Werk & Studie
alle pijlers
Stageplek en roddelen
maandag 17 november 2014 om 15:49
Hallo allemaal,
Ik heb een probleem op mijn stageplek waarvan ik niet echt meer weet hoe ik er mee om moet gaan. Voor een tijd terug is er een klasgenoot bij me op de stage-afdeling geweest, zij moest een opdracht doen waarvoor een persoonlijk gesprek nodig was. Tijdens dit gesprek hoorde ik in een andere ruimte mijn collega's, een begeleider en de teammanager over mij praten. Uit nieuwsgierigheid heb ik de deur verder open gezet waardoor klasgenoot en ik het hele gesprek hebben meegekregen.
Nou, ik wou dat ik de deur weer dicht had gedaan. Er werden ontzettend nare dingen over mij gezegd, ook door begeleider en teammanager. Er werden dingen aangehaald over mij als persoon, mijn karakter maar ook de uitvoering van werkzaamheden. En het ergste vond ik nog wel dat deze mensen stuk voor stuk tegen mij zeggen dat ik het zo leuk doe, dat ik zo goed ben etc. Ik wil niet te diep in gaan op de inhoud van het door mij opgevangen gesprek, maar het waren zodanig kwetsende dingen dat ik best emotioneel werd en het liefste mijn spullen had gepakt om te vertrekken en nooit weer terug te komen. Klasgenoot heeft me gestimuleerd om een gesprek aan te vragen bij begeleider, dus dat direct gedaan. Ik heb aangegeven hoe ik me voelde na het horen van dat gesprek (gekwetst, mes in mijn rug etc) en waarom dit nooit eerder met mij besproken is. Begeleider reageerde vrij laconiek, teammanager kwam wel uitgebreid verontschuldigingen aanbieden.
Ik ben echter het vertrouwen compleet kwijt in mijn collega's. Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik heb het gevoel dat ik bij niemand op stage meer terecht kan. Ik weet niet hoe ik deze stage succesvol moet voortzetten. Wat hadden jullie gedaan in mijn geval en hebben jullie tips voor me?
Ik heb een probleem op mijn stageplek waarvan ik niet echt meer weet hoe ik er mee om moet gaan. Voor een tijd terug is er een klasgenoot bij me op de stage-afdeling geweest, zij moest een opdracht doen waarvoor een persoonlijk gesprek nodig was. Tijdens dit gesprek hoorde ik in een andere ruimte mijn collega's, een begeleider en de teammanager over mij praten. Uit nieuwsgierigheid heb ik de deur verder open gezet waardoor klasgenoot en ik het hele gesprek hebben meegekregen.
Nou, ik wou dat ik de deur weer dicht had gedaan. Er werden ontzettend nare dingen over mij gezegd, ook door begeleider en teammanager. Er werden dingen aangehaald over mij als persoon, mijn karakter maar ook de uitvoering van werkzaamheden. En het ergste vond ik nog wel dat deze mensen stuk voor stuk tegen mij zeggen dat ik het zo leuk doe, dat ik zo goed ben etc. Ik wil niet te diep in gaan op de inhoud van het door mij opgevangen gesprek, maar het waren zodanig kwetsende dingen dat ik best emotioneel werd en het liefste mijn spullen had gepakt om te vertrekken en nooit weer terug te komen. Klasgenoot heeft me gestimuleerd om een gesprek aan te vragen bij begeleider, dus dat direct gedaan. Ik heb aangegeven hoe ik me voelde na het horen van dat gesprek (gekwetst, mes in mijn rug etc) en waarom dit nooit eerder met mij besproken is. Begeleider reageerde vrij laconiek, teammanager kwam wel uitgebreid verontschuldigingen aanbieden.
Ik ben echter het vertrouwen compleet kwijt in mijn collega's. Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik heb het gevoel dat ik bij niemand op stage meer terecht kan. Ik weet niet hoe ik deze stage succesvol moet voortzetten. Wat hadden jullie gedaan in mijn geval en hebben jullie tips voor me?
Het verleden kun je niet veranderen, de toekomst wel. Dat begint bij het heden. Begin dus vandaag!
maandag 17 november 2014 om 15:56
maandag 17 november 2014 om 16:01
Elmira, dat is een goed idee, heb ik nog helemaal niet aan gedacht. Ik heb nu direct een mailtje gestuurd met een verzoek om gesprek. Hopelijk kan ik gauw terecht...
Doemaarzonnebloemen, dat konden ze niet. Begeleider reageerde vrij laconiek (oh, heb je dat gehoord ja? en wat denk je gehoord te hebben dan?) en op de vraag waarom ze dit niet eerst met mij heeft besproken kreeg ik helemaal geen antwoord. Er werd toen een ander onderwerp aangesneden, waardoor ik ben vergeten om daar weer op terug te komen. Dat is ook zoiets, achteraf bedenk je pas wat je eigenlijk had moeten zeggen etc. Maar ja, dan kan je het niet meer opnieuw doen.
Doemaarzonnebloemen, dat konden ze niet. Begeleider reageerde vrij laconiek (oh, heb je dat gehoord ja? en wat denk je gehoord te hebben dan?) en op de vraag waarom ze dit niet eerst met mij heeft besproken kreeg ik helemaal geen antwoord. Er werd toen een ander onderwerp aangesneden, waardoor ik ben vergeten om daar weer op terug te komen. Dat is ook zoiets, achteraf bedenk je pas wat je eigenlijk had moeten zeggen etc. Maar ja, dan kan je het niet meer opnieuw doen.
Het verleden kun je niet veranderen, de toekomst wel. Dat begint bij het heden. Begin dus vandaag!
maandag 17 november 2014 om 16:04
maandag 17 november 2014 om 16:11
quote:Saladebakje schreef op 17 november 2014 @ 16:01:
Elmira, dat is een goed idee, heb ik nog helemaal niet aan gedacht. Ik heb nu direct een mailtje gestuurd met een verzoek om gesprek. Hopelijk kan ik gauw terecht...
Doemaarzonnebloemen, dat konden ze niet. Begeleider reageerde vrij laconiek (oh, heb je dat gehoord ja? en wat denk je gehoord te hebben dan?) en op de vraag waarom ze dit niet eerst met mij heeft besproken kreeg ik helemaal geen antwoord. Er werd toen een ander onderwerp aangesneden, waardoor ik ben vergeten om daar weer op terug te komen. Dat is ook zoiets, achteraf bedenk je pas wat je eigenlijk had moeten zeggen etc. Maar ja, dan kan je het niet meer opnieuw doen.Nou, waarom eigenlijk niet?! Ik heb dat ook vaak genoeg hoor, dat ik achteraf pas weet wat ik wil zeggen/vragen, en vroeger dacht ik dan ook dat de gelegenheid voorbij was. Maar nu vraag of zeg ik het gewoon alsnóg. Je kunt nou eenmaal niet altijd, zeker niet in zo'n lastige situatie, meteen het juiste doen. Nou, dan maar in twee keer!
Elmira, dat is een goed idee, heb ik nog helemaal niet aan gedacht. Ik heb nu direct een mailtje gestuurd met een verzoek om gesprek. Hopelijk kan ik gauw terecht...
Doemaarzonnebloemen, dat konden ze niet. Begeleider reageerde vrij laconiek (oh, heb je dat gehoord ja? en wat denk je gehoord te hebben dan?) en op de vraag waarom ze dit niet eerst met mij heeft besproken kreeg ik helemaal geen antwoord. Er werd toen een ander onderwerp aangesneden, waardoor ik ben vergeten om daar weer op terug te komen. Dat is ook zoiets, achteraf bedenk je pas wat je eigenlijk had moeten zeggen etc. Maar ja, dan kan je het niet meer opnieuw doen.Nou, waarom eigenlijk niet?! Ik heb dat ook vaak genoeg hoor, dat ik achteraf pas weet wat ik wil zeggen/vragen, en vroeger dacht ik dan ook dat de gelegenheid voorbij was. Maar nu vraag of zeg ik het gewoon alsnóg. Je kunt nou eenmaal niet altijd, zeker niet in zo'n lastige situatie, meteen het juiste doen. Nou, dan maar in twee keer!
maandag 17 november 2014 om 16:48
To, ben je misschien een beetje gevoeliger dan anderen? In het werkende leven moet je een beetje tegen (opbouwende) kritiek kunnen. Ik weet niet wat voor opmerkingen er gemaakt zijn, maar als je begeleider er zo nonchalant over deed, kan het best eens zijn dat het veel harder op jou overkwam dan het bedoeld was.
Maar ik zou het wel willen uitpraten, want nu heb je een rotgevoel.
Maar ik zou het wel willen uitpraten, want nu heb je een rotgevoel.
maandag 17 november 2014 om 17:07
@Erizo,
Ik denk dat het bij TO echt wel gaat om meer dan een beetje butthurt voelen. Als iemand inhoudelijk op jouw persoon en karakter ingaat en hier beledigende opmerkingen over maakt maar in jouw gezicht wel mooi weer speelt, is dat uitermate pijnlijk.
Een stagiair dient de mogelijkheid te groeien en ja ook in het karakter dat nodig is voor de werkzaamheden. Als stagebegeleider mag je heus wel tegen je stagiair zeggen dat hij/zij meer ruggengraat mag tonen of wat minder op de voorgrond aanwezig mag zijn bijvoorbeeld.
Je gaat niet in een achterkamertje je stagiair volledig de grond in boren. Hoe moet iemand dan groeien op persoonlijk en professioneel vlak zonder gemeende feedback?
TO ik zou zeggen regel een nieuwe stageplek en gesprek met je stagebegeleider. Om eerlijk te zijn lijkt het mij heel moeilijk om nu weer op goede voet verder te gaan met deze medewerkers en ga je de rest van de stagetijd constant op je tenen lopen omdat je nu heel erg onzeker bent. Nieuwe ronde nieuwe kansen en durf ook naar jezelf te kijken.
Ik denk dat het bij TO echt wel gaat om meer dan een beetje butthurt voelen. Als iemand inhoudelijk op jouw persoon en karakter ingaat en hier beledigende opmerkingen over maakt maar in jouw gezicht wel mooi weer speelt, is dat uitermate pijnlijk.
Een stagiair dient de mogelijkheid te groeien en ja ook in het karakter dat nodig is voor de werkzaamheden. Als stagebegeleider mag je heus wel tegen je stagiair zeggen dat hij/zij meer ruggengraat mag tonen of wat minder op de voorgrond aanwezig mag zijn bijvoorbeeld.
Je gaat niet in een achterkamertje je stagiair volledig de grond in boren. Hoe moet iemand dan groeien op persoonlijk en professioneel vlak zonder gemeende feedback?
TO ik zou zeggen regel een nieuwe stageplek en gesprek met je stagebegeleider. Om eerlijk te zijn lijkt het mij heel moeilijk om nu weer op goede voet verder te gaan met deze medewerkers en ga je de rest van de stagetijd constant op je tenen lopen omdat je nu heel erg onzeker bent. Nieuwe ronde nieuwe kansen en durf ook naar jezelf te kijken.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
maandag 17 november 2014 om 17:11
Ja Goddess, dat denk je en kan best zo zijn. Het kan ook dat to jong en onervaren is, nog een hoop te leren heeft en de dingen persoonlijker heeft opgevat dan nodig en is dichtgeklapt. Dat kan jij of ik niet inschatten want we waren er niet bij. Het is duidelijk dat to gekwetst is en het heeft opgevat als roddelen en dat is naar, maar er kan sprake zijn van een misverstand.
Daarom bied ik dat aan als mogelijkheid. Of mag je hier alleen meepraten met de to en geen kritische vragen stellen?
Daarom bied ik dat aan als mogelijkheid. Of mag je hier alleen meepraten met de to en geen kritische vragen stellen?
maandag 17 november 2014 om 17:29
quote:erizo schreef op 17 november 2014 @ 17:11:
Ja Goddess, dat denk je en kan best zo zijn. Het kan ook dat to jong en onervaren is, nog een hoop te leren heeft en de dingen persoonlijker heeft opgevat dan nodig en is dichtgeklapt. Dat kan jij of ik niet inschatten want we waren er niet bij. Het is duidelijk dat to gekwetst is en het heeft opgevat als roddelen en dat is naar, maar er kan sprake zijn van een misverstand.
Daarom bied ik dat aan als mogelijkheid. Of mag je hier alleen meepraten met de to en geen kritische vragen stellen?
Van mij mag je kritische vragen stellen. Anderen, zoals ik mogen daarop weer reageren. Vrijheid van meningsuiting toch?
De reden waarom ik denk dat er meer speelt is, is ook omdat er een klasgenoot van TO bij was. Die klasgenoot heeft het over een gesprek met de stagebegeleider. Als ik de klasgenoot was van TO en ik had het ook allemaal gehoord en kon daaruit opmaken dat het niet zo negatief bedoeld was, dan had ik dat bij haar aangegeven. Dat ik vind dat het opbouwende kritiek is en TO het niet per se als negatief commentaar dient op te merken. Daar zou dan toch niet direct een stagebegeleider voor nodig zijn?
Als werknemers onder elkaar, ga je vaak veel vertrouwelijker met elkaar om en ga je sneller 'over de schreef' betreffende het bespreken van een stagiair of andere werknemer. Je voelt je immers vertrouwd genoeg met elkaar om er vanuit te gaan dat die ander zijn mond wel dicht houdt en helaas is dat gesprek nu toch bij TO terecht gekomen.
Dat is dan mijn invulling, maar goed ook ik weet het fijne er niet van en zal dan ook niet verder speculeren.
Ja Goddess, dat denk je en kan best zo zijn. Het kan ook dat to jong en onervaren is, nog een hoop te leren heeft en de dingen persoonlijker heeft opgevat dan nodig en is dichtgeklapt. Dat kan jij of ik niet inschatten want we waren er niet bij. Het is duidelijk dat to gekwetst is en het heeft opgevat als roddelen en dat is naar, maar er kan sprake zijn van een misverstand.
Daarom bied ik dat aan als mogelijkheid. Of mag je hier alleen meepraten met de to en geen kritische vragen stellen?
Van mij mag je kritische vragen stellen. Anderen, zoals ik mogen daarop weer reageren. Vrijheid van meningsuiting toch?
De reden waarom ik denk dat er meer speelt is, is ook omdat er een klasgenoot van TO bij was. Die klasgenoot heeft het over een gesprek met de stagebegeleider. Als ik de klasgenoot was van TO en ik had het ook allemaal gehoord en kon daaruit opmaken dat het niet zo negatief bedoeld was, dan had ik dat bij haar aangegeven. Dat ik vind dat het opbouwende kritiek is en TO het niet per se als negatief commentaar dient op te merken. Daar zou dan toch niet direct een stagebegeleider voor nodig zijn?
Als werknemers onder elkaar, ga je vaak veel vertrouwelijker met elkaar om en ga je sneller 'over de schreef' betreffende het bespreken van een stagiair of andere werknemer. Je voelt je immers vertrouwd genoeg met elkaar om er vanuit te gaan dat die ander zijn mond wel dicht houdt en helaas is dat gesprek nu toch bij TO terecht gekomen.
Dat is dan mijn invulling, maar goed ook ik weet het fijne er niet van en zal dan ook niet verder speculeren.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
maandag 17 november 2014 om 18:33
Ik beschouw mezelf altijd wel als een gevoelig persoon, ja, maar kan dit ook relativeren op het moment zelf (na enkele jaren therapie heb ik een goed copingsmechanisme ontwikkeld). Klasgenoot viel echter ook de mond los van wat er werd gezegd, dit is haar tweede opleiding, ze is flink wat jaren ouder en heeft zeker meer levenservaring. Ik ben zelf in de twintig. Wanneer zelfs klasgenoot flabbergasted is, moet er heel wat gebeuren.
Ik wil liever niet delen wat er precies is gezegd in verband met herkenbaarheid. Ik wil wel benadrukken dat ik altijd opensta voor feedback en daar ook altijd iets mee probeer te doen. Er werden echter dingen besproken die ik ook nooit als feedback heb ontvangen. Ik had al wel langer het gevoel dat er zo over me gedacht/gesproken werd, en heb ook gericht om feedback gevraagd (schriftelijk) maar kreeg alleen terug dat ik het heel goed deed.
Goddess, het voelt inderdaad wel meer als wat butthurt. Sterker nog, ik heb het gevoel dat er een mes in mijn rug is gestoken waar ze lekker aan hebben zitten draaien. Ik voel me zo ontzettend gekwetst en belazerd. Met name omdat ik dácht een hele goede band te hebben met begeleider, we hebben het altijd heel gezellig samen. Om op zo'n manier te kakken gezet te worden en dan ook nog eens zo laconiek te reageren bij de confrontatie geeft mij het idee dat ze zich betrapt voelde en zich geen houding weet te geven. Ik zag de stageplek als toekomstige werkplek, zo leuk vond ik het daar. Teammanager liet al vaker terloops vallen mij als werknemer te willen na afstuderen.
Ik ben me er van bewust dat, met name als je een beroep kiest waar veelal vrouwen werkzaam zijn, er altijd gesproken word over collega's. Dat zit nou eenmaal in ons vrouwen (niet allemaal, wel veel). Ik doe het zelf ook wel eens. Maar niet op de manier zoals er over mij gesproken wordt, en ik zal dan zeker geen mooi weer spelen maar die persoon confronteren met mijn bevindingen.
Anyway, ik heb de begeleider vanuit school gemaild (telefoonnummer heb ik niet, bovendien werkt ze niet op maandagen). Morgen moet ik weer naar stage... Heb er nu al buikpijn van....
Ik wil liever niet delen wat er precies is gezegd in verband met herkenbaarheid. Ik wil wel benadrukken dat ik altijd opensta voor feedback en daar ook altijd iets mee probeer te doen. Er werden echter dingen besproken die ik ook nooit als feedback heb ontvangen. Ik had al wel langer het gevoel dat er zo over me gedacht/gesproken werd, en heb ook gericht om feedback gevraagd (schriftelijk) maar kreeg alleen terug dat ik het heel goed deed.
Goddess, het voelt inderdaad wel meer als wat butthurt. Sterker nog, ik heb het gevoel dat er een mes in mijn rug is gestoken waar ze lekker aan hebben zitten draaien. Ik voel me zo ontzettend gekwetst en belazerd. Met name omdat ik dácht een hele goede band te hebben met begeleider, we hebben het altijd heel gezellig samen. Om op zo'n manier te kakken gezet te worden en dan ook nog eens zo laconiek te reageren bij de confrontatie geeft mij het idee dat ze zich betrapt voelde en zich geen houding weet te geven. Ik zag de stageplek als toekomstige werkplek, zo leuk vond ik het daar. Teammanager liet al vaker terloops vallen mij als werknemer te willen na afstuderen.
Ik ben me er van bewust dat, met name als je een beroep kiest waar veelal vrouwen werkzaam zijn, er altijd gesproken word over collega's. Dat zit nou eenmaal in ons vrouwen (niet allemaal, wel veel). Ik doe het zelf ook wel eens. Maar niet op de manier zoals er over mij gesproken wordt, en ik zal dan zeker geen mooi weer spelen maar die persoon confronteren met mijn bevindingen.
Anyway, ik heb de begeleider vanuit school gemaild (telefoonnummer heb ik niet, bovendien werkt ze niet op maandagen). Morgen moet ik weer naar stage... Heb er nu al buikpijn van....
Het verleden kun je niet veranderen, de toekomst wel. Dat begint bij het heden. Begin dus vandaag!
maandag 17 november 2014 om 18:57
Saladebakje is het misschien niet een idee om weer even een gesprek aan te gaan met de psycholoog of een andere psych over deze situatie? Ik kan mij voorstellen dat bij iets zoals dit, je het moeilijk kunt loslaten en er te veel over gaat malen in je hoofd. Je gaat alles aan jezelf wijten terwijl dat voor een gedeelte ook onnodig is. Tuurlijk heb je wel verbeterpunten hoor, daar niet van.
Snap ook dat de signalen al helemaal gemixt zijn als de teammanager tegen je zegt dat je een potentiële werknemer bent en dan in het geniep jou afkraakt.
Snap ook dat de signalen al helemaal gemixt zijn als de teammanager tegen je zegt dat je een potentiële werknemer bent en dan in het geniep jou afkraakt.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
maandag 17 november 2014 om 19:03
quote:goddess23 schreef op 17 november 2014 @ 18:57:
Saladebakje is het misschien niet een idee om weer even een gesprek aan te gaan met de psycholoog of een andere psych over deze situatie? Ik kan mij voorstellen dat bij iets zoals dit, je het moeilijk kunt loslaten en er te veel over gaat malen in je hoofd. Je gaat alles aan jezelf wijten terwijl dat voor een gedeelte ook onnodig is. Tuurlijk heb je wel verbeterpunten hoor, daar niet van.
Snap ook dat de signalen al helemaal gemixt zijn als de teammanager tegen je zegt dat je een potentiële werknemer bent en dan in het geniep jou afkraakt.
Ik heb het vandaag besproken met de psych, heb de woorden van de collega's letterlijk uitgesproken en psych vind ook dat dit niet bijdraagt aan een gezonde manier om stage te lopen. Advies gekregen om een andere stageplaats te zoeken, maar school doet hier heel moeilijk over in het algemeen. Ik ga het desalniettemin toch proberen.
Ik ga inderdaad veel malen in mijn hoofd, ik denk er continue aan maar ik kan het gelukkig wel relativeren. Ik heb goed op de situatie gereageerd, heb me kwetsbaar opgesteld door te bespreken hoe erg me dit heeft geraakt, en geprobeerd toe te werken naar een oplossing. Die is er echter niet door de houding van begeleider in het gesprek. Daar zit ik voornamelijk mee, dat er geen oplossing is en dus losse eindjes. Maar zelfs dan zou het vertrouwen alsnog beschadigd zijn...
Saladebakje is het misschien niet een idee om weer even een gesprek aan te gaan met de psycholoog of een andere psych over deze situatie? Ik kan mij voorstellen dat bij iets zoals dit, je het moeilijk kunt loslaten en er te veel over gaat malen in je hoofd. Je gaat alles aan jezelf wijten terwijl dat voor een gedeelte ook onnodig is. Tuurlijk heb je wel verbeterpunten hoor, daar niet van.
Snap ook dat de signalen al helemaal gemixt zijn als de teammanager tegen je zegt dat je een potentiële werknemer bent en dan in het geniep jou afkraakt.
Ik heb het vandaag besproken met de psych, heb de woorden van de collega's letterlijk uitgesproken en psych vind ook dat dit niet bijdraagt aan een gezonde manier om stage te lopen. Advies gekregen om een andere stageplaats te zoeken, maar school doet hier heel moeilijk over in het algemeen. Ik ga het desalniettemin toch proberen.
Ik ga inderdaad veel malen in mijn hoofd, ik denk er continue aan maar ik kan het gelukkig wel relativeren. Ik heb goed op de situatie gereageerd, heb me kwetsbaar opgesteld door te bespreken hoe erg me dit heeft geraakt, en geprobeerd toe te werken naar een oplossing. Die is er echter niet door de houding van begeleider in het gesprek. Daar zit ik voornamelijk mee, dat er geen oplossing is en dus losse eindjes. Maar zelfs dan zou het vertrouwen alsnog beschadigd zijn...
Het verleden kun je niet veranderen, de toekomst wel. Dat begint bij het heden. Begin dus vandaag!
maandag 17 november 2014 om 19:41
quote:doemaarzonnebloemen schreef op 17 november 2014 @ 19:05:
Waarom gelijk naar een psych, Goddes? We maken allemaal tijdens ons leven lastige en moeilijke dingen mee, niet leuk natuurlijk, maar hoort ook een beetje bij het leven. Daarom hoef je toch niet gelijk naar een psych?
Gewoonlijk ga je bij zoiets niet direct naar een psych, maar als je de vorige posts van TO hebt gelezen, weet je ook dat er een geschiedenis is waarin TO therapie heeft gevolgd.
TO heeft aangegeven dat zij die therapie nodig had omdat zij enorm gevoelig oftewel kwetsbaar is.
Iemand met een voorgeschiedenis van gevoeligheid kan terugvallen in oude gewoontes van bijv negatief denken over zichzelf en gaat dan bij alles twijfelen. Juist door te erkennen dat zij die zwakheid (waar zij overigens niks aan kan doen) bezit en weer even de psych bezoekt om dingen te kunnen benoemen en relativeren, helpt dit haar juist vooruit ipv achteruit.
Geen mens is hetzelfde en dat maakt een ander er niet minder om. Gelukkig niet.
Waarom gelijk naar een psych, Goddes? We maken allemaal tijdens ons leven lastige en moeilijke dingen mee, niet leuk natuurlijk, maar hoort ook een beetje bij het leven. Daarom hoef je toch niet gelijk naar een psych?
Gewoonlijk ga je bij zoiets niet direct naar een psych, maar als je de vorige posts van TO hebt gelezen, weet je ook dat er een geschiedenis is waarin TO therapie heeft gevolgd.
TO heeft aangegeven dat zij die therapie nodig had omdat zij enorm gevoelig oftewel kwetsbaar is.
Iemand met een voorgeschiedenis van gevoeligheid kan terugvallen in oude gewoontes van bijv negatief denken over zichzelf en gaat dan bij alles twijfelen. Juist door te erkennen dat zij die zwakheid (waar zij overigens niks aan kan doen) bezit en weer even de psych bezoekt om dingen te kunnen benoemen en relativeren, helpt dit haar juist vooruit ipv achteruit.
Geen mens is hetzelfde en dat maakt een ander er niet minder om. Gelukkig niet.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
maandag 17 november 2014 om 21:31
Wat vervelend! Ik heb dit ook meegemaakt.
Tijdens mijn stage stond ik op de gang om mijn jas en spullen te pakken, voor mijn pauze.
Toen hoorde ik mij stagebegeleidster met een collega over mij praten.
Ik ging het nooit halen en ik kwam er nooit. Niks deugde..
Ik was echt zo boos ik dacht ik komt niet meer terug.
Na mijn pauze heb ik gelijk om een gesprek gevraagd en niet gezegd dat ik het had gehoord. Ik gaf wel aan dat ik het gevoel had dat het niet lekker ging en wat er anders moest. En ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. Uiteindelijk zijn we hele goeie collega's geworden. Als ik eraan terug denk ben ik nog super boos op dat moment. Maar ik denk altijd nog met een fijn gevoel terug aan mijn stage tijd daar. Wat ik eigenlijk wil zeggen probeer het eerst uit tepraten misschien valt het nog mee. Maar laat zeker niet over je heen lopen!
Tijdens mijn stage stond ik op de gang om mijn jas en spullen te pakken, voor mijn pauze.
Toen hoorde ik mij stagebegeleidster met een collega over mij praten.
Ik ging het nooit halen en ik kwam er nooit. Niks deugde..
Ik was echt zo boos ik dacht ik komt niet meer terug.
Na mijn pauze heb ik gelijk om een gesprek gevraagd en niet gezegd dat ik het had gehoord. Ik gaf wel aan dat ik het gevoel had dat het niet lekker ging en wat er anders moest. En ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. Uiteindelijk zijn we hele goeie collega's geworden. Als ik eraan terug denk ben ik nog super boos op dat moment. Maar ik denk altijd nog met een fijn gevoel terug aan mijn stage tijd daar. Wat ik eigenlijk wil zeggen probeer het eerst uit tepraten misschien valt het nog mee. Maar laat zeker niet over je heen lopen!
maandag 17 november 2014 om 23:15
Wat erg voor je dat je dit meemaakt op je stageplek, wat juist een plek zou moeten zijn om te kunnen groeien! Wat ontzettend onprofessioneel van je collega's.
Wat me wel opvalt is dat je zulke tegenstrijdige berichten krijgt van je begeleider en teamleider. Hoewel het geen excuus is: zou het niet kunnen dat ze elkaar een beetje meesleurde in gemeen geroddel zonder dat ze het beide echt menen? Roddelen en negatief praten over mensen is zo makkelijk én heel aanstekelijk. Misschien trokken ze elkaar een beetje mee en valt hun echte mening wel mee?
Wel goed dat je graag een oplossing wilt. Als ik jou was zou ik graag een gesprek met hun beide willen, om alles boven tafel te krijgen en het af te sluiten met een oplossing. Ten eerste aangeven dat je het ontzettend vervelend vindt dat ze het niet eerlijk tegen jou zijn geweest en ze vragen om dit in het vervolg te doen (liefst ook een antwoord op waarom ze niet eerlijk waren maar misschien hebben ze dat niet). Hiermee geef je wel een (terecht) verwijt maar je geeft ook gelijk aan dat je het gaat proberen te vergeven en biedt een oplossing, zodat je verder kan. Vervolgens vragen om alle opbouwende kritiek nú op tafel te gooien en aangeven dat jij daar dan mee aan de slag gaat. Daarna kan je zeggen dat je vertrouwen in hen een deuk heeft opgelopen maar dat je hoopt dat ze vanaf nu eerlijk zijn en dat je vertrouwen dan misschien weer kan gaan groeien. Ik kan me niet voorstellen dat ze door je zo kwetsbaar en toch sterk op te stellen geen bewondering voor je zouden hebben en iedereen met een positief gevoel zo'n gesprek verlaat.
Tot slot: je hebt er nu weinig aan, maar zo'n ervaring maakt je alleen maar sterker. Jij hebt nu zo'n werkplek-crisis al meegemaakt en je gaat dit handelen, dat maakt je voor je vaste baan later alleen maar beter, meer ervaren en sterker.
Wat me wel opvalt is dat je zulke tegenstrijdige berichten krijgt van je begeleider en teamleider. Hoewel het geen excuus is: zou het niet kunnen dat ze elkaar een beetje meesleurde in gemeen geroddel zonder dat ze het beide echt menen? Roddelen en negatief praten over mensen is zo makkelijk én heel aanstekelijk. Misschien trokken ze elkaar een beetje mee en valt hun echte mening wel mee?
Wel goed dat je graag een oplossing wilt. Als ik jou was zou ik graag een gesprek met hun beide willen, om alles boven tafel te krijgen en het af te sluiten met een oplossing. Ten eerste aangeven dat je het ontzettend vervelend vindt dat ze het niet eerlijk tegen jou zijn geweest en ze vragen om dit in het vervolg te doen (liefst ook een antwoord op waarom ze niet eerlijk waren maar misschien hebben ze dat niet). Hiermee geef je wel een (terecht) verwijt maar je geeft ook gelijk aan dat je het gaat proberen te vergeven en biedt een oplossing, zodat je verder kan. Vervolgens vragen om alle opbouwende kritiek nú op tafel te gooien en aangeven dat jij daar dan mee aan de slag gaat. Daarna kan je zeggen dat je vertrouwen in hen een deuk heeft opgelopen maar dat je hoopt dat ze vanaf nu eerlijk zijn en dat je vertrouwen dan misschien weer kan gaan groeien. Ik kan me niet voorstellen dat ze door je zo kwetsbaar en toch sterk op te stellen geen bewondering voor je zouden hebben en iedereen met een positief gevoel zo'n gesprek verlaat.
Tot slot: je hebt er nu weinig aan, maar zo'n ervaring maakt je alleen maar sterker. Jij hebt nu zo'n werkplek-crisis al meegemaakt en je gaat dit handelen, dat maakt je voor je vaste baan later alleen maar beter, meer ervaren en sterker.
dinsdag 18 november 2014 om 12:16