Werk & Studie
alle pijlers
Hoe overleef ik stage ?
dinsdag 3 april 2018 om 13:31
Sinds september 2017 loop ik stage voor de duur van 10 maanden. Ik studeer sociaal juridische dienstverlening en loop sinds september stage bij een gemeente. De doelgroep waar ik voor werk is erg leuk en uitdagend. Het enige nadeel is dat ik geen voldoening haal door het werken met deze doelgroepmaar dat, maar dat is niet mijn dilemma.
In het begin merkte ik al dat dit niet helemaal mijn ding was maar ik dacht dat het kwam doordat ik nog niet thuis was in het werk. Door mijn desinteresse deed ik steeds minder moeite om mijn werk goed af te ronden. Hier moet ik nu de gevolgen van dragen. Ik heb namelijk verlenging van twee maanden gekregen ,omdat ik anders mijn stageassessment niet behaal. Deze verlenging zal plaats gaan vinden in de zomervakantie. Wat dus betekent dat ik totaal geen vakantie heb. Balen!
Na een poos merkte ik dat dit werk echt niet voor mij is weggelegd. Daarnaast is de sfeer in het team heel negatief. Ik kan het werk wel maar ik vind het geen leuk werk. Ik ga ondertussen al een half jaar met tegenzin naar mijn stage. Eenmaal op stage begin ik alweer af te tellen zodat ik weer naar huis kan. Terwijl dat als ik thuis doe ook niets meer doe dan films kijken. Ik heb vrijwel geen vrienden in mijn omgeving en ook is mijn vriend, mijn vriend niet meer. Wat dus betekent dat ik geheel op mezelf ben aangewezen. Wat op zich prima is hoor, maar in dit soort situaties niet bevorderend.
Aan mijn ouders heb ik dit ook verteld maar van hen krijg is als antwoord " schouders eronder en gaan"
Nogmaals geprobeerd aan te kaarten dat ik het bijna niet meer red omdat ik mij doodongelukkig voel maar van hen moet ik volhouden ondanks ik mij zo voel.
Zelfs op stage en school er al over gehad dat ik mij niet goed voel op deze plek. Die gaven aan dat als ik inderdaad niet verder wil de stage stop moet zetten. Het probleem is dat ik niet wil stoppen om vervolgens ergens anders weer doodongelukkig te worden.
Ik moet op dit moment nog 4/5 maanden (ligt aan mijn inzet) maar ik weet even niet meer hoe ik verder moet. Ik heb het gevoel dat ik de enige ben en niemand snapt wat ik zeg of bedoel. Zijn er mensen die dit ook zo ervaren? Zo, ja hoe zetten jullie het met succes voort?
Ik zou graag een aantal handvaten aangereikt krijgen zodat ik mijn stage succesvol kan afronden zonder er zelf helemaal onderuit te gaan.
In het begin merkte ik al dat dit niet helemaal mijn ding was maar ik dacht dat het kwam doordat ik nog niet thuis was in het werk. Door mijn desinteresse deed ik steeds minder moeite om mijn werk goed af te ronden. Hier moet ik nu de gevolgen van dragen. Ik heb namelijk verlenging van twee maanden gekregen ,omdat ik anders mijn stageassessment niet behaal. Deze verlenging zal plaats gaan vinden in de zomervakantie. Wat dus betekent dat ik totaal geen vakantie heb. Balen!
Na een poos merkte ik dat dit werk echt niet voor mij is weggelegd. Daarnaast is de sfeer in het team heel negatief. Ik kan het werk wel maar ik vind het geen leuk werk. Ik ga ondertussen al een half jaar met tegenzin naar mijn stage. Eenmaal op stage begin ik alweer af te tellen zodat ik weer naar huis kan. Terwijl dat als ik thuis doe ook niets meer doe dan films kijken. Ik heb vrijwel geen vrienden in mijn omgeving en ook is mijn vriend, mijn vriend niet meer. Wat dus betekent dat ik geheel op mezelf ben aangewezen. Wat op zich prima is hoor, maar in dit soort situaties niet bevorderend.
Aan mijn ouders heb ik dit ook verteld maar van hen krijg is als antwoord " schouders eronder en gaan"
Nogmaals geprobeerd aan te kaarten dat ik het bijna niet meer red omdat ik mij doodongelukkig voel maar van hen moet ik volhouden ondanks ik mij zo voel.
Zelfs op stage en school er al over gehad dat ik mij niet goed voel op deze plek. Die gaven aan dat als ik inderdaad niet verder wil de stage stop moet zetten. Het probleem is dat ik niet wil stoppen om vervolgens ergens anders weer doodongelukkig te worden.
Ik moet op dit moment nog 4/5 maanden (ligt aan mijn inzet) maar ik weet even niet meer hoe ik verder moet. Ik heb het gevoel dat ik de enige ben en niemand snapt wat ik zeg of bedoel. Zijn er mensen die dit ook zo ervaren? Zo, ja hoe zetten jullie het met succes voort?
Ik zou graag een aantal handvaten aangereikt krijgen zodat ik mijn stage succesvol kan afronden zonder er zelf helemaal onderuit te gaan.
anoniem_327113 wijzigde dit bericht op 03-04-2018 21:20
0.87% gewijzigd
dinsdag 3 april 2018 om 18:07
Zielig is een topic van een ander kapen omdat je huilie-huilie wil doen over dat je volledig terecht bent aangesproken op je eigen gedrag.Glanzendhaar schreef: ↑03-04-2018 17:01Uuuhh, volgend mij had ik niet om jouw mening gevraagd? Jij stelt je nu aan. Je praat nu puur om gepraat te hebben. Zonder inhoud. Dat is pas zielig!
dinsdag 3 april 2018 om 18:10
TO, probeer in gesprek met je decaan te achterhalen waar de angel zit. Waar zit precies het probleem en kun je dat ondervangen door een andere stageplaats. Dat de sfeer daar niet best is, tsja, dat kun je op andere plaatsen ook tegenkomen en zou ik voor een stage maar op de koop toe nemen. Werkinhoudelijk, met je leerdoelen e.d. daar moet je voldoende mee uit de voeten kunnen.
dinsdag 3 april 2018 om 19:35
Je zegt dat je het werk wel kan, maar het niet leuk vindt. Dan lijkt het me inderdaad een kwestie van schouders eronder, afronden en nooit meer doen. Ik vond mijn eerstejaarsstage (5 maanden) ook vreselijk. Dacht op een gegeven moment dat ik het echt niet ging volhouden. Dit kwam vooral omdat ik me niet op mijn gemak voelde op mijn stageplek. Maar goed, uit eindelijk heb ik het uitgezeten en nooit meer terug gekeken. Het is maar een stage. Stoppen lijkt me zonde, dan moet je het hele jaar over doen!
Waarom heb je geen vrienden in je omgeving? Je schrijft alsof je leven sowieso weinig leuks heeft op het moment. Dat maakt dat iets wat niet leuk is, zoals die stage, ook zwaar gaat wegen. En dan is ook nog je relatie uit...
Waarom heb je geen vrienden in je omgeving? Je schrijft alsof je leven sowieso weinig leuks heeft op het moment. Dat maakt dat iets wat niet leuk is, zoals die stage, ook zwaar gaat wegen. En dan is ook nog je relatie uit...
dinsdag 3 april 2018 om 19:36
Jij bent hier de enige die huilie huilie aan het doen is, en je bent zelf aan het kapen door mij te quoten terwijl ik niet eens om jou waardeloze mening heb gevraagd.
En terecht? Dat vindt jij! Dat jij dat zo vindt betekent niet dat het werkelijk zo is!
glanzendhaar wijzigde dit bericht op 03-04-2018 19:40
10.45% gewijzigd
dinsdag 3 april 2018 om 19:39
Hoe doen collega's dit? Lijkt me juist een thema binnen dit werkveld en iets om met je stage- en werkbegeleider te bespreken hoe je hiermee om kan gaan. Het heeft twee kanten, je kunt tijdens je stage juist gaan onderzoeken wat wél het beste werkt bij deze doelgroep. En aan de andere kant is het onderdeel van je professionele ontwikkeling om te onderzoeken hoe je omgaat met deze doelgroep. Want juist met zulke doelgroepen is het heel logisch dat je geen voldoening voelt of dat je baalt dat je niet zo veel voor elkaar krijgt als je zou willen. Juist en thema waar veel mensen in jouw werkveld tegenaan lopen! Betekent niet dat je het geweldig moet gaan vinden, ook dan kan je aan het einde van je stage denken 'dit is niks voor mij'. Maar ik vrees dat hoe meer jij denkt dat het vreselijk is, hoe zwaarder het wordt. Kijk die laatste maanden naar wat wél kan en bespreek dit gevoel ook met je collega's en begeleiders. Vraag hoe zij hiermee (hebben leren) omgaan.Aliessjee schreef: ↑03-04-2018 13:49Ik werk met bijzondere doelgroepen. Mensen die een psychische stoornis hebben, dakloos zijn en een drugsverslaving hebben. Het is uitdagend om tot deze mensen door te dringen. Als dit lukt is het een succes verhaal. Merendeel lukt dit niet waardoor je dus achter ze aan blijft huppelen waardoor de voldoening ver te zoeken is.
anoniem_365339 wijzigde dit bericht op 03-04-2018 19:48
37.79% gewijzigd
dinsdag 3 april 2018 om 19:45
Uh. Niet te vergelijken. Jij werkte ergens (als werknemer, niet als stagiair) en je wilde van de één op de andere dag gewoon niet meer komen. Dat is gewoon niet netjes.Glanzendhaar schreef: ↑03-04-2018 16:13Wow wow wowwww. Echt hypocriet! Tegen een lid die het niet naar dr zin heeft op haar stage wordt gezegd 'dan is het waarschijnlijk beter om naar iets anders te zoeken'. Maar ik, krijg een hele lading shit over me heen, puur omdat ik netjes ontslag heb genomen bij mijn uitzendbureau baan omdat ik kreeg te horen dat ik aan ben genomen bij mijn droombaan
Word er eerlijk gezegd een beetje verdrietig van.
TO is stagiair en ze kan haar stage stopzetten. Als ze dat wil, dan doet ze dat gewoon netjes in overleg met haar werkplek en begeleiders. Net als dat een werknemer zijn/haar baan kan opzeggen. Dat doe je meestal in overleg met je werkgever en ook als je geen opzegtermijn hebt is het niet netjes om op de éne dag aan te geven dat je de volgende dag gewoon niet meer komt.
dinsdag 3 april 2018 om 19:48
Het is dus mooi om voor de doelgroep 'merendeel' je leerdoelen op af te stellen. Want je kan wel bij deze mensen vaak (soms niet uiteraard) door dringen. Door bijvoorbeeld verschillende begeleidingsstijlen aan toe te passen. Of de vraag achter de vraag te zoeken. Dit is juist een uitdaging.Aliessjee schreef: ↑03-04-2018 13:49Ik werk met bijzondere doelgroepen. Mensen die een psychische stoornis hebben, dakloos zijn en een drugsverslaving hebben. Het is uitdagend om tot deze mensen door te dringen. Als dit lukt is het een succes verhaal. Merendeel lukt dit niet waardoor je dus achter ze aan blijft huppelen waardoor de voldoening ver te zoeken is.
dinsdag 3 april 2018 om 21:03
Zeg meisje, als jij je zo opstelt in je werk, ga je ook in je nieuwe droombaan al heel snel tegen jezelf aanlopen.Glanzendhaar schreef: ↑03-04-2018 19:36Jij bent hier de enige die huilie huilie aan het doen is, en je bent zelf aan het kapen door mij te quoten terwijl ik niet eens om jou waardeloze mening heb gevraagd.
En terecht? Dat vindt jij! Dat jij dat zo vindt betekent niet dat het werkelijk zo is!
Bezie af en toe eens je eigen aandeel en bedenk dat je alleen jezelf kunt veranderen, als je een situatie wilt veranderen.
Sterkte
dinsdag 3 april 2018 om 21:20
Hoe ver ben je met je opleiding? Kun je deze stage niet gebruiken om bepaalde vaardigheden te ontwikkelen, en na deze opleiding verder studeren? Wellicht dat een andere doelgroep je meer aanspreekt. En ik vind ook wel dat jouw stagebegeleider meer kan worden ingezet. Al is het maar om ervaringen te delen. Misschien valt bij deze doelgroep weinig eer te behalen, en haal je er uit wat er in zit.
dinsdag 3 april 2018 om 22:21
Dat bepaal ik zelf wel.
woensdag 4 april 2018 om 00:14
Collega's hebben wellicht al geleerd zich niet betrokken te voelen en zolang die kansloze groep in stand gehouden wordt, blijven zij van inkomsten verzekerd. Sommige problemen moet je niet willen oplossen als je afhankelijk bent van het salaris wat je daar bij de gemeente op structurele basis aan verdient.tu1nhek schreef: ↑03-04-2018 19:39Hoe doen collega's dit? Lijkt me juist een thema binnen dit werkveld en iets om met je stage- en werkbegeleider te bespreken hoe je hiermee om kan gaan. Het heeft twee kanten, je kunt tijdens je stage juist gaan onderzoeken wat wél het beste werkt bij deze doelgroep. En aan de andere kant is het onderdeel van je professionele ontwikkeling om te onderzoeken hoe je omgaat met deze doelgroep. Want juist met zulke doelgroepen is het heel logisch dat je geen voldoening voelt of dat je baalt dat je niet zo veel voor elkaar krijgt als je zou willen. Juist en thema waar veel mensen in jouw werkveld tegenaan lopen! Betekent niet dat je het geweldig moet gaan vinden, ook dan kan je aan het einde van je stage denken 'dit is niks voor mij'. Maar ik vrees dat hoe meer jij denkt dat het vreselijk is, hoe zwaarder het wordt. Kijk die laatste maanden naar wat wél kan en bespreek dit gevoel ook met je collega's en begeleiders. Vraag hoe zij hiermee (hebben leren) omgaan.
woensdag 4 april 2018 om 00:28
Die ‘kansloze groep’ houdt zichzelf in stand, dat realiseer je je (hoop ik)? Mijn ervaring is dat de hulpverleners juist ontzettend betrokken zijn en gelukkig maar. Zij zorgen er namelijk voor dat deze kwetsbare, veelal ernstig beschadigde, mensen zich toch min of meer kunnen handhaven in de maatschappij. Dat is niet alleen in het belang van de doelgroep, maar in het belang van iedereen. Simpelweg omdat de maatschappelijke kosten anders vele malen hoger zijn.redbulletje schreef: ↑04-04-2018 00:14Collega's hebben wellicht al geleerd zich niet betrokken te voelen en zolang die kansloze groep in stand gehouden wordt, blijven zij van inkomsten verzekerd. Sommige problemen moet je niet willen oplossen als je afhankelijk bent van het salaris wat je daar bij de gemeente op structurele basis aan verdient.