Werk & Studie
alle pijlers
Fulltime werkende moeders
zaterdag 5 juli 2014 om 16:46
Ik ben ontzettend benieuwd hoe jullie het doen in combinatie met werk en gezinsleven. Ook natuurlijk hoe je man het doet(waarom vergeten we toch steeds die mannen;) En eventueel hoe je omgaat met je schuldgevoel(of heb je die gelukkig niet?) en met de mening van anderen.
Mijn situatie:
32 jaar, getrouwd, jonge kinderen.Werk als zelfstandige. Man werkt parttime.
Binnenkort ga ik ook fulltime werken vandaar mijn vragen.
Er zijn hier natuurlijk ook vele topic's over geopend, maar dat ging voornamelijk over de discussie wel of niet werken, fulltime/parttime/thuisblijven etc.
Ik ben benieuwd naar de reacties.
Mijn situatie:
32 jaar, getrouwd, jonge kinderen.Werk als zelfstandige. Man werkt parttime.
Binnenkort ga ik ook fulltime werken vandaar mijn vragen.
Er zijn hier natuurlijk ook vele topic's over geopend, maar dat ging voornamelijk over de discussie wel of niet werken, fulltime/parttime/thuisblijven etc.
Ik ben benieuwd naar de reacties.
zaterdag 5 juli 2014 om 20:15
quote:sugarmiss schreef op 05 juli 2014 @ 19:09:
30 uur i.p.v. 40 is toch een vermindering van je werktijd met een kwart!
Ook al besteed je een deel daarvan aan je hobby's op een leeftijd dat je kinderen nog klein zijn en vroeg naar bed gaan vind ik het toch essentieel verschil uitmaken.
Dat is ook maar net hoe je werktijden verdeeld zijn. Toen ik fulltime werkte ik geen 40 uur maar minimaal toch wel 60 uur in de week dus je zou zeggen twee keer zoveel. Alleen waren die uren toen over zeven dagen en nachten per week verdeeld en woonde ik bij wijze van spreken op mijn werk. Of te wel heel veel uren dat de kleine kinderen gewoon in bed lagen. Maar ik kon meestal wel het opstarten van de dag doen en at elke maaltijd met de kinderen aan tafel. Dat zat er later met de parttime baan niet meer in.
Of te wel hoeveel tijd je voor je gezin heeft meer met je werksituatie te maken dan met het daadwerkelijk aantal uren. Denk alleen maar aan de reistijd. En een parttime baan naast de deur is nu eenmaal niet altijd te vinden.
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
Bovendien vind ik het juist bij opgroeiende jeugd veel belangrijker om op bepaalde tijdstippen zelf thuis aanwezig te zijn dan bij kleine kinderen. Of te wel persoonlijk vind ik het combineren van een fulltime baan met kleine kinderen gevoelsmatig veel gemakkelijker te combineren dan met opgroeiende jeugd.
30 uur i.p.v. 40 is toch een vermindering van je werktijd met een kwart!
Ook al besteed je een deel daarvan aan je hobby's op een leeftijd dat je kinderen nog klein zijn en vroeg naar bed gaan vind ik het toch essentieel verschil uitmaken.
Dat is ook maar net hoe je werktijden verdeeld zijn. Toen ik fulltime werkte ik geen 40 uur maar minimaal toch wel 60 uur in de week dus je zou zeggen twee keer zoveel. Alleen waren die uren toen over zeven dagen en nachten per week verdeeld en woonde ik bij wijze van spreken op mijn werk. Of te wel heel veel uren dat de kleine kinderen gewoon in bed lagen. Maar ik kon meestal wel het opstarten van de dag doen en at elke maaltijd met de kinderen aan tafel. Dat zat er later met de parttime baan niet meer in.
Of te wel hoeveel tijd je voor je gezin heeft meer met je werksituatie te maken dan met het daadwerkelijk aantal uren. Denk alleen maar aan de reistijd. En een parttime baan naast de deur is nu eenmaal niet altijd te vinden.
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
Bovendien vind ik het juist bij opgroeiende jeugd veel belangrijker om op bepaalde tijdstippen zelf thuis aanwezig te zijn dan bij kleine kinderen. Of te wel persoonlijk vind ik het combineren van een fulltime baan met kleine kinderen gevoelsmatig veel gemakkelijker te combineren dan met opgroeiende jeugd.
zaterdag 5 juli 2014 om 21:14
Vriend werkt 4 dagen, ik full time. Ik doe meestal de ochtend'kids-routine', dus kids uit bed, ontbijten en naar school, kdv. Dan naar werk. Vriendlief begin vroeg en eindigt dus wat eerder en haalt kids de 3 dagen van BSO/kdv. 1 dag passen opa en oma bij ons thuis op de kids. Gaat prima, niks ad hand!
zaterdag 5 juli 2014 om 21:16
O ja, dus 3 dagen bso en kdv. Vrijdag thuis met papa, woensdag thuis met opa en oma. Schoonmaakster voor 3 uur per week. Vriendlief doet boodschappen en doordeweeks koken. Allebei af en toe stofzuigen. Ik doe wassen en opvouwen, mijn moeder strijkt de was die ECHT gestreken moet worden. Meeste vouw ik zo op .
zaterdag 5 juli 2014 om 21:18
Bedankt voor jullie reacties.
Ik vind ook niet dat je schuldig moet voelen hoor. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat het je aangepraat wordt vanuit je omgeving. Bijvoorbeeld reacties als waarom zou je fulltime moeten werken, zoals iemand hier in het topic al opperde.
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel
Ik vind ook niet dat je schuldig moet voelen hoor. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat het je aangepraat wordt vanuit je omgeving. Bijvoorbeeld reacties als waarom zou je fulltime moeten werken, zoals iemand hier in het topic al opperde.
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel
zaterdag 5 juli 2014 om 21:22
quote:tedje1982 schreef op 05 juli 2014 @ 21:18:
Bedankt voor jullie reacties.
Ik vind ook niet dat je schuldig moet voelen hoor. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat het je aangepraat wordt vanuit je omgeving. Bijvoorbeeld reacties als waarom zou je fulltime moeten werken, zoals iemand hier in het topic al opperde.
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel Ik zou inderdaad niet fulltime willen werken. En gelukkig hoeft dat ook niet, want mijn vriendin heeft ook een (parttime) baan. Dus allebei parttime buitenshuis en binnenshuis actief.
Bedankt voor jullie reacties.
Ik vind ook niet dat je schuldig moet voelen hoor. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat het je aangepraat wordt vanuit je omgeving. Bijvoorbeeld reacties als waarom zou je fulltime moeten werken, zoals iemand hier in het topic al opperde.
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel Ik zou inderdaad niet fulltime willen werken. En gelukkig hoeft dat ook niet, want mijn vriendin heeft ook een (parttime) baan. Dus allebei parttime buitenshuis en binnenshuis actief.
zaterdag 5 juli 2014 om 21:25
Zonder bevooroordeeld te zijn vind ik het zo zonde om fulltime time te werken als de kinderen klein zijn.
Als het financieel haalbaar is en mogelijk is in je functie zal ik en mijn partner er altijd voor kiezen om part time te werken.
Nu ben ik sowieso geen workaholic, terwijl ik toch echt een leuke baan heb. Vind het nog steeds het allerleukst om tijd door te brengen met mijn kinderen, familie en vrienden.
Als het financieel haalbaar is en mogelijk is in je functie zal ik en mijn partner er altijd voor kiezen om part time te werken.
Nu ben ik sowieso geen workaholic, terwijl ik toch echt een leuke baan heb. Vind het nog steeds het allerleukst om tijd door te brengen met mijn kinderen, familie en vrienden.
zaterdag 5 juli 2014 om 21:30
zaterdag 5 juli 2014 om 21:32
quote:marco321 schreef op 05 juli 2014 @ 21:30:
Overigens heeft parttime werken voor mij niet per se met kinderen te maken. Mijn vriendin en ik hebben altijd parttime gewerkt, ook in de jaren zonder kinderen. Want juist ook in die jaren vonden we het leuk om nog even te genieten van de tijd die we samen hadden.Heel goed gedaan!
Overigens heeft parttime werken voor mij niet per se met kinderen te maken. Mijn vriendin en ik hebben altijd parttime gewerkt, ook in de jaren zonder kinderen. Want juist ook in die jaren vonden we het leuk om nog even te genieten van de tijd die we samen hadden.Heel goed gedaan!
zaterdag 5 juli 2014 om 21:58
quote:baukje schreef op 05 juli 2014 @ 20:15:
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
.
Er zijn anders heel wat oudere mannen die verzuchten was het in mijn tijd maar normaal voor vaders om minder te gaan werken. Ik heb heel veel van mijn kinderen gemist.
Of opa's die bijna een betere band hebben met de kleinkinderen dan met hun eigen kind en zeggen goh dat had ik achteraf toch anders willen doen.
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
.
Er zijn anders heel wat oudere mannen die verzuchten was het in mijn tijd maar normaal voor vaders om minder te gaan werken. Ik heb heel veel van mijn kinderen gemist.
Of opa's die bijna een betere band hebben met de kleinkinderen dan met hun eigen kind en zeggen goh dat had ik achteraf toch anders willen doen.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:01
quote:mafalda schreef op 05 juli 2014 @ 21:25:
Zonder bevooroordeeld te zijn vind ik het zo zonde om fulltime time te werken als de kinderen klein zijn.
Als het financieel haalbaar is en mogelijk is in je functie zal ik en mijn partner er altijd voor kiezen om part time te werken.
Nu ben ik sowieso geen workaholic, terwijl ik toch echt een leuke baan heb. Vind het nog steeds het allerleukst om tijd door te brengen met mijn kinderen, familie en vrienden.Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...
Zonder bevooroordeeld te zijn vind ik het zo zonde om fulltime time te werken als de kinderen klein zijn.
Als het financieel haalbaar is en mogelijk is in je functie zal ik en mijn partner er altijd voor kiezen om part time te werken.
Nu ben ik sowieso geen workaholic, terwijl ik toch echt een leuke baan heb. Vind het nog steeds het allerleukst om tijd door te brengen met mijn kinderen, familie en vrienden.Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...
zaterdag 5 juli 2014 om 22:09
quote:baukje schreef op 05 juli 2014 @ 20:15:
[...]
Dat is ook maar net hoe je werktijden verdeeld zijn. Toen ik fulltime werkte ik geen 40 uur maar minimaal toch wel 60 uur in de week dus je zou zeggen twee keer zoveel. Alleen waren die uren toen over zeven dagen en nachten per week verdeeld en woonde ik bij wijze van spreken op mijn werk. Of te wel heel veel uren dat de kleine kinderen gewoon in bed lagen. Maar ik kon meestal wel het opstarten van de dag doen en at elke maaltijd met de kinderen aan tafel. Dat zat er later met de parttime baan niet meer in.
Of te wel hoeveel tijd je voor je gezin heeft meer met je werksituatie te maken dan met het daadwerkelijk aantal uren. Denk alleen maar aan de reistijd. En een parttime baan naast de deur is nu eenmaal niet altijd te vinden.
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
Bovendien vind ik het juist bij opgroeiende jeugd veel belangrijker om op bepaalde tijdstippen zelf thuis aanwezig te zijn dan bij kleine kinderen. Of te wel persoonlijk vind ik het combineren van een fulltime baan met kleine kinderen gevoelsmatig veel gemakkelijker te combineren dan met opgroeiende jeugd.Maar het is toch ook zo - los van het feit of mannen dat wel/niet te horen krijgen - dat je bij een fulltime baan in de meeste gevallen veel mist van je kinderen? Of je je daar vervolgens schuldig over voelt of dat je dat überhaupt een probleem vindt, dat is een tweede.
[...]
Dat is ook maar net hoe je werktijden verdeeld zijn. Toen ik fulltime werkte ik geen 40 uur maar minimaal toch wel 60 uur in de week dus je zou zeggen twee keer zoveel. Alleen waren die uren toen over zeven dagen en nachten per week verdeeld en woonde ik bij wijze van spreken op mijn werk. Of te wel heel veel uren dat de kleine kinderen gewoon in bed lagen. Maar ik kon meestal wel het opstarten van de dag doen en at elke maaltijd met de kinderen aan tafel. Dat zat er later met de parttime baan niet meer in.
Of te wel hoeveel tijd je voor je gezin heeft meer met je werksituatie te maken dan met het daadwerkelijk aantal uren. Denk alleen maar aan de reistijd. En een parttime baan naast de deur is nu eenmaal niet altijd te vinden.
Maar ik vind het onzinnig te stellen dat je men met een fulltime baan te veel van je kinderen zou missen. Dat is een argument die mannen vrijwel nooit zullen horen maar schijnbaar gelden er voor vrouwen andere normen. En dat blijf ik opmerkelijk vinden.
Bovendien vind ik het juist bij opgroeiende jeugd veel belangrijker om op bepaalde tijdstippen zelf thuis aanwezig te zijn dan bij kleine kinderen. Of te wel persoonlijk vind ik het combineren van een fulltime baan met kleine kinderen gevoelsmatig veel gemakkelijker te combineren dan met opgroeiende jeugd.Maar het is toch ook zo - los van het feit of mannen dat wel/niet te horen krijgen - dat je bij een fulltime baan in de meeste gevallen veel mist van je kinderen? Of je je daar vervolgens schuldig over voelt of dat je dat überhaupt een probleem vindt, dat is een tweede.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:15
Er zijn in mijn omgeving trouwens best veel mannen die besloten hebben 1 of 2 dagen minder te gaan werken. Inderdaad om de reden dat ze anders het idee hebben zoveel te missen.
Vrienden van mij werkten beide fulltime, maar hebben toch besloten allebei een dag minder te gaan werken. Ook omdat sociale verplichting of gewoon leuke dingen voornamelijk in het weekend afspelen, en zij gingen zich dan juist schuldig voelen om daar aan deel te nemen, omdat ze al zoveel van huis waren.
Vrienden van mij werkten beide fulltime, maar hebben toch besloten allebei een dag minder te gaan werken. Ook omdat sociale verplichting of gewoon leuke dingen voornamelijk in het weekend afspelen, en zij gingen zich dan juist schuldig voelen om daar aan deel te nemen, omdat ze al zoveel van huis waren.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:17
quote:Mlle_j schreef op 05 juli 2014 @ 22:01:
[...]
Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...Ik denk ook zeker dat sommige fulltime werkenden hun tijd met de kinderen effectiever besteden dan ouders die minder werken.
[...]
Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...Ik denk ook zeker dat sommige fulltime werkenden hun tijd met de kinderen effectiever besteden dan ouders die minder werken.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:17
Fulltime werken bij een werkgever met reistijd vind ik heel anders dan een flexibele baan waarin je thuis kunt werken, je eigen werktijden in kan delen en/of je de weekenden werkt en hoe het met het werk van partner is.
Zelf moest ik fulltime blijven werken als ik na mijn zwangerschap terug kwam en bij partner was het niet meer dan normaal om 40+ te werken.
Aangezien ik zelf een sleutelkind ben had ik al vroeg besloten om mijn kind(eren) zelf groot te zien worden.
Wel 's avonds en in de weekenden als oproepkracht gewerkt in de thuiszorg. Dit was echter maar sporadisch.
In die tijd, jaren 80, kwamen net de eerste kdv's dus opvang was een groot probleem als ik was blijven werken. In die tijd was het normaal dat je in sommige functie niet parttime mocht werken.
Zelf moest ik fulltime blijven werken als ik na mijn zwangerschap terug kwam en bij partner was het niet meer dan normaal om 40+ te werken.
Aangezien ik zelf een sleutelkind ben had ik al vroeg besloten om mijn kind(eren) zelf groot te zien worden.
Wel 's avonds en in de weekenden als oproepkracht gewerkt in de thuiszorg. Dit was echter maar sporadisch.
In die tijd, jaren 80, kwamen net de eerste kdv's dus opvang was een groot probleem als ik was blijven werken. In die tijd was het normaal dat je in sommige functie niet parttime mocht werken.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:23
quote:Mlle_j schreef op 05 juli 2014 @ 22:01:
[...]
Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...
Ik heb er dan ook best begrip voor hoor.
Alleen wat ik al schreef ik ben niet zo een workaholic dus persoonlijke zou ik voor een iets mindere functie kiezen om dan part time te kunne werken.
En dan niet om het huishouden te doen maar om zelf mijn kinderen te kunnen brengen halen naar school, mee te gaan naar sport met ze, op een mooie dag naar het strand, met vriendinnen lunchen winkelen sauna of gewoon lui zijn op een winterdag op de bank met een laptop op schoot.
Ik geniet daar gewoon meer van dan van werken dus haal ik daar meer voldoening ook uit.
[...]
Tja, ik zou wel parttime kunnen gaan werken, maar alleen in een andere functie. Dat wil ik liever niet, omdat ik graag déze baan wil. Natuurlijk vind ik het ook leuk om op een doorfeweekse dag naar het strand te gaan - maar blijkbaar niet leuk genoeg anders was ik al veeeeel eerder gaan parttimen. Trouwens de meeste van mijn parttine werkende vriendinnen besteden hun vrije dag aan huishouden en werkklussen afmaken. Ik dus niet. Daarbij heb ik nauwelijks reistijd dus volgens mij scheelt het uiteindelijk niet zo veel...
Ik heb er dan ook best begrip voor hoor.
Alleen wat ik al schreef ik ben niet zo een workaholic dus persoonlijke zou ik voor een iets mindere functie kiezen om dan part time te kunne werken.
En dan niet om het huishouden te doen maar om zelf mijn kinderen te kunnen brengen halen naar school, mee te gaan naar sport met ze, op een mooie dag naar het strand, met vriendinnen lunchen winkelen sauna of gewoon lui zijn op een winterdag op de bank met een laptop op schoot.
Ik geniet daar gewoon meer van dan van werken dus haal ik daar meer voldoening ook uit.
zaterdag 5 juli 2014 om 22:35
Ik vind het ook fijn om bij alle uitvoeringen, diplomazwemmen en weet ik wat allemaal van de kinderen gewoon bij kan zijn.
Waarschijnlijk hebben ze er geen trauma van als ik er niet aanwezig ben, maar ik merk dat ze het leuk vinden.
Vind het ook leuk dat ik met mijn moeder lekker een dag naar de markt kan gaan en samen uitgebreid koken erna, zijn voor mij echt waardevolle bezigheden in het leven.
Het zijn allemaal dingen waar ik als ik fulltime zou werken geen tijd voor heb.
Waarschijnlijk hebben ze er geen trauma van als ik er niet aanwezig ben, maar ik merk dat ze het leuk vinden.
Vind het ook leuk dat ik met mijn moeder lekker een dag naar de markt kan gaan en samen uitgebreid koken erna, zijn voor mij echt waardevolle bezigheden in het leven.
Het zijn allemaal dingen waar ik als ik fulltime zou werken geen tijd voor heb.
zondag 6 juli 2014 om 00:12
De variant ft werken waarbij je een uur reistijd hebt (enkele reis) en vijf dagen per week op locatie moet zijn, dus elke dag van huis van een uur of 7 tot 17.30, lijkt mij net even teveel van het goede als je kleine kinderen hebt. Als het moet moet het, maar je ziet je kind dan wel erg kort op werkdagen. 's morgens een uurtje in de ochtendstress, en een baby/dreumes ligt er natuurlijk ook tegen 19.00 uur wel in. Ik ben blij dat ik in die tijd 'slechts' vier dagen werkte.
zondag 6 juli 2014 om 00:21
Ik werk fulltime, van huis vanaf 7.00 - 16.30 en man werkt fulltime maar heeft zijn eigen bedrijf en kan ook vanuit huis werken. We hebben altijd een au pair en man kan rondom belangrijke afspraken werken (schoolbezoeken etc) Ik heb geen schuldgevoel, ik ben van mening 'gelukkige ouders, gelukkige kinderen' Ik was doodongelukkig toen ik thuis was en niet werkte toen de kinderen klein waren.
Waar ik woon doen ze eigenlijk (of erg sporadisch) part-time en financieel zouden we het ons ook niet kunnen veroorloven. Ik ben gelukkig met fulltime en ben op tijd thuis om te koken en mijn kinderen voldoende te zien. En voor de rest heb ik er best wel scheit aan wat anderen er van vinden, voor ons werkt het op deze manier en voor andere mensen werkt het als de vader en/of moeder part-time werkt werkt. Goed toch zo?
Waar ik woon doen ze eigenlijk (of erg sporadisch) part-time en financieel zouden we het ons ook niet kunnen veroorloven. Ik ben gelukkig met fulltime en ben op tijd thuis om te koken en mijn kinderen voldoende te zien. En voor de rest heb ik er best wel scheit aan wat anderen er van vinden, voor ons werkt het op deze manier en voor andere mensen werkt het als de vader en/of moeder part-time werkt werkt. Goed toch zo?
maandag 7 juli 2014 om 07:57
Nu is het zo dat een ieder vooral moet doen waar je het beste op functioneert.
Prima gewoon als je fulltime werkt, en het kan oplossen met een partner die part time werkt of met een naschoolse opvang.
Het enige wat ik lastig en zielig vind zijn ouders die echt allebei veel uren maken.
Maar moeders die helemaal niet werken kan ik me ook niets bij voorstellen.
Ben na een paar dagen thuis altijd weer blij dat ik naar het werk kan.
Prima gewoon als je fulltime werkt, en het kan oplossen met een partner die part time werkt of met een naschoolse opvang.
Het enige wat ik lastig en zielig vind zijn ouders die echt allebei veel uren maken.
Maar moeders die helemaal niet werken kan ik me ook niets bij voorstellen.
Ben na een paar dagen thuis altijd weer blij dat ik naar het werk kan.
maandag 7 juli 2014 om 08:41
Nadat ik bij parttime werkende collega's zag dat zij standaard op vrije dagen terug moesten komen voor vergaderingen en andere zaken (onderwijs) vond ik het echt niet de moeite om een paar uur te minderen. Om echt gegarandeerd een of twee dagen 'vrij' te zijn zou ik mijn baan moeten halveren. Nu kan ik in overleg met de roostermaker wat later beginnen, man begint juist vroeg.
Zoon gaat twee dagen naar KDV, een dag naar oma. Woensdags en vrijdags is man thuis. Op opvangdagen breng ik zoon om 08.00-09.00, man haalt hem op rond 15.30. Huishouden is uitbesteed en dat geeft veel rust vind ik. Als zoon in bed ligt werken wij verder. De uren zijn nu ideaal, als zoon binnenkort naar school gaat kunnen wij hem zelf brengen en halen, geen BSO nodig. Tussen de middag kan hij bij mijn zus terecht de eerste twee jaar, zijn nichtje is even oud. Ik vang beide kinderen op tijdens schoolvakanties en zus maakt dan extra uren. Vanaf groep 3 kan hij dan drie dagen overblijven.
Zelf was ik ook een 'sleutelkind', in mijn herinnering was er altijd en eeuwig wel een van beide ouders die rond ons hing tot vervelens toe. Geloof dat mijn gangen intensiever in de gaten werden gehouden op puberleeftijd dan bij vriendinnen wiens moeders toen diverse hobbyclubs (macramé, aquarellen, kantklossen en andere rages) afliepen. Bij ziekte werkte pa aan huis (eigen bedrijf), tijdens vakanties draaide moeder veel avond- en nachtdiensten (zorg). Oma's werkten destijds ook fulltime (oma 1 een groot agrarisch bedrijf, oma 2 had een eigen winkel) toen wij nog klein waren. Dat vond ik geweldig als ik in de schoolvakanties eens een weekje bij een van hen logeerde.
Zoon gaat twee dagen naar KDV, een dag naar oma. Woensdags en vrijdags is man thuis. Op opvangdagen breng ik zoon om 08.00-09.00, man haalt hem op rond 15.30. Huishouden is uitbesteed en dat geeft veel rust vind ik. Als zoon in bed ligt werken wij verder. De uren zijn nu ideaal, als zoon binnenkort naar school gaat kunnen wij hem zelf brengen en halen, geen BSO nodig. Tussen de middag kan hij bij mijn zus terecht de eerste twee jaar, zijn nichtje is even oud. Ik vang beide kinderen op tijdens schoolvakanties en zus maakt dan extra uren. Vanaf groep 3 kan hij dan drie dagen overblijven.
Zelf was ik ook een 'sleutelkind', in mijn herinnering was er altijd en eeuwig wel een van beide ouders die rond ons hing tot vervelens toe. Geloof dat mijn gangen intensiever in de gaten werden gehouden op puberleeftijd dan bij vriendinnen wiens moeders toen diverse hobbyclubs (macramé, aquarellen, kantklossen en andere rages) afliepen. Bij ziekte werkte pa aan huis (eigen bedrijf), tijdens vakanties draaide moeder veel avond- en nachtdiensten (zorg). Oma's werkten destijds ook fulltime (oma 1 een groot agrarisch bedrijf, oma 2 had een eigen winkel) toen wij nog klein waren. Dat vond ik geweldig als ik in de schoolvakanties eens een weekje bij een van hen logeerde.
maandag 7 juli 2014 om 08:52
quote:marco321 schreef op 05 juli 2014 @ 21:30:
Overigens heeft parttime werken voor mij niet per se met kinderen te maken. Mijn vriendin en ik hebben altijd parttime gewerkt, ook in de jaren zonder kinderen. Want juist ook in die jaren vonden we het leuk om nog even te genieten van de tijd die we samen hadden.Zo hebben wij het momenteel ook. Maar nu ga ik dus fulltime werken. Maar een man die parttime werkt is wel fijn.
Overigens heeft parttime werken voor mij niet per se met kinderen te maken. Mijn vriendin en ik hebben altijd parttime gewerkt, ook in de jaren zonder kinderen. Want juist ook in die jaren vonden we het leuk om nog even te genieten van de tijd die we samen hadden.Zo hebben wij het momenteel ook. Maar nu ga ik dus fulltime werken. Maar een man die parttime werkt is wel fijn.
maandag 7 juli 2014 om 11:35
quote:tedje1982 schreef op 05 juli 2014 @ 21:18:
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel
Mijn vrouw en ik werken beiden vrijwel full time, met voldoende flexibiliteit om er voor de kinderen te zijn. Overigens zijn de meeste van onze kinderen pubers, die echt niet 24/7 pa en ma in hun nek willen.
Schuldgevoel vind ik een volstrekt onzinnige emotie. Als je je best doet goed voor je gezin te zorgen, binnen de mogelijkheden die je hebt, waarom zou je je dan schuldig voelen? En als je je schuldig voelt, waarom pas je je gedrag dan niet aan?
Ook heb ik bewust gevraagd naar de mannen. Die moeten we ook niet vergeten. Wat is hun aandeel qua werken, maar vooral ook in het huishouden. En ook mannen kunnen een schuldgevoel ervaren. Zijn er niet zo veel, maar ze zijn er wel
Mijn vrouw en ik werken beiden vrijwel full time, met voldoende flexibiliteit om er voor de kinderen te zijn. Overigens zijn de meeste van onze kinderen pubers, die echt niet 24/7 pa en ma in hun nek willen.
Schuldgevoel vind ik een volstrekt onzinnige emotie. Als je je best doet goed voor je gezin te zorgen, binnen de mogelijkheden die je hebt, waarom zou je je dan schuldig voelen? En als je je schuldig voelt, waarom pas je je gedrag dan niet aan?
maandag 7 juli 2014 om 11:38
Schuld in deze context is, volgens Van Dale: tekortkoming of verkeerde daad.
Hoe kan je dan beweren dat je schuld hebt, als je niet anders kan handelen dan je doet? Je zal een rotgevoel hebben, balen, weet ik het. Maar per definitie kan je geen schuld hebben aan iets waar je zelf niets aan kan doen.
Hoe kan je dan beweren dat je schuld hebt, als je niet anders kan handelen dan je doet? Je zal een rotgevoel hebben, balen, weet ik het. Maar per definitie kan je geen schuld hebben aan iets waar je zelf niets aan kan doen.
maandag 7 juli 2014 om 15:56
Je moet werken om je kind te onderhouden.
Moet heeft geen plek voor schuldgevoelens. Ik werk 2 dagen in de week en ik loop nog 3 dagen in de week stage dus eigenlijk werk ik fultime.
Ik ben een werkende/studerende moeder die zich niet schuldig voelt om haarzelf voor een betere toekomst te investeren,..
Trouwens meestal werken vaders fulltime en moeders deeltijd. Vaders hebben vaker geen keuze dan te werken en zijn gezin te onderhouden. Dus er is geen plek voor schuld.
beter dan niet werken en van uitkering leven: je bent wel met je kinderen thuis maar je kan er net van overleven.
Ik kies voor werk!
Moet heeft geen plek voor schuldgevoelens. Ik werk 2 dagen in de week en ik loop nog 3 dagen in de week stage dus eigenlijk werk ik fultime.
Ik ben een werkende/studerende moeder die zich niet schuldig voelt om haarzelf voor een betere toekomst te investeren,..
Trouwens meestal werken vaders fulltime en moeders deeltijd. Vaders hebben vaker geen keuze dan te werken en zijn gezin te onderhouden. Dus er is geen plek voor schuld.
beter dan niet werken en van uitkering leven: je bent wel met je kinderen thuis maar je kan er net van overleven.
Ik kies voor werk!