Werk & Studie
alle pijlers
Mannen in een lagere functie
maandag 18 oktober 2010 om 14:11
Voordat ik begon aan mijn baan had ik hier nog nooit over nagedacht. Ik heb zelf een WO-diploma cum laude, daarnaast ben ik nu bezig met het behalen van een tweede master. Ik heb mannelijke collega's onder me staan, ik merk aan alles dat ze moeite hebben met mij. Ze nemen met niet serieus, ze nemen niets van me aan en doen niet hun best. Naast het gegeven dat ik een hogere functie heb ben ik ook 8 tot 15 jaar jonger dan zij.
Een mannelijke assistent is nu van mijn groep gehaald omdat hij steeds te laat kwam, zijn taken niet af had of simpelweg weigerde uit te voeren en aangaf niet gemotiveerd te zijn onder mij te werken en alleen maar zijn best wilde doen als hij dezelfde functie zou mogen uitvoeren als ik. Ik ben meerdere keren een gesprek met hem aangegaan en heb daarna aangegeven dat ik het hoger op zou aankaarten, nu is hij dus van mijn groep gehaald.
Vanochtend had ik intervisie, in deze groep zitten twee mannen die een lagere functie dan ik hebben, als zij een casus aandragen en ik mag, net als alle anderen in de groep, vragen stellen en oplossingen aandragen, dan ofwel negeren ze mij, of ze vinden alles wat ik zeg niet goed.
Ik kan best tegen kritiek en ik sta open voor discussie, maar dit vind ik echt moeilijk. Ik ben goed in mijn werk, ik heb zeer positieve functioneringsgesprekken en haal ook veel voldoening uit mijn werk. Ik twijfel dus niet aan mezelf, natuurlijk maak ook ik fouten maar over het algemeen doe ik het gewoon goed.
Herkent iemand dit? En hoe gaan jullie hier mee om?
Ik heb overigens nooit verteld over mijn studieresultaten, of mijn behaalde diploma's, omdat zij daar verder ook niets mee te maken hebben. Ik ben aangenomen op basis van mijn diploma's en ervaringen, maar zij hebben niets met mijn aanstelling te maken.
Een mannelijke assistent is nu van mijn groep gehaald omdat hij steeds te laat kwam, zijn taken niet af had of simpelweg weigerde uit te voeren en aangaf niet gemotiveerd te zijn onder mij te werken en alleen maar zijn best wilde doen als hij dezelfde functie zou mogen uitvoeren als ik. Ik ben meerdere keren een gesprek met hem aangegaan en heb daarna aangegeven dat ik het hoger op zou aankaarten, nu is hij dus van mijn groep gehaald.
Vanochtend had ik intervisie, in deze groep zitten twee mannen die een lagere functie dan ik hebben, als zij een casus aandragen en ik mag, net als alle anderen in de groep, vragen stellen en oplossingen aandragen, dan ofwel negeren ze mij, of ze vinden alles wat ik zeg niet goed.
Ik kan best tegen kritiek en ik sta open voor discussie, maar dit vind ik echt moeilijk. Ik ben goed in mijn werk, ik heb zeer positieve functioneringsgesprekken en haal ook veel voldoening uit mijn werk. Ik twijfel dus niet aan mezelf, natuurlijk maak ook ik fouten maar over het algemeen doe ik het gewoon goed.
Herkent iemand dit? En hoe gaan jullie hier mee om?
Ik heb overigens nooit verteld over mijn studieresultaten, of mijn behaalde diploma's, omdat zij daar verder ook niets mee te maken hebben. Ik ben aangenomen op basis van mijn diploma's en ervaringen, maar zij hebben niets met mijn aanstelling te maken.
maandag 18 oktober 2010 om 14:20
maandag 18 oktober 2010 om 14:25
quote:zusenzoo schreef op 18 oktober 2010 @ 14:20:
Misschien geheel onterecht maar kan het zijn dat deze mannen, die dus 15 jaar ouder zijn, lager opgeleid(? wo is gewoon wo toch, cum laude of niet), toch een stukje meer levenservaring en werkervaring hebben als jij en daardoor zich zo gedragen als ze doen?
Als die levens- en werkervaring zo ontzettend goed was geweest, hadden zij nu de baan van Topic opener. Maar dat is niet zo, zij heeft die baan gekregen. Daar moeten de heren maar mee leren leven en niet zo kinderachtig zijn.
En ja, ik herken het. Mannen die als ik het zeg, het niet aannemen, maar als m'n mannelijke partner het herhaald, wèl luisteren. En het zelfs een goed idee vinden.
Heel irritant en het haalt het bloed onder m'n nagels vandaan.
Misschien geheel onterecht maar kan het zijn dat deze mannen, die dus 15 jaar ouder zijn, lager opgeleid(? wo is gewoon wo toch, cum laude of niet), toch een stukje meer levenservaring en werkervaring hebben als jij en daardoor zich zo gedragen als ze doen?
Als die levens- en werkervaring zo ontzettend goed was geweest, hadden zij nu de baan van Topic opener. Maar dat is niet zo, zij heeft die baan gekregen. Daar moeten de heren maar mee leren leven en niet zo kinderachtig zijn.
En ja, ik herken het. Mannen die als ik het zeg, het niet aannemen, maar als m'n mannelijke partner het herhaald, wèl luisteren. En het zelfs een goed idee vinden.
Heel irritant en het haalt het bloed onder m'n nagels vandaan.
maandag 18 oktober 2010 om 14:26
Licht je leidinggevende in wat je bevindingen zijn (zonder insteek dat hij/zij het voor zou moeten oplossen), plan een overleg met de mannen in kwestie, neem de leiding, straal dat uit en gooi op tafel wat je bevindingen zijn en wat je eigenlijk van hen verwacht.
Zeggen wat je van hun gedrag vindt, maar houd het professioneel. Ook dat is leiderschap.
Geen excuses maken voor het feit dat je nu bent waar je nu bent - je hebt er immers voor geleerd en het bedrijf heeft jou in staat geacht de functie goed te kunnen uitvoeren.
Waak voor het kat & muis gedoe, want zoiets kan heel snel uit de hand lopen
Zeggen wat je van hun gedrag vindt, maar houd het professioneel. Ook dat is leiderschap.
Geen excuses maken voor het feit dat je nu bent waar je nu bent - je hebt er immers voor geleerd en het bedrijf heeft jou in staat geacht de functie goed te kunnen uitvoeren.
Waak voor het kat & muis gedoe, want zoiets kan heel snel uit de hand lopen
maandag 18 oktober 2010 om 14:28
Voel je je ook meer dan je medewerkers? Hoeveel waarde hecht je aan hun levens- en werkervaring? Misschien is het hun reactie op jouw uitstraling?
Overigens zou ik het zelf niet hebben gewaardeerd als van bovenaf een medewerker uit mijn team zou hebben gehaald. Dan zou ik hem liever zelf 'weggestuurd' hebben. Door het van bovenaf op te lossen geef je toch het verkeerde signaal af?
Overigens zou ik het zelf niet hebben gewaardeerd als van bovenaf een medewerker uit mijn team zou hebben gehaald. Dan zou ik hem liever zelf 'weggestuurd' hebben. Door het van bovenaf op te lossen geef je toch het verkeerde signaal af?
maandag 18 oktober 2010 om 14:34
quote:StabiloBoss schreef op 18 oktober 2010 @ 14:25:
[...]
Als die levens- en werkervaring zo ontzettend goed was geweest, hadden zij nu de baan van Topic opener. Maar dat is niet zo, zij heeft die baan gekregen. Daar moeten de heren maar mee leren leven en niet zo kinderachtig zijn.
En ja, ik herken het. Mannen die als ik het zeg, het niet aannemen, maar als m'n mannelijke partner het herhaald, wèl luisteren. En het zelfs een goed idee vinden.
Heel irritant en het haalt het bloed onder m'n nagels vandaan.
Niet iedere man heef die ambities en kan het gewoonweg niet eens zijn met de aanpak van zijn leidinggevende lijkt mij.
Ik zou gewoon eens investeren in een sova cursus, gewoon eens aan je baas vragen, want het kan best aan je manier van communiceren liggen.
[...]
Als die levens- en werkervaring zo ontzettend goed was geweest, hadden zij nu de baan van Topic opener. Maar dat is niet zo, zij heeft die baan gekregen. Daar moeten de heren maar mee leren leven en niet zo kinderachtig zijn.
En ja, ik herken het. Mannen die als ik het zeg, het niet aannemen, maar als m'n mannelijke partner het herhaald, wèl luisteren. En het zelfs een goed idee vinden.
Heel irritant en het haalt het bloed onder m'n nagels vandaan.
Niet iedere man heef die ambities en kan het gewoonweg niet eens zijn met de aanpak van zijn leidinggevende lijkt mij.
Ik zou gewoon eens investeren in een sova cursus, gewoon eens aan je baas vragen, want het kan best aan je manier van communiceren liggen.
maandag 18 oktober 2010 om 14:40
Ik herken het helaas te goed. En geloof met het heeft niets te maken met je opleiding o.i.d. GEwoon puur met het feit dat je een vrouw bent, en dat je jonger bent werkt (net als bij mij) ook niet echt mee.
Ik blijf gewoon constant de confrontatie aangaan, als iemand me uitdaagt loop ik daar neit voor weg. Hun hebben verantwoording aan mij af te leggen, als we het niet met elkaar eens zijn moeten zij mij weten over te halen niet ik hun. Natuurlijk probeer ik wel te luisteren en niet alleen maar koppig en eigenwijs te doen, maar bij de mannen die mij heel erg dwars zitten ben ik wel minder makkelijk.
Inmiddels weten ze hier ook dat ik niet over me heen laat lopen en ze proberen het ook steeds minder (na 3,5 jaar!!).
Ik heb wel als heel groot voordeel dat mijn directeur vierkant achter me staat, hij geeft mij alle touwjes in handen. Als ik iets op manier A wil doen, gaat hij er vanuit dat ik daar over nagedacht heb en laat hij me dat gewoon op manier A uitvoeren.
Gewoon sterk in je schoenen blijven staan dus, dan komt de rest vanzelf.
Ik blijf gewoon constant de confrontatie aangaan, als iemand me uitdaagt loop ik daar neit voor weg. Hun hebben verantwoording aan mij af te leggen, als we het niet met elkaar eens zijn moeten zij mij weten over te halen niet ik hun. Natuurlijk probeer ik wel te luisteren en niet alleen maar koppig en eigenwijs te doen, maar bij de mannen die mij heel erg dwars zitten ben ik wel minder makkelijk.
Inmiddels weten ze hier ook dat ik niet over me heen laat lopen en ze proberen het ook steeds minder (na 3,5 jaar!!).
Ik heb wel als heel groot voordeel dat mijn directeur vierkant achter me staat, hij geeft mij alle touwjes in handen. Als ik iets op manier A wil doen, gaat hij er vanuit dat ik daar over nagedacht heb en laat hij me dat gewoon op manier A uitvoeren.
Gewoon sterk in je schoenen blijven staan dus, dan komt de rest vanzelf.
maandag 18 oktober 2010 om 14:41
Ik lees eigenlijk steeds vanuit jou over die mannen "in een lagere functie". Hebben ze ook letterlijk gezegd tegen je dat ze het niet pikken dat je een leidinggevende functie hebt of ben je er veel te veel mee bezig? Want dat is mijn gevoel na het lezen van je OP. Je moet hun gedrag los zien van hun functie en dan vervolgens kijken wat er overblijft.
maandag 18 oktober 2010 om 14:42
Cum laude is relevant omdat ik mede daardoor deze functie heb gekregen. De werknemer die uit mijn groep is gezet was nieuw en had dus nog geen enkele ervaring. Hij is in mijn groep gezet, ik neem mijn assistenten en stagiaires zelf niet aan. Ik evalueer wil met hen en bespreek dit later met mijn leidinggevende. Nadat hij uit mijn groep is gezet heb ik ook nog een gesprek met hem gehad.
Ik voel me als mens zijnde niet meer dan mijn medewerkers, ik luister altijd naar hun inbreng en zal er ook altijd actief iets mee doen. Ik wil echter wel dat als ik instructies geef dat zij die uitvoeren. Ik werk met een groep probleem jongeren. Ik had bijvoorbeeld die middag een gesprek met ouders en een kind. Mijn assistent moest dus een half uur op de groep letten, toen ik weg was waren er 5 kinderen verdwenen. Toen ik vroeg hoe dit kwam antwoordde hij: ja het zijn zelfstandige individueen die hoeven aan mij geen verantwoording af te leggen. Dit is voor mij echt een kwalijke zaak want ik moet wel verantwoording af leggen en ze zitten juist bij mij omdat ze het zelfstandig nog niet kunnen. Ik had hem de instructie gegeven op te letten, te observeren, aantekeningen te maken en vragen te beantwoorden. Dit is slechts een voorbeeld.
Bedankt voor de input.
Ik voel me als mens zijnde niet meer dan mijn medewerkers, ik luister altijd naar hun inbreng en zal er ook altijd actief iets mee doen. Ik wil echter wel dat als ik instructies geef dat zij die uitvoeren. Ik werk met een groep probleem jongeren. Ik had bijvoorbeeld die middag een gesprek met ouders en een kind. Mijn assistent moest dus een half uur op de groep letten, toen ik weg was waren er 5 kinderen verdwenen. Toen ik vroeg hoe dit kwam antwoordde hij: ja het zijn zelfstandige individueen die hoeven aan mij geen verantwoording af te leggen. Dit is voor mij echt een kwalijke zaak want ik moet wel verantwoording af leggen en ze zitten juist bij mij omdat ze het zelfstandig nog niet kunnen. Ik had hem de instructie gegeven op te letten, te observeren, aantekeningen te maken en vragen te beantwoorden. Dit is slechts een voorbeeld.
Bedankt voor de input.
maandag 18 oktober 2010 om 14:44
quote:eefje1980 schreef op 18 oktober 2010 @ 14:41:
Ik lees eigenlijk steeds vanuit jou over die mannen "in een lagere functie". Hebben ze ook letterlijk gezegd tegen je dat ze het niet pikken dat je een leidinggevende functie hebt of ben je er veel te veel mee bezig? Want dat is mijn gevoel na het lezen van je OP. Je moet hun gedrag los zien van hun functie en dan vervolgens kijken wat er overblijft.Ja de man in kwestie heeft letterlijk gezegd dat hij de functie wilde die ik had en dat hij niet de taken van een assistent wilde uitvoeren. Daar had hij geen ambitie en of motivatie voor. In het gesprek dat ik heb gehad nadat hij uit de groep is gezet heeft hij dit nogmaals gezegd, hij heeft dit ook eerlijk tegen mijn leidinggevende gezegd.
Ik lees eigenlijk steeds vanuit jou over die mannen "in een lagere functie". Hebben ze ook letterlijk gezegd tegen je dat ze het niet pikken dat je een leidinggevende functie hebt of ben je er veel te veel mee bezig? Want dat is mijn gevoel na het lezen van je OP. Je moet hun gedrag los zien van hun functie en dan vervolgens kijken wat er overblijft.Ja de man in kwestie heeft letterlijk gezegd dat hij de functie wilde die ik had en dat hij niet de taken van een assistent wilde uitvoeren. Daar had hij geen ambitie en of motivatie voor. In het gesprek dat ik heb gehad nadat hij uit de groep is gezet heeft hij dit nogmaals gezegd, hij heeft dit ook eerlijk tegen mijn leidinggevende gezegd.
maandag 18 oktober 2010 om 14:48
quote:Chaja_ schreef op 18 oktober 2010 @ 14:42:
Cum laude is relevant omdat ik mede daardoor deze functie heb gekregen. De werknemer die uit mijn groep is gezet was nieuw en had dus nog geen enkele ervaring. Hij is in mijn groep gezet, ik neem mijn assistenten en stagiaires zelf niet aan. Ik evalueer wil met hen en bespreek dit later met mijn leidinggevende. Nadat hij uit mijn groep is gezet heb ik ook nog een gesprek met hem gehad.
Ik voel me als mens zijnde niet meer dan mijn medewerkers, ik luister altijd naar hun inbreng en zal er ook altijd actief iets mee doen. Ik wil echter wel dat als ik instructies geef dat zij die uitvoeren. Ik werk met een groep probleem jongeren. Ik had bijvoorbeeld die middag een gesprek met ouders en een kind. Mijn assistent moest dus een half uur op de groep letten, toen ik weg was waren er 5 kinderen verdwenen. Toen ik vroeg hoe dit kwam antwoordde hij: ja het zijn zelfstandige individueen die hoeven aan mij geen verantwoording af te leggen. Dit is voor mij echt een kwalijke zaak want ik moet wel verantwoording af leggen en ze zitten juist bij mij omdat ze het zelfstandig nog niet kunnen. Ik had hem de instructie gegeven op te letten, te observeren, aantekeningen te maken en vragen te beantwoorden. Dit is slechts een voorbeeld.
Bedankt voor de input.En dan (niet lullig bedoeld) zit je nog niet eens in het 'bedrijfleven' je werkt gewoon met mensen. Je zal merken dat het daar nóg erger is. Vrouwen met hogere posoties in het bedrijfsleven zijn nog steeds redelijk uniek en als je dan ook nog jong bent.. dan kost het heeeeel veel energie om serieus genomen te worden door je eigen collega's en tevens door klanten/leveranciers!
Cum laude is relevant omdat ik mede daardoor deze functie heb gekregen. De werknemer die uit mijn groep is gezet was nieuw en had dus nog geen enkele ervaring. Hij is in mijn groep gezet, ik neem mijn assistenten en stagiaires zelf niet aan. Ik evalueer wil met hen en bespreek dit later met mijn leidinggevende. Nadat hij uit mijn groep is gezet heb ik ook nog een gesprek met hem gehad.
Ik voel me als mens zijnde niet meer dan mijn medewerkers, ik luister altijd naar hun inbreng en zal er ook altijd actief iets mee doen. Ik wil echter wel dat als ik instructies geef dat zij die uitvoeren. Ik werk met een groep probleem jongeren. Ik had bijvoorbeeld die middag een gesprek met ouders en een kind. Mijn assistent moest dus een half uur op de groep letten, toen ik weg was waren er 5 kinderen verdwenen. Toen ik vroeg hoe dit kwam antwoordde hij: ja het zijn zelfstandige individueen die hoeven aan mij geen verantwoording af te leggen. Dit is voor mij echt een kwalijke zaak want ik moet wel verantwoording af leggen en ze zitten juist bij mij omdat ze het zelfstandig nog niet kunnen. Ik had hem de instructie gegeven op te letten, te observeren, aantekeningen te maken en vragen te beantwoorden. Dit is slechts een voorbeeld.
Bedankt voor de input.En dan (niet lullig bedoeld) zit je nog niet eens in het 'bedrijfleven' je werkt gewoon met mensen. Je zal merken dat het daar nóg erger is. Vrouwen met hogere posoties in het bedrijfsleven zijn nog steeds redelijk uniek en als je dan ook nog jong bent.. dan kost het heeeeel veel energie om serieus genomen te worden door je eigen collega's en tevens door klanten/leveranciers!
maandag 18 oktober 2010 om 14:55
@Chaja_ Heel vervelend dan inderdaad, doe je iets in het werkveld van jeugdpsychologie? Heb je zelf ook een werkbegeleider of vertrouwenspersoon aan wie je dit kunt voorleggen? Het blijft altijd een lastige rol, als je "boven" iemand staat qua functie. Diegene moet wel verantwoording aan je afleggen maar niet het gevoel hebben dat er op hem/haar wordt neergekeken.
Ik zou me in ieder geval de frustratie van je weggestuurde assistent niet te persoonlijk aantrekken.
Lastig hoor.
Ik zou me in ieder geval de frustratie van je weggestuurde assistent niet te persoonlijk aantrekken.
Lastig hoor.
maandag 18 oktober 2010 om 15:01
quote:Nici007 schreef op 18 oktober 2010 @ 14:48:
En dan (niet lullig bedoeld) zit je nog niet eens in het 'bedrijfleven' je werkt gewoon met mensen. Je zal merken dat het daar nóg erger is. Vrouwen met hogere posoties in het bedrijfsleven zijn nog steeds redelijk uniek en als je dan ook nog jong bent.. dan kost het heeeeel veel energie om serieus genomen te worden door je eigen collega's en tevens door klanten/leveranciers!Ik dacht even dat TO in het bedrijfsleven zat. In mijn geval was dat wel zo. Amerikaans bedrijf (beleggingen) - daar gaan ze helemaal over lijken. Op zich viel het wel mee, want heb er vanaf dag 1 rekening mee gehouden. Dus kreeg geen verrasssingen - dat scheelt veel.
En dan (niet lullig bedoeld) zit je nog niet eens in het 'bedrijfleven' je werkt gewoon met mensen. Je zal merken dat het daar nóg erger is. Vrouwen met hogere posoties in het bedrijfsleven zijn nog steeds redelijk uniek en als je dan ook nog jong bent.. dan kost het heeeeel veel energie om serieus genomen te worden door je eigen collega's en tevens door klanten/leveranciers!Ik dacht even dat TO in het bedrijfsleven zat. In mijn geval was dat wel zo. Amerikaans bedrijf (beleggingen) - daar gaan ze helemaal over lijken. Op zich viel het wel mee, want heb er vanaf dag 1 rekening mee gehouden. Dus kreeg geen verrasssingen - dat scheelt veel.
maandag 18 oktober 2010 om 15:04
Moeilijke situatie inderdaad. Als je het gesprek hierover aan wilt gaan zeggen ze meestal dat het niet zo is en dat jij dat zo interpreteert. Oftewel, je kunt hier moeilijk een discussie gebaseerd op feiten over hebben, omdat het over gevoel, emotie, beleving en relationele aspecten gaat.quote:Chaja_ schreef op 18 oktober 2010 @ 14:11:
Vanochtend had ik intervisie, in deze groep zitten twee mannen die een lagere functie dan ik hebben, als zij een casus aandragen en ik mag, net als alle anderen in de groep, vragen stellen en oplossingen aandragen, dan ofwel negeren ze mij, of ze vinden alles wat ik zeg niet goed.
Dit punt haal ik er even uit. Een paar basisregels voor intervisie:
- geen hierarchische verhoudingen binnen de teamleden. Dit werkt niet, omdat je soms juist een case wilt aandragen die alles met die hierarchie te maken heeft.
- intervisie heeft alles te maken met een sfeer en omgeving die op vertrouwen en respect gebaseerd is. Dat heeft deze groep duidelijk niet, dus ik zou een andere intervisie-groep beginnen.
Geen bruikbare tips voor je huidige issue dus, maar wil je wel succes wensen en hou de kin omhoog (niet te )
Vanochtend had ik intervisie, in deze groep zitten twee mannen die een lagere functie dan ik hebben, als zij een casus aandragen en ik mag, net als alle anderen in de groep, vragen stellen en oplossingen aandragen, dan ofwel negeren ze mij, of ze vinden alles wat ik zeg niet goed.
Dit punt haal ik er even uit. Een paar basisregels voor intervisie:
- geen hierarchische verhoudingen binnen de teamleden. Dit werkt niet, omdat je soms juist een case wilt aandragen die alles met die hierarchie te maken heeft.
- intervisie heeft alles te maken met een sfeer en omgeving die op vertrouwen en respect gebaseerd is. Dat heeft deze groep duidelijk niet, dus ik zou een andere intervisie-groep beginnen.
Geen bruikbare tips voor je huidige issue dus, maar wil je wel succes wensen en hou de kin omhoog (niet te )
maandag 18 oktober 2010 om 15:46
quote:eefje1980 schreef op 18 oktober 2010 @ 14:55:
@Chaja_ Heel vervelend dan inderdaad, doe je iets in het werkveld van jeugdpsychologie? Heb je zelf ook een werkbegeleider of vertrouwenspersoon aan wie je dit kunt voorleggen? Het blijft altijd een lastige rol, als je "boven" iemand staat qua functie. Diegene moet wel verantwoording aan je afleggen maar niet het gevoel hebben dat er op hem/haar wordt neergekeken.
Ik zou me in ieder geval de frustratie van je weggestuurde assistent niet te persoonlijk aantrekken.
Lastig hoor.
Ik ben inderdaad werkzaam in het werkveld van jeugdpsychologie. Ik heb ook een vertrouwenspersoon bij wie ik dit heb aangekaart en dat was ook een goed gesprek.
Het probleem van deze specifieke assistent is/was ook dat het een vriend is van mijn leidinggevende, hij is ook door haar aangenomen en zij heeft hem ook van mijn groep afgehaald.
Betreft intervisie, je hebt helemaal gelijk. Ik werk er echter pas zo kort en ik leid de intervisies niet, dus ik vind het moeilijk om daar nu al kritiek op te leveren. Ik vind het gewoon echt lastig dat de mannen mij negeren en mijn aangedragen ideeën voor hun casus wegschuiven. Ik probeer zelf juist positief op hun ideeën in te gaan en bedank ze ook altijd voor hun input.
@Chaja_ Heel vervelend dan inderdaad, doe je iets in het werkveld van jeugdpsychologie? Heb je zelf ook een werkbegeleider of vertrouwenspersoon aan wie je dit kunt voorleggen? Het blijft altijd een lastige rol, als je "boven" iemand staat qua functie. Diegene moet wel verantwoording aan je afleggen maar niet het gevoel hebben dat er op hem/haar wordt neergekeken.
Ik zou me in ieder geval de frustratie van je weggestuurde assistent niet te persoonlijk aantrekken.
Lastig hoor.
Ik ben inderdaad werkzaam in het werkveld van jeugdpsychologie. Ik heb ook een vertrouwenspersoon bij wie ik dit heb aangekaart en dat was ook een goed gesprek.
Het probleem van deze specifieke assistent is/was ook dat het een vriend is van mijn leidinggevende, hij is ook door haar aangenomen en zij heeft hem ook van mijn groep afgehaald.
Betreft intervisie, je hebt helemaal gelijk. Ik werk er echter pas zo kort en ik leid de intervisies niet, dus ik vind het moeilijk om daar nu al kritiek op te leveren. Ik vind het gewoon echt lastig dat de mannen mij negeren en mijn aangedragen ideeën voor hun casus wegschuiven. Ik probeer zelf juist positief op hun ideeën in te gaan en bedank ze ook altijd voor hun input.
maandag 18 oktober 2010 om 17:25
Even advocaat van de duivel: voelen je werknemers zich wel gewaardeerd door jou?
Je niet gewaardeerd voelen kan namelijk ook leiden tot, hoe kinderachtig ook, demotivatie of je kont tegen de krip gooien.
Dat dat zou, let wel: zou, een reden kunnen zijn waarom ze zich zo gedragen.
Maar het gaat er nu vooral om: hoe ga jij hiermee om?
Je niet gewaardeerd voelen kan namelijk ook leiden tot, hoe kinderachtig ook, demotivatie of je kont tegen de krip gooien.
Dat dat zou, let wel: zou, een reden kunnen zijn waarom ze zich zo gedragen.
Maar het gaat er nu vooral om: hoe ga jij hiermee om?
maandag 18 oktober 2010 om 17:28
quote:Chaja_ schreef op 18 oktober 2010 @ 15:46:
[...]
Ik ben inderdaad werkzaam in het werkveld van jeugdpsychologie. Ik heb ook een vertrouwenspersoon bij wie ik dit heb aangekaart en dat was ook een goed gesprek.
Het probleem van deze specifieke assistent is/was ook dat het een vriend is van mijn leidinggevende, hij is ook door haar aangenomen en zij heeft hem ook van mijn groep afgehaald.
Betreft intervisie, je hebt helemaal gelijk. Ik werk er echter pas zo kort en ik leid de intervisies niet, dus ik vind het moeilijk om daar nu al kritiek op te leveren. Ik vind het gewoon echt lastig dat de mannen mij negeren en mijn aangedragen ideeën voor hun casus wegschuiven. Ik probeer zelf juist positief op hun ideeën in te gaan en bedank ze ook altijd voor hun input.
Als je je genegeerd voelt, dan kun je dat toch op het moment zelf uitspreken?
Intervisie lijkt me daar een uitgelezen moment voor.
Het is wel moeilijk, maar open kaart spelen het lijkt mij de enige manier om ze te laten weten dat jij er last van hebt, en te kijken of dat een opening kan zijn tot een gesprek.
[...]
Ik ben inderdaad werkzaam in het werkveld van jeugdpsychologie. Ik heb ook een vertrouwenspersoon bij wie ik dit heb aangekaart en dat was ook een goed gesprek.
Het probleem van deze specifieke assistent is/was ook dat het een vriend is van mijn leidinggevende, hij is ook door haar aangenomen en zij heeft hem ook van mijn groep afgehaald.
Betreft intervisie, je hebt helemaal gelijk. Ik werk er echter pas zo kort en ik leid de intervisies niet, dus ik vind het moeilijk om daar nu al kritiek op te leveren. Ik vind het gewoon echt lastig dat de mannen mij negeren en mijn aangedragen ideeën voor hun casus wegschuiven. Ik probeer zelf juist positief op hun ideeën in te gaan en bedank ze ook altijd voor hun input.
Als je je genegeerd voelt, dan kun je dat toch op het moment zelf uitspreken?
Intervisie lijkt me daar een uitgelezen moment voor.
Het is wel moeilijk, maar open kaart spelen het lijkt mij de enige manier om ze te laten weten dat jij er last van hebt, en te kijken of dat een opening kan zijn tot een gesprek.
maandag 18 oktober 2010 om 17:42
quote:Mazou schreef op 18 oktober 2010 @ 17:25:
Even advocaat van de duivel: voelen je werknemers zich wel gewaardeerd door jou?
Je niet gewaardeerd voelen kan namelijk ook leiden tot, hoe kinderachtig ook, demotivatie of je kont tegen de krip gooien.
Dat dat zou, let wel: zou, een reden kunnen zijn waarom ze zich zo gedragen.
Maar het gaat er nu vooral om: hoe ga jij hiermee om?
Dat zou kunnen, maar ik heb ook jongere jongens onder me werken die zelf nog studeren en daar gaat het prima mee, zo ook met vrouwelijke stagiaires en assistenten.
Op dit moment is het probleem niet meer ter sprake, hij is immers van mijn groep afgehaald. De intervisie was nu vervelend, maar dat kan gebeuren. Ik kan dat inderdaad ook tijdens de intervisie uitspreken.
Even advocaat van de duivel: voelen je werknemers zich wel gewaardeerd door jou?
Je niet gewaardeerd voelen kan namelijk ook leiden tot, hoe kinderachtig ook, demotivatie of je kont tegen de krip gooien.
Dat dat zou, let wel: zou, een reden kunnen zijn waarom ze zich zo gedragen.
Maar het gaat er nu vooral om: hoe ga jij hiermee om?
Dat zou kunnen, maar ik heb ook jongere jongens onder me werken die zelf nog studeren en daar gaat het prima mee, zo ook met vrouwelijke stagiaires en assistenten.
Op dit moment is het probleem niet meer ter sprake, hij is immers van mijn groep afgehaald. De intervisie was nu vervelend, maar dat kan gebeuren. Ik kan dat inderdaad ook tijdens de intervisie uitspreken.
maandag 18 oktober 2010 om 17:44
quote:Maenaden schreef op 18 oktober 2010 @ 17:20:
[...]
Je staat dus hiërarchisch boven ze, zonder dat je echte zeggenschap hebt?Ja, zo zou je het kunnen zeggen. Hij is wel van mijn groep gehaald, maar daar was hij het mee eens. Hij wilde niet werken als mijn assistent omdat hij dat werk te min vond en zijn capaciteiten daarvoor te groot. Hij heeft dus echt geweigerd zijn werk uit te voeren. Ik heb dit na verschillende gesprekken met hem aangekaart bij degene die hem heeft aangenomen (een goede kennis/vriend van hem). Daar heeft hij een gesprek mee gehad. Hij heeft toegegeven dat hij niet gemotiveerd was om te werken als mijn assistent en is toen van mijn groep afgehaald. Verder heb ik er niet meer veel van gehoord. Het is dus best lullig gegaan.
[...]
Je staat dus hiërarchisch boven ze, zonder dat je echte zeggenschap hebt?Ja, zo zou je het kunnen zeggen. Hij is wel van mijn groep gehaald, maar daar was hij het mee eens. Hij wilde niet werken als mijn assistent omdat hij dat werk te min vond en zijn capaciteiten daarvoor te groot. Hij heeft dus echt geweigerd zijn werk uit te voeren. Ik heb dit na verschillende gesprekken met hem aangekaart bij degene die hem heeft aangenomen (een goede kennis/vriend van hem). Daar heeft hij een gesprek mee gehad. Hij heeft toegegeven dat hij niet gemotiveerd was om te werken als mijn assistent en is toen van mijn groep afgehaald. Verder heb ik er niet meer veel van gehoord. Het is dus best lullig gegaan.
maandag 18 oktober 2010 om 18:29
Na het lezen van jouw verhaal hink ik op 2 gedachten.
Het ene is: kijk jij, als je heel diep in je hart kijkt, toch niet op mensen die onder jou staan, neer? Voe jij jezelf niet beter omdat je meer hebt geleerd en straal je dit heel onbewust niet uit. Meerdere hebben dit geopperd, denk hier even heel eerlijk over na.
Zelf heb ik met iemand gewerkt die gelukkig niet boven mij stond, maar die met veel mensen ruzie kreeg, doordat ze zichzelf duidelijk beter vond dan de rest.
En de andere gedachte is: Het kan heel goed zijn dat je met kinderachtige mannen te maken hebt die mogelijk jouw baan hebben gewild of die gewoonweg niet kunnen accepteren dat ze een vrouw boven hun hebben. Ik zou ze steeds confronteren met hun gedrag en ga niet aan jezelf twijfelen, want dat is wat ze willen.
Het ene is: kijk jij, als je heel diep in je hart kijkt, toch niet op mensen die onder jou staan, neer? Voe jij jezelf niet beter omdat je meer hebt geleerd en straal je dit heel onbewust niet uit. Meerdere hebben dit geopperd, denk hier even heel eerlijk over na.
Zelf heb ik met iemand gewerkt die gelukkig niet boven mij stond, maar die met veel mensen ruzie kreeg, doordat ze zichzelf duidelijk beter vond dan de rest.
En de andere gedachte is: Het kan heel goed zijn dat je met kinderachtige mannen te maken hebt die mogelijk jouw baan hebben gewild of die gewoonweg niet kunnen accepteren dat ze een vrouw boven hun hebben. Ik zou ze steeds confronteren met hun gedrag en ga niet aan jezelf twijfelen, want dat is wat ze willen.
