Minder werken, welke reden?
dinsdag 6 mei 2014 om 18:33
Ik zit er aan te denken om minder te werken. Ik werk nu 40 uur en zou graag naar 32 uur gaan.
Reden? Gewoon omdat het financieel kan (heb al een berekening door personeelszaken laten maken) en omdat ik 40 uur best zwaar vind, naast mijn sociale leven en huishouden. Ik heb het idee dat ik overspannen ben of er tegen aan zit.
Het voelt als een egoïstisch besluit maar na 10 jaar 40 uur of meer te hebben gewerkt vind ik het tijd om meer tijd aan mijzelf te besteden.
Binnenkort zal ik mijn baas voorleggen dat ik minder wil gaan werken. Ik werk in een "mannenwereld" en iedereen werkt 40 uur. Dus ben beetje angstig voor onbegrip van mijn baas en collega's. Hierdoor ben ik nogal onzeker.
Maar mijn baas mag het volgens mij niet weigeren, tenzij hij hele zwaarwegende redenen heeft (dat vermoed ik niet) dat vertelde de medewerker van personeelszaken. Alleen wat zeg ik als mijn baas vraagt wáárom ik minder wil gaan werken?
De volgende opties heb ik bedacht:
Optie 1: ik wil de balans tussen werk en privé wat meer verdelen
Optie 2: ik wil mij dmv cursussen blijven ontwikkelen en wil hier graag meer tijd voor hebben
Optie 3: ik ben (bijna) overspannen en wil het dus wat rustiger aan doen
Optie 3 is eigenlijk de waarheid maar ik wil niet de "stempel" zwakkeling krijgen. Mijn baas en collega's doen naar eigen zeggen niets tot weinig in het huishouden en hebben dus meer tijd voor het sociale leven.
Ook wil ik voorkomen dat ik geen salarisverhoging krijg, ik vind dat ik dit verdien, maar ben bang dat mijn baas denkt: " goh ze kan het blijkbaar financieel redden met salaris va. 32 uur, dus die verhoging zal niet nodig zijn".
Wie geeft mij raad? Of heeft een betere optie?
Ook hoor ik graag ervaringen van dames/heren die minder zijn gaan werken voor zichzelf (dus niet i.v.m. kinderen)
Reden? Gewoon omdat het financieel kan (heb al een berekening door personeelszaken laten maken) en omdat ik 40 uur best zwaar vind, naast mijn sociale leven en huishouden. Ik heb het idee dat ik overspannen ben of er tegen aan zit.
Het voelt als een egoïstisch besluit maar na 10 jaar 40 uur of meer te hebben gewerkt vind ik het tijd om meer tijd aan mijzelf te besteden.
Binnenkort zal ik mijn baas voorleggen dat ik minder wil gaan werken. Ik werk in een "mannenwereld" en iedereen werkt 40 uur. Dus ben beetje angstig voor onbegrip van mijn baas en collega's. Hierdoor ben ik nogal onzeker.
Maar mijn baas mag het volgens mij niet weigeren, tenzij hij hele zwaarwegende redenen heeft (dat vermoed ik niet) dat vertelde de medewerker van personeelszaken. Alleen wat zeg ik als mijn baas vraagt wáárom ik minder wil gaan werken?
De volgende opties heb ik bedacht:
Optie 1: ik wil de balans tussen werk en privé wat meer verdelen
Optie 2: ik wil mij dmv cursussen blijven ontwikkelen en wil hier graag meer tijd voor hebben
Optie 3: ik ben (bijna) overspannen en wil het dus wat rustiger aan doen
Optie 3 is eigenlijk de waarheid maar ik wil niet de "stempel" zwakkeling krijgen. Mijn baas en collega's doen naar eigen zeggen niets tot weinig in het huishouden en hebben dus meer tijd voor het sociale leven.
Ook wil ik voorkomen dat ik geen salarisverhoging krijg, ik vind dat ik dit verdien, maar ben bang dat mijn baas denkt: " goh ze kan het blijkbaar financieel redden met salaris va. 32 uur, dus die verhoging zal niet nodig zijn".
Wie geeft mij raad? Of heeft een betere optie?
Ook hoor ik graag ervaringen van dames/heren die minder zijn gaan werken voor zichzelf (dus niet i.v.m. kinderen)
dinsdag 6 mei 2014 om 18:35
Ik heb vandaag ook mijn contract aangepast, ongeveer hetzelfde.
Je bent niet verplicht om een reden te geven. Ga anders eerst eens een gesprek aan over dit onderwerp met je leidinggevende om te polsen hoe hij in zijn algemeenheid hier tegen over staat, of pols eerst eens HR.
Je bent niet verplicht om een reden te geven. Ga anders eerst eens een gesprek aan over dit onderwerp met je leidinggevende om te polsen hoe hij in zijn algemeenheid hier tegen over staat, of pols eerst eens HR.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 6 mei 2014 om 18:41
dinsdag 6 mei 2014 om 18:45
Huishouden is niet perse de hoofdreden, meer dat het mij steeds tegenstaat dat ik nergens aan toe kom.
Maar hulp in huishouden heb ik al een geprobeerd, alleen vind de gedachte van iemand in mijn huis niet prettig eerlijk gezegd.
En mijn partner werkt ook 40+ in een (lichamelijk) zware baan, dus nu doen we allen samen. Maar voel mij toch meer verantwoordelijk eigenlijk..
Maar hulp in huishouden heb ik al een geprobeerd, alleen vind de gedachte van iemand in mijn huis niet prettig eerlijk gezegd.
En mijn partner werkt ook 40+ in een (lichamelijk) zware baan, dus nu doen we allen samen. Maar voel mij toch meer verantwoordelijk eigenlijk..
dinsdag 6 mei 2014 om 18:47
Ik zou zeker niet beginnen met "ik ben bijna overspannen". Klinkt niet erg prettig en je hebt dus kans dat je baas je als een mogelijk probleem gaat zien, als je als gevolg van een normaal fulltime contract al overspannen raakt.
Heb je ook al een voorstel hoe/wie het werk gaat doen dat dan blijft liggen? Hij raakt dan namelijk 1 mandag per week kwijt en ik neem niet aan dat je 1 dag per week duimen zit te draaien. Dus dat werk moet opgepakt worden. Misschien kan een beetje meedenken geen kwaad, het komt in elk geval positiever over dan het probleem op het bordje van je baas schuiven.
Over cursussen zou ik ook niet beginnen. Als je namelijk vanuit je werk een cursus start die met je functie te maken heeft, kun je gewoon studieverlof krijgen, daar hoef je niet minder voor te gaan werken dus. En als jij privé misschien wellicht ooit wel eens een cursus wil gaan doen in je vrije tijd, dan komt het nogal vreemd over als je om die reden minder bent gaan werken en een jaar later bijv. ben je nóg geen cursus begonnen (Goh, je had toch tijd nodig voor cursussen?).
Ik zou dus gewoon eerlijk zijn, aangeven dat je meer vrije tijd wilt hebben (en je hoeft echt niet te vertellen waarvoor) en of het mogelijk is je contract aan te passen. Eerlijk duurt het langst.
Heb je ook al een voorstel hoe/wie het werk gaat doen dat dan blijft liggen? Hij raakt dan namelijk 1 mandag per week kwijt en ik neem niet aan dat je 1 dag per week duimen zit te draaien. Dus dat werk moet opgepakt worden. Misschien kan een beetje meedenken geen kwaad, het komt in elk geval positiever over dan het probleem op het bordje van je baas schuiven.
Over cursussen zou ik ook niet beginnen. Als je namelijk vanuit je werk een cursus start die met je functie te maken heeft, kun je gewoon studieverlof krijgen, daar hoef je niet minder voor te gaan werken dus. En als jij privé misschien wellicht ooit wel eens een cursus wil gaan doen in je vrije tijd, dan komt het nogal vreemd over als je om die reden minder bent gaan werken en een jaar later bijv. ben je nóg geen cursus begonnen (Goh, je had toch tijd nodig voor cursussen?).
Ik zou dus gewoon eerlijk zijn, aangeven dat je meer vrije tijd wilt hebben (en je hoeft echt niet te vertellen waarvoor) en of het mogelijk is je contract aan te passen. Eerlijk duurt het langst.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 6 mei 2014 om 18:50
Ik had voorheen altijd een baan van 36 uur en was vrijdagsmiddags vrij. Toen ik 'n nieuwe baan kreeg ben ik bewust voor 32 uur gegaan en dus de hele vrijdag vrij. Heerlijk zo'n lang weekend!
Als je in een bestaande baan terug wil gaan in uren kun je idd te maken krijgen met vooroordelen. Denk toch dat ik het zou houden op dat je niet leeft om te werken, maar werkt om te leven.
Als je in een bestaande baan terug wil gaan in uren kun je idd te maken krijgen met vooroordelen. Denk toch dat ik het zou houden op dat je niet leeft om te werken, maar werkt om te leven.
dinsdag 6 mei 2014 om 18:50
Qua werk zou het prima kunnen, daar heb ik ook over nagedacht inderdaad.
Ook ben ik bereid om, als het echt te druk is, te komen werken op mijn roostervrije dag. En dat deze dan verschuift (tijd voor tijd?)
Dus ik wilde ook wel wat positiefs eraan hangen. Tenminste dit was het meest positieve wat ik kan bedenken..
Ook ben ik bereid om, als het echt te druk is, te komen werken op mijn roostervrije dag. En dat deze dan verschuift (tijd voor tijd?)
Dus ik wilde ook wel wat positiefs eraan hangen. Tenminste dit was het meest positieve wat ik kan bedenken..
dinsdag 6 mei 2014 om 18:53
quote:Milja1985 schreef op 06 mei 2014 @ 18:50:
Qua werk zou het prima kunnen, daar heb ik ook over nagedacht inderdaad.
Ook ben ik bereid om, als het echt te druk is, te komen werken op mijn roostervrije dag. En dat deze dan verschuift (tijd voor tijd?)
Dus ik wilde ook wel wat positiefs eraan hangen. Tenminste dit was het meest positieve wat ik kan bedenken..Hoezo zou het qua werk prima kunnen? Heb je maar voor vier dagen werk dan?
Qua werk zou het prima kunnen, daar heb ik ook over nagedacht inderdaad.
Ook ben ik bereid om, als het echt te druk is, te komen werken op mijn roostervrije dag. En dat deze dan verschuift (tijd voor tijd?)
Dus ik wilde ook wel wat positiefs eraan hangen. Tenminste dit was het meest positieve wat ik kan bedenken..Hoezo zou het qua werk prima kunnen? Heb je maar voor vier dagen werk dan?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 6 mei 2014 om 18:55
Ja, ik zou m'n werk ook in 3 dagen wel kunnen, dit weet mijn baas ook. Hetzelfde geldt voor al mijn collega's op de afdeling. We zijn ern paar klanten kwijt geraakt dus het is erg rustig, helaas.
Ik schaam me hier ook erg voor, mijn collega's ook maar mijn baas zit er niet mee...dus denk niet dat hij het erg vindt dat ik minder wil gaan werken.
Ik schaam me hier ook erg voor, mijn collega's ook maar mijn baas zit er niet mee...dus denk niet dat hij het erg vindt dat ik minder wil gaan werken.
dinsdag 6 mei 2014 om 18:56
32 of 36 uur word steeds meer de standaard. Je moet je niet verdedigen. Je leeft maar èèn keer en als je het financieel kan veroorloven moet je het gewoon doen. Vertel niet dat je bijna overspannen bent maar gewoon dat de kans zich heeft voorgedaan en dat je heel er heel blij mee bent. Zeg dat je op die vrije dag lekker kan ontspannen en dingen kan oppakken die je graag in je vrije tijd doet (waar je nu niet goed aan toekomt).
dinsdag 6 mei 2014 om 18:58
quote:Milja1985 schreef op 06 mei 2014 @ 18:55:
Ja, ik zou m'n werk ook in 3 dagen wel kunnen, dit weet mijn baas ook. Hetzelfde geldt voor al mijn collega's op de afdeling. We zijn ern paar klanten kwijt geraakt dus het is erg rustig, helaas.Dan is 't voor je baas toch win-win dat ie jou een dag minder hoeft te betalen?
Ja, ik zou m'n werk ook in 3 dagen wel kunnen, dit weet mijn baas ook. Hetzelfde geldt voor al mijn collega's op de afdeling. We zijn ern paar klanten kwijt geraakt dus het is erg rustig, helaas.Dan is 't voor je baas toch win-win dat ie jou een dag minder hoeft te betalen?
dinsdag 6 mei 2014 om 19:09
quote:Milja1985 schreef op 06 mei 2014 @ 18:55:
Ja, ik zou m'n werk ook in 3 dagen wel kunnen, dit weet mijn baas ook. Hetzelfde geldt voor al mijn collega's op de afdeling. We zijn ern paar klanten kwijt geraakt dus het is erg rustig, helaas.
Ik schaam me hier ook erg voor, mijn collega's ook maar mijn baas zit er niet mee...dus denk niet dat hij het erg vindt dat ik minder wil gaan werken.
Jouw baas zit er niet mee dat jullie een (aardig) aantal klanten kwijt zijn geraakt en dat zijn personeel bijna de helft van de week duimen zit te draaien? Dan zou ik maken dat ik wegkom bij dat bedrijf, met zo'n baas kun je wachten tot het fout gaat.
Mijn baas zou van een dergelijke situatie wakker liggen.
Ja, ik zou m'n werk ook in 3 dagen wel kunnen, dit weet mijn baas ook. Hetzelfde geldt voor al mijn collega's op de afdeling. We zijn ern paar klanten kwijt geraakt dus het is erg rustig, helaas.
Ik schaam me hier ook erg voor, mijn collega's ook maar mijn baas zit er niet mee...dus denk niet dat hij het erg vindt dat ik minder wil gaan werken.
Jouw baas zit er niet mee dat jullie een (aardig) aantal klanten kwijt zijn geraakt en dat zijn personeel bijna de helft van de week duimen zit te draaien? Dan zou ik maken dat ik wegkom bij dat bedrijf, met zo'n baas kun je wachten tot het fout gaat.
Mijn baas zou van een dergelijke situatie wakker liggen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 6 mei 2014 om 19:25
Ik begrijp niet zo goed waarom je minder werken een "egoïstisch" besluit zou noemen. Je mag toch zelf weten hoeveel uur je werkt? Het zou wat zijn, als we alle mensen die minder dan 40 uur werken egoïstisch moeten vinden...
Ik begrijp dat als je in een 40 uur-omgeving werkt, je het lastig vindt om de eerste te zijn die 32 uur werkt. Maar je zegt zelf dat die mannen waar jij tussen werkt er open over zijn dat ze weinig tot niks doen in het huishouden. Het lijkt me dat zij zich eerder moeten schamen dan jij...
Lekker doen wat je wilt, TO!
(Oh en ik ben in de dertig en heb nog nooit full time gewerkt... ben het ook niet van plan.. voor mijn vriend precies hetzelfde verhaal, en dat zonder kinderen!)
Ik begrijp dat als je in een 40 uur-omgeving werkt, je het lastig vindt om de eerste te zijn die 32 uur werkt. Maar je zegt zelf dat die mannen waar jij tussen werkt er open over zijn dat ze weinig tot niks doen in het huishouden. Het lijkt me dat zij zich eerder moeten schamen dan jij...
Lekker doen wat je wilt, TO!
(Oh en ik ben in de dertig en heb nog nooit full time gewerkt... ben het ook niet van plan.. voor mijn vriend precies hetzelfde verhaal, en dat zonder kinderen!)
dinsdag 6 mei 2014 om 19:27
Ik was van plan een vergelijkbaar topic te openen. Ik zit nu in de fase dat ik bijna mijn studie heb afgerond en op zoek moet naar een baan. Het laatste jaar was een zwaar jaar en psychisch zit ik er behoorlijk doorheen. 40 uur werken gaat me nu echt niet lukken en bovendien, dat wil ik eigenlijk ook niet. Het lijkt me heerlijk om max. 32 uur te werken en daardoor een 'extra' vrije dag te hebben. Bovendien woon ik samen, hebben we lage woonlasten dus financieel kan het prima.
Toch bekruipt me soms het gevoel dat ik me op dit punt moet 'verdedigen'. Om me heen merk ik dat fulltime werken toch wel min of meer 'de norm' is als je jong bent en nog geen kinderen hebt.
Toch bekruipt me soms het gevoel dat ik me op dit punt moet 'verdedigen'. Om me heen merk ik dat fulltime werken toch wel min of meer 'de norm' is als je jong bent en nog geen kinderen hebt.