Werk & Studie
alle pijlers
Co-schappen lopen: wel of niet?
vrijdag 29 januari 2010 om 13:39
Hoi allemaal,
Ik ben geneeskundestudente en heb de eerste 4 jaren er keurig op zitten..
Al snel wist ik dat ik geen die-hard geneeskunde studente was, ik vond het interessant maar was niet zoals mijn studiegenoten die maar 1 doel in het leven zagen.
Naarmate ik meer tijd in het ziekenhuis doorbracht voelde ik me steeds slechter door de sfeer daar en ik merkte dat ik er echt niet gelukkig werd.
Nu heb ik een jaar een break gehad om te kijken wat ik wilde en me te oriënteren op eventuele andere studies.
Omdat het lastig is als geneeskunde studente ergens anders in te stromen zou ik veel moeten inhalen of zelfs overnieuw een bachelor moeten halen. Ik weet het niet zo goed.
Op dit moment heb ik een Master of Science in de geneeskunde, in principe even hoog als elke universitaire master, maar ik ben dus geen arts. Nu is mijn vraag: moet ik de co-schappen gaan lopen of niet?
Ik weet nu al dat ik daar niet vrolijk van word en dat ik geen medisch specialist wil worden. Maar dan heb ik tenminste wel iets afgemaakt en een mooi papiertje.
Wat ik wel wil is later een eigen sociaal/cultureel bedrijfje beginnen of bij een internationale organisatie werken.
Dus: me door die twee zware onbetaalde jaren slepen alleen voor dat papiertje of niet??
Ik word echt heel verdrietig van mijn gepieker
iemand met ervaringen??
Ik ben geneeskundestudente en heb de eerste 4 jaren er keurig op zitten..
Al snel wist ik dat ik geen die-hard geneeskunde studente was, ik vond het interessant maar was niet zoals mijn studiegenoten die maar 1 doel in het leven zagen.
Naarmate ik meer tijd in het ziekenhuis doorbracht voelde ik me steeds slechter door de sfeer daar en ik merkte dat ik er echt niet gelukkig werd.
Nu heb ik een jaar een break gehad om te kijken wat ik wilde en me te oriënteren op eventuele andere studies.
Omdat het lastig is als geneeskunde studente ergens anders in te stromen zou ik veel moeten inhalen of zelfs overnieuw een bachelor moeten halen. Ik weet het niet zo goed.
Op dit moment heb ik een Master of Science in de geneeskunde, in principe even hoog als elke universitaire master, maar ik ben dus geen arts. Nu is mijn vraag: moet ik de co-schappen gaan lopen of niet?
Ik weet nu al dat ik daar niet vrolijk van word en dat ik geen medisch specialist wil worden. Maar dan heb ik tenminste wel iets afgemaakt en een mooi papiertje.
Wat ik wel wil is later een eigen sociaal/cultureel bedrijfje beginnen of bij een internationale organisatie werken.
Dus: me door die twee zware onbetaalde jaren slepen alleen voor dat papiertje of niet??
Ik word echt heel verdrietig van mijn gepieker
iemand met ervaringen??
zaterdag 30 januari 2010 om 10:26
Elmira, genoeg vierjarige bèta studies En dat je na vier jaar een master hebt behaald is niet op iedere universiteit het geval. De universiteiten die ik ken hanteren een ander systeem (hoewel dat binnenkort schijnt te veranderen).
Verder ben ik het eens met Singalala. Een groot aantal studenten gaan hun co-schappen in met het idee dat het verschrikkelijk zwaar is. Mij is dat eveneens meegevallen. Je maakt lange dagen (en dat zal in de toekomst niet anders zijn), maar dat is dan ook wel het enige. En het kan frusterend zijn dat je constateert dat de gemiddelde aios minder weet dan jij. Maar verder is het prima te doen. En een co-schap in het buitenland lopen is wat mij betreft een must.
Hekate: wat naar dat het voor jou zo afgelopen is, al is het zo te lezen een juiste beslissing geweest. Niet iedereen kan de druk aan van het werk en wat dat betreft vormen de co-schappen ook een selectie. Goed te horen dat je nu wel op je plek zit.
Verder ben ik het eens met Singalala. Een groot aantal studenten gaan hun co-schappen in met het idee dat het verschrikkelijk zwaar is. Mij is dat eveneens meegevallen. Je maakt lange dagen (en dat zal in de toekomst niet anders zijn), maar dat is dan ook wel het enige. En het kan frusterend zijn dat je constateert dat de gemiddelde aios minder weet dan jij. Maar verder is het prima te doen. En een co-schap in het buitenland lopen is wat mij betreft een must.
Hekate: wat naar dat het voor jou zo afgelopen is, al is het zo te lezen een juiste beslissing geweest. Niet iedereen kan de druk aan van het werk en wat dat betreft vormen de co-schappen ook een selectie. Goed te horen dat je nu wel op je plek zit.
zaterdag 30 januari 2010 om 11:51
Wauw, wat een reacties, dankjewel!
Ik zit nog in het oude systeem en daar is het doctoraaldiploma dat je na 4 jaar krijgt gelijk aan een MSc.. De co-schappen zijn dan de beroepsopleiding tot arts..
Ik worstel hier al 2 jaar mee en het is steeds ja nee ja nee. Het maakt me echt helemaal gek. Natuurlijk is 2 jaar niets op een mensenleven en zal ik er geen spijt van hebben als ik het heb gedaan.. maar 2 jonge jaren me rot voelen en me suf werken voor iets wat ik niet eens wil is wel heftig. Ik merk dat daar echt mn inspiratie en levenslust beetje wegvloeien.. Maar goed, ik kan het altijd proberen, wie weet valt het inderdaad mee. Zou alleen echt balen als ik na een jaar ofzo er toch mee stop.
Ik ging geneeskunde studeren omdat ik iets met mensen wilde, gezondheid interessant vond en een beroep wilde wat ik overal ter wereld kon zijn omdat ik van reizen hou en onafhankelijk wil zijn van plaats.. Wilde tropenarts worden maar dat is lastig om een heel leven te doen..
Overigens zeggen mensen dat je er heel veel mee kan maar ik wil eigenlijk niet in de gezondheidszorg werken verder (alleen wellicht inderdaad artsen zonder grenzen of GGD)
Ambra, goed dat je het ook vanuit mijn collega's bekijkt, je hebt er helemaal gelijk in. Ik wil ook dat als ik ervoor kies, dat ik er ook echt voor ga en dus er het beste van maak.
Macadamia, ik merkte wel tijdens mijn junior co schappen dat ik wel elke dag zoveel boeiends meemaakte, voor mij vooral dan de menselijke kant, kon er boeken over schrijven! Dus inderdaad, zo kan je er een eigen draai aan geven..
Promoveren kan zeker, velen doen dat. Maar dan moet je echt het onderzoek in willen!
Milaatje: precies, ik heb ook echt een prachtige cijferlijst.. Ik vond de studie zelf ook echt meevallen, iedereen zegt wauw wat knap, nou het is wel stampwerk maar echt niet zwaar.. ik heb veel gewerkt en gereisd ernaast. Heb je alle co-schappen in grote schuur gelopen? Of een paar? Ik wil daar namelijk mijn keuze co schap gaan lopen!! Maar het liefst zou ik er meerdere in het buitenland doen, maar dat is heel lastig..
Singala, wat voor bijbaan had je ernaast? Financieel vind ik het ook lastig namelijk.. zoals jij beschrijft klinkt het positiever, en inderdaad, die 2 jaar zitten wel opgedeeld in blokjes.. dus het is allemaal eindig!
Hekate, wat vond je zo negatief en rampzalig?? Ik was eerst heel opgelucht dat ik besloten had te stoppen maar nu ik niet weet wat ik anders moet ben ik bang dat ik spijt zal krijgen..
Ik zit nog in het oude systeem en daar is het doctoraaldiploma dat je na 4 jaar krijgt gelijk aan een MSc.. De co-schappen zijn dan de beroepsopleiding tot arts..
Ik worstel hier al 2 jaar mee en het is steeds ja nee ja nee. Het maakt me echt helemaal gek. Natuurlijk is 2 jaar niets op een mensenleven en zal ik er geen spijt van hebben als ik het heb gedaan.. maar 2 jonge jaren me rot voelen en me suf werken voor iets wat ik niet eens wil is wel heftig. Ik merk dat daar echt mn inspiratie en levenslust beetje wegvloeien.. Maar goed, ik kan het altijd proberen, wie weet valt het inderdaad mee. Zou alleen echt balen als ik na een jaar ofzo er toch mee stop.
Ik ging geneeskunde studeren omdat ik iets met mensen wilde, gezondheid interessant vond en een beroep wilde wat ik overal ter wereld kon zijn omdat ik van reizen hou en onafhankelijk wil zijn van plaats.. Wilde tropenarts worden maar dat is lastig om een heel leven te doen..
Overigens zeggen mensen dat je er heel veel mee kan maar ik wil eigenlijk niet in de gezondheidszorg werken verder (alleen wellicht inderdaad artsen zonder grenzen of GGD)
Ambra, goed dat je het ook vanuit mijn collega's bekijkt, je hebt er helemaal gelijk in. Ik wil ook dat als ik ervoor kies, dat ik er ook echt voor ga en dus er het beste van maak.
Macadamia, ik merkte wel tijdens mijn junior co schappen dat ik wel elke dag zoveel boeiends meemaakte, voor mij vooral dan de menselijke kant, kon er boeken over schrijven! Dus inderdaad, zo kan je er een eigen draai aan geven..
Promoveren kan zeker, velen doen dat. Maar dan moet je echt het onderzoek in willen!
Milaatje: precies, ik heb ook echt een prachtige cijferlijst.. Ik vond de studie zelf ook echt meevallen, iedereen zegt wauw wat knap, nou het is wel stampwerk maar echt niet zwaar.. ik heb veel gewerkt en gereisd ernaast. Heb je alle co-schappen in grote schuur gelopen? Of een paar? Ik wil daar namelijk mijn keuze co schap gaan lopen!! Maar het liefst zou ik er meerdere in het buitenland doen, maar dat is heel lastig..
Singala, wat voor bijbaan had je ernaast? Financieel vind ik het ook lastig namelijk.. zoals jij beschrijft klinkt het positiever, en inderdaad, die 2 jaar zitten wel opgedeeld in blokjes.. dus het is allemaal eindig!
Hekate, wat vond je zo negatief en rampzalig?? Ik was eerst heel opgelucht dat ik besloten had te stoppen maar nu ik niet weet wat ik anders moet ben ik bang dat ik spijt zal krijgen..
zaterdag 30 januari 2010 om 12:12
Oh, nog aan Loes76!
Jouw motivatie heb (nouja, had) ik ook, het is een beroep waar je overal mee terecht kan..
Waar heb je gewerkt in het buitenland? En wat doe je nu?
Ik wil het papiertje eigenlijk alleen maar omdat ik wat heb afgemaakt en niet constant hoef uit te leggen waarom ik ben gestopt. En ja, de titel dwingt respect af, hoe suf ik dat soms ook vind, want een verpleegkundige werk bv minstens net zo hard! Maar goed.
Ik weet niet of ik medisch wil werken. Heel misschien iets van artsen zonder grenzen, de WHO oid. Maar de creatieve sector trekt me ook, ben ook bezig met journalistiek.. kan je me wat vertellen over de mensen die je kent, wat hun zijn gaan doen? Dat vind ik boeiend.. ik hoor zo weinig mensen die stoppen namelijk dus ben er een beetje alleen in.
Ik mag de co-schappen nog 3 jaar uitstellen geloof ik. Het is wel een idee om eerst te kijken wat ik dan ga doen.. maar dat doe ik al 1,5 jaar, heb gereisd, journalistiek gedaan, allemaal mogelijke masters bekeken, en ik kom er gewoon niet uit.. Weet alleen dat ik me goed wil voelen bij wat ik doe en niet als een robot rond wil zwoegen.
Dankjewel!!
Jouw motivatie heb (nouja, had) ik ook, het is een beroep waar je overal mee terecht kan..
Waar heb je gewerkt in het buitenland? En wat doe je nu?
Ik wil het papiertje eigenlijk alleen maar omdat ik wat heb afgemaakt en niet constant hoef uit te leggen waarom ik ben gestopt. En ja, de titel dwingt respect af, hoe suf ik dat soms ook vind, want een verpleegkundige werk bv minstens net zo hard! Maar goed.
Ik weet niet of ik medisch wil werken. Heel misschien iets van artsen zonder grenzen, de WHO oid. Maar de creatieve sector trekt me ook, ben ook bezig met journalistiek.. kan je me wat vertellen over de mensen die je kent, wat hun zijn gaan doen? Dat vind ik boeiend.. ik hoor zo weinig mensen die stoppen namelijk dus ben er een beetje alleen in.
Ik mag de co-schappen nog 3 jaar uitstellen geloof ik. Het is wel een idee om eerst te kijken wat ik dan ga doen.. maar dat doe ik al 1,5 jaar, heb gereisd, journalistiek gedaan, allemaal mogelijke masters bekeken, en ik kom er gewoon niet uit.. Weet alleen dat ik me goed wil voelen bij wat ik doe en niet als een robot rond wil zwoegen.
Dankjewel!!
zaterdag 30 januari 2010 om 12:48
Maria, ik vond alles rampzalig. Ik vond de hele sfeer in maatschappen afschuwelijk. Het getrap omlaag en gelik omhoog, de arrogantie, nou ja alles. Ik wilde helemaal geen arts meer worden toen ik dat op een paar plaatsen had meegemaakt.
Verder vond ik het werken met patiënten ook maar zozo. En de lange dagen en de vele nacht- en weekeinddiensten maakten mij heel ongelukkig. Ik ben iemand die veel tijd voor zichzelf nodig heeft en dat heb je gewoon niet als co.
Het is moeilijk om te stoppen, ik moet nog steeds uitleggen (ik ben inmiddels dik in de 40) waarom ik geen arts ben geworden, maar ik sta nog steeds 100% achter mijn beslissing. Het is in mijn optiek ook makkelijker om iets anders te gaan doen dan wanneer je eenmaal dat artsexamen hebt. Ik zag het ook bij anderen gebeuren die wel doorgingen zonder echte motivatie, die zijn uiteindelijk allemaal in banen terechtgekomen waar ze niet echt gelukkig zijn.
Ik zou dus nog steeds zeggen: ga het proberen, maar durf ook te stoppen als je het echt niets vindt.
Verder vond ik het werken met patiënten ook maar zozo. En de lange dagen en de vele nacht- en weekeinddiensten maakten mij heel ongelukkig. Ik ben iemand die veel tijd voor zichzelf nodig heeft en dat heb je gewoon niet als co.
Het is moeilijk om te stoppen, ik moet nog steeds uitleggen (ik ben inmiddels dik in de 40) waarom ik geen arts ben geworden, maar ik sta nog steeds 100% achter mijn beslissing. Het is in mijn optiek ook makkelijker om iets anders te gaan doen dan wanneer je eenmaal dat artsexamen hebt. Ik zag het ook bij anderen gebeuren die wel doorgingen zonder echte motivatie, die zijn uiteindelijk allemaal in banen terechtgekomen waar ze niet echt gelukkig zijn.
Ik zou dus nog steeds zeggen: ga het proberen, maar durf ook te stoppen als je het echt niets vindt.
Wees blij!
zaterdag 30 januari 2010 om 13:06
Nog even een los hersenspinsel: misschien is iets extramuraals en 'menselijker' wel wat voor je; bijvoorbeeld vertrouwensarts bij het AMK, bedrijfsarts, 1e lijnspsychiater enzoverder.
Er wordt ontzettend veel 'medisch' geschreven, dus wat dat betreft zou je daar ook nog in terecht kunnen komen met je interesse voor journalistiek (even er op los fantaseren; documentaires maken over de zorg, in Medisch Contact schrijven)
Creatieve dokters doen het soms trouwens creatief ook erg goed;
de schilderende cardioloog
Succes met je keuze
Er wordt ontzettend veel 'medisch' geschreven, dus wat dat betreft zou je daar ook nog in terecht kunnen komen met je interesse voor journalistiek (even er op los fantaseren; documentaires maken over de zorg, in Medisch Contact schrijven)
Creatieve dokters doen het soms trouwens creatief ook erg goed;
de schilderende cardioloog
Succes met je keuze
zaterdag 30 januari 2010 om 13:13
zaterdag 30 januari 2010 om 21:08
Dat is toevallig Maria, dat jij je oog ook al op het Grote Schuur had laten vallen. Hoor ik niet zo vaak, het Diac in Paramaribo schijnt erg populair te zijn onder Nederlandse studenten.
Ik heb 2 co-schappen in Kaapstad gelopen waarvan er één een keuze co-schap betrof. Is dat lastig te regelen in Nederland, meerdere buitenlandse co-schappen? Het zou wel een mooie middenweg kunnen vormen, ook om de laatste loodjes nog een beetje aantrekkelijk te maken.
Ik heb 2 co-schappen in Kaapstad gelopen waarvan er één een keuze co-schap betrof. Is dat lastig te regelen in Nederland, meerdere buitenlandse co-schappen? Het zou wel een mooie middenweg kunnen vormen, ook om de laatste loodjes nog een beetje aantrekkelijk te maken.
zaterdag 30 januari 2010 om 21:25
Ik herken dat gevoel, maar ik zou je wel willen adviseren toch door te zetten. Ik wilde ook stoppen. maar heb dat niet gedaan. Het helpt als je alle coschappen los in blokjes opgedeeld. Dan is het beter te overzien. En als je dan te moe wordt, of je zit aan je max ( voelde me ook soms echt depri en rot) dan gebruikte ik mijn percentage maximaal te missen uren 
.. Ik ben nu werkzaam buiten de geneeskunde, maar merk wel dat je met dit diploma toch over het algemeen een schaal hoger wordt ingeschaald en daarbij is er gewoon genoeg werk met dat basisarts-diploma. Zonder coschappen ben je beperkter in het aantal banen (zit dan vooral in de orde van onderzoek, indicatie of artsenbezoeker etc) dat er voor je mogelijk is. Maar wat het allerbelangrijkste is dat je goed naar je zelf luistert. Sta je er niet achter dan niet doen. Je leeft maar 1x
.. Ik ben nu werkzaam buiten de geneeskunde, maar merk wel dat je met dit diploma toch over het algemeen een schaal hoger wordt ingeschaald en daarbij is er gewoon genoeg werk met dat basisarts-diploma. Zonder coschappen ben je beperkter in het aantal banen (zit dan vooral in de orde van onderzoek, indicatie of artsenbezoeker etc) dat er voor je mogelijk is. Maar wat het allerbelangrijkste is dat je goed naar je zelf luistert. Sta je er niet achter dan niet doen. Je leeft maar 1x
zondag 31 januari 2010 om 12:58
Hoi Maria7,
Tja, zie dat je nog steeds aan het twijfelen bent.
Ik ben zelf tropenarts en heb een paar jaar in Afrika gewerkt. Ken wel mensen die voor langere tijd tropenarts zijn, maar meestal komen mensen uiteindelijk toch in Nederland terecht, maar dat hoeft natuurlijk niet!
Ik ben nu zelf bezig met de huisartsopleiding (in NL). Veel specialismen vind ik wel interessant, maar heb geen zin om nog 6 jaar 60 uur per week als chirurg of neuroloog ofzo in opleiding te werken. Als huisarts kun je werk en een gezin/priveleven veel beter combineren vind ik (maar ken ook genoeg specialisten die ook een gezin hebben...).
De tropenopleiding is geweldig, zeker een aanrader (ook als je uiteindelijk niet weg gaat, heb je nog steeds ontzettend veel geleerd...), maar goed, eerst die co-schappen doen.
Ik heb een aantal maanden in het buitenland co-schappen gelopen, ook een aanrader....
Succes!
Loes
Tja, zie dat je nog steeds aan het twijfelen bent.
Ik ben zelf tropenarts en heb een paar jaar in Afrika gewerkt. Ken wel mensen die voor langere tijd tropenarts zijn, maar meestal komen mensen uiteindelijk toch in Nederland terecht, maar dat hoeft natuurlijk niet!
Ik ben nu zelf bezig met de huisartsopleiding (in NL). Veel specialismen vind ik wel interessant, maar heb geen zin om nog 6 jaar 60 uur per week als chirurg of neuroloog ofzo in opleiding te werken. Als huisarts kun je werk en een gezin/priveleven veel beter combineren vind ik (maar ken ook genoeg specialisten die ook een gezin hebben...).
De tropenopleiding is geweldig, zeker een aanrader (ook als je uiteindelijk niet weg gaat, heb je nog steeds ontzettend veel geleerd...), maar goed, eerst die co-schappen doen.
Ik heb een aantal maanden in het buitenland co-schappen gelopen, ook een aanrader....
Succes!
Loes
zondag 31 januari 2010 om 15:01
Hoi Maria,
Ook ik wil je adviseren toch je coschappen te doen en daarmee je opleiding af te ronden. Het is gewoon zo fijn als je je papiertje hebt, ik denk dat dat alle mindere momenten meer dan goed maakt. Ik zelf ben nu met coschappen bezig en zag er ook wel tegen op. Het is zeer zeker niet allemaal leuk en ja, het is hard werken. Maar er zijn ook leuke momenten en dat maakt de minder leuke momenten dan ook wel weer goed. Heel eerlijk, ik weet ook nog niet zeker of ik wel als specialist wil werken, maar nu eerst maar zorgen dat ik ga afstuderen over iets minder dan een jaar en dan zie ik wel verder.
Succes met je keuze!
Ook ik wil je adviseren toch je coschappen te doen en daarmee je opleiding af te ronden. Het is gewoon zo fijn als je je papiertje hebt, ik denk dat dat alle mindere momenten meer dan goed maakt. Ik zelf ben nu met coschappen bezig en zag er ook wel tegen op. Het is zeer zeker niet allemaal leuk en ja, het is hard werken. Maar er zijn ook leuke momenten en dat maakt de minder leuke momenten dan ook wel weer goed. Heel eerlijk, ik weet ook nog niet zeker of ik wel als specialist wil werken, maar nu eerst maar zorgen dat ik ga afstuderen over iets minder dan een jaar en dan zie ik wel verder.
Succes met je keuze!
maandag 1 februari 2010 om 21:21
Fijn even al die reacties!! mn vrienden krijgen namelijk een punthoofd van me hahah, dus ben blij even van een andere kant meningen te horen..
Hekate, ik kan wel begrijpen wat je vreselijk vond.. dat is dus ook wat me tegenstaat, samen met het feit dat 'de stof' me niet bepaald raakt. En irritant ja dat je het steeds moet uitleggen, merk t nu al.. maar inderdaad als jij er 100% achter staat hebben mensen er respect voor (en degenen die dat niet hebben zitten echt te vast in ideeën van hoe het hoort) en velen vinden het ook dapper dat je voor jezelf kiest. Dat is moediger dan met de stroom meegaan..
De niet-specialistische beroepen maken (op dit moment) niet veel in me los, behalve misschien iets met de GGD, maar om 'dan maar' huisarts te worden vind ik ook geen goede motivatie..
Milaatje; ik wil sowieso naar zuid afrika, goede vriendin woont daar nu en het trekt me onwijs, t lijkt me zo prachtig en boeiend (en ja ook heftig en moeilijk) tegelijk. Suriname is wel heel holland overspoeld net als curacao.. Je mag in NL volgensmij of je oudste of je keuze coschap in het buitenland doen, hopelijk allebei. Inderdaad, dat geeft me dan wel wat om naar uit te kijken!!
Wat doe jij nu?!
Kaasknabbel; haha ja die blokjes-theorie ben ik inderdaad mee bezig, klinkt al beter dan 2 jaar. Het is allemaal eindig gelukkig.. hoeveel % mag je afwezig zijn?!
haha slecht maar als je af en toe een off-dagje kan hebben kan dat heel veel schelen.
Wat doe je nu??
Ik denk niet dat ik iets in de medische wereld uberhaupt wil want buiten (sommige) patientencontacten trekt het me niet zo. Maar het klopt, ookal ga je weet ik veel als trainee voor shell werken, een artsendiploma maakt toch indruk.. en ja, het is inderdaad zo dat je dan een harde werker en doorzetter bent!
Loes: tropenarts worden was ook mijn doel toen ik eraan begon! Maar is inderdaad lastig voor je hele leven, als je ook nog een gezin wil etc tenminste.. niet onmogelijk, maar dan moet je dat echt willen.. Lijkt me nog steeds wel heel mooi hoor.. en ken nu ook wat tropenartsen die nu op international gezondheidsbeleid werken bijvoorbeeld, dus dat kan ook altijd nog..
Ik snap heel goed dat je niet nog zo een zwaar specialisme wil doen! Ik ben iemand die het heel belangrijk vind om nog een leven naast werk te hebben, een leven voor jezelf en met de mensen om je heen..
genuine: succes met je laatste jaar! knap dat je je er gewoon doorheen slaat.. hoop dat mij dat ook gaat lukken als ik ervoor kies haha en zoals je van iedereen hoort: hierna heb je nog alle mogelijkheden!
Pff, hoop echt dat ik een goede keuze kan maken en daar dan ook blij van zal worden!
Hekate, ik kan wel begrijpen wat je vreselijk vond.. dat is dus ook wat me tegenstaat, samen met het feit dat 'de stof' me niet bepaald raakt. En irritant ja dat je het steeds moet uitleggen, merk t nu al.. maar inderdaad als jij er 100% achter staat hebben mensen er respect voor (en degenen die dat niet hebben zitten echt te vast in ideeën van hoe het hoort) en velen vinden het ook dapper dat je voor jezelf kiest. Dat is moediger dan met de stroom meegaan..
De niet-specialistische beroepen maken (op dit moment) niet veel in me los, behalve misschien iets met de GGD, maar om 'dan maar' huisarts te worden vind ik ook geen goede motivatie..
Milaatje; ik wil sowieso naar zuid afrika, goede vriendin woont daar nu en het trekt me onwijs, t lijkt me zo prachtig en boeiend (en ja ook heftig en moeilijk) tegelijk. Suriname is wel heel holland overspoeld net als curacao.. Je mag in NL volgensmij of je oudste of je keuze coschap in het buitenland doen, hopelijk allebei. Inderdaad, dat geeft me dan wel wat om naar uit te kijken!!
Wat doe jij nu?!
Kaasknabbel; haha ja die blokjes-theorie ben ik inderdaad mee bezig, klinkt al beter dan 2 jaar. Het is allemaal eindig gelukkig.. hoeveel % mag je afwezig zijn?!
haha slecht maar als je af en toe een off-dagje kan hebben kan dat heel veel schelen. Wat doe je nu??
Ik denk niet dat ik iets in de medische wereld uberhaupt wil want buiten (sommige) patientencontacten trekt het me niet zo. Maar het klopt, ookal ga je weet ik veel als trainee voor shell werken, een artsendiploma maakt toch indruk.. en ja, het is inderdaad zo dat je dan een harde werker en doorzetter bent!
Loes: tropenarts worden was ook mijn doel toen ik eraan begon! Maar is inderdaad lastig voor je hele leven, als je ook nog een gezin wil etc tenminste.. niet onmogelijk, maar dan moet je dat echt willen.. Lijkt me nog steeds wel heel mooi hoor.. en ken nu ook wat tropenartsen die nu op international gezondheidsbeleid werken bijvoorbeeld, dus dat kan ook altijd nog..
Ik snap heel goed dat je niet nog zo een zwaar specialisme wil doen! Ik ben iemand die het heel belangrijk vind om nog een leven naast werk te hebben, een leven voor jezelf en met de mensen om je heen..
genuine: succes met je laatste jaar! knap dat je je er gewoon doorheen slaat.. hoop dat mij dat ook gaat lukken als ik ervoor kies haha en zoals je van iedereen hoort: hierna heb je nog alle mogelijkheden!
Pff, hoop echt dat ik een goede keuze kan maken en daar dan ook blij van zal worden!
maandag 1 februari 2010 om 21:23
En loes, klopt wel dat er natuurlijk specialisten zijn met een kind..
Maar ik ken een jonge interniste, super leuke vrouw, maar die zei ook een keer stiekem dat ik er maar goed overna moest denken.. zij had een prachtcarriere maar als bijvoorbeeld haar kinderen problemen hadden met lezen had zij echt geen tijd om ze te gaan helpen door bijvoorbeeld meer met ze te lezen.. dat is toch erg?! en als ze 's avonds thuis komt moet ze wetenschappelijke tijdschriften lezen terwijl ze veel liever naar desperate housewifes kijkt hahah
Maar ik ken een jonge interniste, super leuke vrouw, maar die zei ook een keer stiekem dat ik er maar goed overna moest denken.. zij had een prachtcarriere maar als bijvoorbeeld haar kinderen problemen hadden met lezen had zij echt geen tijd om ze te gaan helpen door bijvoorbeeld meer met ze te lezen.. dat is toch erg?! en als ze 's avonds thuis komt moet ze wetenschappelijke tijdschriften lezen terwijl ze veel liever naar desperate housewifes kijkt hahah
maandag 5 april 2010 om 23:14
Hoihoi,
Via google ben ik op deze site terechtgekomen.. Ik heb een beetje hetzelfde probleem als jij, Maria. Ik vraag me dan ook af of je al een keuze hebt gemaakt en hoe het bevalt. Ben je er ook achter wat je eventueel voor master kan doen als je besluit om geen coschappen te gaan lopen?
Alvast bedankt voor je reactie!
Via google ben ik op deze site terechtgekomen.. Ik heb een beetje hetzelfde probleem als jij, Maria. Ik vraag me dan ook af of je al een keuze hebt gemaakt en hoe het bevalt. Ben je er ook achter wat je eventueel voor master kan doen als je besluit om geen coschappen te gaan lopen?
Alvast bedankt voor je reactie!
vrijdag 9 april 2010 om 11:21
Hi Bloempje,
Fijn om te weten dat ik niet de enige ben..
Eigenlijk weet ik het nog steeds niet. Ik heb nu een hele leuke stage bij Buitenlandse Zaken op het gebied van international health en dat vind ik echt super. Op de afdeling zitten ook een paar artsen die dus na hun afstuderen de internationale kant op zijn gegaan.. dus dat zie ik ook als een mogelijkheid. Een artsenpapiertje is ook dan wel wat waard..
Maar als je iets heel anders wil doen dan weet ik het niet. Ik wil ook best wel een eigen bedrijfje hebben of de meer creatieve kant op..
Waar zit jij aan te denken? Hoe ver ben je en wat vind je niet leuk?
Fijn om te weten dat ik niet de enige ben..
Eigenlijk weet ik het nog steeds niet. Ik heb nu een hele leuke stage bij Buitenlandse Zaken op het gebied van international health en dat vind ik echt super. Op de afdeling zitten ook een paar artsen die dus na hun afstuderen de internationale kant op zijn gegaan.. dus dat zie ik ook als een mogelijkheid. Een artsenpapiertje is ook dan wel wat waard..
Maar als je iets heel anders wil doen dan weet ik het niet. Ik wil ook best wel een eigen bedrijfje hebben of de meer creatieve kant op..
Waar zit jij aan te denken? Hoe ver ben je en wat vind je niet leuk?
vrijdag 9 april 2010 om 12:20
vrijdag 9 april 2010 om 14:40
@Maria:
Okee, hoe ben je terecht gekomen op die stage dan? Ik ga in mei beginnen met de co-schappen en ik ga kijken hoe het bevalt, ik moet in ieder geval eerst dermato, oogheelkunde en kno doen voordat ik mn bachelor heb.. Dus ik heb eerst even de tijd om nog te kijken wat ik ervan vind en hoe het gaat.. Ik denk dat ik wel de co-schappen ga doen, ook omdat iedereen zegt dat je er altijd wat aan hebt.. Wat ik na mn co-schappen wil doen weet ik eigenlijk nog niet, ik denk dat ik uiteindelijk toch wel echt arts wil worden (misschien zelfs ooit specialist..)
Kortom: ik zal die co-schappen toch echt moeten gaan lopen en het valt vast ook uiteindelijk wel weer mee!
Okee, hoe ben je terecht gekomen op die stage dan? Ik ga in mei beginnen met de co-schappen en ik ga kijken hoe het bevalt, ik moet in ieder geval eerst dermato, oogheelkunde en kno doen voordat ik mn bachelor heb.. Dus ik heb eerst even de tijd om nog te kijken wat ik ervan vind en hoe het gaat.. Ik denk dat ik wel de co-schappen ga doen, ook omdat iedereen zegt dat je er altijd wat aan hebt.. Wat ik na mn co-schappen wil doen weet ik eigenlijk nog niet, ik denk dat ik uiteindelijk toch wel echt arts wil worden (misschien zelfs ooit specialist..)
Kortom: ik zal die co-schappen toch echt moeten gaan lopen en het valt vast ook uiteindelijk wel weer mee!
donderdag 24 juni 2010 om 17:46
Maria,
Ik loop met dezelfde overwegingen rond als jij. Ik zit nu aan het eind van mijn tweede jaar, dus na volgend jaar beginnen mijn coschappen (ba-ma). Ik ben er net als jij nog niet zeker van of ik co-schappen wil gaan lopen. Nu ben ik van plan eerst mijn wetenschappelijke stage te doen (voor de coschappen). Ik weet niet of dit aan jouw universiteit ook kan. Mocht dat zo zijn dan is het wellicht ook iets voor jou. Misschien kun je je stage wel buiten de box van veelvoorkomende stageplekken kiezen. Zoveel mogelijk in de richting waarin jij jezelf ziet. Ikzelf wil als-ik-later-groot ben in een internationale (ontwikkelings)organisatie werken. Wellicht niet als uitvoerend arts, maar als projectbegeleider oid. Ik ken meerdere verhalen van mensen die na hun studie geneeskunde (incl coschappen) voor zoiets hebben gekozen.
Als je coschappen niet ziet zitten, kun je misschien ook kiezen voor een andere master. Meestal is daar wel een premaster traject voor nodig, maar als dat is wat jij interessant vind maakt de tijd tot je afstuderen denk ik niet zo gek veel uit. Aan de VU in Amsterdam heb je bijvoorbeeld een scala aan masters, waarvan een deel ook nog zonder premaster aansluit op jouw bachelor. zie www.graduateschoolsocialsciences.nl
Ikzelf overweeg ook zo'n master. Enige waar ik nog probeer achter te komen is hoe groot de toegevoegde waarde is van een arts-papiertje, zodat de hele wereld weet waarover je het hebt. Of dat een master als deze ook volstaat, en een arts-diploma je zelfs in de weg staat als je iets anders wilt (dan zit je immers niet bepaald in het contactenwereldje waar jij heen wilt).
Succes!
Groet, Willemijn
Ik loop met dezelfde overwegingen rond als jij. Ik zit nu aan het eind van mijn tweede jaar, dus na volgend jaar beginnen mijn coschappen (ba-ma). Ik ben er net als jij nog niet zeker van of ik co-schappen wil gaan lopen. Nu ben ik van plan eerst mijn wetenschappelijke stage te doen (voor de coschappen). Ik weet niet of dit aan jouw universiteit ook kan. Mocht dat zo zijn dan is het wellicht ook iets voor jou. Misschien kun je je stage wel buiten de box van veelvoorkomende stageplekken kiezen. Zoveel mogelijk in de richting waarin jij jezelf ziet. Ikzelf wil als-ik-later-groot ben in een internationale (ontwikkelings)organisatie werken. Wellicht niet als uitvoerend arts, maar als projectbegeleider oid. Ik ken meerdere verhalen van mensen die na hun studie geneeskunde (incl coschappen) voor zoiets hebben gekozen.
Als je coschappen niet ziet zitten, kun je misschien ook kiezen voor een andere master. Meestal is daar wel een premaster traject voor nodig, maar als dat is wat jij interessant vind maakt de tijd tot je afstuderen denk ik niet zo gek veel uit. Aan de VU in Amsterdam heb je bijvoorbeeld een scala aan masters, waarvan een deel ook nog zonder premaster aansluit op jouw bachelor. zie www.graduateschoolsocialsciences.nl
Ikzelf overweeg ook zo'n master. Enige waar ik nog probeer achter te komen is hoe groot de toegevoegde waarde is van een arts-papiertje, zodat de hele wereld weet waarover je het hebt. Of dat een master als deze ook volstaat, en een arts-diploma je zelfs in de weg staat als je iets anders wilt (dan zit je immers niet bepaald in het contactenwereldje waar jij heen wilt).
Succes!
Groet, Willemijn
dinsdag 29 juni 2010 om 10:59
quote:Maria7 schreef op 01 februari 2010 @ 21:21:
De niet-specialistische beroepen maken (op dit moment) niet veel in me los, behalve misschien iets met de GGD, maar om 'dan maar' huisarts te worden vind ik ook geen goede motivatie..
Je wordt ook echt niet aangenomen voor de huisartsopleiding als "dan maar" je enige motivatie is. Je wordt daar tijdens het sollicitatiegesprek flink over doorgezaagd. Mijn motivatie was niet zo sterk en ik ben dus ook niet aangenomen.
Ik ben nu CB-arts en dat vind ik echt heel leuk. De werktijden zijn ook prima, soms maak je wel een lange dag als je veel af te ronden hebt na het bureau en we hebben alleen middagpauze. Maar geen diensten.
Ik zou er gewoon aan beginnen, stoppen kan altijd nog. Met de zwaarte vond ik het wel meevallen. Wij hadden ook na elke 8-12 weken weer een paar weken vakantie. Met de diensten viel het ook wel mee. Het opleidingstraject voor een specialisme is wat dat betreft veel zwaarder!
De niet-specialistische beroepen maken (op dit moment) niet veel in me los, behalve misschien iets met de GGD, maar om 'dan maar' huisarts te worden vind ik ook geen goede motivatie..
Je wordt ook echt niet aangenomen voor de huisartsopleiding als "dan maar" je enige motivatie is. Je wordt daar tijdens het sollicitatiegesprek flink over doorgezaagd. Mijn motivatie was niet zo sterk en ik ben dus ook niet aangenomen.
Ik ben nu CB-arts en dat vind ik echt heel leuk. De werktijden zijn ook prima, soms maak je wel een lange dag als je veel af te ronden hebt na het bureau en we hebben alleen middagpauze. Maar geen diensten.
Ik zou er gewoon aan beginnen, stoppen kan altijd nog. Met de zwaarte vond ik het wel meevallen. Wij hadden ook na elke 8-12 weken weer een paar weken vakantie. Met de diensten viel het ook wel mee. Het opleidingstraject voor een specialisme is wat dat betreft veel zwaarder!
dinsdag 29 juni 2010 om 12:40
quote:LegoWonder schreef op 29 juni 2010 @ 10:59:
[...]
Je wordt ook echt niet aangenomen voor de huisartsopleiding als "dan maar" je enige motivatie is. Op zich terecht vind ik. Zo'n gemakkelijk vak zal het heus niet zijn en je zal maar een huisarts hebben die alleen om deze reden huisarts is geworden.
Wel bestaat volgens mij het idee dat de huisartsenopleiding de laatste redding is voor artsen die nergens anders worden aangenomen. Zelfde geldt voor verzekeringsarts, bedrijfsarts etc. Dat zijn artsen die geen specialist konden worden. Terwijl het volgens mij prima beroepen zijn.
[...]
Je wordt ook echt niet aangenomen voor de huisartsopleiding als "dan maar" je enige motivatie is. Op zich terecht vind ik. Zo'n gemakkelijk vak zal het heus niet zijn en je zal maar een huisarts hebben die alleen om deze reden huisarts is geworden.
Wel bestaat volgens mij het idee dat de huisartsenopleiding de laatste redding is voor artsen die nergens anders worden aangenomen. Zelfde geldt voor verzekeringsarts, bedrijfsarts etc. Dat zijn artsen die geen specialist konden worden. Terwijl het volgens mij prima beroepen zijn.
dinsdag 29 juni 2010 om 23:16
quote:okapi73 schreef op 29 juni 2010 @ 12:40:
[...]
Op zich terecht vind ik. Zo'n gemakkelijk vak zal het heus niet zijn en je zal maar een huisarts hebben die alleen om deze reden huisarts is geworden.
Wel bestaat volgens mij het idee dat de huisartsenopleiding de laatste redding is voor artsen die nergens anders worden aangenomen. Zelfde geldt voor verzekeringsarts, bedrijfsarts etc. Dat zijn artsen die geen specialist konden worden. Terwijl het volgens mij prima beroepen zijn.
Bedoel je dat dat idee bestaat bij buitenstaanders? Misschien was dat ook wel een tijdlang zo. Maar tegenwoordig zeer zeker niet meer! Je moet als toekomstige huisarts ook communicatief gewoon goed zijn, anders word je ofwel niet aangenomen of je vliegt er tijdens de opleiding alsnog uit. Er wordt tegenwoordig heel veel gewerkt met video-opnamen en die worden ook echt beoordeeld.
Verzekeringsarts en bedrijfsarts worden veel mensen niet omdat ze geen specialist konden worden, maar wel omdat ze gezien hebben dat de werkdruk en de werktijden van een ziekenhuisspecialist vaak voor een normaal mens niet te doen zijn. En ze kiezen er dan voor om niet die kant op te gaan. Ook veel mensen die voor ze aan de studie begonnen, wèl specialist wilden worden, maar nog niet echt wisten wat dat allemaal inhoudt. Ook mensen die parttime willen werken komen uiteindelijk vaak in de preventieve sector terecht. En ook daar kun je heel veel voldoening uit je werk halen en je bent lekker 's avonds en in het weekend vrij, om dingen te doen met je gezin, bijvoorbeeld.
[...]
Op zich terecht vind ik. Zo'n gemakkelijk vak zal het heus niet zijn en je zal maar een huisarts hebben die alleen om deze reden huisarts is geworden.
Wel bestaat volgens mij het idee dat de huisartsenopleiding de laatste redding is voor artsen die nergens anders worden aangenomen. Zelfde geldt voor verzekeringsarts, bedrijfsarts etc. Dat zijn artsen die geen specialist konden worden. Terwijl het volgens mij prima beroepen zijn.
Bedoel je dat dat idee bestaat bij buitenstaanders? Misschien was dat ook wel een tijdlang zo. Maar tegenwoordig zeer zeker niet meer! Je moet als toekomstige huisarts ook communicatief gewoon goed zijn, anders word je ofwel niet aangenomen of je vliegt er tijdens de opleiding alsnog uit. Er wordt tegenwoordig heel veel gewerkt met video-opnamen en die worden ook echt beoordeeld.
Verzekeringsarts en bedrijfsarts worden veel mensen niet omdat ze geen specialist konden worden, maar wel omdat ze gezien hebben dat de werkdruk en de werktijden van een ziekenhuisspecialist vaak voor een normaal mens niet te doen zijn. En ze kiezen er dan voor om niet die kant op te gaan. Ook veel mensen die voor ze aan de studie begonnen, wèl specialist wilden worden, maar nog niet echt wisten wat dat allemaal inhoudt. Ook mensen die parttime willen werken komen uiteindelijk vaak in de preventieve sector terecht. En ook daar kun je heel veel voldoening uit je werk halen en je bent lekker 's avonds en in het weekend vrij, om dingen te doen met je gezin, bijvoorbeeld.
woensdag 30 juni 2010 om 20:12
@ Maria en Bloempje
Hier een mede co. Even mijn ervaring misschien hebben jullie er iets aan. Ben altijd meer een type geweest voor iets buiten het ziekenhuis maar was wel benieuwd naar de co-schappen. Je weet maar nooit wie weet valt het allemaal wel mee. Nou dat viel dus mooi tegen. Ook ik liep op tegen de hierachie in de ziekenhuis, de arrogantie van specialisten, het altijd in de weglopen als co en soms alleen maar goed zijn voor koffie en administratief werk. Steeds weer wennen aan nieuwe ziekenhuizen en regels en het steeds voorstellen... you get the picture. Toch zijn er ook (veel) leuke momenten! Alleen als je erg moe bent na de lange dagen (en je ook nog eens gewezen bent op dat je zo weinig kennis hebt) staan die vaak niet op de voorgrond. Al met al ben ik ook (tijdelijk) gestopt met de co-schappen. Na het 4e co-schap was ik echt oververmoeid en was totaal mijn motivatie om arts te worden en mensen te helpen (af en toe zijn het net nummertjes in de ziekenhuizen) weg. Er was veel onbegrip voor mijn keuze op dat moment. Veel mensen hebben zoiets je bent al zover en je hebt de kans om dokter te worden wie wil dat nou niet! Heb me daar niets van aan getrokken en ben toen aan een premaster begonnen (ben slecht in stil zitten) en was er 100% van overtuigd dat ik nooit meer terug wou. Uiteindelijk na een paar maanden rust en na weer mijn medische bijbaantje opgepakt te hebben begon het toch weer te kriebelen. Na lang nadenken besloten om weer te beginnen. Dit omdat ik toch wel graag met mensen werk en het medische me blijft aanspreken. Daarbij hoop ik in de toekomst een andere arts te worden dan wat ik soms gezien heb.
Er is inderdaad veeeeeeeeeeel meer na het artsexamen dan specialist worden in een ziekenhuis. Je kan gewoon meer met dat papiertje. Ik merk nu ik weer begonnen ben en het co-schap waar ik vorige keer op strandde inmiddels gehaald heb dat er ontzettend veel verschil is tussen de specialismen. Ook de sfeer binnen de vakgebieden. Nu wil ik als nog graag huisarts worden (ook al vinden de meeste specialisten dat niets) en moet je gewoon even door sommige ziekenhuis perikelen heen bijten.
Het blijft een erg moeilijke keus die alleen jij kan maken. Ik denk dat in dit topic al veel voor en nadelen genoemd zijn om wel of niet te starten weeg dit voor jezelf af. Mocht je besluiten om te gaan starten zorg dan dat je een goede motivatie hebt. Er zijn echt veel leuke momenten maar soms ook mindere en dat is dan ook tijdelijk maar dan heb je die motivatie nodig om er door heen te komen. Praat vooral ook met je mede co's! Veel houden zich groot want alles is zo cool en interessant. Maar als je iets meer doorvraagt hebben veel mensen twijfels of moeite met de co-schappen. Je bent zeker niet de enige hoewel het wel soms zo voelt.
Nog even als aanvulling: Realiseer je wel dat als je je doctoraal hebt (zoals ik iig) dat het dan erg prijzig kan worden om een nieuwe master te gaan doen. Omdat je officieel al een master hebt afgerond moet je voor een 2e master volle prijs betalen per sept 2010. Ik wil je zeker niet ontmoedigen als je hart niet bij geneeskunde ligt moet je het zeker iets anders gaan doen.
Het is een lang verhaal geworden. Ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Heel veel succes met het maken van de keuze!
Hier een mede co. Even mijn ervaring misschien hebben jullie er iets aan. Ben altijd meer een type geweest voor iets buiten het ziekenhuis maar was wel benieuwd naar de co-schappen. Je weet maar nooit wie weet valt het allemaal wel mee. Nou dat viel dus mooi tegen. Ook ik liep op tegen de hierachie in de ziekenhuis, de arrogantie van specialisten, het altijd in de weglopen als co en soms alleen maar goed zijn voor koffie en administratief werk. Steeds weer wennen aan nieuwe ziekenhuizen en regels en het steeds voorstellen... you get the picture. Toch zijn er ook (veel) leuke momenten! Alleen als je erg moe bent na de lange dagen (en je ook nog eens gewezen bent op dat je zo weinig kennis hebt) staan die vaak niet op de voorgrond. Al met al ben ik ook (tijdelijk) gestopt met de co-schappen. Na het 4e co-schap was ik echt oververmoeid en was totaal mijn motivatie om arts te worden en mensen te helpen (af en toe zijn het net nummertjes in de ziekenhuizen) weg. Er was veel onbegrip voor mijn keuze op dat moment. Veel mensen hebben zoiets je bent al zover en je hebt de kans om dokter te worden wie wil dat nou niet! Heb me daar niets van aan getrokken en ben toen aan een premaster begonnen (ben slecht in stil zitten) en was er 100% van overtuigd dat ik nooit meer terug wou. Uiteindelijk na een paar maanden rust en na weer mijn medische bijbaantje opgepakt te hebben begon het toch weer te kriebelen. Na lang nadenken besloten om weer te beginnen. Dit omdat ik toch wel graag met mensen werk en het medische me blijft aanspreken. Daarbij hoop ik in de toekomst een andere arts te worden dan wat ik soms gezien heb.
Er is inderdaad veeeeeeeeeeel meer na het artsexamen dan specialist worden in een ziekenhuis. Je kan gewoon meer met dat papiertje. Ik merk nu ik weer begonnen ben en het co-schap waar ik vorige keer op strandde inmiddels gehaald heb dat er ontzettend veel verschil is tussen de specialismen. Ook de sfeer binnen de vakgebieden. Nu wil ik als nog graag huisarts worden (ook al vinden de meeste specialisten dat niets) en moet je gewoon even door sommige ziekenhuis perikelen heen bijten.
Het blijft een erg moeilijke keus die alleen jij kan maken. Ik denk dat in dit topic al veel voor en nadelen genoemd zijn om wel of niet te starten weeg dit voor jezelf af. Mocht je besluiten om te gaan starten zorg dan dat je een goede motivatie hebt. Er zijn echt veel leuke momenten maar soms ook mindere en dat is dan ook tijdelijk maar dan heb je die motivatie nodig om er door heen te komen. Praat vooral ook met je mede co's! Veel houden zich groot want alles is zo cool en interessant. Maar als je iets meer doorvraagt hebben veel mensen twijfels of moeite met de co-schappen. Je bent zeker niet de enige hoewel het wel soms zo voelt.
Nog even als aanvulling: Realiseer je wel dat als je je doctoraal hebt (zoals ik iig) dat het dan erg prijzig kan worden om een nieuwe master te gaan doen. Omdat je officieel al een master hebt afgerond moet je voor een 2e master volle prijs betalen per sept 2010. Ik wil je zeker niet ontmoedigen als je hart niet bij geneeskunde ligt moet je het zeker iets anders gaan doen.
Het is een lang verhaal geworden. Ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Heel veel succes met het maken van de keuze!
anoniem_108291 wijzigde dit bericht op 30-06-2010 20:15
Reden: Stond een foutje in
Reden: Stond een foutje in
% gewijzigd
donderdag 1 juli 2010 om 19:46
Ik lees dit zo allemaal terug bedenk me dat dat coschappen zo heftig kunnen zijn omdat het een hele nieuwe ontwikkeling van jezelf is. Niet alleen op gebied van kennis en omgaan met het ziekenhuiswereldje. Je bent ook elke dag bezig je positie te bepalen, hoe zorg je ervoor dat ze je er niet onder krijgen (sommige coschappen hoor, of eigenlijk alleen chirurgie), waar leer ik het meest, wat wil ik weten en kunnen aan het eind van het coschap. Je maakt dingen mee die gaan over leven en dood, beslissingen die gebaseerd zijn op geld, je ziet hoe overvraagd en overwerkt sommige artsen zijn en ziet voorbeelden van hoe je zelf wel en niet wil worden.
Voordat ik coschappen ben gaan lopen heb ik een half jaar m'n wetenschappelijke stage in het buitenland gedaan. Hier doe je zoveel ervaring op met voor jezelf opkomen, bepalen wat je wil en hoe je dat wil, reflecteren op wie je bent, wat je kan en hoe je je ontwikkelt. Ik stond er behoorlijk alleen voor toen voor wat betreft m'n stage. Ik denk echt dat ik op die manier veel vaardigheden heb opgedaan die me nu helpen om het evenwichtig te houden en m'n eigen koers te bepalen.
Verder zit ik in een cogroep waarin we allemaal iets meer hebben gedaan dan strak 3 jaar bachelor en meteen beginnen met coschappen. Ik denk dat dat echt belangrijk is omdat je de dingen die je dan hebt geleerd kan toepassen bij je coschappen om het voor jezelf beter/evenwichtiger/leefbaarder/efficienter te maken.
Conclusie: doe iets met je leven (bestuur, wereldreis, topsport, vrijwilligerswerk, iets anders) voor je begint met coschappen.
Voordat ik coschappen ben gaan lopen heb ik een half jaar m'n wetenschappelijke stage in het buitenland gedaan. Hier doe je zoveel ervaring op met voor jezelf opkomen, bepalen wat je wil en hoe je dat wil, reflecteren op wie je bent, wat je kan en hoe je je ontwikkelt. Ik stond er behoorlijk alleen voor toen voor wat betreft m'n stage. Ik denk echt dat ik op die manier veel vaardigheden heb opgedaan die me nu helpen om het evenwichtig te houden en m'n eigen koers te bepalen.
Verder zit ik in een cogroep waarin we allemaal iets meer hebben gedaan dan strak 3 jaar bachelor en meteen beginnen met coschappen. Ik denk dat dat echt belangrijk is omdat je de dingen die je dan hebt geleerd kan toepassen bij je coschappen om het voor jezelf beter/evenwichtiger/leefbaarder/efficienter te maken.
Conclusie: doe iets met je leven (bestuur, wereldreis, topsport, vrijwilligerswerk, iets anders) voor je begint met coschappen.
