Werk & Studie
alle pijlers
Co-schappen lopen: wel of niet?
vrijdag 29 januari 2010 om 13:39
Hoi allemaal,
Ik ben geneeskundestudente en heb de eerste 4 jaren er keurig op zitten..
Al snel wist ik dat ik geen die-hard geneeskunde studente was, ik vond het interessant maar was niet zoals mijn studiegenoten die maar 1 doel in het leven zagen.
Naarmate ik meer tijd in het ziekenhuis doorbracht voelde ik me steeds slechter door de sfeer daar en ik merkte dat ik er echt niet gelukkig werd.
Nu heb ik een jaar een break gehad om te kijken wat ik wilde en me te oriënteren op eventuele andere studies.
Omdat het lastig is als geneeskunde studente ergens anders in te stromen zou ik veel moeten inhalen of zelfs overnieuw een bachelor moeten halen. Ik weet het niet zo goed.
Op dit moment heb ik een Master of Science in de geneeskunde, in principe even hoog als elke universitaire master, maar ik ben dus geen arts. Nu is mijn vraag: moet ik de co-schappen gaan lopen of niet?
Ik weet nu al dat ik daar niet vrolijk van word en dat ik geen medisch specialist wil worden. Maar dan heb ik tenminste wel iets afgemaakt en een mooi papiertje.
Wat ik wel wil is later een eigen sociaal/cultureel bedrijfje beginnen of bij een internationale organisatie werken.
Dus: me door die twee zware onbetaalde jaren slepen alleen voor dat papiertje of niet??
Ik word echt heel verdrietig van mijn gepieker
iemand met ervaringen??
Ik ben geneeskundestudente en heb de eerste 4 jaren er keurig op zitten..
Al snel wist ik dat ik geen die-hard geneeskunde studente was, ik vond het interessant maar was niet zoals mijn studiegenoten die maar 1 doel in het leven zagen.
Naarmate ik meer tijd in het ziekenhuis doorbracht voelde ik me steeds slechter door de sfeer daar en ik merkte dat ik er echt niet gelukkig werd.
Nu heb ik een jaar een break gehad om te kijken wat ik wilde en me te oriënteren op eventuele andere studies.
Omdat het lastig is als geneeskunde studente ergens anders in te stromen zou ik veel moeten inhalen of zelfs overnieuw een bachelor moeten halen. Ik weet het niet zo goed.
Op dit moment heb ik een Master of Science in de geneeskunde, in principe even hoog als elke universitaire master, maar ik ben dus geen arts. Nu is mijn vraag: moet ik de co-schappen gaan lopen of niet?
Ik weet nu al dat ik daar niet vrolijk van word en dat ik geen medisch specialist wil worden. Maar dan heb ik tenminste wel iets afgemaakt en een mooi papiertje.
Wat ik wel wil is later een eigen sociaal/cultureel bedrijfje beginnen of bij een internationale organisatie werken.
Dus: me door die twee zware onbetaalde jaren slepen alleen voor dat papiertje of niet??
Ik word echt heel verdrietig van mijn gepieker
iemand met ervaringen??
vrijdag 29 januari 2010 om 13:49
Je kan meer worden dan alleen arts met het papiertje. Dat papiertje geeft echter wel een bepaald niveau aan. Je bent al zover gekomen...twee jaar op een mensenleven is niet veel. Daarna kun je nog alle kanten uit.
Neemt niet weg dat je ook weer niet depressief moet worden van je opleiding. Maar als je het aankunt, dan ervoor gaan.
Overigens: je hebt nu toch je Ba, nog niet je Ma? Die krijg je toch pas als je ook je coschappen afgerond hebt?
Neemt niet weg dat je ook weer niet depressief moet worden van je opleiding. Maar als je het aankunt, dan ervoor gaan.
Overigens: je hebt nu toch je Ba, nog niet je Ma? Die krijg je toch pas als je ook je coschappen afgerond hebt?
vrijdag 29 januari 2010 om 13:52
Zou er wel mee beginnen, en kijken hoe het loopt. Misschien valt het mee, en heb je straks wel je papiertje binnen. Als de co-schappen echt ontzettend tegenvallen, kun je toch altijd nog stoppen?
Waarom ben je eigenlijk ooit geneeskunde gaan studeren? Was je er toen wel van overtuigd dat je arts wilde worden, of heb je al die tijd eigenlijk al getwijfeld?
Waarom ben je eigenlijk ooit geneeskunde gaan studeren? Was je er toen wel van overtuigd dat je arts wilde worden, of heb je al die tijd eigenlijk al getwijfeld?
vrijdag 29 januari 2010 om 13:54
Hoi Maria,
heb geen ervaring met deze keuze, wel met andere keuzes in het leven. Daarnaast ben ik al bijna 20 jaar werkzaam in een academisch ziekenhuis op een verpleegafdeling.
Wat ik merk is dat men steeds meer kijkt naar eerder verworven competenties. Als je besluit je opleiding niet af te maken maar te kiezen voor iets waar je hart wel ligt, kun je gebruik maken van de competenties die je verworven hebt tijdens de studie. Mogelijk geeft dat ontheffingen, net zoals je Master of Science dat mogelijk doet.
Als ik vanuit de ziekenhuiswereld kijk, ik werk er maar ben tevens patiënt in mijn eigen ziekenhuis met een pittige aandoening, dan denk ik; doe dit jezelf, je collega's, je opleider en je patiënten niet aan. In willekeurige volgorde te plaatsen.
Ik zie hoe zwaar de co's het hebben, en hoeveel ze over moeten hebben voor deze opleiding.
Waar haal je die energie, die motivatie nog vandaan als je weet dat je daarna niet wilt specialiseren?
Dan zijn het 2 lange jaren meid.
Is er een studiebegeleider bij wie je terecht kan?
Heb je het gevoel dat je nog ergens verantwoording af moet leggen als je stopt? Bv bij je ouders, omdat ze mogelijk meegefinancierd hebben?
natuurlijk krijg je niks van nog 2 jaar doorsappelen. Je bent jong en je kunt best wat aan. En ontberingen horen erbij in het leven om ergens te komen.
Maar in dit specifieke geval komen er meer mensen om de hoek kijken dan alleen jijzelf. En die verdienen een co die het fijn vindt om te doen wat ze doet..
Er is op het ogenblik veel te lezen over keuzes maken, rationeel of vanuit je gevoel, omdat er zoveel te kiezen valt.(en dat levert keuzestress op)
Misschien een idee om eens op internet te kijken naar hoe keuzes te maken?
Sterkte met je beslissing, welke kant je ook opgaat.
heb geen ervaring met deze keuze, wel met andere keuzes in het leven. Daarnaast ben ik al bijna 20 jaar werkzaam in een academisch ziekenhuis op een verpleegafdeling.
Wat ik merk is dat men steeds meer kijkt naar eerder verworven competenties. Als je besluit je opleiding niet af te maken maar te kiezen voor iets waar je hart wel ligt, kun je gebruik maken van de competenties die je verworven hebt tijdens de studie. Mogelijk geeft dat ontheffingen, net zoals je Master of Science dat mogelijk doet.
Als ik vanuit de ziekenhuiswereld kijk, ik werk er maar ben tevens patiënt in mijn eigen ziekenhuis met een pittige aandoening, dan denk ik; doe dit jezelf, je collega's, je opleider en je patiënten niet aan. In willekeurige volgorde te plaatsen.
Ik zie hoe zwaar de co's het hebben, en hoeveel ze over moeten hebben voor deze opleiding.
Waar haal je die energie, die motivatie nog vandaan als je weet dat je daarna niet wilt specialiseren?
Dan zijn het 2 lange jaren meid.
Is er een studiebegeleider bij wie je terecht kan?
Heb je het gevoel dat je nog ergens verantwoording af moet leggen als je stopt? Bv bij je ouders, omdat ze mogelijk meegefinancierd hebben?
natuurlijk krijg je niks van nog 2 jaar doorsappelen. Je bent jong en je kunt best wat aan. En ontberingen horen erbij in het leven om ergens te komen.
Maar in dit specifieke geval komen er meer mensen om de hoek kijken dan alleen jijzelf. En die verdienen een co die het fijn vindt om te doen wat ze doet..
Er is op het ogenblik veel te lezen over keuzes maken, rationeel of vanuit je gevoel, omdat er zoveel te kiezen valt.(en dat levert keuzestress op)
Misschien een idee om eens op internet te kijken naar hoe keuzes te maken?
Sterkte met je beslissing, welke kant je ook opgaat.
vrijdag 29 januari 2010 om 13:55
Hoi Maria,
Kan me voorstellen dat het een lastige beslissing is, want zonder co-schappen heb je inderdaad veel minder aan je geneeskunde master, maar de co-schappen zijn ook niet niks.
Ik was ook nooit zo'n die-hard geneeskunde student, wist ook niet of ik mijn hele leven als arts wilde werken, maar wel dat ik wel arts wilde worden, want het is wel een beroep waar je altijd overal (ter wereld) mee terecht kunt.
Inmiddels heb ik al een paar jaar als arts in het buitenland gewerkt en ik ben blij dat ik doorgezet heb!!
Maar goed, daar heb jij nu niets aan.
Je zegt dat je 'later een eigen bedrijfje wilt of bij een internationale organisatie wilt werken'. Wanneer is 'later'? Je artsentitel is bij medische internationale organisaties natuurlijk een voordeel, maar ook met alleen een master kan je daar veel aan hebben. Als het niet medische gerelateerd is, is het denk ik minder zinvol. Maar goed, heb je wel je artsendiploma dan is dat iets dat je tenminste binnen hebt, dat neemt niemand je meer af.....(hoewel men het wel over herregistreren en zo heeft....).
Dus, wat wil je precies? Als je nu niet aan je co-schappen begint, wat ga je dan doen? Lukt het je nu ook al om bij een internationale organisatie te gaan werken? Ken meer mensen die niet hun co-schappen af hebben gemaakt, zijn in de showbizz, journalistiek of (medisch) onderzoek terecht gekomen, dus er is veel mogelijk....
Zonder motivatie is het moeilijk om je co-schappen vol te houden. Het is onbetaald (krijg je nog een beurs?), zwaar, twee jaar en heeeeel hard werken.
Hoe lang mag je je co-schappen nog uitstellen?? Probeer dat anders zo lang mogelijk te rekken en kijk of je tot die tijd een baan op een plek kunt krijgen die je eigenlijk wilt hebben.....
Moeilijk beslissing. Je kunt natuurlijk altijd aan je co-schappen beginnen en onderweg afhaken (zullen ze daar niet blij mee zijn, maar goed, dat is niet jouw probleem....) Je zult de eerste niet zijn.
Succes!
Loes
Kan me voorstellen dat het een lastige beslissing is, want zonder co-schappen heb je inderdaad veel minder aan je geneeskunde master, maar de co-schappen zijn ook niet niks.
Ik was ook nooit zo'n die-hard geneeskunde student, wist ook niet of ik mijn hele leven als arts wilde werken, maar wel dat ik wel arts wilde worden, want het is wel een beroep waar je altijd overal (ter wereld) mee terecht kunt.
Inmiddels heb ik al een paar jaar als arts in het buitenland gewerkt en ik ben blij dat ik doorgezet heb!!
Maar goed, daar heb jij nu niets aan.
Je zegt dat je 'later een eigen bedrijfje wilt of bij een internationale organisatie wilt werken'. Wanneer is 'later'? Je artsentitel is bij medische internationale organisaties natuurlijk een voordeel, maar ook met alleen een master kan je daar veel aan hebben. Als het niet medische gerelateerd is, is het denk ik minder zinvol. Maar goed, heb je wel je artsendiploma dan is dat iets dat je tenminste binnen hebt, dat neemt niemand je meer af.....(hoewel men het wel over herregistreren en zo heeft....).
Dus, wat wil je precies? Als je nu niet aan je co-schappen begint, wat ga je dan doen? Lukt het je nu ook al om bij een internationale organisatie te gaan werken? Ken meer mensen die niet hun co-schappen af hebben gemaakt, zijn in de showbizz, journalistiek of (medisch) onderzoek terecht gekomen, dus er is veel mogelijk....
Zonder motivatie is het moeilijk om je co-schappen vol te houden. Het is onbetaald (krijg je nog een beurs?), zwaar, twee jaar en heeeeel hard werken.
Hoe lang mag je je co-schappen nog uitstellen?? Probeer dat anders zo lang mogelijk te rekken en kijk of je tot die tijd een baan op een plek kunt krijgen die je eigenlijk wilt hebben.....
Moeilijk beslissing. Je kunt natuurlijk altijd aan je co-schappen beginnen en onderweg afhaken (zullen ze daar niet blij mee zijn, maar goed, dat is niet jouw probleem....) Je zult de eerste niet zijn.
Succes!
Loes
vrijdag 29 januari 2010 om 13:59
Maria7, lastige kwestie. Bedenk wel dat je met je artsendiploma veel verder zal komen als je internationaal aan het werk wilt met een sociaal/cultureel bureau. Het artsendiploma zorgt overal voor een bepaalde erkenning en aanzien.
Soms moet je een periode iets doen waar je minder blij van wordt, om toch te bereiken wat je wilt bereiken.
Wie weet vallen de co-schappen je mee. Je hebt dan al weer een andere positie in het ziekenhuis dan die van medisch student. In een hierachische wereld als het ziekenhuis is kan dat al weer een boel verschil maken. Plus dat het ene ziekenhuis het andere ziekenhuis niet is. Misschien je er in ieder geval op richten je co-schappen in een ander ziekenhuis te gaan doen als waar je tot nu toe hebt rondgelopen, mocht je besluiten toch die twee jaar te investeren.
Succes met het maken van een keuze!
Soms moet je een periode iets doen waar je minder blij van wordt, om toch te bereiken wat je wilt bereiken.
Wie weet vallen de co-schappen je mee. Je hebt dan al weer een andere positie in het ziekenhuis dan die van medisch student. In een hierachische wereld als het ziekenhuis is kan dat al weer een boel verschil maken. Plus dat het ene ziekenhuis het andere ziekenhuis niet is. Misschien je er in ieder geval op richten je co-schappen in een ander ziekenhuis te gaan doen als waar je tot nu toe hebt rondgelopen, mocht je besluiten toch die twee jaar te investeren.
Succes met het maken van een keuze!
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 29 januari 2010 om 14:01
Eens met Wakker. Mss vindt je t leren (werken) in de praktijk wel zo leuk dat je toch blij bent dat je hebt doorgezet.
Werk zelf als verpleegkundige in het ziekenhuis, en zie veel co's lopen. Hebben het vaak niet makkelijk. Maar ik weet van mijzelf ook dat ik tijdens de HBO_V heel vaak gedacht heb 'is dit het nou?'. En óók tijdens mijn stage binnen het ziekenhuis dacht ik, ja....mwah, vind het niet geweldig. Toch doorgezet, en werk nu met onwijs veel plezier in het ziekenhuis.
En ja, co-schappen zijn inderdaad heel zwaar, en je leven als arts-assistent zal ook niet makkelijk zijn, maar zorg wel dat je er voor de volle 100% achter staat áls je stopt, want het zou zo jammer zijn als je over een aantal jaren spijt krijgt.
Werk zelf als verpleegkundige in het ziekenhuis, en zie veel co's lopen. Hebben het vaak niet makkelijk. Maar ik weet van mijzelf ook dat ik tijdens de HBO_V heel vaak gedacht heb 'is dit het nou?'. En óók tijdens mijn stage binnen het ziekenhuis dacht ik, ja....mwah, vind het niet geweldig. Toch doorgezet, en werk nu met onwijs veel plezier in het ziekenhuis.
En ja, co-schappen zijn inderdaad heel zwaar, en je leven als arts-assistent zal ook niet makkelijk zijn, maar zorg wel dat je er voor de volle 100% achter staat áls je stopt, want het zou zo jammer zijn als je over een aantal jaren spijt krijgt.
vrijdag 29 januari 2010 om 14:53
Hai,
hier een mede-co. Wat zou je ervan vinden om het te proberen? Het is inderdaad zwaar en veel, je wordt geleefd en zeg je sociale leven maar in de vriezer.
Maar wat ik tot nu toe heb gemerkt is dat iedereen er een persoonlijke draai aan geeft. De een moet het hebben van de gesprekken met patienten, de ander van het zien van bijzondere ziektebeelden, weer een ander van de samenwerking in het ziekenhuis. Ieder geeft z'n eigen coschap vorm, er is geen "standaard" route of lespakket, je moet ook zelf zoeken naar wat je wil leren. Natuurlijk zijn er vaste ingredienten van zo'n coschap, maar als jij bijvoorbeeld meer geinteresseerd bent in de wetenschappelijke aspecten verdiep je je daar in. Ben je meer geïnteresseerd in de menselijke kant, dan vul je daar je extra uren mee.
Én, als ik het even écht niet meer zie zitten denk ik altijd maar; ook aan dit coschap komt een eind.
Als je begint, geef het dan wel 3 maanden de kans. De eerste maanden ben je vooral bezig met je positiebepaling, de logistiek en hierarchie van het ziekenhuis kennen, je rol als co helemaal te begrijpen. Daarna wordt het pas leuk, want dan kan je het steeds meer je eigen invulling geven.
Succes met je keuze
hier een mede-co. Wat zou je ervan vinden om het te proberen? Het is inderdaad zwaar en veel, je wordt geleefd en zeg je sociale leven maar in de vriezer.
Maar wat ik tot nu toe heb gemerkt is dat iedereen er een persoonlijke draai aan geeft. De een moet het hebben van de gesprekken met patienten, de ander van het zien van bijzondere ziektebeelden, weer een ander van de samenwerking in het ziekenhuis. Ieder geeft z'n eigen coschap vorm, er is geen "standaard" route of lespakket, je moet ook zelf zoeken naar wat je wil leren. Natuurlijk zijn er vaste ingredienten van zo'n coschap, maar als jij bijvoorbeeld meer geinteresseerd bent in de wetenschappelijke aspecten verdiep je je daar in. Ben je meer geïnteresseerd in de menselijke kant, dan vul je daar je extra uren mee.
Én, als ik het even écht niet meer zie zitten denk ik altijd maar; ook aan dit coschap komt een eind.
Als je begint, geef het dan wel 3 maanden de kans. De eerste maanden ben je vooral bezig met je positiebepaling, de logistiek en hierarchie van het ziekenhuis kennen, je rol als co helemaal te begrijpen. Daarna wordt het pas leuk, want dan kan je het steeds meer je eigen invulling geven.
Succes met je keuze
vrijdag 29 januari 2010 om 15:19
vrijdag 29 januari 2010 om 15:54
Is het trouwens ook niet mogelijk om geen co-schappen te lopen en te promoveren in iets? Dat je een onderzoek gaat doen o.i.d? Ik ben een tijdje terug iemand tegen gekomen in de trein en hij vertelde dat hij geneeskunde studeerde en de co schappen heeft verruilt voor een onderzoek. Bespreek dit eens met iemand van je school. Die hebben daar veel beter kijk op.
vrijdag 29 januari 2010 om 16:22
vrijdag 29 januari 2010 om 16:42
Maria7, wat een dilemma. Als je er doodongelukkig van wordt zou ik zeggen, niet doen. Maar als je het idee hebt dat je in staat bent om er het beste van te maken, dan zou ik het doen.
Een artsentitel kan het je in de toekomst makkelijker maken, ook op sociaal-cultureel gebied.
Ik herken wel een beetje wat je schrijft, ik behoorde ook niet tot de club die hearts, ondanks dat ik uitstekende cijfers behaalde. Ik heb de opleiding altijd te weinig uitdagend en te eenvoudig gevonden, ik weet niet of dat voor jou ook geldt? Een tweede studie vormde een oplossing voor dat probleem. Daarnaast heb ik co-schappen gelopen in het Grote Schuur ziekenhuis in Kaapstad. Dat was de beste beslissing gedurdende de gehele opleiding, dat mij uiteindelijk heeft doen besluiten om door te gaan. Mogelijk is dat voor jou niet het geval, maar een buitenlandse stage is altijd waardevol. Op medisch terrein (bijzondere pathologie, infectieziekten die je hier niet/nauwelijks ziet), de gang van zaken in het ziekenhuis (SEH, IC en OK in één zaal) maar je komt ook in aanraking met verschillende organisaties, om nog maar niet te spreken over het leven in een andere cultuur. Genoeg mogelijkheden om je co-schappen op die manier in te richten dat je er van kunt profiteren, ook met jouw toekomstperspectieven in het achterhoofd.
Ik wens je veel wijsheid toe om tot een goed besluit te komen.
Een artsentitel kan het je in de toekomst makkelijker maken, ook op sociaal-cultureel gebied.
Ik herken wel een beetje wat je schrijft, ik behoorde ook niet tot de club die hearts, ondanks dat ik uitstekende cijfers behaalde. Ik heb de opleiding altijd te weinig uitdagend en te eenvoudig gevonden, ik weet niet of dat voor jou ook geldt? Een tweede studie vormde een oplossing voor dat probleem. Daarnaast heb ik co-schappen gelopen in het Grote Schuur ziekenhuis in Kaapstad. Dat was de beste beslissing gedurdende de gehele opleiding, dat mij uiteindelijk heeft doen besluiten om door te gaan. Mogelijk is dat voor jou niet het geval, maar een buitenlandse stage is altijd waardevol. Op medisch terrein (bijzondere pathologie, infectieziekten die je hier niet/nauwelijks ziet), de gang van zaken in het ziekenhuis (SEH, IC en OK in één zaal) maar je komt ook in aanraking met verschillende organisaties, om nog maar niet te spreken over het leven in een andere cultuur. Genoeg mogelijkheden om je co-schappen op die manier in te richten dat je er van kunt profiteren, ook met jouw toekomstperspectieven in het achterhoofd.
Ik wens je veel wijsheid toe om tot een goed besluit te komen.
vrijdag 29 januari 2010 om 16:46
quote:Elmira schreef op 29 januari 2010 @ 16:22:
Hoe heb je een artsdiploma zonder co-schappen? Dat kan toch helemaal niet? Heb je een bachelor gehaald, of (omdat je 4 jaar hebt gestudeerd) een, inmiddels afgeschafde, kandidaats? Met beide kan je geloof ik niet zoveel dus ik zou gewoon doorbijten en die co-schappen gaan lopen.Maria7 heeft de eerste 4 jaren van de opleiding afgerond en heeft daarmee de titel 'Master of Science' behaald. Daarmee is zij geen arts, zoals zij ook zelf beschrijft in de openingspost.
Hoe heb je een artsdiploma zonder co-schappen? Dat kan toch helemaal niet? Heb je een bachelor gehaald, of (omdat je 4 jaar hebt gestudeerd) een, inmiddels afgeschafde, kandidaats? Met beide kan je geloof ik niet zoveel dus ik zou gewoon doorbijten en die co-schappen gaan lopen.Maria7 heeft de eerste 4 jaren van de opleiding afgerond en heeft daarmee de titel 'Master of Science' behaald. Daarmee is zij geen arts, zoals zij ook zelf beschrijft in de openingspost.
vrijdag 29 januari 2010 om 18:13
quote:macadamia schreef op 29 januari 2010 @ 17:01:
Hmm.... misschien is het afhankelijk van waar je studeert. Ik heb na 3 jaar een Bachelor gekregen, en na 3 jaar (coschappen en wetenschappelijke stage) krijg ik een Master (en artstitel). Het hele kandidaats/doctoraal is er bij ons uit.Volgens mij verschilt dat per universiteit. Mijn opleiding zag er ongeveer uit zoals jij beschrijft (in Amerika gestudeerd), met inderdaad als afronding een wetenschappelijke stage dat als pseudo-scriptie moest fungeren, en dan co-schappen (aangevuld met veel onderwijs én (voortgang)toetsen, maar dat is Nederland volgens mij ook het geval).
Hmm.... misschien is het afhankelijk van waar je studeert. Ik heb na 3 jaar een Bachelor gekregen, en na 3 jaar (coschappen en wetenschappelijke stage) krijg ik een Master (en artstitel). Het hele kandidaats/doctoraal is er bij ons uit.Volgens mij verschilt dat per universiteit. Mijn opleiding zag er ongeveer uit zoals jij beschrijft (in Amerika gestudeerd), met inderdaad als afronding een wetenschappelijke stage dat als pseudo-scriptie moest fungeren, en dan co-schappen (aangevuld met veel onderwijs én (voortgang)toetsen, maar dat is Nederland volgens mij ook het geval).
vrijdag 29 januari 2010 om 18:28
Ik zou het absoluut wel doen! Zo zwaar zijn die co-schappen nu ook weer niet, tenminste het is mij echt meegevallen.
Zie het gewoon als werk, kost je 40 uur per week (soms meer, soms minder). De eerste maanden heb ik ernaast ook nog mijn bijbaan gehouden, meerdere mensen uit mijn groep deden dat trouwens, sommigen gedurende de 2 jaar.
Ik vond co-schappen juist wel fijn, elke paar weken./maanden op een andere plek (OK, je wordt wat moe om je telkens opnieuw voor te stellen)... dat vond ik hartstikke afwisselend en leuk. Nu ik op een plek werk, word ik een beetje onrustig na een paar maanden.... dus dat wordt nog wat
Zonder co-schappen heb je simpelweg een diploma waar je niet echt veel mee kan. Tuurlijk geeft het een niveau aan, maar je opleiding is gewoon niet volledig. Je hebt 4 jaar geleerd (plus wrs een jaar voor je master)... wil je dat dan niet eindelijk eens de praktijk brengen?
En er zijn veel mensen die geen specialist willen worden, maar toch de co-schappen doen. Ik ken bv iemand die echt in het onderzoek verder wilde, iemand die bij de ggd wilde gaan werken met beleidskwesties ed, eentje die bij artsen zonder grenzen op kantoor wilde gaan werken, iemand die jeugdarts part-time wilde worden en voor de rest met haar kids thuis zijn..... Kan allemaal.
Ik ken ook een ziekenhuisdirecteur, die na zijn co-schappen direct bedrijfskunde is gaan studeren en meerdere bedrijven heeft gehad. Juist door zijn studie geneeskunde en de co-schappen, waarin hij heeft gezien hoe het er echt aan toe gaat in het ziekenhuis, heeft hij het respect van zijn personeel. Zonder dat is hij enkel een manager....
Om het bij voorbaat al niet te proberen, lijkt me ontzettend zonde. Ga het gewoon een half jaar doen, de eerste maanden zijn het zwaarst, daarna merk je dat het steeds makkelijker gaat en je ook meer keuze krijgt voor de dingen die jij echt leuk vind. Regel zelf een deel van je co-schappen, meestal kun je huisartsenstages zelf regelen, ga een keer naar het buitenland... maak het zo leuk mogelijk voor jezelf! In de loop van je co-schappen kun je eigenlijk, als je je ervoor inzet, best veel zelf regelen.
Zie het gewoon als werk, kost je 40 uur per week (soms meer, soms minder). De eerste maanden heb ik ernaast ook nog mijn bijbaan gehouden, meerdere mensen uit mijn groep deden dat trouwens, sommigen gedurende de 2 jaar.
Ik vond co-schappen juist wel fijn, elke paar weken./maanden op een andere plek (OK, je wordt wat moe om je telkens opnieuw voor te stellen)... dat vond ik hartstikke afwisselend en leuk. Nu ik op een plek werk, word ik een beetje onrustig na een paar maanden.... dus dat wordt nog wat
Zonder co-schappen heb je simpelweg een diploma waar je niet echt veel mee kan. Tuurlijk geeft het een niveau aan, maar je opleiding is gewoon niet volledig. Je hebt 4 jaar geleerd (plus wrs een jaar voor je master)... wil je dat dan niet eindelijk eens de praktijk brengen?
En er zijn veel mensen die geen specialist willen worden, maar toch de co-schappen doen. Ik ken bv iemand die echt in het onderzoek verder wilde, iemand die bij de ggd wilde gaan werken met beleidskwesties ed, eentje die bij artsen zonder grenzen op kantoor wilde gaan werken, iemand die jeugdarts part-time wilde worden en voor de rest met haar kids thuis zijn..... Kan allemaal.
Ik ken ook een ziekenhuisdirecteur, die na zijn co-schappen direct bedrijfskunde is gaan studeren en meerdere bedrijven heeft gehad. Juist door zijn studie geneeskunde en de co-schappen, waarin hij heeft gezien hoe het er echt aan toe gaat in het ziekenhuis, heeft hij het respect van zijn personeel. Zonder dat is hij enkel een manager....
Om het bij voorbaat al niet te proberen, lijkt me ontzettend zonde. Ga het gewoon een half jaar doen, de eerste maanden zijn het zwaarst, daarna merk je dat het steeds makkelijker gaat en je ook meer keuze krijgt voor de dingen die jij echt leuk vind. Regel zelf een deel van je co-schappen, meestal kun je huisartsenstages zelf regelen, ga een keer naar het buitenland... maak het zo leuk mogelijk voor jezelf! In de loop van je co-schappen kun je eigenlijk, als je je ervoor inzet, best veel zelf regelen.
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
vrijdag 29 januari 2010 om 19:24
Helemaal eens met Singalala,
staar je niet blind op het ziekenhuisleven, dat hoeft zeker niet je voorland te zijn.
Ik heb mij co-schappen ervaren als een hectische, drukke tijd, waarin ik ontzettend veel geleerd heb. En niet alleen op medisch vlak. Het is echt een 'levenservaring' geweest, waardoor ik op allerlei gebieden gegroeid ben.
Het was bij vlagen afschuwelijk, maar vooral vaak leuk, gezellig, interessant. Ik had het niet willen missen.
Maar na mijn basisopleiding (ik zat nog niet in het bachelor-master-systeem) zag ik het ook nog niet zitten, die co-schappen en heb ik serieus overwogen om te stoppen.
Ik heb er toen voor gekozen om een jaar wetenschappelijk onderzoek te doen.
Daarna ben ik alsnog co-schappen gaan doen, en toen was ik er voor mijn gevoel ook meer aan toe.
Misschien is zoiets nog een optie?
staar je niet blind op het ziekenhuisleven, dat hoeft zeker niet je voorland te zijn.
Ik heb mij co-schappen ervaren als een hectische, drukke tijd, waarin ik ontzettend veel geleerd heb. En niet alleen op medisch vlak. Het is echt een 'levenservaring' geweest, waardoor ik op allerlei gebieden gegroeid ben.
Het was bij vlagen afschuwelijk, maar vooral vaak leuk, gezellig, interessant. Ik had het niet willen missen.
Maar na mijn basisopleiding (ik zat nog niet in het bachelor-master-systeem) zag ik het ook nog niet zitten, die co-schappen en heb ik serieus overwogen om te stoppen.
Ik heb er toen voor gekozen om een jaar wetenschappelijk onderzoek te doen.
Daarna ben ik alsnog co-schappen gaan doen, en toen was ik er voor mijn gevoel ook meer aan toe.
Misschien is zoiets nog een optie?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 29 januari 2010 om 22:36
Hier valt geen advies te geven. Ik zelf ben na mijn doctoraal heel positief en opgewekt aan mijn coschappen begonnen. Het bleek een ramp! Ik voelde me superongelukkig, werd depressief en heb na 8 maanden besloten te stoppen. Nooit was ik zo blij met een beslissing.
Maar voor hetzelfde geld valt het je reuze mee en heb je na 2 jaar sappelen toch een papiertje waar eventueel bepaalde deuren voor je open gaan die anders gesloten zouden blijven.
Ondanks mijn eigen zeer negatieve ervaringen zeg ik: geef het een kans en probeer hoe het in de praktijk is. Succes!
Maar voor hetzelfde geld valt het je reuze mee en heb je na 2 jaar sappelen toch een papiertje waar eventueel bepaalde deuren voor je open gaan die anders gesloten zouden blijven.
Ondanks mijn eigen zeer negatieve ervaringen zeg ik: geef het een kans en probeer hoe het in de praktijk is. Succes!
Wees blij!
vrijdag 29 januari 2010 om 22:50
@hekate: maar als je al niet begint aan je co-schappen.. hoe kan je dan weten wat je er echt van vindt?
En wat doe jij nu voor werk met je doctoraaldiploma? Of heb je nog een andere opleiding gedaan?
En wat doe jij nu voor werk met je doctoraaldiploma? Of heb je nog een andere opleiding gedaan?
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
