Werk & Studie
alle pijlers
Goede collega functioneert niet goed
maandag 11 maart 2013 om 19:17
Ik heb een hele lieve collega waar ik ook op vriendschappelijke basis mee omga. Zij doet het werk al een stuk langer dan ik. Zonder al te veel in willen gaan op het soort werk dat we doen (ivm herkenbaarheid), is het werk waarbij je heel assertief moet zijn (om het goed te doen), ondernemend en zelfstandig. Je hebt gewoon je eigen caseload en er is weinig controle. Het is ook moeilijk te beoordelen of een collega zijn werk wel/niet goed doet, omdat je er zo weinig van mee krijgt. Toch wordt er ook regelmatig wat overgedragen of zijn er contacten met dezelfde personen/organisaties.
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
donderdag 14 maart 2013 om 12:25
donderdag 14 maart 2013 om 12:28
donderdag 14 maart 2013 om 13:13
quote:kadanz schreef op 13 maart 2013 @ 11:20:
Kan ze wel op stel en sprong vooruitgang boeken als ze haar werk en haar 'contacten' tijden lang verslonst heeft? Is het niet gewoon zo dat ze haar sowieso willen ontslaan en nu slechts het traject doorlopen?
In dat geval kan ze beter naar een andere baan zoeken.
Ja, precies, gevoel heb ik ook. Ik denk dat bij ieder gesprek er nu uit zal komen dat het niet beter gaat. Ze leggen alles in dossier en leggen het voor aan rechter en zeggen onschuldig dat ze er echt alles aan hebben gedaan, maar geen verbetering.
Ik denk dat collega ook verkrampt. Dat ze ook niet meer weet wat ze wel en niet moet doen. Zal ook wel aanvoelen dat dit fout gaat en weet ook heus situatie arbeidsmarkt wel.
Heb het meegemaakt met collega van me en is echt slopend voor iemand. Jarenlang dacht ze, en werd ook bevestigd, dat ze goed functioneerde en opeens was het allemaal niet goed.
Kan ze wel op stel en sprong vooruitgang boeken als ze haar werk en haar 'contacten' tijden lang verslonst heeft? Is het niet gewoon zo dat ze haar sowieso willen ontslaan en nu slechts het traject doorlopen?
In dat geval kan ze beter naar een andere baan zoeken.
Ja, precies, gevoel heb ik ook. Ik denk dat bij ieder gesprek er nu uit zal komen dat het niet beter gaat. Ze leggen alles in dossier en leggen het voor aan rechter en zeggen onschuldig dat ze er echt alles aan hebben gedaan, maar geen verbetering.
Ik denk dat collega ook verkrampt. Dat ze ook niet meer weet wat ze wel en niet moet doen. Zal ook wel aanvoelen dat dit fout gaat en weet ook heus situatie arbeidsmarkt wel.
Heb het meegemaakt met collega van me en is echt slopend voor iemand. Jarenlang dacht ze, en werd ook bevestigd, dat ze goed functioneerde en opeens was het allemaal niet goed.
donderdag 14 maart 2013 om 13:28
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 10:39:
[...]
Dat is namelijk heel belangrijk in dit verhaal. Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.Volgens mij verwijt het bedrijf haar dat zij nú haar werk niet goed doet. Als haar nu meermaals is duidelijk gemaakt dat ze beter moet werken en ze doet het niet, dan kan dat haar wel degelijk verweten worden. Ik vind trouwens niet dat je de verantwoordelijkheid voor tien jaar lang gebrekkig functioneren voornamelijk bij de organisatie kan neerleggen. Die verantwoordelijkheid ligt in de eerste plaats bij de medewerker zelf.
[...]
Dat is namelijk heel belangrijk in dit verhaal. Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.Volgens mij verwijt het bedrijf haar dat zij nú haar werk niet goed doet. Als haar nu meermaals is duidelijk gemaakt dat ze beter moet werken en ze doet het niet, dan kan dat haar wel degelijk verweten worden. Ik vind trouwens niet dat je de verantwoordelijkheid voor tien jaar lang gebrekkig functioneren voornamelijk bij de organisatie kan neerleggen. Die verantwoordelijkheid ligt in de eerste plaats bij de medewerker zelf.
Ga in therapie!
donderdag 14 maart 2013 om 13:33
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 12:06:
[...]
Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
Dan heb je het over de situatie waarin de medewerker haar gelijk probeert te halen bij de rechter nádat ze de laan uit gestuurd is. Daar heeft ze zo weinig aan. Dan kan ze er hoogstens nog een ontslagvergoeding uitslepen.
Als het bedrijf, ondanks 10 jaar lang goede beoordelingen, kan aantonen dat ze de afgelopen maanden herhaaldelijk is gewezen op gebrekkig functioneren en dat zelfs een coachingtraject niet geholpen heeft, kan dat haar wel worden verweten. Tien jaar goed functioneren biedt geen garantie dat je nooit ontslagen kan worden. Laatst nog meegemaakt dat iemand na een paar decennia zonder pardon de laan uitgestuurd werd door een probleem met zijn baas. Kun je leuk mee naar de rechter, maar je baan ben je wel kwijt.
In de praktijk kan men de persoon in kwestie gewoon aan de deur zetten (letterlijk eruit gooien, formeel gezien op non-actief zetten). Dan moet een ontslagvergunning worden aangevraagd. Medewerker neemt een advocaat in de arm en er wordt door de rechter dan wel in onderling overleg een ontslagvergoeding vastgesteld. Het ontslag zal altijd worden toegekend omdat er inmiddels sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding. De HR-afdeling handelt het grotendeels af en de directeur slaapt er geen nachtje minder om.
[...]
Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
Dan heb je het over de situatie waarin de medewerker haar gelijk probeert te halen bij de rechter nádat ze de laan uit gestuurd is. Daar heeft ze zo weinig aan. Dan kan ze er hoogstens nog een ontslagvergoeding uitslepen.
Als het bedrijf, ondanks 10 jaar lang goede beoordelingen, kan aantonen dat ze de afgelopen maanden herhaaldelijk is gewezen op gebrekkig functioneren en dat zelfs een coachingtraject niet geholpen heeft, kan dat haar wel worden verweten. Tien jaar goed functioneren biedt geen garantie dat je nooit ontslagen kan worden. Laatst nog meegemaakt dat iemand na een paar decennia zonder pardon de laan uitgestuurd werd door een probleem met zijn baas. Kun je leuk mee naar de rechter, maar je baan ben je wel kwijt.
In de praktijk kan men de persoon in kwestie gewoon aan de deur zetten (letterlijk eruit gooien, formeel gezien op non-actief zetten). Dan moet een ontslagvergunning worden aangevraagd. Medewerker neemt een advocaat in de arm en er wordt door de rechter dan wel in onderling overleg een ontslagvergoeding vastgesteld. Het ontslag zal altijd worden toegekend omdat er inmiddels sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding. De HR-afdeling handelt het grotendeels af en de directeur slaapt er geen nachtje minder om.
Ga in therapie!
donderdag 14 maart 2013 om 17:32
Ik voel er weinig voor om haar persoonlijke coach te worden. Ik wil haar best helpen als ze ergens niet uitkomt. Heb haar ook al eens voorgesteld om met mij mee te gaan naar een gesprek (en/of iemand anders), zodat ze ook ziet hoe anderen het aanpakken en daar wat kan uithalen. Ik wou haar ook helpen om de situatie te accepteren en ermee te leren omgaan. Maar merk steeds meer dat ik wat dat betreft aan mijn max zit.
Ik krijg er nu ook frustratie over, want ondanks dat ze altijd ruim voldoende beoordelingen kreeg, vind ik dat je bepaalde dingen zelf ook kunt nagaan. Geen leidinggevende hoeft mij te vertellen dat ik iets fout doe als ik iemand een jaar niet spreek, dat hoor je in een dergelijke situatie zelf te weten. Bovendien geeft ze ook elke keer aan: ze zijn er niet eens bij als ik werk, dus dan kunnen ze ook niet zeggen dat ik mijn werk niet goed doe. Tja op die manier had oude leidinggevende ook nooit kunnen zeggen dat ze haar werk wel goed deed.
Er is trouwens geen sprake van een reorganisatie, het bedrijf wil wel een andere koers op. Nieuwe leidinggevende heeft na een paar maand ook in een vergadering aangegeven dat hij veel dingen in het bedrijf en werkwijze zag die volgens hem echt beter moeten en kunnen. Hij zou daar ook met iedereen gesprekken over hebben. Dat is ook gebeurd, collega staat daar ook niet alleen in. Maar zij had wel veel meer punten dan de meeste andere collega's. Het was eigenlijk toen ook al duidelijk dat ze al die punten niet zomaar zelf even kon oplossen. Daarom is er direct coaching bij aangeboden. Enkele andere collega's moeten een cursus volgen, maar die is meer gericht (bijv. richting wetgeving).
Ik krijg er nu ook frustratie over, want ondanks dat ze altijd ruim voldoende beoordelingen kreeg, vind ik dat je bepaalde dingen zelf ook kunt nagaan. Geen leidinggevende hoeft mij te vertellen dat ik iets fout doe als ik iemand een jaar niet spreek, dat hoor je in een dergelijke situatie zelf te weten. Bovendien geeft ze ook elke keer aan: ze zijn er niet eens bij als ik werk, dus dan kunnen ze ook niet zeggen dat ik mijn werk niet goed doe. Tja op die manier had oude leidinggevende ook nooit kunnen zeggen dat ze haar werk wel goed deed.
Er is trouwens geen sprake van een reorganisatie, het bedrijf wil wel een andere koers op. Nieuwe leidinggevende heeft na een paar maand ook in een vergadering aangegeven dat hij veel dingen in het bedrijf en werkwijze zag die volgens hem echt beter moeten en kunnen. Hij zou daar ook met iedereen gesprekken over hebben. Dat is ook gebeurd, collega staat daar ook niet alleen in. Maar zij had wel veel meer punten dan de meeste andere collega's. Het was eigenlijk toen ook al duidelijk dat ze al die punten niet zomaar zelf even kon oplossen. Daarom is er direct coaching bij aangeboden. Enkele andere collega's moeten een cursus volgen, maar die is meer gericht (bijv. richting wetgeving).
donderdag 14 maart 2013 om 18:31
Helaas herkenbaar... bij ons bedrijf merk ik dat er nu eindelijk word opgelet, waardoor helaas ook een paar mensen die ik erg mag 'ineens de lul zijn'. Maar precies wat je zegt... het is niet ineens, ze kunnen ook zelf nadenken en kritisch en eerlijk naar zichzelf kijken.
Maar daar ligt het; dat wilt of kan men niet. Ik vind dat dus ook moeilijk. Ik kies er echter wel voor eerlijk mijn mening daarover te zeggen, o.m. dat slachtoffergedrag, en dat is uiteraard niet leuk en heeft al voor diverse minder leuke gesprekken gezorgd...
Er is 1 collega die blijft er op terugkomen, maar gaf me afgelopen week wel aan dat ze wel nu dingen beter begreep. (nadat ik echt al 2 maanden het idee had dat onze 'vriendschap' wel over zal gaan op deze manier... ) Tja, doe wat bij jou karakter past, en waar jij je goed bij voelt.. Ik hou wel rekening dat dit de vriendschap kan doen laten verkoelen zeg maar
Maar goed, dat is dan zo.. Dat is denk je keuze..
Succes! Hoe dan ook erg naar...
Maar daar ligt het; dat wilt of kan men niet. Ik vind dat dus ook moeilijk. Ik kies er echter wel voor eerlijk mijn mening daarover te zeggen, o.m. dat slachtoffergedrag, en dat is uiteraard niet leuk en heeft al voor diverse minder leuke gesprekken gezorgd...
Er is 1 collega die blijft er op terugkomen, maar gaf me afgelopen week wel aan dat ze wel nu dingen beter begreep. (nadat ik echt al 2 maanden het idee had dat onze 'vriendschap' wel over zal gaan op deze manier... ) Tja, doe wat bij jou karakter past, en waar jij je goed bij voelt.. Ik hou wel rekening dat dit de vriendschap kan doen laten verkoelen zeg maar
Maar goed, dat is dan zo.. Dat is denk je keuze.. Succes! Hoe dan ook erg naar...