Werk & Studie
alle pijlers
Geflunkt
vrijdag 24 september 2010 om 10:24
quote:LaNeerlandaise schreef op 24 september 2010 @ 10:08:
Ik haat dat ook inderdaad, die P&O-ers die willen graven in het prive-leven. Ik lieg dan gewoon heel hard.
Maar ja, in dit geval kan je er niet echt omheen. Ik vind de aanpak van nummerzoveel wel goed. Ik zou alleen niet zeggen dat ik 'er niet met plezier aan terug denk'. Ik zou daar gewoon keihard over liegen, over de band met je familie. Ik zou dus wel zeggen dat dat leven niet bij jou past en dat je daarom op volwassen leeftijd nog bent gaan leren. Dat je dat toen (waarschijnlijk?) heb moeten combineren met werken, en dat je daarom een enorme doorzetter bent geworden.
Ik heb altijd het idee dat werkgevers liever geen 'zwakke' kanten of persoonlijke kanten van werknemers zien. Idd altijd het gesprek weer naar de zakelijke kant opduwen.
Maar ja.. aan de andere kant is mijn werkplek echt kei en keihard. Misschien dat het elders een beetje anders ligt.P&O-ers die willen graven in je leven? Geef eens wat voorbeelden...
Ik haat dat ook inderdaad, die P&O-ers die willen graven in het prive-leven. Ik lieg dan gewoon heel hard.
Maar ja, in dit geval kan je er niet echt omheen. Ik vind de aanpak van nummerzoveel wel goed. Ik zou alleen niet zeggen dat ik 'er niet met plezier aan terug denk'. Ik zou daar gewoon keihard over liegen, over de band met je familie. Ik zou dus wel zeggen dat dat leven niet bij jou past en dat je daarom op volwassen leeftijd nog bent gaan leren. Dat je dat toen (waarschijnlijk?) heb moeten combineren met werken, en dat je daarom een enorme doorzetter bent geworden.
Ik heb altijd het idee dat werkgevers liever geen 'zwakke' kanten of persoonlijke kanten van werknemers zien. Idd altijd het gesprek weer naar de zakelijke kant opduwen.
Maar ja.. aan de andere kant is mijn werkplek echt kei en keihard. Misschien dat het elders een beetje anders ligt.P&O-ers die willen graven in je leven? Geef eens wat voorbeelden...
vrijdag 24 september 2010 om 10:30
quote:fashionvictim schreef op 24 september 2010 @ 08:49:
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet. Eens met Fashion. Oefen om nuchter te kunnen vertellen over jeugd- en jongerenleed. Juist wanneer je dat jezelf aanleert, leer je ook bepalen waar jouw grenzen liggen als het gaat om het oprakelen van oud leed door buitenstaanders. Die andere persoon weet niet dat jij dergelijk vragen misschien zelfs als impertinent ervaart. Die stelt een vraag, zonder weet van leed.
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet. Eens met Fashion. Oefen om nuchter te kunnen vertellen over jeugd- en jongerenleed. Juist wanneer je dat jezelf aanleert, leer je ook bepalen waar jouw grenzen liggen als het gaat om het oprakelen van oud leed door buitenstaanders. Die andere persoon weet niet dat jij dergelijk vragen misschien zelfs als impertinent ervaart. Die stelt een vraag, zonder weet van leed.
vrijdag 24 september 2010 om 10:39
quote:Omen schreef op 24 september 2010 @ 10:30:
[...]
Eens met Fashion. Oefen om nuchter te kunnen vertellen over jeugd- en jongerenleed. Juist wanneer je dat jezelf aanleert, leer je ook bepalen waar jouw grenzen liggen als het gaat om het oprakelen van oud leed door buitenstaanders. Die andere persoon weet niet dat jij dergelijk vragen misschien zelfs als impertinent ervaart. Die stelt een vraag, zonder weet van leed.
Heel goed punt. Ik zou me bijvoorbeeld zo kunnen voorstellen dat op papier het reizen net zo gemakkelijk ingevuld zou kunnen worden als "misschien een ouder die diplomaat is/in het leger zat/bij Shell werkt" en dat bekeren en seksueel misbruik bij de gesprekspartner totaal niet opgekomen zijn. Dan schrik je je dood als je zelf denkt een onschuldige vraag ("vertel eens, wat deden je ouders eigenlijk dat je zo jong al zoveel hebt rondgereisd?") te stellen en iemand voor je ogen ineens zwaar ongemakkelijk of zelfs defensief of emotioneel wordt.
Ik geef maar even een voorbeeld hoor, ik ken uiteraard Pookys CV verder niet, maar ik wil me gewoon aansluiten bij wat Omen zegt. Zélf weet je dat er een heel vervelend verhaal achter zit, maar diegene tegenover je weet dat helemaal niet.
[...]
Eens met Fashion. Oefen om nuchter te kunnen vertellen over jeugd- en jongerenleed. Juist wanneer je dat jezelf aanleert, leer je ook bepalen waar jouw grenzen liggen als het gaat om het oprakelen van oud leed door buitenstaanders. Die andere persoon weet niet dat jij dergelijk vragen misschien zelfs als impertinent ervaart. Die stelt een vraag, zonder weet van leed.
Heel goed punt. Ik zou me bijvoorbeeld zo kunnen voorstellen dat op papier het reizen net zo gemakkelijk ingevuld zou kunnen worden als "misschien een ouder die diplomaat is/in het leger zat/bij Shell werkt" en dat bekeren en seksueel misbruik bij de gesprekspartner totaal niet opgekomen zijn. Dan schrik je je dood als je zelf denkt een onschuldige vraag ("vertel eens, wat deden je ouders eigenlijk dat je zo jong al zoveel hebt rondgereisd?") te stellen en iemand voor je ogen ineens zwaar ongemakkelijk of zelfs defensief of emotioneel wordt.
Ik geef maar even een voorbeeld hoor, ik ken uiteraard Pookys CV verder niet, maar ik wil me gewoon aansluiten bij wat Omen zegt. Zélf weet je dat er een heel vervelend verhaal achter zit, maar diegene tegenover je weet dat helemaal niet.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 24 september 2010 om 11:46
Als je zo diep hierdoor geraakt wordt, vin ik de gedachte dat je het nog helemaal verwerkt hebt behoorlijk logisch.
Zelf heb ik een periode depri thuis gezeten en heb ik me er grote zorgen om gemaakt hoe dit nu te verkopen op mijn cv, erom heen te draaien, hoe ik dit gat uit kon verbloemen enz enz.....
Pas toen ik hierover ging praten en eerlijk leerde vertellen hoe het echt met me ging en hoe slecht die periode voor mij was geweest kon ik het accepteren. Daarvoor ben ik wel bij een psycholoog geweest. Daarna pas kon ik zonder al teveel emotie en angst over "hoe kan ik dit uitleggen" erover kort en bondig vertellen tegenover vreemden.
Zelf heb ik een periode depri thuis gezeten en heb ik me er grote zorgen om gemaakt hoe dit nu te verkopen op mijn cv, erom heen te draaien, hoe ik dit gat uit kon verbloemen enz enz.....
Pas toen ik hierover ging praten en eerlijk leerde vertellen hoe het echt met me ging en hoe slecht die periode voor mij was geweest kon ik het accepteren. Daarvoor ben ik wel bij een psycholoog geweest. Daarna pas kon ik zonder al teveel emotie en angst over "hoe kan ik dit uitleggen" erover kort en bondig vertellen tegenover vreemden.
vrijdag 24 september 2010 om 12:10
Ik vind keihard liegen over mijn prive leven geen probleem op een sollicitatiegesprek inderdaad. Waarom? Omdat mijn prive leven, prive is en niet relevant in en voor mijn werk. Het gaat ze m.i. gewoon helemaal niets aan, en ik vind het eigenlijk tamelijk onacceptabel om ernaar te vragen.
Liegen over opleiding of werkervaring heb ik nog nooit gedaan, want dat is namelijk WEL relevant.
Mijn meest favoriete vragen:
Wil je kinderen?
Als je deze baan in het buitenland accepteert, ga je dan je familie niet missen?
Vertel eens wat over je jeugd?
Wat doen je ouders?
Hoe zijn jouw banden met je familie?
Ik kan nog wel even doorgaan hoor. Maar op dit soort vragen lieg ik hard ja.
Nee, ik wil de komende 5 jaar nog geen kinderen. Ik heb een goede band met mijn familie, maar omdat zij ook allemaal druk zijn, zie ik ze niet zo vaak. Echter, dat maakt de paar keer per jaar dat we elkaar zien een des te groter feest.
(eigenlijk wil ik heel graag binnenkort kinderen, een stuk of 4, en vind ik mijn familie helemaal geen aardige mensen).
Liegen over opleiding of werkervaring heb ik nog nooit gedaan, want dat is namelijk WEL relevant.
Mijn meest favoriete vragen:
Wil je kinderen?
Als je deze baan in het buitenland accepteert, ga je dan je familie niet missen?
Vertel eens wat over je jeugd?
Wat doen je ouders?
Hoe zijn jouw banden met je familie?
Ik kan nog wel even doorgaan hoor. Maar op dit soort vragen lieg ik hard ja.
Nee, ik wil de komende 5 jaar nog geen kinderen. Ik heb een goede band met mijn familie, maar omdat zij ook allemaal druk zijn, zie ik ze niet zo vaak. Echter, dat maakt de paar keer per jaar dat we elkaar zien een des te groter feest.
(eigenlijk wil ik heel graag binnenkort kinderen, een stuk of 4, en vind ik mijn familie helemaal geen aardige mensen).
vrijdag 24 september 2010 om 12:23
waarom zeg je dan niet iets dergelijks als: dat zijn erg persoonlijke vragen. ik ben benieuwd hoeveel vrouwen hierop antwoorden en wat hun antwoorden zijn.
wat doen mijn ouders? hahahaha
vragen over buitenland komen altijd van mensen die zelf het lef niet hebben.
wat ik ermee wil zeggen: kan ook heel goed een weerbaarheidtest zijn.
wat doen mijn ouders? hahahaha
vragen over buitenland komen altijd van mensen die zelf het lef niet hebben.
wat ik ermee wil zeggen: kan ook heel goed een weerbaarheidtest zijn.
vrijdag 24 september 2010 om 12:55
Als je vragen te prive vindt, dan kun je ook dat gewoon zeggen. Het slaat echt nergens op om erover te liegen.
En als je solliciteert op een baan in het buitenland dan zijn vragen daarover heel relevant. Een bedrijf investeert liever niet in een kandidaat die binnen afzienbare tijd weer huiswaarts keert.
En als je solliciteert op een baan in het buitenland dan zijn vragen daarover heel relevant. Een bedrijf investeert liever niet in een kandidaat die binnen afzienbare tijd weer huiswaarts keert.
zaterdag 25 september 2010 om 12:26
@pooky
Wat ontzettend lief dat je dit zo opschrijft, dankjewel daarvoor! (En ja, ik ben ook 'P&O')
De vragen die jij opsomt, vind ik overigens ook niet kunnen. Ook ik vind het heel belangrijk om de persoon achter de kandidaat te leren kennen. Je wilt niet alleen een medewerker die zijn of haar vak verstaat, maar ook een medewerker die zich prettig bij het bedrijf zal voelen en waar het bestaande team goed mee door de bocht kan. Maar er zijn vele, meer professionele, vragen waar je dat ook mee kunt onderzoeken, zonder direct in het prive van de kandidaat te hoeven duiken.
Wat ontzettend lief dat je dit zo opschrijft, dankjewel daarvoor! (En ja, ik ben ook 'P&O')
De vragen die jij opsomt, vind ik overigens ook niet kunnen. Ook ik vind het heel belangrijk om de persoon achter de kandidaat te leren kennen. Je wilt niet alleen een medewerker die zijn of haar vak verstaat, maar ook een medewerker die zich prettig bij het bedrijf zal voelen en waar het bestaande team goed mee door de bocht kan. Maar er zijn vele, meer professionele, vragen waar je dat ook mee kunt onderzoeken, zonder direct in het prive van de kandidaat te hoeven duiken.
zaterdag 25 september 2010 om 12:48
quote:pooky schreef op 25 september 2010 @ 12:02:
[...]
Ehh, wat dacht je van de mijne?
Ik heb ook vragen gehad waarom ik geen kinderen wil, of ik kinderen wil, waarom ik ben gescheiden, waarom ik geen religie aanhang, welke religie mijn ouders hebben etc. (over een periode van 15 jaar). Ik ben dan ook geen fan van P&O mensen. Jij, Tia en nummer (weet niet zeker of zij ook P&O is), zijn uitzonderingen. Daarom vind ik het ook erg fijn om jullie reacties te lezen. Ik vind dat jullie een veer verdienen, want het is echt niet standaard!Ik kan dat in een normale context alleen maar kwalificeren als onprofessioneel. Ik kan me wel voorstellen dat dieper wordt ingegaan op zaken als het sociaal netwerk (familie, vrienden, kinderen) als het zou gaan om een baan die bijvoorbeeld wisselende werktijden met zich meebrengt of een verhuizing naar het buitenland. Dat baseer ik op het gegeven dat het verloop bij dergelijke banen groot is omdat mensen de implicaties van dergelijke omstandigheden door de bank genomen enorm onderschatten. Vragen over religie of de burgerlijke staat van ouders lijken mij in geen geval relevant.
[...]
Ehh, wat dacht je van de mijne?
Ik heb ook vragen gehad waarom ik geen kinderen wil, of ik kinderen wil, waarom ik ben gescheiden, waarom ik geen religie aanhang, welke religie mijn ouders hebben etc. (over een periode van 15 jaar). Ik ben dan ook geen fan van P&O mensen. Jij, Tia en nummer (weet niet zeker of zij ook P&O is), zijn uitzonderingen. Daarom vind ik het ook erg fijn om jullie reacties te lezen. Ik vind dat jullie een veer verdienen, want het is echt niet standaard!Ik kan dat in een normale context alleen maar kwalificeren als onprofessioneel. Ik kan me wel voorstellen dat dieper wordt ingegaan op zaken als het sociaal netwerk (familie, vrienden, kinderen) als het zou gaan om een baan die bijvoorbeeld wisselende werktijden met zich meebrengt of een verhuizing naar het buitenland. Dat baseer ik op het gegeven dat het verloop bij dergelijke banen groot is omdat mensen de implicaties van dergelijke omstandigheden door de bank genomen enorm onderschatten. Vragen over religie of de burgerlijke staat van ouders lijken mij in geen geval relevant.
zaterdag 25 september 2010 om 12:50
Nou, nummer...die dikke veer is verdiend hoor! Ik vind jouw posts en die van Wuiles en Tia echt getuigen van het weten waar je het over hebt, zonder oogkleppen op. Ik heb er al jaren veel aan gehad, zonder dat aan juliie te vertellen.
Wat ik zo lees van je, dan ben je een goede P&O dame. Ik lees je posts dan ook graag.
Wat ik zo lees van je, dan ben je een goede P&O dame. Ik lees je posts dan ook graag.
zaterdag 25 september 2010 om 15:03
