald verwachtingspatroon gecreëerd is waar ik van mezelf aan moest voldoen. Daarnaast lag het ook aan een stuk zelfvertrouwen. Ik moest ook soms op een andere locatie gesprekken voeren met mensen die ik maar een paar keer gezien heb, en daar ging het allemaal heel gemakkelijk. Dus waarschijnlijk was er low key een gedachte dat wanneer het op die locatie fout zou gaan, ik er niet constant aan herinnerd zou worden. Dit gaf me toch wel een relaxed gevoel waardoor alles op die locatie juist super goed ging.

M'n stage is uiteindelijk wel een succes gebleken aangezien ik hier kan blijven werken als bijbaan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven