Werk & Studie
alle pijlers
Collega's op stage
donderdag 9 januari 2014 om 21:42
Hallo leden,
Ik loop al een tijdje stage en begin steeds vaker tegen bepaalde dingen aan te lopen. Graag zou ik hierover jullie mening willen horen.
Voor mijn opleiding dien ik een aantal maanden stage te lopen binnen een organisatie. In het begin was alles prima. Zowel met de collega's als met de werkzaamheden die ik daar uitvoer. Nu ben ik ivm het overlijden van een dierbaren een tijdje afwezig geweest. Het was akkoord dat ik hiervoor verlof opnam. Nu merk ik op dat na mijn terugkomst (circa 2 weken geleden) collega's zich anders naar mij toe gedragen. Er wordt o.a. geroddeld over mijn persoonlijke situatie. Tevens doet mijn begeleider hier aan mee. Mijn werkzaamheden worden tevens steeds meer bekritiseerd en het contact wordt ook steeds meer afstandelijker. Dit is zoals jullie kunnen lezen een totaal tegenovergestelde situatie als voor mijn verlof. Ik ben ook bang dat ik hierdoor mijn stage niet met een voldoende kan afronden.
Herkent iemand zich hier in? En heeft er iemand concreet advies hoe hier mee om te gaan en/of aan te pakken? Alvast bedankt!
Groeten,
Mariska
Ik loop al een tijdje stage en begin steeds vaker tegen bepaalde dingen aan te lopen. Graag zou ik hierover jullie mening willen horen.
Voor mijn opleiding dien ik een aantal maanden stage te lopen binnen een organisatie. In het begin was alles prima. Zowel met de collega's als met de werkzaamheden die ik daar uitvoer. Nu ben ik ivm het overlijden van een dierbaren een tijdje afwezig geweest. Het was akkoord dat ik hiervoor verlof opnam. Nu merk ik op dat na mijn terugkomst (circa 2 weken geleden) collega's zich anders naar mij toe gedragen. Er wordt o.a. geroddeld over mijn persoonlijke situatie. Tevens doet mijn begeleider hier aan mee. Mijn werkzaamheden worden tevens steeds meer bekritiseerd en het contact wordt ook steeds meer afstandelijker. Dit is zoals jullie kunnen lezen een totaal tegenovergestelde situatie als voor mijn verlof. Ik ben ook bang dat ik hierdoor mijn stage niet met een voldoende kan afronden.
Herkent iemand zich hier in? En heeft er iemand concreet advies hoe hier mee om te gaan en/of aan te pakken? Alvast bedankt!
Groeten,
Mariska
donderdag 9 januari 2014 om 21:52
donderdag 9 januari 2014 om 21:56
Huh? Voelen dat mensen over je roddelen?
Ik kan me wel voorstellen dat mensen niet goed weten hoe ze moeten reageren. En dat je dat merkt. Dat ervaren volgens mij meer mensen die een dierbare zijn verloren.
Ik zeg niet dat het niet zo is (dat roddelen). Maar ik vraag me bij dit soort dingen altijd af of het echt zo is of dat je denkt dat het zo is.
Gecondoleerd trouwens.
Ik kan me wel voorstellen dat mensen niet goed weten hoe ze moeten reageren. En dat je dat merkt. Dat ervaren volgens mij meer mensen die een dierbare zijn verloren.
Ik zeg niet dat het niet zo is (dat roddelen). Maar ik vraag me bij dit soort dingen altijd af of het echt zo is of dat je denkt dat het zo is.
Gecondoleerd trouwens.
donderdag 9 januari 2014 om 22:02
Bedankt voor alle reacties! Er zitten aantal goede tips tussen waar ik iets mee kan.
Ik heb mijn collega's helaas betrapt op het roddelen. Ik kwam op een ochtend binnen en hoorde ze over mij praten. Vervolgens toen ik de afdeling binnen liep viel het stil. Dus jammer genoeg is dit niet enkel mijn gevoel.
Desondanks vraag ik mij af wat ik er aan kan doen om alsnog mijn stage met succes af te ronden. Mijn stage afronden is op dit moment nummer 1 voor mij.
Ik heb mijn collega's helaas betrapt op het roddelen. Ik kwam op een ochtend binnen en hoorde ze over mij praten. Vervolgens toen ik de afdeling binnen liep viel het stil. Dus jammer genoeg is dit niet enkel mijn gevoel.
Desondanks vraag ik mij af wat ik er aan kan doen om alsnog mijn stage met succes af te ronden. Mijn stage afronden is op dit moment nummer 1 voor mij.
donderdag 9 januari 2014 om 22:07
Je hoorde ze over je praten, maar heb je ook gehoord waar het precies over ging? Misschien hadden ze het er wel over hoe ze je op de beste manier kunnen opvangen omdat ze niet weten hoe ze ermee om moeten gaan.
Omdat je je naam hebt horen vallen, zie je nu misschien dingen die er niet zijn.
Je kunt sowieso hierover eens praten met je stage begeleider, mocht je er met hem/haar niet uitkomen kun je alsnog naar je begeleider van school stappen.
Omdat je je naam hebt horen vallen, zie je nu misschien dingen die er niet zijn.
Je kunt sowieso hierover eens praten met je stage begeleider, mocht je er met hem/haar niet uitkomen kun je alsnog naar je begeleider van school stappen.
vrijdag 10 januari 2014 om 00:18
En vergis je niet, over iedereen wordt gepraat. Dat doen mensen nou eenmaal. Maar dat hoeft niet negatief te zijn, en je moet heel erg oppassen om het meteen zo op te vatten. Stel dat je collega's jet over de planning hebben, en iemand merkt op dat er dingen zijn blijven liggen omdat jij er een tijdje niet was. Dat kan natuurlijk, en hoeft niet rot bedoeld te zijn. Ze kunnen ook gewoon overleggen over hoe de taken nu te verdelen.
En afstandelijk behandelen kan heel goed komen omdat ze niet goed weten hoe ze er mee om moeten gaan. Uit angst om het je nog moeilijker te maken, laten ze je maar met rust, wat door jou (begrijpelijk) als afstandelijk wordt ervaren. En heb jij het gevoel bekeken te worden, terwijl iemand alleen maar jn de gaten probeert te houden of alles goed met je gaat.
Echt, probeer niet te veel in te vullen. Als het een dierbare was waarvan het logisch is dat het heftig is voor je (ouder, broer/zus etc), snapt iedereen waarom je er niet was, en kan ik me écht niet voorstellen dat ze je daardoor negatiever bekijken.
Als het een dierbare was die misschien voor anderen minder logisch lijkt, moet je het misschien eens uitleggen. Als de buurvrouw van je tante overlijdt, is dat voor de meeste mensen niet heel heftig. Maar als dat ook degene was die dagelijks op je paste, en een tweede moeder voor je was, is dat al heel anders. Natuurlijk moeten mensen altijd respect hebben voor rouw, om wie dan ook, maar het is soms makkelijker voor iedereen als je iets meer uitleg geeft. En dat hoeft niet tijdens een overleg in de hele groep, maar bv een keer tijdens de koffie met een collega waar je je wat vertrouwder bij voelt. Voordeel van het feit dat over iedereen wel wat gepraat wordt, is dan namelijk dat je verhaal vanzelf verspreid wordt, zonder dat jij het tig keer hoeft te vertellen.
En afstandelijk behandelen kan heel goed komen omdat ze niet goed weten hoe ze er mee om moeten gaan. Uit angst om het je nog moeilijker te maken, laten ze je maar met rust, wat door jou (begrijpelijk) als afstandelijk wordt ervaren. En heb jij het gevoel bekeken te worden, terwijl iemand alleen maar jn de gaten probeert te houden of alles goed met je gaat.
Echt, probeer niet te veel in te vullen. Als het een dierbare was waarvan het logisch is dat het heftig is voor je (ouder, broer/zus etc), snapt iedereen waarom je er niet was, en kan ik me écht niet voorstellen dat ze je daardoor negatiever bekijken.
Als het een dierbare was die misschien voor anderen minder logisch lijkt, moet je het misschien eens uitleggen. Als de buurvrouw van je tante overlijdt, is dat voor de meeste mensen niet heel heftig. Maar als dat ook degene was die dagelijks op je paste, en een tweede moeder voor je was, is dat al heel anders. Natuurlijk moeten mensen altijd respect hebben voor rouw, om wie dan ook, maar het is soms makkelijker voor iedereen als je iets meer uitleg geeft. En dat hoeft niet tijdens een overleg in de hele groep, maar bv een keer tijdens de koffie met een collega waar je je wat vertrouwder bij voelt. Voordeel van het feit dat over iedereen wel wat gepraat wordt, is dan namelijk dat je verhaal vanzelf verspreid wordt, zonder dat jij het tig keer hoeft te vertellen.
vrijdag 10 januari 2014 om 00:36
Allereerst gecondoleerd.
Kan het zijn dat jouw collega's het 'gewoon' over jou hadden, zonder negatief te zijn, dat jij dat verkeerd hebt geïnterpreteerd en je daardoor anders bent gaan gedragen, waardoor zij weer wat afstandelijker zijn gaan doen tegen jou? Ik zou niet van het meest negatieve scenario uitgaan, ik kan me niet voorstellen dat ze bewust naar tegen jouw doen terwijl je net een dierbare bent verloren.
Praat inderdaad in ieder geval met je begeleider. Vertel wat je dwarszit en dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan. Probeer het als iets te zien waarvan je ook leert, een stage is immers ook bedoeld om te ontdekken hoe het er op de werkvloer aan toegaat. Het is in ieders belang dat jij je stage succesvol afrondt, dus met een goed gesprek kom je vast een stuk verder. Succes!
Kan het zijn dat jouw collega's het 'gewoon' over jou hadden, zonder negatief te zijn, dat jij dat verkeerd hebt geïnterpreteerd en je daardoor anders bent gaan gedragen, waardoor zij weer wat afstandelijker zijn gaan doen tegen jou? Ik zou niet van het meest negatieve scenario uitgaan, ik kan me niet voorstellen dat ze bewust naar tegen jouw doen terwijl je net een dierbare bent verloren.
Praat inderdaad in ieder geval met je begeleider. Vertel wat je dwarszit en dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan. Probeer het als iets te zien waarvan je ook leert, een stage is immers ook bedoeld om te ontdekken hoe het er op de werkvloer aan toegaat. Het is in ieders belang dat jij je stage succesvol afrondt, dus met een goed gesprek kom je vast een stuk verder. Succes!
vrijdag 10 januari 2014 om 00:50
Dus je bent een tijdje niet geweest ivm droevige omstandigheden en je betrapt je collega's erop dat ze erover praten dat er tijdens jouw afwezigheid werk is blijven liggen?
Dit is een compliment, want je werk is stage en dus boventallig maar omdat je in de omstandigheden was om niet te komen is er veel blijven liggen. Zeg geachte stagiaire je doet zoveel dat nu je er niet was je behoorlijk gemist werd.
Dit is een compliment, want je werk is stage en dus boventallig maar omdat je in de omstandigheden was om niet te komen is er veel blijven liggen. Zeg geachte stagiaire je doet zoveel dat nu je er niet was je behoorlijk gemist werd.
Doe ik niet aan....
vrijdag 10 januari 2014 om 01:05
Misschien gemeen, maar over stagiairs wordt bijna altijd wel gepraat, is mijn beleving. Ze beginnen net met het werk dus het kan bijna niet dat ze alles goed doen. Daar praat je als vaste krachten onderling wel eens over. Soms is dat alleen maar om te kijken hoe je het oplost, hoe je het een stagiair duidelijk moet maken (en soms om even lekker te roddelen).
Inderdaad goed om dit uitgebreid met je begeleiders te bespreken hier kun je heel veel van leren!
Inderdaad goed om dit uitgebreid met je begeleiders te bespreken hier kun je heel veel van leren!
Beklaag je niet over de duisternis, steek een kaars aan.
vrijdag 10 januari 2014 om 07:19
Ik denk dat jij door het overlijden emotioneler bent dan normaal, wat heel normaal is na het verlies van een dierbare. En dat jij dingen daardoor wellicht wat zwaarder inziet dat ze zijn. Mensen weten vaak niet goed hoe ze iemand moeten steunen na zoiets ingrijpends en dan nemen ze afstand. Dat heeft niets met jou te maken, maar alles met hun onvermogen. Kop op en gewoon doorgaan, je zult zien dat het weer beter zal gaan.
vrijdag 10 januari 2014 om 07:23
Even serieus. Maar als er negatief over je geroddeld wordt dan voel je dat toch gewoon aan???
Ik snap niet dat jullie bovenstaanders allemaal dat als je zeker weet dat er over je gepraat wordt dan nog denkt dat het positief is...
OT ik zou meteen een gesprek met je begeleider aanvragen. Dan kan hij/zij dit oppakken binnen het team.
Ik snap niet dat jullie bovenstaanders allemaal dat als je zeker weet dat er over je gepraat wordt dan nog denkt dat het positief is...
OT ik zou meteen een gesprek met je begeleider aanvragen. Dan kan hij/zij dit oppakken binnen het team.
vrijdag 10 januari 2014 om 08:01
Wie was die dierbare precies en hoe lang ben je weggeweest? Klinkt misschien rot, maar bij overlijden van niet-eerstelijns familie krijg je als werknemer meestal niet lang vrij. Hangt natuurlijk van de werkplek af.
Op mijn werk hadden we ooit een stagiair die vond dat ze niet kon functioneren door het overlijden van een oud familielid. Nou hoeft dat ook niet meteen, maar er zit wel een grens aan. Als werknemer is die grens er ook. Je moet toch leren omgaan met dit soort dingen; er zullen grotere klappen komen en dan kan je niet altijd thuis gaan zitten.
Op mijn werk hadden we ooit een stagiair die vond dat ze niet kon functioneren door het overlijden van een oud familielid. Nou hoeft dat ook niet meteen, maar er zit wel een grens aan. Als werknemer is die grens er ook. Je moet toch leren omgaan met dit soort dingen; er zullen grotere klappen komen en dan kan je niet altijd thuis gaan zitten.
vrijdag 10 januari 2014 om 08:03
vrijdag 10 januari 2014 om 13:23
Lieve to. Als eerste gecondoleerd met je verlies.
In organisaties is het vaak zo dat als er iemand uitvalt er over wordt gepraat. Vooral na verlies, burn out, kanker en zeldzame ziektes. Ook als er iemand "gewoon" vaak ziek is. Daar is niet altijd begrip voor. Omdat collega's niet dezelfde ervaring hebben, of wel die ervaring hebben maar zijn blijven werken. Een stukje onbegrip. Ik werk zelf in de zorg en bij ons zijn er aan de lopende band mensen ziek of afwezig. Als dan ook nog de stagiaires uitvallen is het gewoon hard aanpoten, maar dan ook echt keihard werken. zoiets creëert een irritatie bij het personeel wat wél steeds op de werkvloer staat te zwoegen terwijl anderen thuis zijn. Dit is niet de fout van de zieke werknemer(s) maar van leidinggevende en het verbod op uitzendkrachten d.m.v. Geld besparing.
Trek het je niet aan, zet een vrolijk gezicht op en doe je best op het werk. Kaart het ook aan met je begeleider.
In organisaties is het vaak zo dat als er iemand uitvalt er over wordt gepraat. Vooral na verlies, burn out, kanker en zeldzame ziektes. Ook als er iemand "gewoon" vaak ziek is. Daar is niet altijd begrip voor. Omdat collega's niet dezelfde ervaring hebben, of wel die ervaring hebben maar zijn blijven werken. Een stukje onbegrip. Ik werk zelf in de zorg en bij ons zijn er aan de lopende band mensen ziek of afwezig. Als dan ook nog de stagiaires uitvallen is het gewoon hard aanpoten, maar dan ook echt keihard werken. zoiets creëert een irritatie bij het personeel wat wél steeds op de werkvloer staat te zwoegen terwijl anderen thuis zijn. Dit is niet de fout van de zieke werknemer(s) maar van leidinggevende en het verbod op uitzendkrachten d.m.v. Geld besparing.
Trek het je niet aan, zet een vrolijk gezicht op en doe je best op het werk. Kaart het ook aan met je begeleider.