Werk & Studie
alle pijlers
jongste op kantoor...
dinsdag 7 februari 2012 om 18:34
Wie is ook "jong" al aan het werk gegaan en daarmee de jongste op het werk? Ik ben wel benieuwd wat jullie ervan vinden om de jongste te zijn.
Ik werk zelf in een klein team (9 collega's) en werk sinds bijna 3 jaar bij dit bedrijf. Op mijn 21ste ben ik gaan werken en nu ben ik dus 24, en nog steeds de jongste.
Opzich niet erg en de grapjes kan ik prima weglachen (nee, toen zat jij nog op de basisschool...etc.) maar soms voel ik dat ik minder serieus wordt genomen door sommige collega's.
Ik ben nu met mijn vriend bezig om een huis te kopen en we kopen binnenkort samen een nieuwe auto. Is het jaloezie of niet maar twee van mijn collega's moeten maar al te goed laten merken dat ze me maar wat jong vinden voor een huis. En waarom een nieuwe auto, je kunt toch met deze prima vooruit?
Ze bemoeien zich best vaak met mijn privé leven en geven maar al te graag hun mening. Ik merk dat ze dit bij oudere collega's helemaal niet doen...
Ook één van die collega's laat soms op een heel vervelende manier weten dat ze het niet eens is met mijn wijze van aanpak. Als ik een offerte maak is er vaak wel iets op aan te merken (helemaal niet erg, ik heb juist graag dat een ander daarnaar kijkt) maar de veranderd vaak dingen die gewoon goed zijn. Alsof ze iets moet zoeken wat ik verkeerd doe.
Ik heb binnen het bedrijf redelijk snel promotie gekregen en heb al spoedig een vast contract gekregen, in tegenstelling tot die ene collega (die heeft pas na 3 jaar een vast contract gekregen). Zou het jaloezie zijn?
Ervaren jullie dat ook weleens zo en hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Ik werk zelf in een klein team (9 collega's) en werk sinds bijna 3 jaar bij dit bedrijf. Op mijn 21ste ben ik gaan werken en nu ben ik dus 24, en nog steeds de jongste.
Opzich niet erg en de grapjes kan ik prima weglachen (nee, toen zat jij nog op de basisschool...etc.) maar soms voel ik dat ik minder serieus wordt genomen door sommige collega's.
Ik ben nu met mijn vriend bezig om een huis te kopen en we kopen binnenkort samen een nieuwe auto. Is het jaloezie of niet maar twee van mijn collega's moeten maar al te goed laten merken dat ze me maar wat jong vinden voor een huis. En waarom een nieuwe auto, je kunt toch met deze prima vooruit?
Ze bemoeien zich best vaak met mijn privé leven en geven maar al te graag hun mening. Ik merk dat ze dit bij oudere collega's helemaal niet doen...
Ook één van die collega's laat soms op een heel vervelende manier weten dat ze het niet eens is met mijn wijze van aanpak. Als ik een offerte maak is er vaak wel iets op aan te merken (helemaal niet erg, ik heb juist graag dat een ander daarnaar kijkt) maar de veranderd vaak dingen die gewoon goed zijn. Alsof ze iets moet zoeken wat ik verkeerd doe.
Ik heb binnen het bedrijf redelijk snel promotie gekregen en heb al spoedig een vast contract gekregen, in tegenstelling tot die ene collega (die heeft pas na 3 jaar een vast contract gekregen). Zou het jaloezie zijn?
Ervaren jullie dat ook weleens zo en hoe zouden jullie hiermee omgaan?
dinsdag 7 februari 2012 om 18:44
Ik ben tijdenlang de jongste geweest bij voorgaande werkgevers, was 23 toen ik bedrijfsleider werd van een grote kledingwinkel.
Was er juist trots op dat ik zo jong, al zo veel had bereikt, en denk dat ik daarom misschien niet zo'n last had van het idee dat collega's me minder serieus zouden nemen.
Waarom laat je je offertes trouwens nakijken door een collega waar van je weer dat ze altijd kritiek heeft op je werk?
Was er juist trots op dat ik zo jong, al zo veel had bereikt, en denk dat ik daarom misschien niet zo'n last had van het idee dat collega's me minder serieus zouden nemen.
Waarom laat je je offertes trouwens nakijken door een collega waar van je weer dat ze altijd kritiek heeft op je werk?
dinsdag 7 februari 2012 om 18:45
Ik ben ook al mijn hele werkzame leeftijd de jongste op kantoor. Ben nu 31 en de dichtstbijzijnde collega is 41, de rest is nog ouder. Ik heb niet echt last van bemoeienissen. Alleen mijn 41-jarige collega kan nog wel eens wat wegwuiverig doen als ik iets vertel over de kinderen. Zijn eigen dochters zijn net een paar jaar ouder dan mijn kinderen en hij is dus met alles net even een stapje verder. Maar ik vind het soms ook wel handig om hem af en toe te kunnen vragen hoe dat bij zijn kinderen ging, dus zo erg is dat ook weer niet.
We maken hier wel heel vaak leeftijdsgrapjes, zij plagen mij met dingen als: ach, daar ben jij nog veel te jong voor en ik stel wel eens voor of ik de rollator even over de drempel moet duwen voor ze etc. En daar moeten we altijd allemaal om lachen, dus dat is geen probleem voor iemand hier.
Wat jij vertelt over altijd commentaar hebben op hoe jij dingen doet, ja dat is wel lastig. Gaat het dan echt om dingen die jij anders doet dan dat ze 'horen' bij jullie of is het gewoon eigenwijzigheid van haar? In het laatste geval zou ik gewoon eens vragen waarom ze altijd zulk commentaar levert, als het helemaal geen belang heeft voor de kwaliteit van jouw werk.
We maken hier wel heel vaak leeftijdsgrapjes, zij plagen mij met dingen als: ach, daar ben jij nog veel te jong voor en ik stel wel eens voor of ik de rollator even over de drempel moet duwen voor ze etc. En daar moeten we altijd allemaal om lachen, dus dat is geen probleem voor iemand hier.
Wat jij vertelt over altijd commentaar hebben op hoe jij dingen doet, ja dat is wel lastig. Gaat het dan echt om dingen die jij anders doet dan dat ze 'horen' bij jullie of is het gewoon eigenwijzigheid van haar? In het laatste geval zou ik gewoon eens vragen waarom ze altijd zulk commentaar levert, als het helemaal geen belang heeft voor de kwaliteit van jouw werk.
..
dinsdag 7 februari 2012 om 18:51
Helaas ging het bij mij pas over toen ik 'ouder' werd. Het waren vooral klanten die niet graag iets wilden aannemen van een 24-jarige jonge vrouw. Vanaf een jaar of 28 was ik er van af.
Kan je er op een vriendelijke manier iets van zeggen? Misschien dat je begrijpt dat hun adviezen goed bedoeld zijn, maar dat je het toch echt allemaal zelf moet uitvinden. C'est le ton qui fait la musique...
Kan je er op een vriendelijke manier iets van zeggen? Misschien dat je begrijpt dat hun adviezen goed bedoeld zijn, maar dat je het toch echt allemaal zelf moet uitvinden. C'est le ton qui fait la musique...
dinsdag 7 februari 2012 om 18:52
Ik ben ook al jaren de jongste op mijn werk. Ben nu 28, maar van alles wat je opnoemt herken ik gelukkig niks terug. Ik heb veel lol met mijn collega's en ook met de oudere. Heb het idee dat ze mijn enthousiasme en "jonge" aanpak wel verfrissend vinden. Jaloezie is er bij ons onderling helemaal niet. En er zitten collega's tussen met een groot huis, tuinman, werkster en ze gaat vaak op vakantie. Maar daarover hoor je nooit iemand negatief hoor. Lijkt me ook niet bevorderlijk voor de werksfeer eigenlijk.
dinsdag 7 februari 2012 om 19:18
quote:Jorina schreef op 07 februari 2012 @ 18:44:
Ik ben tijdenlang de jongste geweest bij voorgaande werkgevers, was 23 toen ik bedrijfsleider werd van een grote kledingwinkel.
Was er juist trots op dat ik zo jong, al zo veel had bereikt, en denk dat ik daarom misschien niet zo'n last had van het idee dat collega's me minder serieus zouden nemen.
Waarom laat je je offertes trouwens nakijken door een collega waar van je weer dat ze altijd kritiek heeft op je werk?Tsja, daar kan ik nu eenmaal niet omheen. Ik doe vaak assisterend werk voor mijn collega's. Zo'n offerte moet dan bijvoorbeeld naar haar klant dus moet automatisch eerst langs haar.
Ik ben tijdenlang de jongste geweest bij voorgaande werkgevers, was 23 toen ik bedrijfsleider werd van een grote kledingwinkel.
Was er juist trots op dat ik zo jong, al zo veel had bereikt, en denk dat ik daarom misschien niet zo'n last had van het idee dat collega's me minder serieus zouden nemen.
Waarom laat je je offertes trouwens nakijken door een collega waar van je weer dat ze altijd kritiek heeft op je werk?Tsja, daar kan ik nu eenmaal niet omheen. Ik doe vaak assisterend werk voor mijn collega's. Zo'n offerte moet dan bijvoorbeeld naar haar klant dus moet automatisch eerst langs haar.
dinsdag 7 februari 2012 om 19:24
quote:reizigster2004 schreef op 07 februari 2012 @ 18:45:
Ik ben ook al mijn hele werkzame leeftijd de jongste op kantoor. Ben nu 31 en de dichtstbijzijnde collega is 41, de rest is nog ouder. Ik heb niet echt last van bemoeienissen. Alleen mijn 41-jarige collega kan nog wel eens wat wegwuiverig doen als ik iets vertel over de kinderen. Zijn eigen dochters zijn net een paar jaar ouder dan mijn kinderen en hij is dus met alles net even een stapje verder. Maar ik vind het soms ook wel handig om hem af en toe te kunnen vragen hoe dat bij zijn kinderen ging, dus zo erg is dat ook weer niet.
We maken hier wel heel vaak leeftijdsgrapjes, zij plagen mij met dingen als: ach, daar ben jij nog veel te jong voor en ik stel wel eens voor of ik de rollator even over de drempel moet duwen voor ze etc. En daar moeten we altijd allemaal om lachen, dus dat is geen probleem voor iemand hier.
Wat jij vertelt over altijd commentaar hebben op hoe jij dingen doet, ja dat is wel lastig. Gaat het dan echt om dingen die jij anders doet dan dat ze 'horen' bij jullie of is het gewoon eigenwijzigheid van haar? In het laatste geval zou ik gewoon eens vragen waarom ze altijd zulk commentaar levert, als het helemaal geen belang heeft voor de kwaliteit van jouw werk.
Dit vind ik echt heel moeilijk om te zeggen. Ik probeer wel vaak aan te geven waarom ik iets op een bepaalde manier heb gedaan of doe, maar zij blijft altijd redelijk vast aan haar standpunt. Ik ga daar vaak geen discussie van maken en laat het dus maar bij wat het is.
Maar over privé zaken heeft ze vaak ook een (tegendraadse) mening en dat vind ik nog erger. Als ik op mijn werk vertel over ons nieuwe huis dan wil ik net zo serieus genomen worden als andere collega's. Die collega's zeggen dan vaak van ooh, heb je daar allemaal geld voor of ach, ga toch eerst eens op een huurflatje/kamer beginnen, etc.
Ik kan me ook altijd heel veel aantrekken van zulke opmerkingen. Niet slim maar het zijn juist ook collega's die allemaal veel met me hebben. Het kan dus zo weer omslaan en het merendeel van de tijd heb ik dus wél leuke collega's. Maar over zulke zaken praten ze me dus een beetje "klein".....
Ik ben ook al mijn hele werkzame leeftijd de jongste op kantoor. Ben nu 31 en de dichtstbijzijnde collega is 41, de rest is nog ouder. Ik heb niet echt last van bemoeienissen. Alleen mijn 41-jarige collega kan nog wel eens wat wegwuiverig doen als ik iets vertel over de kinderen. Zijn eigen dochters zijn net een paar jaar ouder dan mijn kinderen en hij is dus met alles net even een stapje verder. Maar ik vind het soms ook wel handig om hem af en toe te kunnen vragen hoe dat bij zijn kinderen ging, dus zo erg is dat ook weer niet.
We maken hier wel heel vaak leeftijdsgrapjes, zij plagen mij met dingen als: ach, daar ben jij nog veel te jong voor en ik stel wel eens voor of ik de rollator even over de drempel moet duwen voor ze etc. En daar moeten we altijd allemaal om lachen, dus dat is geen probleem voor iemand hier.
Wat jij vertelt over altijd commentaar hebben op hoe jij dingen doet, ja dat is wel lastig. Gaat het dan echt om dingen die jij anders doet dan dat ze 'horen' bij jullie of is het gewoon eigenwijzigheid van haar? In het laatste geval zou ik gewoon eens vragen waarom ze altijd zulk commentaar levert, als het helemaal geen belang heeft voor de kwaliteit van jouw werk.
Dit vind ik echt heel moeilijk om te zeggen. Ik probeer wel vaak aan te geven waarom ik iets op een bepaalde manier heb gedaan of doe, maar zij blijft altijd redelijk vast aan haar standpunt. Ik ga daar vaak geen discussie van maken en laat het dus maar bij wat het is.
Maar over privé zaken heeft ze vaak ook een (tegendraadse) mening en dat vind ik nog erger. Als ik op mijn werk vertel over ons nieuwe huis dan wil ik net zo serieus genomen worden als andere collega's. Die collega's zeggen dan vaak van ooh, heb je daar allemaal geld voor of ach, ga toch eerst eens op een huurflatje/kamer beginnen, etc.
Ik kan me ook altijd heel veel aantrekken van zulke opmerkingen. Niet slim maar het zijn juist ook collega's die allemaal veel met me hebben. Het kan dus zo weer omslaan en het merendeel van de tijd heb ik dus wél leuke collega's. Maar over zulke zaken praten ze me dus een beetje "klein".....
dinsdag 7 februari 2012 om 19:52
Ik ben nu 21 over 1-2 jaar verwacht ik ook om fulltime aan het werk te gaan, heb nu wel een bijbaan waarbij ik ook een van de jongste ben. Ik heb inmiddels geleerd om niet alles te delen met collega´s. Ik heb 2, 3 collega´s waarmee ik het wel eens heb over mijn priveleven, maar daar blijft het dan ook bij.
Soms merk ik dat mensen naar mijn priveleven vragen gewoon omdat ze niets te doen hebben en lekker willen kletsen (om daarna er over te roddelen). Ik hou het dan gewoon kort en vertel niet te veel, dat zijn ook van die mensen aan wie je beter niet te veel kunt vertellen.
Soms merk ik dat mensen naar mijn priveleven vragen gewoon omdat ze niets te doen hebben en lekker willen kletsen (om daarna er over te roddelen). Ik hou het dan gewoon kort en vertel niet te veel, dat zijn ook van die mensen aan wie je beter niet te veel kunt vertellen.
dinsdag 7 februari 2012 om 20:53
Toen ik begon met werken was ik 23 en ook de jongste in onze ploeg, in de kinderopvang. De jongste na mij was al 10 jaar ouder.
Aangezien ik naast mijn werk een studie deed heb ik me ook vrij lang als 'jongste' gedragen, met verhalen uit het studentenleven.
Mijn mannelijke collega's noemden mij vaak 'kuikentje' en van hun kon ik het hebben. Ze zaten vooral elkaar vaak te sarren. De een was precies een dag ouder dan de ander, dus de grapjes als 'wacht maar tot je zo oud bent als ik' en dergelijke speelden vooral tussen hen.
Ik heb me nooit laten beïnvloeden door het jonger zijn. Wel heb ik gebruikt gemaakt van de ervaring van een aantal van hen om zelf meer ervaring op te doen. Maar ach, ik val nu regelmatig in op een babygroep en dan werk ik met een meisje van 22. Ook al ben ik nu ruim 10 jaar ouder, zij heeft de ervaring, dus daar leer ik van.
Aangezien ik naast mijn werk een studie deed heb ik me ook vrij lang als 'jongste' gedragen, met verhalen uit het studentenleven.
Mijn mannelijke collega's noemden mij vaak 'kuikentje' en van hun kon ik het hebben. Ze zaten vooral elkaar vaak te sarren. De een was precies een dag ouder dan de ander, dus de grapjes als 'wacht maar tot je zo oud bent als ik' en dergelijke speelden vooral tussen hen.
Ik heb me nooit laten beïnvloeden door het jonger zijn. Wel heb ik gebruikt gemaakt van de ervaring van een aantal van hen om zelf meer ervaring op te doen. Maar ach, ik val nu regelmatig in op een babygroep en dan werk ik met een meisje van 22. Ook al ben ik nu ruim 10 jaar ouder, zij heeft de ervaring, dus daar leer ik van.
dinsdag 7 februari 2012 om 22:11
Ik ben met 25 de jongste op de afdeling. Door hard te werken en initiatief te nemen, ben ik binnen een jaar van uitzendkracht, naar vast contract en nu een leidinggevende functie gegaan.
Ik kleed me netjes (naar de functie die ik wenste) en houd mijn privéleven voor mezelf. Ik vertel soms wel eens wat anekdotes, maar hou het daar ook bij. Mijn collega's accepteer ik niet op Facebook, dus al het spannende wat ik daar post blijft binnen mijn vriendengroep.
Mijn team is blij dat ik nu officieel hun leidinggevende ben. Al is er een iemand jaloers, maar je kunt nooit iedereen te vriend houden. Dat hoeft ook niet. Het zijn tenslotte collega's.
Ik kleed me netjes (naar de functie die ik wenste) en houd mijn privéleven voor mezelf. Ik vertel soms wel eens wat anekdotes, maar hou het daar ook bij. Mijn collega's accepteer ik niet op Facebook, dus al het spannende wat ik daar post blijft binnen mijn vriendengroep.
Mijn team is blij dat ik nu officieel hun leidinggevende ben. Al is er een iemand jaloers, maar je kunt nooit iedereen te vriend houden. Dat hoeft ook niet. Het zijn tenslotte collega's.
dinsdag 7 februari 2012 om 22:17
Deels is dat zeker herkenbaar. Niet blij zijn voor je als je iets nieuws hebt of gaat kopen. En er commentaar op hebben. Ik heb vaak genoeg gedacht, het gaat er in dit bedrijf om wie is het zieligst, wie heeft het het slechts. Sommige dingen vertelde ik ook niet meer, ze waren toch nooit enthousiast. Als ik gelukkig met iets was, kreeg ik altijd een rot reactie of het nou ging over mijn nieuwe broek of over mijn nieuwe auto. En ja dat waren ook oudere werknemers en mijn baas.
dinsdag 14 februari 2012 om 08:19
Hoi. Ik ben ook de jongste op het werk en ik merk inderdaad dat ik niet altijd serieus word behandeld. Ik ben nu 27, maar zie er voor mijn leeftijd nog jonger uit. Mensen schatten mij vaak rond de 22 / 23, ook al draag ik make-up. Bij collega's is het niet zo erg, die weten wel hoe ik mijn werk doe. Klanten nemen mijn advies niet altijd makkelijk aan, terwijl ze dat van mijn oudere collega's wel doen. Dat is soms vervelend, omdat ik dan niet kan laten zien dat ik wel de ervaring en kennis heb. Als ik klanten aan de telefoon krijg, is dit trouwens een stuk minder. Zeker als ik een wat lagere stem opzet.
Ik denk dat je je het beste niet te veel van aan moet trekken en je moet je zeker niet minder voelen, of je heel erg proberen te bewijzen. Je doet hetzelfde werk, je doet het even goed en als er wat aan te merken is op je werkwijze, dan vind ik dat je werkgever degene is die je daarop kan wijzen, en ik vind ook dat je dat op een nette manier best kunt zeggen. Succes!
Ik denk dat je je het beste niet te veel van aan moet trekken en je moet je zeker niet minder voelen, of je heel erg proberen te bewijzen. Je doet hetzelfde werk, je doet het even goed en als er wat aan te merken is op je werkwijze, dan vind ik dat je werkgever degene is die je daarop kan wijzen, en ik vind ook dat je dat op een nette manier best kunt zeggen. Succes!
dinsdag 14 februari 2012 om 08:25
Ik ben ook de jongste binnen het team. Ik ben met 22 begonnen, HBO afgerond en daarna direct aan de slag gegaan. Mijn directe collega is een half jaartje ouder en we vinden wel aansluiting bij elkaar.
We worden wel als de jonkies behandeld, maar ook dat heeft z'n voordelen. We worden in veel zaken betrokken, ze willen ons veel leren en af en toe worden we wat bemoederd, aan de hand genomen en gecorrigeerd, maar dat hoort er voor mijn gevoel bij.
Ik vind het wel prettig de jongste van het team te zijn. Ik zie meer voordelen dan nadelen op dit moment.
We worden wel als de jonkies behandeld, maar ook dat heeft z'n voordelen. We worden in veel zaken betrokken, ze willen ons veel leren en af en toe worden we wat bemoederd, aan de hand genomen en gecorrigeerd, maar dat hoort er voor mijn gevoel bij.
Ik vind het wel prettig de jongste van het team te zijn. Ik zie meer voordelen dan nadelen op dit moment.
