Werk & Studie
alle pijlers
huilebalk!
woensdag 19 september 2012 om 11:42
Beste viva-ers,
Als het woord "sollicitatie" valt begin ik al te huilen?!
Wat is er toch met me? Ik volg nu een sollicitatie training (1 op 1), maar heb net het videogesprek zitten verpesten door de hele tijd in huilen uit te barsten.
Mijn coach probeert wel met me te zoeken waar het vandaan komt. Maar ik kom er slecht uit.
Ik ben zenuwachtig, heb voor mijn gevoel een aantal eerdere gesprekken verpest. Er zit ook een gevoel achter dat ik mijzelf niet goed genoeg vind. Ik ben onzeker. De vragen komen op mij af als een kruisverhoor en het goede antwoord weet ik niet.
Mijn nuchtere en rationele ik weet dat het goede antwoord niet bestaat, dat zo'n gesprek voor kennis maken is, ze willen weten wie ze in huis halen, dus liever eerlijke antwoorden dan mooie broodjes bakken, etc. etc. Mijn rationele ik weet ook dat ik misschien niet het beste CV van de wereld heb, maar dat er meer is dat je een geschikte kandidaat maakt dan een lijstje titels en prestaties.
Hoe laat ik m'n tranen thuis? En hoe ben ik gewoon mijn nuchtere zelf?
Ik heb een baan tot 1 april. De vacature waar ik nu op aas, is echt iets om tot m'n pensioen te doen (als het lukt).
Ben er helemaal klaar mee! Ik hoop maar dat ik m'n been breek de dag voor het gesprek zodat ik zonder gezichtsverlies kan afzeggen... (maar dan heb ik nog geen werk...)
Wie heeft er tips om koelbloedig een sollicitatie te doen en niet meer eindeloos te janken (is ook ZO vermoeiend)?
Als het woord "sollicitatie" valt begin ik al te huilen?!
Wat is er toch met me? Ik volg nu een sollicitatie training (1 op 1), maar heb net het videogesprek zitten verpesten door de hele tijd in huilen uit te barsten.
Mijn coach probeert wel met me te zoeken waar het vandaan komt. Maar ik kom er slecht uit.
Ik ben zenuwachtig, heb voor mijn gevoel een aantal eerdere gesprekken verpest. Er zit ook een gevoel achter dat ik mijzelf niet goed genoeg vind. Ik ben onzeker. De vragen komen op mij af als een kruisverhoor en het goede antwoord weet ik niet.
Mijn nuchtere en rationele ik weet dat het goede antwoord niet bestaat, dat zo'n gesprek voor kennis maken is, ze willen weten wie ze in huis halen, dus liever eerlijke antwoorden dan mooie broodjes bakken, etc. etc. Mijn rationele ik weet ook dat ik misschien niet het beste CV van de wereld heb, maar dat er meer is dat je een geschikte kandidaat maakt dan een lijstje titels en prestaties.
Hoe laat ik m'n tranen thuis? En hoe ben ik gewoon mijn nuchtere zelf?
Ik heb een baan tot 1 april. De vacature waar ik nu op aas, is echt iets om tot m'n pensioen te doen (als het lukt).
Ben er helemaal klaar mee! Ik hoop maar dat ik m'n been breek de dag voor het gesprek zodat ik zonder gezichtsverlies kan afzeggen... (maar dan heb ik nog geen werk...)
Wie heeft er tips om koelbloedig een sollicitatie te doen en niet meer eindeloos te janken (is ook ZO vermoeiend)?
woensdag 19 september 2012 om 11:44
woensdag 19 september 2012 om 11:56
Elodita, hoi!
Wat vervelend zeg. Ik was in NL altijd heel goed in solliciteren alleen helaas wat minder goed in de baan houden. Ik probeerde gewoon altijd mezelf te zijn, eerlijke antwoorden te geven. Ik was nooit heel erg aan het oefenen vooraf oid.
Ik was wel altijd super zenuwachtig maar kennelijk kon ik daar toch overheen praten pid.
Mijn tips zijn:
ben jezelf
weet wat je te bieden hebt, geloof ik jezelf
maak zaken niet mooier dan ze zijn, durf ook eventuele zwakke kanten te benoemen als ernaar gevraagd wordt.
het is niet erg als je af en toe geen antwoord weet, zeg dat dan ook gewoon.
succes, het is ook gewoon irritant solliciteren! Zit je nog steeds in dezelfde richting als eerst?
Wat vervelend zeg. Ik was in NL altijd heel goed in solliciteren alleen helaas wat minder goed in de baan houden. Ik probeerde gewoon altijd mezelf te zijn, eerlijke antwoorden te geven. Ik was nooit heel erg aan het oefenen vooraf oid.
Ik was wel altijd super zenuwachtig maar kennelijk kon ik daar toch overheen praten pid.
Mijn tips zijn:
ben jezelf
weet wat je te bieden hebt, geloof ik jezelf
maak zaken niet mooier dan ze zijn, durf ook eventuele zwakke kanten te benoemen als ernaar gevraagd wordt.
het is niet erg als je af en toe geen antwoord weet, zeg dat dan ook gewoon.
succes, het is ook gewoon irritant solliciteren! Zit je nog steeds in dezelfde richting als eerst?
woensdag 19 september 2012 om 11:58
Je hebt toch ook niets te verliezen? Je hebt nog tot 1 april een baan..
Ik word na volgende maand werkloos en heb nog niets nieuws en er zijn nog zat mensen die zelfs al tijden thuis zitten en niets kunnen vinden.
Je hebt nog zoveel tijd om een baan te vinden, het heeft geen enkele zin om de komende maaaaanden in de zenuwen te gaan zitten. Dat is echt zonde van je tijd en een half jaar weggegooid.
Ik word na volgende maand werkloos en heb nog niets nieuws en er zijn nog zat mensen die zelfs al tijden thuis zitten en niets kunnen vinden.
Je hebt nog zoveel tijd om een baan te vinden, het heeft geen enkele zin om de komende maaaaanden in de zenuwen te gaan zitten. Dat is echt zonde van je tijd en een half jaar weggegooid.
woensdag 19 september 2012 om 12:01
woensdag 19 september 2012 om 12:02
Ik neem aan dat je nú een oplossing nodig hebt. Therapie kan zinvol zijn maar meestal zijn de resultaten wat langere termijn. Heb je er alleen last van met sollicitaties? Iedereen heeft nu eenmaal eigenaardigheden.
Ik heb er zelf geen ervaring mee maar ik zou eerder kijken of je misschien wat kalmerende tabletten of iets homeopathisch kalmerends kunt vinden op korte termijn en dat uitprobeert met je coach. Dan is het scherpe randje er wellicht af en kun je testen of je er niet als een zombie bij zit .
Iig veel succes!
Ik heb er zelf geen ervaring mee maar ik zou eerder kijken of je misschien wat kalmerende tabletten of iets homeopathisch kalmerends kunt vinden op korte termijn en dat uitprobeert met je coach. Dan is het scherpe randje er wellicht af en kun je testen of je er niet als een zombie bij zit .
Iig veel succes!
woensdag 19 september 2012 om 13:03
dank voor de antwoorden
ga zo de brief definitief maken en opsturen
en dan ga ik me weer voornemen gewoon mezelf te zijn
en me in te denken dat de mensen bij wie ik solliciteer ook maar gewoon normale mensen met goede en slechte dagen
mijn coach is ook psycholoog, dus hij gaat er wel wat dieper op in, maar ik kom niet echt met goede antwoorden
echt overspannen ben ik niet, veel hooi op m'n vork heb ik wel (vrijdag organiseer ik een evenement met 180 deelnemers en dat doe ik "even" naast mijn werk erbij)
en ben ook nog zwanger 9 weken wat de nodige stress geeft na 3 miskramen
@floortje, ja ben eindelijk klaar met de opleiding en u dus echt aan de bak, maar dat valt tegen
ga zo de brief definitief maken en opsturen
en dan ga ik me weer voornemen gewoon mezelf te zijn
en me in te denken dat de mensen bij wie ik solliciteer ook maar gewoon normale mensen met goede en slechte dagen
mijn coach is ook psycholoog, dus hij gaat er wel wat dieper op in, maar ik kom niet echt met goede antwoorden
echt overspannen ben ik niet, veel hooi op m'n vork heb ik wel (vrijdag organiseer ik een evenement met 180 deelnemers en dat doe ik "even" naast mijn werk erbij)
en ben ook nog zwanger 9 weken wat de nodige stress geeft na 3 miskramen
@floortje, ja ben eindelijk klaar met de opleiding en u dus echt aan de bak, maar dat valt tegen
woensdag 19 september 2012 om 13:35
quote:elodita schreef op 19 september 2012 @ 13:03:
echt overspannen ben ik niet, veel hooi op m'n vork heb ik wel (vrijdag organiseer ik een evenement met 180 deelnemers en dat doe ik "even" naast mijn werk erbij)
en ben ook nog zwanger 9 weken wat de nodige stress geeft na 3 miskramen
@floortje, ja ben eindelijk klaar met de opleiding en u dus echt aan de bak, maar dat valt tegen
Potverdorie, wat een drukte met 9 weken zwanger na 3 miskramen. ONTSPAN!! Echt hoor... doe rustig aan, geniet van de dag en bedenk, een sollicitatiegesprek is een soort wederzijds verkooppraatje. Jij verkoopt jezelf, maar zij moeten zichzelf ook verkopen. Want, als zij niet leuk zijn, zou je er dan willen werken?
Zie het echt als een kennismakingsgesprek, zij leren jou kennen, jij leert hen kennen.
Druk van de ketel halen kan je doen door vooral te zeggen dat je heel zenuwachtig bent... Vaak verdwijnen zenuwen dan. Succes in elk geval en gefeliciteerd met je zwangerschap!
echt overspannen ben ik niet, veel hooi op m'n vork heb ik wel (vrijdag organiseer ik een evenement met 180 deelnemers en dat doe ik "even" naast mijn werk erbij)
en ben ook nog zwanger 9 weken wat de nodige stress geeft na 3 miskramen
@floortje, ja ben eindelijk klaar met de opleiding en u dus echt aan de bak, maar dat valt tegen
Potverdorie, wat een drukte met 9 weken zwanger na 3 miskramen. ONTSPAN!! Echt hoor... doe rustig aan, geniet van de dag en bedenk, een sollicitatiegesprek is een soort wederzijds verkooppraatje. Jij verkoopt jezelf, maar zij moeten zichzelf ook verkopen. Want, als zij niet leuk zijn, zou je er dan willen werken?
Zie het echt als een kennismakingsgesprek, zij leren jou kennen, jij leert hen kennen.
Druk van de ketel halen kan je doen door vooral te zeggen dat je heel zenuwachtig bent... Vaak verdwijnen zenuwen dan. Succes in elk geval en gefeliciteerd met je zwangerschap!
woensdag 19 september 2012 om 13:51
Die zwangerschap kan sowieso 'n enorme factor zijn. Tijdens mijn zwangerschappen kon ik bij wijze van spreken al huilen als ik koffie morste, of een jong eendje zag Terwijl ik normaal gesproken best nuchter ben.
Zijn er dingen die je helpen om je zelfverzekerder te voelen? Ik had als tiener bijv. geluksschoenen, die ik naar al mijn mondelinge tentamens aandeed. En ik heb een sieraad dat ik geërfd heb van mijn oma, wat een hele sterke vrouw was. Als ik nu iets spannends moet doen, draag ik dat sieraad. Voelt het net alsof ik iets van haar kracht bij me draag. Onzin natuurlijk en bijgeloof, maar alleen al het gevoel dat het helpt hélpt!
Zijn er dingen die je helpen om je zelfverzekerder te voelen? Ik had als tiener bijv. geluksschoenen, die ik naar al mijn mondelinge tentamens aandeed. En ik heb een sieraad dat ik geërfd heb van mijn oma, wat een hele sterke vrouw was. Als ik nu iets spannends moet doen, draag ik dat sieraad. Voelt het net alsof ik iets van haar kracht bij me draag. Onzin natuurlijk en bijgeloof, maar alleen al het gevoel dat het helpt hélpt!
woensdag 19 september 2012 om 22:24
Huilen is een symptoom van je onmachtig voelen.
Ik ben een ongelooflijke jankerd geweest. Niet tijdens mijn zwangerschap overigens, toen had ik dat allang overwonnen.
Laatst was er ook een topic over janken op de werkvloer en toen dacht ik sinds een lange tijd weer aan mijn eigen vroegere gedrag (het is namelijk gedrag, het is niet jouw innerlijk die daar voor zorgt). Op dat moment wist ik eigenlijk niet zo goed wat mij nou echt geholpen had om daar over heen te komen maar sindsdien heb ik er nog regelmatig over nagedacht en nu weet ik het:
Communicatiecursussen hebben mij enorm geholpen en daarnaast gewoon ouder worden .
Door die communicatiecursussen kon ik de manier waarop gesprekken verliepen veel beter plaatsen en ik had mijn eigen reacties ook veel beter in de hand. De onmacht verdween dus. En toen stopte het huilen ook.
Ik ben een ongelooflijke jankerd geweest. Niet tijdens mijn zwangerschap overigens, toen had ik dat allang overwonnen.
Laatst was er ook een topic over janken op de werkvloer en toen dacht ik sinds een lange tijd weer aan mijn eigen vroegere gedrag (het is namelijk gedrag, het is niet jouw innerlijk die daar voor zorgt). Op dat moment wist ik eigenlijk niet zo goed wat mij nou echt geholpen had om daar over heen te komen maar sindsdien heb ik er nog regelmatig over nagedacht en nu weet ik het:
Communicatiecursussen hebben mij enorm geholpen en daarnaast gewoon ouder worden .
Door die communicatiecursussen kon ik de manier waarop gesprekken verliepen veel beter plaatsen en ik had mijn eigen reacties ook veel beter in de hand. De onmacht verdween dus. En toen stopte het huilen ook.
woensdag 19 september 2012 om 22:30
Oef dat is wel veel tegelijk, ook nog zwanger!
De truc is inderdaad dat je binnen moet lopen met het idee 'eens kijken of ik hier wel wil werken'. Je hoeft geen bang vogeltje te zijn dat wacht op het oordeel van de boze sollicitatiecommissie. Je gaat gewoon kijken of dit leuke mensen zijn met wie je wilt werken, en of de werkzaamheden je aanstaan! Echt dat scheelt zo veel!
En domme antwoorden zijn hoe dan ook helemaal niet erg. Iedereen zegt domme dingen in stress. Zij kijken ook gewoon maar of jij een persoon bent met wie ze willen werken, niet of jij iemand bent die alles weet. Een gezamenlijke hobby kan zelfs ook de doorslag geven.
De truc is inderdaad dat je binnen moet lopen met het idee 'eens kijken of ik hier wel wil werken'. Je hoeft geen bang vogeltje te zijn dat wacht op het oordeel van de boze sollicitatiecommissie. Je gaat gewoon kijken of dit leuke mensen zijn met wie je wilt werken, en of de werkzaamheden je aanstaan! Echt dat scheelt zo veel!
En domme antwoorden zijn hoe dan ook helemaal niet erg. Iedereen zegt domme dingen in stress. Zij kijken ook gewoon maar of jij een persoon bent met wie ze willen werken, niet of jij iemand bent die alles weet. Een gezamenlijke hobby kan zelfs ook de doorslag geven.
woensdag 19 september 2012 om 23:43
Nog wat sollicitatietips:
Als je het over je persoonlijkheid hebt, vertel dan over hoe je gegroeid bent. Breng bijvoorbeeld een voorbeeld aan van een "fout" die je in het verleden maakte maar nu niet meer en hoe je daartoe gekomen bent. Niemand verlangt namelijk van je dat je perfect bent, maar iedereen zal het een pre vinden als jij kunt aantonen dat jij in staat bent om te groeien. Liefst met wat zelfspot, maar dat werkt eigenlijk alleen goed als je sowieso genoeg zelfvertrouwen hebt.
Zelfde met je lerend vermogen, geef een voorbeeld van hoe snel je je iets hebt eigen gemaakt in het verleden en vooral ook hoe leuk je dat vond. Laat je enthousiasme om nieuwe dingen te leren zien.
Vertel, ook al in je brief, hoe je jezelf op de hoogte houdt van de nieuwe ontwikkelingen in jouw vakgebied. Dan zou je tijdens je sollicitatie ook nog kunnen inhaken op een bepaalde vernieuwing/verandering. Mijn ervaring is dat vakbladen best wel gelezen worden door degenen die beslissingen nemen voor een bedrijf. Zorg dat je die aansluiting vindt (tijdelijk ).
Als je het over je persoonlijkheid hebt, vertel dan over hoe je gegroeid bent. Breng bijvoorbeeld een voorbeeld aan van een "fout" die je in het verleden maakte maar nu niet meer en hoe je daartoe gekomen bent. Niemand verlangt namelijk van je dat je perfect bent, maar iedereen zal het een pre vinden als jij kunt aantonen dat jij in staat bent om te groeien. Liefst met wat zelfspot, maar dat werkt eigenlijk alleen goed als je sowieso genoeg zelfvertrouwen hebt.
Zelfde met je lerend vermogen, geef een voorbeeld van hoe snel je je iets hebt eigen gemaakt in het verleden en vooral ook hoe leuk je dat vond. Laat je enthousiasme om nieuwe dingen te leren zien.
Vertel, ook al in je brief, hoe je jezelf op de hoogte houdt van de nieuwe ontwikkelingen in jouw vakgebied. Dan zou je tijdens je sollicitatie ook nog kunnen inhaken op een bepaalde vernieuwing/verandering. Mijn ervaring is dat vakbladen best wel gelezen worden door degenen die beslissingen nemen voor een bedrijf. Zorg dat je die aansluiting vindt (tijdelijk ).
woensdag 19 september 2012 om 23:52
Ik wilde je de tip geven om propanolol te slikken, maar ik lees dat je zwanger bent, dus mag het niet.
Kan ik dit medicijn gebruiken als ik zwanger ben, wil worden of borstvoeding geef?
Zwangerschap
Gebruik dit middel alleen na overleg met uw arts. Er kan bij de baby zuurstoftekort ontstaan doordat propranolol de doorbloeding van de baarmoeder en placenta vermindert.
Ook kan de baby een te trage hartslag of een lichte vorm van diabetes krijgen. Dit kan complicaties bij de bevalling geven. Daarom moet het gebruik van propranolol de laatste maanden van de zwangerschap geleidelijk worden afgebouwd.
Als u propranolol tijdens de zwangerschap moet gebruiken, zal uw arts u en de baby tijdens de zwangerschap en na de bevalling extra controleren.
Kan ik dit medicijn gebruiken als ik zwanger ben, wil worden of borstvoeding geef?
Zwangerschap
Gebruik dit middel alleen na overleg met uw arts. Er kan bij de baby zuurstoftekort ontstaan doordat propranolol de doorbloeding van de baarmoeder en placenta vermindert.
Ook kan de baby een te trage hartslag of een lichte vorm van diabetes krijgen. Dit kan complicaties bij de bevalling geven. Daarom moet het gebruik van propranolol de laatste maanden van de zwangerschap geleidelijk worden afgebouwd.
Als u propranolol tijdens de zwangerschap moet gebruiken, zal uw arts u en de baby tijdens de zwangerschap en na de bevalling extra controleren.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
zaterdag 22 september 2012 om 11:46
zo, ben ik weer
symposium voor 180 mensen was gisteren, en is goed gegaan
vanochtend geslapen tot 11 uur
en het gevoel in huilen uit te barsten is al een stuk minder!
ga nog even jullie tips lezen, denk dat de situatie nu al weer een stuk overzichtelijker is, en dat dat wel enorm samenhangt met het huilen
@boro heej, ben jij hier ook nog?
hoest met Terror, al naar school? en Tutje, die is al bijna 10 denk ik? en A stabiel/beter/slechter?
denk altijd aan A als ik mijn neef zie, ook a, wel al 30+ gaat moeizaam allemaal, maar redelijk op orde met een 'baantje' en huisvesting
symposium voor 180 mensen was gisteren, en is goed gegaan
vanochtend geslapen tot 11 uur
en het gevoel in huilen uit te barsten is al een stuk minder!
ga nog even jullie tips lezen, denk dat de situatie nu al weer een stuk overzichtelijker is, en dat dat wel enorm samenhangt met het huilen
@boro heej, ben jij hier ook nog?
hoest met Terror, al naar school? en Tutje, die is al bijna 10 denk ik? en A stabiel/beter/slechter?
denk altijd aan A als ik mijn neef zie, ook a, wel al 30+ gaat moeizaam allemaal, maar redelijk op orde met een 'baantje' en huisvesting
vrijdag 2 november 2012 om 20:42
zo hier de huilebalk weer!
eerste gesprek is goed gegaan en ben door voor de volgende ronde
ik huil niet meer, ik was toch echt oververmoeid en hormonaal over de top van die zwangerschap. ben nu 15 weken en dat scheelt een stuk.
heb zwangerschap ook genoemd in het gesprek, met positieve reactie.
dusssssssss, gelukkig niet overspannen en geen psycholoog nodig. maar wel jammer dat ik mijn "personal coach" nou net in het eerste trimester had geregeld, klein beetje zonde van het geld.
eerste gesprek is goed gegaan en ben door voor de volgende ronde
ik huil niet meer, ik was toch echt oververmoeid en hormonaal over de top van die zwangerschap. ben nu 15 weken en dat scheelt een stuk.
heb zwangerschap ook genoemd in het gesprek, met positieve reactie.
dusssssssss, gelukkig niet overspannen en geen psycholoog nodig. maar wel jammer dat ik mijn "personal coach" nou net in het eerste trimester had geregeld, klein beetje zonde van het geld.
