Dilemma sollicitatie

Blijkbaar wegen de nadelen niet op tegen de voordelen. Je kunt altijd eens een pop gesprek aangaan bij je huidige werkgever. Je wensen en mogelijkheden bespreken...als je daar inzicht in hebt kun je een gedegen afweging maken.

Ik zou kijken of je voet aan de grond krijgt bij je huidige werkgever mbt beleidszaken. Ik heb al op vrij veel plekken gewerkt, maar er nog geen een tegengekomen waar het beleidsmatig/organisatorisch gezien allemaal tiptop was. Er is overal wel wat. Ik zou alleen weggaan als het dermate veel invloed heeft op mijn primaire werkzaamheden dat het mijn hele arbeidsvreugde naar de gallemiezen helpt.

Geen enkele baan is perfect.

Als je op je huidige baan doodongelukkig zou zijn, dan zou ik zeggen: doen.

Maar zoals ik het lees ben je bang de balans werk en privé te verliezen. Vind je dat het risico waard tov. een baan waar je het op zich wel naar je zin hebt?

Kun en wil je het geld dat je extra gaat verdienen inzetten om meer zorg in te kopen voor je kinderen? En hoe staat je partner er in? Kan die meer zorgtaken op zich nemen. En hoeveel is fors meer reistijd? Ik vond een lange reistijd zeer vermoeiend. Op werkdagen bestond mijn leven uit werken, eten en slapen en dat was zonder kinderen. Als op termijn verhuizen richting je nieuwe plek geen optie is, zou ik het niet doen.

Ja lastig! Je zou bij je huidige werk eens kunnen gaan bespreken wat ze je evt nog kunnen bieden? En hoe staat je partner erin? Wat zou het voor je kinderen voor gevolgen hebben? Moeten ze meer naar de opvang? Lastig hoor. Ik ken het! Zit zelf ook in een dilemma. Sinds een jaar een erg leuke baan weer in de zorgsector. Hele leuke collega’s, werksfeer ect. Ook nog eens vanaf mijn huis af te lopen. Ben er helemaal op mijn plek. Nu is mijn wens om nog een opleiding op zorggerelateerd vlak te doen. Dit kan nu nog niet bij huidige werkgever ( al wel aangegeven). Nu kan ik naar alle waarschijnlijkheid per mei beginnen bij een andere zorginstelling, waar ik dan per sept ook mijn lang gekoesterde opleiding kan gaan doen. Super zou je zeggen, en dat is het ook. Maar het idee om huidige werkplek en collega’s en bewoners te moeten achterlaten benauwd me enorm. Weet dat ik bij huidige werkgever niet verder kom. Maar het idee om iedereen achter te laten? Ik zou wat jou situatie betreft een alles nog eens tegen elkaar af gaan wegen en dan een beslissing nemen. Succes!

Dit is heel persoonlijk. Wat zijn de 2 of 3 belangrijkste factoren, volgens jou, die een baan moet hebben? Salaris, waardering, invloed hebben, balans werk/prive, zelfstandigheid, noem maar op. Dit is voor iedereen anders. Kijk bij welke baan jouw waarden het meeste terugkomen.

Succes met je beslissing.

Er bestaat een recht op minder werken na zoveel weken gewerkt te hebben als je bij een werkgever werkt met meer dan 10 werknemers. Dit recht heb je ook als je een tijdelijk contract hebt. Al zal het je kansen op verlenging niet groter maken. Ik weet ook niet hoe makkelijk er werk te vinden is in jouw beroep/branche/regio en hoe snel je dus weer iets anders hebt mocht je contract niet verlengd worden. Maar het is een optie om in gedachte te houden als de combinatie werk/privé tegen valt in je nieuwe baan.
www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/arbeid ... ren-werken Ook kun je een verzoek doen voor afwijkende werktijden. De werkgever moet een zwaarwegend belang hebben om dit af te wijzen. Voor het indienen van een thuiswerkverzoek hoeft hij dat niet. Verder weet ik niet wat er in de cao staat over flexwerken.

Schoolgaande kinderen die kleuters zijn of schoolgaande kinderen die al bijna van de basisschool zijn, vind ik wel verschil maken. Dus dat zou ik meewegen. Voor pubers bestaat immers geen opvang en zij hebben wisselende roosters op school. Niet dat ze je niet nodig hebben, maar dat is minder aan de kantooruren gebonden. Dat maakt jou ook flexibeler. En kan hun vader iets in de opvang betekenen in het kader van thuiswerken, ouderschapsverlof etc. Is die puzzel te lastig of de risico's te groot dat het voor jou en je gezin niet gaat werken dan wacht een paar jaar tot het wel kan.