Werk & Studie alle pijlers

Hoe doen jullie dat?

02-02-2016 16:07 76 berichten
Ik werk nu sinds bijna 2 jaar full time. Het eerste jaar werkte ik 45-50 uur per week en studeerde ik er nog naast en toen was ik gewoon uitgeput en vooral ook opgelucht als ik daarnaast ook nog sporten, huishouden en de belangrijkste sociale verplichtingen had weten te volbrengen.



Dit jaar echter, werk ik 'nog maar' 40 uur, alleen veel tijd met/voor vrienden vind/maak ik niet. Velen zijn inmiddels ook afgestudeerd en werken dus ook 40+uur, wonen tegenwoordig ver weg, hebben ook (net als ik) een partner.

Ik heb vandaag met een vriendin afgesproken voor over 2.5 maand omdat het anders niet uitkwam



En daardoor vraag ik me af: hoe doen jullie dat, zorgen dat je je vrienden blijft zien? 's Avonds lukt vaak niet omdat iedereen moe is na werk/vergaderingen heeft/weer vroeg op moet/sportafspraken heeft (en dan geen sportschool, dat zou je nog samen kunnen doen, maar ik doe bijvoorbeeld aan paardrijden, vriendin hockeyt, etc., dus je kunt niet zomaar met elkaar mee), in het weekend is men druk met familieafspraken, huis, weekendjes weg, etc.

Is dit het lot van de yup? Word je vrienden met je collega's?



Hoe houden jullie je sociale leven een beetje op gang?
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 17:23:

Maar het hoort erbij dus.. En 't wordt alleen maar erger dus

Maar raak je er dan aan gewend? Na 2 jaar ben ik er nog niet aan gewend namelijk

Ligt er echt aan, waar je prioriteiten liggen.

Ik heb een fulltime baan, mijn man ook. Daarbij twee fulltime kinderen. Sport. Bestuurswerk etc.

Achter de geraniums kun je altijd nog
quote:vrolijk_meisje schreef op 02 februari 2016 @ 17:23:

[...]





Ik herken je 'probleem' heel erg hoor Lux! Vriendschappen veranderen nou eenmaal, doordat levensstijlen/weekritmes veranderen bij een nieuwe fase in je leven (van studie naar werk, van studentenhuis naar alleen wonen, van alleen wonen naar samenwonen, kinderen...). Als dan je 'ritme' (werk, reistijd, sporten, etc.) afwijkt van die van je vriendinnen en er ook nog eens een aantal verhuizingen plaatsvinden, is dat best lastig. Ik denk dat de oplossing deels zit in accepteren dat het zo loopt. En je zou dit explicieter kunnen bespreken met je vriendinnen, zodat je bijvoorbeeld - zoals ik hier lees dat andere forumsters doen - afspreekt dat je elkaar bijv. 1x per maand ziet, maar dan wel een hele dag(deel) voor elkaar vrij maakt (ipv alleen even een uurtje ergens koffie drinken). Maar daarmee gaat het spontane er wel mee af. Dat vind ik persoonlijk wel heel jammer.



Mijn vrienden vormen niet één groep en zijn allemaal vrij ondernemend, wat betekent dat er geregeld baanwisselingen en verhuizingen (ook naar het buitenland) plaatsvinden. Ik denk dat het veel makkelijker is als je een vriendengroep hebt waarvan iedereen van 9 tot 5 werkt en op fietsafstand van elkaar woont. Maar van de andere kant is er vast een reden dat wij dat juist niet hebben en dit onze vrienden zijn



Herkenbaar

Het samenwonen deed ik al jaren en veel vriendinnen met mij, dus da's niet zo'n overgang. We hebben ook allemaal tijden aan de andere kant van de wereld gewoond, dus ook over langere tijd elkaar niet zien ben ik aan gewend. Maar had nooit gedacht dat je vriendschap in 'een uurtje koffie over 3.5 week' geperst zou gaan worden als je ging werken
Alle reacties Link kopieren
Ik ben er ook nog steeds niet echt aan gewend/helemaal blij mee. Maar ik heb na ongeveer een half jaar wél keuzes durven maken en geaccepteerd dat een aantal vriendinnen niet van het spontaan afspreken in het weekend zijn, omdat ze hun weekend altijd al weken van tevoren volgepland hebben. Dat accepteren scheelt me iig de teleurstelling van zaterdagochtend 5 mensen bellen en 5x teleurgesteld worden omdat ze dat hele weekend geen tijd hebben/willen maken om me even te zien. Daar staat tegenover dat ik de 2 vriendinnen die ik had en wel net als ik van vrije weekenden en spontane plannen houden nu veel vaker zie. Door daar bewuster van te zijn, ben ik vaker met hen af gaan spreken en zijn we nu veel closer geworden dan ik voorheen met hen beiden was. En daar ben ik heel blij mee Ik kan het nu dan ook beter aan dat als ik die andere vriendinnen app, het minstens 3 weken duurt voordat we een eetdate hebben gepland
quote:Mietrot schreef op 02 februari 2016 @ 17:13:

Hier maar 1 goeie vriendin en we zijn héél blij als het ons 1 maal per 6 weken lukt om af te spreken om bij te praten.

In de zomer soms een keer meer.



Ook een eind uit elkaar, beiden afhankelijk van openbaar vervoer dat 's avonds niet laat rijdt en andere uren werkend.

Ik werk 3 dagen, maar beste vriendin haar enige vrije dag is op een dag dat ik werk.

Om de afstand te overbruggen spreken we meestal ergens tussenin af.

Bij elkaar thuis is gewoon zowat onmogelijk. Dan raak ik of zij niet thuis (en blijven slapen als je om 7 uur moet beginnen werken en zij dus bijvoorbeeld van hieruit om half 6 zou moeten vertrekken is niet echt een optie).



Wacht bovendien maar tot er kinderen bijkomen.

Dan wordt het helemaal hels om geregeld - buiten verjaardagsfeesten - af te spreken .Nou inderdaad zonder kinderen was vrijdagavond en zaterdag en zondag afspreken makkelijk. Nu gaan de weekenden grotendeels op aan halen, brengen en zwemles.
quote:lilalinda schreef op 02 februari 2016 @ 17:25:

[...]



Ligt er echt aan, waar je prioriteiten liggen.

Ik heb een fulltime baan, mijn man ook. Daarbij twee fulltime kinderen. Sport. Bestuurswerk etc.

Achter de geraniums kun je altijd nogNou achter de geraniums zit ik niet hoor.. Gelukkig!
Lux, 1 a 2 keer per week een sociaal event vind ik veel.

Toen ik nog geen moeder was deed ik dat ook. Toen had ik naast werk en huishouden veel tijd om vrij te besteden aan hobby's en uitjes en sociale contacten, daar partner en ik onze gezamenlijke tijd daar ergens tussendoor, naast, en bij planden.

Sinds ik moeder ben heb ik totaal andere prioriteiten. Ik heb er geen behoefte meer aan om vrienden/vriendinnen wekelijks te zien. Ook familie zie ik niet meer wekelijks.

Tijd die we gezamenlijk hebben is nu, geheel op eigen initiatief, graag tijd als gezin. Dingen ondernemen of ook gewoon zo nu en dan eens uitpuffen zonder planning.



Hobby's en afspraken in privétijd gaan door in onderling overleg met partner ivm regelen dat er iemand thuis is. Sociale contacten onderhouden wij veelal via telefoon en eenmaal per maand ga ik met vriendinnen een ochtend of een middag (en eens per kwartaal een hele dag naar een andere stad) ergens lunchen en nadien shoppen. Scheelt dat mijn beste vriendinnen en ik dan gelijktijdig afspreken, zo zie ik ze gelijktijdig.



En geloof het of niet, dat is voor mij meer dan voldoende.



Regelmatig willen collega's gaan dineren. Daar doe ik heel bewust nauwelijks of niet aan mee. Collega's zie ik op het werk meer dan voldoende.



Prioriteiten stellen dus. En die zijn voor eenieder anders.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het niet zo maar dat heeft ook met mijn omstandigheden te maken. Het grootste deel van mijn volwassen leven heb ik het buitenland gewoond. Ik woon pas sinds twee jaar weer in Nederland. In de afgelopen twee jaar ben ik dus begonnen met een nieuw sociaal leven op te bouwen. Waar ik nu woon heb ik ook nooit gewoond dus ik kende hier echt niemand. Een deel van mijn nieuwe vrienden zijn dan ook mijn collega's waardoor het heel makkelijk is om even af te spreken na werk. Verder heb ik via een aantal sociale activiteiten zoals een spellenclub en een wandelclub ook sociale contacten opgedaan. Allemaal mensen die dus relatief dicht in de buurt wonen. Tussendoor even afspreken is dus niet zo moeilijk. Verder is ons sociale leven nog niet erg groots. Het wordt wel steeds beter.



Ik heb in andere gedeeltes van Nederland nog wel wat losse vrienden wonen. Die zie ik inderdaad veel minder vaak. Voor een paar vriendinnen maak ik wel regelmatig tijd vrij maar we zien elkaar zeker niet vaker dan 1 x per twee maanden. De afstand is groter en zij hebben ook drukke agenda's.



Ik vind afspreken met vrienden echt enorm leuk maar de afstand maakt zo'n verschil. Met vrienden in de buurt spreek je veel makkelijker even spontaan af. Dan hoeft het ook geen hele dag te duren. Als ik met mijn vriendinnen van ver weg afspreek dan willen we elkaar ook echt zien dus dan moet ik er een groot deel van de dag voor vrij maken.



Verder hebben we veel vrienden in het buitenland die me enorm dierbaar zijn maar die ik dus echt heel weinig kan zien. Met een beperkt aantal vakantiedagen, kinderen, een drukke baan en een schoonfamilie in het buitenland is de tijd voor vriendenbezoek gewoon beperkt. Wat ik echt heel jammer vind. Maar om ze te zien hebben we minstens een weekend nodig (Europa) of langer (daarbuiten) en dat is natuurlijk niet altijd mogelijk. Soms komt er iemand in nederland langswaaien en dat is geweldig. Dus hoewel ik altijd blij ben als ik iemand kan zien weet ik dat er realistisch gezien soms jaren voorbij kunnen gaan voordat we elkaar weer zien.



Omdat ik sociale activiteiten wel belangrijk vind investeer ik dan ook in nieuwe contacten en vriendschappen hier in de buurt.
Alle reacties Link kopieren
quote:reisa1978 schreef op 02 februari 2016 @ 17:28:

[...]





Nou inderdaad zonder kinderen was vrijdagavond en zaterdag en zondag afspreken makkelijk. Nu gaan de weekenden grotendeels op aan halen, brengen en zwemles.Dat soort dingen, doen wij niet als gezin. En ook de avonden is vaak 1 van beiden weg. De ander eet met de kinderen. maar ik ga ook vaak pas weg als de rust al terug is in huis.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een aantal vrienden/vriendinnen in dezelfde stad wonen en dat is ook een beetje een clubje, de meesten kennen elkaar. Die zie ik vaak elk weekend wel voor een borrel/samen eten/verjaardag etc. Een vriendin sport ik samen mee dus die zie ik ook 1 a 2 x per week daar en vaak nog in het weekend.



Verder heb ik nog wat losse vrienden die door t land verspreid wonen. Daarmee spreek ik vrij weinig af, 1x per 2 maanden ongeveer. Dat is dan ook echt met agenda's en datumprikker afspreken. Veel daarvan hebben ook kinderen wat het lastiger maakt om ongestoord af te spreken.



Daarnaast natuurlijk nog de nodige familieverplichtingen. Al ben ik daar wel makkelijker in geworden. Als ik geen zin heb en het weekend zit al propvol, wil ik ook weleens iets afzeggen. Jammer dan, we zien elkaar vaak genoeg.



Door de week spreek ik bijna nooit af, tenzij er iets bijzonders is. Ik werk 40 uur en heb vaak ook nog een reistijd van 1 a 1,5 uur en ben blij als ik om 18.30/19.00 thuis ben. Dan ben ik vaak ook te moe om nog gezellig iets te gaan doen. Ik moet zeggen dat ik het contact met vrienden wel belangrijk vind, maar ik weet van mezelf dat ik ook tijd voor mezelf nodig heb.
quote:lilalinda schreef op 02 februari 2016 @ 17:25:

Ik heb een fulltime baan, mijn man ook. Daarbij twee fulltime kinderen. Sport. Bestuurswerk etc.





Fulltime kinderen. Zo heb ik er nog nooit over nagedacht.
Alle reacties Link kopieren
Mijn man en ik hebben afgesproken dat we allebei twee vrije avonden in de week hebben. De ander past dan dus op. En een avond per week hebben we oppas en kunnen we samen wat gaan doen. Dat hoeft niet altijd met z'n tweeen te zijn. We spreken dan ook regelmatig met wederzijdse vrienden af.

Uiteraard kunnen we afwijken van deze afspraken. Natuurlijk spreekt hij ook wel eens drie keer in de week af. En als we allebei perse iets op een bepaalde avond hebben dan nemen we een extra avond oppas.

En de avonden dat hij 'vrij' is nodig ik regelmatig vriendinnen thuis uit.



Maar nu ik volgende maand ga bevallen boft mijn man want ik blijf nu meestal liever thuis. Ik ben nog niet met verlof dus ben nu 's avonds heel moe. Hij kan nu wel 7 avonden per week afspreken met vrienden Maar als ik ook over twee weken met verlof ga dan heb ik hopelijk wat meer energie om voor de bevalling weer wat meer te gaan ondernemen.
quote:vrolijk_meisje schreef op 02 februari 2016 @ 17:28:

Ik ben er ook nog steeds niet echt aan gewend/helemaal blij mee. Maar ik heb na ongeveer een half jaar wél keuzes durven maken en geaccepteerd dat een aantal vriendinnen niet van het spontaan afspreken in het weekend zijn, omdat ze hun weekend altijd al weken van tevoren volgepland hebben. Dat accepteren scheelt me iig de teleurstelling van zaterdagochtend 5 mensen bellen en 5x teleurgesteld worden omdat ze dat hele weekend geen tijd hebben/willen maken om me even te zien. Daar staat tegenover dat ik de 2 vriendinnen die ik had en wel net als ik van vrije weekenden en spontane plannen houden nu veel vaker zie. Door daar bewuster van te zijn, ben ik vaker met hen af gaan spreken en zijn we nu veel closer geworden dan ik voorheen met hen beiden was. En daar ben ik heel blij mee Ik kan het nu dan ook beter aan dat als ik die andere vriendinnen app, het minstens 3 weken duurt voordat we een eetdate hebben gepland Slim ja! Dat ga ik ook proberen. Probeer ze nu vaak af te wisselen maar dat lukt toch nooit.
Alle reacties Link kopieren
quote:Flitseflats schreef op 02 februari 2016 @ 17:36:

[...]







Fulltime kinderen. Zo heb ik er nog nooit over nagedacht.Ach ja, met al die samengetslede gezinnen, hebben veel mensen parttime kinderen
quote:lilalinda schreef op 02 februari 2016 @ 17:39:

[...]



Ach ja, met al die samengetslede gezinnen, hebben veel mensen parttime kinderen



Gek genoeg werkt dat soms beter dan fulltime kinderen .

Ik spreek rustig af met beste vriendin op dagen dat haar dochter bij de vader zit.



Het wordt natuurlijk wel weer ingewikkelder als er ook stiefkids bij zijn betrokken en als niet alle kinderen op 't zelfde moment in / uit huis zijn.
@Valia: zo willen wij het idd ook gaan doen als er een kind komt. Kan me voorstellen dat jij het nu even niet meer zo ziet zitten.

Maar aangezien dat nog niet zo lukt hebben we daar nu nog geen last van! En toch moeite met afspreken
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:27:

Overigens heb ik ook wel 1-2x per week een social event als eten, filmpje of in het weekend iets doen, maar dat vind ik nou juist zo weinig. Ik heb ook geen vriendengroep ofzo, mijn vriendinnen zijn allemaal 'losse' vriendinnen, dus kan niet als groep afspreken ofzo.

Maar heb wel regelmatig doordeweeks iemand te eten, maar met een aantal goede vriendinnen en familieleden ben je zo een paar maanden verder voor je iemand weer ziet.



Misschien moeten we dan idd niet de hele avond voor elkaar willen nemen maar gewoon even eten alleen, dan zou het wel vaker kunnen...Dus je hebt best een afwisselend sociaal leven maar met een aantal mensen lukt het afspreken niet zo? Tja, soms groei je uit elkaar, daar komen wel/geen nieuwe contacten voor in de plaats. Kijk uit en geniet van die zeldzame dates maar nog meer van wat je wel geregeld doet
Je bent zelf een theepot
Herkenbaar. Ik heb dan geen baan van 40 uur in de week, maar studeer nog. Nu voel ik me toch best lui als ik t hier zo allemaal lees.

Ik vind t zelf ook wel fijn om thuis te blijven en lekker films te kijken oid, maar ik hou ook van spontaan afspreken. Plannen vind ik altijd zo jammer, maar het moet soms wel. Anders zie je elkaar helemaal niet.

Mijn vriendinnen wonen ook door t hele land, maar ik merk dat ik degene die buiten Amsterdam wonen, toch vaker zie.

Wat ik soms wel eens doe met vriendinnen is spontaan in de ochtend appen en vragen om samen te eten 's avonds. Eten moet je toch en de mannen vinden het ook niet erg om een keer alleen te eten. Kunnen ze lekker hun ding doen.

Ook kijk ik wel eens naar leuke events die er zijn, kan ook bijvoorbeeld een leuke theatervoorstelling zijn of een film die ik wil zien, maar ook een klein concert. Dan app ik een paar vriendinnen van me (ik heb ook allemaal losse vriendinnen) en 1 daarvan kan en wil meestal op die dag. Dan is t niet iets wat pas over 3 maanden is, maar op korte termijn, als in 2/3 weken ofzo. Kunnen ook wel eens leuke eettentjes zijn die we willen uit proberen ( food) meestal weet ik wel wie van wat houdt en dan raken ze ook enthousiast. Dan heb ik meteen een date met 1 van ze op een leuke plek.
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:41:

[...]





Misschien is dat het dan. Ik vind dat nl. echt weinig Vroegâh zag ik mijn vrienden 3-4x per week en dan man's vrienden ook nog wel een keertje in de week ofzo. Studeerde gewoon lekker met vriendinnen en mijn zusje, deden ook dezelfde studie. Vorig jaar werkte ik nog in het ziekenhuis waar we gestudeerd hebben en dan zag ik ze nog wel vaker dan even tussendoor om koffie te drinken, maar nu heb ik echt moeite om een gaatje te vinden met mensen.

Ik vind dat ook veel. Ik zie vriendinnen vaak maar eens in de maand/2 maanden. En ik heb niet elke week iets sociaals op het programma staan.

In principe heb ik 1 avond voor hobby staan, maar de laatste keer dat dat lukte was november. En daarvoor augustus ofzo.

De rest moet ik of werken in de avond, of was er iets anders ( ziekenbezoek familie, man weg, zelf ziek of moe).



Ik ben overdag nog wel eens vrij maar dan werken anderen en mijn beste vriendin heeft zo'n druk leven dat ik haar hoogstens eens per maand zie. 32 uur onregelmatig werken, 2 kinderen met eigen agenda en een studerende en werkende man, verbouwing en vrijwilligerswerk maakt dat ik vol genoeg zit.
Alle reacties Link kopieren
Man en ik werken allebei 40 uur per week. Onze families en vrienden wonen niet om de hoek. Waar wij nu wonen, wonen we pas kort en hebben we nog niet echt sociale contacten.

Wij wonen allebei een behoorlijk eindje van ons werk vandaan, dus we zijn allebei wel vaak moe 's avonds. Ik zie 2 tot 4 keer per maand een vriendin. Soms elke keer een andere vriendin, soms 2 keer dezelfde achter elkaar.

Mijn ouders zie ik 2 keer per week en mijn oma elke week omdat ik haar help met huishoudelijke taken.



Ik vind het prima. Ik heb geen behoefte om vrienden een paar keer in de week te zien.

Ik heb ook niet elke week iets bijzonders op de planning staan.



Ik vind 40 uur werken trouwens best veel. Ik zou best een dagje vrij willen zijn, maar dat kan nu nog even niet.
Ik ben minder gaan werken (36 uur ipv 42,5), waardoor ik meer tijd heb om thuis dingen te doen.

Ik werk 4x9.. en de vrije dag plan ik altijd helemaal vol met sport, huishouden en mn hondje. Hierdoor heb ik in het weekend en overige avonden iets meer lucht.

Met vriendinnen/vrienden spreek ik vaak spontaan af, ipv het te plannen. Dan lukt het namelijk niet zo heel goed.

Deze week moesten een vriendin en ik bijvoorbeeld allebei dingen hebben bij de ikea.. dus hebben we daar afgesproken, hapje gegeten en wat rondgestruind. Voordeel is dat ik dan thuis niet hoefde te koken en dat ik om 8 uur weer thuis was en dus nog tijd over had om iets anders te doen.

Daarnaast probeer ik vaak wel tijd vrij te houden in avonden, om dan toch iets leuks te doen.

Ik ben vaak wel heel moe na 9 uur werken.. maar krijg er ook energie van om dan nog iets leuks te doen.

Daarom blijf ik gewoon doordeweeks dingen doen als uit eten gaan met vriendinnen en sporten.

Soms gaan we ook gewoon een avondje bankhangen, desnoods allebei in pyjama zo klets je toch bij met een lekkere kop thee/wijntje en kom je ook allebei tot rust.

Uitgaan doe ik eigenlijk niet of nauwelijks meer.
Ik ga idd maar eens wat meer proberen van: hee tijd voor een biertje om half 7/te eten morgenavond ofzo. Misschien werkt dat beter idd. Heb ook een beetje het idee dat mensen van een afspraak in het vooruitzicht wel een beetje zenuwachtig worden ofzo... Van: die week kan heel druk worden dus doe dan maar niet, en dat die week eigenlijk helemaal niet druk was.



Ik ben trouwens niet overwerkt ofzo hoor. Ga vaak voor werk even sporten, maar als ik een weekje moe ben slaap ik rustig wat langer, ik fiets toch 20km per dag en verder doe ik nog aan yoga en paardrijden, dus al met al ben ik niet de hele week weg ofzo. Het is gewoon juist dat de vrije dagen net niet met elkaar uitkomen helaas.



Maar ik ga het gewoon is du moment proberen komende tijd, zien of dat zoden aan de dijk zet
Oh en ik ga idd ook niet echt meer uit, zonde van mijn weekend maar daar hield ik sowieso al niet meer zo van de laatste jaren. Heel af en toe nog.
Alle reacties Link kopieren
quote:Mietrot schreef op 02 februari 2016 @ 17:53:

[...]





Gek genoeg werkt dat soms beter dan fulltime kinderen .

Ik spreek rustig af met beste vriendin op dagen dat haar dochter bij de vader zit.



.Ohja, parttime kinderen lijkt me best handig soms. Gelukkig zijn die van ons ondertussen op een zelfredzame leeftijd
Alle reacties Link kopieren
Ik spreek ook liever niet te ver in het voren af. Bij een afspraak over 2,5 maand zou ik juist heel terughoudend zijn. Ik spreek het liefst een paar dagen van te voren af. Ik maak nu bijvoorbeeld wel afspraken voor dit weekend en volgende week maar liever niet verder in het voren. Dan kan er zoveel tussenkomen. En spontaan afspreken is door de kinderen wel lastiger maar hier langs komen is dan wel weer mogelijk natuurlijk.
Ja maar om mensen nou maar niet meer te zien omdat ze weinig tijd hebben. Sommige van mijn/onze vrienden zitten al snel een hele maand in het buitenland in de weekenden voor werk en dan heeft man nog een zakenreisje tussendoor en ik nog een werkdiner en dan ben je zo 2.5 maand verder.

En 't zijn wel heel leuke mensen dus ja, om ze nou niet meer te zien is ook weer zo wat

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven