Werk & Studie
alle pijlers
Dip in mijn leven?
donderdag 21 december 2017 om 19:22
Hoi allemaal,
Ik zit al een aantal maanden met iets, en ik dacht misschien kan ik via dit forum nieuwe inzichten krijgen.
Dit jaar ben ik gaan studeren in een stad op ruim 1,5 uur reizen, ik woon nog thuis.
Ik merk heel erg dat ik mijn draai niet echt kan vinden/terug wil naar mijn middelbare schooltijd. Ondanks ik een groot aantal vrienden heb gemaakt waar ik geregeld mee afspreek, én een vrij hecht vriendinnenclubje heb (in hoeverre dat kan binnen 4 maanden). De stad is over het algemeen ook leuk, de universiteit is prima. Toch voel ik me ontzettend eenzaam, ik heb niet meer het plezier in mijn leven zoals ik voor de zomer had.
Mijn vriend studeert in een stad op 1,5 uur van mijn stad én de stad waar ik studeer, hij studeert hier met 1/3 van mijn vriendenclub. Ik voel me daarom niet meer zo'n groot onderdeel van zijn leven als vroeger. Ik weet dat 1,5 uur niet veel is, maar het is toch te ver voor even snel een hapje eten of snel een drankje. Ook weet ik dat ik dit moet accepteren, maar ik vind dit erg lastig omdat we elkaar nu bijna alleen maar samen (alleen elkaar) zien.
Het is misschien een beetje een onbegrijpelijk verhaal, maar ik kan het niet goed omschrijven. In het kort dus, ik voel me vaak 'alleen'/eenzaam en heb niet altijd evenveel plezier meer. Ik begrijp ook dat dit allemaal met de tijd komt, maar toch voelt het anders. Ik heb soms een soort uitzichtloos gevoel.
(+ thuis wonen is een bewuste keuze. Ik heb het thuis nog erg fijn en vind dat ik nog genoeg tijd zal hebben om op kamers te zitten. Het tweede jaar wil ik wel op kamers.)
edit: leven in ouderlijk huis niet kunnen loslaten bedoel ik niet zo dramatisch, ik bedoel dat ik nog even wil genieten van het thuis wonen.
Ik zit al een aantal maanden met iets, en ik dacht misschien kan ik via dit forum nieuwe inzichten krijgen.
Dit jaar ben ik gaan studeren in een stad op ruim 1,5 uur reizen, ik woon nog thuis.
Ik merk heel erg dat ik mijn draai niet echt kan vinden/terug wil naar mijn middelbare schooltijd. Ondanks ik een groot aantal vrienden heb gemaakt waar ik geregeld mee afspreek, én een vrij hecht vriendinnenclubje heb (in hoeverre dat kan binnen 4 maanden). De stad is over het algemeen ook leuk, de universiteit is prima. Toch voel ik me ontzettend eenzaam, ik heb niet meer het plezier in mijn leven zoals ik voor de zomer had.
Mijn vriend studeert in een stad op 1,5 uur van mijn stad én de stad waar ik studeer, hij studeert hier met 1/3 van mijn vriendenclub. Ik voel me daarom niet meer zo'n groot onderdeel van zijn leven als vroeger. Ik weet dat 1,5 uur niet veel is, maar het is toch te ver voor even snel een hapje eten of snel een drankje. Ook weet ik dat ik dit moet accepteren, maar ik vind dit erg lastig omdat we elkaar nu bijna alleen maar samen (alleen elkaar) zien.
Het is misschien een beetje een onbegrijpelijk verhaal, maar ik kan het niet goed omschrijven. In het kort dus, ik voel me vaak 'alleen'/eenzaam en heb niet altijd evenveel plezier meer. Ik begrijp ook dat dit allemaal met de tijd komt, maar toch voelt het anders. Ik heb soms een soort uitzichtloos gevoel.
(+ thuis wonen is een bewuste keuze. Ik heb het thuis nog erg fijn en vind dat ik nog genoeg tijd zal hebben om op kamers te zitten. Het tweede jaar wil ik wel op kamers.)
edit: leven in ouderlijk huis niet kunnen loslaten bedoel ik niet zo dramatisch, ik bedoel dat ik nog even wil genieten van het thuis wonen.
anoniem_64d0bf75dfc68 wijzigde dit bericht op 21-12-2017 22:04
13.20% gewijzigd
donderdag 21 december 2017 om 19:33
Dan is er vast meer aan de hand dan je nu vertelt want dat klinkt heel erg ongezond....Ik kan het nu nog niet aan om alleen op kamers te gaan wonen. Ik kan het leven in mijn ouderlijk huis nog niet loslaten.
Je hoeft ook niet meteen volledig op kamers he. Je hoeft er niet elke avond te slapen en elk weekend te blijven. Gewoon als uitvalsbasis. En je kunt die kamer mooi betalen van dat bijbaantje waar je tijd voor hebt als je niet meer drie uur per dag hoeft te reizen.
Stel dat je 3 dagen daar slaapt en voor 10 uur een bijbaantje zoekt. . 10 uur per week * 8 euro * 4 weken per maand = 320 euro
Dat bijbaantje zoek je uiteraard in je studeerstad. Zo ontmoet je daar nog meer leuke mensen.
donderdag 21 december 2017 om 19:34
donderdag 21 december 2017 om 19:35
Lijkt mij dat de stress van afgelopen tijd eruit aan het komen is. Een nieuwe school, nieuwe veranderingen, nieuw leven, maar ook nieuwe sociale contacten. Ik zou het nog zeker een half jaar aankijken. Bij mij duurde het ook maanden totdat ik echt gewend was op mijn universiteit, en ik had in mijn tweede jaar zelfs nog regelmatig het gevoel dat ik eenzaam was. Gewoon, omdat je nu zelf een leven moet opbouwen in plaats van dat je steeds met dezelfde mensen naar school gaat en hen jarenlang ziet.
donderdag 21 december 2017 om 19:36
Ik kan op kamers gaan betalen, ik werk nu al 2 avonden en 1 dag per week. Ik wil nog niet op kamers omdat ik daar de behoefte op dit moment niet heb. Wie weet over een aantal maanden, maar nu zie ik dat simpelweg nog niet zitten.melas schreef: ↑21-12-2017 19:33Dan is er vast meer aan de hand dan je nu vertelt want dat klinkt heel erg ongezond....
Je hoeft ook niet meteen volledig op kamers he. Je hoeft er niet elke avond te slapen en elk weekend te blijven. Gewoon als uitvalsbasis. En je kunt die kamer mooi betalen van dat bijbaantje waar je tijd voor hebt als je niet meer drie uur per dag hoeft te reizen.
Stel dat je 3 dagen daar slaapt en voor 10 uur een bijbaantje zoekt. . 10 uur per week * 8 euro * 4 weken per maand = 320 euro
Dat bijbaantje zoek je uiteraard in je studeerstad. Zo ontmoet je daar nog meer leuke mensen.
donderdag 21 december 2017 om 19:38
Ben ik het niet mee eens. Toen ik in het eerste jaar van de universiteit zat, waren er studenten die net 17 waren. Toch niet heel vreemd dat je het dan nog niet ziet zitten om op jezelf te gaan wonen?melas schreef: ↑21-12-2017 19:33Dan is er vast meer aan de hand dan je nu vertelt want dat klinkt heel erg ongezond....
Je hoeft ook niet meteen volledig op kamers he. Je hoeft er niet elke avond te slapen en elk weekend te blijven. Gewoon als uitvalsbasis. En je kunt die kamer mooi betalen van dat bijbaantje waar je tijd voor hebt als je niet meer drie uur per dag hoeft te reizen.
Stel dat je 3 dagen daar slaapt en voor 10 uur een bijbaantje zoekt. . 10 uur per week * 8 euro * 4 weken per maand = 320 euro
Dat bijbaantje zoek je uiteraard in je studeerstad. Zo ontmoet je daar nog meer leuke mensen.
Maar op kamers gaan helpt zeker wel met meer "een leven krijgen"! Als je niet in je studeerstad woont en je sociale leven bij je ouders thuis ook een stuk minder is geworden, hang je tussen twee werelden in en zal je nooit van beiden optimaal kunnen genieten.
donderdag 21 december 2017 om 19:39
Maar daarom blijf je er dus zo tussen hangen. Aan mama's handje. Je bent potverdorie volwassen. Ga je eigen leven inrichten.
Niet op kamers gaan kan een goede beslissing zijn onder bepaalde omstandigheden. Maar volgens mij ben jij een beetje een bange poeperd die teveel nadenkt en piekert en te weinig doet
Dat is echt echt echt niet normaal hoor.Ik kan het leven in mijn ouderlijk huis nog niet loslaten.
Niet op kamers gaan kan een goede beslissing zijn onder bepaalde omstandigheden. Maar volgens mij ben jij een beetje een bange poeperd die teveel nadenkt en piekert en te weinig doet
donderdag 21 december 2017 om 19:40
Dankjewel, zo voelt het voor mij nu ook... Ik kan niet optimaal genieten van thuis zijn omdat ik hier simpelweg niet meer zo veel heb als vorig jaar. Ook in mijn studentenstad heb ik nog niks (ik doe niet aan sport/ zit nog niet bij een vereniging in mijn studentenstad).LilyP schreef: ↑21-12-2017 19:38Ben ik het niet mee eens. Toen ik in het eerste jaar van de universiteit zat, waren er studenten die net 17 waren. Toch niet heel vreemd dat je het dan nog niet ziet zitten om op jezelf te gaan wonen?
Maar op kamers gaan helpt zeker wel met meer "een leven krijgen"! Als je niet in je studeerstad woont en je sociale leven bij je ouders thuis ook een stuk minder is geworden, hang je tussen twee werelden in en zal je nooit van beiden optimaal kunnen genieten.
In je andere post zei je dat het ook de stress van de verandering kan zijn, dat zou ook heel goed kunnen. Ik weet alleen niet heel goed hier ik mee om moet gaan...
donderdag 21 december 2017 om 19:41
Eens hoor. Maar het leven in het ouderlijk huis niet los kunnen laten? Dat vind ik behoorlijk getroubleerd klinken.
donderdag 21 december 2017 om 19:43
Sorry, maar ik voel me zo een beetje aangevallen. Ik blijf niet aan mijn mama's handje hangen, maar mijn moeder betekent echt heel veel voor mij. Ik woon thuis met veel plezier. Ik heb nog alle tijd om apart te wonen.melas schreef: ↑21-12-2017 19:39Maar daarom blijf je er dus zo tussen hangen. Aan mama's handje. Je bent potverdorie volwassen. Ga je eigen leven inrichten.
Dat is echt echt echt niet normaal hoor.
Niet op kamers gaan kan een goede beslissing zijn onder bepaalde omstandigheden. Maar volgens mij ben jij een beetje een bange poeperd die teveel nadenkt en piekert en te weinig doet
Ik denk inderdaad veel na ja, maar dat lijkt mij best logisch. Mijn leven is op alle gebieden veranderd.
donderdag 21 december 2017 om 19:47
Waarom durf je nog niet op jezelf te wonen? Ben je niet zo'n feestbeest en ben je bang dat je dan geen "typisch studentenleven" krijgt? Of ben je bang eenzaam te worden, kan je de verantwoordelijkheid van het voor jezelf zorgen niet aan? Misschien heeft het zin om dit eens langs te gaan.cactusplantjes schreef: ↑21-12-2017 19:40Dankjewel, zo voelt het voor mij nu ook... Ik kan niet optimaal genieten van thuis zijn omdat ik hier simpelweg niet meer zo veel heb als vorig jaar. Ook in mijn studentenstad heb ik nog niks (ik doe niet aan sport/ zit nog niet bij een vereniging in mijn studentenstad).
In je andere post zei je dat het ook de stress van de verandering kan zijn, dat zou ook heel goed kunnen. Ik weet alleen niet heel goed hier ik mee om moet gaan...
En, ook voor je netwerk is het heel goed om in je studentenstad te gaan wonen! Dan leer je meer mensen kennen, kom je sneller aan een baan later etc. Ik zou daarom zeker op kamers gaan, maar nog wachten tot het tweede jaar is natuurlijk ook niet erg.
donderdag 21 december 2017 om 19:48
Haha, ja, zo klinkt het ook. Maar denk niet dat TO dat echt bedoelt. Misschien studeert TO wel in Amsterdam, waar ze alleen een piepklein, superduur kamertje kan krijgen in een vies studentenhuis. Dan snap ik helemaal dat ze thuis wil blijven wonen!
donderdag 21 december 2017 om 19:51
Ik ben juist wel van de feestjes, dus ik ben niet bang dat ik het "typische studentenleven" niet zal krijgen. Ik ben ook heel verantwoordelijk, voor mezelf zorgen zou geen probleem moeten zijn. Er is ook niet echt iets wat mij tegen houd, maar ik heb er nu gewoon nog niet de behoefte aan.LilyP schreef: ↑21-12-2017 19:47Waarom durf je nog niet op jezelf te wonen? Ben je niet zo'n feestbeest en ben je bang dat je dan geen "typisch studentenleven" krijgt? Of ben je bang eenzaam te worden, kan je de verantwoordelijkheid van het voor jezelf zorgen niet aan? Misschien heeft het zin om dit eens langs te gaan.
En, ook voor je netwerk is het heel goed om in je studentenstad te gaan wonen! Dan leer je meer mensen kennen, kom je sneller aan een baan later etc. Ik zou daarom zeker op kamers gaan, maar nog wachten tot het tweede jaar is natuurlijk ook niet erg.
donderdag 21 december 2017 om 19:51
donderdag 21 december 2017 om 19:54
Geeft niet van de felle reactie hoor, niet erg.
Inderdaad het is een vergelijkbare stad. In september zal ik waarschijnlijk geen kamer kunnen vinden (dat merkte ik begin dit jaar). Ik ga daarom sowieso rond mei zoeken. Toch heb ik er nu echt geen behoefte aan om op kamers te wonen, het trekt mij nog niet. De gedachte dat ik pas volgend jaar/eind dit jaar zal gaan stelt mij heel erg gerust.
donderdag 21 december 2017 om 19:56
Anyway, volgens mij zijn LilyP en ik het wel eens dat op kamers gaan de beste remedie voor jouw probleem is. Al zegt zij het een stuk aardiger dan ik 
De grens tussen thuis wonen en zelfstandig wonen is voor studenten overigens veel vager. Genoeg studenten die op vrijdagmiddag met hun weekendtas vol was in de collegebanken zitten. En hoe belangrijk zijn die doordeweekse avonden bij je moeder nu echt? Je komt om 7 uur een keertje thuis en gaat om 10 uur weer naar bed omdat je de volgende morgen om 7 uur alweer in de trein moet zitten.
Is het misschien het gevoel dat je dan ' echt' volwassen bent? En jij alleen verantwoordelijk bent voor jezelf en je eigen geluk? En dat dat eng is?
De grens tussen thuis wonen en zelfstandig wonen is voor studenten overigens veel vager. Genoeg studenten die op vrijdagmiddag met hun weekendtas vol was in de collegebanken zitten. En hoe belangrijk zijn die doordeweekse avonden bij je moeder nu echt? Je komt om 7 uur een keertje thuis en gaat om 10 uur weer naar bed omdat je de volgende morgen om 7 uur alweer in de trein moet zitten.
Is het misschien het gevoel dat je dan ' echt' volwassen bent? En jij alleen verantwoordelijk bent voor jezelf en je eigen geluk? En dat dat eng is?
donderdag 21 december 2017 om 19:59
Ik denk eerlijk gezegd dat dit het meer is... Als ik mijn broertjes zie dan kan ik alleen maar denken wat fijn dat jullie dat onbezonnen middelbare school leventje voor jullie hebben.melas schreef: ↑21-12-2017 19:56Anyway, volgens mij zijn LilyP en ik het wel eens dat op kamers gaan de beste remedie voor jouw probleem is. Al zegt zij het een stuk aardiger dan ik
De grens tussen thuis wonen en zelfstandig wonen is voor studenten overigens veel vager. Genoeg studenten die op vrijdagmiddag met hun weekendtas vol was in de collegebanken zitten. En hoe belangrijk zijn die doordeweekse avonden bij je moeder nu echt? Je komt om 7 uur een keertje thuis en gaat om 10 uur weer naar bed omdat je de volgende morgen om 7 uur alweer in de trein moet zitten.
Is het misschien het gevoel dat je dan ' echt' volwassen bent? En jij alleen verantwoordelijk bent voor jezelf en je eigen geluk? En dat dat eng is?
Twee dingen die ik nog wil toevoegen:
- ik ben maar 2/3 dagen op de uni, de andere ben ik vrij
- het verantwoordelijk zijn voor mijn toekomst benauwt mij misschien, dit heb ik ook met mijn vriend. Ik heb het heel fijn met mijn vriend en we zijn dol op elkaar (3,5 jaar samen), maar als ik denk aan het feit dat we ons hele leven samen zijn word ik erg benauwd. Ondanks hij echt mijn droomman is...
donderdag 21 december 2017 om 20:03
Als je opmerkt hoe vaak je vrij bent, is dat dan niet dat je onbewust bang bent om eenzaam te zijn? Die dagen alleen zullen anders zijn dan je dagjes vrij bij je ouders thuis op de bank.cactusplantjes schreef: ↑21-12-2017 19:59Ik denk eerlijk gezegd dat dit het meer is... Als ik mijn broertjes zie dan kan ik alleen maar denken wat fijn dat jullie dat onbezonnen middelbare school leventje voor jullie hebben.
Twee dingen die ik nog wil toevoegen:
- ik ben maar 2/3 dagen op de uni, de andere ben ik vrij
- het verantwoordelijk zijn voor mijn toekomst benauwt mij misschien, dit heb ik ook met mijn vriend. Ik heb het heel fijn met mijn vriend en we zijn dol op elkaar (3,5 jaar samen), maar als ik denk aan het feit dat we ons hele leven samen zijn word ik erg benauwd. Ondanks hij echt mijn droomman is...
En dat hij je droomman nu is, betekent niet dat ie dat over vijf jaar nog steeds is, hè. Misschien moet je iets minder over de toekomst gaan piekeren en het gewoon maar even loslaten. Maar ja, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.
donderdag 21 december 2017 om 20:04
Ohhhh, haha, ik denk duidelijk vanuit mijn eigen kader. Een technische studie waarbij ik vijf dagen per week aanwezig moest zijn in een kleinere stad.
Voor wat betreft je relatie heb je de statistiek tegen je. Als jullie het redden is het geweldig maar de kans is groot dat die relatie gaat sneuvelen. Als het goed is gaan jullie je namelijk allebei ontzettend hard ontwikkelenin de komende jaren. En de kans is groot dat dat niet in dezelfde richting gaat. Zo gaan die dingen.
En dat is goed nieuws. Want dat betekent dat jij en je vriend ofwel zo goed bij elkaar passen dat jullie dit samen aankunnen. En dan is je leven lang samenblijven alleen maar heerlijk. Ofwel dat jullie toch niet de ideale match zijn en dan hoef je niet je hele leven bij hem te blijven. Probleem opgelost
Voor wat betreft je relatie heb je de statistiek tegen je. Als jullie het redden is het geweldig maar de kans is groot dat die relatie gaat sneuvelen. Als het goed is gaan jullie je namelijk allebei ontzettend hard ontwikkelenin de komende jaren. En de kans is groot dat dat niet in dezelfde richting gaat. Zo gaan die dingen.
En dat is goed nieuws. Want dat betekent dat jij en je vriend ofwel zo goed bij elkaar passen dat jullie dit samen aankunnen. En dan is je leven lang samenblijven alleen maar heerlijk. Ofwel dat jullie toch niet de ideale match zijn en dan hoef je niet je hele leven bij hem te blijven. Probleem opgelost
donderdag 21 december 2017 om 20:08
Ja het is ook dat ik zo dat ik vaak vrij ben en dan niet alleen wil zitten/dat ze anders zijn. Over mijn vriend, dat klopt ook. Het is ook zo dat ik op dit moment (sommige dagen) gewoon heel erg veel over mijn toekomst pieker, alsof alles af hangt van de keuzes die ik nu maak.LilyP schreef: ↑21-12-2017 20:03Als je opmerkt hoe vaak je vrij bent, is dat dan niet dat je onbewust bang bent om eenzaam te zijn? Die dagen alleen zullen anders zijn dan je dagjes vrij bij je ouders thuis op de bank.
En dat hij je droomman nu is, betekent niet dat ie dat over vijf jaar nog steeds is, hè. Misschien moet je iets minder over de toekomst gaan piekeren en het gewoon maar even loslaten. Maar ja, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.
Ik vind het moeilijk om deze gedachten los te laten, en merk echt dat het mijn dagelijkse leven negatief beïnvloed. Ik voel me niet alle dagen zo maar op dagen als vandaag wel. Over het algemeen ben ik nu ook gewoon minder blij dan vorig jaar, omdat niet alles meer zo loopt als eerst. Misschien ben ik de verndering nog aan het verwerken.
donderdag 21 december 2017 om 20:10
Dit is ook wat mij zo verdrietig maakt, als ik daar nu aan denk... Maar ik denk dat dit gewoon een kwestie is van accepteren/ met de flow mee gaan. Ik weet dat ik er niet over moet piekeren, maar ik denk er onbewust toch vaak aan.melas schreef: ↑21-12-2017 20:04Ohhhh, haha, ik denk duidelijk vanuit mijn eigen kader. Een technische studie waarbij ik vijf dagen per week aanwezig moest zijn in een kleinere stad.
Voor wat betreft je relatie heb je de statistiek tegen je. Als jullie het redden is het geweldig maar de kans is groot dat die relatie gaat sneuvelen. Als het goed is gaan jullie je namelijk allebei ontzettend hard ontwikkelenin de komende jaren. En de kans is groot dat dat niet in dezelfde richting gaat. Zo gaan die dingen.
En dat is goed nieuws. Want dat betekent dat jij en je vriend ofwel zo goed bij elkaar passen dat jullie dit samen aankunnen. En dan is je leven lang samenblijven alleen maar heerlijk. Ofwel dat jullie toch niet de ideale match zijn en dan hoef je niet je hele leven bij hem te blijven. Probleem opgelost
donderdag 21 december 2017 om 20:12
Hoi Cactusplantjes,
Ik vind je in veel posts erg zware woorden/ zinnen gebruiken. Is het mogelijk om het voor jezelf eens anders te formuleren? Je geniet ervan om nog thuis te wonen. Dat is helemaal prima, koester dat. Dus je hebt wel plezier namelijk als je thuis bent.
Je hebt nog niet echt wat opgebouwd in je nieuwe studiestad. Begin daar dan eens mee, in plaats van gelijk op kamers te gaan? Wat is haalbaar met 1,5 uur reizen? En wat vind je leuk? Interesse in cultuur of reizen/ sport, studievereniging? Zoek iets wat jou erg leuk lijkt en je energie geeft en wordt daar lid van. Niet alle activiteiten zijn tot heel laat in de avond/ nacht. Probeer weer wat jeu aan je leven te geven.
Het is vast confronterend voor je om te zien dat je vriend wel al een vriendenkring heeft en waarschijnlijk? al meer zijn draai gevonden heeft. Dat geeft vaak een nog eenzamer gevoel. Daarnaast zit je in een proces om een nieuw leven vorm te geven en de een heeft daar meer tijd voor nodig dan een ander. Neem je eigen tempo hiervoor maar kijk wel naar alle mogelijkheden die er zijn.
Ik vind je in veel posts erg zware woorden/ zinnen gebruiken. Is het mogelijk om het voor jezelf eens anders te formuleren? Je geniet ervan om nog thuis te wonen. Dat is helemaal prima, koester dat. Dus je hebt wel plezier namelijk als je thuis bent.
Je hebt nog niet echt wat opgebouwd in je nieuwe studiestad. Begin daar dan eens mee, in plaats van gelijk op kamers te gaan? Wat is haalbaar met 1,5 uur reizen? En wat vind je leuk? Interesse in cultuur of reizen/ sport, studievereniging? Zoek iets wat jou erg leuk lijkt en je energie geeft en wordt daar lid van. Niet alle activiteiten zijn tot heel laat in de avond/ nacht. Probeer weer wat jeu aan je leven te geven.
Het is vast confronterend voor je om te zien dat je vriend wel al een vriendenkring heeft en waarschijnlijk? al meer zijn draai gevonden heeft. Dat geeft vaak een nog eenzamer gevoel. Daarnaast zit je in een proces om een nieuw leven vorm te geven en de een heeft daar meer tijd voor nodig dan een ander. Neem je eigen tempo hiervoor maar kijk wel naar alle mogelijkheden die er zijn.
