Werk & Studie
alle pijlers
Bedrijfsarts
donderdag 28 maart 2019 om 12:31
Ik ben niet het type van veelvuldig de deur van de huisarts platlopen. Ook niet als ik me echt ellendig en ziek voel. Ik stel heel veel uit omdat ik denk dat het vanzelf wel over gaat. Wat ook meestal wel zo is. Ik loop ook lang door met klachten voor ik eens de dokter bel. Ik vind griepjes en 'ik voel me niet zo lekker' geen reden om naar de huisarts te gaan namelijk. Ik voel me nogal gauw een zeur. Nu zit ik een tijdje thuis wegens allerhande klachten. Psychisch en lichamelijk. Ik word behandeld maar het gaat allemaal nog moeizaam. Nu moet ik naar de bedrijfsarts en knijp ik hem wel een beetje. Als hij medische info opvraagt vindt ie maar weinig vrees ik. En ik hoorde dat psychische klachten niet erg serieus worden genomen. Ik ben een beetje bang dat ik al moet re-integreren waar ik zelf nog totaal niet aan toe ben. Ik ga wel naar een psycholoog maar wil niet dat zij info van mij doorgeeft aan de bedrijfsarts. Ook loop ik bij een internist voor de lichamelijke klachten. Hoewel het medische gedeelte deels getackeld is momenteel kamp ik vooral met de nasleep. Hoe breng je zoiets bij een bedrijfsarts die het moet hebben van een momentopname? Ik ben heel slecht in mezelf 'ziek' neerzetten. Ik ben van het type waar je niks aan ziet aan de buitenkant. Als ik echt te ziek ben dan sluit ik mezelf op in huis namelijk en gaat het 'okay' dan zit ik strak in de lak want aan mij zal je niet zien hoe ik me van binnen voel. Daarnaast ben ik verbaal heel sterk. En bepaald niet het type 'stil zielig muisje' terwijl ik wel degelijk een enorme burn-out heb (met alles erop en eraan alleen niet 24-7 want ik heb - godzijgeprezen- ook 'goede momenten')
donderdag 28 maart 2019 om 15:01
Isabellarose- schreef: ↑28-03-2019 14:04Bovendien ben ik oa ooit gediagnosticeerd met ADHD en een angststoornis/dystieme stoornis. Ik wil echt niet dat mijn werkgever dat ooit hoort!
Dit gaat je bedrijfsarts echt niet delen met je werkgever.
Neem alsjeblieft de bedrijfsarts in vertrouwen. Ook een bedrijfsarts heeft beroepsgeheim. En een bedrijfsarts kan jou niet goed behandelen als hij dit soort dingen niet weet.
donderdag 28 maart 2019 om 15:22
Jouw werkgever krijgt niets te horen en ja, zo nu en dan terug naar je werk wordt aanbevolen zodat je niet geïsoleerd raakt. Dus rustig blijven. Je gaat echt niet zomaar weer volledig aan het werk. Je gaat eerst, als dat kan, weer een bakkie koffie lurken daar en van daaruit kijk je verder. Maar alleen als de bedrijfsarts dat zegt. En gaat het niet, dan geef je dat aan. Zo simpel is het.
donderdag 28 maart 2019 om 16:24
Al ben je ziek, je blijft verplichtingen richting je werk houden. Tenminste als je je salaris wil blijven ontvangen. Een bedrijfsarts kan bepalen in welke mate je wel,of niet arbeidsgeschikt bent en of re-integratie tot de mogelijkheden behoort.
Andere kant van het verhaal is, dat je wel binding met je werk moet blijven houden, omdat hoe langer je wegblijft, des te moeilijker het wordt terug te gaan. Wat dat betreft zou je er goed aan doen om bijv, eens een kop koffie te drinken bij je collega’s.
Laat je van je welwillende kant zien, dat is vele malen beter dan ik kan niet, wil niet en doe het niet. Het is allemaal in jouw belang. Lukken dingen niet dan kun je dat aangeven en er kan rekening mee gehouden worden.
Met deze instelling gaat het erg moeilijk worden weer terug te keren.
Met het aangaan van een arbeidscontract heb je tevens de verplichting je te houden aan een aantal zaken. Dat is bijv. Bij ziekte contacten onderhouden met de bedrijfsarts over inzetbaarheid.
Zo lang je salaris ontvangt, ben je verplicht mee te werken.
Een onwillige houding gaat echt in je nadeel werken.
Andere kant van het verhaal is, dat je wel binding met je werk moet blijven houden, omdat hoe langer je wegblijft, des te moeilijker het wordt terug te gaan. Wat dat betreft zou je er goed aan doen om bijv, eens een kop koffie te drinken bij je collega’s.
Laat je van je welwillende kant zien, dat is vele malen beter dan ik kan niet, wil niet en doe het niet. Het is allemaal in jouw belang. Lukken dingen niet dan kun je dat aangeven en er kan rekening mee gehouden worden.
Met deze instelling gaat het erg moeilijk worden weer terug te keren.
Met het aangaan van een arbeidscontract heb je tevens de verplichting je te houden aan een aantal zaken. Dat is bijv. Bij ziekte contacten onderhouden met de bedrijfsarts over inzetbaarheid.
Zo lang je salaris ontvangt, ben je verplicht mee te werken.
Een onwillige houding gaat echt in je nadeel werken.
donderdag 28 maart 2019 om 16:31
Het zit zo dat ik bij mijn vorige werkgever (paar jaar terug) langdurig ben uitgevallen wegens psyche etc. Ik ben daar toen intensief voor behandeld en hoofdstuk was afgesloten. Dossier dicht.
Ik heb nu een nieuwe baan en hier vond ik het totaal niet relevant om oude lijken uit de kast te trekken. Het ging immers goed met mij. Je kan daar wel over door blijven gaan maar ik was 'genezen' verklaard. Voor zover dat kon dan.
Maar nu ben ik dus toch weer uitgevallen. En ik wil eigenlijk mijn verleden laten waar hij zit maar worstel nu heel erg met het toch vertellen.
Als je al je zwaktes en al je medische historie altijd maar met je mee moet dragen als een last die je achtervolgd kan je nooit ergens opnieuw beginnen. Ik was al jaren stabiel. Maar nu dus helaas toch een fikse terugval.
Daarnaast heb ik een auto-immuun ziekte. Dit weten ze wel overigens. Maar omdat twee andere collega's hetzelfde hebben (zal je altijd zien) en wel gewoon door kunnen blijven werken, vind ik het heel lastig om dat als reden op te voeren.
Ik heb nu een nieuwe baan en hier vond ik het totaal niet relevant om oude lijken uit de kast te trekken. Het ging immers goed met mij. Je kan daar wel over door blijven gaan maar ik was 'genezen' verklaard. Voor zover dat kon dan.
Maar nu ben ik dus toch weer uitgevallen. En ik wil eigenlijk mijn verleden laten waar hij zit maar worstel nu heel erg met het toch vertellen.
Als je al je zwaktes en al je medische historie altijd maar met je mee moet dragen als een last die je achtervolgd kan je nooit ergens opnieuw beginnen. Ik was al jaren stabiel. Maar nu dus helaas toch een fikse terugval.
Daarnaast heb ik een auto-immuun ziekte. Dit weten ze wel overigens. Maar omdat twee andere collega's hetzelfde hebben (zal je altijd zien) en wel gewoon door kunnen blijven werken, vind ik het heel lastig om dat als reden op te voeren.
anoniem_376869 wijzigde dit bericht op 28-03-2019 16:44
0.05% gewijzigd
donderdag 28 maart 2019 om 16:37
Zulke dingen als adhd en jou misbruik verleden, kun je niet afsluiten.
Ze zullen altijd onderdeel blijven van je leven!
Juist door dit af te sluiten heb je nu wellicht weer klachten. Want iets dicht doen, gevoelens afsluiten, is nummer 1 oorzaak van depressie.
Het kan best zijn dat jou klachten niet alleen door jou auto immuun ziekte komen. Dat bij jou psychisch ook iets speelt of dat je overspannen bent.
En dat jou collega's dat niet hebben.
Sowieso ben heb jij adhd erbij.
Je verwerking werkt hierdoor anders waardoor je eerder moe zal zijn. Want je hebt tijd nodig alles te verwerk.
Ze zullen altijd onderdeel blijven van je leven!
Juist door dit af te sluiten heb je nu wellicht weer klachten. Want iets dicht doen, gevoelens afsluiten, is nummer 1 oorzaak van depressie.
Het kan best zijn dat jou klachten niet alleen door jou auto immuun ziekte komen. Dat bij jou psychisch ook iets speelt of dat je overspannen bent.
En dat jou collega's dat niet hebben.
Sowieso ben heb jij adhd erbij.
Je verwerking werkt hierdoor anders waardoor je eerder moe zal zijn. Want je hebt tijd nodig alles te verwerk.
donderdag 28 maart 2019 om 16:48
Klopt. Maar ik vind niet dat mijn verleden altijd een excuus mag heten. En ik vind ook niet dat het iemand verder wat aangaat. Ik heb het verwerkt en ik ben behandeld. Meer dan dat kan ik niet doen. Ik denk niet dat mijn psyche momenteel daarmee te kampen heeft. Ik ben wel blijvend beschadigd en door mijn adhd kan ik lastig filteren en zit mijn vaatje sneller vol en staat mijn boog altijd gespannen. Maar ik ben lang niet 'ziek' genoeg om afgekeurd te worden maar momenteel ook lang niet goed genoeg om te kunnen werken. Alleen ik heb blijkbaar wel periodes dat ik 'uitval'. Ik schrok daar zelf ook heel erg van. Ik heb al eens een burnout gehad en dan heb je een grotere kans op een recidief ooit. Maar je kan het nooit helemaal voor zijn. En het is al zeker geen reden om nooit meer aan het werk te gaan. En dat is ook helemaal niet wat ik wil. Maar goed. Ik ga van de week met de arts in gesprek over een manier om te kijken dat ik wel iets kan doen. Ik zou iig voorlopig geen nachtdiensten draaien. Want ik slik medicijnen en dat is niet zonder reden.
donderdag 28 maart 2019 om 16:52
Met jou eens. Ik ben vorige week ook een kopje koffie wezen drinken. Maar dan is het meteen: oh wat goed om je te zien. Het gaat dus goed met je? Weet je al wanneer je weer kunt beginnen? Je ziet er zo goed uit, de rust heeft je zeker goed gedaan. bladiebladiebla.vanlippebiesterveld schreef: ↑28-03-2019 16:24Al ben je ziek, je blijft verplichtingen richting je werk houden. Tenminste als je je salaris wil blijven ontvangen. Een bedrijfsarts kan bepalen in welke mate je wel,of niet arbeidsgeschikt bent en of re-integratie tot de mogelijkheden behoort.
Andere kant van het verhaal is, dat je wel binding met je werk moet blijven houden, omdat hoe langer je wegblijft, des te moeilijker het wordt terug te gaan. Wat dat betreft zou je er goed aan doen om bijv, eens een kop koffie te drinken bij je collega’s.
Laat je van je welwillende kant zien, dat is vele malen beter dan ik kan niet, wil niet en doe het niet. Het is allemaal in jouw belang. Lukken dingen niet dan kun je dat aangeven en er kan rekening mee gehouden worden.
Met deze instelling gaat het erg moeilijk worden weer terug te keren.
Met het aangaan van een arbeidscontract heb je tevens de verplichting je te houden aan een aantal zaken. Dat is bijv. Bij ziekte contacten onderhouden met de bedrijfsarts over inzetbaarheid.
Zo lang je salaris ontvangt, ben je verplicht mee te werken.
Een onwillige houding gaat echt in je nadeel werken.
donderdag 28 maart 2019 om 16:53
Waarom zou je dat soort dingen je hele leven door met werkgevers en bedrijfsartsen moeten delen?Gele_Suikerspin schreef: ↑28-03-2019 16:37Zulke dingen als adhd en jou misbruik verleden, kun je niet afsluiten.
Ze zullen altijd onderdeel blijven van je leven!
Juist door dit af te sluiten heb je nu wellicht weer klachten. Want iets dicht doen, gevoelens afsluiten, is nummer 1 oorzaak van depressie.
Het kan best zijn dat jou klachten niet alleen door jou auto immuun ziekte komen. Dat bij jou psychisch ook iets speelt of dat je overspannen bent.
En dat jou collega's dat niet hebben.
Sowieso ben heb jij adhd erbij.
Je verwerking werkt hierdoor anders waardoor je eerder moe zal zijn. Want je hebt tijd nodig alles te verwerk.
Als dit niet de reden van ziekzijn is is hetbhelemaal niet relevant om dit te noemen.
donderdag 28 maart 2019 om 16:56
Veel sterkte. Wees niet te hard voor jezelf. Ik zou zelf wel eerlijk zijn tegen de arts.
Je adhd is geen excuus.
Helaas is de herstel duur van alles voor (de meesten) met adhd gewoon langer.
En heeft een auto immuun ziekte meer impact.
De arts kan hier dan rekening mee houden. Ze zien dit niet als excuus. Je kunt er niks aan doen. En hebt weer andere kwaliteiten.
Je adhd is geen excuus.
Helaas is de herstel duur van alles voor (de meesten) met adhd gewoon langer.
En heeft een auto immuun ziekte meer impact.
De arts kan hier dan rekening mee houden. Ze zien dit niet als excuus. Je kunt er niks aan doen. En hebt weer andere kwaliteiten.
donderdag 28 maart 2019 om 16:56
Ik ook niet. Wel is het zo dat ik nu heel erg bezig ben met goed ingesteld te raken en dat mijn laatste waardes (deze week terug gekregen) al een heel stuk gezakt waren en we echt goed bezig zijn. Echter kamp ik nog enorm met de rest verschijnselen. Ik weet ook hoeveel onwetendheid er schuilt in schildklierproblematiek en hoe lastig het is iemand die geen specialist is uit te leggen dat je ook met waardes die alweer richting acceptabel niveau gaan helemaal naar de klote kunt zijn nog. Hashimoto is echt geen reden om niet te kunnen werken namelijk. Hoewel het voor mij momenteel wel echt zo voelt. Ik heb alleen de pech dat er meerdere dingen tegelijk spelen. En leg dat maar eens uit. Dat het bij jou en-en is. Dat was voor het behandel traject al niet te doen. Voor probleem a ga je naar internist a voor probleem moet je weer naar een heel andere afdeling en voor probleem c moet je zelfs naar een ander ziekenhuis en voor probleem d moet je naar de psych. Dat is allemaal maar moeilijk moeilijk want wat is het hoofdprobleem en waar ben je nou eigenlijk ziek van? Ik weet het zelf niet eens....
donderdag 28 maart 2019 om 17:01
Dankjewel en dankjewel voor de tip. Die neem ik mee.damesbril schreef: ↑28-03-2019 14:16Je hoeft niet tot in detail te treden maar ik zou zeker wel aangeven dat je eerder behandeld bent.
Het zegt misschien iets over je kwetsbaarheid en waarom je nu weer psychische klachten ervaart.
Sterkte! Het is niet niks wat je al meegemaakt hebt.
Vertel gewoon open hoe je je voelt, het is zoals het is en dat komt het beste over.
donderdag 28 maart 2019 om 17:07
Ja, de bedrijfsarts is in principe onafhankelijk, maar in de praktijk ligt het regelmatig anders en worden besluiten vaak genomen in het voordeel van de werkgever en dat is soms in het nadeel van de werknemer. En dat is ook wel een beetje te verwachten, zolang de werkgever de facturen betaalt. Ik heb dit in mijn directe omgeving meegemaakt. En dat was geen uitzondering, zoals je kunt lezen op https://www.personeelsnet.nl/bericht/be ... e-wijzigen
Ik heb overigens niet beweerd dat bedrijfsartsen medische gegevens delen met hun opdrachtgevers, dat zou het schenden van ambtsgeheim zijn. Maar ook zonder dat direct te doen kan uit de bevindingen van de arts wel degelijk van alles worden afgeleid. Een bedrijfsarts moet zijn adviezen namelijk onderbouwen met bevindingen. Er kan natuurlijk niet worden volstaan met "Werknemer is naar verwachting 15 maanden niet in staat om te werken". Een werkgever weet dus na rapportage vrij goed of een werknemer tijdelijk "gewoon ziek" is, of een ongeval heeft gehad en daardoor tijdelijk uit de running is, of iets langdurig mentaals mankeert zoals overspannenheid, etc.
Werkgevers hebben veel liever een fysiek zieke werknemer, dan een psychisch zieke werknemer. Dat tweede is potentieel veel langduriger en dus duurder voor de werkgever. Ze kunnen dus druk op de bedrijfsarts uitoefenen om werknemers zsm weer aan het werk te zetten, of bij ernstige gevallen in de WW te krijgen, of de nadruk te leggen op fysieke klachten en zo min mogelijk op mentale klachten.
Ik heb overigens niet beweerd dat bedrijfsartsen medische gegevens delen met hun opdrachtgevers, dat zou het schenden van ambtsgeheim zijn. Maar ook zonder dat direct te doen kan uit de bevindingen van de arts wel degelijk van alles worden afgeleid. Een bedrijfsarts moet zijn adviezen namelijk onderbouwen met bevindingen. Er kan natuurlijk niet worden volstaan met "Werknemer is naar verwachting 15 maanden niet in staat om te werken". Een werkgever weet dus na rapportage vrij goed of een werknemer tijdelijk "gewoon ziek" is, of een ongeval heeft gehad en daardoor tijdelijk uit de running is, of iets langdurig mentaals mankeert zoals overspannenheid, etc.
Werkgevers hebben veel liever een fysiek zieke werknemer, dan een psychisch zieke werknemer. Dat tweede is potentieel veel langduriger en dus duurder voor de werkgever. Ze kunnen dus druk op de bedrijfsarts uitoefenen om werknemers zsm weer aan het werk te zetten, of bij ernstige gevallen in de WW te krijgen, of de nadruk te leggen op fysieke klachten en zo min mogelijk op mentale klachten.
donderdag 28 maart 2019 om 17:10
Je bent altijd een optelsom van je lichamelijke EN geestelijke gezondheid.
Het kan best dat je kan werken met het die auto-immuunziekte. Maar jij hebt daar bovenop nog een aardig rugzakje op het gebied van de geestelijke gezondheid. En dat heeft echt invloed op je functioneren en herstel.
Je hebt gelijk dat je het verleden niet kan veranderen, en dat je een modus hebt gevonden om alles een plekje te geven. Dit wil niet zeggen dat er geen invloeden zijn op je huidige gezondheid. Dit geldt ook voor ADHD.
Het is onverstandig om te zeggen dat er psychologisch alles helemaal goed is en geen invloed heeft op je huidige klachten, en het daardoor niet meeneemt bij je bedrijfsarts. Grote kans dat het wél invloed heeft op je belastbaarheid en of herstel.
Dit geldt bijvoorbeeld ook wanneer je moeder terminaal is, je mantelzorger voor je partner bent, etc etc.
De bedrijfsarts is niet je vijand, maar iemand die gaat zoeken hoe jij weer lekker aan het werk kan gaan.
Het kan best dat je kan werken met het die auto-immuunziekte. Maar jij hebt daar bovenop nog een aardig rugzakje op het gebied van de geestelijke gezondheid. En dat heeft echt invloed op je functioneren en herstel.
Je hebt gelijk dat je het verleden niet kan veranderen, en dat je een modus hebt gevonden om alles een plekje te geven. Dit wil niet zeggen dat er geen invloeden zijn op je huidige gezondheid. Dit geldt ook voor ADHD.
Het is onverstandig om te zeggen dat er psychologisch alles helemaal goed is en geen invloed heeft op je huidige klachten, en het daardoor niet meeneemt bij je bedrijfsarts. Grote kans dat het wél invloed heeft op je belastbaarheid en of herstel.
Dit geldt bijvoorbeeld ook wanneer je moeder terminaal is, je mantelzorger voor je partner bent, etc etc.
De bedrijfsarts is niet je vijand, maar iemand die gaat zoeken hoe jij weer lekker aan het werk kan gaan.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
donderdag 28 maart 2019 om 17:18
Die onderbouwing bestaat uit 'kan zich niet concentreren/niet fysiek belasten/is energiebeperkt'. Daar kan ik niet uit afleiden of de werknemer kanker heeft of psychotisch is hoor.
Een werkgever weet dus na rapportage vrij goed of een werknemer tijdelijk "gewoon ziek" is, of een ongeval heeft gehad en daardoor tijdelijk uit de running is, of iets langdurig mentaals mankeert zoals overspannenheid, etc.
Gelukkig weet ik van mijn personeel of ze een ongeval hebben gehad. Ik mag hopen dat de verstandhouding dusdanig is dat je dat wel durft te delen met je werkgever. En ja, mijn personeel deelt dus ook met mij waar de kanker zit of dat het een burn-out is. Dat zijn ze niet verplicht, maar bij een gezonde verhouding werkt dat echt een stuk prettiger.
Werkgevers hebben veel liever een fysiek zieke werknemer, dan een psychisch zieke werknemer. Dat tweede is potentieel veel langduriger en dus duurder voor de werkgever. Ze kunnen dus druk op de bedrijfsarts uitoefenen om werknemers zsm weer aan het werk te zetten, of bij ernstige gevallen in de WW te krijgen, of de nadruk te leggen op fysieke klachten en zo min mogelijk op mentale klachten.
Juist bij een psychische aandoening zet ik werknemer en bedrijfsarts niet onder druk om ze zsm weer aan het werk te zetten, want daarmee verleng je de ziekteperiode mogelijk. Een goede bedrijfsarts legt dat mij als werkgever ook uit, dat snel teveel werken obstructief werkt.
Wel moet iedere werknemer zich zo snel mogelijk weer met regelmaat melden op de werkvloer. Om contact te houden. Al is het even koffie drinken 3x per week. Zes weken thuisblijven zonder enig contact werkt enorm drempelverhogend om ooit weer te komen werken.
Verder kost het mij als werkgever geld als ik iemand ziek uit dienst laat gaan. Ik kan niemand zomaar de ww in krijgen, je bent als (zieke) werknemer juridisch heel goed beschermd daartegen. En ik zou niet weten wat de winst is van de nadruk leggen op fysieke klachten ipv mentale klachten?
TO, het is jammer dat je die opmerkingen van je collega's, over dat je er goed uit ziet en wanneer je weer terugkomt, zo negatief beziet. Zij denken jou een hart onder de riem te steken, door te zeggen dat je er goed uit ziet. Je mag rustig antwoorden dat je je nog helemaal niet goed voelt, zonder verder uitleg te geven in welk opzicht. Draai gewoon het gesprek om, vraag naar wat er allemaal gebeurd is op de werkvloer of hoe het met je collega gaat. Mensen gaan echt niet lang door over jouw ziekte als jij gewoon geen echte antwoorden geeft.
donderdag 28 maart 2019 om 17:19
Bij ons zit de bedrijfsarts wekelijks in overleg met onze leidinggevenden van de afdeling hoor.s-a-r-kast schreef: ↑28-03-2019 14:32De bedrijfsarts 'werkt' niet voor de werkgever. De werkgever moet alleen de rekeningen betalen. De werkgever heeft nauwelijks contact met de bedrijfsarts (puur een verslag van 2 zinnen zoals: "werknemer heeft passende en toereikende zorg. (x-aantal)% arbeidsgeschikt. Vervolgafspraak staat *datum*.
Als je als werkgever de arts echt wil spreken moet je daarvoor 1: heel lang wachten 2: heel veel moeite doen 3: veel betalen.
Werkgever en bedrijfsarts zijn geen vriendjes. Vaak kennen ze elkaar niet, vaak is er geen contact.
En werknemers zijn HEEL erg beschermd in NL.
donderdag 28 maart 2019 om 17:55
Omdat je collega’s bent en de artsen in kwestie precies weten wat er op jouw werkplek aan de hand is indien je ziekte/burn-out werkgerelateerd is. En ze hebben lak aan managers die je eigenlijk weer zo snel mogelijk inzetbaar willen hebben terwijl je daar eigenlijk nog niet aantoe bent. Ze hebben altijd het laatste woord.
En hun verslagen krijgt de mdw eerst in de mailbox, je mag er wat van vinden en dan pas wordt je manager op de hoogte gesteld, zonder details. Gewoon: A is er nog niet aantoe. Manager mag daar niets van vinden.
donderdag 28 maart 2019 om 17:59
Bij ons ook. SMT. Sociaal medisch team. Maar de arts klapt nooit uit de school.
Bij ons zijn allerlei artsen in dienst, gewone huisartsen, specialisten op elk vakgebied, fysios, verpleegkundigen, psychologen, tandartsen etc.
donderdag 28 maart 2019 om 18:00
dat is gewoon wettelijk geregeld hoor, dat een manager/leidinggevende niet op de hoogte gebracht mag worden van wat er aan scheelt. Dat is niet voorbehouden aan bedrijfsartsen die intern zitten.yasmijn schreef: ↑28-03-2019 17:55Omdat je collega’s bent en de artsen in kwestie precies weten wat er op jouw werkplek aan de hand is indien je ziekte/burn-out werkgerelateerd is. En ze hebben lak aan managers die je eigenlijk weer zo snel mogelijk inzetbaar willen hebben terwijl je daar eigenlijk nog niet aantoe bent. Ze hebben altijd het laatste woord.
En hun verslagen krijgt de mdw eerst in de mailbox, je mag er wat van vinden en dan pas wordt je manager op de hoogte gesteld, zonder details. Gewoon: A is er nog niet aantoe. Manager mag daar niets van vinden.
Het eerste deel kan idd wel een voordeel zijn
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 28 maart 2019 om 18:13
Dat is mooi!yasmijn schreef: ↑28-03-2019 17:55Omdat je collega’s bent en de artsen in kwestie precies weten wat er op jouw werkplek aan de hand is indien je ziekte/burn-out werkgerelateerd is. En ze hebben lak aan managers die je eigenlijk weer zo snel mogelijk inzetbaar willen hebben terwijl je daar eigenlijk nog niet aantoe bent. Ze hebben altijd het laatste woord.
En hun verslagen krijgt de mdw eerst in de mailbox, je mag er wat van vinden en dan pas wordt je manager op de hoogte gesteld, zonder details. Gewoon: A is er nog niet aantoe. Manager mag daar niets van vinden.
Helaas zijn er ook interne bedrijfsartsen die wel uit de school klappen en bezwijken onder de druk van de werkgever.
donderdag 28 maart 2019 om 18:15
Of een onwijs nadeel. Ik ben zo blij dat mijn ba extern is.
