Eng om te solliciteren

Er is op mijn werk een vacature vrijgekomen op een andere afdeling. Momenteel werk ik al ruim 10 (!) jaar in mijn huidige functie, ik ben daar best goed in en wordt inmiddels gezien als stabiele factor binnen de afdeling. Die andere functie spreekt me op het eerste gezicht heel erg aan. Het is een coördinatorfunctie met veel externe contacten en projectmatige werkzaamheden. In mijn huidige functie probeer ik dat soort klussen zoveel mogelijk naar me toe te trekken, maar mijn eigenlijke werk beslaat nog zo'n 80% van de tijd en doe ik eigenlijk op automatische piloot. Het is nog wel leuk, maar na 10 jaar heb ik alles wel zo'n beetje gezien en meegemaakt.

Wat houdt me tegen om te solliciteren? Ik ben bang dat het onverhoopt misschien toch niet leuk is, of dat ik het niet kan, of dat ik mijn collega's ga missen met wie ik al 10 jaar samenwerk. Ander punt is dat op mijn afdeling het nieuwe werken volledig wordt toegepast. Ik werk minstens 2 dagen (van de 5) per week thuis, en dat combineert heel prettig met mijn eenoudergezin. De vacature is op een afdeling waar de meeste collega's in een rooster werken, dus ik kan me voorstellen dat ze volgens het gelijke-monniken principe minder happig zijn op thuiswerken. Maar ja, misschien zorgt de nieuwe baan wel voor zoveel energie dat ik straks met plezier 5 dagen naar kantoor ga.

Hebben jullie nog tips of adviezen over hoe ik de afweging kan maken. Ik vind het zo vreselijk spannend om te solliciteren. Heeft iemand anders wel eens een overstap gemaakt na zoveel jaar? Hoe beviel dat?

Bedankt voor je reactie. Ik was zeker van plan om volgende week even langs te gaan bij de contactpersoon die werd genoemd in de vacature. Naast inhoudelijke vragen over de functie wil ik het dan wel hebben over mogelijkheden qua werktijden, aanwezigheid e.d. Ik heb het vermoeden dat het een nieuw gecreëerde functie is, waarin de werkzaamheden zijn geclusterd die nu min of meer ad-hoc door anderen 'erbij' gedaan wordt. Dat biedt kansen, maar kan er natuurlijk ook voor zorgen dat je een afvoerputje wordt voor klussen waar niemand zin in heeft.

Mijn leidinggevende weet van mijn ambities. De afgelopen jaren heb ik ook de ruimte gekregen om dingen naar me toe te trekken, maar wanneer we dan afdelingsdoelstellingen moeten halen moet ik toch steeds mijn eigen werk voor laten gaan. Ik heb nu steeds leuke dingen erbij voor korte tijd, 'dagjes' organiseren, herstructureren van werkprocessen e.d. Ik denk dat ze niet verbaasd is als ik zou solliciteren op deze functie.