Werk & Studie alle pijlers

Hoe doen jullie dat?

02-02-2016 16:07 76 berichten
Ik werk nu sinds bijna 2 jaar full time. Het eerste jaar werkte ik 45-50 uur per week en studeerde ik er nog naast en toen was ik gewoon uitgeput en vooral ook opgelucht als ik daarnaast ook nog sporten, huishouden en de belangrijkste sociale verplichtingen had weten te volbrengen.



Dit jaar echter, werk ik 'nog maar' 40 uur, alleen veel tijd met/voor vrienden vind/maak ik niet. Velen zijn inmiddels ook afgestudeerd en werken dus ook 40+uur, wonen tegenwoordig ver weg, hebben ook (net als ik) een partner.

Ik heb vandaag met een vriendin afgesproken voor over 2.5 maand omdat het anders niet uitkwam



En daardoor vraag ik me af: hoe doen jullie dat, zorgen dat je je vrienden blijft zien? 's Avonds lukt vaak niet omdat iedereen moe is na werk/vergaderingen heeft/weer vroeg op moet/sportafspraken heeft (en dan geen sportschool, dat zou je nog samen kunnen doen, maar ik doe bijvoorbeeld aan paardrijden, vriendin hockeyt, etc., dus je kunt niet zomaar met elkaar mee), in het weekend is men druk met familieafspraken, huis, weekendjes weg, etc.

Is dit het lot van de yup? Word je vrienden met je collega's?



Hoe houden jullie je sociale leven een beetje op gang?
Alle reacties Link kopieren
Keuzes maken. Alleen tijd maken voor de dingen die echt belangrijk zijn. Ik zie "echte" vrienden geregeld, daar maak ik tijd voor. Kennissen wat minder vaak. Je moet ook tijd voor jezelf nemen anders ben je alleen maar heen en weer aan het rennen.
Alle reacties Link kopieren
Vooral niet te moeiljk doen dat je moe bent na je werk. Ik spreek gewoon regelmatig af doordeweeks, je gaat er niet dood aan om een nacht wat minder te slapen. Ook zien wij onze vrienden sowieso elk weekend omdat ik dat belangrijker vind dan het huishouden en de boodschappen. Natuurlijk doen we beide wel maar niet verplicht op een bepaalde dag. Ik zie mijn vriendinnen hierdoor wekelijks omdat de meesten er relaxt in staan.
Wie/wat geeft mij energie. Is voor mij een belangrijke leidraad.

Dus doen wat energie geeft.

Niet makkelijk, wel te doen.
Ik maak voor mijn vrienden tijd. Dan maar een keer niet langs pap of mam of opa en oma.

Gelukkig zijn twee vriendinnen laatst naar de zelfde wijk als waar ik woon verhuisd dus dat maakt het wat makkelijker om in de avond even langs te gaan. Verder hebben wij ook sport afspraken e.d. en zijn wij ook moe naar een werkdag maar dan nog steeds ben ik graag bij mijn familie of vrienden in de buurt.



Keuzes maken dus.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het persoonlijk zo oubollig om elke week mijn familie te zien, mijn huis als prioriteit te hebben en mijn tijd vooral te besteden aan mijn relatie. Dit zie ik bij veel stellen van begin 30 en ik vind het vooral erg verstikkend.
Oh ik besteed ook niet veel tijd aan kennissen of het huishouden, hoor. Familiefeesten heb ik ook allang afgeschaft. Het is alleen zo moeilijk om de agenda's naast elkaar te leggen vind ik. Heb ik maandag tot en met vrijdag mijn avonden vol, zijn zij in het weekend weer weg bijvoorbeeld.

Vroeger ging je gewoon samen studeren, of tussendoor ff een uurtje koffiedrinken en dan zag je elkaar toch nog. Nu 'moet' dat dan 's avonds maar als Marietje tijd heeft voor een borrel ga ik net weer paardrijden en als zij dan vrij is zit ik net met een vergadering ofzo.
Kun je andere dingen dan sporten combineren? Je moet eten, kun je samen lunchen of 's avonds koken met vriendinnen? Onderweg in de trein of op een verloren momentje gaan bellen?



En verder prioriteiten stellen. Het ene weekend is dat misschien het huishouden, maar het weekend erop kun je dat best eens laten zitten en dan je sociale contacten oppakken.
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:17:

Oh ik besteed ook niet veel tijd aan kennissen of het huishouden, hoor. Familiefeesten heb ik ook allang afgeschaft. Het is alleen zo moeilijk om de agenda's naast elkaar te leggen vind ik. Heb ik maandag tot en met vrijdag mijn avonden vol, zijn zij in het weekend weer weg bijvoorbeeld.

Vroeger ging je gewoon samen studeren, of tussendoor ff een uurtje koffiedrinken en dan zag je elkaar toch nog. Nu 'moet' dat dan 's avonds maar als Marietje tijd heeft voor een borrel ga ik net weer paardrijden en als zij dan vrij is zit ik net met een vergadering ofzo.Dan geef je Marietje een keer prioriteit over het paardrijden.
quote:ikeaverslaafde schreef op 02 februari 2016 @ 16:18:

[...]





Dan geef je Marietje een keer prioriteit over het paardrijden.Ik rij in een les, er wordt op je gerekend (wij hebben een hele kleine groep) dus ik vind dat ik dat niet kan maken. Bovendien is paardrijden nu eenmaal ook een prioriteit, voor mij dan. Maar zo is het bij hen ook. Zij willen ook geen hockey afzeggen enzo. Vind het zonde dat ik dan zou moeten kiezen tussen een hobby en mijn vrienden.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben de mazzel dat de meeste van onze vrienden in dezelfde stad wonen. Dus eens per week crashen we bij iemand voor t eten. Eten moeten we toch, koken moet ook gebeuren en op deze manier kunnen we regelmatig even bijkletsen. En er is altijd wel iemand die ergens in de week een keertje vroeg thuis is en voor wat lekkers kan zorgen. En anders bestellen we samen iets. En daarna vliegt de helft weer door naar sporten, hobbies, vrijwilligerswerk etc en de andere helft pakt er een spelletje bij en trekt een fles wijn open.



Moet wel gezegd worden dat ik zelf in de zorg werk dus 36 uur is fulltime. En ik heb geregeld dat ik dat in 4x9 mag werken, waardoor ik mijn vrijdag vrij heb voor huishoudelijke zaken, zaterdag voor vrijwilligerswerk en zondag voor familie en hobbies.

Pure luxe en het is heerlijk!
Alle reacties Link kopieren
Ik ga geregeld eten met vriendinnen. Bijna wekelijks wel met iemand. Vaak na werktijd, soms lunchen.

Je moet toch eten, en bent in die paar uurtjes heerlijk bijgepraat

En bij sommige stellen duurt het inderdaad 2,5e maand voor je iets kunt afspreken. Leg je daar bij neer. Zet het vast en verheug je er vast op.
Niet sporten en het huishouden maar zo'n beetje half doen. Samen lunchen, eten moet je toch.
En 's avonds samen eten is wel te regelen met vriendinnen die in de buurt wonen, maar met degenen die wat verder weg wonen is dat natuurlijk erg lastig. Lunchen of koffiedrinken tijdens werk gaat eigenlijk niet, omdat we dan te ver weg van elkaar zitten (dan is de lunchpauze alweer voorbij tegen de tijd dat je ergens halverwege bent).
Overigens heb ik ook wel 1-2x per week een social event als eten, filmpje of in het weekend iets doen, maar dat vind ik nou juist zo weinig. Ik heb ook geen vriendengroep ofzo, mijn vriendinnen zijn allemaal 'losse' vriendinnen, dus kan niet als groep afspreken ofzo.

Maar heb wel regelmatig doordeweeks iemand te eten, maar met een aantal goede vriendinnen en familieleden ben je zo een paar maanden verder voor je iemand weer ziet.



Misschien moeten we dan idd niet de hele avond voor elkaar willen nemen maar gewoon even eten alleen, dan zou het wel vaker kunnen...
Ik werk fulltime (36 uur want in de zorg) en ik werk er ook echt maar 36. Daarnaast train ik voor de marathon, wonen de meeste familie en vrienden ver weg en woon ik samen. Ik zeg nooit tegen mezelf dat ik het druk heb, want hoe meer je dat tegen jezelf zegt, hoe meer je dat ook zo gaat voelen. Ik neem alles zoals het komt. En ik maak tijd voor alles wat ik belangrijk vind en dat geeft me energie.



Oh en mijn werk vind ik leuk, maar is niet het allerbelangrijkste dus ik zou nooit mijn belangrijke contacten hieronder laten lijden.

Ik vraag me juist eerder af hoe mensen dát zover laten komen. 40 uur werken is 40 uur. Als je zoveel overuren moet draaien zou ik daar echt voor passen. Niemand denkt later op z'n sterfbed: gelukkig heb ik altijd zo hard gewerkt dat ik geen tijd meer had om te leven
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:23:

En 's avonds samen eten is wel te regelen met vriendinnen die in de buurt wonen, maar met degenen die wat verder weg wonen is dat natuurlijk erg lastig.

Klopt, dat doe ik met stadsgenoten. Maar ook een vriendin die op een uur rijden woont, spreek ik 's avonds mee af. Rijd ik na mijn werk naar haar, zij kookt, ik schuif zo aan.



En als ik eens in een andere stad ben voor mijn werk, check ik of de daarwonende vriendin toevallig tijd heeft. Lang niet altijd, maar soms wel.



Het is deels lange termijn planning, maar ook snel schakelen en flexibel denken.
Oh ik werk ook niet veel over hoor. Mag dan tijd voor tijd nemen, dus neem dan later weer een dagje vrij. Het gaat me echt om agenda's die maar niet lijken te willen matchen.

En ik heb ook helemaal niet het gevoel dat ik het heel erg DRUK heb, ik heb het gevoel dat het bijna onmogelijk is geworden om op DEZELFDE dag tijd te hebben.
Het lijkt weinig, maar ik spreek met mijn vrienden 1x per maand af. Dat gaat dan om mijn beste vriend en beste vriendin. We merken dat we dat prettig vinden. Volledige aandacht voor elkaar en hebben we genoeg om over te praten. Vaak gaat het dan om een avond bij elkaar op visite of uit eten gaan. Al wil ik mijn beste vriendin ook nog wel eens eens twee keer per maand zien, dan gaan we winkelen of neem ik mijn dochter naar haar mee of komt zij naar ons.



We spreken ook nog af met twee bevriende koppels, maar dat is dan 1x per 2 - 3 maanden ongeveer. Die hebben zelf ook kinderen. We spreken dan voor een hele dag af, de twee koppels wonen een uur van ons rijden. Dan lunchen en dineren we bij elkaar. Altijd heel erg gezellig en daardoor vind ik het minder erg dat het niet wekelijks of maandelijks gebeurt.
Alle reacties Link kopieren
quote:lux. schreef op 02 februari 2016 @ 16:27:



Misschien moeten we dan idd niet de hele avond voor elkaar willen nemen maar gewoon even eten alleen, dan zou het wel vaker kunnen...

ja hoor half 7 (na werk) in restaurant. 10 uur thuis



Maar ik ga ook geregeld even een biertje drinken met een vriendin
quote:lilalinda schreef op 02 februari 2016 @ 16:28:

[...]



Klopt, dat doe ik met stadsgenoten. Maar ook een vriendin die op een uur rijden woont, spreek ik 's avonds mee af. Rijd ik na mijn werk naar haar, zij kookt, ik schuif zo aan.



En als ik eens in een andere stad ben voor mijn werk, check ik of de daarwonende vriendin toevallig tijd heeft. Lang niet altijd, maar soms wel.



Het is deels lange termijn planning, maar ook snel schakelen en flexibel denken.



Hm ja na werk rijd ik niet zo makkelijk ergens heen. Moet 40 minuten naar huis fietsen en kan niet parkeren bij werk (of kan wel, à 5 euro per uur ) dus dan wordt het wel erg laat om nog een uur te gaan rijden (en vooral: nog weer een uur terug te moeten). Een deel woont ook in België dus daarbij ben ik sowieso afhankelijk van de weekenden. Amsterdam-Eindhoven is ook niet een afstand die ik even op een dinsdagavondje graag rijd. Doe ik eigenlijk alleen als we graag naar een voorstelling willen ofzo.

Dat als je in een andere stad bent bellen doe ik ook en mijn vriendinnen ook! Alleen vaak heeft diegene die gebeld wordt dan ook geen tijd.



Maar dit agenda's-lijken-nooit-te-matchen-probleem is dus niet herkenbaar?
1 tot 2x per week een sociaal iets vind ik best veel
quote:roze-bank schreef op 02 februari 2016 @ 16:34:

1 tot 2x per week een sociaal iets vind ik best veel Vind ik ook.
Accepteren dat dingen anders gaan dan je zou willen. Je kunt ook wat vaker bellen, in plaats van elkaar zien.
quote:roze-bank schreef op 02 februari 2016 @ 16:34:

1 tot 2x per week een sociaal iets vind ik best veel Misschien is dat het dan. Ik vind dat nl. echt weinig Vroegâh zag ik mijn vrienden 3-4x per week en dan man's vrienden ook nog wel een keertje in de week ofzo. Studeerde gewoon lekker met vriendinnen en mijn zusje, deden ook dezelfde studie. Vorig jaar werkte ik nog in het ziekenhuis waar we gestudeerd hebben en dan zag ik ze nog wel vaker dan even tussendoor om koffie te drinken, maar nu heb ik echt moeite om een gaatje te vinden met mensen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven