Werk & Studie
alle pijlers
Sollicitatieblunder
woensdag 23 december 2009 om 07:11
Wat een blunder heb ik gemaakt. Gisteren had ik na dagen denken eindelijk DE sollicitatiebrief in mijn hoofd. Zoon voor de tv gezet en naar zolder gesprint om de brief te maken. Nog een paar aanpassingen in mijn cv en de brief kon verstuurd worden. In het mailtje zet ik nog netjes "Bijgaand treft u mijn sollicitatiebrief en mijn Culliculum Vitae aan" *drukt op verzenden*. En dan dringt het langzaam tot me door.... Culliculum? OMG, wat heb ik gedaan. Waarom? Dit gaat natuurlijk nooit meer iets worden. Maar mocht ik wel uitgenodigd worden en ze vragen me erom dan zeg ik gewoon dat ik wilde opvallen, of dat ik trek in chinees had of of of zoiets. Wat een blunder, ben ik de enige of heeft 1 van jullie ook wel een zoiets gedaan bij een sollicitatie?
woensdag 23 december 2009 om 10:07
Ik heb een keer gesolliciteerd als pedagogisch medewerker bij het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam. Een tijd daarvoor had ik ook gesolliciteerd bij het AMC in Amsterdam en ik had die brief nog liggen, dus ik had de naam en het adres boven de brief aangepast, helaas stond in de brief zelf nog het AMC plus bijbehorende afdeling genoemd. Die baan heb ik dus ook niet gekregen.
Een spelfout in het begeleidende mailtje lijkt me trouwens niet zo vreselijk, het gaat toch om je brief en de CV?
Een spelfout in het begeleidende mailtje lijkt me trouwens niet zo vreselijk, het gaat toch om je brief en de CV?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 23 december 2009 om 10:09
Yraatje, één van de leukste bedrijven waar ik ooit heb gewerkt
Ik heb een keer een sollicitatiegesprek gehad; eerst met 2 medewerkers, later kwam daar de directeur bij. Gesprek met die 2 was heel erg leuk en ontspannen, ging echt goed. Directeur kwam erbij en hij kwam schuin achter me zitten (maar echt achterlijk ver achter me) waardoor het heel lastig werd om met z'n vieren een gesprek te voeren. Hij was heel negatief, beweerde dat ik bij vorige bedrijf niets bruikbaars had geleerd (zelfde branche notabene). Toen was ik nogal onder de indruk van die meneer terwijl ik nu denk dat hij me gewoon heeft lopen stangen. Ik ben het ook niet geworden. Vond het wel een hele vervelende manier.
Ik heb een keer een sollicitatiegesprek gehad; eerst met 2 medewerkers, later kwam daar de directeur bij. Gesprek met die 2 was heel erg leuk en ontspannen, ging echt goed. Directeur kwam erbij en hij kwam schuin achter me zitten (maar echt achterlijk ver achter me) waardoor het heel lastig werd om met z'n vieren een gesprek te voeren. Hij was heel negatief, beweerde dat ik bij vorige bedrijf niets bruikbaars had geleerd (zelfde branche notabene). Toen was ik nogal onder de indruk van die meneer terwijl ik nu denk dat hij me gewoon heeft lopen stangen. Ik ben het ook niet geworden. Vond het wel een hele vervelende manier.
woensdag 23 december 2009 om 10:13
quote:absoluteEinstein schreef op 23 december 2009 @ 09:42:
[...]
Yep en dat ik z'n nieuwe bril zou moeten betalen.
Dit jaar had hij bedacht dat een iPhone wel een goed kerstgeschenk zou zijn.
OMG!
Ook wel weer hilarisch, zo'n werknemer
Ik heb eens iemand op gesprek gehad voor een stageplek die haar vriendin had meegenomen. Omdat ze daarna zouden gaan winkelen in de stad.
Tja, dat boeit mij niet, die vriendin had lekker buiten kunnen wachten
Ik heb haar dus niet aangenomen, want dat vond ik nou niet van zelfstandigheid getuigen...
[...]
Yep en dat ik z'n nieuwe bril zou moeten betalen.
Dit jaar had hij bedacht dat een iPhone wel een goed kerstgeschenk zou zijn.
OMG!
Ook wel weer hilarisch, zo'n werknemer
Ik heb eens iemand op gesprek gehad voor een stageplek die haar vriendin had meegenomen. Omdat ze daarna zouden gaan winkelen in de stad.
Tja, dat boeit mij niet, die vriendin had lekker buiten kunnen wachten
Ik heb haar dus niet aangenomen, want dat vond ik nou niet van zelfstandigheid getuigen...
woensdag 23 december 2009 om 10:34
Bij een sollicitatie bij KLM voor een stageplek waren meerdere kandidaten aanwezig. Ondanks dat ik ruim op tijd op schiphol was aangekomen, kwam ik bijna te laat op de juiste plek omdat ik het niet kon vinden.
Toen ik helemaal hyper binnenkwam en mijn jas ophing stonden daar allemaal zenuwactige maar niet bezwete sollicitanten, dit in tegenstelling tot mij; ik had een rood hoofd van het rennen en was absoluut niet zenuwachtig omdat ik geen tijd meer had gehad om na te denken.
Er werd gevraagd of we het makkelijk konden vinden; 'ja' klonk het van alle kanten. En ik zei 'nee, jullie zitten behoorlijk verstopt zeg'.
Conclusie; ik werd aangenomen, rest niet....
Toen ik helemaal hyper binnenkwam en mijn jas ophing stonden daar allemaal zenuwactige maar niet bezwete sollicitanten, dit in tegenstelling tot mij; ik had een rood hoofd van het rennen en was absoluut niet zenuwachtig omdat ik geen tijd meer had gehad om na te denken.
Er werd gevraagd of we het makkelijk konden vinden; 'ja' klonk het van alle kanten. En ik zei 'nee, jullie zitten behoorlijk verstopt zeg'.
Conclusie; ik werd aangenomen, rest niet....
woensdag 23 december 2009 om 10:40
quote:rider schreef op 23 december 2009 @ 09:53:
[...]
En dan zien ze dat je nogal een neuroot bent.
Sorry, maar als de OP niet bedoeld is als humor, maar als serieus, dan zou ik me drukker maken om je wat overdreven reactie op een simpel foutje, dan over de fout zelf.Eens, niet wrijven in een vlek. Kans is groot dat het niet eens opgevallen is.
[...]
En dan zien ze dat je nogal een neuroot bent.
Sorry, maar als de OP niet bedoeld is als humor, maar als serieus, dan zou ik me drukker maken om je wat overdreven reactie op een simpel foutje, dan over de fout zelf.Eens, niet wrijven in een vlek. Kans is groot dat het niet eens opgevallen is.
woensdag 23 december 2009 om 11:01
Hier ging een keer de telefoon van een sollicitante tijdens een gesprek. En ze nam op! 
. Ze zei dat ze nu niet zoveel tijd had en babbelde even. Mijn baas heeft het gesprek daarna meteen maar 'afgerond'. Zonde, want ze maakte een hele goede kans.
Ik vind de blunder van TO niet heel erg trouwens. Als je uitgenodigd wordt, kun je er een grapje over maken. Maar ik zou er niet achteraan mailen...
. Ze zei dat ze nu niet zoveel tijd had en babbelde even. Mijn baas heeft het gesprek daarna meteen maar 'afgerond'. Zonde, want ze maakte een hele goede kans. Ik vind de blunder van TO niet heel erg trouwens. Als je uitgenodigd wordt, kun je er een grapje over maken. Maar ik zou er niet achteraan mailen...
woensdag 23 december 2009 om 11:25
quote:AgentL schreef op 23 december 2009 @ 10:13:
[...]
Ik heb eens iemand op gesprek gehad voor een stageplek die haar vriendin had meegenomen. Omdat ze daarna zouden gaan winkelen in de stad.
Tja, dat boeit mij niet, die vriendin had lekker buiten kunnen wachten
Ik heb haar dus niet aangenomen, want dat vond ik nou niet van zelfstandigheid getuigen...
Ik had eens drie zusjes op de stoep staan die het héél erg raar vonden dat ze niet met z'n drieen tegelijk mochten solliciteren
(ps. ze zijn wel alle drie aangenomen...maar wél na individuele gesprekken)
[...]
Ik heb eens iemand op gesprek gehad voor een stageplek die haar vriendin had meegenomen. Omdat ze daarna zouden gaan winkelen in de stad.
Tja, dat boeit mij niet, die vriendin had lekker buiten kunnen wachten
Ik heb haar dus niet aangenomen, want dat vond ik nou niet van zelfstandigheid getuigen...
Ik had eens drie zusjes op de stoep staan die het héél erg raar vonden dat ze niet met z'n drieen tegelijk mochten solliciteren
(ps. ze zijn wel alle drie aangenomen...maar wél na individuele gesprekken)
woensdag 23 december 2009 om 11:32
woensdag 23 december 2009 om 12:32
Ik ga zeker geen mailtje nasturen, zoals ik als zei ga ik geen slapende honden wakker maken. En Rider de OP is zéker als humor bedoeld. Gisteravond schoot ik iedere keer weer in de lach (best wel zielig zo in mijn eentje eigenlijk, nu ik er aan terugdenk) *en zit weer met een bigsmile achter de computer*.
Hier op het werk heb ik ook een keer een sollicitante binnengelaten en gevraagd voor wie ze kwam. Ze dook haar tas in om een briefje te zoeken, maar in plaats van het briefje viel er een hele lading tampons op de grond. Haha, wat een rood hoofd had ze.....
Hier op het werk heb ik ook een keer een sollicitante binnengelaten en gevraagd voor wie ze kwam. Ze dook haar tas in om een briefje te zoeken, maar in plaats van het briefje viel er een hele lading tampons op de grond. Haha, wat een rood hoofd had ze.....
woensdag 23 december 2009 om 12:42
Ik had ooit eens een nieuw zwart truitje aan bij een sollicitatie en had mijn grijze wollen jas aan. Toen ik mijn jas uitdeed, zat mijn hele trui ónder de grijze wol. Ik voelde me lichtelijk voor lul staan, heb er een grapje over gemaakt en ben aangenomen.
Mijn vader heeft ooit eens zijn kladbrief-sollicitatie verstuurd (was nog in de tijd van echte brieven schrijven) i.p.v. de nette brief.
Mijn vader heeft ooit eens zijn kladbrief-sollicitatie verstuurd (was nog in de tijd van echte brieven schrijven) i.p.v. de nette brief.
Ik ben mijn eigen bananenschil
woensdag 23 december 2009 om 18:35
Niet echt blunders meegemaakt (geloof ik) maar wel vervelende gesprekken met, voornamelijk, advocaten gehad.
Ik zag het wel zitten om in dat wereldje te gaan werken als secretaresse maar daar ben ik helemaal van terug gekomen.
De ergste was bij een advocatenkantoor waarbij ik een gesprek zou hebben met 2 personen, een man en een vrouw.
Ze keken me beiden al een beetje onderzoekend aan, alsof ze zich afvroegen wat ik daar kwam doen. Het gesprek ging helemaal mis! Ik werd hartstikke zenuwachtig van hun gedrag dat ik zelf ook vast wel rare antwoorden gegeven zal hebben maar toch ... ze deden het erom. Vroegen zich heel minachtend af wat ik voor "opleidinkje" ik gedaan had en allemaal van dat soort dingen. Op een gegeven moment zit die vent uitgebreid te gapen (serieus) en naar buiten te loeren terwijl mevrouw minachtend mijn CV bekijkt. Ik heb mijn spullen gepakt en ben opgestaan.
Wat een assholes zeg!
Ik zag het wel zitten om in dat wereldje te gaan werken als secretaresse maar daar ben ik helemaal van terug gekomen.
De ergste was bij een advocatenkantoor waarbij ik een gesprek zou hebben met 2 personen, een man en een vrouw.
Ze keken me beiden al een beetje onderzoekend aan, alsof ze zich afvroegen wat ik daar kwam doen. Het gesprek ging helemaal mis! Ik werd hartstikke zenuwachtig van hun gedrag dat ik zelf ook vast wel rare antwoorden gegeven zal hebben maar toch ... ze deden het erom. Vroegen zich heel minachtend af wat ik voor "opleidinkje" ik gedaan had en allemaal van dat soort dingen. Op een gegeven moment zit die vent uitgebreid te gapen (serieus) en naar buiten te loeren terwijl mevrouw minachtend mijn CV bekijkt. Ik heb mijn spullen gepakt en ben opgestaan.
Wat een assholes zeg!
woensdag 23 december 2009 om 19:38
Ik kreeg een sollicitatiebrief binnen van iemand via de mail, die duidelijk eerder was verzonden. Tja het adres van het andere bedrijf stond er nog boven. Aangezien haar CV er echt goed uitzag heb ik haar een mail terug gestuurd dat ze haar brief moest aanpassen en dat ik deze brief die ik binnen had gekregen niet als verzonden zou beschouwen.
Uiteindelijk wel op gesprek geweest maar om andere redenen afgewezen.
Uiteindelijk wel op gesprek geweest maar om andere redenen afgewezen.
woensdag 23 december 2009 om 20:00
Een half jaar geleden had ik een sollicitatiegesprek. Het ging erg goed. Ik was een van de vier mensen die op gesprek mochten komen, na een selectie uit meer dan 300 brieven..Het gesprek duurde vrij lang en was behoorlijk geanimeerd. Uiteindelijk was het gesprek dan toch afgelopen. Ik stond op en wilde de interviewers keurig een hand geven. Maar tijdens het gesprek had ik mijn benen over elkaar geslagen gehad en mijn ene been was gaan slapen, dus dat kon ik helemaal niet belasten. Ik ging
bijna tegen de vlakte en struikelde het kantoor door, terwijl die mensen verbijsterd toekeken...hahaha, het was echt dom. Ik werd uiteindelijk niet uitgekozen, maar dat vind ik nu helemaal niet meer jammer; mijn huidige baan is veeeeel leuker.
bijna tegen de vlakte en struikelde het kantoor door, terwijl die mensen verbijsterd toekeken...hahaha, het was echt dom. Ik werd uiteindelijk niet uitgekozen, maar dat vind ik nu helemaal niet meer jammer; mijn huidige baan is veeeeel leuker.
woensdag 23 december 2009 om 20:13
quote:_lotte85_ schreef op 23 december 2009 @ 09:45:
[...]
Wat heb je toen gezegt? Ik zou echt met mijn mond vol tanden staan!
Vanmiddag heb ik een sollicitatie gesprek dus ben benieuwd... zal vast ook wel een blunder maken!
groetjes
Ik wist niet dat het voor de baan nodig was om ook naar het buitenland te gaan/moeten.
Dat kwam pas tijdens het gesprek naar boven. Ik heb gezegd dat ik vliegangst heb (wat ook echt zo is)
Hoe is je gesprek gegaan?
[...]
Wat heb je toen gezegt? Ik zou echt met mijn mond vol tanden staan!
Vanmiddag heb ik een sollicitatie gesprek dus ben benieuwd... zal vast ook wel een blunder maken!
groetjes
Ik wist niet dat het voor de baan nodig was om ook naar het buitenland te gaan/moeten.
Dat kwam pas tijdens het gesprek naar boven. Ik heb gezegd dat ik vliegangst heb (wat ook echt zo is)
Hoe is je gesprek gegaan?
woensdag 23 december 2009 om 22:11
Op mijn vorige werk maakte ik een eerste selectie van binnengekomen brieven/mails. Vind het nog steeds opvallend dat in deze tijd mensen mailen met mailadressen als "heetkonijntje, skatergirl, hotchick etc. " Vaak bij een check op hyves hadden deze personen een hyves die op zn zachtst gezegd aansloot bij de mailnaam. Meestal werden die wel enigzins terzijde geschoven. Of ze moesten echt een super cv hebben.
woensdag 23 december 2009 om 22:20
quote:gizz schreef op 23 december 2009 @ 22:11:
Op mijn vorige werk maakte ik een eerste selectie van binnengekomen brieven/mails. Vind het nog steeds opvallend dat in deze tijd mensen mailen met mailadressen als "heetkonijntje, skatergirl, hotchick etc. " Vaak bij een check op hyves hadden deze personen een hyves die op zn zachtst gezegd aansloot bij de mailnaam. Meestal werden die wel enigzins terzijde geschoven. Of ze moesten echt een super cv hebben.
Ja, dat vind ik ook echt niet kunnen. Een CV sturen en dan bij e-mailadres: superchick81@hotmail.com ofzo. Echt té erg.
Ik heb een keer ergens gesolliciteerd en die man belde mij op. Toen vroeg hij wat voor e-mailadres ik had en toen dat een enigszins normaal e-mailadres was, was meneer blij. Oké, ben er dus ook niet zo voor maar om dat nu te gaan vragen?!
Maar goed, die man wilde ook dat ik telefonisch het alfabet op ging noemen (Anton, Bernhard ....) en als dat goed ging mocht ik op gesprek komen. Heb vriendelijk bedankt want ik volgde destijds een MBO opleiding en meneer vond het nodig te melden dat "MBO'ers hun geld niet waard waren en hij liever een HBO'er had". Op mijn vraag waarom hij mij dan belde en waarom er op zijn website gevraagd werd naar MBO BBL'ers, wist meneer geen antwoord. Wat een sukkeltje.
Nu we het over e-mailadressen hebben, bij mij op het werk kunnen klanten o.a. hun e-mailadressen doorgeven en het is altijd lachen als je van die rare tegen komt. Of van die mensen die dat telefonisch doorgeven en dan zeggen "niet lachen he". Zo herinner ik mij "Jeroentjelullo@....." (was zijn zakelijk e-mailadres ) en "Sexydertiger@...." Whahaha ... soms merk je dat ze zich ervoor schamen en dan spellen ze het gewoon, komt er op een gegeven moment zoiets tevoorschijn. Wel grappig is dat, al heeft het niets met solliciteren te maken
Op mijn vorige werk maakte ik een eerste selectie van binnengekomen brieven/mails. Vind het nog steeds opvallend dat in deze tijd mensen mailen met mailadressen als "heetkonijntje, skatergirl, hotchick etc. " Vaak bij een check op hyves hadden deze personen een hyves die op zn zachtst gezegd aansloot bij de mailnaam. Meestal werden die wel enigzins terzijde geschoven. Of ze moesten echt een super cv hebben.
Ja, dat vind ik ook echt niet kunnen. Een CV sturen en dan bij e-mailadres: superchick81@hotmail.com ofzo. Echt té erg.
Ik heb een keer ergens gesolliciteerd en die man belde mij op. Toen vroeg hij wat voor e-mailadres ik had en toen dat een enigszins normaal e-mailadres was, was meneer blij. Oké, ben er dus ook niet zo voor maar om dat nu te gaan vragen?!
Maar goed, die man wilde ook dat ik telefonisch het alfabet op ging noemen (Anton, Bernhard ....) en als dat goed ging mocht ik op gesprek komen. Heb vriendelijk bedankt want ik volgde destijds een MBO opleiding en meneer vond het nodig te melden dat "MBO'ers hun geld niet waard waren en hij liever een HBO'er had". Op mijn vraag waarom hij mij dan belde en waarom er op zijn website gevraagd werd naar MBO BBL'ers, wist meneer geen antwoord. Wat een sukkeltje.
Nu we het over e-mailadressen hebben, bij mij op het werk kunnen klanten o.a. hun e-mailadressen doorgeven en het is altijd lachen als je van die rare tegen komt. Of van die mensen die dat telefonisch doorgeven en dan zeggen "niet lachen he". Zo herinner ik mij "Jeroentjelullo@....." (was zijn zakelijk e-mailadres ) en "Sexydertiger@...." Whahaha ... soms merk je dat ze zich ervoor schamen en dan spellen ze het gewoon, komt er op een gegeven moment zoiets tevoorschijn. Wel grappig is dat, al heeft het niets met solliciteren te maken
woensdag 23 december 2009 om 22:31
Sollicitatiegesprek voor eerste baan op sjiek kantoor met de directeur: ik was 19 jaar en erg zenuwachtig, maar directeur stelde me op mijn gemak en maakte een grapje. Ik lachte, maar ademde daarbij uit door mijn neus en zag vervolgens een "snotje" voorbij vliegen. Vluchtig checkte ik de tafel waar we aan zaten, maar daar was 'ie niet op terecht gekomen. Tijdens het gesprek heb ik geprobeerd om te achterhalen of mijn snotje op een rare (zichtbare) plek was geland, maar ik zag niks. Aan het einde van het gesprek veegde ik - onder tafel - mijn klamme handen af aan mijn broek, zodat ik de directeur een droge hand kon geven. Helaas gleed ik met één hand over mijn snottebel heen, hij was dus op mijn broek terecht gekomen!
Wel aangenomen trouwens....
Wel aangenomen trouwens....
woensdag 23 december 2009 om 22:31
Ik geef oa. ook sollicitatietrainingen aan mijn studenten, omdat ze op stage moeten en dus wel hun CV op orde moeten hebben. En ze leren een nette brief schrijven. Ook ik geef daarin altijd aan dat ze een 'gewoon' email moeten nemen. Dat hottestprickonearth@weetikveel.nl ongetwijfeld ontzettend hilarisch is, maar een werkgever dat minder weet te waarderen. Een vriendin van mij gebruikt een verkleinwoordje, dus (voorbeeld) Marie is Marietje. Daar heeft een werkgever ooit ook wel eens wat van gezegd bij haar.
woensdag 23 december 2009 om 22:32
Lang geleden voor het mobiele tijdperk had ik erg veel vertraging met de trein doordat er een auto tegenaan was gekomen, dus ik kwam veel te laat op gesprek bij een kopieerwinkel. Dat kom nooit meer goed, dacht ik. Bellen kon niet. Ik ben er wel heengegaan en heb zo goed en kwaad als ik kon het gesprek gevoerd. Een dag later werd ik gebeld: ik was aangenomen. Maar ik wilde helemaal niet! Het ging om minder uren dan de baan die ik had, en het betaalde niet beter, dus ik had geen reden om te vertrekken. Die kerel was woest. Hij had alle andere kandidaten al afgebeld. Kon overnieuw beginnen. De les die ik hieruit leerde: in mijn vorige baan als personeelsmanager eerst de kandidaat vertellen dat hij/zij het is geworden voordat ik andere ook goede kandidaten afbelde.
Als personeelsmanager ooit eens een man gesproken met witte bandplooibroek, met een gestreepte slip eronder. Echt geen pan!
Als personeelsmanager ooit eens een man gesproken met witte bandplooibroek, met een gestreepte slip eronder. Echt geen pan!
donderdag 24 december 2009 om 00:30
Kan me van mezelf zo even geen heftige blunders herinneren, maar wel een van iemand met wie ik een gesprek moest voeren als sollicitant. Ik solliciteerde als assessment psycholoog en had een gesprek met de directeur en een HR-manager van het bedrijf waar ik dat eventueel zou gaan doen. Tijdens het gesprek viel die directeur tot drie keer toe in slaap! Echt knikkebollen en weer opschrikken. En in plaats van dat hij moeite deed om daar iets aan te doen (verzitten, gaan schrijven, thee drinken, desnoods je even excuseren en water in je gezicht plenzen) deed hij net of er niets aan de hand was.
Ik vond het zo respectloos (en er was meer dat me niet zinde) dat ik zelf later voor de baan heb bedankt. Kreeg ik een mailtje terug: hoezo dan wel? Toen ben ik maar opgehouden met het beleefd verbloemen en heb rechtstreeks geschreven dat ik me niet zo serieus genomen voelde in dat gesprek door zijn slaapgedrag. Reactie die ik vervolgens weer kreeg: ik zou toch afgewezen zijn want juist als assessment psycholoog moest ik weten dat het belangrijk was mijn oordeel uit te stellen.
Juist ja.
Ik vond het zo respectloos (en er was meer dat me niet zinde) dat ik zelf later voor de baan heb bedankt. Kreeg ik een mailtje terug: hoezo dan wel? Toen ben ik maar opgehouden met het beleefd verbloemen en heb rechtstreeks geschreven dat ik me niet zo serieus genomen voelde in dat gesprek door zijn slaapgedrag. Reactie die ik vervolgens weer kreeg: ik zou toch afgewezen zijn want juist als assessment psycholoog moest ik weten dat het belangrijk was mijn oordeel uit te stellen.
Juist ja.
donderdag 24 december 2009 om 00:40
@ Rider e.a. ik ben inderdaad wat neurotisch daarin, maar wijze les geleerd, niet mailen in deze situaties! Thanks!
En jee, die emailadressen. Ik werk veel met jongeren en krijg ook de belachelijkste e-mailadressen onder ogen. Ik snap dat men ze ooit aanmaakt, maar om ze ook tijdens je gewone werkende leven te blijven gebruiken? Feijenoordhooligan81@xxx.com bijvoorbeeld, dat soort werk. En dan denken dat je wordt aangenomen?
Nee, ik ben écht een heel rustig en bedeesd persoon!
En jee, die emailadressen. Ik werk veel met jongeren en krijg ook de belachelijkste e-mailadressen onder ogen. Ik snap dat men ze ooit aanmaakt, maar om ze ook tijdens je gewone werkende leven te blijven gebruiken? Feijenoordhooligan81@xxx.com bijvoorbeeld, dat soort werk. En dan denken dat je wordt aangenomen?
Nee, ik ben écht een heel rustig en bedeesd persoon!
donderdag 24 december 2009 om 07:39
Ik heb voor een bijbaan een keer een sollicitatiebrief gestuurd op het moment dat de posttarieven net waren veranderd en die brief had ik dus niet genoeg gefrankeerd. Wel op gesprek uitgenodigd, bij binnenkomst gelijk de 'strafbrief' van TNT in m'n handen gedrukt gekregen met een zuinig 'dit moet je nog even betalen'. Gesprek ging goed en ik was ook aangenomen, maar ik heb zelf bedankt omdat ik de mensen die het gesprek voerden bijzonder onaangenaam vond.