Werk & Studie
alle pijlers
Rare re-integratie
woensdag 26 december 2018 om 22:21
Hallo allemaal,
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik ben inmiddels een aantal maanden uit de running op mijn werk. Dit is natuurlijk erg vervelend. Wat ik merk is dat ik maar weinig van mijn werk en collega’s hoor. Er is weinig begrip en medeleven terwijl ik goede verstandhoudingen had op het werk. Met de feestdagen is mij zelfs geen fijne feestdagen gewenst en ik heb ook geen kerstpakket gehad. Is dit normaal? Ik vind het maar een rare gang van zaken?
De bedoeling is dat ik binnen enkele weken weer een paar uren ga werken. Ik merk dat ik daar door deze sfeer wel tegenop zie...
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik ben inmiddels een aantal maanden uit de running op mijn werk. Dit is natuurlijk erg vervelend. Wat ik merk is dat ik maar weinig van mijn werk en collega’s hoor. Er is weinig begrip en medeleven terwijl ik goede verstandhoudingen had op het werk. Met de feestdagen is mij zelfs geen fijne feestdagen gewenst en ik heb ook geen kerstpakket gehad. Is dit normaal? Ik vind het maar een rare gang van zaken?
De bedoeling is dat ik binnen enkele weken weer een paar uren ga werken. Ik merk dat ik daar door deze sfeer wel tegenop zie...
donderdag 27 december 2018 om 00:58
Nou lijkt mij een goed contact onderhouden net zo goed de taak van de werknemer.miekemv schreef: ↑27-12-2018 00:49Dat staat nergens, heeft niets te maken met arbeidsverhoudingen. Geen idee wat hierin het voordeel zou kunnen zijn. Een werkgever krijgt zijn informatie van de bedrijfsarts en gaat op basis van de gekregen info een plan van aanpak opstellen met de werknemer. Dat is het zakelijke gedeelte. Een gezond contact onderhouden is een teken van goed werkgeverschap zodat het voor werknemer gemakkelijker wordt terug te komen zoals overeen gekomen in een re-integratieplan. Alles wat plaatsvindt voir de re-integratie hangt af van het genezingsproces van de werknemer en heeft niks van doen met evt arbeidverhoudingen.
Ik ben weleens maandenlang ziek thuis geweest, ik mocht absoluut niet reizen naar mijn werk van de bedrijfsarts. Zelfs niet voor een bakkie koffie. Maar ik zorgde er wel voor regelmatig even te bellen met lg en collega's. Dat had in mijn geval nog helemaal niets met reïntegratie te maken, maar gewoon met een zo actief mogelijke houding. Niet alles hoeft vanuit de werkgever te komen.
donderdag 27 december 2018 om 01:11
Als je de behoefte voelt en het staat je genezing niet in de weg dan moet je dat doen. De werkgever houdt contact niet omdat het je vriend is maar vanwege wettelijke verplichtingen.-Esmeralda- schreef: ↑27-12-2018 00:58Nou lijkt mij een goed contact onderhouden net zo goed de taak van de werknemer.
Ik ben weleens maandenlang ziek thuis geweest, ik mocht absoluut niet reizen naar mijn werk van de bedrijfsarts. Zelfs niet voor een bakkie koffie. Maar ik zorgde er wel voor regelmatig even te bellen met lg en collega's. Dat had in mijn geval nog helemaal niets met reïntegratie te maken, maar gewoon met een zo actief mogelijke houding. Niet alles hoeft vanuit de werkgever te komen.
donderdag 27 december 2018 om 01:15
Ligt denk ik ook aan je team. Ik werk in een winkel met 350+ medewerkers, 75 collega's op mijn afdeling en 25 collega's per team. Ik ken niet iedereen van mijn afdeling even goed en als iemand ziek thuis terecht komt, kan ik niet altijd laten weten hoe vervelend ik het voor die persoon vind, omdat ik dan geen persoonlijk nummer heb en ik misschien niet zulk soort contact met die collega heb. Als er een kaartje neer wordt gelegd schrijf ik daar mijn naam op met een beterschapswens en dat is het wel dan. Ga ik goed met die persoon om (spreek ik dus ook buiten werktijd) dan hou ik natuurlijk beter contact en zal ik vaker vragen hoe het gaat. En als zieke collega eens langs komt voor koffie met leidinggevende, komen ze ook in het personeelsrestaurant zitten en maak ik even een kort praatje als ik dan toevallig koffie heb. Anders is het met voorbij lopen even een groetje en moet ik weer verder met werken.
TO: hoe had je gewild dat ze je fijne feestdagen hadden gewenst? Want wij hebben een appgroep met een groot gedeelte van de afdeling (niet iedereen wil er in) voor eventuele ruilingen en daar hebben een aantal collega's fijne feestdagen gewenst, maar ik ga ook niet iedereen apart een appje sturen.
Ik denk dat je het dus absoluut niet persoonlijk moet opvatten. Mensen kunnen ook denken dat ze wachten tot je er zelf over praat, omdat ze dan weten dat je het er over wil hebben. En ze hebben hun eigen werk dat gewoon doorgaat en privéleven. Ik zou gewoon als het lukt een keertje langsgaan om in pauzetijd van werk daar een kop koffie te gaan drinken. Neem eventueel wat lekkers mee en vraag hoe het de afgelopen tijd gegaan is en kijk hoe het gesprek vordert.
TO: hoe had je gewild dat ze je fijne feestdagen hadden gewenst? Want wij hebben een appgroep met een groot gedeelte van de afdeling (niet iedereen wil er in) voor eventuele ruilingen en daar hebben een aantal collega's fijne feestdagen gewenst, maar ik ga ook niet iedereen apart een appje sturen.
Ik denk dat je het dus absoluut niet persoonlijk moet opvatten. Mensen kunnen ook denken dat ze wachten tot je er zelf over praat, omdat ze dan weten dat je het er over wil hebben. En ze hebben hun eigen werk dat gewoon doorgaat en privéleven. Ik zou gewoon als het lukt een keertje langsgaan om in pauzetijd van werk daar een kop koffie te gaan drinken. Neem eventueel wat lekkers mee en vraag hoe het de afgelopen tijd gegaan is en kijk hoe het gesprek vordert.
donderdag 27 december 2018 om 01:17
Er staat ook nergens in mijn arbeidscontract omschreven dat ik collega’s moet feliciteren bij verjaardag, geboorte of jubileum. Wel zo fijn voor de onderlinge werkrelaties om dit wel te doen. Net zoals mijn LG informeert hoe een bepaald onderzoek bij kind is verlopen, staat nergens geschreven dat dit zijn taak is maar maakt de werkrelatie toch een stuk eenvoudiger en soepeler als er ook ruimte/erkenning is voor een stukje privé dat maakt dat je tijdelijk wat meer gespannen rondloopt op je werk.
donderdag 27 december 2018 om 01:44
Dat zijn sociale omgangsvormen en goed werkgeverschap, de informele kant. Formeel worden afspraken tijdens ziekte vastgelegd, wil je daar iets informeels aan toevoegen ligt aan het ziekteproces en je behoeften tijdens dat proces.lemoos2 schreef: ↑27-12-2018 01:17Er staat ook nergens in mijn arbeidscontract omschreven dat ik collega’s moet feliciteren bij verjaardag, geboorte of jubileum. Wel zo fijn voor de onderlinge werkrelaties om dit wel te doen. Net zoals mijn LG informeert hoe een bepaald onderzoek bij kind is verlopen, staat nergens geschreven dat dit zijn taak is maar maakt de werkrelatie toch een stuk eenvoudiger en soepeler als er ook ruimte/erkenning is voor een stukje privé dat maakt dat je tijdelijk wat meer gespannen rondloopt op je werk.
donderdag 27 december 2018 om 02:00
Iemand op de hoogte houden van eigen ziekteverloop/uitslagen heeft toch geen bal te maken met afspraken rondom re-integratie of op arbeidstherapeutische basis weer wat oppakken? Die afspraken gaan via de arbo-arts.
donderdag 27 december 2018 om 05:22
Jammer je geen medeleven krijgt. Het zal best heftig zijn, als je je werk naar behoren deed en goede relaties onderhield.Ottertje74 schreef: ↑27-12-2018 00:00Dan nog bestaat er ook zoiets als menselijkheid. Ook in de eerste weken was er weinig medeleven.
Maar je kan het niet afdwingen.
Het scheelt enorm per team.
We hadden ooit een secretaresse die veel aandacht besteedde aan kaartjes voor zieken en een attenties voor bevallen medewerkers.
De huidige secretaresse zegt schreeuwt: "Ja, wat heb ik daar mee te maken." Die vindt dat het de taak is van de leidinggevende. De leidinggevende vindt dat het de taak is van de directe collega's. De directe collega's zeggen dat ze het druk hebben.
Ook het idee 'zieken moet je met rust laten' heerst nogal eens.
Een overspannen collega van ons mocht absoluut niet benaderd worden, zelfs een appje zou te belastend zijn.
donderdag 27 december 2018 om 06:30
Heel jammer dat het zo loopt. Zeker ook een gemiste kans van de werkgever. Een werknemer die zich gesteund voelt, is eerder terug op het werk. Hier is onderzoek haar gedaan.
Het niet ontvangen van een kerstpakket is raar. Bij ons wordt het door de leidinggevende thuis gebracht. Bij de andere organisaties waarmee ik contact heb is dat ook zo.
Sterkte to, vervelend dat alles zo loopt.
Het niet ontvangen van een kerstpakket is raar. Bij ons wordt het door de leidinggevende thuis gebracht. Bij de andere organisaties waarmee ik contact heb is dat ook zo.
Sterkte to, vervelend dat alles zo loopt.
donderdag 27 december 2018 om 06:56
Hebben de collega’s wél een kerstpakket gehad? En wat?
Bij mij in het bedrijf hebben we geen kerstpakket gehad, maar was er een flink jubileumfeest. En bij een vriendin kregen ze via de werkmail een bedankt-voor-het-afgelopen-jaar, met daarin een code om iets uit te zoeken.
Bij mij in het bedrijf hebben we geen kerstpakket gehad, maar was er een flink jubileumfeest. En bij een vriendin kregen ze via de werkmail een bedankt-voor-het-afgelopen-jaar, met daarin een code om iets uit te zoeken.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 27 december 2018 om 07:58
Ottertje74 schreef: ↑26-12-2018 23:40Wat goed dat je als leidinggevende regelmatig contact probeert te houden.
Je eerste opmerking vind ik nogal raar. Hij staat echt vol met aannames... Wie zegt dat ik niet ben langs geweest? Ben je overigens zelf wel eens langdurig ernstig ziek geweest? Het komt over van niet nl. Maar daar vergis ik me misschien in
Mijn eerste alinea was gebaseerd op wat jij in je eerste drie posts schreef. Je had 2x geschreven dat je al maanden thuis was, en je reageerde totaal niet op de 3 mensen die jou vroegen wat jij had gedaan om contact te onderhouden.
De 'je' sloeg tegelijkertijd ook een beetje op 'men', was dus ook in algemene zin bedoeld. In de rest van mijn post heb ik verteld waarom ik het raar vind als iemand maandenlang thuis is en niet langs komt. Bij ons komt dat niet voor.
Ik ben zelf gelukkig nooit langdurig ernstig ziek geweest. Ik heb wel ernstige zieke medewerkers gehad. Gelukkig waren ze allemaal mobiel genoeg om met enige regelmaat langs te komen op de zaak. Het is echt van belang om regelmatig je gezicht te laten zien, het waarom heb ik in mijn vorige post allemaal al gezegd. Niet alleen jouw (iemands) belang trouwens, ook het belang van de werkgever, dus ja, het is raar dat jouw leidinggevende daar niet wat meer op aandringt.
Ik heb dus mijn eigen bedrijf, ik kan me bijna niet voorstellen dat ik zo ziek ben dat ik daar niet af en toe langs ga. Dan zou ik al die tijd het bed moeten houden of zo, denk ik.
Ik las 2 reacties van andere forummers over uitval wegens ernstige stress, en daarom op last van de bedrijfsarts totaal geen contact meer met het bedrijf. Als je dat zo wordt aanbevolen, dan moet je je daar als werknemer en leidinggevende natuurlijk aan houden en gaat mijn verhaal niet op. Ik hoop van harte dat het bij mijn werknemers niet zo ver komt, want dan heb ik het als werkgever heel slecht gedaan in de maanden voor de uitval van de werknemer.
donderdag 27 december 2018 om 08:02
Ik begrijp net als lemoos niet zoveel van jouw reacties. Op basis van deze reacties ben ik geloof ik wel blij dat je niet bij mij aan het re-integreren bent.
Overigens schrijft de bedrijfsarts slechts een advies. Het re-integratieplan wordt door de werkgever opgesteld, op basis van dat advies. En bij ons zal er dus instaan, mits (zoals ik net schreef) het niet werkstress-gerelateerd is en de werknemer nog enigszins mobiel is, dat de werknemer zich met enige regelmaat laat zien op de zaak.
donderdag 27 december 2018 om 08:13
Ottertje wat naar dat het zo gaat.
Ik ben zelf een paar jaar geleden een paar maanden uit de running geweest na een hele zware operatie met lang herstel.
Zelf hield ik contact met mijn leidinggevende middels e-mail en een paar keer heb ik een mail gestuurd naar de secretaresse met de vraag of zij die wilde rond sturen naar mijn collega's. Op die manier bleven zij ook een beetje op de hoogte.
Andersom kreeg ik ook regelmatig berichtjes van mijn collega's, via de secretaresse. En mijn lg appte of belde me regelmatig om te horen hoe het met mij ging. Lg en directeur zijn ook bij mij langs geweest, op ziekenbezoek.
Het kan dus zeker anders!
Ik denk dat, als er zo weinig belangstelling is vanuit de werkgeverskant, de drang om weer te gaan werken minder sterk is. Ik kon echt niet wachten om weer naar mijn werk te gaan. Al was het maar voor 2 uurtjes per dag.
Sterkte met je herstel.
Ik ben zelf een paar jaar geleden een paar maanden uit de running geweest na een hele zware operatie met lang herstel.
Zelf hield ik contact met mijn leidinggevende middels e-mail en een paar keer heb ik een mail gestuurd naar de secretaresse met de vraag of zij die wilde rond sturen naar mijn collega's. Op die manier bleven zij ook een beetje op de hoogte.
Andersom kreeg ik ook regelmatig berichtjes van mijn collega's, via de secretaresse. En mijn lg appte of belde me regelmatig om te horen hoe het met mij ging. Lg en directeur zijn ook bij mij langs geweest, op ziekenbezoek.
Het kan dus zeker anders!
Ik denk dat, als er zo weinig belangstelling is vanuit de werkgeverskant, de drang om weer te gaan werken minder sterk is. Ik kon echt niet wachten om weer naar mijn werk te gaan. Al was het maar voor 2 uurtjes per dag.
Sterkte met je herstel.
Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen.
donderdag 27 december 2018 om 09:26
Ziek zijn is naar. Iedereen gaat er anders mee om.
Ik was lange tijd niet werkzaam, had wel elke twee weken telefonisch contact met LG. Kort bespreken hoe ik me voelde, hoe het ging. Die gesprekken duurden soms 10 minuten en soms drie kwartier.
Contact met collega’s wilde ik niet. Zij hebben dat wel geprobeerd, echter ik hield de boot af. Kon het niet aan.
Allemaal voor de re-integratie.
Toen puntje bij paaltje kwam en ik voor het eerst naar werkplek moest voor een gesprek was de drempel ontzettend hoog.
Ik werd heel “warm” en liefdevol ontvangen. En zowel collega’s als LG-den deden op diverse manieren hun best om mij te laten weten dat ik welkom was, de tijd mocht nemen om te wennen en dat ze me gemist hadden. Zo fijn!
Contact houden is echt wel van belang. Als een zieke werknemer door de bomen het bos niet meer ziet is de LG aan zet om het initiatief daarin te nemen. Uiteindelijk vanuit regelgeving, echter ook vanuit menselijk oogpunt.
En ook zit zeker ook een zakelijk aspect aan vast. Daar ontkom je niet aan.
Ik was lange tijd niet werkzaam, had wel elke twee weken telefonisch contact met LG. Kort bespreken hoe ik me voelde, hoe het ging. Die gesprekken duurden soms 10 minuten en soms drie kwartier.
Contact met collega’s wilde ik niet. Zij hebben dat wel geprobeerd, echter ik hield de boot af. Kon het niet aan.
Allemaal voor de re-integratie.
Toen puntje bij paaltje kwam en ik voor het eerst naar werkplek moest voor een gesprek was de drempel ontzettend hoog.
Ik werd heel “warm” en liefdevol ontvangen. En zowel collega’s als LG-den deden op diverse manieren hun best om mij te laten weten dat ik welkom was, de tijd mocht nemen om te wennen en dat ze me gemist hadden. Zo fijn!
Contact houden is echt wel van belang. Als een zieke werknemer door de bomen het bos niet meer ziet is de LG aan zet om het initiatief daarin te nemen. Uiteindelijk vanuit regelgeving, echter ook vanuit menselijk oogpunt.
En ook zit zeker ook een zakelijk aspect aan vast. Daar ontkom je niet aan.
anoniem_63b6a03408332 wijzigde dit bericht op 27-12-2018 09:31
1.56% gewijzigd
donderdag 27 december 2018 om 09:30
Het lijkt mij niet meer dan logisch dat je contact onderhoud met je werk, het is ook de bedoeling dat je ooit weer gaat werken, neem ik aan. Een beetje goodwill kweken en er (op een afstandje) een beetje bijblijven lijkt mij volstrekt normaal in een werkrelatie.
Maar goed, net als anderen begrijp ik niet zoveel van jouw gedachtegang.
donderdag 27 december 2018 om 10:05
Dat dacht ik ook toen ik jouw bericht las. Blij dat ik niet bij jou werk. Je mag het advies van een bedrijfsarts naast je neerleggen maar dat is niet verstandig.Marana-- schreef: ↑27-12-2018 08:02Ik begrijp net als lemoos niet zoveel van jouw reacties. Op basis van deze reacties ben ik geloof ik wel blij dat je niet bij mij aan het re-integreren bent.
Overigens schrijft de bedrijfsarts slechts een advies. Het re-integratieplan wordt door de werkgever opgesteld, op basis van dat advies. En bij ons zal er dus instaan, mits (zoals ik net schreef) het niet werkstress-gerelateerd is en de werknemer nog enigszins mobiel is, dat de werknemer zich met enige regelmaat laat zien op de zaak.
donderdag 27 december 2018 om 10:08
En dan heb je een keer in de 6 weken contact met je lg en wordt evt het plan van aanpak bijgesteld.
donderdag 27 december 2018 om 10:17
Dat is ook niet wat ik schreef.-Esmeralda- schreef: ↑27-12-2018 09:30Het lijkt mij niet meer dan logisch dat je contact onderhoud met je werk, het is ook de bedoeling dat je ooit weer gaat werken, neem ik aan. Een beetje goodwill kweken en er (op een afstandje) een beetje bijblijven lijkt mij volstrekt normaal in een werkrelatie.
Maar goed, net als anderen begrijp ik niet zoveel van jouw gedachtegang.
De TO is de enige die actief haar werkgever op de hoogte houd blijkbaar. De werkgever lapt zijn verplichtingen aan zijn laars.
donderdag 27 december 2018 om 10:29
Oh jee, ik ben ook zo’n collega die op de gezamenlijke beterschapskaart van de afdeling na eigenlijk nooit wat van me laat horen tot iemand er weer is. Tenzij ik echt dikke vrienden met een collega ben.
Ik vind het zelf altijd heel vervelend als mensen contact met mij opnemen als ik ziek ben, maar ik ben nooit langdurig ziek geweest, dus dat voelt misschien anders. Vaak is er wel één iemand doorgeefluik, maar die stuurt daar geen mails over ofzo.
Ik ben zelf vanuit mijn deels niet Nederlandse achtergrond heel erg opgevoed met het idee dat ziekte privé is. Je hoort ook niet te vragen naar details van ziekte of behandeling, alleen naar hoe het gaat.
Ik ga er voortaan wat meer op letten. Ik kan natuurlijk altijd vragen wat iemand prettig vindt.
Bij ons worden kerstpakketten en banketstaven etc. trouwens wel doorgestuurd.
Hoe dan ook, ik zou dit niet persoonlijk oppakken, het is denk ik gewoon hoe dingen vaak gaan.
Beterschap en gewoon lekker weer rustig starten in het nieuwe jaar.
Ik vind het zelf altijd heel vervelend als mensen contact met mij opnemen als ik ziek ben, maar ik ben nooit langdurig ziek geweest, dus dat voelt misschien anders. Vaak is er wel één iemand doorgeefluik, maar die stuurt daar geen mails over ofzo.
Ik ben zelf vanuit mijn deels niet Nederlandse achtergrond heel erg opgevoed met het idee dat ziekte privé is. Je hoort ook niet te vragen naar details van ziekte of behandeling, alleen naar hoe het gaat.
Ik ga er voortaan wat meer op letten. Ik kan natuurlijk altijd vragen wat iemand prettig vindt.
Bij ons worden kerstpakketten en banketstaven etc. trouwens wel doorgestuurd.
Hoe dan ook, ik zou dit niet persoonlijk oppakken, het is denk ik gewoon hoe dingen vaak gaan.
Beterschap en gewoon lekker weer rustig starten in het nieuwe jaar.
donderdag 27 december 2018 om 10:29
Dank voor je lieve reactie.ieneminnie schreef: ↑27-12-2018 06:30Heel jammer dat het zo loopt. Zeker ook een gemiste kans van de werkgever. Een werknemer die zich gesteund voelt, is eerder terug op het werk. Hier is onderzoek haar gedaan.
Het niet ontvangen van een kerstpakket is raar. Bij ons wordt het door de leidinggevende thuis gebracht. Bij de andere organisaties waarmee ik contact heb is dat ook zo.
Sterkte to, vervelend dat alles zo loopt.