Collega liegt

Een collega van mij liegt regelmatig en heeft de neiging de waarheid te verdraaien, dit om te verhullen dat ze fouten maakt. Ze belooft regelmatig dingen die ze niet kan waarmaken en als ik daar wat van zeg weet ze het altijd zo te draaien dat ik degene ben die fout zit. Ze wordt door mijn baas beschermd omdat deze haar heel erg mag en hetzelfde gedrag vertoont, bij hem kan ik hiermee echt niet aankomen omdat hij een goede band met haar heeft, dus heel veel kan ik er niet mee. Ik merk wel dat het werken me daardoor veel meer energie en ergernis kost dan ik zou willen. Zij krijgt de leuke klussen, ook al belooft ze mij eerst iets, en weet het dan toch weer zo te brengen bij de baas dat hij haar de leuke en belangrijke klussen geeft. Ze doet haar werk vervolgens niet perse goed, er komen juist heel veel klachten over haar, maar omdat ze vriendjes is met de baas kan haar gedrag blijkbaar gewoon door de beugel.

Ik krijg daardoor niet de kansen die ik nodig heb om me verder te ontwikkelen. Ik zou graag mee willen doen, meer belangrijk werk willen verrichten, maar doordat ik geen ingang vind bij de baas en mijn collega blijf ik momenteel steken op een bepaald nivo.

Helaas heeft zij een soort van leidinggevende functie en is ze dus eigenlijk de baas over mij. Ik kan totaal niet met haar opschieten en dat begint nu onderhand wel een probleem te worden. De sfeer in het bedrijf is verder prima en ik kan het ook goed vinden met andere collega's en opdrachtgevers dus ik wil eigenlijk niet weg. Maar zo doorgaan kan eigenlijk ook niet.

Ik weet het even niet meer zo goed....

Om heel eerlijk te zijn praat ik liever niet met mijn baas. Ik heb 1 keer een gesprek met hem gehad en dat was totaal onprettig. Onder andere omdat het in die gesprekken nogal veel over haar gaat, die collega dus. Ik heb soms het idee dat hij ons tegen elkaar wil uitspelen omdat hij altijd zo lovend over haar is, maar misschien is dat alleen omdat ik daar nogal gevoelig voor ben. Tevens is het bij hem niet echt de bedoeling is dat je je mond open doet. Hij bepaalt hoe de dingen gaan en wie wat doet en that's it. Mede daardoor kan ik met hem ook niet heel goed overweg, dat maakt het wel wat lastig. Ik probeer hem een beetje te ontwijken. Ik krijg ondertussen gelukkig wel leuke opdrachten die ik als freelancer kan doen, dus buiten het bedrijf om, maar bij hem en binnen het bedrijf kan ik het wel vergeten. Het gaat meestal zo: collega vraagt aan mij of ik iets wil doen, waarna ze vervolgens de opdracht zelf krijgt. Ik weet dat ik mijn werk niet slechter doe dan zij. Natuurlijk heeft zij haar kwaliteiten, maar ik hoor ook veel klachten over haar en die zijn niet ongegrond.

Madras, je hebt zo gelijk. Ik probeer echt naar de goede dingen te kijken, de goede sfeer met collega's en de waardering die ik van anderen krijg. En natuurlijk de leuke freelance-opdrachten die ik ondertussen wel kan doen en waar de baas en zij niets mee te maken hebben. En ja, overal is wel iets, dat realiseer ik me ook. In een vorige baan werden oud werknemers en de mensen die de roosters maakten enorm voorgetrokken en daar ergerde ik me toen ook dood aan. Maar net als nu kon ik er helemaal niets mee.

Van die freelance-opdrachten kan ik absoluut niet leven. Ik kan misschien een baan krijgen in een land hier ver vandaan, maar zo'n beslissing is ook niet zomaar gemaakt. Bovendien zou ik daar hooguit een jaarcontract krijgen en ik heb hier momenteel meer zekerheid.

Heb je er zelf ervaring mee, madras?