Werk & Studie
alle pijlers
Drijfzand
maandag 15 november 2010 om 01:49
Carrièremove. Mooi woord. En nodig. Momenteel ben ik al jaren werkzaam in een branche waar ik nooit bewust voor koos en ik voel weerstand. Heel veel weerstand. Weekenden werken, feestdagen werken, onregelmatigheid. Ik word er verdrietig van. Dit werk doe ik al jaren. Daar moet een eind aan komen.
Wat ik dan wel wil… Zo vaak over nagedacht. Ik zou freelance willen schrijven. Thuiswerken, lijkt me ideaal. En ik wil een webwinkel. Ik wil al mijn haakwerkjes, frutsels, schilderijen en andere creatieve uitspattingen verkopen. Jawel... Eigenlijk wil ik een echte winkel, van steen en met een rood puntdakje. En een luifel, want dat staat zo gezellig. Maar dan zit ik met de huur. En ik kan mijn freelance schrijven niet uitvoeren, want ik moet in de winkel staan.
Was het maar makkelijk. Vandaag besluiten dat het zo niet langer kan en morgen gewoon datgene doen waar ik zin in heb en waar ik mezelf in kwijt kan. Beter voor het hart, beter voor de bloeddruk. Niet zo goed voor de portemonnee. En laat dat nou best van belang zijn. Want wie betaalt de hypotheek, wanneer ik dat even niet kan ? Niemand. Dus blijf ik maar hangen in ontevredenheid en pure wanhoop. Ik vraag me af hoeveel mensen dit gevoel met mij delen. Ook vraag ik me af of er mensen zijn, die wel hebben gekozen voor iets anders en daar nu stukken gelukkiger door zijn. Hopelijk behoor ik ooit, tot die laatste groep. Kwestie van doen. Nu nog durven.
Wat ik dan wel wil… Zo vaak over nagedacht. Ik zou freelance willen schrijven. Thuiswerken, lijkt me ideaal. En ik wil een webwinkel. Ik wil al mijn haakwerkjes, frutsels, schilderijen en andere creatieve uitspattingen verkopen. Jawel... Eigenlijk wil ik een echte winkel, van steen en met een rood puntdakje. En een luifel, want dat staat zo gezellig. Maar dan zit ik met de huur. En ik kan mijn freelance schrijven niet uitvoeren, want ik moet in de winkel staan.
Was het maar makkelijk. Vandaag besluiten dat het zo niet langer kan en morgen gewoon datgene doen waar ik zin in heb en waar ik mezelf in kwijt kan. Beter voor het hart, beter voor de bloeddruk. Niet zo goed voor de portemonnee. En laat dat nou best van belang zijn. Want wie betaalt de hypotheek, wanneer ik dat even niet kan ? Niemand. Dus blijf ik maar hangen in ontevredenheid en pure wanhoop. Ik vraag me af hoeveel mensen dit gevoel met mij delen. Ook vraag ik me af of er mensen zijn, die wel hebben gekozen voor iets anders en daar nu stukken gelukkiger door zijn. Hopelijk behoor ik ooit, tot die laatste groep. Kwestie van doen. Nu nog durven.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
maandag 15 november 2010 om 02:04
Ik heb misschien wel een opbeurend verhaal voor je dat het dus wel kan:
Broer en schoonzus wonen in het buitenland, ouders van schoonzus hebben haar op een dure school "geplaatst", onder het mom: Dan heb je een mooi papiertje en later een goedbetaalde baan! Baan met status!
Schoonzusje heeft zich hierdoorheen geworsteld, is later bij een grote firma aan de slag gegaan. Ze ontmoette mijn broer en ze gingen samenwonen.
Iedere dag kwam ze doodongelukkig thuis, want oh wat wilde ze graag met dieren werken, dierenarts vonden haar ouders te min, dus die opleiding heeft ze niet genoten.
Na een aantal maanden was mijn broer het eigenlijk spuugzat, hij zei tegen haar: Morgen ga je naar je werk, je zegt op, je komt thuis en je gaat in de resterende maanden dat je nog moet werken op zoek naar iets met dieren. Vrijwilligerswerk, betaald het maakt me eigenlijk niet meer uit.Dan maar minder inkomen, ik wil je nu eigenlijk wel weer gelukkig zien.
Zo gezegd zo gedaan, ouders totaal niet blij mee. Ze heeft een tijd vrijwilligerswerk gedaan en heeft nu een betaalde baan bij een stichting die dieren opvangt en die medische zorg verleend aan dieren waarvan de eigenaren de dokterskosten niet kunnen betalen.Inmiddels is ze zielsgelukkig!!
Weet wel dat het niet makkelijk was, ze hebben hun huis moeten verkopen, zijn in een huurhuisje gaan zitten, verhuisd naar een totaal andere stad, een tijdje moeten sappelen.
Inmiddels zijn ze jaren verder en hebben ze alles weer opgebouwd met als lichtpunt dat zij beiden nu gelukkig zijn met wat ze doen.
Sorry voor het lange verhaal, hoop dat je er wat aan hebt.
Broer en schoonzus wonen in het buitenland, ouders van schoonzus hebben haar op een dure school "geplaatst", onder het mom: Dan heb je een mooi papiertje en later een goedbetaalde baan! Baan met status!
Schoonzusje heeft zich hierdoorheen geworsteld, is later bij een grote firma aan de slag gegaan. Ze ontmoette mijn broer en ze gingen samenwonen.
Iedere dag kwam ze doodongelukkig thuis, want oh wat wilde ze graag met dieren werken, dierenarts vonden haar ouders te min, dus die opleiding heeft ze niet genoten.
Na een aantal maanden was mijn broer het eigenlijk spuugzat, hij zei tegen haar: Morgen ga je naar je werk, je zegt op, je komt thuis en je gaat in de resterende maanden dat je nog moet werken op zoek naar iets met dieren. Vrijwilligerswerk, betaald het maakt me eigenlijk niet meer uit.Dan maar minder inkomen, ik wil je nu eigenlijk wel weer gelukkig zien.
Zo gezegd zo gedaan, ouders totaal niet blij mee. Ze heeft een tijd vrijwilligerswerk gedaan en heeft nu een betaalde baan bij een stichting die dieren opvangt en die medische zorg verleend aan dieren waarvan de eigenaren de dokterskosten niet kunnen betalen.Inmiddels is ze zielsgelukkig!!
Weet wel dat het niet makkelijk was, ze hebben hun huis moeten verkopen, zijn in een huurhuisje gaan zitten, verhuisd naar een totaal andere stad, een tijdje moeten sappelen.
Inmiddels zijn ze jaren verder en hebben ze alles weer opgebouwd met als lichtpunt dat zij beiden nu gelukkig zijn met wat ze doen.
Sorry voor het lange verhaal, hoop dat je er wat aan hebt.
maandag 15 november 2010 om 03:27
Oh, wauw. Ik ben blij met je lange verhaal. Het is niet alleen een verhaal over een carrièremove, maar ook een verhaal over liefde. Ik word er in ieder geval gelukkig van. Mijn vriend vindt ook dat ik maar eens iets anders moet gaan doen. Hij zal me in alles steunen. Dat maakt het wel iets makkelijker, moet ik bekennen. Maar dan nog, weet ik niet zo goed waar ik moet beginnen. Ik weet niet wat ik wil, ik weet slechts wat ik ongeveer wil En wat ik niet wil, is me ook volledig duidelijk. Het in een vorm gieten, is wel heel lastig.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
maandag 15 november 2010 om 07:49
maandag 15 november 2010 om 08:32
maandag 15 november 2010 om 08:53
Ik ben gestopt met werken (in dezelfde branche als TO) omdat mijn jongste dochter geen fles wilde nemen. Liep ook al heel lang met het zelfde gevoel rond...ik wil wat anders.
September 2009 was ik officieel zonder baan en erg gelukkig. Financieel gezien is het moeilijk....eindjes aan elkaar knopen, soms zelfs ouders en schoonouders om een bijdragen moeten vragen om rond te komen. Maar sinds begin deze maand ben ik m'n eigen bedrijfje begonnen (nadat ik me werkelijk waar een slag in de rondte heb gesolliciteerd) ik ben ZZP'er geworden en heb tot nu toe 1 klus binnen weten te halen (maar wel gelijk 1 voor langere tijd) wel in hetzelfde werk, maar nu wel op mijn voorwaarden en op mijn manier.
Ik ben geen kostwinner, dus die hypotheek blijft wel betaald, maar alles wat ik nu ga verdienen is mooi meegenomen.
Het is eng, spannend en onbekend, maar ik heb er onwijs veel zin in. Je kan idd parttime gaan werken en daarnaast je eigen ding gaan doen. er zijn er zoveel die dat doen...dus waarom jij niet?
September 2009 was ik officieel zonder baan en erg gelukkig. Financieel gezien is het moeilijk....eindjes aan elkaar knopen, soms zelfs ouders en schoonouders om een bijdragen moeten vragen om rond te komen. Maar sinds begin deze maand ben ik m'n eigen bedrijfje begonnen (nadat ik me werkelijk waar een slag in de rondte heb gesolliciteerd) ik ben ZZP'er geworden en heb tot nu toe 1 klus binnen weten te halen (maar wel gelijk 1 voor langere tijd) wel in hetzelfde werk, maar nu wel op mijn voorwaarden en op mijn manier.
Ik ben geen kostwinner, dus die hypotheek blijft wel betaald, maar alles wat ik nu ga verdienen is mooi meegenomen.
Het is eng, spannend en onbekend, maar ik heb er onwijs veel zin in. Je kan idd parttime gaan werken en daarnaast je eigen ding gaan doen. er zijn er zoveel die dat doen...dus waarom jij niet?
maandag 15 november 2010 om 09:07
Hoi, heel herkenbaar wat je schrijft. Na de HBO-V heb ik jaren in de zorg gewerkt, zowel intramuraal als extramuraal. Eerst met veel plezier, maar steeds meer en meer begonnen mij de onregelmatige werktijden tegen te staan. Zeker toen ik moeder werd van 2 kinderen. Ik bedacht me steeds vaker: is dit het nou, wat wil ik nou eigenlijk zelf?? Ik heb ook gesprekken met een loopbaanadviseur gehad en daar heb ik veel aan gehad. Als je 17 bent en je komt van de HAVO moet je al een opleiding kiezen, voor sommige mensen kan dit te vroeg zijn. Ik heb toen dus voor de HBO-V gekozen.....achteraf gezien had ik veel beter voor de studie MWD kunnen kiezen.
Maar goed, nu ben ik 28 en heb een gezin, hypotheek moet betaald worden etc....maar dit betekent niet dat het te laat is om alsnog die studie te doen.
Ik ga nu werken via een bemiddelingsbureau in de thuiszorg wat inhoudt dat ik zelf mijn rooster kan bepalen, ideaal vind ik. Daarnaast ga ik nu de mogelijkheden onderzoeken om de studie MWD te doen, wellicht via een afstandsstudie, want die kan wil ik heeeeeeeel graag op.
Het is nooit te laat om te switchen!!!!!!
Maar goed, nu ben ik 28 en heb een gezin, hypotheek moet betaald worden etc....maar dit betekent niet dat het te laat is om alsnog die studie te doen.
Ik ga nu werken via een bemiddelingsbureau in de thuiszorg wat inhoudt dat ik zelf mijn rooster kan bepalen, ideaal vind ik. Daarnaast ga ik nu de mogelijkheden onderzoeken om de studie MWD te doen, wellicht via een afstandsstudie, want die kan wil ik heeeeeeeel graag op.
Het is nooit te laat om te switchen!!!!!!
maandag 15 november 2010 om 09:16
Mijn vader verhuisde voor mijn moeder naar de andere kant van het land vond via mijn opa een baan en groeide in rap tempo door binnen dat bedrijf. Na een aantal jaar kwam er een leuke functie op zijn pad, dus verhuisden we. De eerste 10 jaar vond hij het allemaal ontzettend leuk. Maar na 10 jaar veranderde er iets. collega's gingen weg, en de collega's die bleven schoven alle lastige dingen door naar mijn vader. Hij nam steeds meer werk mee naar huis, was chagerijnig en elke avond moe. Hij werd ongelukkig en wij nog meer omdat hij het op ons afreageerde. na 5 jaar heeft mijn moeder hem voor de keuze gesteld: of er veranderd iets op je werk of ik ga bij je weg. Mijn vader was toen al 54 maar heeft meteen een oude werkgever gebeld en gevraagd of hij nog mensen zocht. Dat was het geval en 4 weken later deed hij het werk dat hij altijd het leukste vond maar destijds door bezuinigingen moest opgeven. Hij gaat nu elke dag fluitend naar zijn werk al 5 jaar lang. iedereen weer gelukkig.
Erger u niet, verwonder u slechts!
maandag 15 november 2010 om 09:29
Hee KookwekkerT Geen echte tips, alleen maar dat je je hart moet volgen maar wel goed moet uitzoeken waar je hart precies ligt. Ga dus niet uit van uitgewerkte beroepen/richtingen, maar eerst op zoek naar wie je bent, wat je wilt, wat je kan en wat jij zo belangrijk en fijn en noodzakelijk aan werken vindt.
Vanuit die normen/waarden/overtuigingen en onderbuik-gevoelens spint zich dan met een beetje hulp een plaatje van waar je het moet zoeken én hoe je dat kunt bereiken.
Vanuit die normen/waarden/overtuigingen en onderbuik-gevoelens spint zich dan met een beetje hulp een plaatje van waar je het moet zoeken én hoe je dat kunt bereiken.
maandag 15 november 2010 om 09:56
Een vriendin van mij heeft haar vaste baan opgezegd en is een stoffenwinkel begonnen. Ze hebben het een tijd financieel heel moeilijk gehad, maar de winkel loopt nu als een trein.
Mijn vader is op zijn 60e voor zichzelf begonnen.
Mijn zwager is van de financiele sector naar de bouwsector gegaan na een studie daarvoor te hebben gedaan.
Een vriend van mij was technisch ingenieur en is nu leraar op een MBO.
Ik heb eigenlijk best wel wat voorbeelden van mensen om mij heen die een switch hebben gemaakt, allemaal zijn ze er uiteindelijk gelukkiger door geworden.
Mijn vader is op zijn 60e voor zichzelf begonnen.
Mijn zwager is van de financiele sector naar de bouwsector gegaan na een studie daarvoor te hebben gedaan.
Een vriend van mij was technisch ingenieur en is nu leraar op een MBO.
Ik heb eigenlijk best wel wat voorbeelden van mensen om mij heen die een switch hebben gemaakt, allemaal zijn ze er uiteindelijk gelukkiger door geworden.
maandag 15 november 2010 om 10:21
Iets anders, nl.: Het is een kwestie van keuzes maken. Stel je kiest voor doen waar momenteel je hart ligt ( winkeltje met een rood puntdak en een luifeltje) betekent dat dat je andere dingen zult moeten laten. Dan kun je wellicht niet meer freelance werken als tekstschrijver, en dan kun je misschien ook niet meer de hypotheek betalen. Je zou een lijstje kunnen maken met voor- en nadelen involgorde van belangrijkheid. Het zou namleijk zó maar kunnen dat die hypotheek minder belangrijk is dan dat winkeltje. Misschien heeft dat winkeletje wel een slaapkamer erboven en is het ook nog een betaalbaar huurwinkeltje!
Je hebt nu een vaste baan, een vast inkomen met vaste lasten zoals een hypotheek. Als je niet vaste zaken en onzekerheden tegenover gaat stellen en je voelt je daar niet lekker bij, dan is het toch een verkeerde keuze? Jij wilt dat winkeltje met rood puntdak en een luifeltje én een vast inkomen om je hypotheek te kunnen garanderen maar zó werkt dat niet in ondernemersland. Ondernemen staat gelijk aan risico's nemen, en het juist de balans die je daarin moet vinden, en dat heeft dikwijls tijd nodig.
Ik wil je niet ontmoedigen na al die succesvolle voorbeelden hierboven, maar als je de cijfers van de Kamer van Koophandel bekijkt gaan de meeste mensen voor zichzelf beginnen omdat ze weinig andere keus hebben ( hogere leeftijd, baanverlies, gezondheidsklachten) en de meerderheid verdwijnt binnen 5 jaar, al dan niet failliet.
En rationeel: Maak een ondernemersplan. Ga eens met de Kamer van Koophandel praten. En met de bank en een accountant. Pas als zij groen licht geven heb jij een goed plan...
Je hebt nu een vaste baan, een vast inkomen met vaste lasten zoals een hypotheek. Als je niet vaste zaken en onzekerheden tegenover gaat stellen en je voelt je daar niet lekker bij, dan is het toch een verkeerde keuze? Jij wilt dat winkeltje met rood puntdak en een luifeltje én een vast inkomen om je hypotheek te kunnen garanderen maar zó werkt dat niet in ondernemersland. Ondernemen staat gelijk aan risico's nemen, en het juist de balans die je daarin moet vinden, en dat heeft dikwijls tijd nodig.
Ik wil je niet ontmoedigen na al die succesvolle voorbeelden hierboven, maar als je de cijfers van de Kamer van Koophandel bekijkt gaan de meeste mensen voor zichzelf beginnen omdat ze weinig andere keus hebben ( hogere leeftijd, baanverlies, gezondheidsklachten) en de meerderheid verdwijnt binnen 5 jaar, al dan niet failliet.
En rationeel: Maak een ondernemersplan. Ga eens met de Kamer van Koophandel praten. En met de bank en een accountant. Pas als zij groen licht geven heb jij een goed plan...
maandag 15 november 2010 om 10:37
quote:Iris27 schreef op 15 november 2010 @ 07:49:
Kun je in eerste instantie niet parttime gaan werken en daarmee de vaste lasten betalen en de rest van de dagen van de week investeren in je webshop/ freelance schrijfactiviteiten en zo eerst eens zien of die een kans van slagen hebben?
Dit lijkt mij een goede manier. Mijn zus heeft op deze wijze ook haar bedrijf opgestart.
En wat de rest zegt: blijf niet hangen in ontevredenheid, maar ga kijken waar je passie ligt, en hoe je daarmee de kost kunt verdienen.
Kun je in eerste instantie niet parttime gaan werken en daarmee de vaste lasten betalen en de rest van de dagen van de week investeren in je webshop/ freelance schrijfactiviteiten en zo eerst eens zien of die een kans van slagen hebben?
Dit lijkt mij een goede manier. Mijn zus heeft op deze wijze ook haar bedrijf opgestart.
En wat de rest zegt: blijf niet hangen in ontevredenheid, maar ga kijken waar je passie ligt, en hoe je daarmee de kost kunt verdienen.
maandag 15 november 2010 om 16:29
Wat een reacties! Dat doet me goed. Parttime werken en de rest investeren in webshop en schrijven, klinkt als een goede optie. Ik heb een vriendin gebeld om eens met me te brainstormen. Ze komt deze week langs en dan gaan we op papier zetten wat ik belangrijk vind en wat ik minder belangrijk vind.
Het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Maar alles tegelijk hebben, dus én financiele zekerheid, én een goedlopende webshop, én schrijven, lijkt ook niet haalbaar. In ieder geval niet in eens. De onregelmatigheid van mijn beroep komt me m´n neus uit. Maar om secretaresse te worden (ik noem maar iets), mis ik een opleiding en ervaring.
Ik heb eerder bij de Kamer van Koophandel gestaan. Zij hebben bij de 2 plannen die ik destijds had, groen licht gegeven. Maar ik heb me toen laten ompraten door mijn ouders. Zij vonden het te onzeker en ik gaf ze daar gelijk in. Nu ik ouder ben, zie ik in dat het soms juist nodig is om risico's te nemen. Nu zit ik namelijk met een "wat als" gevoel. Als ik daar nu op terugkijk, heb ik spijt dat ik niet heb doorgezet. Ik had namelijk niets te verliezen. Nu heb ik dat wel. Maar ik heb nog geen kinderen, dus ik denk dat ik beter nu in het diepe kan springen, dan wanneer er kinderen zijn. Dan durf ik waarschijnlijk al helemaal geen risico's te nemen, uit angst dat ik mijn kinderen tekort doe, wanneer het mis gaat.
Ook iets wat mij typeert. Beren op de weg zien, terwijl de situatie die ik schets nog lang niet aan de orde is. Ik moet waarschijnlijk ook anders denken.
Het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Maar alles tegelijk hebben, dus én financiele zekerheid, én een goedlopende webshop, én schrijven, lijkt ook niet haalbaar. In ieder geval niet in eens. De onregelmatigheid van mijn beroep komt me m´n neus uit. Maar om secretaresse te worden (ik noem maar iets), mis ik een opleiding en ervaring.
Ik heb eerder bij de Kamer van Koophandel gestaan. Zij hebben bij de 2 plannen die ik destijds had, groen licht gegeven. Maar ik heb me toen laten ompraten door mijn ouders. Zij vonden het te onzeker en ik gaf ze daar gelijk in. Nu ik ouder ben, zie ik in dat het soms juist nodig is om risico's te nemen. Nu zit ik namelijk met een "wat als" gevoel. Als ik daar nu op terugkijk, heb ik spijt dat ik niet heb doorgezet. Ik had namelijk niets te verliezen. Nu heb ik dat wel. Maar ik heb nog geen kinderen, dus ik denk dat ik beter nu in het diepe kan springen, dan wanneer er kinderen zijn. Dan durf ik waarschijnlijk al helemaal geen risico's te nemen, uit angst dat ik mijn kinderen tekort doe, wanneer het mis gaat.
Ook iets wat mij typeert. Beren op de weg zien, terwijl de situatie die ik schets nog lang niet aan de orde is. Ik moet waarschijnlijk ook anders denken.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
maandag 15 november 2010 om 18:51
Ik denk dat het voor buitenstaanders heel gemakkelijk is om dingen te roepen, positief dan wel negatief. Maar het gaat uiteindelijk om jou. Om jouw geluk. En alle goedbedoelde raad kan je ter harte nemen, maar jij moet dit leven leiden. Jij moet gelukkig zijn.
Ik denk dat als je iets echt wil, je het kan. Nee misschien heb je dan niet in een keer financiële zekerheid, een goedlopende webshop EN een carrière als freelance tekstschrijver. Maar je hebt in ieder geval wel iets concreets waar je naar toe wilt werken, en dat is sowieso al de helft!
Ik denk dat als je iets echt wil, je het kan. Nee misschien heb je dan niet in een keer financiële zekerheid, een goedlopende webshop EN een carrière als freelance tekstschrijver. Maar je hebt in ieder geval wel iets concreets waar je naar toe wilt werken, en dat is sowieso al de helft!
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
donderdag 18 november 2010 om 14:53
Hoi
Heel herkenbaar jouw verhaal.
Ik werk in het onderwijs maar ben daar ook niet zo gelukkig. Na een burn out nu wel terug en ik heb ook mijn plezier in het werk wel terug. Maar...wil zoveel andere dingen.
Zoals, met stip op nummer 1: geschiedenis studeren. Maar ja, combinatie studie werk is best zwaar en financieel kan ik niet met veel minder toe dan ik nu heb (sta er alleen voor)
Maar.......nu las ik vandaag dat je met de lerarenbeurs een studie (deels) vergoed krijgt. En dat gaf me zo'n boost, dan wil ik nu toch echt ervoor gaan en volgend studiejaar die studie gaan doen en dan wel een financieel stapje terug te doen. Dus....joepie, je dromen kunnen soms toch met een beetje passen en meten uitkomen!
Succes meid met je toekomst en je keuzes, maak er iets moois van
Heel herkenbaar jouw verhaal.
Ik werk in het onderwijs maar ben daar ook niet zo gelukkig. Na een burn out nu wel terug en ik heb ook mijn plezier in het werk wel terug. Maar...wil zoveel andere dingen.
Zoals, met stip op nummer 1: geschiedenis studeren. Maar ja, combinatie studie werk is best zwaar en financieel kan ik niet met veel minder toe dan ik nu heb (sta er alleen voor)
Maar.......nu las ik vandaag dat je met de lerarenbeurs een studie (deels) vergoed krijgt. En dat gaf me zo'n boost, dan wil ik nu toch echt ervoor gaan en volgend studiejaar die studie gaan doen en dan wel een financieel stapje terug te doen. Dus....joepie, je dromen kunnen soms toch met een beetje passen en meten uitkomen!
Succes meid met je toekomst en je keuzes, maak er iets moois van
donderdag 18 november 2010 om 18:15
donderdag 18 november 2010 om 19:40
Heel herkenbaar, je verhaal...
Het is zo'n lastig gevoel om 'vast' te zitten in een baan die je niet meer wilt. Omdat je je rekeningen simpelweg ook moet betalen.
Ik heb hetzelfde....en de markt zit wat dat betreft ook niet echt mee! Ik ben inmiddels met een (vierjarige) opleiding bezig, dus dat is alvast een hele goede stap in de richting.
Maar je werk is zo lastig vol te houden als je het helemaal gehad hebt. En ik ben alleen, dus ik zal toch inkomen nodig hebben om mijn huis en rekeningen te betalen.
Soms krijg ik gewoon van die niet-realistische gedachten: oooooh.......wat zou het heerlijk zijn morgen mijn baan op te zeggen en overal vanaf te zijn
Ik heb besloten dat ik mijn baas ga voorleggen dat ik voorlopig 3 dagen wil werken. Dan heb ik meer tijd voor mijn studie en andere dingen die ik nog wil doen (een tweede cursus, piano leren spelen, een boek schrijven) en kan ik intussen verder zoeken naar een nieuwe baan. Eventueel kan ik dan ook een aantal uren stage lopen in de richting die mij aanspreekt. Dan doe ik alvast werkervaring op; niet verkeerd in deze tijd...
Ik ben alleen bang dat mijn baas het niet ziet zitten en het werk (in combinatie met veel reistijd) breekt me echt op.
Het is zo'n lastig gevoel om 'vast' te zitten in een baan die je niet meer wilt. Omdat je je rekeningen simpelweg ook moet betalen.
Ik heb hetzelfde....en de markt zit wat dat betreft ook niet echt mee! Ik ben inmiddels met een (vierjarige) opleiding bezig, dus dat is alvast een hele goede stap in de richting.
Maar je werk is zo lastig vol te houden als je het helemaal gehad hebt. En ik ben alleen, dus ik zal toch inkomen nodig hebben om mijn huis en rekeningen te betalen.
Soms krijg ik gewoon van die niet-realistische gedachten: oooooh.......wat zou het heerlijk zijn morgen mijn baan op te zeggen en overal vanaf te zijn
Ik heb besloten dat ik mijn baas ga voorleggen dat ik voorlopig 3 dagen wil werken. Dan heb ik meer tijd voor mijn studie en andere dingen die ik nog wil doen (een tweede cursus, piano leren spelen, een boek schrijven) en kan ik intussen verder zoeken naar een nieuwe baan. Eventueel kan ik dan ook een aantal uren stage lopen in de richting die mij aanspreekt. Dan doe ik alvast werkervaring op; niet verkeerd in deze tijd...
Ik ben alleen bang dat mijn baas het niet ziet zitten en het werk (in combinatie met veel reistijd) breekt me echt op.
donderdag 25 november 2010 om 02:17
Just Julie, heb je inmiddels al een gesprek gehad? Ik overweeg ook om minder te gaan werken. Maar dan moet ik eigenlijk wel ergens anders aan de bak, om een normaal inkomen te hebben. En dat geeft misschien niet, want wie weet rol ik vanzelf in iets dat ik leuker vind en kan ik altijd nog weg, waar ik nu zit.
Het geeft al wat lucht dat ik in januari iets anders ga doen, binnen het bedrijf waar ik werk. Maar schrijven, wat lijkt me dat fijn. Dat zie ik dus heel erg zitten. Ik ken wel wat mensen die wel creatieve beroepen hebben en ik vraag af en toe wat tips. Het heeft ook met simpel 'geluk hebben' te maken, wanneer ik uiteindelijk geld kan verdienen met iets dat ik echt leuk vind, werd me verteld. Maar dan moet ik natuurlijk wel over gaan tot actie. En beetje bij beetje ben ik daar mee bezig. Ik zou mijn Nederlands willen bijschaven. Ik weet soms gewoonweg niet waar een komma hoort en waar niet.Of een simpele d of t. Als ik dus wil gaan schrijven, lijkt me dat wel bijzonder handig.
Jij hebt ook wilde plannen. Piano spelen, boek schrijven, een cursus. Welke cursus heb je in gedachten? En wat goed dat je al stage kunt lopen, in de richting die je op wil. Ben erg benieuwd of het je gaat lukken. Ik wens je in ieder geval wel heel veel succes. Stoer!
Het geeft al wat lucht dat ik in januari iets anders ga doen, binnen het bedrijf waar ik werk. Maar schrijven, wat lijkt me dat fijn. Dat zie ik dus heel erg zitten. Ik ken wel wat mensen die wel creatieve beroepen hebben en ik vraag af en toe wat tips. Het heeft ook met simpel 'geluk hebben' te maken, wanneer ik uiteindelijk geld kan verdienen met iets dat ik echt leuk vind, werd me verteld. Maar dan moet ik natuurlijk wel over gaan tot actie. En beetje bij beetje ben ik daar mee bezig. Ik zou mijn Nederlands willen bijschaven. Ik weet soms gewoonweg niet waar een komma hoort en waar niet.Of een simpele d of t. Als ik dus wil gaan schrijven, lijkt me dat wel bijzonder handig.
Jij hebt ook wilde plannen. Piano spelen, boek schrijven, een cursus. Welke cursus heb je in gedachten? En wat goed dat je al stage kunt lopen, in de richting die je op wil. Ben erg benieuwd of het je gaat lukken. Ik wens je in ieder geval wel heel veel succes. Stoer!
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
donderdag 25 november 2010 om 09:23
donderdag 25 november 2010 om 14:59
Haha, heel herkenbaar. Maar ja, wees maar eens zo stoer om de boel op te zeggen en te gaan doen wat je echt wilt. Ik weet wel wat ik wil, maar daar valt geen droog brood mee te verdienen. Om die wens uit te laten komen heb ik wel een miljoentje of 10 op de bank nodig. Dus dan toch maar iets anders. Een eigen zaak en zoveel mogelijk thuis werken, heerlijk!
Ja dag, dat durf ik niet hoor!
Maar wat ik nu doe is helemaal niets. Dit zie ik mezelf geen jaren meer doen zonder compleet gestoord te worden.
Ik heb een uurtje of 2 nog een topic geopend over twijfels. Dat ik wat anders wil is wel duidelijk, maar ja, de angst dat het verkeerd uitpakt is zowat nog groter.
Ja dag, dat durf ik niet hoor!
Maar wat ik nu doe is helemaal niets. Dit zie ik mezelf geen jaren meer doen zonder compleet gestoord te worden.
Ik heb een uurtje of 2 nog een topic geopend over twijfels. Dat ik wat anders wil is wel duidelijk, maar ja, de angst dat het verkeerd uitpakt is zowat nog groter.
vrijdag 26 november 2010 om 00:23
Nou, dat is dus het enge, het onbekende. Terwijl je weet dat zodra je niets doet, er niets zal veranderen. En dat is dus ook niet de bedoeling. Ik schrijf nu wel, trouwens. Ik heb een blog. Ik heb er zelfs twee. Ook schrijf ik een boek en ben ik bezig met onderzoek en daar schrijf ik artikelen over. Maar eigenlijk meer als hobby, om daar uiteindelijk ook echt geld mee te verdienen. Ik ben er namelijk wel goed in, merk ik. En dat is ook de feedback, die ik krijg. Dat vind ik heel fijn.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
zaterdag 27 november 2010 om 00:16
Plezier in je werk is echt heel belangrijk, ik heb zelf aantal jaar geleden ontslag genomen, (had een vaste baan).
Helaas zag ik niet snel genoeg in dat ik me steeds slechter voelde door mijn werk.
Ik dacht steeds dat dat door andere dingen kwam.
Maar op een gegeven moment was ik mezelf helemaal niet meer, ik was op m'n vrije dagen ook met m'n werk bezig, zag als een berg tegen de volgende werkdag op.
Ik kreeg vaker hoofdpijn, was erg moe, en kreeg uiteindelijk ook paniekaanvallen.
En dat alles omdat ik dacht; Ik heb nu een vaste baan en daar moet ik in deze tijd trots op zijn, dit is een tijdelijke dip, hup doorzetten.
Ik zat zo vast in mijn werk dat ik niet eens kon solliciteren..
Toen heb ik uiteindelijk ontslag genomen, en er viel een hele last van me af. En nu heb ik een hele leuke baan waar ik veel plezier in heb.
Helaas zag ik niet snel genoeg in dat ik me steeds slechter voelde door mijn werk.
Ik dacht steeds dat dat door andere dingen kwam.
Maar op een gegeven moment was ik mezelf helemaal niet meer, ik was op m'n vrije dagen ook met m'n werk bezig, zag als een berg tegen de volgende werkdag op.
Ik kreeg vaker hoofdpijn, was erg moe, en kreeg uiteindelijk ook paniekaanvallen.
En dat alles omdat ik dacht; Ik heb nu een vaste baan en daar moet ik in deze tijd trots op zijn, dit is een tijdelijke dip, hup doorzetten.
Ik zat zo vast in mijn werk dat ik niet eens kon solliciteren..
Toen heb ik uiteindelijk ontslag genomen, en er viel een hele last van me af. En nu heb ik een hele leuke baan waar ik veel plezier in heb.
