Werk & Studie
alle pijlers
Rare re-integratie
woensdag 26 december 2018 om 22:21
Hallo allemaal,
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik ben inmiddels een aantal maanden uit de running op mijn werk. Dit is natuurlijk erg vervelend. Wat ik merk is dat ik maar weinig van mijn werk en collega’s hoor. Er is weinig begrip en medeleven terwijl ik goede verstandhoudingen had op het werk. Met de feestdagen is mij zelfs geen fijne feestdagen gewenst en ik heb ook geen kerstpakket gehad. Is dit normaal? Ik vind het maar een rare gang van zaken?
De bedoeling is dat ik binnen enkele weken weer een paar uren ga werken. Ik merk dat ik daar door deze sfeer wel tegenop zie...
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik ben inmiddels een aantal maanden uit de running op mijn werk. Dit is natuurlijk erg vervelend. Wat ik merk is dat ik maar weinig van mijn werk en collega’s hoor. Er is weinig begrip en medeleven terwijl ik goede verstandhoudingen had op het werk. Met de feestdagen is mij zelfs geen fijne feestdagen gewenst en ik heb ook geen kerstpakket gehad. Is dit normaal? Ik vind het maar een rare gang van zaken?
De bedoeling is dat ik binnen enkele weken weer een paar uren ga werken. Ik merk dat ik daar door deze sfeer wel tegenop zie...
woensdag 26 december 2018 om 23:40
Wat goed dat je als leidinggevende regelmatig contact probeert te houden.Marana-- schreef: ↑26-12-2018 23:11Ik vind het gek dat je kennelijk een ziekte hebt waarbij je maandenlang niet langs kunt komen op je werk, niet eens voor een kopje koffie.
Bij mij is het zo dat ik als leidinggevende regelmatig contact probeer te onderhouden, en dat ik van mijn zieke werknemers verwacht dat zij, als ze enigszins mobiel zijn, af en toe eens langs komen voor op z'n minst een kopje koffie. Ik laat niemand maandenlang thuis zitten zonder iets voor het werk te doen. Het streven is om zo snel mogelijk minstens 2 uur per dag naar het werk te laten komen, meerdere dagen per week.
Als jij 6 weken niet op je werk verschijnt 'vergeten' de meeste collega's je, houden ze zich niet meer met jou bezig en zoeken ze geen contact meer. De eerste 1-2 maanden is er altijd begrip en medeleven, daarna valt dat weg, wordt het werk gewoon zonder jou of ergeren ze zich aan de hogere werkdruk.
Wat ook meespeelt is dat bij maandenlang ziek thuis zijn het werken niet meer in jouw systeem zit. Weer aan de slag gaan wordt dan een steeds grotere drempel.
Om deze 2 redenen moeten mijn medewerkers zich dus echt binnen 2 maanden weer eens laten zien. Ook als de bedrijfsarts inschat dat terugkeer in de eigen functie moeilijk zal zijn, en er mogelijk een WIA-aanvraag gaat komen.
Je eerste opmerking vind ik nogal raar. Hij staat echt vol met aannames... Wie zegt dat ik niet ben langs geweest? Ben je overigens zelf wel eens langdurig ernstig ziek geweest? Het komt over van niet nl. Maar daar vergis ik me misschien in
woensdag 26 december 2018 om 23:48
Ik ben nu ook een paar maanden thuis, heb gewoon een kerstpakket ontvangen wat niet meer dan normaal is en af en toe wat contact met leidinggevende. En de laatste kan wel wat willen maar is niet leidend, dat is namelijk de bedrijfsarts. En jezelf natuurlijk. Een lg weet in principe niet de medische achtergrond. Een lg is de aangewezen persoon contact te onderhouden en hoort met de medewerker na 8 weken een plan van aanpak opgesteld te hebben, samen met de medewerker. Als opbouw nog niet mogelijk is, dan is dat zo. Dat gaat mede op advies van een bedrijfsarts en niet naar eigen inzicht van een lg.
Wat jammer TO dat vanuit je werk geen contact wordt onderhouden.
Geen topwerkgever, zacht uitgedrukt.
Wat jammer TO dat vanuit je werk geen contact wordt onderhouden.
Geen topwerkgever, zacht uitgedrukt.
woensdag 26 december 2018 om 23:49
Ik heb een fysieke ziekte. Wat zie jij trouwens als een vergelijkbaar iets als een burn out?
Ik heb zelf zeker iets van me laten horen hoor. Maar van de andere kant is het erg minimaal allemaal. Ik heb best een pittige ziekte en er is echt een gebrek aan medeleven. Iets in de trant van, wat erg voor je, kan er amper af
woensdag 26 december 2018 om 23:53
Het zijn je collega’s. Niet je vrienden. Medeleven zal zich beperken tot de eerste weken, zoals al gezegd. Daarna gaan mensen over tot de orde van de dag en hun werk. Een collega die een andere baan krijgt spreek je misschien nog een keer, daarna is het wel klaar. Iemand die al maanden thuis is is ook niet meer zo in je gedachten.Ottertje74 schreef: ↑26-12-2018 23:49Ik heb een fysieke ziekte. Wat zie jij trouwens als een vergelijkbaar iets als een burn out?
Ik heb zelf zeker iets van me laten horen hoor. Maar van de andere kant is het erg minimaal allemaal. Ik heb best een pittige ziekte en er is echt een gebrek aan medeleven. Iets in de trant van, wat erg voor je, kan er amper af
woensdag 26 december 2018 om 23:57
Dat ligt ook wel wat aan de werksfeer hoor. Ik kreeg ook na twee maanden wat vrolijke kerstappjes en een bos bloemen.Thordis* schreef: ↑26-12-2018 23:53Het zijn je collega’s. Niet je vrienden. Medeleven zal zich beperken tot de eerste weken, zoals al gezegd. Daarna gaan mensen over tot de orde van de dag en hun werk. Een collega die een andere baan krijgt spreek je misschien nog een keer, daarna is het wel klaar. Iemand die al maanden thuis is is ook niet meer zo in je gedachten.
woensdag 26 december 2018 om 23:59
Dat kán. Fijn! Maar het is niet verplicht en ik denk ook niet per se doorsnee. Er zijn collega’s die ik wekelijks zou appen of bellen, gewoon omdat ze heel leuk zijn, er zijn ook collega’s waar ik mijn naam heus op de kaart zou zetten en als ik ze zie zou informeren hoe het gaat, maar waar ik verder geen bijzondere moeite voor doe.
donderdag 27 december 2018 om 00:00
Dan nog bestaat er ook zoiets als menselijkheid. Ook in de eerste weken was er weinig medelevenThordis* schreef: ↑26-12-2018 23:53Het zijn je collega’s. Niet je vrienden. Medeleven zal zich beperken tot de eerste weken, zoals al gezegd. Daarna gaan mensen over tot de orde van de dag en hun werk. Een collega die een andere baan krijgt spreek je misschien nog een keer, daarna is het wel klaar. Iemand die al maanden thuis is is ook niet meer zo in je gedachten.
Heb je overigens zelf wel eens langdurig een ernstige ziekte gehad? Je komt zo zakelijk over. Alsof je je niet in een ziek iemand kunt verplaatsen. Maar misschien zie ik dat verkeerd
donderdag 27 december 2018 om 00:07
donderdag 27 december 2018 om 00:09
Wat zou je moeten doen dan? Ik doe daar ook niets in. Dat ligt aan de afspraken die je maakt. Dat heeft nog niks te maken met re- integratie.
donderdag 27 december 2018 om 00:11
donderdag 27 december 2018 om 00:15
To is nog helemaal niet aan het reïntegreren.
Het heeft te maken met een actieve houding richting je werkgever. Vooral ook omdat het blijkbaar geen arbeidsconflict betreft maar een fysiek iets.
donderdag 27 december 2018 om 00:24
Het ís ook zakelijk, het contact met collega’s. Dat bedoelt ze. Dat doet niets af aan de ernst van je ziekte.Ottertje74 schreef: ↑27-12-2018 00:00Dan nog bestaat er ook zoiets als menselijkheid. Ook in de eerste weken was er weinig medeleven
Heb je overigens zelf wel eens langdurig een ernstige ziekte gehad? Je komt zo zakelijk over. Alsof je je niet in een ziek iemand kunt verplaatsen. Maar misschien zie ik dat verkeerd
Net als Thordis heb ik collega’s die ik ook bij ziekte regelmatig spreek, maar daar had ik sowieso buiten werktijd contact mee. Bij de anderen beperkt het contact zich tot eens een gezamenlijk kaartje of de vraag (kort) aan te sluiten bij een uitje ofzo.
Ik voel me ook echt niet verplicht daarin meer dan dat te doen. Ik werk me een slag in de rondte, tijdens werk heb ik niet echt tijd om bij een collega stil te staan die ik al een tijd niet heb gezien.
•
donderdag 27 december 2018 om 00:25
Jeetje het is alsof je over producten praat in plaats van mensen.Belg007 schreef: ↑26-12-2018 23:10Wij zijn hier al lang blij als we de boel draaiende kunnen houden met een man of vrouw minder.
Al het extra werk van zieke collega of collega's komt terecht op de nek van de gezonde exemplaren, dus iedereen holt zich de pleuris.
Tijd om dan ook nog es op de koffie te gaan - en dan nog elke maand - is er toch écht niet.
In 't beste geval gaat er na 1 of 2 weken een kaartje buiten met "veel beterschap" als er es iemand aan denkt.
Nadien zien we collega hopelijk wel ooit weer es verschijnen.
We zitten nu bijvoorbeeld binnen 1 van onze teams van 4 personen met 2 zieken die al een jaar uitliggen.
Telkens verlengd met 1 of 2 maanden.
Die 2 anderen draaien al een jaar overuren dat het niet mooi is en proberen de boel op één of andere manier een beetje recht te houden zodat de boel niet failliet draait en de zieken straks nog een job hebben als ze terugkeren.
Die zijn al lang blij dat ze zelf niet onderuit gaan.
donderdag 27 december 2018 om 00:26
Precies, dat schrijf ik. Nog geen re- integratie, dus voor de re-integratie hoef je geen actieve houding te hebben richting je werkgever. Hoe kom je daar bij.
donderdag 27 december 2018 om 00:33
Je moet natuurlijk helemaal niets!!
En dus moet je ook niet zeuren!
Niet alleen weet ik het een en ander van bedrijfsgezondheidszorg, arbeidsverzuim, verzuimbegeleiding maar ook van patiënt zijn.
Natuurlijk mag je een actieve houding van je werkgever verwachten maar dat maakt niet dat je ook zelf richting je werkgever actief kunt zijn!
Ik weet niet waar precies staat dat je géén actieve houding hoeft te hebben.
Voor de arbeidsverhoudingen is het vooral handig dat je dat wél hebt. Daar kun je namelijk ook voordeel bij hebben
donderdag 27 december 2018 om 00:33
Dat. En ik heb ik een gemiddelde werkweek al moeite om even een babbeltje met mijn wel aanwezige collega’s te maken, als we elkaar al zien is er weinig tijd voor. Dan probeer ik heus mee te leven met of te vragen naar een ziek kind/nieuw huis/hoe hun weekend was, en zij bij mij ook, maar het is doorgaans enorm druk met hoge werkdruk, dus het komt er niet altijd van. Als iemand er dus dan 3 maanden niet is dan schiet dat er helemaal bij in.Frizz schreef: ↑27-12-2018 00:24Het ís ook zakelijk, het contact met collega’s. Dat bedoelt ze. Dat doet niets af aan de ernst van je ziekte.
Net als Thordis heb ik collega’s die ik ook bij ziekte regelmatig spreek, maar daar had ik sowieso buiten werktijd contact mee. Bij de anderen beperkt het contact zich tot eens een gezamenlijk kaartje of de vraag (kort) aan te sluiten bij een uitje ofzo.
Ik voel me ook echt niet verplicht daarin meer dan dat te doen. Ik werk me een slag in de rondte, tijdens werk heb ik niet echt tijd om bij een collega stil te staan die ik al een tijd niet heb gezien.
Mogelijk is het anders als je altijd op kantoor zit met dezelfde 4 mensen om je heen. Dan mis je iemand echt fysiek, lege plek op kantoor.
Ik heb dagen dat ik geen of maar 10 minuten collega’s zie. Dat maakt het anders.
donderdag 27 december 2018 om 00:46
Soort werk, werkplek, grootte van het team, onderlinge contacten van collega’s, het speelt allemaal een rol. Bij ons op het werk kun je je in mysterieuze nevelen hullen als je de LG geen toestemming geeft om op een algemene vergadering iets te zeggen over de reden van jouw afwezigheid. Als je daarnaast ook geen contact buiten werk hebt met iemand uit het team, dan blijft het bij een neutraal maandelijks kaartje met wat namen.
Met enkele collega’s heb ik meer contact, we gaan ook wel eens een avondje op stap samen of naar een festival. Die zullen mij wel na dag 1 missen, zeker als ik ook niet reageer op WA. Als ik om 09.00 nog niet gesignaleerd ben, niet reageer op Whatsapp en geen reactie op het thuisnummer, dan stapt de baas in de auto om mijn route na te rijden (Oké, ik heb wel een verleden met het blokkeren van snelwegen en tunnels). Met collega’s waar ik alleen zakelijk contact mee heb, daar gaan gezamenlijke kaarten naartoe en van tijd tot tijd een bloemetje. En als ik weet dat ze op donderdag komen voor een kop koffie dan zorg ik dat ik in de pauze aanwezig ben om even te informeren naar het wel en wee, of haal iets waarvan ik weet dat hij/zij dat lekker vindt. Echt bij iemand langsgaan doe ik alleen bij collega’s waar ik veel contact mee heb.
Met enkele collega’s heb ik meer contact, we gaan ook wel eens een avondje op stap samen of naar een festival. Die zullen mij wel na dag 1 missen, zeker als ik ook niet reageer op WA. Als ik om 09.00 nog niet gesignaleerd ben, niet reageer op Whatsapp en geen reactie op het thuisnummer, dan stapt de baas in de auto om mijn route na te rijden (Oké, ik heb wel een verleden met het blokkeren van snelwegen en tunnels). Met collega’s waar ik alleen zakelijk contact mee heb, daar gaan gezamenlijke kaarten naartoe en van tijd tot tijd een bloemetje. En als ik weet dat ze op donderdag komen voor een kop koffie dan zorg ik dat ik in de pauze aanwezig ben om even te informeren naar het wel en wee, of haal iets waarvan ik weet dat hij/zij dat lekker vindt. Echt bij iemand langsgaan doe ik alleen bij collega’s waar ik veel contact mee heb.
donderdag 27 december 2018 om 00:47
Dit. Bij ons zijn er regelmatig collega's langere tijd uit de running. Vanuit het team gaat er een kaartje/bloemetje oid. De teamleider gaat een keertje langs als het echt lang duurt. Er is altijd wel iemand die namens het team op een gegeven moment een belangstellend appje stuurt. Maar eerlijk is eerlijk: collega's zijn voor mij in de eerste plaats om mee samen te werken óp het werk. In mijn vrije tijd is het contact dus zeer beperkt. Er zijn wel wat collega's met wie ik prive zo nu en dan contact heb dus als zij ziek zouden raken dan zou dat contact ook wel blijven. Collega's waar ik buiten het werk om niets mee heb hoeven mij niet veel contact of belangstelling te verwachten. Een berichtje aan het begin van de uitval maar dat is het dan ook wel. Ik zou ook niks van hen verwachten. Waarom wel? werk is werk en prive is prive.Frizz schreef: ↑27-12-2018 00:24Het ís ook zakelijk, het contact met collega’s. Dat bedoelt ze. Dat doet niets af aan de ernst van je ziekte.
Net als Thordis heb ik collega’s die ik ook bij ziekte regelmatig spreek, maar daar had ik sowieso buiten werktijd contact mee. Bij de anderen beperkt het contact zich tot eens een gezamenlijk kaartje of de vraag (kort) aan te sluiten bij een uitje ofzo.
Ik voel me ook echt niet verplicht daarin meer dan dat te doen. Ik werk me een slag in de rondte, tijdens werk heb ik niet echt tijd om bij een collega stil te staan die ik al een tijd niet heb gezien.
donderdag 27 december 2018 om 00:49
Dat staat nergens, heeft niets te maken met arbeidsverhoudingen. Geen idee wat hierin het voordeel zou kunnen zijn. Een werkgever krijgt zijn informatie van de bedrijfsarts en gaat op basis van de gekregen info een plan van aanpak opstellen met de werknemer. Dat is het zakelijke gedeelte. Een gezond contact onderhouden is een teken van goed werkgeverschap zodat het voor werknemer gemakkelijker wordt terug te komen zoals overeen gekomen in een re-integratieplan. Alles wat plaatsvindt voir de re-integratie hangt af van het genezingsproces van de werknemer en heeft niks van doen met evt arbeidverhoudingen.broekrok schreef: ↑27-12-2018 00:33Je moet natuurlijk helemaal niets!!
En dus moet je ook niet zeuren!
Niet alleen weet ik het een en ander van bedrijfsgezondheidszorg, arbeidsverzuim, verzuimbegeleiding maar ook van patiënt zijn.
Natuurlijk mag je een actieve houding van je werkgever verwachten maar dat maakt niet dat je ook zelf richting je werkgever actief kunt zijn!
Ik weet niet waar precies staat dat je géén actieve houding hoeft te hebben.
Voor de arbeidsverhoudingen is het vooral handig dat je dat wél hebt. Daar kun je namelijk ook voordeel bij hebben
donderdag 27 december 2018 om 00:54
Had je niet hoeven doen.Ottertje74 schreef: ↑27-12-2018 00:07Leidinggevende goed op de hoogte gehouden. Updates verstuurd en laatst langs geweest