Dilemma studie
dinsdag 15 januari 2019 om 16:31
Hallo,
Ik ben er aan het denken om de opleiding Social Work deeltijd te gaan volgen nu kan ik op 15 Februari nog terecht bij 1 school.
Wat betekend dat ik voor die tijd nog een stage/werkplek moeten vinden van minimaal 20 uur.
Bij een andere school die in september start hoef je in het eerste jaar maar 8 uur per week stage te lopen. En daarna vanaf het 2e jaar 16 uur. Ergens vind ik dat wel beter aangezien ik er al en tijdje uit lig en me beter kan voorbereiden op een passende stageplek en zo rustig kan opbouwen.
Maar omdat ik al 26 ben en al redelijk veel tijd heb verpest twijfel ik of ik alles op alles moet zetten om in februari te beginnen of dat ik toch beter kan gaan voor optie 2: Starten in September met 8 uur per week stage/werk het eerste jaar. Ik vind het wel zonde dat dit dan weer half jaar later is maar de opleiding vind ik persoonlijk voor mij fijner qua stagevoorwaarden.
Ik heb de laatste jaren veel thuis gezeten door omstandigheden dus ben ook wel een beetje bang of dat ik het wel aankan en red.
Ergens voel ik nu al paniek.
Nu weet ik dat dit gedrag bij deze opleiding niet past.. Maar de drempel is hoog momenteel van niks naar zoveel uur stage + school.
Ik vraag me dus af of dat ik op dit moment sociaal genoeg ben voor deze opleiding. Ook vind ik 20 uur per week redelijk veel aangezien je ernaast ook nog moet studeren en 1 dag /8 uur per week naar school toe moet...
Dus ik twijfel een beetje om nu gehaast in februari te starten met 20 uur per week aan stage/werk wellicht onbetaald. Of in september met het eerste jaar 8 uur per week stage/werk en de overige jaren 16 uur per week. Ergens vind ik die opstelling voor mij wel beter.
En in welke richting zouden jullie een stage/werkplek zoeken waarbij de keuze veilig is?
Ik zat zelf te denken aan iets met kinderen of ouderen.
Ik wil namelijk voorzichtig beginnen.. Want ik ben wel bang om te falen en dat het weer misloopt. En dat kan ik op mijn leeftijd niet meer echt gebruiken. Het idee om in februari te beginnen geeft me nu al behoorlijk wat zenuwen ook door het behoorlijk aantal stage uren.
------------------------------------------------
* Het is nooit getest maar het kan zijn dat ik vorm van autisme heb.
Vandaar dat ik moeite heb met de bovenstaande beschreven zaken. Het is niet uit luiheid maar vooral bang dat het teveel is. En dat ik daardoor weer ga falen.
Ik ben er aan het denken om de opleiding Social Work deeltijd te gaan volgen nu kan ik op 15 Februari nog terecht bij 1 school.
Wat betekend dat ik voor die tijd nog een stage/werkplek moeten vinden van minimaal 20 uur.
Bij een andere school die in september start hoef je in het eerste jaar maar 8 uur per week stage te lopen. En daarna vanaf het 2e jaar 16 uur. Ergens vind ik dat wel beter aangezien ik er al en tijdje uit lig en me beter kan voorbereiden op een passende stageplek en zo rustig kan opbouwen.
Maar omdat ik al 26 ben en al redelijk veel tijd heb verpest twijfel ik of ik alles op alles moet zetten om in februari te beginnen of dat ik toch beter kan gaan voor optie 2: Starten in September met 8 uur per week stage/werk het eerste jaar. Ik vind het wel zonde dat dit dan weer half jaar later is maar de opleiding vind ik persoonlijk voor mij fijner qua stagevoorwaarden.
Ik heb de laatste jaren veel thuis gezeten door omstandigheden dus ben ook wel een beetje bang of dat ik het wel aankan en red.
Ergens voel ik nu al paniek.
Nu weet ik dat dit gedrag bij deze opleiding niet past.. Maar de drempel is hoog momenteel van niks naar zoveel uur stage + school.
Ik vraag me dus af of dat ik op dit moment sociaal genoeg ben voor deze opleiding. Ook vind ik 20 uur per week redelijk veel aangezien je ernaast ook nog moet studeren en 1 dag /8 uur per week naar school toe moet...
Dus ik twijfel een beetje om nu gehaast in februari te starten met 20 uur per week aan stage/werk wellicht onbetaald. Of in september met het eerste jaar 8 uur per week stage/werk en de overige jaren 16 uur per week. Ergens vind ik die opstelling voor mij wel beter.
En in welke richting zouden jullie een stage/werkplek zoeken waarbij de keuze veilig is?
Ik zat zelf te denken aan iets met kinderen of ouderen.
Ik wil namelijk voorzichtig beginnen.. Want ik ben wel bang om te falen en dat het weer misloopt. En dat kan ik op mijn leeftijd niet meer echt gebruiken. Het idee om in februari te beginnen geeft me nu al behoorlijk wat zenuwen ook door het behoorlijk aantal stage uren.
------------------------------------------------
* Het is nooit getest maar het kan zijn dat ik vorm van autisme heb.
Vandaar dat ik moeite heb met de bovenstaande beschreven zaken. Het is niet uit luiheid maar vooral bang dat het teveel is. En dat ik daardoor weer ga falen.
dinsdag 15 januari 2019 om 16:39
Niet geschoten is altijd mis. Ik zou nu een plek zoeken en afhankelijk van hoe snel je een plek hebt inschrijven.
Ik zou er proactief ingaan. Er is niets mis met een half jaar extra ervaring gezien je achtergrond zou ik niet stil gaan zitten.
Ik zou er proactief ingaan. Er is niets mis met een half jaar extra ervaring gezien je achtergrond zou ik niet stil gaan zitten.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 15 januari 2019 om 16:48
Het kan er ook mee te maken hebben dat ik al tijdje thuis zit maar ik vind het moeilijk als dat er gelijk teveel van me verwacht wordt zonder dat ik kan opbouwen.
Dan kan ik dus in paniek schieten en krijg ik in groepsverband een trilling op mijn stem. Waardoor ik dus bang ben dat ik een kinderlijke/verlegen indruk geef. Wat voor de omgeving dan wel merkbaar is en niet bij de studie past.
Het idee van thuis studeren vind ik plezierig. Vandaar ik voor deeltijd kies. Alleen vind ik 20 uur stage en 8 uur school en daarlangs nog studeren best veel. Ik ben bang dat ik dat niet allemaal geregeld krijg dan.
En ik wil een negatief stage advies voorkomen of dat ik op school de indruk geef dat ik het niet aan kan. Dat het gelijk teveel is maar ook qua sociale-druk. Het risico om alweer te falen is dus (te) groot.
1 dag per week stage en 1 dag per week school lijkt mij nog goed te doen de overige tijd kan ik dan opladen. Aangezien ik het juist moet hebben van de theorie en daar kan ik me dan volledig oprichten in de overige tijd . Praktijk zal uiteindelijk ook lukken maar ik wil dat graag rustig opbouwen.
dinsdag 15 januari 2019 om 16:49
In september 16 uur in totaal (8 uur stage en 8 uur school.)
Dit geeft mij wel meer rust.
Maar voel toch ergens de druk voor Februari.
dinsdag 15 januari 2019 om 16:57
De opleiding zelf is best breed en spreekt me daardoor wel aan. Natuurlijk zijn er ook wel een aantal stage/werkplekken die ik niet zou aandurven bijv. met gedetineerde of iets anders waarbij ik me niet prettig voel.
Alleen het idee dat ik gelijk in diepe gegooid wordt met zoveel uur stage + school vind ik wel lastig. Ik denk wel dat ik dit sowieso bij elke opleiding zou hebben dat gevoel. Dat zou niet weggaan pas als dat ik mijn draai gevonden heb en dus weet wat ik kan verwachten. Alleen wil ik de kans dat het gaat mislukken zoveel mogelijk beperken.
Ik wil graag toch weer meedraaien in de maatschappij. Alleen dan rustig opbouwen. Dat ik al een tijdje thuiszit en dus weinig sociale contacten heb zal het misschien ook wel moeilijker maken.
dinsdag 15 januari 2019 om 16:59
Weet je dit zeker? Want ik vind het wel wat weinig klinken voor een deeltijd HBO studie. Dat zou betekenen dat je helemaal geen huiswerk hebt? Ik denk dat je je vergist.
Verder stelt Kia 2 hele goede vragen: waarom ga je een Social Work studie doen als je moeite hebt met sociaal bezig zijn?
Wanneer heb je besloten deze opleiding te willen doen? Het klinkt namelijk nogal hals over kop...
Heb je al eens een dagje meegelopen met iemand in je toekomstige functie?
dinsdag 15 januari 2019 om 17:06
Ja, ik heb dan wel niet de studie uren meegeteld. Maar dat is dan gewoon thuis. In het tweede jaar zijn het wel 16 uur per week stage. De opleiding psychologie trok mij het meeste aan maar omdat daar weinig werk in is wil ik uiteindelijk de GGZ richting in bij Social Work. Bijv als Praktijkondersteuner. Of iets met kinderen met psychische problemen.Bospaddestoeltje schreef: ↑15-01-2019 16:59Weet je dit zeker? Want ik vind het wel wat weinig klinken voor een deeltijd HBO studie. Dat zou betekenen dat je helemaal geen huiswerk hebt? Ik denk dat je je vergist.
Verder stelt Kia 2 hele goede vragen: waarom ga je een Social Work studie doen als je moeite hebt met sociaal bezig zijn?
Wanneer heb je besloten deze opleiding te willen doen? Het klinkt namelijk nogal hals over kop...
Heb je al eens een dagje meegelopen met iemand in je toekomstige functie?
Als ik eenmaal mijn draai heb dan valt mee maar van te voren kan ik me vaak erg gek maken. Ik merk gewoon dat zodra het dichtbij komt in dit geval februari al. Ik dan weer angsten krijg of een druk voel. Vooral door het aantal uren maar ook omdat alles nieuw is en ik niet precies weet wat ik er van kan verwachten.
dinsdag 15 januari 2019 om 17:09
Ik vind het best rot om te zeggen, maar ik vraag me af of ik een maatschappelijk werkster over de vloer wil die zo onzeker is en zo makkelijk aan het wiebelen te brengen is. Je moet mensen in hun moeilijkste momenten in het leven helpen en jij moet degene zijn die sterk staat en zeker de keuzes moet maken. Denk jij dat te kunnen? Mensen gaan namelijk (ook in de "makkelijke" doelgroepen) jouw grenzen opzoeken, je pijnpunten raken, je uitdagen en veel van je vragen...linnylow schreef: ↑15-01-2019 16:57De opleiding zelf is best breed en spreekt me daardoor wel aan. Natuurlijk zijn er ook wel een aantal stage/werkplekken die ik niet zou aandurven bijv. met gedetineerde of iets anders waarbij ik me niet prettig voel.
Alleen het idee dat ik gelijk in diepe gegooid wordt met zoveel uur stage + school vind ik wel lastig. Ik denk wel dat ik dit sowieso bij elke opleiding zou hebben dat gevoel. Dat zou niet weggaan pas als dat ik mijn draai gevonden heb en dus weet wat ik kan verwachten. Alleen wil ik de kans dat het gaat mislukken zoveel mogelijk beperken.
Ik wil graag toch weer meedraaien in de maatschappij. Alleen dan rustig opbouwen. Dat ik al een tijdje thuiszit en dus weinig sociale contacten heb zal het misschien ook wel moeilijker maken.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
dinsdag 15 januari 2019 om 17:31
Ja daar heb je wel gelijk in.Kia•Ora schreef: ↑15-01-2019 17:09Ik vind het best rot om te zeggen, maar ik vraag me af of ik een maatschappelijk werkster over de vloer wil die zo onzeker is en zo makkelijk aan het wiebelen te brengen is. Je moet mensen in hun moeilijkste momenten in het leven helpen en jij moet degene zijn die sterk staat en zeker de keuzes moet maken. Denk jij dat te kunnen? Mensen gaan namelijk (ook in de "makkelijke" doelgroepen) jouw grenzen opzoeken, je pijnpunten raken, je uitdagen en veel van je vragen...
Het blijft een beetje lastig. De opleiding is verder wel breed. Ik heb nu niet het gevoel dat ik alles aan zou kunnen inderdaad maar er zijn wel richtingen die me interessant lijken. Ook verwacht ik dat ik wel verander naarmate ik ouder ga worden. Ik heb ook geen idee in hoeverre het normaal is om een beetje bang te zijn bij het starten van een opleiding.
dinsdag 15 januari 2019 om 17:38
dinsdag 15 januari 2019 om 18:32
.
Vanuit deze gedachte zou ik in ieder geval niet gaan handelen. En ook niet 'ik moet iets veiligs kiezen anders trek ik het niet'. Maar wel vanuit, wat wil je en wat is haalbaar?
Ik denk dat beide opties voor- en nadelen hebben als ik je overwegingen zo lees. Vanuit angst ergens niet aan beginnen is niet handig, je ontneemt jezelf kansen en geeft je angst ruimte om te groeien, maar het moet wel realistisch en haalbaar zijn. Een opbouw in je stage uren kan dus passender zijn voor jou. En misschien is het goed om in de tussentijd wat aan je zelfvertrouwen en faalangst te werken zodat je al wat handvaten hebt voor als je begint.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:37
Heb je bepaalde persoonlijkheidsproblematiek, dus jijzelf?
Je komt namelijk niet over als iemand die bereid is om te doen wat nodig is om de schouders er onder te zetten. Je verzint overal wel een beer op de weg.....misschien iets in de angstige vermijdende hoek (en beetje lui)?
Begin anders eens met vrijwilligers werk. Helpen bij Nederlandse taalscholing voor anderstaligen, een formulierenbrigade (vrijwilligers die formulieren met mensen invullen), loop eens een dag mee bij de schuldhulp, een re-integratie coach, algemeen maatschappelijk werk of bij vluchtelingenwerk. Bouw wat feeling op met het beroep dat je ambieert. Heftigheid mbt klanten en casuïstiek bouw je op dat doe je niet vanaf dag 1.
Iets onverwachts kan er altijd gebeuren wanneer je werkt met mensen die problemen hebben. Het zijn ook maar mensen met emoties en angsten net als jij.
Je komt namelijk niet over als iemand die bereid is om te doen wat nodig is om de schouders er onder te zetten. Je verzint overal wel een beer op de weg.....misschien iets in de angstige vermijdende hoek (en beetje lui)?
Begin anders eens met vrijwilligers werk. Helpen bij Nederlandse taalscholing voor anderstaligen, een formulierenbrigade (vrijwilligers die formulieren met mensen invullen), loop eens een dag mee bij de schuldhulp, een re-integratie coach, algemeen maatschappelijk werk of bij vluchtelingenwerk. Bouw wat feeling op met het beroep dat je ambieert. Heftigheid mbt klanten en casuïstiek bouw je op dat doe je niet vanaf dag 1.
Iets onverwachts kan er altijd gebeuren wanneer je werkt met mensen die problemen hebben. Het zijn ook maar mensen met emoties en angsten net als jij.
viva-amber wijzigde dit bericht op 15-01-2019 18:39
9.68% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:38
.Kia•Ora schreef: ↑15-01-2019 17:09Ik vind het best rot om te zeggen, maar ik vraag me af of ik een maatschappelijk werkster over de vloer wil die zo onzeker is en zo makkelijk aan het wiebelen te brengen is. Je moet mensen in hun moeilijkste momenten in het leven helpen en jij moet degene zijn die sterk staat en zeker de keuzes moet maken. Denk jij dat te kunnen? Mensen gaan namelijk (ook in de "makkelijke" doelgroepen) jouw grenzen opzoeken, je pijnpunten raken, je uitdagen en veel van je vragen...
Een goed punt om te overwegen. Tegelijkertijd heb je 4 jaar de tijd om te leren en ervaring op te doen op je stage. Daar is best wel wat in haalbaar. Maar ook wel vandaar mijn voorstel om vóór september wel aan deze punten te gaan werken. Want dit zullen wel punten zijn waar je flink in zal moeten (durven) investeren. Wees je bewust van je 'zwakke plekken' naast je sterke kanten.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:39
Als eerste stage zie ik mij wel met ouderen/kinderen werken.tu1nhek schreef: ↑15-01-2019 18:32.
Vanuit deze gedachte zou ik in ieder geval niet gaan handelen. En ook niet 'ik moet iets veiligs kiezen anders trek ik het niet'. Maar wel vanuit, wat wil je en wat is haalbaar?
Ik denk dat beide opties voor- en nadelen hebben als ik je overwegingen zo lees. Vanuit angst ergens niet aan beginnen is niet handig, je ontneemt jezelf kansen en geeft je angst ruimte om te groeien, maar het moet wel realistisch en haalbaar zijn. Een opbouw in je stage uren kan dus passender zijn voor jou. En misschien is het goed om in de tussentijd wat aan je zelfvertrouwen en faalangst te werken zodat je al wat handvaten hebt voor als je begint.
Dat zou een mooi begin zijn.
Maar ik vraag me wel af wat voor types deze studie doen.
Of dat je echt super sociaal enzo moet zijn. Of dat je veel moet presenteren al verwacht ik dat het wel mee valt bij een deeltijd studie... Ik zeg trouwens niet dat ik niet sociaal ben maar moet me wel beetje op mijn gemak voelen bij de situatie. Dus ik heb wel wat drempels niet alles zou bij me passen. Ja misschien moet ik dit verder ontwikkelen..
dinsdag 15 januari 2019 om 18:40
.viva-amber schreef: ↑15-01-2019 18:37Je komt namelijk niet over als iemand die bereid is om te doen wat nodig is om de schouders er onder te zetten. Je verzint overal wel een beer op de weg.....misschien iets in de angstige vermijdende hoek (en beetje lui)?
Het angstig vermijdende snap ik, maar wat maakt dat je denkt dat TO lui zou zijn?
dinsdag 15 januari 2019 om 18:43
Misschien eerst je eigen problemen oplossen voordat je aan de problemen van een ander begint. Een deeltijd HBO is over het algemeen heel zelfstandig. Je moet alles zelf regelen mbt werkplek, of je je opdrachten kan doen, ...etc. Naast gewoon inwerken houden mensen je handje niet vast.
Waarom neem je niet eerst een gewoon baantje voor 12-16 uur in de schoonmaak (kantoren), in de winkel of de catering. Waarom zet je meteen zo hoog in met een HBO opleiding etc terwijl je al een tijd thuis zit en je vindt alles eng. Zo kun je lekker stil zitten tegen die enge hoge berg aankijken.
Of ga wat vrijwilligerswerk doen in een maatschappelijk richting om je voor te bereiden wanneer je betaald werk eng vindt. Zie mijn eerdere suggesties. Beter iets proberen dan niets en in vrijwilligerswerk is falen ook minder erg.
Waarom neem je niet eerst een gewoon baantje voor 12-16 uur in de schoonmaak (kantoren), in de winkel of de catering. Waarom zet je meteen zo hoog in met een HBO opleiding etc terwijl je al een tijd thuis zit en je vindt alles eng. Zo kun je lekker stil zitten tegen die enge hoge berg aankijken.
Of ga wat vrijwilligerswerk doen in een maatschappelijk richting om je voor te bereiden wanneer je betaald werk eng vindt. Zie mijn eerdere suggesties. Beter iets proberen dan niets en in vrijwilligerswerk is falen ook minder erg.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:43
Omdat zij geen f uitvoert en dat is op haar leeftijd wel een beetje raar en omdat zij denkt dat zij maar 8 uurtjes wat kan. Omdat zij haar eigen brood niet verdient.
viva-amber wijzigde dit bericht op 15-01-2019 18:44
14.24% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:44
.linnylow schreef: ↑15-01-2019 18:39Als eerste stage zie ik mij wel met ouderen/kinderen werken.
Dat zou een mooi begin zijn.
Maar ik vraag me wel af wat voor types deze studie doen.
Of dat je echt super sociaal enzo moet zijn. Of dat je veel moet presenteren al verwacht ik dat het wel mee valt bij een deeltijd studie... Ik zeg trouwens niet dat ik niet sociaal ben maar moet me wel beetje op mijn gemak voelen bij de situatie. Dus ik heb wel wat drempels niet alles zou bij me passen. Ja misschien moet ik dit verder ontwikkelen..
Je zult zeker moeten presenteren.
Maar dat lijkt mij niet het belangrijkste. Wel dat je je staande kan houden in je stage en daardoor kan ontwikkelen tot een zelfstandige hulpverlener die durft iets te vinden en beslissingen te nemen. Wat versta jij onder 'super sociaal zijn'? Het zal overal een tijd duren voordat je je op je gemak voelt, daar moet je wel doorheen kunnen.
Ben je zelf in therapie geweest? Heb je al een opleiding gedaan? En werk?
dinsdag 15 januari 2019 om 18:48
.viva-amber schreef: ↑15-01-2019 18:43Omdat zij geen f uitvoert en dat is op haar leeftijd wel een beetje raar en omdat zij denkt dat zij maar 8 uurtjes wat kan. Omdat zij haar eigen brood niet verdient.
Wat maakt dat je dit vanuit luiheid ziet en niet vanuit de angst/vermijding dan?
dinsdag 15 januari 2019 om 18:52
Uhm, jij moet de open, toegankelijke persoon zijn die anderen op hun gemak stelt... En ja, je moet gewoon hard (samen)werken (met collega's, cliënten, familie en overige instanties), onder flink wat druk... heb jij wel een goed beeld van dit beroep?linnylow schreef: ↑15-01-2019 18:39Als eerste stage zie ik mij wel met ouderen/kinderen werken.
Dat zou een mooi begin zijn.
Maar ik vraag me wel af wat voor types deze studie doen.
Of dat je echt super sociaal enzo moet zijn. Of dat je veel moet presenteren al verwacht ik dat het wel mee valt bij een deeltijd studie... Ik zeg trouwens niet dat ik niet sociaal ben maar moet me wel beetje op mijn gemak voelen bij de situatie. Dus ik heb wel wat drempels niet alles zou bij me passen. Ja misschien moet ik dit verder ontwikkelen..
Echt je hoeft niet alles te kunnen en niet alle doelgroepen zullen je liggen maar sommige dingen moeten (in mijn ogen) wel in je zitten...
Je hoeft niet extravert te zijn, dat ben ik ook niet, en toch ben ik goed in mijn werk, maar je moet er wél kunnen staan, ook bij de makkelijkere cliënten kun je geen grijs onzeker muisje zijn. Je moet je sterke kanten kennen en zeer zeker je zwakkere kanten, en onderkennen plus daar moet je aan willen en kunnen werken.
Denk alsjeblieft goed na... want wederom teleurgesteld worden omdat het niet passend is zou ik zonde voor je vinden.
Wat trekt je zo aan in het vak? Wat maakt dat jij deze opleiding kiest? Welke doelgroep zou je mee willen werken? Wat zou jou een goede mw maken? Wat draag jij bij?
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.