keuzestress
zondag 7 oktober 2018 om 20:43
Ik was er helemaal van overtuigd dat ik een andere baan wilde. Na 2 jaar weg op mijn huidige werkplek. Zeker te weten.
Dus ik sloeg druk aan het solliciteren. In mijn vakgebied is heel veel werk. Dus ik heb al best wat uitnodigingen voor gesprekken gehad. Aanstaande woensdag ook weer één.
maar ineens weet ik het allemaal niet meer. De twijfel slaat toe. Ga ik het op een andere werkplek ook wel leuk vinden? Ik dacht dat ik mijn werk helemaal beu was, maar ineens vind ik het toch wel weer leuk. En ik ben bang dat ik mijn collega's ga missen. etc. etc.
Ik voel me ineens heel rot en weet niet meer wat te doen. Het liefst zou ik onder een deken kruipen en nergens meer over nadenken.
Wat nu? heeft iemand dit ook wel eens meegemaakt?
Dus ik sloeg druk aan het solliciteren. In mijn vakgebied is heel veel werk. Dus ik heb al best wat uitnodigingen voor gesprekken gehad. Aanstaande woensdag ook weer één.
maar ineens weet ik het allemaal niet meer. De twijfel slaat toe. Ga ik het op een andere werkplek ook wel leuk vinden? Ik dacht dat ik mijn werk helemaal beu was, maar ineens vind ik het toch wel weer leuk. En ik ben bang dat ik mijn collega's ga missen. etc. etc.
Ik voel me ineens heel rot en weet niet meer wat te doen. Het liefst zou ik onder een deken kruipen en nergens meer over nadenken.
Wat nu? heeft iemand dit ook wel eens meegemaakt?
zondag 7 oktober 2018 om 22:14
Ik vind het niet abnormaal dat je na 2 jaar gehecht bent hoor.
Ik werk nu sinds een jaar ergens nieuw en toen de collega waarmee ik was gestart ontslag nam ben ik echt beginnen huilen op het werk.
Ik hecht me snel aan collega's.
Ik ben 30 (als 87 je geboortejaar is zijn we dus even oud), en ik heb al heel erg veel van job gewisseld.
Meestal krijg ik na 3 jaar zo het gevoel van dit ken ik nu wel en wil een nieuwe uitdaging.
Op de vorige jobs was het nooit mogelijk om van functie te veranderen.
In dit bedrijf zie ik mezelf wel langer blijven omdat ze erg veel doen voor hun personeel en ook veel doorgroeimogelijkheden geven.
Heb aan mijn rechtstreeks bazin ook aangegeven dat ik dat op termijn zie zitten.
Misschien kan je eens horen op je huidige job of zij je aan een ander project kunnen laten werken of dergelijke.
Nu heb je fijne collega's en dat is ook veel waard vind ik.
Maar het gesprek kan je sowieso wel doen, je voelt meteen wel of dat iets voor je is of niet dan.
Laat woensdag even op je afkomen en pas nadien moet je weer denken aan het dilemma.
Ik werk nu sinds een jaar ergens nieuw en toen de collega waarmee ik was gestart ontslag nam ben ik echt beginnen huilen op het werk.
Ik hecht me snel aan collega's.
Ik ben 30 (als 87 je geboortejaar is zijn we dus even oud), en ik heb al heel erg veel van job gewisseld.
Meestal krijg ik na 3 jaar zo het gevoel van dit ken ik nu wel en wil een nieuwe uitdaging.
Op de vorige jobs was het nooit mogelijk om van functie te veranderen.
In dit bedrijf zie ik mezelf wel langer blijven omdat ze erg veel doen voor hun personeel en ook veel doorgroeimogelijkheden geven.
Heb aan mijn rechtstreeks bazin ook aangegeven dat ik dat op termijn zie zitten.
Misschien kan je eens horen op je huidige job of zij je aan een ander project kunnen laten werken of dergelijke.
Nu heb je fijne collega's en dat is ook veel waard vind ik.
Maar het gesprek kan je sowieso wel doen, je voelt meteen wel of dat iets voor je is of niet dan.
Laat woensdag even op je afkomen en pas nadien moet je weer denken aan het dilemma.