Werk & Studie
alle pijlers
Kei leuk een nieuwe baan, maar zó bang voor fouten!
maandag 31 mei 2010 om 22:27
Ik prijs mezelf kei gelukkig dat ik - geheel tegen mijn verwachting in - redelijk snel en gemakkelijk een baan heb gevonden enkele weekjes geleden. Door een ongelukkige, helaas blijvende blessure is het in een heel ander vakgebied dan waar ik voor geleerd heb. Toch denk ik dat dit werk ook erg goed bij me past en, doordat ik uit een totaal andere hoek kom, ook de komende tijd zeker genoeg uitdagingen zal bieden. MAAR: juist dát maakt me zo enorm onzeker! Veel dingen weet ik nog niet en ik heb van een hoop zaken nog lang niet de kennis die collega's wel hebben. Daardoor maak ik ook nog al eens fouten, of weet ik iets niet helemaal als het wel al een keertje is uitgelegd. Ik baal enorm als ik iets niet weet, of als ik iets fout doe bij bijvoorbeeld de kassa. Mijn baas maakt er (nog?) geen probleem van, hij komt dan rustig vertellen wat ik verkeerd heb gedaan, of hoe iets eigenlijk zou moeten, maar ik kan op dat moment echt door de grond zakken. Zeker als het iets is wat als eens gezegd is maar ik door alle nieuwe info ben vergeten. De eerste weken vond ik dat gevoel normaal, maar ik werk er nu al bijna 2 maanden en blijf dit onzekere gevoel houden. Sterker nog, het wordt alleen maar erger!
Ik lees me suf thuis, zoek veel op het internet voor informatie en hou de hele dag mijn oren en ogen goed open om maar zoveel mogelijk 'nieuws' op te nemen. Ik slaap er zelfs slecht van omdat ik blijf malen wat anders moest, wat ik verkeerd heb gedaan en hoe stom ik me daar dan wel niet over voel. Zelfs in mijn dromen komt het terug (niet zelden word ik bezweet en met een kloppend hart wakker) en op mijn vrije dagen denk ik vaak aan mijn nieuwe werk.
Wat een leuke, nieuwe uitdaging had moeten zijn geeft me nu een heel verdrietig, onzeker gevoel. Ik wil het zo graag goed doen en voel me nu vaak stom omdat ik dingen nog niet weet/verkeerd doe. Ik ben zelfs een beetje bang voor de toekomst omdat ik zoveel nog moet leren en nu al opzie tegen de fouten die ik ongetwijfeld nog ga maken.
Is dit normaal en hoort het gewoon bij het hebben van een nieuwe baan, of is dit niet helemaal gezond? Zo nee: heeft iemand tips om hiermee om te gaan? Het werk bevalt me goed, de sfeer is leuk en de collega's gezellig. Hoe kan het dan toch dat ik zo bang ben om te falen? En, sorry voor het lange verhaal. Het lucht in ieder geval op!
Ik lees me suf thuis, zoek veel op het internet voor informatie en hou de hele dag mijn oren en ogen goed open om maar zoveel mogelijk 'nieuws' op te nemen. Ik slaap er zelfs slecht van omdat ik blijf malen wat anders moest, wat ik verkeerd heb gedaan en hoe stom ik me daar dan wel niet over voel. Zelfs in mijn dromen komt het terug (niet zelden word ik bezweet en met een kloppend hart wakker) en op mijn vrije dagen denk ik vaak aan mijn nieuwe werk.
Wat een leuke, nieuwe uitdaging had moeten zijn geeft me nu een heel verdrietig, onzeker gevoel. Ik wil het zo graag goed doen en voel me nu vaak stom omdat ik dingen nog niet weet/verkeerd doe. Ik ben zelfs een beetje bang voor de toekomst omdat ik zoveel nog moet leren en nu al opzie tegen de fouten die ik ongetwijfeld nog ga maken.
Is dit normaal en hoort het gewoon bij het hebben van een nieuwe baan, of is dit niet helemaal gezond? Zo nee: heeft iemand tips om hiermee om te gaan? Het werk bevalt me goed, de sfeer is leuk en de collega's gezellig. Hoe kan het dan toch dat ik zo bang ben om te falen? En, sorry voor het lange verhaal. Het lucht in ieder geval op!
maandag 31 mei 2010 om 22:45
Probeer het eens wat meer los te laten. Iedereen maakt fouten en iedereen is wel onzeker in het begin bij een nieuwe baan. Het moet echter niet je leven gaan beheersen en jou ongelukkig gaan stemmen.
Je geeft aan : Het werk bevalt me goed, de sfeer is leuk en de collega's gezellig.
Dat is erg positief allemaal. Richt je op die positieve dingen.
Het komt vast goed!
Je geeft aan : Het werk bevalt me goed, de sfeer is leuk en de collega's gezellig.
Dat is erg positief allemaal. Richt je op die positieve dingen.
Het komt vast goed!
maandag 31 mei 2010 om 22:51
maandag 31 mei 2010 om 23:00
Zoomix, fijn dat je die mogelijkheid hebt. Probeer jezelf niet te veel te overvoeren met een massa aan nieuwe informatie. Hak het in stukjes, en vraag aan je baas of je een soort van coach aangewezen kunt krijgen die jij kunt inschakelen als vraagbaak.
Heel fijn dat je zo'n leuke baan hebt gevonden! Ik sluit me aan bij Lizzelientje, geniet vooral ook van de positieve dingen.
Heel fijn dat je zo'n leuke baan hebt gevonden! Ik sluit me aan bij Lizzelientje, geniet vooral ook van de positieve dingen.
maandag 31 mei 2010 om 23:11
Zoomix, je legt de lat wel erg hoog!
Voor je zelf kun je nu misschien het volgende doen, om jezelf 's avonds rust te geven:
ga na elke werkdag thuis (of nog op je werk) zitten met een schriftje. Schrijf in maximaal 10 minuten alles op wat goed ging, wat verkeerd ging én wat je hebt geleerd die dag. Met het sluiten van dat schriftje sluit je je werkdag af en kun je rustig naar huis.
De volgende ochtend kun je de aantekeningen nog even doorkijken en proberen die punten die dag beter te doen!
Voor je zelf kun je nu misschien het volgende doen, om jezelf 's avonds rust te geven:
ga na elke werkdag thuis (of nog op je werk) zitten met een schriftje. Schrijf in maximaal 10 minuten alles op wat goed ging, wat verkeerd ging én wat je hebt geleerd die dag. Met het sluiten van dat schriftje sluit je je werkdag af en kun je rustig naar huis.
De volgende ochtend kun je de aantekeningen nog even doorkijken en proberen die punten die dag beter te doen!
maandag 31 mei 2010 om 23:14
maandag 31 mei 2010 om 23:15
quote:Notebook schreef op 31 mei 2010 @ 23:14:
Vertrouw op jezelf, je bent nu zo ver gekomen dat je de baan hebt, geef jezelf de kans om erin te groeien.
Let ook op je ontspanning, je moet het op vrije momenten ook los kunnen laten.
Heel veel succes! En laat over een half jaar even weten hoe het met je in deze baan gaat. Haha, thanks dat zal ik doen.
Vertrouw op jezelf, je bent nu zo ver gekomen dat je de baan hebt, geef jezelf de kans om erin te groeien.
Let ook op je ontspanning, je moet het op vrije momenten ook los kunnen laten.
Heel veel succes! En laat over een half jaar even weten hoe het met je in deze baan gaat. Haha, thanks dat zal ik doen.
maandag 31 mei 2010 om 23:38
Een vraag tussendoor: hoe ga je om met hulp vragen als je iets lastig vindt? Wanneer er bij mij op het werk mensen worden ingewerkt worden fouten doorgaans redelijk eenvoudig vergeven als je het de volgende keer wel goed uitvoert. Wat veel lastiger ligt is is het verkeerd doen van dingen die je makkelijk zou kunnen vragen. Niemand rekent erop dat iemand in een keer alles weet (zeker zonder ervaring op het vakgebied), maak je daar geen zorgen om. Je lijkt wel inzet te tonen meer te leren in elk geval, dat is positief.
maandag 31 mei 2010 om 23:48
dinsdag 1 juni 2010 om 00:36
Hoi Zoomix,
Je kunt het ook omdraaien: je hebt nog weinig achtergrond op dit vakgebied, maar blijkbaar zien ze toch iets in je, anders hadden ze je niet aangenomen. Een groot compliment dus! Dat je de achtergrond nog mist geeft je een excuus om veel te vragen, en daarmee laat je zien dat je belangstelling hebt en gedreven bent. Inderdaad aan het eind van de dag (of binnen een andere periode) een aantekeningenboekje te pakken en de belangrijkste dingen op te schrijven werkt hartstikke goed. En je toont zo te zien veel inzet, en bent bereid om veel te leren van je collega's en dat is hartstikke goed! Niet te streng voor jezelf zijn!
Tja, en nu dat zelf ook nog leren Valt niet mee soms, maar het hielp bij mij wel om over mijn onzekerheden te praten met mijn leidinggevende. Ik maakte me ook erg druk (wil onbewust, toch altijd de 'beste werknemer ooit' worden) en hij verklaarde doodleuk dat hij vond dat je minstens 5 jaar nodig hebt om mijn vak in de praktijk goed te leren. Dat was wel een eye-opener.
Je kunt het ook omdraaien: je hebt nog weinig achtergrond op dit vakgebied, maar blijkbaar zien ze toch iets in je, anders hadden ze je niet aangenomen. Een groot compliment dus! Dat je de achtergrond nog mist geeft je een excuus om veel te vragen, en daarmee laat je zien dat je belangstelling hebt en gedreven bent. Inderdaad aan het eind van de dag (of binnen een andere periode) een aantekeningenboekje te pakken en de belangrijkste dingen op te schrijven werkt hartstikke goed. En je toont zo te zien veel inzet, en bent bereid om veel te leren van je collega's en dat is hartstikke goed! Niet te streng voor jezelf zijn!
Tja, en nu dat zelf ook nog leren Valt niet mee soms, maar het hielp bij mij wel om over mijn onzekerheden te praten met mijn leidinggevende. Ik maakte me ook erg druk (wil onbewust, toch altijd de 'beste werknemer ooit' worden) en hij verklaarde doodleuk dat hij vond dat je minstens 5 jaar nodig hebt om mijn vak in de praktijk goed te leren. Dat was wel een eye-opener.
dinsdag 1 juni 2010 om 08:26
quote:Zoomix schreef op 01 juni 2010 @ 08:16:
Haha Irene81, herkenbaar. Ik heb dan ook heel erg de drang om te bewijzen dat ik écht inzicht heb, écht hard wil werken, écht bereid ben om te leren etc etc. Soms word ik doodmoe van mezelf!
Ik heb op dit moment ook een (nieuwe) collega die ook de drang heeft om zich te bewijzen. Ze trekt heel veel naar zich toe en doordat ze alles zo snel mogelijk gedaan wil hebben, maakt ze fouten. Geen grote of ingrijpende fouten maar toch. En wanneer ze hiermee geconfronteerd wordt of zelf achterkomt, dan lacht ze het weg of (erger nog) blijft heel eigenwijs beweren dat zij het toch echt goed heeft gedaan en dat er dan wel iets anders aan de hand moet zijn, waardoor zij die fout maakte.
Wat ik denk dat je moet doen (en wat ik ook mijn collega heb geadviseerd) is om "gewoon" te ontspannen. Doe één ding tegelijk en probeer dat goed te doen. Alle begin is moeilijk en je kunt maar beter een langzame start hebben, waarbij je het begrip van je collega's/baas hebt dat je het allemaal nog moet leren. Dan dat je als een speer aan de gang gaat, alles tegelijk wilt doen en weten, je collega's/baas het idee geeft dat je het allemaal wel weet, waarna je continue steken laat vallen.
Haha Irene81, herkenbaar. Ik heb dan ook heel erg de drang om te bewijzen dat ik écht inzicht heb, écht hard wil werken, écht bereid ben om te leren etc etc. Soms word ik doodmoe van mezelf!
Ik heb op dit moment ook een (nieuwe) collega die ook de drang heeft om zich te bewijzen. Ze trekt heel veel naar zich toe en doordat ze alles zo snel mogelijk gedaan wil hebben, maakt ze fouten. Geen grote of ingrijpende fouten maar toch. En wanneer ze hiermee geconfronteerd wordt of zelf achterkomt, dan lacht ze het weg of (erger nog) blijft heel eigenwijs beweren dat zij het toch echt goed heeft gedaan en dat er dan wel iets anders aan de hand moet zijn, waardoor zij die fout maakte.
Wat ik denk dat je moet doen (en wat ik ook mijn collega heb geadviseerd) is om "gewoon" te ontspannen. Doe één ding tegelijk en probeer dat goed te doen. Alle begin is moeilijk en je kunt maar beter een langzame start hebben, waarbij je het begrip van je collega's/baas hebt dat je het allemaal nog moet leren. Dan dat je als een speer aan de gang gaat, alles tegelijk wilt doen en weten, je collega's/baas het idee geeft dat je het allemaal wel weet, waarna je continue steken laat vallen.
dinsdag 1 juni 2010 om 08:50
Hoi Zoomix,
Ik kan me voorstellen dat je in het begin je voelt zoals je je voelt. Ik kan me ook voorstellen dat het wellicht wordt gevoed door de angst om weer terug bij af te zijn (sollicitatieproces) en dat zorgt voor extra spanning.
Ik heb al een hoop goede adviezen gelezen, die jij ook ter harte wilt nemen. Maar probeer nou eens echt te genieten van deze inwerkperiode. Anno 2010 is de bedrijfsverwachting van een nieuwe medewerker, dat hij/zij "pas" na 9mnd of 12mnd volledig operationeel is. Dus je hebt nog lekker de tijd, neem ze ook. Je hebt al een notitieblokje, bestudeer die als je kunt, pak de taken die voor jouw smaak wat minder vlot gingen nog eens op als je "even" niets te doen hebt. Als je dan opnieuw vragen hebt, ga dan naar een van je collega's of naar je afdelingshoofd en geef aan: ik ben even bezig om dit opnieuw te doen, doordat het de eerste paar keren minder vlot ging, begrijp ik goed dat ik het zo en zo moet doen? En dan krijg je altijd positieve feedback en zal bij een beoordeling worden aangegeven, dat ze erg content zijn met je manier om dingen op te pakken en je eigen te maken doordat je zelf initiatieven neemt. Dat zal iedereen alleen als positief ervaren. Jij mag ze nu vragen stellen, dat moet je zelf. Hoe anders kun je aan hen verwachting gaan voldoen? Tenzij je een werkgever hebt die daar niet voor open staat, dan zit je niet op je plek.... Echter kan ik me dat niet voorstellen, omdat je heel enthousiast overkomt. Wat overigens ook een kracht van jezelf is.
Geniet van deze periode, schrijf zo veel mogelijk op, observeer je collega's, ga er een naast zitten en kijk mee, neem initiatief om dingen op te pakken als je tijd hebt die je nog niet helemaal onder de knie hebt. Schoom niet, vraag altijd!!
Vergeet niet, dat in een organisatie iedereen op gegeven zijn eigen werkwijze erop na houdt. Pak eens de procedures en werkomschrijving bij. Houd die naast die uitleg van je collega's. Wat valt je op? Tegenstrijdigheden? Maak dit bespreekbaar bij je afdelingshoofd en je zult zien: je bent geslaagd binnen de verwachtingspatroon......
Groetjes,
Ik kan me voorstellen dat je in het begin je voelt zoals je je voelt. Ik kan me ook voorstellen dat het wellicht wordt gevoed door de angst om weer terug bij af te zijn (sollicitatieproces) en dat zorgt voor extra spanning.
Ik heb al een hoop goede adviezen gelezen, die jij ook ter harte wilt nemen. Maar probeer nou eens echt te genieten van deze inwerkperiode. Anno 2010 is de bedrijfsverwachting van een nieuwe medewerker, dat hij/zij "pas" na 9mnd of 12mnd volledig operationeel is. Dus je hebt nog lekker de tijd, neem ze ook. Je hebt al een notitieblokje, bestudeer die als je kunt, pak de taken die voor jouw smaak wat minder vlot gingen nog eens op als je "even" niets te doen hebt. Als je dan opnieuw vragen hebt, ga dan naar een van je collega's of naar je afdelingshoofd en geef aan: ik ben even bezig om dit opnieuw te doen, doordat het de eerste paar keren minder vlot ging, begrijp ik goed dat ik het zo en zo moet doen? En dan krijg je altijd positieve feedback en zal bij een beoordeling worden aangegeven, dat ze erg content zijn met je manier om dingen op te pakken en je eigen te maken doordat je zelf initiatieven neemt. Dat zal iedereen alleen als positief ervaren. Jij mag ze nu vragen stellen, dat moet je zelf. Hoe anders kun je aan hen verwachting gaan voldoen? Tenzij je een werkgever hebt die daar niet voor open staat, dan zit je niet op je plek.... Echter kan ik me dat niet voorstellen, omdat je heel enthousiast overkomt. Wat overigens ook een kracht van jezelf is.
Geniet van deze periode, schrijf zo veel mogelijk op, observeer je collega's, ga er een naast zitten en kijk mee, neem initiatief om dingen op te pakken als je tijd hebt die je nog niet helemaal onder de knie hebt. Schoom niet, vraag altijd!!
Vergeet niet, dat in een organisatie iedereen op gegeven zijn eigen werkwijze erop na houdt. Pak eens de procedures en werkomschrijving bij. Houd die naast die uitleg van je collega's. Wat valt je op? Tegenstrijdigheden? Maak dit bespreekbaar bij je afdelingshoofd en je zult zien: je bent geslaagd binnen de verwachtingspatroon......
Groetjes,
dinsdag 1 juni 2010 om 12:15
vrijdag 4 juni 2010 om 11:59
Hier gaat een lange post volgen.
Jaren werkte ik als administratief bediende. Toen werd ik zwanger en kreeg een postnatale depressie met een heel lange nasleep.
Uiteindelijk ben ik iets heel anders gaan doen sinds dinsdag, nl werken als bejaardenhelpster. Maar ik voel me heel erg onzeker. Krijg heel weinig info, en rare blikken als ik iets vraag.
Bovenop komt nog dat ik echt niet had ingeschat dat ik dingen moest gaan doen waar ik niet goed in ben. Ben geen huishoudwonder, ben geen beautywonder, dus als er nagels moeten gelakt worden heb ik een probleem.
Mij al dagen slecht gevoeld en vandaag kon ik het niet meer voor mezelf houden en heb ik mijn leidinggevende aangesproken. Ze vind dat ik moet beslissen dat ik ermee stop of niet. En merkt ook dat ik heel gestresst rondloop, omdat ik ontzettend veel faalangst heb. En ook dat ik nogal terughoudend ben als het op lichaamscontact aankomt. vb vind het lastig om iemand naar het toilet te laten gaan, etc.
Langs de andere kant merkt ze wel dat het contact met de bejaarden daar heel goedloopt. En heb haar ook aangegeven dat ik er wel naar zou uitkijken om animatie te geven. Maar ze vind als ik voor de baan ga ik de verantwoordelijkheid op de mensen moet kunnen dragen ook.
Ik voel me hopeloos. Als ze willen eindigen willen ze een onderling akkoord. Maar dat gaat niet want dan krijg ik geen ww. Als ik geen ontslag krijg tijdens mijn proefperiode dan moet ik het nog een jaar volhouden.
Ik mocht vandaag kiezen of ik ginds bleef of ik naar huis ging om het rustig te overdenken. Heb gekozen voor het laatste. Maar ben bang dat ik de uitkomst nog niet weet maandag ...
Iemand wat raad? ps ben van Belgie.
Jaren werkte ik als administratief bediende. Toen werd ik zwanger en kreeg een postnatale depressie met een heel lange nasleep.
Uiteindelijk ben ik iets heel anders gaan doen sinds dinsdag, nl werken als bejaardenhelpster. Maar ik voel me heel erg onzeker. Krijg heel weinig info, en rare blikken als ik iets vraag.
Bovenop komt nog dat ik echt niet had ingeschat dat ik dingen moest gaan doen waar ik niet goed in ben. Ben geen huishoudwonder, ben geen beautywonder, dus als er nagels moeten gelakt worden heb ik een probleem.
Mij al dagen slecht gevoeld en vandaag kon ik het niet meer voor mezelf houden en heb ik mijn leidinggevende aangesproken. Ze vind dat ik moet beslissen dat ik ermee stop of niet. En merkt ook dat ik heel gestresst rondloop, omdat ik ontzettend veel faalangst heb. En ook dat ik nogal terughoudend ben als het op lichaamscontact aankomt. vb vind het lastig om iemand naar het toilet te laten gaan, etc.
Langs de andere kant merkt ze wel dat het contact met de bejaarden daar heel goedloopt. En heb haar ook aangegeven dat ik er wel naar zou uitkijken om animatie te geven. Maar ze vind als ik voor de baan ga ik de verantwoordelijkheid op de mensen moet kunnen dragen ook.
Ik voel me hopeloos. Als ze willen eindigen willen ze een onderling akkoord. Maar dat gaat niet want dan krijg ik geen ww. Als ik geen ontslag krijg tijdens mijn proefperiode dan moet ik het nog een jaar volhouden.
Ik mocht vandaag kiezen of ik ginds bleef of ik naar huis ging om het rustig te overdenken. Heb gekozen voor het laatste. Maar ben bang dat ik de uitkomst nog niet weet maandag ...
Iemand wat raad? ps ben van Belgie.
vrijdag 4 juni 2010 om 12:30
Hoi Witchke55
Vind je de nieuwe baan zelf wel erg leuk? Is dit graag wat je zelf wil?
Als je hier volmondig ja op kan zeggen, maar twijfelt door de onzekerheid, is het misschien belangrijk om niet op te geven en desnoods voor je faalangst hulp te zoeken bij een goede psycholoog. Die kan jou leren om hier beter mee om te gaan en/of dit te overwinnen.
Als je ermee stopt om die reden, dan blijft je onderliggende probleem en als je weer gaat starten met een nieuwe baan, krijg je er misschien weer last van.
Als je de baan niet leuk genoeg vind, zou ik me gaan oriënteren op wat je wel echt wil.
Veel succes en weet dat je echt niet de enige bent met dit probleem. Hopelijk voel je je wat minder hopeloos. Probeer ook te genieten van de dingen die wel goed gaan (op je werk).
Vind je de nieuwe baan zelf wel erg leuk? Is dit graag wat je zelf wil?
Als je hier volmondig ja op kan zeggen, maar twijfelt door de onzekerheid, is het misschien belangrijk om niet op te geven en desnoods voor je faalangst hulp te zoeken bij een goede psycholoog. Die kan jou leren om hier beter mee om te gaan en/of dit te overwinnen.
Als je ermee stopt om die reden, dan blijft je onderliggende probleem en als je weer gaat starten met een nieuwe baan, krijg je er misschien weer last van.
Als je de baan niet leuk genoeg vind, zou ik me gaan oriënteren op wat je wel echt wil.
Veel succes en weet dat je echt niet de enige bent met dit probleem. Hopelijk voel je je wat minder hopeloos. Probeer ook te genieten van de dingen die wel goed gaan (op je werk).
