Werk & Studie
alle pijlers
Opleiding, andere sector, tips?
zaterdag 2 april 2016 om 17:44
Ik heb een opleiding in de sociale hoek, werk al jaren in een pittig werkveld met gedwongen hulpverlening. Denk (ex)gedetineerden, verslaving, stoornissen, psychiatrie. Soms ambulant, soms groepswerk, soms regelmatig, soms onregelmatig. Nu werk ik weer onregelmatig en met groepen. Categorie 'goh, is dat niet loodzwaar' als ik mensen vertel wat ik doe.
Nog maar een paar jaar terug HBO afgestudeerd, heb sinds mijn 22e gewerkt in de richting van mijn opleiding, ben nu 33.
Nooit een vaste baan gehad, altijd lovende beoordelingen, iedereen vindt mij 'goed' in mijn werk. En dat ben ik ook, al heb ik uiteraard genoeg te leren. Ik heb alle grote organisaties in mijn werkveld wel gehad, de plekken die als 'heel goed' staan aangeschreven van binnen gezien, ben váák van baan gewisseld en ik weet inmiddels dat overal wel wat is. Van teams die niet functioneren tot complete oorlogen die uitgevochten worden via de OR, leidinggevenden die niet sporen tot beleid dat meer lijkt op een potje paniekvoetbal, bezuinigingen, fusies, ik heb het allemaal al een keer meegemaakt.
Nu zit ik ergens waar het er op lijkt dat ik eindelijk eens een paar jaar kan blijven. Leuk team, goede organisatie, wilde hier al een tijd werken. En ik wéét het niet meer. Een tijdje terug een coachingstraject gestart, wat persoonlijke dingen aangepakt die ik zelf wilde verbeteren, en het loopt allemaal als een trein in principe. Maar ik ben er zó klaar mee. Dat je bijna geen voldoening krijgt uit je werk, behalve héél kleine succesjes, dat je cliënten eigenlijk niet op je zitten te wachten, dat je vrijwel niemand zichtbaar vooruit helpt, dat je soms mensen 3/4/5/ keer ziet terugkomen, dat je altijd bezig bent met risico's inschatten en ruzie maken, dat je weekenden en je avonden nooit vrij zijn, dat je altijd volgens een rooster werkt en nooit eens spontaan iets kunt plannen, dat ik de helft van de maaltijden thuis mis, dat er áltijd ingespeeld wordt op je zwakheden en mensen proberen je onderuit te halen.
In het coachingstraject kwam naar voren dat ik ergens makkelijk een eind aan brei als ik er klaar mee ben en dat dat een patroon lijkt te zijn. Dat klopt wel. Doordat ik zo vaak tegen mijn zin heb moeten wisselen van baan ben ik het vertrouwen in werkgevers verloren en in organisaties ook. Het gaat vaak om het geld ipv om de zorg, medewerkers komen op plek 3, na geld en cliënten.
Maar ja, wat wil ik dan? Toen ik ambulant werkte miste ik het groepswerk, nu doe ik dat en mis ik de vrijheid die ik had. Geen enkele organisatie in deze regio spreekt me nog echt aan. Ik kan een opleiding gaan volgen, breder, zoals verpleegkunde, en zo verder werken, ik kan mezelf specialiseren tot coach en dan bijv studenten en medewerkers in organisaties gaan begeleiden, ik kan me totaal laten omscholen of proberen voor mezelf te beginnen. Of moet ik juist een paar jaar volhouden en ergens blijven plakken en niet zoveel eisen stellen aan mijn werk?
Ik kom er even niet uit. Dus ik hoopte dat er wat mensen met me mee willen denken.
Nog maar een paar jaar terug HBO afgestudeerd, heb sinds mijn 22e gewerkt in de richting van mijn opleiding, ben nu 33.
Nooit een vaste baan gehad, altijd lovende beoordelingen, iedereen vindt mij 'goed' in mijn werk. En dat ben ik ook, al heb ik uiteraard genoeg te leren. Ik heb alle grote organisaties in mijn werkveld wel gehad, de plekken die als 'heel goed' staan aangeschreven van binnen gezien, ben váák van baan gewisseld en ik weet inmiddels dat overal wel wat is. Van teams die niet functioneren tot complete oorlogen die uitgevochten worden via de OR, leidinggevenden die niet sporen tot beleid dat meer lijkt op een potje paniekvoetbal, bezuinigingen, fusies, ik heb het allemaal al een keer meegemaakt.
Nu zit ik ergens waar het er op lijkt dat ik eindelijk eens een paar jaar kan blijven. Leuk team, goede organisatie, wilde hier al een tijd werken. En ik wéét het niet meer. Een tijdje terug een coachingstraject gestart, wat persoonlijke dingen aangepakt die ik zelf wilde verbeteren, en het loopt allemaal als een trein in principe. Maar ik ben er zó klaar mee. Dat je bijna geen voldoening krijgt uit je werk, behalve héél kleine succesjes, dat je cliënten eigenlijk niet op je zitten te wachten, dat je vrijwel niemand zichtbaar vooruit helpt, dat je soms mensen 3/4/5/ keer ziet terugkomen, dat je altijd bezig bent met risico's inschatten en ruzie maken, dat je weekenden en je avonden nooit vrij zijn, dat je altijd volgens een rooster werkt en nooit eens spontaan iets kunt plannen, dat ik de helft van de maaltijden thuis mis, dat er áltijd ingespeeld wordt op je zwakheden en mensen proberen je onderuit te halen.
In het coachingstraject kwam naar voren dat ik ergens makkelijk een eind aan brei als ik er klaar mee ben en dat dat een patroon lijkt te zijn. Dat klopt wel. Doordat ik zo vaak tegen mijn zin heb moeten wisselen van baan ben ik het vertrouwen in werkgevers verloren en in organisaties ook. Het gaat vaak om het geld ipv om de zorg, medewerkers komen op plek 3, na geld en cliënten.
Maar ja, wat wil ik dan? Toen ik ambulant werkte miste ik het groepswerk, nu doe ik dat en mis ik de vrijheid die ik had. Geen enkele organisatie in deze regio spreekt me nog echt aan. Ik kan een opleiding gaan volgen, breder, zoals verpleegkunde, en zo verder werken, ik kan mezelf specialiseren tot coach en dan bijv studenten en medewerkers in organisaties gaan begeleiden, ik kan me totaal laten omscholen of proberen voor mezelf te beginnen. Of moet ik juist een paar jaar volhouden en ergens blijven plakken en niet zoveel eisen stellen aan mijn werk?
Ik kom er even niet uit. Dus ik hoopte dat er wat mensen met me mee willen denken.
zondag 3 april 2016 om 14:53
Er zijn binnen de geestelijke gezondheid ook minder zware plekken dan verslavingszorg. Bijvoorbeeld bij een poliklinische psychologenpraktijk is er vaak ook psychiatrische thuiszorg of praktijkondersteuner bij een huisarts. Misschien is seksuologie iets voor je? Groot tekort daaraan. Of pmt-er, haptonomie en dat soort richting.
Je kunt ook in de gehandicapten zorg rond kijken of ouderen.
Het is niet raar dat je na een aantal jaar iets anders wil, maar in jouw hoek is er ook best wat te kiezen. Als je er maar op komt! Soms met extra opleiding, soms ook niet.
En twee deeltijdbanen combineren kan ook hé? Twee dagen voor groepen werken en twee meer individueel coachen enzo.
Je kunt ook in de gehandicapten zorg rond kijken of ouderen.
Het is niet raar dat je na een aantal jaar iets anders wil, maar in jouw hoek is er ook best wat te kiezen. Als je er maar op komt! Soms met extra opleiding, soms ook niet.
En twee deeltijdbanen combineren kan ook hé? Twee dagen voor groepen werken en twee meer individueel coachen enzo.