Werk & Studie
alle pijlers
Fulltime werken en kind
zaterdag 30 juli 2011 om 15:30
Hi iedereen,
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Today is a good day
maandag 5 maart 2012 om 13:02
quote:Kastanjez schreef op 05 maart 2012 @ 11:48:
Wat gaat de discussie hier leuk en interessant door! Heb weer een hoop te reageren.
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
[...]
Goeie vragen hoor MJDH. Ik vind het absoluut van belang wat mensen verder nog doen. Ik kan me dan ook totaal niet voorstellen dat je én thuisblijfmoeder bent én 'niks' doet naast je kinderen. Er is zat vrijwilligerswerk (en heus niet alleen op de school van je kinderen) te doen of iets anders nuttigs.
Als ik morgen de Jackpot won, zou ik stoppen met werken. Dat wil zeggen, ik zou mijn betaalde baan opzeggen. Maar dan onmiddellijk andere bezigheden zoeken waar ik heel veel voldoening uit zou halen, zonder dat ik daar voor betaald zou worden.
Bedoel je dat?
Ja, helemaal! En wat je zegt over de jackpot winnen vind ik ook een hele goede. Ik vraag me af hoeveel mensen er ook zo over denken.... Aan de andere kant, als je veel voldoening uit je werk haalt, er speciaal voor geleerd hebt, en je bent helemaal op je plek, en het loopt thuis allemaal dan heb je het wel prima voor elkaar!
Inderdaad een leuke discussie!
Wat gaat de discussie hier leuk en interessant door! Heb weer een hoop te reageren.
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
[...]
Goeie vragen hoor MJDH. Ik vind het absoluut van belang wat mensen verder nog doen. Ik kan me dan ook totaal niet voorstellen dat je én thuisblijfmoeder bent én 'niks' doet naast je kinderen. Er is zat vrijwilligerswerk (en heus niet alleen op de school van je kinderen) te doen of iets anders nuttigs.
Als ik morgen de Jackpot won, zou ik stoppen met werken. Dat wil zeggen, ik zou mijn betaalde baan opzeggen. Maar dan onmiddellijk andere bezigheden zoeken waar ik heel veel voldoening uit zou halen, zonder dat ik daar voor betaald zou worden.
Bedoel je dat?
Ja, helemaal! En wat je zegt over de jackpot winnen vind ik ook een hele goede. Ik vraag me af hoeveel mensen er ook zo over denken.... Aan de andere kant, als je veel voldoening uit je werk haalt, er speciaal voor geleerd hebt, en je bent helemaal op je plek, en het loopt thuis allemaal dan heb je het wel prima voor elkaar!
Inderdaad een leuke discussie!
maandag 5 maart 2012 om 13:14
Ik vind dat fulltime werken als moeder prima kan, mits de andere ouder voldoende thuis is en je bijvoorbeeld eem schoonmaakster hebt, zodat je de tijd die je met je kinderen hebt, ook op een goede en leuke manier kunt benutten.
Zelf zit ik momenteel thuis, omdat ik maximaal 3 dagen wil werken, maar ik alleen maar banen voor 4 of 5 dagen kan vinden. Ik heb tot voor kort wel zoveel uur gewerkt, maar omdat mijn vriend 60 uur per week werkt en daarnaast ook nog andere verplichtingen heeft, wil ik gewoon niet zoveel meer weg zijn. Het ging ten koste van mijn kinderen. Ik heb niks tegen een kdv en BSO, maar wel als mijn kinderen daar bijna meer zijn dan bij mij. Ik moest vrijwel de hele zomervakantie werken en ik merkte dat ze dat echt rot vonden. En bovendien kreeg ik bijna niets meer mee van schooldingen, vriendinnetjes etc. Ik wil dat echt niet meer. Als mijn vriend 32 tot 40 uur werkte, was ik nu waarschijnlijk aan het werk en met een leuke, uitdagende naam had ik zelfs wel fulltime aan de slag willen gaan. Maar niet nu mijn kinderen eronder lijden.
Ik heb trouwens genoeg te doen en heb eindelijk tijd voor een sociaal leven, sporten etc., dus ik mis het werken op deze manier absoluut niet.
Zelf zit ik momenteel thuis, omdat ik maximaal 3 dagen wil werken, maar ik alleen maar banen voor 4 of 5 dagen kan vinden. Ik heb tot voor kort wel zoveel uur gewerkt, maar omdat mijn vriend 60 uur per week werkt en daarnaast ook nog andere verplichtingen heeft, wil ik gewoon niet zoveel meer weg zijn. Het ging ten koste van mijn kinderen. Ik heb niks tegen een kdv en BSO, maar wel als mijn kinderen daar bijna meer zijn dan bij mij. Ik moest vrijwel de hele zomervakantie werken en ik merkte dat ze dat echt rot vonden. En bovendien kreeg ik bijna niets meer mee van schooldingen, vriendinnetjes etc. Ik wil dat echt niet meer. Als mijn vriend 32 tot 40 uur werkte, was ik nu waarschijnlijk aan het werk en met een leuke, uitdagende naam had ik zelfs wel fulltime aan de slag willen gaan. Maar niet nu mijn kinderen eronder lijden.
Ik heb trouwens genoeg te doen en heb eindelijk tijd voor een sociaal leven, sporten etc., dus ik mis het werken op deze manier absoluut niet.
maandag 5 maart 2012 om 13:20
Belastingen hier hoger? Ja, op dingen die je niet echt nodig hebt. Snoep, alcohol, sigaretten. De inkomstenbelasting is juist stukken lager waar ik woon. Als je wilt, heb je dus geen last van de producten waar veel belasting op geheven wordt. Dat ligt volkomen aan je eigen levensstijl. Ik ken iemand die nu al 2.5 jaar thuiszit met haar 2 kindjes. Ze wil graag weer aan het werk nu de jongste straks een jaar is. Thuiszitten is niets voor haar. Die overstap naar het werk ziet ze ook totaal niet tegenop, alleen de tijd die ze door kan brengen met de kinderen zou ze missen.
maandag 5 maart 2012 om 13:30
quote:zomerkoninkje schreef op 05 maart 2012 @ 12:56:
[...]
Eens. Ik heb mijn huidige baan mede uitgekozen op het feit de verdeling tussen werk en prive bij mijn werkgever zo flexibel is. Het gaat er niet om wanneer ik werk, als ik mijn resultaten maar haal. Dus als ik eerder naar huis wil om mijn kind te halen, maar ik werk in de avond nog een uurtje door als hij in bed ligt, is dat geen enkel probleem.Same here. Zowel mijn man als ik zijn bijzonder flexibel met indelen van werktijden. Het komt wel eens voor dat we ervoor kiezen een paar uurtjes eerder thuis te zijn en vervolgens, als onze dochter op bed ligt, allebei nog even door te werken. Maar ik realiseer me ook dat dat bij heel veel functies niet kan.
[...]
Eens. Ik heb mijn huidige baan mede uitgekozen op het feit de verdeling tussen werk en prive bij mijn werkgever zo flexibel is. Het gaat er niet om wanneer ik werk, als ik mijn resultaten maar haal. Dus als ik eerder naar huis wil om mijn kind te halen, maar ik werk in de avond nog een uurtje door als hij in bed ligt, is dat geen enkel probleem.Same here. Zowel mijn man als ik zijn bijzonder flexibel met indelen van werktijden. Het komt wel eens voor dat we ervoor kiezen een paar uurtjes eerder thuis te zijn en vervolgens, als onze dochter op bed ligt, allebei nog even door te werken. Maar ik realiseer me ook dat dat bij heel veel functies niet kan.
maandag 5 maart 2012 om 13:48
Een paar postings terug werd de vraag gesteld of langer verlof zou bijdragen aan een hogere arbeidsparticipatie. Ik weet niet of dat persé het geval zou zijn.
Ik zelf had 6 maanden verlof bedacht na de geboorte van onze dochter, maar dat bleek veel te lang. Ook om mij heen zie ik vrienden en collega's met veel plezier weer aan het werk gaan na een maand of vier. Wat mij wel opvalt is dat dat vrouwen zijn met een uitdagende, interessante functie, met veel verantwoordelijkheden en vrijheden. En dat in bijna alle gevallen de man ook minder gaat werken. Waardoor de verdeling werk-thuis ongeveer gelijk is.
Nou kom ik zelf uit een familie waarin niemand (ikzelf uitgezonderd) gestudeerd heeft. Daar zie ik relatief veel meisjes jong(er) zwanger worden, die het heerlijk vinden om lekker thuis te blijven bij de kinderen. En de man werkt dan full time.
Ik denk niet dat deze laatste groep met meer verlof weer aan het werk zou gaan. Misschien wél door middel van goede voorlichting.
Wat ik mezelf afvraag: stel dat kinderen vanaf een jaar of twee 4 dagen per week naar een uitstekende opvang zouden kunnen, gratis, schoon, netjes, én maatschappelijk geaccepteerd (dat laatste is volgens mij de grootste hobbel). En dat desgewenst van half negen tot zes.
Zou dát meer vrouwen aan het werk helpen?
Ik zelf had 6 maanden verlof bedacht na de geboorte van onze dochter, maar dat bleek veel te lang. Ook om mij heen zie ik vrienden en collega's met veel plezier weer aan het werk gaan na een maand of vier. Wat mij wel opvalt is dat dat vrouwen zijn met een uitdagende, interessante functie, met veel verantwoordelijkheden en vrijheden. En dat in bijna alle gevallen de man ook minder gaat werken. Waardoor de verdeling werk-thuis ongeveer gelijk is.
Nou kom ik zelf uit een familie waarin niemand (ikzelf uitgezonderd) gestudeerd heeft. Daar zie ik relatief veel meisjes jong(er) zwanger worden, die het heerlijk vinden om lekker thuis te blijven bij de kinderen. En de man werkt dan full time.
Ik denk niet dat deze laatste groep met meer verlof weer aan het werk zou gaan. Misschien wél door middel van goede voorlichting.
Wat ik mezelf afvraag: stel dat kinderen vanaf een jaar of twee 4 dagen per week naar een uitstekende opvang zouden kunnen, gratis, schoon, netjes, én maatschappelijk geaccepteerd (dat laatste is volgens mij de grootste hobbel). En dat desgewenst van half negen tot zes.
Zou dát meer vrouwen aan het werk helpen?
maandag 5 maart 2012 om 14:09
quote:dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 13:48:
Wat ik mezelf afvraag: stel dat kinderen vanaf een jaar of twee 4 dagen per week naar een uitstekende opvang zouden kunnen, gratis, schoon, netjes, én maatschappelijk geaccepteerd (dat laatste is volgens mij de grootste hobbel). En dat desgewenst van half negen tot zes.
Zou dát meer vrouwen aan het werk helpen?
Interessante vraag. Mijn gevoel is van niet, omdat Nederlandse vrouwen meestal toch het idee hebben dat ze zelf het beste de opvoeding voor hun kind voor hun rekening kunnen nemen.
Plus dat het feit dat kinderopvang veel makkelijk beschikbaar en betaalbaar is, er niet automatisch voor zorgt dat vrouwen ook daadwerkelijk vier dagen of meer WILLEN werken, ook al KAN dat dus wel.
Wat ik mezelf afvraag: stel dat kinderen vanaf een jaar of twee 4 dagen per week naar een uitstekende opvang zouden kunnen, gratis, schoon, netjes, én maatschappelijk geaccepteerd (dat laatste is volgens mij de grootste hobbel). En dat desgewenst van half negen tot zes.
Zou dát meer vrouwen aan het werk helpen?
Interessante vraag. Mijn gevoel is van niet, omdat Nederlandse vrouwen meestal toch het idee hebben dat ze zelf het beste de opvoeding voor hun kind voor hun rekening kunnen nemen.
Plus dat het feit dat kinderopvang veel makkelijk beschikbaar en betaalbaar is, er niet automatisch voor zorgt dat vrouwen ook daadwerkelijk vier dagen of meer WILLEN werken, ook al KAN dat dus wel.
maandag 5 maart 2012 om 14:13
quote:anky schreef op 05 maart 2012 @ 10:23:
[...]
Ik snap je post geloof ik niet zo. Ik neem aan dat je bedoelt dat iedere vrouw of man zou moeten werken en in eigen onderhoud zou moeten kunnen voorzien? Ik denk eigenlijk niet zo in dat soort termen. Sommige dingen zijn verstandig, anderen wat minder verstandig. Maar wat mensen doen, dat mogen ze lekker zelf beslissen.
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
[...]
Ik snap je post geloof ik niet zo. Ik neem aan dat je bedoelt dat iedere vrouw of man zou moeten werken en in eigen onderhoud zou moeten kunnen voorzien? Ik denk eigenlijk niet zo in dat soort termen. Sommige dingen zijn verstandig, anderen wat minder verstandig. Maar wat mensen doen, dat mogen ze lekker zelf beslissen.
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
maandag 5 maart 2012 om 14:14
quote:zomerkoninkje schreef op 05 maart 2012 @ 14:09:
[...]
Interessante vraag. Mijn gevoel is van niet, omdat Nederlandse vrouwen meestal toch het idee hebben dat ze zelf het beste de opvoeding voor hun kind voor hun rekening kunnen nemen. Plus dat het feit dat kinderopvang veel makkelijk beschikbaar en betaalbaar is, er niet automatisch voor zorgt dat vrouwen ook daadwerkelijk vier dagen of meer WILLEN werken, ook al KAN dat dus wel.Zo dacht ik eerder ook, maar ben van dat standpunt afgestapt.
[...]
Interessante vraag. Mijn gevoel is van niet, omdat Nederlandse vrouwen meestal toch het idee hebben dat ze zelf het beste de opvoeding voor hun kind voor hun rekening kunnen nemen. Plus dat het feit dat kinderopvang veel makkelijk beschikbaar en betaalbaar is, er niet automatisch voor zorgt dat vrouwen ook daadwerkelijk vier dagen of meer WILLEN werken, ook al KAN dat dus wel.Zo dacht ik eerder ook, maar ben van dat standpunt afgestapt.
maandag 5 maart 2012 om 14:15
quote:rozehanddoek schreef op 05 maart 2012 @ 13:20:
Belastingen hier hoger? Ja, op dingen die je niet echt nodig hebt. Snoep, alcohol, sigaretten. De inkomstenbelasting is juist stukken lager waar ik woon. Als je wilt, heb je dus geen last van de producten waar veel belasting op geheven wordt. Dat ligt volkomen aan je eigen levensstijl. Ik ken iemand die nu al 2.5 jaar thuiszit met haar 2 kindjes. Ze wil graag weer aan het werk nu de jongste straks een jaar is. Thuiszitten is niets voor haar. Die overstap naar het werk ziet ze ook totaal niet tegenop, alleen de tijd die ze door kan brengen met de kinderen zou ze missen.
Aha, weer wat geleerd.
Wat ik me afvraag: moet je dan perse een jaar thuis zitten of mag je ook eerder aan het werk als je wilt? Of is dat financieel dan heel onvoordelig?
Belastingen hier hoger? Ja, op dingen die je niet echt nodig hebt. Snoep, alcohol, sigaretten. De inkomstenbelasting is juist stukken lager waar ik woon. Als je wilt, heb je dus geen last van de producten waar veel belasting op geheven wordt. Dat ligt volkomen aan je eigen levensstijl. Ik ken iemand die nu al 2.5 jaar thuiszit met haar 2 kindjes. Ze wil graag weer aan het werk nu de jongste straks een jaar is. Thuiszitten is niets voor haar. Die overstap naar het werk ziet ze ook totaal niet tegenop, alleen de tijd die ze door kan brengen met de kinderen zou ze missen.
Aha, weer wat geleerd.
Wat ik me afvraag: moet je dan perse een jaar thuis zitten of mag je ook eerder aan het werk als je wilt? Of is dat financieel dan heel onvoordelig?
maandag 5 maart 2012 om 14:19
quote:evelynsalt schreef op 05 maart 2012 @ 14:13:
[...]
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
Eens.
En persoonlijk vind ik het niet snugger als je niet nu al rekening houdt met een eventuele toekomstige situatie plus bijbehorende negatieve financiële gevolgen.
[...]
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
Eens.
En persoonlijk vind ik het niet snugger als je niet nu al rekening houdt met een eventuele toekomstige situatie plus bijbehorende negatieve financiële gevolgen.
maandag 5 maart 2012 om 14:23
Dragonmom, het ligt er denk ik inderdaad voor een groot deel aan wat voor baan je hebt. Heb je een baan die je echt leuk vindt, met veel verantwoordelijkheid, uitdaging etc., dan snap ik dat je graag snel weer aan de slag wilt en dat je er dan ook sneller voor kiest om fulltime te gaan werken. Ik had voor mijn jongste geboren werd een baan waar ik niet heel blij van werd. Ik wilde (en wil) dolgraag iets heel anders doen, maar daar zou ik een peperdure opleiding voor moeten volgen en dat gaat niet. Met alle drukte en het geregel die erbij kwamen kijken toen ik werkte, plus het feit dat ik veel van mijn kinderen miste, was het voor mij geen grote stap om er maar gewoon mee te stoppen. Die stap had ik natuurlijk nooit genomen als ik een geweldige baan had gehad.
maandag 5 maart 2012 om 14:32
quote:evelynsalt schreef op 05 maart 2012 @ 14:13:
[...]
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
Maar ook als het niet verstandig is, dan is het toch nog steeds een keuzemogelijkheid? Stel dat ik carrière wil maken in een internationale baan en mijn vriend besluit een paar jaar thuis te blijven. Dan zouden wij daar theoretisch voor kunnen kiezen (financieel kan het). Dan is dat toch een optie (een van de velen)?
Dat is wat ik bedoelde te zeggen. Ik persoonlijk ben blij met de vele mogelijkheden die we tegenwoordig hebben. Maar dat brengt dus ook stress en veel discussie met zich mee. En veel veroordelingen van vrouwen onder elkaar.
[...]
Ik snap deze post dan weer niet
Hoe moeilijk kan het zijn? Samen een gezin met kinderen, samen binnen dat gezin de boel draaiende houden, dus ook samen binnen dat gezin financieel de boel draaiende houden. Lijkt mij niet meer dan vanzelfsprekend.
Maar ook als het niet verstandig is, dan is het toch nog steeds een keuzemogelijkheid? Stel dat ik carrière wil maken in een internationale baan en mijn vriend besluit een paar jaar thuis te blijven. Dan zouden wij daar theoretisch voor kunnen kiezen (financieel kan het). Dan is dat toch een optie (een van de velen)?
Dat is wat ik bedoelde te zeggen. Ik persoonlijk ben blij met de vele mogelijkheden die we tegenwoordig hebben. Maar dat brengt dus ook stress en veel discussie met zich mee. En veel veroordelingen van vrouwen onder elkaar.
maandag 5 maart 2012 om 14:40
@zomerkoninkje. Ik weet eigenlijk niet of dat voordelig is of niet. Ik neem aan dat je niet thuis MOET zitten, maar dat het een keuze is.
Ik dacht eerst ook dat wij hele hoge belastingen hadden. Maar mijn vriend hoeft met een inkomen van 40,000 euro per jaar maar 23% belasting te betalen. Dat is in Nederland volgens mij al richting de 40%.
Ik dacht eerst ook dat wij hele hoge belastingen hadden. Maar mijn vriend hoeft met een inkomen van 40,000 euro per jaar maar 23% belasting te betalen. Dat is in Nederland volgens mij al richting de 40%.
maandag 5 maart 2012 om 14:45
Dus eigenlijk moeten we ervoor zorgen dat álle vrouwen een ontzettend leuke uitdagende baan hebben, dan komt het met die arbeidsparticitpatie wel goed
Overigens, ik ben absoluut voor vrije keuze hoor. Dus als iemand gelukkig wordt van minder of niet werken, dan hoeven ze zich wat mij betreft aan niemand te verantwoorden. Bezwaarlijker vind ik dat als er bewust gekozen wordt voor een uitkering. Maar dat is weer een andere discussie.
Iets wat bij mij wel steeds naar boven komt is het gevoel, je maakt jezelf als vrouw zo kwetsbaar door niet meer mee te doen in het arbeidsproces. Naar mezelf kijkend, als ik er nu een paar jaar tussenuit zou gaan, zou ik veel moeilijker weer een leuke baan vinden. Of stel dat je relatie (natuurlijk gebeurt dat niet, maar toch) spaak loopt, ik zou het prettig vinden om dan toch een soort van zelfvoorziendend te kunnen zijn.
Maar inderdaad, ik heb dan ook een leuke baan die mijn leven verrijkt en van mij een fijner mens maakt. Dit alles is natuurlijk ook heel anders als je als vrouw (even heel extreem) kroketten staat in te pakken en je man een fortuin naar huis brengt als juridisch advocaat.
Overigens, ik ben absoluut voor vrije keuze hoor. Dus als iemand gelukkig wordt van minder of niet werken, dan hoeven ze zich wat mij betreft aan niemand te verantwoorden. Bezwaarlijker vind ik dat als er bewust gekozen wordt voor een uitkering. Maar dat is weer een andere discussie.
Iets wat bij mij wel steeds naar boven komt is het gevoel, je maakt jezelf als vrouw zo kwetsbaar door niet meer mee te doen in het arbeidsproces. Naar mezelf kijkend, als ik er nu een paar jaar tussenuit zou gaan, zou ik veel moeilijker weer een leuke baan vinden. Of stel dat je relatie (natuurlijk gebeurt dat niet, maar toch) spaak loopt, ik zou het prettig vinden om dan toch een soort van zelfvoorziendend te kunnen zijn.
Maar inderdaad, ik heb dan ook een leuke baan die mijn leven verrijkt en van mij een fijner mens maakt. Dit alles is natuurlijk ook heel anders als je als vrouw (even heel extreem) kroketten staat in te pakken en je man een fortuin naar huis brengt als juridisch advocaat.
maandag 5 maart 2012 om 14:53
quote:dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 14:45:
Maar inderdaad, ik heb dan ook een leuke baan die mijn leven verrijkt en van mij een fijner mens maakt. Dit alles is natuurlijk ook heel anders als je als vrouw (even heel extreem) kroketten staat in te pakken en je man een fortuin naar huis brengt als juridisch advocaat.
Ik denk dat dit heel bepalend is. Werk je vnl om geld te verdienen of zie je je werk als meer dan dat? Ik denk ook dat er onder de vrijwillig ft werkende vrouwen meer hoogopgeleiden met een uitdagende baan zitten.
Correct me if I am wrong.
Maar inderdaad, ik heb dan ook een leuke baan die mijn leven verrijkt en van mij een fijner mens maakt. Dit alles is natuurlijk ook heel anders als je als vrouw (even heel extreem) kroketten staat in te pakken en je man een fortuin naar huis brengt als juridisch advocaat.
Ik denk dat dit heel bepalend is. Werk je vnl om geld te verdienen of zie je je werk als meer dan dat? Ik denk ook dat er onder de vrijwillig ft werkende vrouwen meer hoogopgeleiden met een uitdagende baan zitten.
Correct me if I am wrong.
maandag 5 maart 2012 om 15:01
quote:zomerkoninkje schreef op 05 maart 2012 @ 14:20:
[...]
Uit nieuwsgierigheid: vertel eens, hoe komt dat? Of heb je dat in een eerdere post al uitgelegd - dan lees ik even terug!Soms kom je tot andere inzichten Ik geloof niet dat ik het in eerdere posten heb uitgelegd, dus ik zal een poging tot doen. Wij zijn eigenlijk begonnen aan kinderen zonder het eigenlijk ooit te hebben over de consequenties daarvan. Niet dat het een issue was dat ik ooit thuis zou blijven, maar het was bijna een vanzelfsprekendheid dat ik sowieso minder ging werken en de laatste tijd denk ik daar steeds meer over na en kom ik eigenlijk maar tot 1 conclusie dat - als je samen kinderen hebt - je niet alleen de huishoudelijke taken samen verdeelt, maar dat je ook SAMEN ervoor zorgt dat je gezin financieel gezond blijft. En daarmee bedoel ik dus niet 2 auto's voor de deur, 20 keer per jaar op vakantie en de kinderen het duurste van het duurste speelgoed.
[...]
Uit nieuwsgierigheid: vertel eens, hoe komt dat? Of heb je dat in een eerdere post al uitgelegd - dan lees ik even terug!Soms kom je tot andere inzichten Ik geloof niet dat ik het in eerdere posten heb uitgelegd, dus ik zal een poging tot doen. Wij zijn eigenlijk begonnen aan kinderen zonder het eigenlijk ooit te hebben over de consequenties daarvan. Niet dat het een issue was dat ik ooit thuis zou blijven, maar het was bijna een vanzelfsprekendheid dat ik sowieso minder ging werken en de laatste tijd denk ik daar steeds meer over na en kom ik eigenlijk maar tot 1 conclusie dat - als je samen kinderen hebt - je niet alleen de huishoudelijke taken samen verdeelt, maar dat je ook SAMEN ervoor zorgt dat je gezin financieel gezond blijft. En daarmee bedoel ik dus niet 2 auto's voor de deur, 20 keer per jaar op vakantie en de kinderen het duurste van het duurste speelgoed.
maandag 5 maart 2012 om 16:03
quote:evelynsalt schreef op 05 maart 2012 @ 15:01:
[...]
Soms kom je tot andere inzichten Ik geloof niet dat ik het in eerdere posten heb uitgelegd, dus ik zal een poging tot doen. Wij zijn eigenlijk begonnen aan kinderen zonder het eigenlijk ooit te hebben over de consequenties daarvan. Niet dat het een issue was dat ik ooit thuis zou blijven, maar het was bijna een vanzelfsprekendheid dat ik sowieso minder ging werken en de laatste tijd denk ik daar steeds meer over na en kom ik eigenlijk maar tot 1 conclusie dat - als je samen kinderen hebt - je niet alleen de huishoudelijke taken samen verdeelt, maar dat je ook SAMEN ervoor zorgt dat je gezin financieel gezond blijft. En daarmee bedoel ik dus niet 2 auto's voor de deur, 20 keer per jaar op vakantie en de kinderen het duurste van het duurste speelgoed.
Ok, nou snap ik je. Het was eigenlijk zo voor de hand liggend dat ik 'm niet helemaal vatte. Vriend en ik doen het hier ook samen: na de geboorte van onze oudste was het voor vriend eenvoudiger om minder te werken. Daarna een tijdje allebei parttime. We hebben gedurende onze relatie eigenlijk alle varianten gehad.
Soms past het ene beter, soms het andere en dan zijn er soms ook onvoorziene omstandigheden waardoor 1 van beiden soms niet kan werken. Vorig jaar nam ik ontslag en korte tijd daarna bleek ik behoorlijk ziek. Gelukkig waren we al zo ingesteld op flexibiliteit dat we dit redelijk gemakkelijk konden oplossen.
[...]
Soms kom je tot andere inzichten Ik geloof niet dat ik het in eerdere posten heb uitgelegd, dus ik zal een poging tot doen. Wij zijn eigenlijk begonnen aan kinderen zonder het eigenlijk ooit te hebben over de consequenties daarvan. Niet dat het een issue was dat ik ooit thuis zou blijven, maar het was bijna een vanzelfsprekendheid dat ik sowieso minder ging werken en de laatste tijd denk ik daar steeds meer over na en kom ik eigenlijk maar tot 1 conclusie dat - als je samen kinderen hebt - je niet alleen de huishoudelijke taken samen verdeelt, maar dat je ook SAMEN ervoor zorgt dat je gezin financieel gezond blijft. En daarmee bedoel ik dus niet 2 auto's voor de deur, 20 keer per jaar op vakantie en de kinderen het duurste van het duurste speelgoed.
Ok, nou snap ik je. Het was eigenlijk zo voor de hand liggend dat ik 'm niet helemaal vatte. Vriend en ik doen het hier ook samen: na de geboorte van onze oudste was het voor vriend eenvoudiger om minder te werken. Daarna een tijdje allebei parttime. We hebben gedurende onze relatie eigenlijk alle varianten gehad.
Soms past het ene beter, soms het andere en dan zijn er soms ook onvoorziene omstandigheden waardoor 1 van beiden soms niet kan werken. Vorig jaar nam ik ontslag en korte tijd daarna bleek ik behoorlijk ziek. Gelukkig waren we al zo ingesteld op flexibiliteit dat we dit redelijk gemakkelijk konden oplossen.
maandag 5 maart 2012 om 23:34
Je hoeft mijns inziens niet per se hoogopgeleid te zijn en toch een uitdagende baan te hebben. Ja, ik wil wel graag binnen mijn functie hogerop komen alleen jaag ik geen carriere na als in ‘de top bereiken’. Zoals ik het afgelopen jaar heb ervaren van fulltime werken is dat ik de voorgaande jaren eigenlijk een fulltime baan in 4 dagen had zitten proppen.
Dat houdt nu niet in dat ik tijd over hou op mijn werk, geenszins, want er zijn ook weer andere taken bijgekomen.
Feit voor mij is wel is dat ik mijn werk niet alleen maar zie om in onderhoud te voorzien, ik zie het als hobby, door de afwisseling en het takenpakket en daar word ik voor betaald.
En ik heb gelukkig een erg flexibele werkgever. Zolang ik doe wat ik moet doen en op tijd dan zal het hem een zgn rotzorg zijn in hoeveel uur ik dat doe per week. En ja, soms komt het eens voor dat ik eerder wegga of iets later binnenkom. Dat compenseert zich altijd wel weer met een bijeenkomst waar dan aanwezigheid voor nodig is die langer duurt dan de 8-urige werkdag.
Maar misschien zit het ‘m daar ook wel in, dat nog best veel werkgevers de noodzaak niet zien/willen zien in het flexibel werken en wellicht werknemers die niet vragen naar de mogelijkheden. En het kan ook niet in elke functie want veel bedrijven zijn nu eenmaal ’s avonds gesloten of gericht op nationale/europese markt, hoewel die tijd dan gebruikt zou kunnen worden om mail te beantwoorden bijv.
Op het privé vlak schieten er wel vaak dingen bij in, waarmee ik bedoel: ik hou bewust mijn weekenden afspraken vrij, heb er ook vaker geen dan wel zin in. Ik word bijv. echt al moe als ik soms van vrienden hoor hoe hun weekenden volgepland zijn van uur tot uur. Ik denk dan: weekend is om te kunnen relaxen, vrij te zijn, niets te hoeven, niet dat gejaag.
En wat betreft het uitbesteden of delen van huishoudelijke taken: tsja, dat gaat niet voor iedereen op. Ik doe het zo: wanneer zoon aan het trainen is (2x in de week) of op zaterdag een wedstrijd heeft doe ik dan de dingen of wanneer hij op bed ligt, zoveel als mogelijk. Daarmee doe ik wat moet en spendeer toch ook tijd met hem. Of dat nu helpen met huiswerk is of een spelletje of gewoon gezellig even hang/knuffeltijd is.
Het enige waar zoon echt heel veel moeite mee heeft is dat hij bang is dat mij wat overkomt, want dan heeft hij geen ouders meer. Ja, dat doet zeer en daar ben ik nog steeds bezig een weg in te vinden want ik kan hem niet garanderen dat mij niets overkomt. Dát vind ik nog het meest moeilijke.
Dat houdt nu niet in dat ik tijd over hou op mijn werk, geenszins, want er zijn ook weer andere taken bijgekomen.
Feit voor mij is wel is dat ik mijn werk niet alleen maar zie om in onderhoud te voorzien, ik zie het als hobby, door de afwisseling en het takenpakket en daar word ik voor betaald.
En ik heb gelukkig een erg flexibele werkgever. Zolang ik doe wat ik moet doen en op tijd dan zal het hem een zgn rotzorg zijn in hoeveel uur ik dat doe per week. En ja, soms komt het eens voor dat ik eerder wegga of iets later binnenkom. Dat compenseert zich altijd wel weer met een bijeenkomst waar dan aanwezigheid voor nodig is die langer duurt dan de 8-urige werkdag.
Maar misschien zit het ‘m daar ook wel in, dat nog best veel werkgevers de noodzaak niet zien/willen zien in het flexibel werken en wellicht werknemers die niet vragen naar de mogelijkheden. En het kan ook niet in elke functie want veel bedrijven zijn nu eenmaal ’s avonds gesloten of gericht op nationale/europese markt, hoewel die tijd dan gebruikt zou kunnen worden om mail te beantwoorden bijv.
Op het privé vlak schieten er wel vaak dingen bij in, waarmee ik bedoel: ik hou bewust mijn weekenden afspraken vrij, heb er ook vaker geen dan wel zin in. Ik word bijv. echt al moe als ik soms van vrienden hoor hoe hun weekenden volgepland zijn van uur tot uur. Ik denk dan: weekend is om te kunnen relaxen, vrij te zijn, niets te hoeven, niet dat gejaag.
En wat betreft het uitbesteden of delen van huishoudelijke taken: tsja, dat gaat niet voor iedereen op. Ik doe het zo: wanneer zoon aan het trainen is (2x in de week) of op zaterdag een wedstrijd heeft doe ik dan de dingen of wanneer hij op bed ligt, zoveel als mogelijk. Daarmee doe ik wat moet en spendeer toch ook tijd met hem. Of dat nu helpen met huiswerk is of een spelletje of gewoon gezellig even hang/knuffeltijd is.
Het enige waar zoon echt heel veel moeite mee heeft is dat hij bang is dat mij wat overkomt, want dan heeft hij geen ouders meer. Ja, dat doet zeer en daar ben ik nog steeds bezig een weg in te vinden want ik kan hem niet garanderen dat mij niets overkomt. Dát vind ik nog het meest moeilijke.
dinsdag 6 maart 2012 om 09:47
Mooie post Dibbes. Begrijp ik goed dat jij alleenstaande ouder b ent? Ik kan me voorstellen dat dat lastig is voor jou en je zoon. Heb je wel voogden aangewezen? Ik vond het zelf vroeger altijd een heel geruststellend idee dat, áls er iets met mijn ouders zou gebeuren, mijn broers en ik naar mijn tante en oom zouden gaan. Maar ik weet niet of dat voor ieder kind zo werkt.
Wat betreft de weekends, dat herken ik ook wel. Ik vind het tegenwoordig ook veel fijner dan vóór ons kind, om in het weekend niet zo veel te doen te hebben, gewoon lekker keutelen met een baby en kijken wat hij nou allemaal weer ken is heerlijk.
Toch merk ik daar een zekere onrust bij mezelf, dat ik er moeite mee heb dat mijn sociale leven op zo'n laag pitje staat, ik soms vriendinnen veel langer niet zie dan vroeger. Ik heb daar af en toe echt moeite mee (maar als eht te erg wordt, maak ik ad hoc een afspraak doordeweeks en vertrek ik gewoon, de Kazmannen zorgen dan wel voor elkaar )
Wat betreft de weekends, dat herken ik ook wel. Ik vind het tegenwoordig ook veel fijner dan vóór ons kind, om in het weekend niet zo veel te doen te hebben, gewoon lekker keutelen met een baby en kijken wat hij nou allemaal weer ken is heerlijk.
Toch merk ik daar een zekere onrust bij mezelf, dat ik er moeite mee heb dat mijn sociale leven op zo'n laag pitje staat, ik soms vriendinnen veel langer niet zie dan vroeger. Ik heb daar af en toe echt moeite mee (maar als eht te erg wordt, maak ik ad hoc een afspraak doordeweeks en vertrek ik gewoon, de Kazmannen zorgen dan wel voor elkaar )
dinsdag 6 maart 2012 om 13:15
Inderdaad is hoogopgeleid zijn geen vereiste voor het hebben van een leuke baan, maar ik denk wel dat het helpt. Door je bagage (diploma's ) heb je wellicht meer mogelijkheden en keus dan iemand die geen vergeleijkbaar diploma heeft.
Aan de andere kant: misschien stel je dan ook wel weer meer eisen aan een baan en zul je dan ook minder snel tevreden zijn.
Over het weekend: tja, als je door de week al zo'n druk schema hebt, lijkt het me logisch om het weekend lekker rustig aan te willen doen, toch? Even bijtanken en relaxen, heerlijk. Maar wat Dibbes zegt herken ik wel, dat je eraan moet wennen dat je sociale leven op een lager pitje staat. Volgens mij is de oplossing om goed na te denken aan wie je je energie wilt besteden - misschien liever aan een paar goede vrienden dan aan een heleboel kennissen. Maar die keuze is dan toch nog lastig.
Aan de andere kant: misschien stel je dan ook wel weer meer eisen aan een baan en zul je dan ook minder snel tevreden zijn.
Over het weekend: tja, als je door de week al zo'n druk schema hebt, lijkt het me logisch om het weekend lekker rustig aan te willen doen, toch? Even bijtanken en relaxen, heerlijk. Maar wat Dibbes zegt herken ik wel, dat je eraan moet wennen dat je sociale leven op een lager pitje staat. Volgens mij is de oplossing om goed na te denken aan wie je je energie wilt besteden - misschien liever aan een paar goede vrienden dan aan een heleboel kennissen. Maar die keuze is dan toch nog lastig.
dinsdag 6 maart 2012 om 14:42
Wat opleiding betreft, ik werk niet alleen voor mezelf maar ook voor de studies van mijn kinderen. Die zitten op een internationale school, spreken 3 talen vloeiend, kunnen straks alle 5 gaan studeren en als ze willen mogen ze dat ook in onze thuislanden (VS en Frankrijk) doen. Wij willen onze kinderen graag een goede start in het leven geven en daar hoort voor ons studeren bij. Man en ik hebben ook allebei gestudeerd en hoewel ik verschillende dingen gedaan heb, heb ik nog geen dag zonder werk gezeten. Uiteindelijk doe ik nu iets waar ik veel plezier in heb de baas spelen een eigen bedrijf runnen.
Plezier in je werk kun je denk ik ook heel goed hebben zonder hoogopgeleid te zijn. Denk dat het sowieso een stukje mazzel hebben is, dat je überhaupt uitvindt wat je graag doet en dan ook nog de kans krijgt om dat te gaan doen. Hoogopgeleid of niet.
Overigens ken ik ook genoeg hoogopgeleiden die heel wat anders zijn gaan doen dan waarvoor ze opgeleid zijn. En ook lang niet altijd werk waarvoor je perse hoogopgeleid moet zijn.
Plezier in je werk kun je denk ik ook heel goed hebben zonder hoogopgeleid te zijn. Denk dat het sowieso een stukje mazzel hebben is, dat je überhaupt uitvindt wat je graag doet en dan ook nog de kans krijgt om dat te gaan doen. Hoogopgeleid of niet.
Overigens ken ik ook genoeg hoogopgeleiden die heel wat anders zijn gaan doen dan waarvoor ze opgeleid zijn. En ook lang niet altijd werk waarvoor je perse hoogopgeleid moet zijn.
dinsdag 6 maart 2012 om 19:40
@ Kastanjez, dank je wel. Ja, klopt, alleenstaande moeder. Mocht mij iets gebeuren dan is dat wel geregeld alleen daar is zoon niet mee gerustgesteld, vooralsnog in ieder geval, zal heus nog wel komen.
Hoewel hij van mij mag gaan en staan waar hij wil (binnen de grenzen uiteraard ) en ik hem stimuleer om dingen te ondernemen is hij gewoon een heel aanhankelijk ventje. Hij kan heel stoer doen als hij met vriendjes aan het spelen is (pertinent geen kus willen want dat is stom natuurlijk ). Maar zodra we samen zijn is het eerste wat hij doet even knuffelen.
Dat klinkt nogal klef maar we begrijpen elkaar steeds beter, snappen elkaars grapjes en kunnen ook helemaal om en over elkaar in een deuk liggen. Dat schept, vind ik, een nog betere band.
Verstandelijk begrijpt hij dat ik gewoon geld moet verdienen en dat ik buitenshuis werk. Hoewel daar waarschijnlijk vanaf volgend jaar verandering in gaat komen, doordat we dan nog meer gaan overstappen op het nieuwe werken. Dat kan zomaar inhouden dat ook ik eens, of misschien wel regelmatiger vanuit huis kan werken. Kan nu ook wel alleen is dat meer uitzondering dan regel. In de vakanties mag hij ook weleens een dagje mee naar kantoor, doet ‘ie vooral voor de lunch .
Wat jij zegt over de onrust van inkakkend privé leven, kan me goed voorstellen dat je dat zo voelt, want in veel gevallen is dat ook zo. Zolang je het maar in de gaten houdt en niet alles compleet on hold zet. En zo af en toe alleen wat doen is heerlijk.
Hoewel hij van mij mag gaan en staan waar hij wil (binnen de grenzen uiteraard ) en ik hem stimuleer om dingen te ondernemen is hij gewoon een heel aanhankelijk ventje. Hij kan heel stoer doen als hij met vriendjes aan het spelen is (pertinent geen kus willen want dat is stom natuurlijk ). Maar zodra we samen zijn is het eerste wat hij doet even knuffelen.
Dat klinkt nogal klef maar we begrijpen elkaar steeds beter, snappen elkaars grapjes en kunnen ook helemaal om en over elkaar in een deuk liggen. Dat schept, vind ik, een nog betere band.
Verstandelijk begrijpt hij dat ik gewoon geld moet verdienen en dat ik buitenshuis werk. Hoewel daar waarschijnlijk vanaf volgend jaar verandering in gaat komen, doordat we dan nog meer gaan overstappen op het nieuwe werken. Dat kan zomaar inhouden dat ook ik eens, of misschien wel regelmatiger vanuit huis kan werken. Kan nu ook wel alleen is dat meer uitzondering dan regel. In de vakanties mag hij ook weleens een dagje mee naar kantoor, doet ‘ie vooral voor de lunch .
Wat jij zegt over de onrust van inkakkend privé leven, kan me goed voorstellen dat je dat zo voelt, want in veel gevallen is dat ook zo. Zolang je het maar in de gaten houdt en niet alles compleet on hold zet. En zo af en toe alleen wat doen is heerlijk.